@0    = ~Moja panno, zawiązaliśmy nasz sojusz, aby walczyć z bandytami terroryzującymi podróżnych. Czy mogę zapytać cię o motywację dla tak żmudnej i niebezpiecznej misji?~
@1    = ~Ajantisie, te bandziory mogą odpowiadać za śmierć mego przybranego ojca, Goriona.~
@2    = ~Jestem paladynem! Nie mogę stać bezczynnie, gdy niewinnym ludziom dzieje się krzywda czy wręcz są zabijani!~
@3    = ~Walczę, by nieść dobro, Ajantisie, podobnie jak ty.~
@4    = ~Nie wiem czemu mielibyśmy rozmawiać o mych prawdziwych motywach, Ajantisie. Jesteśmy tutaj i walczymy wspólnie. To wszystko co potrzebujesz wiedzieć.~
@5    = ~Doszłam do wniosku, że nagroda jest tego warta, to wszystko.~
@6    = ~Tak, oczywiście. Ale dlaczego akurat bandyci na Wybrzeżu Mieczy? Czy jest jakiś konkretny powód dlaczego tu jesteś?~
@7    = ~Te bandziory mogą być mordercami mego przybranego ojca!~
@8    = ~Słyszałam o problemach i pomyślałam, że to odpowiednie zadanie dla mnie.~
@9    = ~Cóż, tu czy tam, to zupełnie bez znaczenia.~
@10   = ~Nie musisz więcej wiedzieć, Ajantisie.~
@11   = ~To wszystko? To zadziwiające, jak dwie osoby wykonujące to samo zadanie mogą mieć różne motywacje. Mam nadzieję, że oczekiwana nagroda pozwoli ci przejść na emeryturę i wycofać się z uganiania się za kryminalistami!~
@12   = ~Jednakże, przypisuje nam wspólny cel, więc będę walczył u twego boku z tymi złoczyńcami z całą moją mocą. Ale strzeż się: będę zważał na twe kroki wszystkimi zmysłami danymi mi przez Helma.~
@13   = ~Pozostanę oddany mym paladynskim obowiązkom i będę stanowczy, jeśli w twych czynach dostrzegę zło.~
@14   = ~To prawda, moja panno.~
@15   = ~To ambitne słowa, moja panno. Zobaczymy, czy uda ci się poprzeć je słowami.~
@16   = ~Na Helma! To bardzo smutne wieści, moja panno. Pozwól mi wyrazić najgłębsze kondolencje z powodu twej straty.~
@17   = ~Dziękuje za miłe słowa, Ajantisie. Gorion był moim ojcem, moim nauczycielem, moją jedyną rodziną. Nie spocznę, póki nie odnajdę tych, którzy stoją za jego śmiercią!~
@18   = ~Gorion zginął broniąc mnie... Ale najgorsze w tym jest to, że to MNIE szukali, nie Goriona.~
@19   = ~Dziękuję ci. Kiedy odebrano mi Goriona... Przepraszam, Ajantisie, nie mogę o tym więcej rozmawiać. To zbyt smutne dla mnie.~
@20   = ~Wszystko w porządku. Rozwodzenie się nad tym nie sprowadzi go z powrotem.~
@21   = ~Możesz czynić dobro w wielu innych miejscach. Ale dlaczego akurat bandyci na Wybrzeżu Mieczy? Czy jest jakiś konkretny powód dlaczego tu jesteś?~
@22   = ~Przykro mi, moja panno, ale muszę się z tobą nie zgodzić. Jesteś naszą dowódczynią, i w czasie naszej kampanii będziesz podejmowała decyzje bezpośrednio związane z powodami, dla których podjęłaś się tego prawego przedsięwzięcia. Jeśli mam ci zaufać w razie niebezpieczeństwa, muszę znać twe motywy!~
@23   = ~Jestem paladynem! Tak jak ty, nie mogę stać bezczynnie, podczas gdy niewinni cierpią i giną!~
@24   = ~Jesteś tu by pomóc mi w walce z bandytami, a nie dręczyć mnie pytaniami o motywy, dla których chcę ich śmierci. Koniec dyskusji.~
@25   = ~Rozumiem... To wspaniała misja, moja panno, i przysięgłem ci w niej dopomóc. Będę walczył u twego boku z tymi kryminalistami całą swoją mocą.~
@26   = ~Moja panno, twoja wymijająca odpowiedź zasmuca mnie. Odnoszę wrażenie, że nie liczysz się z moją opinią. Niech tak będzie. Na przyszłość zachowam swe myśli dla siebie.~
@27   = ~Będę walczył u twego boku z tymi złoczyńcami z całą moją mocą. Ale strzeż się: będę zważał na twe kroki wszystkimi zmysłami danymi mi przez Helma. Pozostanę oddany mym paladynskim obowiązkom i będę stanowczy, jeśli w twych czynach dostrzegę zło.~
@28   = ~Rozumiem... To wspaniała misja, moja panno, i przysięgłem ci w niej dopomóc.~
@29   = ~Będę walczył u twego boku z tymi złoczyńcami z całą moją mocą.~
@30   = ~Ale strzeż się: będę zważał na twe kroki wszystkimi zmysłami danymi mi przez Helma. Pozostanę oddany mym paladyńskim obowiązkom, i będę stanowczy, jeśli w twych czynach dostrzegę zło.~
@31   = ~Moja panno, w pełni rozumiem twój smutek i ból. Ale nie pozwól zawładnąć sobą nienawiści i zemście. Możesz mieć nadzieję na złapanie tych morderców tylko wtedy, jeśli nienawiść cię nie zaślepi, i pragnienie zemsty nie wpłynie na twe zdolności bojowe.~
@32   = ~Masz na myśli, że to ty możesz interesować naszego tajemniczego wroga?~
@33   = ~Może tylko wpadam w paranoję. Ruszajmy i znajdźmy tych bandytów. Cokolwiek zgotował dla nas los, zostanie ujawnione w swoim czasie.~
@34   = ~Cóż, tak to wyglądało... Ale nie mam pojęcia dlaczego, Ajantisie.~
@35   = ~Cóż... "Wydaj mi swego wychowanka i nikomu nie stanie się krzywda. Opór jest daremny." Tak powiedziała opancerzona postać, kiedy zostaliśmy zaatakowani. Wygląda mi to raczej na zainteresowanie, Ajantisie.~
@36   = ~Skoro tak twierdzisz, moja panno.~
@37   = ~Bądź pewna: będę walczył u twego boku z tymi złoczyńcami z całą moją mocą.~
@38   = ~Kontynuujmy nasze poszukiwania i przynieśmy sprawiedliwość Wybrzeżu Mieczy.~
@39   = ~Oczywiście, moja panno. Przepraszam.~
@40   = ~To doprawdy dziwne, moja panno.~
@41   = ~Moja panno, mówiłem ci, że jestem giermkiem w Przenajświętszym Zakonie Promiennego Serca. Czy mogę ci opowiedzieć o tej sile dobra i prawości?~
@42   = ~Tak, proszę.~
@43   = ~Gdybyś był tak miły, mój panie.~
@44   = ~Sama wiem co nieco, Ajantisie.~
@45   = ~Ajantisie, jestem paladynem i znam twój szlachetny Zakon. Ale dziękuję za propozycję.~
@46   = ~Nie. Nie interesuje mnie twój Zakon.~
@47   = ~Och, proszę, dość! (sarkastycznie) "Siła dobra i prawości"... to więcej, niż mogę znieść. Jeżeli masz zamiar tak się wypowiadać, to lepiej kontynuujmy naszą podróż w ciszy.~
@48   = ~Doprawdy? To cudownie. Jak wiele wiesz?~
@49   = ~Wiem, że Zakon Promiennego Serca jest wytwornym stowarzyszeniem honorowych, prawych rycerzy i paladynów.~
@50   = ~Tak naprawdę to niewiele. Możesz mi powiedzieć więcej jeśli chcesz.~
@51   = ~Ajantisie, jestem paladynem, i wiem wszystko co powinnam o tym szlachetnym Zakonie.~
@52   = ~Wystarczająco, by nie chcieć usłyszeć więcej.~
@53   = ~Usłyszałaś prawdę, moja panno. To bardzo potężny Zakon. Wielu cnotliwych mężczyzn i kobiet łączą swe siły, aby walczyć ze złem i pomagać słabym i biednym w całym Faerunie.~
@54   = ~Brzmi imponująco, Ajantisie. Jestem pewna, że czynisz wiele dobra.~
@55   = ~Opowiedz mi więcej o Zakonie, Ajantisie.~
@56   = ~Złem? Skąd wiesz, że ktoś jest zły, Ajantisie?~
@57   = ~Nie lubię takich Zakonów, Ajantisie. To tylko kolejny pretekst dla paladynów, by obnosić się ze swoją zarozumiałością, która tylko pokazuje, jak bardzo są aroganccy.~
@58   = ~To miło, Ajantisie. Ruszajmy dalej.~
@59   = ~Zakon jest stowarzyszeniem prawych rycerzy i paladynów. To bardzo potężny Zakon. Wielu cnotliwych mężczyzn i kobiet łączą swe siły, by walczyć ze złem i pomagać słabym i biednym w całym Faerunie.~
@60   = ~Złem? Skąd wiesz, że ktoś jest zły, Ajantisie?~
@61   = ~Wydaje mi się, że wiem już dosyć, Ajantisie. Ruszajmy dalej.~
@62   = ~Jak mówiłem, jestem paladynem. Muszę dowieść swej wartości, nim zostanę pasowany na rycerza. Potem i tak czeka mnie długa podróż, ale mym ostatecznym celem jest zostanie pełnoprawnym członkiem Zakonu... pewnego dnia.~
@63   = ~Więc nie będę cię zanudzał szczegółami, moja panno.~
@64   = ~To nasze skromne pragnienie, moja panno. Wszyscy jesteśmy gotowi oddać nasze życie za honor i prawość.~
@65   = ~"Aroganccy"? Czy taka jest twoja opinia na temat paladynów?~
@66   = ~Przepraszam, nie chciałam cię urazić. Ja po prostu nie lubię paladynów, to wszystko.~
@67   = ~Cóż... była... do teraz. Ale ty jesteś inny... (uśmiechasz się)~
@68   = ~Jasne, spójrz tylko na siebie.~
@69   = ~Proszę?~
@70   = ~Cóż, musisz przyznać, że pomimo swego młodego wieku masz już silne przekonanie o tym, co jest dobre, a co jest złe. Odcienie szarości dla ciebie nie istnieją. Tak naprawdę, życie nigdy nie jest tak proste. Taka postawa jest trochę arogancka.~
@71   = ~Jesteś młody i niedoświadczony, jednak zachowujesz się z zawziętością i arogancją godną pyszałkowatego paladyna.~
@72   = ~Cieszę się, że to słyszę, ale żaden paladyn nie zasługuje na twoją pogardę.~
@73   = ~Przepraszam, moja panno, wygląda na to, że zanudziłem cię rozmową.~
@74   = ~Nie, wszystko w porządku. Powiedz, co wiesz, Ajantisie.~
@75   = ~Nie chciałam by to tak zabrzmiało, Ajantisie. Nie chcę po prostu rozmawiać o Zakonie Promiennego Serca, to wszystko.~
@76   = ~To prawda. Byłabym wdzięczna, gdybyś dzielił się ze mną tylko spostrzeżeniami dotyczącymi naszej bieżącej misji, Ajantisie.~
@77   = ~Nie myl naszego poczucia obowiązku z arogancją, moja panno. My, paladyni, jesteśmy tylko ludźmi, walczącymi w imię honoru i prawości. Stawiamy czoła złu, gdziekolwiek na nie się natkniemy, gotowi oddać życie, jeśli zajdzie taka potrzeba.~
@78   = ~Skoro moje zachowanie tak bardzo ci przeszkadza, w przyszłości zachowam swe rozważania dla siebie. W imię Helma, mam nadzieję, że twe czyny będą bardziej taktowne niż twe słowa. Kontynuujmy wypełniać nasz obowiązek.~
@79   = ~Mam nadzieję, że uda mi się zmienić twoją opinię podczas naszych wspólnych podróży.~
@80   = ~Proszę, wybacz moje ostre słowa. Nie chciałam cię urazić. Oczywiście że chcę poznać cię lepiej. Może moje uprzedzenie do paladynów jest niesprawiedliwe.~
@81   = ~Zobaczymy, Ajantisie.~
@82   = ~Nie jestem zainteresowana, Ajantisie. Najlepiej, jeśli zamilkniesz na resztę naszej wspólnej podróży.~
@83   = ~Złem? Skąd wiesz, co jest złe, Ajantisie?~
@84   = ~Cieszę się, że to słyszę, lady.~
@85   = ~Każdy paladyn albo dobry wojownik, który dąży do przestrzegania prawa i sprawiedliwości może zostać rycerzem, nie bacząc na jego albo jej pochodzenie. Czy chciałabyś zostać rycerzem Zakonu Promiennego Serca?~
@86   = ~Może.~
@87   = ~Nie sądzę, Ajantisie.~
@88   = ~Więc pozwól, że opowiem ci jak to działa.~
@89   = ~Każda filia Zakonu składa się z dwudziestu pięciu członków, wybranych z najbardziej mężnych i odważnych paladynów, z trzema prałatami przypadającymi na filię. Asystują im młodsi rycerze i giermkowie, którzy nie osiągnęli jeszcze wymaganego wieku bądź doświadczenia, by stać się pełnoprawnymi członkami Zakonu.~
@90   = ~To ci rycerze i giermkowie wykonują również misje bojowe w imieniu Zakonu.~
@91   = ~Ach, ty właśnie wykonujesz taką misję, prawda?~
@92   = ~Masz na myśli tych biednych prostaków, którzy odwalają całą robotę i otrzymują wszystkie baty?~
@93   = ~Ajantisie, chyba już wystarczająco usłyszałam.~
@94   = ~Ach, nie. Nie powiedziałbym tak, moja panno. Każdy członek Zakonu dowiódł już swej waleczności.~
@95   = ~Moja panno, jeśli tego sobie życzysz, będę milczał do końca naszych wspólnych podróży. Ruszajmy.~
@96   = ~Największa siedziba Zakonu znajduje się w stolicy Amn, Athkatli. To tam stacjonuje mój mentor, wielce szanowany paladyn, Keldorn.~
@97   = ~Amn?! Dopiero teraz mi to mówisz? Kiedy wszystko zmierza do wojny z Amn?~
@98   = ~Zostałeś wysłany z AMN? Mówiłeś, że jesteś z Waterdeep!~
@99   = ~Mam nadzieję, że twoja obecność nie ma nic wspólnego z bieżącą sytuacją polityczną.~
@100  = ~Nie zostałem "wysłany z Amn", przynajmniej nie w taki sposób, jak sugerujesz. Rzeczywiście pochodzę z Waterdeep. Powiedziałem tylko, że największa siedziba Zakonu znajduje się w Amn.~
@101  = ~Zakon nie angażuje się w politykę, lady. Ale bacznie obserwujemy co dzieje się na lokalnym szczeblu, gdyż zagraża to pokojowi w tych stronach.~
@102  = ~Wzrastająca aktywność bandytów tutaj, na Wybrzeżu Mieczy, zmusza nas do zajęcia stanowiska. Jestem tu, by zbadać tę sytuację. Z naszymi połączonymi siłami, znajdziemy tych, którzy stoją za tymi złymi zdarzeniami.~
@103  = ~Mogę ci opowiedzieć, jak funkcjonuje Zakon?~
@104  = ~Tak, proszę kontynuuj.~
@105  = ~Nie, dziękuję, Ajantisie. Komu w drogę, temu czas.~
@106  = ~Rzeczywiście, moja panno. Powinienem przestać zanudzać cię dalszymi szczegółami o Zakonie Promiennego Serca. Moim ostatecznym celem jest zostanie pełnoprawnym członkiem Zakonu. Biorąc pod uwagę, że jestem giermkiem, czeka mnie jeszcze długa droga.~
@107  = ~Zły jest ten, kto postępuje wbrew prawu i przedkłada własne interesy ponad zasady ustanowione przez ludzi, a dzięki którym możemy współegzystować w pokoju.~
@108  = ~Zgadzam się. Wierzę, że twój Zakon robi wiele dobrego.~
@109  = ~A co z ojcem, który kradnie by nakarmić głodujące dziecko? Czy też jest zły?~
@110  = ~ Nie lubię takich Zakonów, Ajantisie. To tylko kolejny pretekst dla paladynów, by obnosić się ze swoją zarozumiałością, która tylko pokazuje, jak bardzo są aroganccy.~
@111  = ~Rozumiem, Ajantisie. Ruszajmy.~
@112  = ~Jego nieszczęście jest godne współczucia i wiele musiałoby się zmienić, by on i jego dziecko otrzymali lepsze życie. Jednakże, jego czyn jest zły. Musi ponieść konsekwencje swych czynów. Kradzież jest wbrew prawu i musi zostać ukarana, w przeciwnym razie w krainach zapanuje chaos i wola silnych, którzy będą uciskali słabych.~
@113  = ~Rozumiem o co ci chodzi, Ajantisie. Wierzę, że twój Zakon robi wiele dobrego.~
@114  = ~Twa odpowiedź była dość zwinna, ale jest wiele odcieni szarości, w przypadku których czarno-białe myślenie zwiedzie cię na manowce. Mam nadzieję, że jesteś tego świadom, ty, który szczycisz się walką ze złem.~
@115  = ~Więc ukażesz biednego człowieka, który jedynie próbuje zadbać o swe dziecko?! Nie mogę uwierzyć, że masz tak lodowate serce, Ajantis! "Wiele musiałoby się zmienić!" Ba. Przestań się tak puszyć, księżniczko!~
@116  = ~Mój prawy przyjacielu, czy mógłbyś proszę wytłumaczyć mi różnicę, między krajem rządzonym przez silnych, a krajem rządzonym przez potężny Zakon, karzący biednego człowieka za złamanie prawa, które Zakon ustanowił?~
@117  = ~"Lodowe serce"? Źle zrozumiałaś me uczucia i słowa, <CHARNAME>. Mam wrażenie, że najlepiej będzie jeśli od teraz zachowam swe myśli dla siebie. Powinniśmy skupić się na naszej misji, zamiast się kłócić.~
@118  = ~Moja panno! Zaiste, masz ostry umysł i cięty język. Potęga Zakonu jest doprawdy największym jego zagrożeniem, tak mnie przynajmniej nauczał Sir Keldorn. Ale wydaje mi się, że nasze doktryny, nasze credo, i szlachetny człek, który nami dowodzi, nie pozwoli nam stać się marionetką na usługach zła, ukrywającą niegodziwe czyny za prawymi słowy. Nigdy nie będziemy rządzili krajem, moja panno. Będziemy tylko pomagali prawym władcom zachować pokój i chronić uciskanych w krainach podległych złu!~
@119  = ~Cóż, ruszajmy dalej.~
@120  = ~Jestem tu, by zdobyć doświadczenie, by uczyć się, i aby dowieść swej wartości, moja panno. Czas pokaże, czy jestem wart noszenia miana rycerza.~
@121  = ~Zły jest ten, kto postępuje wbrew prawu i przedkłada własne interesy ponad zasady ustanowione przez ludzi, a dzięki którym możemy współegzystować w pokoju.~
@122  = ~Zobaczymy, jak stosujesz swe zasady w prawdziwym życiu, Ajantisie, i może wtedy wyrobię sobie lepsze zdanie o paladynach.~
@123  = ~Nie chcę cię bliżej poznać, Ajantisie. Najlepiej, jeśli zamilkniesz na czas naszych wspólnych podróży.~
@124  = ~Więc ukażesz biednego człowieka, który jedynie próbuje zadbać o swe dziecko?! Nie mogę uwierzyć, że masz tak lodowate serce, Ajantis! "Wiele musiałoby się zmienić!" Ba. Przestań się tak puszyć, księżniczko!~
@125  = ~Jestem tu, by zdobyć doświadczenie, by uczyć się, i aby dowieść swej wartości, moja panno. Czas pokaże, czy jestem wart noszenia miana rycerza.~
@126  = ~Spójrz na to wszystko co dzieje się dookoła nas, moja panno. Ludzie są podenerwowani i nie czują się bezpiecznie. Wielu nawołuje do wojny. W czasach takich jak te, to pokrzepiające mieć boga, do którego możnaby zwrócić się ze swymi troskami. Jestem bardzo wdzięczny, że mam w Helmie solidne, stałe źródło mocy, na którym mogę polegać.~
@127  = ~Tak, rzeczywiście. Pewna jestem, że spostrzegłeś, iż ja również polegam na Helmie, zupełnie jak ty.~
@128  = ~Czuję tak samo, jednakże moim bogiem nie jest Helm.~
@129  = ~Wcale tak nie myślę, Ajantisie. Nie potrzebuję boga.~
@130  = ~Nie chcę rozmawiać o bogach, Ajantisie.~
@131  = ~Oczywiście, zauważyłem twe oddanie Helmowi, moja panno.~
@132  = ~Chciałabym porozmawiać z tobą o Helmie, Ajantisie. Powiedz mi o Tym, Który Czuwa.~
@133  = ~Cóż, oboje czcimy Helma więc nie ma potrzeby o nim rozmawiać.~
@134  = ~Z przyjemnością, moja panno.~
@135  = ~Co wiesz o Helmie, moja panno?~
@136  = ~Cóż, niewiele, jeśli miałabym być szczera.~
@137  = ~Jest bogiem obowiązków i czujności.~
@138  = ~Jedyne co wiem, to że zawiódł ludzi podczas Czasu Niepokojów.~
@139  = ~Nie chcę rozmawiać o twoim bogu, Ajantisie.~
@140  = ~Ale to nieprawda!~
@141  = ~Helm, Ten, Który Czuwa, jest bogiem obowiązków, czujności i ochrony. Jest odwiecznym wartownikiem, zawsze czujnym, obrońcą, którego nic nie jest w stanie odciągnąć od służby. Jego symbolem jest rozwarte oko z niebieską powieką na bojowej rękawicy ustawionej w pozycji pionowej.~
@142  = ~To prawda, moja panno. Jest odwiecznym wartownikiem, zawsze czujnym, obrońcą, którego nic nie jest w stanie odciągnąć od służby. Jego symbolem jest rozwarte oko z niebieską powieką na bojowej rękawicy ustawionej w pozycji pionowej.~
@143  = ~Helm nie jest ani chłodny, ani pozbawiony emocji. Oddaje się powierzonym zadaniom z surową dyscypliną, ale jest czuły dla dzieci, moja panno. Tylko im jest w stanie wybaczyć złamanie zasad.~
@144  = ~Proszę, kontynuuj, Ajantisie.~
@145  = ~Wydaje mi się, że wiem już wystarczająco, Ajantis.~
@146  = ~Oto zasady Helma: nigdy nie zdradzaj tych, którzy ci zaufali. Bądź czujny. Bądź uczciwy i gorliwy w wypełnianiu swych obowiązków. Chroń słabych, biednych, rannych, i młodych; nie poświęcaj ich za innych lub za siebie. Zawsze wypełniaj rozkazy, pod warunkiem, że są one zgodne z wolą Helma. Demonstruj wspaniałość i oddanie jako strażnik i obrońca.~
@147  = ~My, wyznawcy Helma, zawsze jesteśmy czujni i przygotowani na atak nieprzyjaciół. Nigdy nie postępujemy impulsywnie, gdyż dokładnie zaplanowany atak daje lepsze rezultaty. Bronimy słabych i młodych i nigdy nie zdradzamy naszego obowiązku.~
@148  = ~Wierność sprawie i obowiązkom ponad wszystko.~ [%tutu_var%AJANT24]
@149  = ~W Czasie Niepokojów, kiedy bogowie kroczyli po Faerunie w swej ziemskiej postaci, Helm był jedynym bóstwem, któremu pozwolono zachować swe boskie moce. Jego rolą było trzymać inne bóstwa w granicach Faerunu, i wypełnił swe zadanie bezbłędnie. Pomimo tego, bogowie wyrządzili wiele zniszczeń, i ludzie zaczęli obwiniać za to Helma.~
@150  = ~Tak, to ostatnie to prawda, i dlatego wpływ Kościoła Helma zmalał.~
@151  = ~Dziękuję za informacje, Ajantisie.~
@152  = ~Niektórzy powiadają, że Helm zawiódł ludzi podczas Czasu Niepokojów, Ajantisie.~
@153  = ~Zapomniałeś wspomnieć, że zamordował Mystrę podczas Czasu Niepokojów.~
@154  = ~Nie wiem. Twe kazanie wcale nie przybliżyło mnie do twego boga.~
@155  = ~Dość tego! Nie chcę słyszeć ani słowa więcej o twym "och tak wspaniałym" bogu.~
@156  = ~Podczas Czasu Niepokojów, Helm jedynie wypełniał swój obowiązek, moja panno.~
@157  = ~Jasne. Cenię Helma za jego stanowczość.~
@158  = ~Ja jednak mam inne zdanie.~
@159  = ~Wiem, Ajantis. Czczę Helma tak jak ty, ale mądrze jest patrzeć na historię krytycznie i z otwartym umysłem.~
@160  = ~Twoja paplanina o Helmie jest męcząca! Nie chcę tego więcej słuchać.~
@161  = ~Moja panno, mylisz się. Pozwól mi to udowodnić.~
@162  = ~Zamordował?~
@163  = ~Jesteś pewna, moja panno? Co daje siły twemu ciału i duszy do bezustannej walki, jaką jest nasze życie?~
@164  = ~Cóż, na przykład obecność wiernych towarzyszy broni. (uśmiechasz się)~
@165  = ~Nieważne. Opowiedz mi o swoim bogu, jeśli chcesz.~
@166  = ~Przestań. Nie potrzebuję twego sarkazmu, wcale nie chciałam tutaj się znaleźć!~
@167  = ~Zakończmy tę rozmowę, Ajantisie. To nie prowadzi nas do niczego.~
@168  = ~Błagam o wybaczenie, <CHARNAME>. Moją intencją nie było cię obrazić. Pytałem cię całkowicie poważnie. Nie potrafię wyobrazić sobie życia bez pokornej służby mojemu bogowi.~
@169  = ~I to dokładnie to, czego ja nie potrzebuję. Zakończmy tę rozmowę, tu i teraz. Zmierza ona do nikąd.~
@170  = ~Cóż, ja wolę polegać na tych, których mam w pobliżu... na przykład na towarzyszach broni. (uśmiechasz się)~
@171  = ~Więc opowiedz mi o swoim bogu, Ajantisie.~
@172  = ~W porządku, ale nie chcę o tym rozmawiać. Ruszajmy dalej.~
@173  = ~Więc nie będę ci się więcej narzucał, moja panno.~
@174  = ~To była przyjemność. Moja panno, cieszę się, że łączy nas wspólna wiara. Kontynuujmy naszą misję i walczmy z bandytami w imię Helma!~
@175  = ~Moja panno, cieszę się, że łączy nas wspólna wiara. Kontynuujmy naszą misję i walczmy z bandytami w imię Helma!~
@176  = ~To była przyjemność. Kontynuujmy naszą misję i walczmy z bandytami!~
@177  = ~To prawda. Ale ludzie znów powrócę do wielbienia cnót Helma.~
@178  = ~Szkoda, moja panno, ale obawiam się, że teraz nie jestem w stanie nic na to poradzić. Może w czasie naszych podróży zmienisz swoje zdanie.~
@179  = ~Moja panno, sugeruję, abyś roztropniej dobierała słowa mówiąc o Tym, Który Czuwa. Nie będę tolerował szargania jego imieniem!~
@180  = ~Nie będę cię więcej zanudzał swymi przemyśleniami.~
@181  = ~...którzy walczą u twego boku, <CHARNAME>. Uważam jednak, że pewnego dnia dostrzeżesz prawdę w mych słowach.~
@182  = ~Może. Opowiedz mi o swym bogu.~
@183  = ~Zobaczymy, Ajantisie. Ruszajmy dalej.~
@184  = ~Masz rację. Moja panno, cieszę się, że łączy nas wspólna wiara. Kontynuujmy naszą misję i walczmy z bandytami w imię Helma!~
@185  = ~Ale to nieprawda!~
@186  = ~Masz rację, moja panno. Kontynuujmy naszą misję i walczmy z bandytami w imię Helma!~
@187  = ~<CHARNAME>, połączyliśmy nasze siły aby doprowadzić bandytów przed oblicze sprawiedliwości. Widziałem jak walczysz i jak traktujesz naszych nieprzyjaciół.~
@188  = ~Ale co zrobisz, gdy już dostaniemy tego, kto za tym stoi, odpowiedzialnego za całe to zło, a nawet być może za morderstwo twego przybranego ojca, Goriona?~
@189  = ~Ajantis, nie łatwo jest odpowiedzieć na takie pytanie. Nie chcę być prowadzona nienawiścią i rządzą zemsty, jednak chcę ukarać tego czarta za jego występki. Musi poczuć silną rękę sprawiedliwości!~
@190  = ~To będzie zależało od NIEGO, Ajantisie. Jeśli zmusi nas do walki, zabiję go z satysfakcją.~
@191  = ~Co za pytanie! Jak gdybyśmy mieli jakiś wybór. To oni są odpowiedzialni za wszelkie zło dookoła!~
@192  = ~Ajantis, nie robię tego dlatego, że szukam sprawiedliwości w zemście. Chcę tylko, aby mordercy dali mi wreszcie spokój i abym mogła wieść normalne życie.~
@193  = ~To będzie zależało od niego, Ajantisie, ale jestem skora mu wybaczyć, jeśli okaże skruchę.~
@194  = ~Tak, widziałeś mnie w walce. Wiesz zatem, że zabiję go nie bacząc na nic. Dlaczego więc pytasz?~
@195  = ~To dobre podejście, moja panno, i prawe. Chwalę cię za to.~
@196  = ~Będziemy z nimi walczyć aż padną pokonani u naszych stóp. Ale jeśli ci złoczyńcy poddają się, pomogę ci stawić ich przed odpowiednim sądem. Tam poczują siłę sprawiedliwości!~
@197  = ~Więc kierujesz się pobudkami osobistymi? Zrozumiałymi pobudkami osobistymi, muszę przyznać. To również i moja motywacja. Chcę, aby ludzie byli wolni od bandyckich grabieży!~
@198  = ~Popieram twe pragnienie, aby tych złoczyńców spotkała zasłużona kara, ale to nie znaczy, że powinniśmy ich tak po prostu zaszlachtować!~
@199  = ~Moja panno, twe słowa wskazują, że czerpiesz radość z zabijania. To niedopuszczalne.~
@200  = ~Radość z zabijania? Ja tylko mówię na głos to, co inni myślą. To robactwo nie ma prawa żyć. Muszą zostać zniszczeni, jeśli na Wybrzeżu Mieczy ma zapanować pokój.~
@201  = ~Nie, Ajantisie, źle mnie zrozumiałeś. Nie czerpię radości z zabijania. Jednak moje doświadczenie, choć skromne, mówi mi, że nasi wrogowie nie poddają się. Będą walczyli aż do śmierci.~
@202  = ~Niedopuszczalne? Może. Ale nie mam pomysłu, dlaczego miałabym pozwolić temu robakowi żyć.~
@203  = ~Nie bądź tego taka pewna, moja panno. Wielu dzielnych wojowników, którzy w obliczu śmierci błagali o darowanie życia.~
@204  = ~Wybacz, ale nie wiem kogo próbujesz przekonać, siebie czy mnie. Twe słowa nie znajdują potwierdzenia w czynach, a przynajmniej do tej pory nie znajdowały.~
@205  = ~Kontynuujmy naszą podróż. Powinniśmy skupić myśli na naszej istotnej misji. Odtąd nie będziemy marnowali czasu na bezcelowe pogaduszki.~
@206  = ~Zabiłabyś bezbronnego przeciwnika?~
@207  = ~Co?! Jesteś paladynem. To TY mówisz cały czas o tym, że trzeba niszczyć zło!~
@208  = ~Bez zawahania. Ty też powinieneś. To pomoże ci wypełnić twój wielki plan.~
@209  = ~Zło musi być tępione bez litości. Tak mówią mi moje instynkty, moja panno.~ [%tutu_var%AJANT26]
@210  = ~Ale "bez litości" nie znaczy okrutnie, albo niesprawiedliwie. Helm mówi: "nie poświęcaj słabych dla swego pożytku." Nie zabiłbym złej istoty leżącej bezbronnie u mych stóp, ale postawiłbym ją przed obliczem sprawiedliwości. Tam ten nikczemnik odpowiedziałby za swe czyny – i zostałby osądzony bez fałszywej litości.~
@211  = ~To nonsens. Pozbędę się każdego nieprzyjaciela, który mnie zaatakuje – na ZAWSZE.~
@212  = ~Hmm, w tym co mówisz jest odrobina racji.~
@213  = ~Nie zniosę więcej tego typu uwag. Kontynuujmy nasze poszukiwania – od teraz w ciszy.~
@214  = ~Przyrzekam na mój honor! A gdy mówię o honorze, droga panno, to pamiętaj: mój honor, to moje życie!~ [%tutu_var%AJANT17]
@215  = ~Rzeczywiście. Jesteś człowiekiem honoru, Ajantisie. Cieszę się, że mam cię w drużynie.~
@216  = ~Czuję to samo, Ajantisie.~
@217  = ~To dobrze, Ajantisie.~
@218  = ~Cieszę się, że to słyszę, moja panno.~
@219  = ~Dziękuję za komplement, moja panno. Bardzo rad jestem, że spotkaliśmy się... i połączyliśmy nasze siły.~
@220  = ~Cóż za altruistyczne podejście, moja panno. Jednakże nie wolno nam zapomnieć, że ci bandyci szerzą zło. Wydaje mi się, że nie poddają się bez walki. I z całą pewnością nie okażą skruchy!~
@221  = ~W każdym razie, jeśli będziemy musieli z nimi walczyć, to nie ustąpimy, póty nie padną u naszych stóp. A jeśli uda im się przeżyć, pomogę ci zaprowadzić ich przed oblicze sprawiedliwości. Tam poczują jej silną rękę!~
@222  = ~Twe słowa napawają mnie nadzieją, że pozwolisz tym cnotliwym celom kierować naszymi przyszłymi poczynaniami.~
@223  = ~Powiedz mi: co oznacza dla ciebie honor i sprawiedliwość?~
@224  = ~Jak już mówiłam wcześniej, mój honor to moje życie. Nigdy nie zdradziłabym tych, którzy mi ufają.~
@225  = ~Mój honor to moje życie, również. Nigdy nie zdradziłabym tych, którzy mi ufają.~
@226  = ~Honor to bardzo elastyczne pojęcie, Ajantisie. Było wielu porządnych ludzi, którzy zostali oskarżeni o niehonorowe działanie tylko dlatego, że ludzie nie znali ich całej historii!~
@227  = ~Honor jest kłamstwem wymyślonym przez złych ludzi z obsesją na punkcie władzy, by przyciągnąć takich szlachetnych głupców jak ty! Łatwiej jest iść przez życie, jeśli ideały i zasady są ignorowane od czasu do czasu.~
@228  = ~"Honor"? A co to jest? Robisz się nudny.~
@229  = ~A sprawiedliwość?~
@230  = ~Według mnie, świat bez niej jest nie do pomyślenia. Moim celem jest nieść sprawiedliwość ludziom. Bez niej światem rządziłaby anarchia.~
@231  = ~Nie jestem pewna, Ajantisie... Jak dla mnie sprawiedliwość jest niczym mit – nie sadzę, aby naprawdę istniała.~
@232  = ~Cokolwiek pozwala mi osiągnąć mój cel jest sprawiedliwe i właściwe. Nie takiej odpowiedzi oczekiwałeś, prawda?~
@233  = ~Moja panno, w tobie znalazłem bratnią duszę. Jestem dumny mogąc walczyć u twego boku.~
@234  = ~Moja panno, sądząc po twych słowach, jesteś moją bratnią duszą. Miejmy nadzieję, że twe przyszłe czyny będą w tym samym duchu!~
@235  = ~Moja panno, proszę, wybacz że to mówię, ale biorąc pod uwagę twoją profesję, wydaje mi się niemożliwym, abyś uważała siebie za piewcę honoru i prawości.~
@236  = ~Dlatego że jestem złodziejem?! Uważasz, że nie jestem kobietą honoru tylko dlatego, że jestem złodziejem?! Ajantis, spędziliśmy razem trochę czasu i widziałeś jak pracuję. Nie zauważyłeś, że używam swych talentów tylko po to, aby UNIKNĄĆ walk i rozwiązywać konflikty bez przelewu krwi?!~
@237  = ~Nie jestem zaskoczona, Ajantisie – JESTEM złodziejem, i nie interesuje mnie takie życie, jakie prowadzisz.~
@238  = ~Złodzieje mają swój honor, Ajantisie. Nigdy o tym nie słyszałeś? Ach, po co strzępić język? Potępisz każdego, kto wyznaje inny kodeks honorowy niż ty, jak nieszczęśnik, który w najlepszym wypadku będzie wzbudzał litość, a w najgorszym zostanie powieszony na rynku.~
@239  = ~Zauważyłem, moja panno, i szanuję twe starania, a jednak... (bierze głęboki oddech)~
@240  = ~Ruszajmy, i na przyszłość omijajmy takie próżne gadanie. Czeka na nas wiele obowiązków.~
@241  = ~To dumne słowa, moja panno, ale nie widzę, aby przekładały się na twoje czyny.~
@242  = ~Przynajmniej sama to przyznajesz. Ruszajmy, moja panno, i na przyszłość omijajmy takie próżne gadanie. Czeka na nas wiele obowiązków.~
@243  = ~Ruszajmy i wypełnijmy nasz obowiązek.~
@244  = ~Ale ISTNIEJE! Umocnij swą wiarę w honor, <CHARNAME>, ponieważ z honorem przychodzi sprawiedliwość. Ruszajmy naprzód i nieśmy ją ludziom, a sama zobaczysz, że to nie jest mit!~
@245  = ~A jednak nie tracisz swego honoru – przed swoim bogiem i przed sobą samą.~
@246  = ~Jeśli tak to ujmujesz – i dla mnie honor jest ważny. Nigdy nie zdradziłabym tych, którzy mi ufają.~
@247  = ~Ajantisie, honor jest kłamstwem wymyślonym przez złych ludzi z obsesją na punkcie władzy, by przyciągnąć takich szlachetnych głupców jak ty! Łatwiej jest iść przez życie, jeśli ideały i zasady są ignorowane od czasu do czasu.~
@248  = ~Nie! Nie zrozumiałaś ani słowa z tego, co mówiłem.~
@249  = ~Drwisz sobie ze mnie? Gardzisz tym, o czym mówiłem?~
@250  = ~Oddałbym swe życie, gdybym mógł zniszczyć wszelkie zło dookoła jednym uderzeniem miecza. Nie czujesz czasem czegoś podobnego?~
@251  = ~Żal patrzeć na te wszystkie straszne rzeczy, które dzieją się dookoła nas, Ajantisie. Wiem, co masz na myśli.~
@252  = ~Ajantis! Nigdy nie widziałam cię w takim nastroju! Co się stało z twoją wiarą w ścieżkę prawości, którą podążasz?~
@253  = ~Może POTRAFISZ zniszczyć zło jednym uderzeniem. Jedyny problem, to GDZIE uderzyć. I musiałbyś zrobić OLBRZYMI zamach, żeby powalić tylu nieprzyjaciół!~
@254  = ~Nie! Nie trać sił na takie rozważania! Lepiej skoncentrować się na walce!~
@255  = ~Dlaczego paladyni zawsze kadzą, że zło należy odrzucać? Co jest złego, na przykład, w odrobinie egoizmu?~
@256  = ~Cóż, możesz połączyć oba swe życzenia w jedno, Ajantisie. Nadziej się na swój miecz, a ja nie będę musiała słuchać więcej twych kazań.~
@257  = ~Bogowie, a ja myślałam, że Tiax jest jedynym megalomanem w naszej drużynie. Mam nadzieję, że to nie zaraźliwe i nie ulegnę tym dziecinnym złudzeniom o wszechpotędze.~
@258  = ~Rzeczywiście, moja panno. Cały ten smutek... Wiem, że to bezcelowe dumanie, niemożliwe do zrealizowania. Chciałem tylko ubrać w słowa to uczucie, które przytłacza mnie, gdy patrzę na ludzkie nieszczęście.~
@259  = ~Nie straciłem swej wiary, moja panno. Wiem, że to bezcelowe dumanie, niemożliwe do zrealizowania. Chciałem tylko ubrać w słowa to uczucie, które przytłacza mnie, gdy patrzę na ludzkie nieszczęście.~
@260  = ~Nie nabijaj się ze mnie, moja panno. Wiem, że to bezcelowe dumanie, niemożliwe do zrealizowania. Chciałem tylko ubrać w słowa to uczucie, które przytłacza mnie, gdy patrzę na ludzkie nieszczęście.~
@261  = ~Masz rację! Kontynuujmy naszą walkę ze złem!~
@262  = ~Zostałem paladynem, aby przeciwstawić się złu, które zatruwa świat. W tej walce liczy się każda pomoc. Każdy dobry czyn, nawet ten najmniejszy, prowadzi świat na prawą ścieżkę!~
@263  = ~Ale im więcej widzę, im więcej zyskuję doświadczenia, tym jaśniej dostrzegam, że ta walka nigdy się nie skończy... Na miejscu każdego złoczyńcy, którego niszczę, każdego wroga, którego pokonuję, pojawia się ktoś nowy!~
@264  = ~Nie poddawaj się, Ajantisie! Do teraz nie wiadomo, która strona zwycięży. To, że TY nie widzisz jej końca nie oznacza, że go nie będzie!~
@265  = ~Bogowie, o co tyle jęczysz? Gdzie twój duch do walki, twa pokorna akceptacja losu, który dla siebie wybrałeś?~
@266  = ~Ach, witamy w prawdziwym świecie. Tam gdzie my - nierozpieszczani od dziecka przez losu - żyjemy.~
@267  = ~Tak to będzie wyglądało przez resztę twojego życia. Czyżby twoi nauczyciele nie przygotowali cię na coś takiego?~
@268  = ~Tak to jest. Dlatego kontynuujmy naszą walkę. Mówienie o tym do niczego nas nie doprowadzi.~
@269  = ~Ajantisie, dlaczego uważasz, że odrobina zła jest tak... cóż, zła? Co jest złego, na przykład, w wykorzystywaniu okazji, gdy taka się nadarzy?~
@270  = ~Moja panno? Nie sądziłem, że masz o mnie tak niskie mniemanie!~
@271  = ~Ajantisie, to był żart. Kiepski, przyznaję. Przykro mi. Chodziło mi o to, że nie zniosę takiej rozmowy. Wkrótce przyjdzie nam stawić czoła niebezpiecznym wrogom, i potrzebuję abyś był silny i zdecydowany. Weź się do kupy, pomódl się do swego boga, i ruszajmy!~
@272  = ~Bogowie, wszystko bierzesz zbyt poważnie. To był tylko żart, a teraz uspokój się.~
@273  = ~Ruszajmy dalej, możemy?~
@274  = ~<CHARNAME>, dla ciebie to może zwykły zgryw, ale jeżeli tak wyglądają twoje żarty to najlepiej, jeśli przestanę dzielić się z tobą swoimi przemyśleniami.~
@275  = ~To wszystko co masz do powiedzenia? Jeżeli tak wyglądają twoje żarty to najlepiej, jeśli przestanę dzielić się z tobą swoimi przemyśleniami.~
@276  = ~Może to najlepsza odpowiedź. Zło może zostać wypędzone jedynie poprzez odwagę i determinację!~
@277  = ~Moja panno – chyba nie mówisz tego poważnie!~
@278  = ~To nie jest moja opinia, Ajantisie. Chodzi o to, że widzę wielu "złych" mężczyzn i kobiet osiągających swoje cele, podczas gdy wielu "dobrych" potyka się i upada.~
@279  = ~Tak, mówię, Ajantisie. Źli ludzie wykorzystują szansę, którą dostają i nie martwią się dobrem innych. Nie są oddani "prawym misjom", ani nie mają moralnych skrupułów. Dbają wyłącznie o siebie i zawsze mają rację. I dlatego to oni odnoszą sukces.~
@280  = ~Moja panno, mówisz tak, jakbyś ceniła zło bardziej niż dobro. Nie zniosę tego typu rozmów!~
@281  = ~Nie mogę uwierzyć, że to mówisz, moja panno. Twe czyny przeczą twym słowom, a jednak mówiłaś poważnie, zdradzając mrok swego serca. Nie zniosę tego typu rozmów!~
@282  = ~Pozwól, że powiem tylko jedną rzecz, nim zamknę swe usta na resztę naszej wspólnej podróży.~
@283  = ~Nie zapominaj o cierpieniu narodów spowodowanym tak krótkowzrocznym egoizmem! Cóż jest bardziej godnego pogardy, niż skazanie innych na smutek i nieszczęścia w imię własnych celów! Gdyby zło zawładnęło światem, nie byłoby litości, ideałów, sprawiedliwości! Gdyby zło zawładnęło światem, wszystko zmieniłoby się w chaos, w diabelską czeluść!~
@284  = ~Teraz, gdy poznałem się na tobie, będę bacznie obserwował twe poczynania. Ruszajmy.~
@285  = ~To tylko pozornie prawda, droga panno. To od nas zależy czy tak się stanie!~
@286  = ~Zgadzam się. Ale rzeczywistość czasem mnie przygnębia.~
@287  = ~W porządku, Ajantisie. Powiedziałam, że to nie jest MOJA opinia.~
@288  = ~Zupełnie się z tobą nie zgadzam, Ajantisie!~
@289  = ~Twe słowa zdają się prawdziwe i napawają mnie nadzieją. Dziękuję ci.~
@290  = ~Słusznie zdecydowałaś się na ostre słowa. Zatraciłem się we własnych myślach.~
@291  = ~Twe słowa są ostre jak sztylety, ale wiem do czego zmierzasz.~
@292  = ~Oczywiście, że przygotowali, moja panno – z całą swoją mądrością i doświadczeniem.~
@293  = ~Nie straciłem ani swej wiary, ani motywacji, <CHARNAME>. Chciałem się tylko podzielić z tobą swoimi przemyśleniami i dziękuję ci za twój czas.~
@294  = ~Jak to się stało, że zostałeś paladynem, Ajantisie?~
@295  = ~To dobrze. A teraz ruszajmy. Mamy wiele do zrobienia!~
@296  = ~Ja... poczułem taką potrzebę, z braku lepszego określenia, moja panno. Helm przejął kontrolę nad mym sercem od pierwszej chwili, gdy ujrzałem jego chwałę, i to w jego imię czynię dobro. Nie istnieje dla mnie inny sposób na życie.~
@297  = ~Uczyłem się pilnie w kościele Helma i ćwiczyłem swój fechtunek. Jednym z mych nauczycieli był Myrmith Splendon, o którym być może słyszałaś. Pewnego dnia maiłem sen: Helm przemówił do mnie i powiedział mi, że jestem godzien aby mu służyć.~
@298  = ~Zostałem skierowany do lokalnej siedziby Zakonu Promiennego Serca... i teraz jestem tutaj.~
@299  = ~Zazdroszczę ci, Ajantisie, w pozytywnym tego słowa znaczeniu. To tak prosta ścieżka. Zdaje się, że odnalazłeś swe miejsce, raz na zawsze, i pewna jestem, że uda ci się odnieść sukces.~
@300  = ~Rzeczywiście. Więc ruszajmy i użyjmy naszych umiejętności do pokonania nieprzyjaciół!~
@301  = ~Hmm... wy, paladyni, jesteście dziwni. Wracajmy do naszej kampanii, Ajantisie. Nasi wrogowie nie tracą czasu na dyskusje o dobroci i złu, jestem tego pewna.~
@302  = ~Tego właśnie pragnę, droga panno. Wracajmy do naszych obowiązków!~
@303  = ~Musisz mieć ideały dla których żyjesz i walczysz, moja panno. Każdy je ma. Ale masz rację – pora ruszać dalej.~
@304  = ~Rozumiem bardzo dobrze, moja panno.~
@305  = ~Moja panno! Czyżbyś zamykała oczy na to, co oczywiste?!~
@306  = ~Nie, poczyniłam pewną obserwację: zło osiąga swój cel a dobro upada z powodu własnej szczerości.~
@307  = ~Och, uspokój się!~
@308  = ~Moja panno, mówisz tak, jakbyś ceniła zło bardziej niż dobro. Nie zniosę tego typu rozmów! Od tej pory zachowam swe przemyślenia dla siebie!~
@309  = ~Jestem paladynem pokornie służącym Helmowi. Twe słowa stanowią zniewagę dla wszystkich mych wartości!~
@310  = ~Dziękuję, moja panno. Tego właśnie pragnę. Wracajmy do naszych obowiązków!~
@311  = ~Moja panno, może sobie przypominasz, że pochodzę z Waterdeep. Być może nasza podróż wzdłuż Wybrzeża Mieczy zaprowadzi nas tam pewnego dnia. Byłaś kiedykolwiek w Mieście Wspaniałości?~
@312  = ~Nie, ale proszę, opowiedz mi o nim.~
@313  = ~Tak, ale dawno.~
@314  = ~Nie chcę mówić o Waterdeep, Ajantisie.~
@315  = ~Już tam byłaś? Cieszę się, że to słyszę, droga panno. Więc pewnie rozumiesz mój sentyment do tego tętniącego miasta.~
@316  = ~Och tak. Tam ciągle coś się dzieje! Opowiedz mi więcej o Waterdeep, Ajantisie.~
@317  = ~Nie, niezupełnie. Nie mogę sobie wyobrazić, abym chciała żyć w tak wielkim mieście.~
@318  = ~Och, czy to oznacza, że ci się nie spodobało? Przykro mi to słyszeć. Czy pomimo tego mogę opowiedzieć ci o Waterdeep?~
@319  = ~Jasne, czemu nie.~
@320  = ~Nie, właściwie to nie. Wydaje mi się, że wiem o nim już wystarczająco wiele.~
@321  = ~Waterdeep leży na północ od Wrót Baldura, na Wybrzeżu Mieczy.  Jest otoczony Górami Miecza od północy, lasem Ardeep na Wschodzie, a od południa Ogrodem Krypt i rzeką Dessarin, która wpływa do morza na południe od granic miasta. To jedno z największych miast Faerunu, kosmopolityczna potęga, charakteryzująca się otwartym i tolerancyjnym duchem.~
@322  = ~Góra Waterdeep, będąca najwyższym punktem miasta, wraz z zamkiem Waterdeep wzniesionym na niej, znajduje się w zachodniej części miasta. Trollowy Mur otacza miasto od wschodu i północy. Na południu znajduje się wielki port.~
@323  = ~My, mieszkańcy Waterdeep, nazywamy je Miastem Wspaniałości, i z pewnością na to miano zasługuje. To istotny ośrodek handlu i wymiany, i mieszkańcy zbili dzięki temu majątek.~
@324  = ~Proszę, kontynuuj, Ajantisie.~
@325  = ~Cóż, myślę, że mi to wystarczy. Dziękuję, Ajantisie.~
@326  = ~Miasto jest rządzone przez Lordów Waterdeep; radę składającą się z szesnastu członków, którzy ukrywają swoją tożsamość. Lordowie pojawiają się publicznie tylko w maskach i są chronieni przed magią poznania. Tylko jeden lord nie ukrywa się za maską: Piergeiron Paladinson, Strażnik Waterdeep i Dowódca Straży, zwany Jawnym Lordem Waterdeep.~
@327  = ~Zamaskowani Lordowie rządzący miastem? To brzmi dość dziwnie.~
@328  = ~Tak, wiem o tym. Myślę, że usłyszałam już wystarczająco o Waterdeep.~
@329  = ~Ten system rządowy ma swe korzenie w historii Waterdeep, moja panno. Masz coś przeciwko, abym ci o tym opowiedział?~
@330  = ~Nie, zamieniam się w słuch.~
@331  = ~Cóż, wolałabym, gdybyś zatrzymał to dla siebie. Lepiej pozostańmy przy teraźniejszości.~
@332  = ~W dawnych czasach, północ była dziką krainą, niemalże niezamieszkaną przez ludzi. Tylko kilka prymitywnych plemion żyło wzdłuż Wybrzeża Mieczy, dowodzonych przez wojennych lordów. Wczesne Waterdeep było osadom ludzi, którzy wykorzystali głębokie wody wielkiej naturalnej zatoki jako port dla swego miasta.~
@333  = ~W tym czasie, i w następnych stuleciach, stoczono wiele bitew. Orkowie, trolle i inne bestie zagrażały osadzie ludzi. Był rok 950 według Kalendarza Dolin, gdy mag zwany Ahghairon został specjalnym doradcą ówczesnego Wojennego Lorda Waterdeep. To dzięki magii Ahghairona udało się doprowadzić do wielkiego zwycięstwa nad najeźdźcami.~
@334  = ~Ahghairon powstrzymał Wojennego Lorda przed utworzeniem brutalnego Imperium Północy i obwołał się pierwszym Lordem Waterdeep. Powołał innych, by wraz z nim służyli miastu – Zamaskowanych Lordów. W miejscach publicznych nosili maski, by ukryć swą tożsamość.~
@335  = ~Od tamtej pory mamy inny sposób naliczania czasu niż reszta północy. To tak zwany Kalendarz Północy, rozpoczynający się od chwili, gdy Ahghairon został pierwszym Jawnym Lordem Waterdeep, w 1032 KD.~
@336  = ~Pewnego razu, mistrzowie gildii przejęli miasto brutalnie zabijając większość lordów. Potrzeba było zaledwie dziewięćdziesięciu pięciu lat, aby ocaleli lordowie odbili je z powrotem. Od tamtej pory, to lordowie rządzą Waterdeep.~
@337  = ~Miasto jest podzielona na siedem dzielnic. Każda dzielnica jest inna i ma swój unikalny styl. Naturalnie, przyciągają różnego rodzaju mieszkańców...~
@338  = ~Mieszkańcy Waterdeep to mieszanka wielu różnych ras, choć przeważnie ludzi. Codziennie przybywają tam nowi ludzie w poszukiwaniu szczęścia, i tylko kilku opuściło miasto.~
@339  = ~(uśmiechasz się) Widzę, że kochasz swój dom, Ajantis. To był bardzo wyraźny opis. Niemal widzę Waterdeep.~
@340  = ~Wygląda na miasto z wieloma możliwościami. Może powinnam się tam udać... jeśli nasza misja kiedykolwiek się zakończy.~
@341  = ~Sama nie wiem. Nie jest w moim stylu: zbyt wielkie, zbyt tłoczne.~
@342  = ~Jak sobie życzysz, moja panno.~
@343  = ~Rzeczywiście jestem przywiązany do Waterdeep, moja panno.~
@344  = ~Pewien jestem, że pomysł wart uwagi, moja panno.~
@345  = ~Szkoda, ale to twoja opinia.~
@346  = ~Opowiedz mi o swoim domu, <CHARNAME>. Dorastałaś w Candlekeep?~
@347  = ~Tak, to prawda, otoczona starymi mnichami i zakurzonymi księgami...~
@348  = ~Och tak, Ajantisie, ta ogromna biblioteka była moim domem. Nie jest to może tak olbrzymia metropolia jak Waterdeep, ale miałam dostęp do całego świata i tego, co poza nim, aczkolwiek tylko na papierze.~
@349  = ~Tak, to małe miasteczko w porównaniu z Waterdeep.~
@350  = ~Tak, to prawda, ale nie chcę o tym rozmawiać.~
@351  = ~Candlekeep to musi być fascynujące miejsce! Cała ta mądrość i wiedza zgromadzona przez lata w tej wspaniałej bibliotece! Domyślam się, że spędziłaś wiele czasu z nosem w książkach?~
@352  = ~Tak, to prawda. Czytanie wiele dla mnie znaczy i bardzo żałuję, że nie mam już na to czasu. Kocham spokój i odosobnienie biblioteki oraz wszystkie te księgi.~
@353  = ~Och tak, Ajantisie. Wiedza, którą tam zdobyłam bardzo mi pomogła.~
@354  = ~Od czasu do czasu. Nawet w Candlekeep ludzie prowadzą normalne życie, wiesz.~
@355  = ~Cóż... nie, niezupełnie. Wolałam zwiedzać okolice... Wygląda na to, że dobrze mnie to przygotowało na to, jak teraz żyję.~
@356  = ~Zazdroszczę ci. Sam miałem dobry dostęp do ksiąg, ale biblioteka Candlekeep jest unikalna w swej wspaniałości.~
@357  = ~Jednak reszta miasta nie jest zbyt interesująca. Jak wszędzie są tam koszary, domy i tawerna; wszystko jest raczej dość małe.~
@358  = ~Tak, to prawda. Czytanie wiele dla mnie znaczy i bardzo żałuję, że nie mam już na to czasu. Kocham spokój i odosobnienie biblioteki oraz wszystkie te księgi.~
@359  = ~Wierzę, że tak. To wskazane gromadzić wiedzę.~
@360  = ~Oczywiście, moja panno. Nie chciałem urazić cię swymi słowami.~
@361  = ~Och? Zgadzam się całym sercem, droga panno. Praktyka jest bardzo ważna.~
@362  = ~Nie będę więc się narzucał, moja panno, nawet jeśli interesuje mnie twe dzieciństwo.~
@363  = ~Nigdy nie byłem w Candlekeep, moja panno, ale chciałbym je zobaczyć. Może nasze ścieżki nas tam zawiodą, kto wie? Ruszajmy.~
@364  = ~<CHARNAME>, rozmawialiśmy o Waterdeep i wiesz, że mieszka tam moja rodzina. Czuję się bardzo przywiązany do swych rodziców. Chciałbym opowiedzieć ci więcej o swojej rodzinie, jeśli jesteś zainteresowana.~
@365  = ~Tak, proszę, Ajantisie.~
@366  = ~Cóż, skoro chcesz.~
@367  = ~Oczywiście! Wysyłasz im listy, prawda? Widziałam, jak piszesz, ostatnim razem, gdy rozbiliśmy obóz.~
@368  = ~Ajantis, nie trzeba strzępić języka. Skoncentrujmy się na naszej misji, w porządku?~
@369  = ~Ajantis, całe to gadanie działa mi na nerwy. Mamy ważniejsze sprawy na głowie. Skoncentrujmy się na naszej misji!~
@370  = ~Przykro mi, ale nie chcę rozmawiać o twojej rodzinie.~
@371  = ~Och? To prawda. Ale nie pozwalam sobie choć na chwilę oderwać uwagi od moich obowiązków, droga panno. Proszą jedynie abym ich informował od czasu do czasu jak się miewam i co porabiam.~
@372  = ~To w najzupełniejszym porządku, Ajantisie. Czy jest... czy jest jeszcze ktoś, do kogo regularnie pisujesz listy?~
@373  = ~Ach, nie przeszkadzaj sobie mną. Opowiedz mi o swej rodzinie.~
@374  = ~To trochę dziwne, wiesz... Mężczyzna w twoim wieku nie powinien już wisieć u spódnicy mamusi.~
@375  = ~Do mojej babci, ale niestety nie tak często, jak powinienem. Jest bardzo starą, uprzejmą i wrażliwą osobą.~
@376  = ~Och, to miłe. W porządku, więc opowiedz mi więcej o swej rodzinie, Ajantisie.~
@377  = ~(uśmiechasz się) W porządku. Zapomnij o tym. Chciałeś mi opowiedzieć o swej najbliższej rodzinie.~
@378  = ~Bogowie, robi się coraz gorzej. Wydawałoby się, że mężczyzna w twoim wieku nie powinien już wisieć u spódnicy mamusi.~
@379  = ~Moja panno! Ja... nie sądziłem, że nasze rozmowy tak bardzo cię irytują!~
@380  = ~Bo nie irytują. Pomyślałam tylko, że to zły czas na pogawędkę. Ale w porządku, opowiedz mi o swojej rodzinie.~
@381  = ~Przykro mi, ale nie chcę słyszeć o twojej rodzinie, Ajantisie.~
@382  = ~Tak, ale na wszystko jest odpowiedni czas, Ajantisie. Jak na mój gust za wiele mówisz. Po prostu skoncentruj się na swoim obowiązkach.~
@383  = ~To prawda, że nie okazałaś do tej pory wielkiego zainteresowania naszymi rozmowami, moja panno. Od tej pory zachowam swe myśli dla siebie, jeśli tego sobie życzysz.~
@384  = ~Nie, nie o to mi chodziło, Ajantisie. No dalej, opowiedz mi o swojej rodzinie, proszę.~
@385  = ~Przykro mi, ale nie chcę rozmawiać o twojej rodzinie, Ajantisie.~
@386  = ~Dobrze. Skoro się rozumiemy, możemy ruszać dalej.~
@387  = ~Oczywiście. Cóż, w drogę, w imię Helma!~
@388  = ~Moimi najbliższymi krewniakami są rodzice, Ulguth i Mara, oraz mój brat Gotom i siostra Elina. Jestem najmłodszym z czwórki rodzeństwa. Miałem starszego brata, Envina, ale zmarł wskutek choroby, kiedy miałem pięć lat.~
@389  = ~Och! Przykro mi, Ajantisie.~
@390  = ~Okropnie mi przykro, Ajantisie. Chyba muszę cię... przeprosić. Zawsze uważałam, że twe dzieciństwo to była niekończąca się niczym nie zakłócona idylla. Teraz widzę, że to nieprawda.~
@391  = ~Tak to bywa.~
@392  = ~Nie musisz przepraszać, <CHARNAME>. Pewnie każdy ma w sobie więcej głębi, niż wydawałoby się to na pierwszy rzut oka.~
@393  = ~(uśmiecha się) O co już zadbał. On i jego żona, Sinna, właśnie spodziewają się drugiego dziecka.~
@394  = ~Jesteś WUJKIEM? A to ci niespodzianka!~
@395  = ~Och, jak słodko. Życzę im wszystkim jak najlepiej.~
@396  = ~Moje gratulacje. Ale powiedz mi, Ajantisie – czy śmierć twego najstarszego brata miała jakiś wpływ na twoją decyzję o zostaniu paladynem?~
@397  = ~Dlaczego niespodzianka? Nie miałem nic wspólnego z tym radosnym wydarzeniem – znaczy się... (rumieni się)~
@398  = ~Życzę im jak najlepiej z głębi mojego serca. Sinna jest tak sympatyczną osobą, bardzo lubię ją i mojego bratanka.~
@399  = ~To bardzo miłe kiedy ktoś mówi tak dobrze o swoim krewniaku. Ale jedna myśl przeszła mi przez głowę: czy śmierć twego najstarszego brata miała jakiś wpływ na twoją decyzję o zostaniu paladynem?~
@400  = ~To wspaniale, Ajantisie. Wydaje mi się, że powinniśmy ruszać dalej.~
@401  = ~Nie, moja panno, nie przypuszczam, aby to miało jakiś związek. Envina zabiła choroba, a nie złe moce. Ale to interesująca myśl, że pamięć o jego cierpieniu uczyniła mnie bardziej zdeterminowanym w swych postanowieniach. Muszę przyznać, że nigdy nad tym się nie zastanawiałem, ani nie szukałem "powodów", dla których zostałem paladynem.~
@402  = ~Wybrałem inną ścieżkę niż moi rodzice i rodzeństwo. Ród Ilvastarr znany jest ze swych umiejętności bitewnych.~
@403  = ~Zechcesz spojrzeć na moją rodzinną tarczę, moja panno? To nasz herb: smok z metalicznym zielonym ciałem i pomarańczowymi ślepiami, na złotym tle. Można by pomyśleć, że należy do dumnego rycerskiego rodu i miał przestraszyć nieprzyjaciół Ilvastarrów w walce. A jednak jest wyrazem artystycznych aspiracji mojego pradziadka.~
@404  = ~Zechcesz spojrzeć na mój rodzinny herb na płaszczu: smok z metalicznym zielonym ciałem i pomarańczowymi ślepiami, na złotym tle. Można by pomyśleć, że należy do dumnego rycerskiego rodu i miał przestraszyć nieprzyjaciół Ilvastarrów w walce. A jednak jest wyrazem artystycznych aspiracji mojego pradziadka.~
@405  = ~Mój pradziadek był nadzwyczajnym człowiekiem, moja panno. Chodziły plotki, że był on nawet jednym z Zamaskowanych Lordów Waterdeep.~
@406  = ~Zmęczył się arogancją i małostkowością szlachciców, którzy dbali jedynie o własne zachcianki.~
@407  = ~Otworzył podwoje swego domu na różnorakie intelektualne i artystyczne idee, starając się z całych sił nauczyć się i zrozumieć ten świat.~
@408  = ~To w wielkim stopniu wpłynęło na styl rodziny Ilvastarr, moja panno. Moi rodzice utrzymują kontakty z artystami z Waterdeep i z dalsza. Często nauczali gościnnie w naszym domu. Nawet kiedy byłem młody lubiłem przysłuchiwać się ich dysputom.~
@409  = ~Brzmi znajomo! Kiedy ja byłam mała, robiłam tak samo. Tak, mogę sobie wyobrazić, że podobało ci się to!~
@410  = ~Przysłuchałeś się intelektualnym dyskusją? Zawsze myślałam, że poza Helmem i twoją walką przeciw złu nic więcej cię nie interesowało.~
@411  = ~A jednak należysz do snobistycznego rodu szlacheckiego, rozpieszczonego swoją wysoką pozycją i bogactwem. Pomimo tego próbujesz przedstawić swoją rodzinę jako tolerancyjną i otwartą; nie bardzo mi się to podoba.~
@412  = ~Rzeczywiście. Mogę sobie wyobrazić, że miałaś wiele okazji, by słyszeć fascynujące dyskusje toczone w wielkich korytarzach biblioteki Candlekeep.~
@413  = ~Drwisz sobie ze mnie, moja panno. Moja nauka w kościele Helma i trening zbrojny pochłonął większość mego czasu. A jednak w niczym to nie przeczy temu, co wcześniej powiedziałem.~
@414  = ~Ilvastarrowie oczywiście nie są wyłącznie filantropami sztuki. Jesteśmy kupieckim rodem, a mój ojciec jest ciężko pracującym handlarzem. Specjalizuje się w tresurze zwierząt i ich hodowli, głównie w naszej posiadłości wiejskiej na południe od miasta.~
@415  = ~Moja matka mu w tym pomaga i ma specjalne hobby. Niektóre zwierzęta są przeznaczone na rzeź a mama świetnie potrafi gotować egzotyczne mięsa. Jej przepisy były wielokrotnie nagradzane.~
@416  = ~Gotuje! Nie dziwię się, że zawsze gdy ty gotujesz posiłki są takie smaczne! Wygląda na to, że miałeś dobrą nauczycielkę.~
@417  = ~Aha. Cóż, trzeba nam ruszać dalej, Ajantisie.~
@418  = ~"Gotuje egzotyczne mięsa"! Bogowie, czego to bogacze nie wymyślą z nudów.~
@419  = ~Uprzejme to słowa, moja panno. To wszystko, co chciałem opowiedzieć ci na temat mojej rodziny... jak na razie. Chyba powinniśmy dołączyć do naszych towarzyszy.~
@420  = ~Jesteś pełna uprzedzeń! Nie waż się mówić w ten sposób o mojej rodzinie. Tak jakbyś... jakbyś miała nas za obiboków, u których pieniądze rosną na drzewach.~
@421  = ~Wielkie nieba, nie musisz tak reagować tylko dlatego, że powiedziałam coś odrobinę prowokującego!~
@422  = ~Nie chciałam, by to zabrzmiało tak wrednie, Ajantisie. Przepraszam.~
@423  = ~Nie waż się mówić w ten sposób o mojej rodzinie. Tak jakbyś... jakbyś miała nas za obiboków, u których pieniądze rosną na drzewach.~
@424  = ~Wiele rodzin chciałoby mieć na talerzu jakiekolwiek mięso, Ajantis!~
@425  = ~Moja panno, to może był dowcip, ale jeżeli masz zwyczaj tak żartować, to lepiej abym przestał dzielić się z tobą swoimi myślami.~
@426  = ~Jestem świadom, że moje dzieciństwo było szczęśliwsze niż u wielu dzieci, <CHARNAME>.~
@427  = ~Żyję i walczę, aby zmienić ten godny ubolewania stan rzeczy. Co więcej mogę zrobić?~
@428  = ~Masz rację, Ajantisie, przepraszam. Nie powinno się strofować kogoś za to, w jakich warunkach się urodził. Chodzi tylko o to, że to co mówisz o swej rodzinie w moich uszach brzmi jak bajka.~
@429  = ~Obudź się! Otwórz oczy i rozejrzyj się! Wielu ludzi walczy o przetrwanie – ponieważ MUSZĄ, nie dlatego, że tak im się przyśniło, gdy leżeli zawinięci w pierzyny!~
@430  = ~Tak, tak, a teraz uspokój się.~
@431  = ~"Wisieć u spódnicy mamusi", moja panno? Przykro mi, że tak o mnie myślisz.~
@432  = ~Przepraszam, to nie było zbyt miłe. Chodziło mi o to, że piszesz im zbyt dużo listów. Uważaj tylko, aby nie przeszkodziło ci to w wypełnianiu twych obowiązków. Ale opowiedz o swojej rodzinie, Ajantisie.~
@433  = ~Bogowie, przesadzasz. To był tylko dowcip! Spokojnie.~
@434  = ~Ajantis, paladyn, przerywa swą monumentalną krucjatę przeciwko złu aby napisać codwutygodniowy list do rodziców. Nie uważasz, że to jakoś... nie pasuje?~
@435  = ~Jak sobie życzysz, moja panno, choć bardzo bym sobie życzył opowiedzieć o mojej rodzinie. Ruszajmy i skoncentrujmy się na naszej misji.~
@436  = ~Absolutnie nie, moja panno. Te listy wyrażają moje głębokie przywiązanie do rodziców. Kocham ich, i ta miłość daje mi siłę do walki o której wspominałaś.~
@437  = ~To godne podziwu. Wybacz me słowa, dobry panie, były niestosowne. Proszę, opowiedz mi więcej o swojej rodzinie.~
@438  = ~Wygląda na to, że każdy ma jakieś własne źródło siły. Nie mogę sobie wyobrazić, abym mogła tak często jak ty pisywać listy, ale... Cóż, to nieważne. Opowiedz mi więc więcej o swojej rodzinie.~
@439  = ~Nie, wciąż nie mogę uwierzyć, aby mężczyzna w twoim wieku zachowywał się w ten sposób. Dorośnij, Ajantis!~
@440  = ~Moja panno, jak długo to nie przeszkadza mi w pełnieniu paladynskich obowiązków, to moja prywatna rzecz, co robię w czasie wolnym.~
@441  = ~Na przyszłość oszczędź mi swych rad. Od tej pory zachowam swe myśli dla siebie.~
@442  = ~Chciałbym ci uwierzyć, <CHARNAME>, ale nie wydaje mi się, aby ta rozmowa szczególnie cię interesowała. Przerwę to gadanie po próżnicy i od tej pory zachowam swe myśli dla siebie.~
@443  = ~Wierzę ci, droga panno, z naszych wcześniejszych rozmów wywnioskowałem, że nie masz o mnie tak złego zdania.~
@444  = ~A jednak wypowiadasz się pogardliwie o Ilvastarrach. Proszę, dobieraj swe słowa z większą troską, jeśli chcesz zachować moją przyjaźń: niektóre słowa ranią bardziej, niż sztylety.~
@445  = ~Nie mogę uwierzyć w to, co słyszę! Dość tego. Mam wrażenie, że najlepiej jeśli będziemy kontynuowali naszą podróż w ciszy.~
@446  = ~Zatem ruszajmy dalej!~
@447  = ~To wszystko co masz do powiedzenia? Mówię o tym, co dla mnie święte, a ty każesz mi się uspokoić?~
@448  = ~Od tej pory zachowam swe myśli dla siebie. A teraz ruszajmy. Mamy dużo do zrobienia.~
@449  = ~To były dla nas ciężkie chwile, moja panno. Choroba męczyła go przez długi czas i oglądanie jego cierpienia było niemal nie do zniesienia. Wraz z Envinem straciliśmy starszego brata a nasi rodzice pierworodnego i dziedzica. Teraz to Gotom musi przekazać rodzinne tradycje rodu Ilvastarr następnym pokoleniom.~
@450  = ~Bierzesz to tak lekko, gdyż to ciebie nie dotyczy, droga panno. Choroba męczyła go przez długi czas i oglądanie jego cierpienia było niemal nie do zniesienia. Wraz z Envinem straciliśmy starszego brata a nasi rodzice pierworodnego i dziedzica. Teraz to Gotom musi przekazać rodzinne tradycje rodu Ilvastarr następnym pokoleniom.~
@451  = ~Jak sobie życzysz, moja panno. Ruszajmy dalej i skupmy się na naszej misji!~
@452  = ~Moja panno, odkąd się spotkaliśmy dużo rozmawialiśmy o mnie i o mojej rodzinie. Ale chciałbym się dowiedzieć więcej o tobie i twoim domu. Wiem tylko, że urodziłaś się w Candlekeep a twój przybrany ojciec został brutalnie zamordowany.~
@453  = ~Chciałabyś mi opowiedzieć więcej o Gorionie?~
@454  = ~Tak, oczywiście. Był moim ojcem i bardzo mądrym nauczycielem. Bardzo za nim tęsknię!~
@455  = ~Gorion był odpowiedzialny za wielką bibliotekę w Candlekeep i był bardzo zdolnym magiem, Ajantisie.~
@456  = ~Ajantis, nauczyłam się żyć bez niego.~
@457  = ~Bardzo ciężko mi mówić o Gorionie, Ajantis.~
@458  = ~Nie chce teraz mówić o Gorionie, Ajantis. Ruszajmy.~
@459  = ~Oczywiście. To musiało być okropne patrzeć, jak umiera, nie mogąc mu pomóc.~
@460  = ~To było okropne. Ajantis, muszę odnaleźć tych, którzy stoją za jego śmiercią, by zrozumieć o co tutaj chodzi.~
@461  = ~Masz rację, to było okropne. Nie chcę o tym mówić.~
@462  = ~Ajantis, nie chcę twojego współczucia – pomóż mi odnaleźć tych, którzy stoją za jego śmiercią.~
@463  = ~Wiem o tych. Oczekiwałem usłyszeć coś bardziej... osobistego.~
@464  = ~Przepraszam, ale ciężko mi o tym wszystkim mówić.~
@465  = ~Był moim ojcem, Ajantisie, i bardzo mądrym nauczycielem. Tak bardzo za nim tęsknię.~
@466  = ~Ajantisie, pogodziłam się z tą sytuacją.~
@467  = ~Nie miałam zamiaru rozwodzić się nad kwestiami osobistymi, Ajantis. Proszę, zostaw mnie.~
@468  = ~Proszę, wybacz mi moją ciekawość, droga panno. Trudno znaleźć mi odpowiednie słowa, gdyż sam nie pochodzę z Candlekeep, i nie mogę sobie nawet wyobrazić, jak wiele znaczy dla ciebie strata Goriona.~
@469  = ~W porządku, Ajantisie. Dziękuję za współczucie.~
@470  = ~(zakrywasz swoje oczy dłonią) W jaki sposób pocieszyć córkę, która widziała, jak jej ojca brutalnie zamordowano? Pomóż mi odnaleźć tych, którzy są za to odpowiedzialni. Łatwiej będzie mi wtedy znieść jest śmierć.~
@471  = ~Nie tłumacz się. Było minęło.~
@472  = ~Więc przestać się wtrącać, Ajantis. Niech moje prywatne życie będzie... prywatne.~
@473  = ~Mówisz o jego śmierci, moja panno? Czy chodzi ci o to, że Gorion był... twoim ojcem?~
@474  = ~Mówię o jego śmierci. Ciągle zdarzają się okropne rzeczy – musisz się nauczyć z nimi żyć. Wraz z jego śmiercią rozpoczął się nowy etap mojego życia i pogodziłam się z tym.~
@475  = ~Chodziło mi o to, że Gorion był moim "ojcem" – jak to ładnie nazwałeś. Jestem dość szczęśliwa, że wreszcie udało mi się zbiec z jego smyczy.~
@476  = ~Oba, Ajantis. Nigdy nie byłam całkowicie szczęśliwa w Candlekeep. Dzięki śmierci Goriona moje życie stało się tylko lepsze i o wiele bardziej interesujące. Jestem całkiem zadowolona z tego, jak rzeczy się teraz mają.~
@477  = ~Zmieńmy temat. Nie chcę więcej rozmawiać o Gorionie.~
@478  = ~Chciałbym móc ofiarować ci więcej niż współczucie, moja panno. Najmniej co mogę zrobić, to pomóc ci odnaleźć morderców.~
@479  = ~Było minęło?~
@480  = ~W pewnym sensie jestem przerażony twymi słowami. Oczywiście, nie mogę oczekiwać, że twoje relacje z przybranym ojcem były tak bliskie jak moje z rodzicami.~
@481  = ~Z drugiej strony mógłbym oczekiwać choć odrobiny szacunku, biorąc pod uwagę jego niedawną śmierć. Możesz się wydawać emocjonalnie niezaangażowana, ale to, że szukasz jego morderców świadczy o tym, że okazujesz mu szacunek, na jaki sobie zasłużył.~
@482  = ~Twe słowa są zaskakujące. Czyżbyś tak szybko zaakceptowała śmierć swego ojca czy może próbujesz się sama łudzić? Zdajesz się mieć dystans a jednocześnie ścigasz jego morderców z ponurą determinacją. Wybacz że mówię to, czego nie chcesz słyszeć, moja panno, ale wydaje mi się, że wciąż przeżywasz to, co się stało.~
@483  = ~Trapią mnie twe słowa. Oczywiście, nie mogę oczekiwać, że twoje relacje z przybranym ojcem były tak bliskie jak moje z rodzicami. Pewnie nie powinienem myśleć, że wspominasz swe dzieciństwo z taką czułością, jak ja.~
@484  = ~Jednak, powinienem oczekiwać choć odrobiny szacunku, biorąc pod uwagę jego niedawną śmierć. Możesz się wydawać emocjonalnie niezaangażowana, ale to, że szukasz jego morderców świadczy o tym, że okazujesz mu szacunek, na jaki sobie zasłużył.~ 
@485  = ~Bądź pewna, że zrobię co w mojej mocy, moja panno. Im dłużej węszymy, tym bardziej jestem pewien, że śmierć twego ojca jest w jakiś sposób powiązana z obecnymi wydarzeniami na Wybrzeżu Mieczy.~
@486  = ~Wybacz mi, droga panno. To nie najlepszy temat na pogawędkę. Z pewnością zachowałaś jakieś przyjemniejsze wspomnienia związane z Candlekeep i twym dzieciństwem?~
@487  = ~To prawda. Wiesz, w Candlekeep było wiele osób, które wiele dla mnie znaczyły.~
@488  = ~Wolałabym o tym teraz nie mówić, Ajantis.~
@489  = ~Oczywiście, że tak. Proszę, opowiedz mi o nich.~
@490  = ~Cóż, była Imoen... Dorastałyśmy razem, jak siostry.~
@491  = ~Cóż, po zastanowieniu, miałam nikły kontakt z dzieciakami w moim wieku... poza Imoen. Ale było tam wielu miłych ludzi: Dreppin, masztalerz, Fuller, dowódca straży Candlekeep, i Hull, jeden ze strażników. Była jeszcze Phylidia, czarodziejka wiecznie nieobecna myślami, i oczywiście Winthrop, wesoły oberżysta.~
@492  = ~Spędzałam wiele czasu z przyjaciółmi Goriona. Większość z nich to byli starzy magowie. Firebead Elvenhair, Tethoril, Parda i Karan... i, oczywiście, wszyscy mnisi. Theodon i Jessup, chociażby, byli świetni. Wciąż jeszcze do nich nie dotarło, że nie mam już dwóch lat.~
@493  = ~Odbyłam pewne praktyki bitewne, choć na pewno nie były tak rozbudowane jak twoje. Jondalar pokazał mi sztuczkę lub dwie, jak nie dać się zabić podczas potyczki a Obe Iluzjonista przyzwał kiedyś całą gamę różnych potworów aby nauczyć mnie, jak bronić się, gdy nieprzyjaciel ma przewagę.~
@494  = ~O czym ty mówisz? Mam cię zanudzać o ludziach których nie znasz i których najprawdopodobniej nigdy nie poznasz?~
@495  = ~Nie chcę teraz o tym mówić.~
@496  = ~Tego właśnie chcę. Co w tym takiego niezwykłego?~
@497  = ~Cóż. Była Imoen... Spędzałyśmy ze sobą tyle czasu, że mógłbyś pomyśleć, że jesteśmy siostrami.~
@498  = ~Jak chcesz. Po zastanowieniu, miałam nikły kontakt z dzieciakami w moim wieku... poza Imoen. Ale było tam wielu miłych ludzi: Dreppin, masztalerz, Fuller, dowódca straży Candlekeep, i Hull, jeden ze strażników. Była jeszcze Phylidia, czarodziejka wiecznie nieobecna myślami, i oczywiście Winthrop, wesoły oberżysta.~
@499  = ~Nic. Spędzałam wiele czasu z przyjaciółmi Goriona. Większość z nich to byli starzy magowie. Firebead Elvenhair, Tethoril, Parda i Karan... i, oczywiście, wszyscy mnisi. Theodon i Jessup, chociażby, byli świetni. Wciąż jeszcze do nich nie dotarło, że nie mam już dwóch lat.~
@500  = ~Jak chcesz. Odbyłam pewne praktyki bitewne, choć na pewno nie były tak rozbudowane jak twoje. Jondalar pokazał mi sztuczkę lub dwie, jak nie dać się zabić podczas potyczki a Obe Iluzjonista przyzwał kiedyś całą gamę różnych potworów aby nauczyć mnie, jak bronić się, gdy nieprzyjaciel ma przewagę.~
@501  = ~Nie chcę teraz o tym mówić, Ajantis.~
@502  = ~Absolutnie nie mam ochoty opowiadać ci te stare dzieje. Twoje zainteresowanie nimi jest co najmniej dziwne.~
@503  = ~Moja panno, chciałem tylko skorzystać ze sposobności, by lepiej cię poznać. Masz jednak rację. To naprawdę zbyteczne. Ruszajmy dalej w ciszy – nie będę ci się więcej narzucał swoimi przemyśleniami.~
@504  = ~To brzmi miło, moja panno.~
@505  = ~Masz wielu przyjaciół, moja panno.~
@506  = ~Znam to uczucie. Czasem tego typu sytuacje są bardzo zabawne. Jednakże bywają i frustrujące.~
@507  = ~Proszę, mów dalej.~
@508  = ~Odbyłam pewne praktyki bitewne, choć na pewno nie były tak rozbudowane jak twoje. Jondalar pokazał mi sztuczkę lub dwie, jak nie dać się zabić podczas potyczki a Obe Iluzjonista przyzwał kiedyś całą gamę różnych potworów aby nauczyć mnie, jak bronić się, gdy nieprzyjaciel ma przewagę.~
@509  = ~To byłoby chyba na tyle, Ajantis.~
@510  = ~Dziękuję za zaspokojenie mej ciekawości. Całym sercem żywię nadzieję, że pewnego dnia odnajdziesz spokój w murach swego domu.~
@511  = ~Do tego czasu jednak sporo jeszcze przed nami. Wracajmy do naszych poszukiwań.~
@512  = ~Jak sobie życzysz. Nie chciałem cię zadręczać swoją ciekawością. Wracajmy do naszych poszukiwań.~
@513  = ~Jak sobie życzysz, moja panno. Nie chciałem ci się narzucać. Skoro jestem tak nietaktowny, to oszczędzę ci moich przemyśleń w przyszłości. W drogę.~
@514  = ~Moja panno, jak już wspominałem, szukam chwały i honoru, by zostać zaprzysiężony jako rycerz Zakonu Promiennego Serca. To mój celi i gorliwie wyczekuję dnia swej nominacji.~
@515  = ~Potrafię to zrozumieć. To pewnie będzie dla ciebie bardzo podbudowująca chwila.~
@516  = ~Och tak, dobrze mieć cel w życiu.~
@517  = ~Zdaje się że to doprawdy dla ciebie istotne, skoro nie mówisz o niczym innym.~
@518  = ~Dobrze wiedzieć, ale w tej chwili nie chcę o tym rozmawiać.~
@519  = ~Nie tylko chwila, droga panno, ale całe dalsze życie. Ale masz rację, to będzie wielka uroczystość.~
@520  = ~To prawda! Co to za osoba, która nie wyznacza sobie celu? To smutne stworzenie, będące zabawką w ręku innych.~
@521  = ~Co? Błagam o wybaczenie, moja panno, jeśli aż tak bardzo cię zanudzałem.~
@522  = ~(uśmiechasz się) W porządku. Lubię cię słuchać.~
@523  = ~Nie, nie zanudzałeś mnie. Chodzi tylko o to, że twoje priorytety są dość oczywiste.~
@524  = ~Cieszę się, że się rozumiemy. Sugeruję, abyśmy skoncentrowali się na innych rzeczach.~
@525  = ~Och, Ajantis, Ajantis. Minie dobre dziesięć lat nim wreszcie będziesz w stanie nawiązać ciekawą rozmowę.~
@526  = ~Przyjmuję twe słowa z ulgą, moja panno. Gdy rozmawiamy o rzeczach niezwiązanych z naszą misją zależy mi, abyś słuchała tego z radością.~
@527  = ~Chciałbym, aby w momencie otrzymania tego wyróżnienia byli ze mną wszyscy, którzy są bliscy memu sercu.~
@528  = ~Sir Keldorn Firecam, wielce szanowany rycerz Zakonu, był moim mentorem i wiele mnie nauczył. Mam nadzieję, że nie zabraknie go tam, tak samo jak moich rodziców, mojej siostry i brata.~
@529  = ~Och tak, mentor... Miło widzieć, jak wiedza zostaje przekazywana z pokolenia na pokolenie.~
@530  = ~Czy to powszechny zwyczaj w Zakonie, że giermek zostaje przypisany mentorowi?~
@531  = ~Fajnie. A teraz w drogę, Ajantis.~
@532  = ~To prawda. Ale oczywiście proces nauki nie ogranicza się tylko do tego – w niektórych miejscach to niemożliwe. Myrmith Splendon, który uczył mnie sztuki bitewnej, zarabia na życie trenując innych.~
@533  = ~A kim w ogóle jest ten Myrmith Splendon?~
@534  = ~Ajantis, niespecjalnie mnie to teraz interesuje.~
@535  = ~Tak, moja panno. Tylko ci, którzy znaleźli mentora są przyjmowani jako giermkowie do Zakonu. Ja miałem szczęście uzyskać protektorat samego Sir Keldorna.~
@536  = ~Jednak w ten sposób przekazywana jest tylko część wiedzy... Na przykład Myrmith Splendon, mój nauczyciel fechtunku. Zarabia na życie trenując innych.~
@537  = ~Kim jest ten Myrmith Splendon o którym mówisz?~
@538  = ~Ajantis, ten temat nie bardzo mnie interesuje.~
@539  = ~Myrmith jest "najemnym fechtmistrzem", moja panno, profesjonalistą trenującym wojowników w zamian za płacenie jego rachunków. Jest przyjazny, choć bardzo czujny, i jest wielkim mistrzem w swojej sztuce. Mieszka w Waterdeep i tam udziela swych lekcji.~
@540  = ~Jego trening jest najwyższej klasy, moja panno, kogoś takiego ze świecą szukać. Klienci nieraz czekają tygodniami, by dostać się na upragniony trening – chyba, że są skorzy zapłacić podwójną cenę.~
@541  = ~To były dobrze zainwestowane pieniądze – znakomity z ciebie wojownik. Dziękuję za te wszystkie interesujące informacje, Ajantis.~
@542  = ~Aha. Cóż, to było bardzo pouczające. Dzięki, Ajantis.~
@543  = ~A co wtedy? Mniej zamożni odchodzą z kwitkiem?~
@544  = ~Cóż... przypuszczam, że tak.~
@545  = ~Biorąc pod uwagę, że jest tak dobry, to pewnie nie ma innego wyjścia. Dziękuję, że opowiedziałeś mi to wszystko, Ajantisie.~
@546  = ~I znowu dałeś mi powód by przypuszczać, że twej rodzinie całkiem dobrze się powodzi. Wygląda na to, że było cię stać zapłacić podwójną cenę by móc trenować, kiedy tylko ci się zażyczyło.~
@547  = ~Nie ma za co, droga panno. A teraz wracajmy do naszych obowiązków i walczmy o honor i sławę. Spróbuję być dla ciebie nie tylko dobrym wojownikiem ale również dobrym... towarzyszem. (chrząka) Ruszajmy dalej, gdyż z każdym naszym krokiem jestem coraz bliżej pasowania na rycerza.~
@548  = ~Moja panno, jesteś niesprawiedliwa. Brałem tyle lekcji ile uznałem za konieczne, by stać się dobrym i zdolnym paladynem.~
@549  = ~Cóż, nie chciałam, aby to tak zabrzmiało. To były dobrze wydane pieniądze, gdyż jesteś naprawdę dobrym wojownikiem. Dziękuję, że opowiedziałeś mi to wszystko, Ajantisie.~
@550  = ~Nieważne. Przynajmniej nie wyrzuciłeś pieniędzy w błoto.~
@551  = ~Och, przestań trajkotać. Nie zniosę dłużej twej arogancji.~
@552  = ~Jak sobie życzysz, moja panno. Ruszajmy dalej, gdyż z każdym naszym krokiem jestem coraz bliżej pasowania na rycerza.~
@553  = ~Wybacz mi moją impertynencję. Na przyszłość zachowam swoje myśli dla siebie, skoro tego sobie życzysz. Ruszajmy dalej, obowiązki czekają.~
@554  = ~Dziękuję za komplement, moja panno. Zawsze dążę do tego, aby być nie tylko dobrym wojownikiem, ale również dobrym... towarzyszem. (chrząka) Ruszajmy dalej, gdyż z każdym naszym krokiem jestem coraz bliżej pasowania na rycerza.~
@555  = ~Mogę to potraktować jak komplement, moja panno? Zawsze dążę do tego, aby być nie tylko dobrym wojownikiem, ale również dobrym... towarzyszem. (chrząka) Ruszajmy dalej, gdyż z każdym naszym krokiem jestem coraz bliżej pasowania na rycerza.~
@556  = ~"Arogancji"? Skoro tak uważasz, oszczędzę ci dalszych męczarni i na przyszłość zachowam swe myśli dla siebie.~
@557  = ~Więc ruszajmy, czeka na nas wiele zadań.~
@558  = ~<CHARNAME>, mogę podzielić się z tobą pewną myślą? Rozmowa o naszych domach uzmysłowiła mi ponownie, jak wiele szczęścia miałem rodząc się w tak troskliwej rodzinie. Życzę wszystkim, aby mogli wychowywać się w tak kochającym domu.~
@559  = ~Szkoda, że nigdy nie poznałaś swoich prawdziwych rodziców, moja panno. Nigdy nie miałaś szansy dorastać w normalnej rodzinie.~
@560  = ~Tak, chciałabym poznać swoich prawdziwych rodziców. Ale nigdy ich nie spotkałam, a teraz jedyna osoba, która mogłaby odpowiedzieć na me pytania jest... martwa.~
@561  = ~Myślisz, że w moim domu nikt mnie nie wspierał? W Gorionie miałam czułego i mądrego nauczyciela i ojca, Ajantis.~
@562  = ~Nie wszyscy mają tak wiele szczęścia jak ty, Ajantis.~
@563  = ~Czy fakt, że nie pochodzę z jednej z tych waszych "szczęśliwych" rodzin czyni ze mnie dewianta albo obywatela drugiej kategorii, Ajantis?~
@564  = ~Nigdy nie byłam zainteresowana poznaniem moich prawdziwych rodziców, Ajantis.~
@565  = ~Na szczęście dla ciebie, to nie twoja sprawa.~
@566  = ~Więc wybacz moją ciekawość, moja panno.~
@567  = ~Tak zrobię, moja panno. Od tej pory zachowam swe myśli dla siebie.~
@568  = ~Widzę, jaka jesteś, i mogę cię tylko podziwiać... och... chciałem powiedzieć: "podziwiać to, jak sobie radzisz w życiu". Żadna rodzina nie przygotowałaby cię lepiej do życia niż Gorion.~
@569  = ~Źle mnie zrozumiałaś. Nie chciałem się wywyższać.~
@570  = ~Nie, oczywiście, że nie! Przez myśl mi to nie przeszło.~
@571  = ~Nie. Nie chciałem tego sugerować, moja panno.~
@572  = ~Mówisz poważnie? Jestem zaskoczony... Jednak, jak mniemam, masz swoje powody. Będę musiał zaakceptować taką odpowiedź.~
@573  = ~Muszę przyznać, że zawsze uważałem, iż posiadanie kompletnej rodziny z obojgiem rodziców i rodzeństwem to najlepsze okoliczności, w jakich człowiek może dorastać. A przynajmniej dziecko z takiej rodziny ma najlepsze perspektywy na życie.~
@574  = ~Wygląda na to, że muszę zrewidować tę opinię. Im więcej widzę, tym bardziej rozumiem, że życie w "doskonałej" rodzinie wcale nie gwarantuje miłosnego, troskliwego wychowania.~
@575  = ~To mnie przygnębia, moja panno. Walczę i skory jestem oddać swe życie w celu wyeliminowania zła po to, aby żadne dziecko nie musiało tracić ojca czy matki. Mam nadzieję, że dzięki temu każde dziecko będzie mogło wychowywać się beztrosko i w duchu miłości... może kiedyś.~
@576  = ~Najważniejsze jest to, jak ludzie traktują siebie wzajemnie, Ajantis.~
@577  = ~Nie możesz wszystkich osłonić. W niektórych rodzinach zło pochodzi z wewnątrz.~
@578  = ~Cóż, wygląda na to, że właśnie nauczyłeś się czegoś bardzo ważnego o życiu, Ajantis.~
@579  = ~Ach, więc tu cię boli? Życie okazało się bardziej skomplikowane niż byś sobie tego życzył.~
@580  = ~Ajantis, chyba nie wierzysz na poważnie, że zmienisz świat, prawda?~
@581  = ~Cóż, skoro to sobie wyjaśniliśmy, możemy kontynuować naszą podróż.~
@582  = ~Właściwie, to wierzę, moja panno. Jestem jednym wojownikiem w wojnie toczonej przez wielu, ale wierzę prawdziwie i z pokorą, że każdy prawy czyn, nawet ten najmniejszy, sprawia, że świat staje się lepszym miejscem dla każdego z nas.~
@583  = ~Wygląda na to, że zasmucam cię moimi słowami, <CHARNAME>. Czy w przyszłości powinienem powstrzymać się od rozmowy z tobą?~
@584  = ~Nie, nie o to mi chodziło. Po prostu nie chcę teraz o tym rozmawiać.~
@585  = ~To doprawdy dobry pomysł. Skup się proszę na swojej misji, Ajantis.~
@586  = ~(wzdycha) Masz rację, moja panno.~
@587  = ~Niestety, moja panno, w twych słowach zawarta jest prawda. A jednak, wciąż masz odrobinę nadziei, że gdy ludzie będą mieli mniej zmartwień, będą traktowali siebie z miłością i szacunkiem, a nie z nienawiścią i zuchwalstwem.~
@588  = ~Tak... i doprawdy żal mi ciebie, moja panno. Czy Gorion nigdy nie rozmawiał z tobą o twoich prawdziwych rodzicach?~
@589  = ~Nie, nigdy...~
@590  = ~To nie twoja sprawa, Ajantis.~
@591  = ~Z pewnością miał swoje powody, by zachować to dla siebie – choć może ciężko to zrozumieć.~
@592  = ~Tak... i doprawdy żal mi ciebie, moja panno.~
@593  = ~To prawda. Muszę wydawać się tak niedoświadczony mówiąc o takich rzeczach.~
@594  = ~To ostre słowa, moja panno. Ale nie mogę cię za nie winić: muszę wydawać się tak niedoświadczony mówiąc o takich rzeczach.~
@595  = ~Pewnie muszę wydawać ci się tak niedoświadczony, gdy tak do ciebie mówię, moja panno. Ja... dziękuję ci za twój czas. Ruszajmy dalej i stawmy czoła złu.~
@596  = ~Dziękuję ci za twój czas. Ruszajmy dalej i walczmy z każdym złem, jakie wejdzie nam w drogę.~
@597  = ~Jest już ciemno, gwiazdy lśnią na niebie. Sugeruję, abyśmy poszukali miejsca na spoczynek, droga panno. Nie tylko aby odzyskać siły, ale muszę również wyczyścić i wypolerować swoją broń.~
@598  = ~Dziękuję za radę, Ajantis. Masz rację – już ciemno.~
@599  = ~Ajantis, mamy dobry powód aby być tu właśnie o tej porze dnia, więc bądź cierpliwy.~
@600  = ~Ajantis, nie uważasz, że twoje bronie są wystarczająco zadbane?~
@601  = ~(drwiąco) Och tak, w te pędy musimy znaleźć jakieś miejsce aby wypolerować broń. Twoja zbroja pilnie potrzebuje czyszczenia... widzisz tę plamę?~
@602  = ~To ja decyduję kiedy spocząć, Ajantis, nie ty!~
@603  = ~Pytasz poważnie, moja panno?~
@604  = ~Cóż za pożytek będziemy mieli z broni, jeśli nie będziemy utrzymywali ich w dostatecznym porządku? Nawiązuję do dogmatu Helma: dbaj o posiadaną broń, by mogła spełnić swą rolę, gdy ją o to poprosisz.~
@605  = ~To ma sens, Ajantisie.~
@606  = ~Tak, ale spędzasz mnóstwo czasu na zabawach ze swoją bronią...~
@607  = ~Helm zdaje się mieć garść cennych porad na każdą okazję, co?~
@608  = ~(wzdychasz) W porządku, Ajantis. W pewnym sensie spodziewałam się, że odpowiesz zdaniem zawierającym słowo "Helm".~
@609  = ~To świetnie, ale czas ruszać dalej.~
@610  = ~Nieważne. Kontynuuj, proszę.~
@611  = ~Powiedziałam, że mam dość ciągłych wywodów o tym twoim Helmie!~
@612  = ~To prawda, moja panno. Żyję zgodnie z zasadami nałożonymi na mnie przez Helma i Zakon – będę walczył i umrę z nimi, jeśli będzie trzeba.~
@613  = ~To bardzo szlachetne podejście, Ajantis, pełne samopoświęcenia i dyscypliny.~
@614  = ~Tak, ale powiedz mi, czy w twoim sercu jest miejsce na takie rzeczy jak przyjemności i poezja?~
@615  = ~Tak, już to słyszałam. W drogę.~
@616  = ~<CHARNAME>, żyję zgodnie z zasadami nałożonymi na mnie przez Helma i Zakon – będę walczył i umrę z nimi, jeśli będzie trzeba.~
@617  = ~Tak, już to słyszałam... W drogę.~
@618  = ~Oczywiście, moja panno.~
@619  = ~Doprawdy? Więc opowiedz mi o jakiejś poetyckiej rzeczy, jaką w tej chwili dostrzegasz, Ajantis.~
@620  = ~Co za ulga. Ruszajmy w drogę.~
@621  = ~Coś poetyckiego w tej chwili? To niezwykła prośba, moja panno, ale nie niemożliwa dla paladyna, który powinien znać poezję równie dobrze jak strategię bitwy. Widzę... dwie bardzo poetyckie rzeczy w tej chwili.~
@622  = ~Pierwsza jest tak prosta. Proszę, abyś uniosła oczy ku niebu, <CHARNAME>, gdzie gwiazdy świecą tak jasno. Byłem świadom niezliczonych światełek na niebie nim jeszcze przemówiłem. Ten widok zapiera dech w piersiach i napawa nas – śmiertelników – momentem cichego uwielbienia, przypominając, aby wykorzystywać każdy dzień najlepiej, jak potrafimy.~
@623  = ~Druga poetycka rzecz, o której wspominałem, jest innego typu, moja panno. Wiąże się z opowieściami o rycerzach, bohaterach i pięknych białogłowych, które spotykają na drodze. Nie powinienem kontynuować, moja panno, to nie byłoby... stosowne. Proszę, wybacz, nie wiem dlaczego o tym wspomniałem, poniosło mnie. (rumieni się)~
@624  = ~Gwieździste niebo to jedyna poetycka rzecz o której powinienem mówić tej nocy, <CHARNAME>.~
@625  = ~Rozumiem... (uśmiechasz się) Więc może innym razem opowiesz mi romantyczne historie o rycerzach i białogłowych, hmm?~
@626  = ~Tak? Mógłbyś pokazać mi jakieś konstelacje, Ajantis?~
@627  = ~W porządku, udowodniłeś swoją rację. Dostrzegasz liryczne piękno świata. A teraz w drogę.~
@628  = ~Znam większość z nich, choć nigdy nie interesowałem się astronomią; tylko tyle, ile każdy samodzielny podróżnik powinien wiedzieć. Jednak wiedza o gwiazdach jest starożytną sztuką praktykowaną przez niezliczone pokolenia we wszystkich kulturach. I, oczywiście, każda kultura ma własne nazwy i interpretacje poszczególnych konstelacji.~
@629  = ~Tak, na pewno. Elfy, niziołki i ludzie z pewnością inaczej je interpretują.~
@630  = ~Interesujące. Jakie znasz konstelacje?~
@631  = ~To miło, ale możesz mi darować szczegóły.~
@632  = ~Być może, moja panno... (mamrocze) Nikt nie wie, gdzie prowadzi nas ręka bogów... (chrząka)~
@633  = ~O czym mamrotałeś?~
@634  = ~Cóż, możesz pokazać mi jakieś konstelacje, Ajantis?~
@635  = ~W porządku... a teraz w drogę.~
@636  = ~Tak, i czasem te interpretacje znacznie się różnią.~
@637  = ~A teraz, widzisz ten sznur pięciu gwiazd? Nazywa się Pasem Belnimbry. To była jedna z pierwszych konstelacji Faerunu, jakiej ludzie nadali własną nazwę. Nazwa pochodzi od legendy o pierwszej kobiecie, która przemieniła się w łabędzia, by uciec pogoni boga Lathandera.~
@638  = ~Niziołki dodają jeszcze do niej dwie inne gwiazdy i zwą ją Fajką...~
@639  = ~Elfy o wiele mroczniej interpretują te pięć gwiazd, zwą je Łzami Corellona i wierzą, iż to Corellon je wypłakał, gdy Lolth wypaczyła naturę drowów i elfy zaczęły walczyć z elfami.~
@640  = ~Jakie jeszcze konstelacje mógłbyś mi pokazać?~
@641  = ~Pokaż mi konstelację, z którą mógłbyś się zidentyfikować jako wojownik, Ajantisie.~
@642  = ~Dziękuję. Dość już tego gapienia się w gwiazdy. Powiedz mi, Ajantis, czy gwieździste niebo przypomina ci, jak krótki jest nasz żywot? Motywuje cię, by lepiej korzystać ze swego czasu? Powiedz mi, gdzie chciałbyś teraz być, gdybyś mógł być gdziekolwiek?~
@643  = ~Wydaje mi się, że naobserwowałam się już dość konstelacji. Pora w drogę.~
@644  = ~Z którą mógłbym się zidentyfikować... (uśmiecha się) Próbujesz mnie zawstydzić? Cóż, może Fechmistrz!~
@645  = ~Fechmistrza możesz dostrzec tam. Znany jest również jako Wojownik albo Strażnik. Większość kultur na całym Faerunie przypisuje mu te same atrybuty: opiekuństwo, walkę, oddanie, i wolność.~
@646  = ~Elfy wierzą, że Fechtmistrz to Auranamn, pierwszy elf, który walczył po stronie Corellona, i po swej śmierci został umieszczony na niebiosach, by strzec i pilnować elfie rasy.~
@647  = ~Co to jest za jasna, żółtawa gwiazda w tej konstelacji?~
@648  = ~Znam tę konstelację. Ta jasna gwiazda w rękojeści miecza nazywa się Królewska Moneta.~
@649  = ~Wydaje mi się, że naobserwowałam się już dość konstelacji. Pora w drogę.~
@650  = ~Tę jasną gwiazdę zwą Królewska Moneta i tworzy ona, jak widzisz, rękojeść "miecza", który Fechmistrz dzierży w ręce.~
@651  = ~Jest pewna historia dotycząca tej gwiazdy, moja panno. Mogę ci ją opowiedzieć?~
@652  = ~Tak, proszę, Ajantis.~
@653  = ~Nie, niekoniecznie, dziękuję. Powiedz mi, Ajantis, czy gwieździste niebo przypomina ci, jak krótki jest nasz żywot? Motywuje cię, by lepiej korzystać ze swego czasu? Powiedz mi, gdzie chciałbyś teraz być, gdybyś mógł być gdziekolwiek?~
@654  = ~Nie, dziękuję. Ruszajmy w drogę.~
@655  = ~Jest legenda, że Królewska Moneta lśni najjaśniej w dzień narodzin królów, którym pisane są wielkie uczynki. Starożytna nazwa gwiazdy, "Imadain", pochodzi podobno od słowa "Imaskari", znaczącego "Szczęśliwa gwiazda króla".~
@656  = ~I znów legendy elfów są znacznie mroczniejsze. Znają tę gwiazdę pod nazwą "Królobójca" i bardzo uważnie obserwują jej ruch po niebie. Wierzą, że "Królobójca" pozwala przewidzieć cyklicznie występujące naloty smoków.~
@657  = ~To było bardzo interesujące. Dziękuję. Powiedz mi, Ajantis, czy gwieździste niebo przypomina ci, jak krótki jest nasz żywot? Motywuje cię, by lepiej korzystać ze swego czasu? Powiedz mi, gdzie chciałbyś teraz być, gdybyś mógł być gdziekolwiek?~
@658  = ~Fajna historia, Ajantis, dziękuję. A teraz w drogę.~
@659  = ~Gdzie chciałbym teraz być? Moja panno, czuję, że to wielki honor móc być tu z tobą... ahem... mogąc podróżować z tobą. Jesteś bardzo imponującą... dowódczynią, moja panno. Nasze czyny przybliżają mnie do tytułu rycerza a nie ma piękniejszego miejsca... innego miejsca, w którym chciałbym się teraz znaleźć.~
@660  = ~To bardzo miło słyszeć takie słowa, Ajantisie. Dziękuję. (uśmiechasz się).~
@661  = ~Czyli wszystko gra. W drogę.~
@662  = ~Ajantis, nie podoba mi się niedwuznaczny ton twego głosu. Jeśli masz ochotę na amory, szukaj ich gdzie indziej.~
@663  = ~"Niedwuznaczny ton"?! Moja panno, jestem zaskoczony twymi słowami. Widocznie coś, co rzekłem, musiało cię zdenerwować. Nie było to mym zamiarem, i na przyszłość zachowam swe myśli dla siebie, by uniknąć takich sytuacji.~
@664  = ~(uśmiecha się) Panno, jesteś najpiękniejszą z dam.~ [%tutu_var%AJANT35]
@665  = ~Jest... bardzo późno. Proszę, rozważ poszukanie miejsca na nocleg tak, jak wcześniej sugerowałem.~
@666  = ~Moja panno, proszę, dobieraj słowa z rozwagą, gdy mówisz o Tym, Który Czuwa. Nie było mym zamiarem dręczyć cię moimi przemyśleniami. Na przyszłość zachowam je dla siebie, aby uniknąć takich sytuacji. W drogę.~
@667  = ~Moja panno, dziękuję za miłe słowa.~
@668  = ~Nie ma za co. Ale zastanawiam się, czy w twoim sercu jest miejsce na takie rzeczy jak przyjemności i poezja, Ajantisie?~
@669  = ~Nie ma za co... a teraz w drogę.~
@670  = ~Nie kpij ze mnie, moja panno. O każdą część ekwipunku należy dbać, aby mogła służyć nam jak najlepiej. Pewien jestem, że się z tym zgodzisz.~
@671  = ~Rzeczywiście, ty tu dowodzisz, moja panno, i to czyni cię odpowiedzialną za dobro drużyny. Jeżeli zbyt mocno będziesz naciskała na swych ludzi w nieodpowiednim czasie, to wcale nie przybliży cię do celu. Jeśli nie odpoczniemy, nieprzyjaciel może zastać nas słabymi wtedy, kiedy siła będzie nam najbardziej potrzebna.~
@672  = ~Ale wyraziłaś się dość jasno. Od tej pory zachowam swe myśli dla siebie, jeśli tego sobie życzysz. Zatem w drogę.~
@673  = ~Jesteś naszą przywódczynią i będę akceptował twe decyzje, jak długo zgodne są ze ścieżką dobra i prawości. Jednakże istotne jest, aby zachować równowagę: jeżeli zbyt mocno będziesz naciskała na swych ludzi w nieodpowiednim czasie, to wcale nie przybliży cię do celu. Jeśli nie odpoczniemy, nieprzyjaciel może zastać nas słabymi wtedy, kiedy siła będzie nam najbardziej potrzebna. To samo może nas spotkać, jeśli zaniedbamy naszą broń i zbroję.~
@674  = ~Nic, moja panno, tylko... rozmyślałem.~
@675  = ~Dzień dobry, moja panno. Widzę, że już wstałaś.~
@676  = ~Dzień dobry, Ajantisie. Chciałam ci powiedzieć, że wspaniale mi się z tobą rozmawiało o gwiazdach wczorajszego wieczoru.~
@677  = ~Dzień dobry, Ajantisie.~
@678  = ~Cieszę się, że ci się podobało, moja panno. Ja również... miło wspominam wczorajszą rozmowę.~
@679  = ~Proszę wybacz, że golę się rozmawiając z taką damą jak ty... niemal skończyłem.~
@680  = ~Nie przeszkadzaj sobie, proszę.~
@681  = ~Podoba mi się to małe porysowane lusterko, którego używasz.~
@682  = ~Zawsze staram się utrzymywać najwyższą higienę osobistą, nawet w tak niesprzyjających warunkach, jakie towarzyszą naszej podróży. Dzięki schludnemu wyglądowi paladyna i Zakon, który reprezentuję, sprawiają korzystne wrażenie.~
@683  = ~Zawsze staram się utrzymywać najwyższą higienę osobistą, nawet w tak niesprzyjających warunkach, jakie towarzyszą naszej podróży. Dzięki schludnemu wyglądowi paladyna i Zakon, który reprezentuję, sprawiają korzystne wrażenie – jak zapewne wiesz, moja panno.~
@684  = ~Zadbany wygląd jest istotny nie tylko dlatego, że ułatwia kontakty z obcymi, ale również świadczy o pewnej samodyscyplinie.~
@685  = ~Dlaczego jesteś taki nerwowy, Ajantis? To moja obecność, czy może skutki wczorajszej rozmowy?~
@686  = ~Zgadzam się. Wyglądasz schludnie i zdyscyplinowanie. Obie rzeczy podobają mi się w mężczyznach.~
@687  = ~Nerwowy? Ja... nie wiem o czym mówisz. (rumieni się)~
@688  = ~Ja... nie przywykłem do tego, że dama obserwuje mnie podczas golenia. Proszę, wybacz.~
@689  = ~Ja... dziękuję, moja panno. Za... za komplement.~
@690  = ~Dlaczego jesteś taki nerwowy, Ajantis?~
@691  = ~(Kiwasz przytakująco głową i odchodzisz.)~
@692  = ~Moja panno, odkąd rozmawialiśmy o naszych rodzinach zastanawiałem się jakie życie byś wiodła, gdybyś nie była zmuszona podróżować po Wybrzeżu Mieczy ścigając morderców swego przybranego ojca.~
@693  = ~Wspomniałaś kiedyś, że to nie był twój wybór. Co zrobiłabyś ze swym życiem, gdybyś miała wybór?~
@694  = ~Zastanawiałeś się, jakie życie chciałabym wieść? Dlaczego?~
@695  = ~Przywykłam do awanturniczego żywota. Jest w porządku.~
@696  = ~Może życie zawsze będzie tak wyglądało, Ajantis. Moja misja walki ze złem zawsze będzie pchała mnie do przodu, podobnie jak pcha ciebie.~
@697  = ~Chciałabym znów toczyć spokojne życie, Ajantis. Może powrócę do Candlekeep, może osiądę gdzie indziej.~
@698  = ~Nie warto o tym rozmawiać, Ajantis, skoro nie mogę zmienić tego, jak żyję teraz.~
@699  = ~Zechcesz mi powiedzieć?~
@700  = ~Biorąc pod uwagę, że podróżujemy i walczymy ramię w ramię, czy to naprawdę takie dziwne, że chcę się czegoś o tobie dowiedzieć? Nie zaspokoisz mej ciekawości?~
@701  = ~Skoro tak uważasz. Przywykłam do awanturniczego żywota. Jest w porządku.~
@702  = ~Może życie zawsze będzie tak wyglądało, Ajantis. Moja misja walki ze złem zawsze będzie pchała mnie do przodu, podobnie jak pcha ciebie.~
@703  = ~No cóż. Pewnie znów chciałabym toczyć spokojne życie, Ajantis. Może powrócę do Candlekeep, może osiądę gdzie indziej.~
@704  = ~Jeśli martwisz się, że nasz pościg za łotrami, którzy plugawią ten kraj, spowodowany jest jakimiś moimi mrocznymi żądzami, zapewniam cię, że tak nie jest.~
@705  = ~Twoje zainteresowanie moimi najskrytszymi myślami i uczuciami jest dość nachalne, Ajantis. Skupmy się na naszych poszukiwaniach. Mamy jeszcze wiele do zrobienia.~
@706  = ~Tak, ale czy wybrałabyś takie życie, gdybyś miała inny wybór?~
@707  = ~Nie. Pewnego dnia wycofam się z poszukiwania przygód... jeśli będę miała taką okazję.~
@708  = ~Tak, wybrałabym, Ajantis.~
@709  = ~Tak, wybrałabym, Ajantis. Moja misja walki ze złem zawsze będzie pchała mnie do przodu, podobnie jak pcha ciebie.~
@710  = ~Przestań zadręczać mnie swymi pytaniami, Ajantis. Nie interesuje mnie rozmowa z tobą.~
@711  = ~Doskonale cię rozumiem. Mam nadzieję, że wkrótce tak się stanie.~
@712  = ~Nie, moja panno. Nie dlatego pytam. Miałem tylko nadzieję, że zechcesz podzielić się ze mną swymi myślami.~
@713  = ~Jeśli rzeczywiście musisz to wiedzieć, to już przywykłam do awanturniczego żywota. Jest w porządku.~
@714  = ~Z chęcią. Znów chciałabym toczyć spokojne życie, Ajantis. Może powrócę do Candlekeep, może osiądę gdzie indziej.~
@715  = ~Nie dziwią mnie twe słowa, biorąc pod uwagę to, że wybrałaś dla siebie ścieżkę prawości.~
@716  = ~Dziękuję, że zdecydowałaś się podzielić ze mną swymi myślami. Nie miałem zamiaru zanudzać cię pytaniami. Na przyszłość oszczędzę ci tego rodzaju dyskusji. Ruszajmy.~
@717  = ~Oczywiście, wybacz, że zapytałem. Nie chciałem być wścibski, moja panno.~
@718  = ~Ja... rozumiem.~
@719  = ~To brzmi lepiej, moja panno. Czasem niezbadane są wyroki boskie.~
@720  = ~Ja pewnie zawsze będę podróżował szerząc imię Helma i walcząc ze złem. Będę jak swój nauczyciel, Sir Keldorn, który wciąż żyje na szlaku, pomimo że w jego brodzie więcej jest siwych włosów niż czarnych. Chciałbym mieć dom, do którego mógłbym powrócić, tak jak on, i być witanym przez rodzinę, kiedy tylko miałbym czas by zawitać w rodzinne progi.~
@721  = ~Kiedy tylko "miałbyś czas"? Czekaj chwilę. Na którym miejscu na twej liście priorytetów znajduje się rodzina? Czy twa paladynska służba znaczy dla ciebie więcej, niż dobro rodziny?~
@722  = ~Oczekujesz, że twa żona będzie siedziała w domu, podczas gdy ty będziesz podróżował?~
@723  = ~Cóż, zobaczymy, jaki los nas czeka. Ruszajmy.~
@724  = ~Nie chciałem, by to zabrzmiało tak restrykcyjnie, moja panno. Jedyne czego pragnę, to zaoferować swej żonie bezpieczny dom. Chcę mieć pewność, że ona jest bezpieczna, podczas gdy ja będę walczył, i chcę wiedzieć, że będzie na mnie czekała, kiedy ja powrócę do domu.~
@725  = ~Nie potrafisz sobie wyobrazić kobiety u swego boku? Kogoś, kto dzieli twe pragnienia i wspomaga w walce...?~
@726  = ~Nie potrafisz sobie wyobrazić kobiety u swego boku? Kogoś, kto dzieli twe pragnienia i wspomaga w walce?~
@727  = ~Och, więc o to ci chodziło. Cóż, to nie brzmi tak źle...~
@728  = ~Pewnie dla kogoś urodzonego w szlacheckiej rodzinie jest bardzo ważnym, aby mieć żonę, która będzie się świetnie czuła w roli matki i pani domu. Kobietę, dla której reprezentowanie rodziny będzie ważniejsze, niż prowadzenie własnego życia.~
@729  = ~Zobaczymy, jaki los nas czeka. Ruszajmy.~
@730  = ~To interesujące pytanie, droga panno. Mówiłem ci, że wyobrażałem sobie, że pewnego dnia tak się stanie... aż do teraz...~
@731  = ~Ale dość marudzenia. Wiele mamy do zrobienia i nie możemy kazać naszym nieprzyjaciołom czekać.~
@732  = ~Cóż, mówiłem ci, że wyobrażałem sobie, że pewnego dnia tak się stanie. Ale dość marudzenia. Wiele mamy do zrobienia, i im wcześniej się za to zabierzemy, tym prędzej twoje marzenie o spokojnym życiu zrealizuje się.~
@733  = ~Cieszę się, że się ze mną zgadzasz, moja panno... (ahem) Ale dość marudzenia. Wiele mamy do zrobienia, i im wcześniej się za to zabierzemy, tym prędzej twoje marzenie o spokojnym życiu zrealizuje się.~
@734  = ~Cieszę się, że się ze mną zgadzasz, moja panno... Ale dość marudzenia. Wiele mamy do zrobienia i nie możemy kazać naszym nieprzyjaciołom czekać.~
@735  = ~"Ważniejsze, niż prowadzenie własnego życia"? Moja panno, nie zrozumiałaś ani słowa z tego, co mówiłem!~
@736  = ~Przepraszam. Wygląda na to, że nie mogę powstrzymać się przed nakrzyczeniem na ciebie od czasu do czasu... Choć wydaje mi się, że rozumiem, co miałeś na myśli~
@737  = ~Och, rozumiem aż za dobrze. Życzę przyszłej pani Ilvastarr szczęścia. Będzie go potrzebowała.~
@738  = ~Twe słowa mnie pokrzepiają, moja panno. Ruszajmy w drogę.~
@739  = ~Cóż za impertynencja! Nie mogę uwierzyć, że wysłuchuję tego... twojego zrzędzenia! W przyszłości oszczędzę ci konieczności słuchania mych przemyśleń, jeśli potrafisz jedynie kpić z tego, że ci zaufałem. Ruszajmy w drogę.~
@740  = ~Obawiam się, że masz rację, moja panno. Miałem tylko nadzieję, że podzielisz się ze mną swymi myślami. Nie powinniśmy trwonić naszego czasu na takie rzeczy. Ruszajmy w drogę.~
@741  = ~Obawiam się, że to prawda, moja panno. Ruszajmy w drogę – czeka nas mnóstwo pracy!~
@742  = ~Nie chciałem narzucać ci się swoimi przemyśleniami, moja panno. Na przyszłość zachowam je dla siebie, skoro czujesz się nieswojo, gdy się z nimi dzielę. Ruszajmy w drogę.~
@743  = ~Zastanawiałaś się czy pewnego dnia będziesz chciała założyć rodzinę, moja panno? Poślubić mężczyznę, którego kochasz, i mieć dzieci?~
@744  = ~Tak, to coś, czego zawsze pragnęłam, Ajantis.~
@745  = ~Jeśli będę miała ku temu okazję, to z pewnością tak, Ajantis. Jednak w naszej sytuacji dość trudno cokolwiek zaplanować, prawda?~
@746  = ~Nigdy nie miałam zamiaru wyjść za mąż. A dzieci – cóż, jeśli zajdę w ciążę...~
@747  = ~Nigdy nie będę miała dzieci, Ajantis. Zbyt mnie będą ograniczały.~
@748  = ~Wydaje mi się, że to nazbyt intymne pytanie, Ajantis. Wolałabym na nie odpowiadać.~
@749  = ~To nie twój interes, paladynie!~
@750  = ~Chyba masz rację, niezbadane są wyroki boskie.~
@751  = ~Dziwi mnie twoja postawa, moja panno. Dlaczego nie rozważysz wzmocnienia naturalnej więzi rodzicielstwa tradycyjną więzią małżeństwa?~
@752  = ~Cóż, skoro patrzysz na to w ten sposób... Może nie powinnam tego całkowicie wykluczać. To pewnie będzie zależało od mężczyzny, z którym będę miała dziecko.~
@753  = ~Ajantis, dzieci czasami się "zdarzają". Jako zwykli śmiertelnicy nie zawsze możemy kontrolować tego typu rzeczy. Ale jestem pewna, że nigdy nie oddam w ten sposób mojego życia żadnemu mężczyźnie.~
@754  = ~Smuci mnie fakt, że tak nisko cenisz święte ślubowanie, które kobieta i mężczyzna składają przed bogami i społecznością, w której żyją.~
@755  = ~Smucą mnie twe słowa, ale to twoja decyzja. Ja chciałbym przekazać swoją wiedzę i doświadczenie swym dzieciom i zobaczyć, jak dorastają.~
@756  = ~Nie ująłbym tego w ten sposób, moja panno. Ale moje paladynskie obowiązki wymagają pełnego poświęcenia. Będę dbał o swoją rodzinę najlepiej jak potrafię, upewniając się, że niczego im nie zabraknie, kiedy dostanę powołanie.~
@757  = ~Brzmi uczciwie. Ale czy oczekujesz, że twa żona będzie siedziała w domu, podczas gdy ty będziesz podróżował?~
@758  = ~To nie jest realistyczne podejście, Ajantis. Kiedy zakładasz rodzinę, a szczególnie gdy decydujesz się na dzieci, to one powinny być najważniejszą częścią twego życia. Nie ma innego sposobu. Twoja służba zrobi z ciebie złego ojca, a nawet może i złego męża. Nie obawiasz się tego?~
@759  = ~A więc twa służba znaczy dla ciebie więcej niż rodzina. Nie, nie mogę sobie wyobrazić życia z kimś, kto tak łatwo się do tego przyznaje. Nie sądzę, aby przyszła pani Ilvastarr była szczęśliwą kobietą.~
@760  = ~Nie, nie obawiam się, że będę złym mężem albo ojcem, moja panno. Jak mówiłem, będę dbał o rodzinę najlepiej, jak potrafię. Częstokroć będę poza domem, i nie każda kobieta może to akceptować. Będę musiał liczyć na jej wsparcie.~
@761  = ~Nie miej mi za złe tego pytania, Ajantis. Jestem pewna, że świetnie sobie z tym poradzisz, i wierzę, że twe obowiązki nie będą kolidowały z twoim oddaniem rodzinie... Wpierw musisz jakąś założyć. (uśmiechasz się)~
@762  = ~Rozumiem. Ale czy oczekujesz, że twa żona będzie siedziała w domu, podczas gdy ty będziesz podróżował?~
@763  = ~Ale twa służba znaczy dla ciebie więcej niż rodzina. Nie, nie mogę sobie wyobrazić życia z kimś, kto tak łatwo się do tego przyznaje. Nie sądzę, aby przyszła pani Ilvastarr była szczęśliwą kobietą.~
@764  = ~Aha. I na entuzjastyczne wsparcie jej kochanka. Ponieważ, mój młody głupcze, jedyna kobieta z krwi i kości, która "akceptowałaby" ciągłą nieobecność męża, to kobieta, która należy do innego mężczyzny całym ciałem i sercem, jeśli nie nazwiskiem.~
@765  = ~Nie wiem czym sobie zasłużyłem na taką zniewagę, moja panno. Nie chciałem cię zanudzać swymi pytaniami. W przyszłości oszczędzę ci tego typu dyskusji. Ruszajmy w drogę.~
@766  = ~Jestem... bardzo rad, słysząc te słowa, moja panno.~
@767  = ~Ale czy oczekujesz, że twa żona będzie siedziała w domu, podczas gdy ty będziesz podróżował?~
@768  = ~<CHARNAME>, podczas naszej ostatniej bitwy znów miałem to szczęście móc podziwiać twój styl walki.~
@769  = ~Dziękuję za komplement, Ajantis.~
@770  = ~O co ci chodzi?~
@771  = ~Ajantis, nie potrzebuję takich komplementów. Jestem świadoma tego, że nielicha ze mnie poszukiwaczka przygód.~
@772  = ~Moja panno, choć życzyłbym sobie, abyś dokonywała bardziej prawych wyborów, to muszę przyznać, że podziwiam twój styl walki.~
@773  = ~To nie miał być zwyczajny komplement, moja panno.~
@774  = ~Jesteś mistrzynią swego rzemiosła i po tym, jak nami dowodzisz, wnioskuję, że taktyka i strategia nie są ci obce. Wiele się nauczyłaś w przeciągu ostatnich tygodni.~
@775  = ~Słyszeć takie słowa z usta tak zdolnego wojownika jak ty, to zaszczyt, Ajantisie. Dziękuję.~
@776  = ~To bardzo pochlebne, co mówisz, Ajantisie. Chciałabym, aby to była prawda, ale z pewnością przesadzasz.~
@777  = ~Dziękuję za twe słowa, Ajantisie, ale chciałbym, aby każdy w tej drużynie myślał za siebie. Nie musiałbym wtedy w ogóle wydawać rozkazów.~
@778  = ~Och, przestań. Nie jesteś typem pochlebcy, Ajantis, i byłabym wdzięczna, gdybyś nie próbował się nim stać. Jeśli już masz się odzywać, to lepiej abyś miał coś ważnego do powiedzenia.~
@779  = ~A kimże ty jesteś, że tak mnie wyróżniasz? Prałatem Zakonu? Mędrcem? Zaprawionym w bojach weteranem? Ach, nie. Jesteś giermkiem, ledwo wyrosłym z powijaków. Patrząc z tej perspektywy twe pochwały zdają się niewiele znaczyć. ~
@780  = ~Chyba żartujesz! Walcząc w grupie potrzebujemy przywództwa tak uzdolnionego lidera, jak ty, moja panno.~
@781  = ~Jesteś bardzo utalentowana, i myślę, że wszyscy w tej drużynie się z tym zgodzą.~
@782  = ~To nadzwyczajne, szczególnie biorąc pod uwagę to, że ten tryb życia został ci mniej lub bardziej narzucony.~
@783  = ~I to nadzwyczajne... patrząc na ciebie, moja panno.~
@784  = ~Co przez to rozumiesz?~
@785  = ~Chodzi co o to, że nie wyglądam jak bohaterka? Cóż, pewnie masz rację.~
@786  = ~To nie brzmiało jak komplement, Ajantisie.~
@787  = ~(niepewnie) Ach, chyba powinienem wyjaśnić swe słowa... (kaszle) Proszę o wybaczenie, moja panno. Chodzi o to, że ty... pod tym całym brudem i znojem naszych podróży, jesteś wyjątkowo piękną młodą damą.~ [%tutu_var%AJANT35]
@788  = ~Kiedy się uśmiechasz, twe oczy lśnią jasno. To wspaniały widok, moja panno. (ahem) Jesteś... jesteś, jak letnia bryza nad łagodnymi falami oceanu w pobliżu mego rodzinnego miasta, Waterdeep.~
@789  = ~Dziękuję, Ajantisie – to piękne porównanie. (uśmiechasz się)~
@790  = ~Hmm... Czy ma to coś wspólnego z opowieściami o rycerzach i pięknych białogłowych, o których niedawno wspominałeś?~
@791  = ~Więc jestem brudna i przypominam ci wodę w porcie jakiegoś wielkiego miasta?~
@792  = ~Co to było? Nigdy nie sądziłam, że jesteś zdolny do takich słów, Ajantisie.~
@793  = ~Rumienię się przez ciebie, Ajantisie. Ja... nie chcę, abyś tak do mnie mówił. Jesteśmy dobrymi towarzyszami i przyświeca nam wspólny cel, ale nic więcej.~
@794  = ~Co?! Nie, nie! Proszę, wybacz mi moją niezdarną próbę opisania twej uroczej postaci w poetycki sposób. Chyba to nie jest moją mocną stroną.~
@795  = ~(śmiejesz się) Ajantisie, nie wpadaj tak łatwo w zakłopotanie! Tylko żartowałam. Pomyślałam sobie, że twoje porównanie było bardzo pochlebne.~
@796  = ~W porządku, Ajantisie, ale nie potrzebuję tego typu komplementów.~
@797  = ~Rzeczywiście, nie jest. Może na przyszłość powinieneś powstrzymać się od komentarzy, które nie wiele mają wspólnego z naszą misją.~
@798  = ~Więc wybacz proszę, że się narzucałem, moja panno. Pozwól mi tylko zaznaczyć, że to, co mówiłem, to było coś więcej, niż zwykłe komplementy. (rumieni się nieznacznie) To była... moja szczera opinia.~
@799  = ~Właśnie o takim uśmiechu mówiłem. (uśmiecha się ciepło) To zaszczyt, którym obdzielasz innych, droga panno.~
@800  = ~Ale marnuję twój czas... powinniśmy ruszać dalej.~
@801  = ~Proszę, wybacz mi, moja panno. Nie chciałem się narzucać. Od tej pory postaram się powstrzymać od mych żałosnych porób podzielenia się z tobą swoimi myślami.~
@802  = ~Proszę o wybaczenie, moja panno. Nie chciałem się narzucać... w żaden sposób. W przyszłości zachowam swe myśli dla siebie.~
@803  = ~(kaszle) Czy uważasz, że te słowa były niewłaściwe, moja panno?~
@804  = ~Nie, to było piękne porównanie! (uśmiecha się)~
@805  = ~Nie... Czy ma to coś wspólnego z opowieściami o rycerzach i pięknych białogłowych, o których niedawno wspominałeś?~
@806  = ~Cóż, zastanawiam się, czy dlatego, że jestem brudna, to przypominam ci wodę w porcie jakiegoś wielkiego miasta?~
@807  = ~Jestem tylko giermkiem, droga panno, ale co do tej części o pięknych białogłowych... czy ty... czy ty, chciałabyś, aby tak było? Jak w opowieściach bardów?~
@808  = ~Może – to było piękne porównanie! (uśmiechasz się)~
@809  = ~A mi się wydawało, że właśnie powiedziałeś, iż jestem brudna i porównałeś mnie do wody w porcie jakiegoś wielkiego miasta.~
@810  = ~Nigdy nie sądziłam, że jesteś zdolny do takich słów, Ajantisie.~
@811  = ~Nie chcę abyś tak do mnie mówił. Jesteśmy dobrymi towarzyszami, i walczymy we wspólnej sprawie, ale to na tyle.~
@812  = ~Moja panno, widzisz te kwiaty ciągnące się wzdłuż ścieżki?~
@813  = ~Masz na myśli te?~
@814  = ~Mówisz o tych aksamitkach?~
@815  = ~Wydaje mi się, że mamy pilniejsze rzeczy na głowie niż podziwianie kwiatów, Ajantis.~
@816  = ~Nazywają się aksamitki, moja panno. I choć nie są większe od mojego kciuka, ich zapach jest przyjemnie słodki. Dobrze jest znać ten kwiat: z jego korzeni warzy się miksturę leczniczą. Pozwól, że zerwę jednego, abyś mogła się mu bliżej przyjrzeć...~
@817  = ~Bardzo mi się podoba ten kwiat, Ajantisie.~
@818  = ~Cóż... dziękuję.~
@819  = ~Ajantis, nie jestem teraz w nastroju do wysłuchiwania wykładu o florze Faerunu.~
@820  = ~Tak się nazywają. Zdajesz się znać te czerwone kwiaty, więc zakładam, że wiesz, iż znane są ze swojego słodkiego zapachu. Jeśli się nie mylę, to z ich korzeni warzy się miksturę leczniczą. To pomocny kwiatuszek... Pozwól, że zerwę jednego dla ciebie, moja panno.~
@821  = ~Cieszę się, że to słyszę, moja panno. Chciałbym ci jednego ofiarować.~
@822  = ~Och, jakież to słodkie, Ajantisie. Chcesz mi go wpiąć we włosy?~
@823  = ~Dziękuję, Ajantisie! Mój plecak jest raczej pełen. Chcesz mi go wpiąć za pas?~
@824  = ~Ajantis, nie chcę od ciebie żadnych romantycznych kwiatów. Jesteśmy tylko towarzyszami broni.~
@825  = ~We włosy? Cóż za wspaniały pomysł, moja panno!~
@826  = ~Więc, pozwól, że wsunę łodygę... (czujesz jego dotyk nad swym uchem) Ja... nie jestem przyzwyczajony, do bycia tak blisko... (kaszle)~
@827  = ~Mam nadzieję, że nie wyrwałem ci przy tym żadnego cudownego, miękkiego włosa...~
@828  = ~(ahem) Kwiat powinien się trzymać. Moja panno, wyglądasz pięknie. Ahem... zawsze wyglądasz pięknie, ale z kwiatem we włosach wyglądasz szczególnie uroczo.~
@829  = ~(uśmiechasz się) Ajantisie, dziękuję za prezent.~
@830  = ~(szczerzysz się) Ty również czasem jesteś uroczy, wiesz o tym? Dziękuję za kwiat.~
@831  = ~Cóż... dziękuję, Ajantis.~
@832  = ~(wzdychasz) W porządku, skończyłeś?~
@833  = ~Za pas? Skoro... sobie tego życzysz, moja panno.~
@834  = ~Chyba będę musiał uklęknąć, aby widzieć co robię... (Wsuwa kwiat za twój pas. Masz wrażenie, że jego palce nieco drżą.)~
@835  = ~Przepraszam, jeśli przypadkiem cię uszczypnąłem, <CHARNAME>. Nigdy wcześniej nie przystrajałem damskiej... (kaszle) talii.~
@836  = ~Kwiat powinien się trzymać. Moja panno, wyglądasz pięknie. Ahem... zawsze wyglądasz pięknie, ale z kwiatem we włosach wyglądasz szczególnie uroczo.~
@837  = ~(uśmiechasz się) Ajantisie, dziękuję za prezent.~
@838  = ~(wzdychasz) W porządku, skończyłeś?~
@839  = ~Przystrojenie ciebie kwiatem było dla mnie niebywałą przyjemnością.~
@840  = ~Przystrojenie twych pięknych włosów kwiatem było dla mnie niebywałą przyjemnością.~
@841  = ~Moja panno, masz rację, nie ma czasu an gadanie po próżnicy. A jednak to ważne, abyśmy byli świadomi przyjemnych rzeczy, które spotykamy na swej drodze. W koło jest wystarczająco zła i brzydoty.~
@842  = ~Moja panno, chciałbym dać ci ten kwiat.~
@843  = ~Och! W porządku, chcesz mi go wpiąć we włosy?~
@844  = ~Nie miałem na uwadze "wykładu". Proszę o wybaczenie, jeśli cię zanudziłem.~
@845  = ~Nie, nie to miałam na myśli. Nie chcę po prostu tu zamarudzić zbyt długo, Ajantis, kiedy w koło jest tak wiele niebezpieczeństw czyhających na nas.~
@846  = ~Ajantis, jedyną rzeczą, o jakiej mam ochotę z tobą rozmawiać, to nasze plany bitewne. Inne "pomysły" zachowaj dla siebie.~
@847  = ~Tak uczynię! Zrobiłem z siebie głupca, mówiąc do ciebie w ten sposób!~
@848  = ~Rozumiem. Moja panno, nie chciałem być nachalny. Od tej pory nie będę cię więcej nagabywał.~
@849  = ~Przepraszam jeśli... przeszkodziłem ci w jakiś sposób, moja panno.~
@850  = ~Nie, nie to miałam na myśli. Dziękuję za kwiat, Ajantisie.~
@851  = ~Ale z ciebie niezdara. Powinieneś poćwiczyć nad zręcznością swoich palców.~
@852  = ~"Niezdara"?... (gorzko) Moja panno, proszę o wybaczenie, jeśli sprawiłem ci kłopot swoją niezdarnością. Z pewnością skupię się na treningu tak, jak sugerowałaś.~
@853  = ~Moja panno, czy mogę zadać ci osobiste pytanie? Spędzamy mnóstwo czasu wspólnie podróżując i walcząc, i zacząłem zastanawiać się nad jedną rzeczą. Nikt nie powinien samotnie stawiać czoła złu tego świata. Czy kiedykolwiek... czy był kiedykolwiek mężczyzna, którego ceniłaś bardziej niż innych, ktoś, do kogo chciałbyś powrócić, gdy nasza misja zakończy się?~
@854  = ~Nie, nie ma takiej osoby, Ajantisie. Dlaczego pytasz?~
@855  = ~Nie jestem samotna, Ajantisie. Podróżuję z towarzyszami, odważnymi i oddanymi.~
@856  = ~Tak, jest mężczyzna, którego kocham, Ajantisie. Ktoś... ktoś inny.~
@857  = ~To jedno z tych pytań, na które nie życzę sobie odpowiadać, Ajantis.~
@858  = ~Dziękuję za domniemany komplement. Jednak chodziło mi o kogoś wyjątkowego; mężczyznę, który zajmuje specjalne miejsce w twym sercu.~
@859  = ~Tak, jest mężczyzna, którego kocham, Ajantisie. Ktoś... ktoś inny.~
@860  = ~Doskonale rozumiem o co pytasz i nie chcę o tym mówić.~
@861  = ~(słabe westchnienie ulgi) Ja tylko się... zastanawiałem, moja panno.~
@862  = ~Jako potomek szlachetnego rodu muszę podporządkować się ścisłym regułom przy wyborze przyszłej małżonki. Jednak jestem czwartym dzieckiem, więc mam pewien stopień swobody. Moi rodzice nie zaręczyliby mnie bez mej wiedzy.~
@863  = ~Oczywiście musiałbym mieć ich pozwolenie nim się oświadczę. Napisałem do nich list, moja panno. (kaszle) Chciałem powiedzieć, że napisałbym do nich list, gdybym chciał się oświadczyć, gdyż w tym momencie nie mam szczególnej ochoty wybrać się w odwiedziny do swej rodziny w Waterdeep.~
@864  = ~To... nieoczekiwana sytuacja, moja panno. Nie wybierałem się na swą misję z intencją znalezienia przyszłej żony. Nigdy wcześniej nie istniała dla mnie taka osoba.~
@865  = ~"Nigdy wcześniej"? (patrzysz mu głęboko w oczy) Ale teraz... istnieje?~
@866  = ~W Waterdeep nie czeka na ciebie żadna dziewczyna? Piękna białogłowa oczekująca na powrót swego rycerza w lśniącej zbroi?~
@867  = ~Cóż, nie jestem zbyt zaskoczona. Twe serce przepełnione jest gorliwym pragnieniem by walczyć ze złem; nie pozostało w nim wiele miejsca na takie rzeczy.~
@868  = ~Ta rozmowa robi się zbyt intymna, jak dla mnie. Lepiej poprzestańmy na tym.~
@869  = ~Naprawdę tak uważasz? Powiedziałaś to bez wahania, moja panno, i głęboko mnie to zaskoczyło. Miałem nadzieję, że będziesz miała o mnie inne zdanie.~
@870  = ~Mylisz się, i dowiodę ci tego. Ale, ach, nie chciałem ci powiedzieć aż tyle. Jeśli nie masz nic przeciwko, zakończę tę rozmowę w tym miejscu. Przynajmniej na obecną chwilę.~
@871  = ~Moja panno, jeśli naprawdę w to wierzysz, może nie powinienem cię więcej zanudzać. Od tej pory oszczędzę ci próżnego gadania i skupię się na moich obowiązkach.~
@872  = ~GIERMKA, moja panno. Nie, żadna piękna białogłowa nie czeka na mnie ani w Waterdeep, ani w żadnym innym miejscu.~
@873  = ~Proszę, wybacz, że podjąłem w ogóle taki temat. Zapomniałem się na moment, piękna panno.~
@874  = ~(wzdycha) Nie, dość tego dobrego. Zakończmy rozmowę w tym miejscu. Przyjdzie jeszcze czas aby do tego powrócić.~
@875  = ~O... oczywiście. Wybacz, że podjąłem w ogóle taki temat.~
@876  = ~Rozumiem... Moja panno, wybacz, że podjąłem w ogóle taki temat. Od tej pory skupię się na swych obowiązkach i zachowam swe myśli dla siebie. Ruszajmy.~
@877  = ~(kuli się nieco w sobie pod twym wzrokiem) Jako paladyn ślubowałem mówić tylko prawdę. Ty... zapędzasz mnie w moje własne sidła. Nie chciałem ci powiedzieć aż tyle. Jeśli nie masz nic przeciwko, zakończę tę rozmowę w tym miejscu. Przynajmniej na obecną chwilę. Wybacz, że podjąłem w ogóle taki temat. Zapomniałem się na moment, piękna panno.~  
@878  = ~(wzdycha) Nie, dość tego dobrego. Proszę, moja panno, wybacz mi. Przyjdzie jeszcze czas aby do tego powrócić.~
@879  = ~Moja panno, teraz, kiedy wszyscy gotują się do spoczynku, czy mógłbym omówić z tobą pewną istotną kwestię? Proszę, oddalmy się na moment od reszty.~
@880  = ~Jasne, Ajantis. Co cię gryzie?~
@881  = ~Hmmm... Rycerz odciąga mnie na bok, ciekawe czego może chcieć?~
@882  = ~Czy ma to coś wspólnego z tym tajemniczym posłańcem, którego dziś spotkaliśmy?~
@883  = ~Ajantis, to nie może poczekać? Jestem bardzo zmęczona.~
@884  = ~Nie jestem jeszcze rycerzem, ale to już wiesz. Chciałbym powiedzieć ci coś bardzo ważnego i... osobistego, moja panno.~
@885  = ~Moja panno, mam bardzo pilną potrzebę porozmawiania z tobą... Proszę, chcę powiedzieć ci coś bardzo ważnego i... osobistego.~
@886  = ~Moja piękna panno, z pewnością zauważyłaś... uczucie, jakim cię darzę. Jesteś bardzo odważną kobietą, dzielną i prawą. Twe zdolności bitewne są niezrównane, i dowodzisz nami niezwykle umiejętnie. Przeszłaś przez okropne próby a jednak nie straciłaś odwagi ani humoru.~
@887  = ~I dochodzi do tego jeszcze twój urok. Moja panno, brak mi odpowiednich słów, aby opisać twe piękno!~
@888  = ~Zajęło mi wiele czasu, aby zrozumieć, że moje uczucie do ciebie to coś więcej, niż szacunek dla zdolnego dowódcy. Podziwiam cię. Zakochałem się w tobie, <CHARNAME>, i kocham cię prawdziwie, głęboko, gwałtownie.~
@889  = ~Widziałaś już posłańca, Douglasa. Przyniósł mi zgodę mej rodziny na oświadczenie się tobie, panno z Candlekeep, przybrana córko znanego mędrca, Goriona. Przyniósł mi również to, tak jak go uprzednio poprosiłem, mając nadzieję, że od tej chwili to będzie przyozdabiało twój palec... (pokazuje złoty pierścionek z jasnobłękitnym kamieniem)~
@890  = ~Moja panno, jestem tylko skromnym giermkiem, a jednak chcę cię prosić... <CHARNAME>, wyjdziesz za mnie?~
@891  = ~Ja też cię kocham, Ajantisie, i z radością przyjmuję twe oświadczyny.~
@892  = ~Och, mój dzielny rycerzu. (całujesz go w usta) Tak, chcę wyjść za ciebie!~
@893  = ~Ajantisie, nie zdawałam sobie sprawy, że darzysz mnie tak silnym uczuciem!~
@894  = ~Ajantisie, dziękuję za miłe słowa, ale kocham innego.~
@895  = ~Ajantisie, cenię sobie ciebie jako oddanego towarzysza broni, ale nic więcej.~
@896  = ~Co masz na myśli mówiąc, że masz "zgodę swej rodziny"? Mieszkają daleko na północy w Waterdeep i nigdy ich nie spotkałam.~
@897  = ~Nie, nie chcę za ciebie wyjść, Ajantisie.~
@898  = ~Och nie, zadurzony paladyn to ostatnia rzecz, jakiej mi trzeba w drużynie!~
@899  = ~<CHARNAME>, twe słowa napełniają me serce ogromną radością! Pozwól mi ofiarować ci ten pierścień, jako wyraz mego prawdziwego i pokornego pożądania. Należy do mej rodziny. Poprosiłem o niego i rodzice wysłali go wraz z błogosławieństwem dla naszych zaręczyn.~
@900  = ~Ajantis, ten pierścionek jest piękny! Tak bardzo dziękuję.~
@901  = ~Zastanawiałam się, o co chodziło z tym posłańcem. Teraz, gdy już wiem, jestem bardzo szczęśliwa.~
@902  = ~Jeśli ten pierścionek jest dziedzictwem rodu Ilvastarr, to będę nosiła go z dumą.~
@903  = ~Dziękuję, Ajantisie.~
@904  = ~Darzę, moja panno. Myślałem, że może zauważyłaś...~
@905  = ~Darzę, moja panno...~
@906  = ~Ty... Moja panno, proszę, wybacz mą zuchwałość. Nie wiedziałem. Nie będę już ci się więcej narzucał swoimi uczuciami. Ruszajmy, obowiązek czeka.~
@907  = ~Rozumiem. Moja panno, proszę, wybacz mą zuchwałość. Nie wiedziałem. Nie będę już ci się więcej narzucał swoimi uczuciami. Ruszajmy, obowiązek czeka.~
@908  = ~Jestem zaskoczony twymi lekceważącymi słowami, moja panno. Jeśli tak brzmi twoja odpowiedź, to cofam swe oświadczyny i nie będę już ci się więcej narzucał swoimi uczuciami. Ruszajmy, obowiązek czeka.~
@909  = ~Więc nie powinienem ci więcej przeszkadzać. Będzie jeszcze czas na rozmowę: wspólnie będziemy kroczyli ścieżką dobra i prawości. Będę troszczył się o ciebie i chronił cię całą mocą daną mi przez Helma. Będę starał się z całych sił być dla ciebie jak najlepszym mężem, i będę najdumniejszym mężczyzną na świecie z tobą u boku.~
@910  = ~Idź spać wiedząc, żeś moją jedyną prawdziwą miłością, <CHARNAME>. Dziś w nocy nie zmrużę oka, gdyż me serce szaleje z podniecenia. Będę strzegł twego snu, nie będę w stanie spuścić cię z oka. Będę czuwał do samego świtu, dziękując Helmowi za to, że tak łaskawie mnie pobłogosławił.~
@911  = ~To prawda, że nigdy ich nie spotkałaś, moja panno, jednak musiałem prosić o zgodę mej rodziny nim ujawniłem ci swe uczucia. Rozmawialiśmy o tym nie tak dawno temu, ale... Proszę, moja panno, miej litość, jaka jest twoja odpowiedź?~
@912  = ~Rzeczywiście, ma to coś wspólnego z naszym dzisiejszym spotkaniem. Chcę ci powiedzieć coś bardzo ważnego i... osobistego, moja panno.~
@913  = ~...Moja panno! Wzięłaś mnie z zaskoczenia. (rumieni się) ~
@914  = ~Proszę, wejdź w me ramiona, abym mógł mieć cię przy sobie! (Ajantis obejmuje cię ramionami i ściska łagodnie.)~
@915  = ~(Zbliżasz swe wargi do jego.)~
@916  = ~Lubię, gdy trzymasz mnie w swych ramionach, Ajantisie.~
@917  = ~Chyba powinniśmy odpocząć, Ajantisie, jestem bardzo zmęczona.~
@918  = ~(Jego usta odnajdują twoje i całuje cię miękko, nieśmiało.)~
@919  = ~<CHARNAME>, to dla mnie tak cenne móc trzymać cię blisko. Chce spędzić resztę życia dzieląc z tobą takie chwile, jak ta. Wspólnie będziemy kroczyli ścieżką dobra i prawości. Będę troszczył się o ciebie i chronił cię całą mocą daną mi przez Helma. Będę starał się z całych sił być dla ciebie jak najlepszym mężem, i będę najdumniejszym mężczyzną na świecie z tobą u boku, <CHARNAME>, ukochana.~
@920  = ~Ukochana, z rozkoszą udekorowałem cię niegdyś kwiatem, ale już dawno zwiędnął. Pozwól, że ofiaruję ci inny kwiat, taki, który nie przeminie.~
@921  = ~Z chęcią zobaczyłabym taki kwiat, Ajantisie.~
@922  = ~Kwiat? Skąd go wytrzasnąłeś, Ajantisie?~
@923  = ~Skoro tak uważasz...~
@924  = ~Ajantisie, proszę, nie teraz. Rozmyślam o potężnych i niebezpiecznych wrogach zagrażających nam.~
@925  = ~Kwiaty, które ci niegdyś pokazałem dawno zwiędły, ukochana. Pozwól, że ofiaruję ci inny kwiat, taki, który nie przeminie.~
@926  = ~Tym bardziej mój podarunek cię rozraduje, ukochana. Spójrz.~
@927  = ~To nie jest żaden pospolity kwiat. (Ajantis wyjmuje naszyjnik spod płaszcza.) To naszyjnik z wisiorkiem w kształcie kwiatu i chcę, abyś go przyjęła.~
@928  = ~Och, Ajantisie, jest piękny!~
@929  = ~Myślałam, że mówisz o prawdziwym kwiecie... Jest wyjątkowy?~
@930  = ~Muszę przyznać, że nie specjalnie trafiłeś w moje gusta. Jest zbyt ozdobny, zbyt krzykliwy...~
@931  = ~Cieszę się, że ci się podoba. To prezent zaręczynowy, by wyrazić moją miłość. Wisiorek jest umagiczniony: noś go, a będziesz chroniona przed złem.~
@932  = ~Co za prezent! Gdzież ty go chował? Nie widziałam go w twoim plecaku, mój skryty paladynie.~
@933  = ~Ajantisie, to bardzo cenny podarek. Dziękuję bardzo! (całujesz go)~
@934  = ~Wisiorek jest umagiczniony. To prezent zaręczynowy, by wyrazić moją miłość. Noś go, a będziesz chroniona przed złem.~
@935  = ~Przykro mi; chciałem cię uszczęśliwić, ale ciężko jest zadowolić kogoś o tak wyrafinowanych gustach. Jednak daję ci go, aby wyrazić moją miłość. Wisiorek jest umagiczniony: noś go, a będziesz chroniona przed złem. Możesz ukryć go pod ubraniami, jeśli jest zbyt krzykliwy.~
@936  = ~Nie powinnam była krytykować podarunku od serca. Gdzież ty go chował? Nie widziałam go w twoim plecaku, mój skryty paladynie.~
@937  = ~Ajantis, pomimo wszystko, to bardzo cenny podarek. Dziękuję bardzo! (całujesz go)~
@938  = ~Cóż za urocza nagroda, <CHARNAME>. (uśmiecha się)~
@939  = ~(uśmiecha się) To był mój jedyny sekret, ukochana. Nosiłem ten podarek przy swoim sercu przez dłuższy czas.~
@940  = ~Ajantisie, to bardzo cenny podarek. Dziękuję bardzo! (całujesz go)~
@941  = ~Noś ten kwiat, <CHARNAME>, a będzie cię chronił podczas bitew ze złem całego świata.~
@942  = ~Znów nadeszła noc... Spójrz na gwiazdy, <CHARNAME>, zobacz jak jasno lśnią. Przypominają mi pewną noc, nie tak dawno temu.~
@943  = ~Cóż, właściwie to nie rozmawialiśmy wtedy o gwiazdach, ponieważ śpieszno nam było ruszać w drogę. Dziś jednak gwiazdy zdają się świecić wyjątkowo jasno.~
@944  = ~Odbyliśmy wtedy... wyjątkową rozmowę na temat poezji, ukochana. (uśmiecha się)~
@945  = ~Byłem wówczas tak zmieszany tym, co do ciebie czuję. A teraz stoję u twego boku, nazywając cię swoją ukochaną narzeczoną. Mogę cię objąć, przytulić, pocałować...~
@946  = ~Łączy nas teraz taka bliskość. Chciałem cię zapytać, jesteś z tego powodu zadowolona? A może sobie życzysz, abyśmy stali się sobie... bardziej bliscy? Wybacz. Cóż za nietaktowne pytanie! Zupełnie nie mam doświadczenia w tego typu sprawach.~
@947  = ~Pozostańmy czyści aż do nocy poślubnej, Ajantisie.~
@948  = ~Jesteś paladynem, a my jesteśmy na wielkiej misji i wielu potężnych nieprzyjaciół czyha na nas. Być może zaczekanie z tym to dobry pomysł.~
@949  = ~To nie było wcale nietaktowne, Ajantisie. Ja również pragnę czegoś więcej.~
@950  = ~Ajantis, jedyne co robimy, to ściskamy się i całujemy... Tak, chciałabym się bardziej do ciebie zbliżyć.~
@951  = ~Co za pytanie! Oczekiwałabym od mężczyzny, że wykorzysta te romantyczne okoliczności przyrody, aby dostać więcej...~
@952  = ~Być może inny mężczyzna tak by postąpił, <CHARNAME>. Ale czego ty pragniesz?~
@953  = ~Zgadzam się z tobą, ukochana. Oczywiście pociągasz mnie, i jako mężczyzna cię pragnę. Ale nasz związek dopiero rozpoczął się, i jestem odpowiedzialny za to, co stałoby się z tobą i naszym ewentualnym dzieckiem, gdyby coś złego się mi przydarzyło.~
@954  = ~Chcę, abyś miała formalne wsparcie mej rodziny, gdyby do tego doszło, dlatego czekanie do nocy poślubnej zdaje mi się dobrym pomysłem.~
@955  = ~Doskonale, Ajantisie. Nie ma sensu się spieszyć. (uśmiechasz się) Po co zrywać niedojrzały owoc?~
@956  = ~Hmm... Po zastanowieniu, wolałabym coś więcej niż tylko tulić się i całować, Ajantis. Jeśli myśl o tym, że mógłbyś mi zrobić dziecko to jedyny powód, dla którego hamujesz swe pożądanie, wiedz, że są odpowiednie zioła, które mogą nam pomóc.~
@957  = ~Cieszę się, że się zgadzamy, ukochana. Rzeczywiście nie ma powodu śpieszyć się. Moja miłość to coś więcej, niż chęć zaspokojenia fizycznych potrzeb. Będę cię dziś w nocy trzymał w ramionach, wdychając zapach twych włosów, i cieszył się bliskością, którą teraz dzielimy.~
@958  = ~Chcę, abyś miała formalne wsparcie mej rodziny na które, jak mam nadzieję, możesz liczyć. Ale nie bacząc na to, jak moja rodzina traktuje nasz związek, poczekanie do nocy poślubnej zdaje się dobrym pomysłem.~
@959  = ~(bez tchu) Pragniesz?~
@960  = ~Ja... nie byłem pewien, jak zareagujesz, ukochana. Oczywiście pociągasz mnie, i jako mężczyzna cię pragnę. Ale nasz związek dopiero rozpoczął się, i jestem odpowiedzialny za to, co stałoby się z tobą i naszym ewentualnym dzieckiem, gdyby coś złego się mi przydarzyło.~
@961  = ~Chodzi ci o to, że powinniśmy poczekać do nocy poślubnej z powodu ewentualnego dziecka?~
@962  = ~Co próbujesz mi powiedzieć, Ajantisie?~
@963  = ~...Chyba nie złożyłeś jakiegoś głupiego ślubu czystości, prawda?~
@964  = ~Czystości? Cóż... tak, chodzi o czystość. Ale nie wynika ona z żadnego "głupiego ślubu", ukochana, ale z poczucia odpowiedzialności za ciebie.~
@965  = ~Chcę, abyś miała formalne wsparcie mej rodziny dla ciebie i naszego ewentualnego dziecka, gdybym poległ na polu bitwy. Dlatego wstrzymanie się do nocy poślubnej to dobry pomysł.~
@966  = ~Po zastanowieniu, pasuje mi to, Ajantisie. Nie ma potrzeby spieszyć się z tego typu rzeczami. (uśmiechasz się) Po co zrywać niedojrzały owoc?~
@967  = ~To bardzo honorowe, Ajantisie. Ale jeśli myśl o tym, że mógłbyś mi zrobić dziecko to jedyny powód, dla którego hamujesz swe pożądanie, wiedz, że są odpowiednie zioła, które mogą nam pomóc.~
@968  = ~Ajantisie, jeśli to dla ciebie ważne, z chęcią się zgodzę. Choć bardzo chciałabym zaznać tej bliskości, która jest zarezerwowana tylko dla kochanków. Dla mnie to o wiele więcej niż tylko fizyczna przyjemność, czy obowiązek małżeński. To byłoby rzeczywiste uzupełnienie duchowej więzi, która nas łączy – być tak blisko siebie, jak tylko śmiertelnikom to jest dane.~
@969  = ~Nie rozumiem o co ci chodzi. Jesteśmy narzeczeństwem i chcę spędzić z tobą noc w roli kochanka, Ajantisie.~
@970  = ~Chcę, abyś miała formalne wsparcie mej rodziny dla ciebie i naszego ewentualnego dziecka, <CHARNAME>, gdybym poległ na polu bitwy. Ale nie bacząc na to, jak moja rodzina traktuje nasz związek, poczekanie do nocy poślubnej zdaje się dobrym pomysłem.~
@971  = ~To prawda, ale to, o czym mówimy, to dla mnie dużo więcej, niż tylko fizyczny akt...~
@972  = ~To... prawda. Dla mnie to również o wiele więcej, niż tylko fizyczny akt...~
@973  = ~Smuci mnie, że nie wiesz o czym mówię, ale cieszę się, że wyrażasz swe pragnienia wprost. Jednak... to, o czym mówimy, to dla mnie dużo więcej, niż tylko fizyczny akt.~
@974  = ~Jest już późno, ukochana. Powinniśmy poszukać miejsca na spoczynek, aby uzupełnić siły przed nadchodzącymi bitwami. Ja... będę cię dziś w nocy trzymał w ramionach, wdychając zapach twych włosów, i cieszył się bliskością, którą teraz dzielimy. Powrócimy do tej rozmowy innym razem.~
@975  = ~Tutaj spoczniemy? Pora zająć się bronią i ekwipunkiem.~
@976  = ~"Dbaj o posiadaną broń, by mogła spełnić swą rolę, gdy ją o to poprosisz"?...~
@977  = ~(Zbierasz swój ekwipunek i siadasz obok Ajantisa.) To coś, za co ja również powinnam się wziąć.~
@978  = ~(ziewasz) Dobranoc, Ajantisie.~
@979  = ~(uśmiecha się) Dokładnie, ukochana.~
@980  = ~Cóż, dobranoc, Ajantisie.~
@981  = ~(Ajantis nachyla się do ciebie i całuje w czoło.) Dobrej nocy, ukochana.~
@982  = ~Hmmm, nie obraziłabym się też na prawdziwy pocałunek! (uśmiechasz się)~
@983  = ~Śpij dobrze, Ajantisie.~
@984  = ~(szeptem) Jak sobie życzysz, moja panno. (całuje cię)~
@985  = ~Życzę ci dobrej nocy i spokojnych snów.~
@986  = ~(Ajantis nachyla się do ciebie i całuje w czoło.) Masz ochotę na... powrót do naszej niedawnej dyskusji?~
@987  = ~(uśmiechasz się) O czym to wtedy sobie gawędziliśmy?~
@988  = ~Zdecydowanie. Chciałabym, abyś został moim kochankiem, Ajantisie... Ale nie zmieniłeś swego zdania, prawda?~
@989  = ~Tylko mi nie mów, że nagle gotów jesteś spędzić ze mną noc.~
@990  = ~Ach, nie martw się. Rozmyślałam o tym i podzielam twoją opinię. Poczekajmy z tym do ślubu; nie ma potrzeby się spieszyć.~
@991  = ~Nigdy nie mówiłem, że nie jestem gotów, ukochana. Wyraziłem tylko swój niepokój przed zrobieniem tego zbyt wcześnie.~
@992  = ~I masz rację. Rozmyślałam o tym i podzielam twoją opinię. Poczekajmy z tym do ślubu; nie ma potrzeby się spieszyć.~
@993  = ~Więc, do jakiego wniosku doszedłeś?~
@994  = ~Nie ma czegoś takiego, jak "zbyt wcześnie", Ajantisie. Nie dla nas, biorąc pod uwagę obietnicę, którą sobie złożyliśmy i uczucie, które dzielimy.~
@995  = ~Ja... rozmyślałem, czy to stosowne, aby paladyn spędził noc z kobietą, którą ma zamiar poślubić, i doszedłem do wniosku, że nic nie stoi na przeszkodzie. Kocham cię i troszczę się o ciebie. Jestem ci oddany, <CHARNAME>, i będę cię chronił. Jestem ci wierny. Przedkładam obowiązek przed wszystko inne, i jeśli spojrzysz na to w ten sposób, to miłość nakłada na mnie... pewien obowiązek. (rumieni się)~
@996  = ~Muszę przyznać, że czuję się raczej dość niepewnie, jeśli chodzi o sprawy intymne, ale znajomość twoich pragnień pomogła przezwyciężyć me... obawy.~
@997  = ~Dla wielu to tylko zwykła fizyczna przyjemność, ale nie dla mnie, ukochana. To coś o wiele więcej i czekam z niecierpliwością, by podzielić z tobą to doświadczenie.~
@998  = ~Jednak moja troska o to, aby nie zrobić ci dziecka pozostała. Dlatego kupiłem te magiczne zioła, ukochana, i przygotowałem miksturę, która nas przed tym uchroni. Jestem gotów, by dziś w nocy pokazać ci moją miłość i oddanie... albo którejkolwiek nocy zapragniesz.~
@999  = ~Ajantis! Oczekiwałam wielu rzeczy, ale nie czegoś takiego! (śmiejesz się)~
@1000 = ~Ajantis, cieszę się, że to słyszę. Chyba nie jestem aż TAK zmęczona... Więc co powiesz na teraz?~
@1001 = ~Ajantis, cieszę się, że to słyszę! (Kładziesz swój ekwipunek obok.) Więc co powiesz na teraz?~
@1002 = ~(Przyciągasz jego twarz blisko swojej i całujesz go długo, namiętnie.)~
@1003 = ~Cieszę się, że to słyszę. Teraz jestem zbyt zmęczona, ale następnej nocy chcę, abyś do mnie przyszedł.~
@1004 = ~Kupiłeś środki antykoncepcyjne? Jakież to... dobrze zaplanowane.~
@1005 = ~Patrzysz na to, jak na swój "obowiązek"?~
@1006 = ~Nie jestem jeszcze chyba gotowa, Ajantisie. Nasza niedawna dyskusja ugasiła moje pożądanie.~
@1007 = ~Myślałam o tym, co mówiłeś niedawno, Ajantisie, i wydaje mi się, że masz rację. Poczekajmy do nocy poślubnej. Nie ma potrzeby się spieszyć.~
@1008 = ~<CHARNAME>, co masz na myśli?~
@1009 = ~(Przyciągasz jego twarz blisko swojej i całujesz go długo, zmysłowo.)~
@1010 = ~Naprawdę patrzysz na to, jak na swój "obowiązek"?~
@1011 = ~(Czujesz, jak Ajantis topi się pod twoim dotykiem.) <CHARNAME>...~
@1012 = ~Cieszę się, ukochany. Teraz jestem zbyt zmęczona, ale następnej nocy chcę, abyś do mnie przyszedł.~
@1013 = ~Naprawdę patrzysz na to, jak na swój "obowiązek", Ajantisie?~
@1014 = ~Mówisz tak, jakbyś tego nie pochwalała.~
@1015 = ~Naprawdę? (Przyciągasz jego twarz blisko swojej i całujesz go długo, zmysłowo.)~
@1016 = ~Wcale nie. Chyba nie jestem aż TAK zmęczona... Więc co powiesz na teraz?~
@1017 = ~Wcale nie. (kładziesz swój ekwipunek obok) Więc co powiesz na teraz?~
@1018 = ~Nie martw się. Cieszę się, że to słyszę. Teraz jestem zbyt zmęczona, ale następnej nocy chcę, abyś do mnie przyszedł.~
@1019 = ~Myślałam o tym, co mówiłeś niedawno, Ajantisie, i wydaje mi się, że masz rację. Poczekajmy do nocy poślubnej. Nie ma potrzeby się spieszyć.~
@1020 = ~Więc życzę ci dobrej nocy i spokojnych snów.~
@1021 = ~Moim obowiązkiem jest ofiarować ci umysł, serce i ciało; wszystko co konieczne, abyś czuła się kochana, piękna panno. I... oprócz tego, pragnę cię.~
@1022 = ~Ja... rad jestem, słysząc te słowa, ukochana. (Nachyla się aby pocałować cię czule.) Więc życzę ci dobrej nocy. Spokojnych snów.~
@1023 = ~Tak? Cóż za niespodziewana zmiana. Ukochana, jeśli taka jest twa wola, to rad jestem z tego powodu. Doprawdy, nie ma sensu się spieszyć.~
@1024 = ~(oddycha ciężko) Znaczy się... tutaj? Teraz? Ja... tak, oczywiście, ukochana. (Nachyla się aby pocałować cię czule, dotykając twego policzka drżącymi palcami.) Pozwól... pozwól mi tylko uporządkować mój ekwipunek... i niezwłocznie dołączę do ciebie.~
@1025 = ~Wzorowo dbasz o swój ekwipunek.~
@1026 = ~(uśmiechasz się) Mam dobrego nauczyciela, Ajantisie.~
@1027 = ~Nie tylko Helmici uważają za słuszne dbanie o swój ekwipunek, Ajantis. Osoba, która go zaniedbuje nie powinna się dziwić, jeśli w chwili potrzeby zawiedzie ją.~
@1028 = ~Jasne. Nie miałam ochoty na rozmowę.~
@1029 = ~Nie tylko Helmici uważają za słuszne dbanie o swój ekwipunek, Ajantis. Osoba, która go zaniedbuje nie powinna się dziwić, jeśli w chwili potrzeby zawiedzie ją.~
@1030 = ~(Ajantis nachyla się do ciebie i całuje w czoło.) Oczywiście, przepraszam. Życzę ci dobrej nocy, ukochana.~
@1031 = ~Dziękuję za komplement, piękna damo, choć nie sądzę, aby to była prawda. (uśmiecha się)~
@1032 = ~To najszczersza prawda, ukochana, i to właśnie dlatego jestem tak rad, że utrzymujesz swój ekwipunek w porządku.~
@1033 = ~(Ajantis nachyla się do ciebie i całuje w czoło.) Kończmy to i odpocznijmy trochę. Jutro czeka nas kolejny dzień pełen wyzwań.~
@1034 = ~Ja... rad jestem słysząc te słowa, ukochana. (Nachyla się do ciebie i całuje w czoło.) Kończmy to i odpocznijmy trochę. Jutro czeka nas kolejny dzień pełen wyzwań.~
@1035 = ~Przykro mi to słyszeć, choć to tylko propozycja. Kończmy to i odpocznijmy trochę. Jutro czeka nas kolejny dzień pełen wyzwań.~
@1036 = ~(uśmiecha się) Dzień dobry, ukochana. Dobrze spałaś?~
@1037 = ~Co za pytanie! Ta noc była nieco... krótsza, niż pozostałe, czyż nie? (chichoczesz)~
@1038 = ~Tak. Bardzo dobrze, ściślej rzecz biorąc.~
@1039 = ~Nie bardzo, ale nie przez nasze... zapasy. (uśmiechasz się)~
@1040 = ~(prychasz) Cóż to za pytanie!~
@1041 = ~<CHARNAME>, to, co czułem wczoraj, było tak intensywne... Nigdy bym nie uwierzył, że mężczyzna... że JA mogę doświadczyć takiej rozkoszy. Było wspaniale... (na Helm, słowa są bezużyteczne... ) i jestem ci bardzo wdzięczny, ukochana, za tę noc.~
@1042 = ~Chciałam ci powiedzieć to samo, Ajantisie.~
@1043 = ~(chichoczesz) Ajantisie, sądząc po twych wczorajszych wyczynach muszę powiedzieć, że bardzo poważnie traktujesz swoje "obowiązki".~
@1044 = ~Proszę, powiedz mi, że chcesz to powtórzyć tak prędko, jak to tylko możliwe!~
@1045 = ~Niestety, Ajantis, jedyne co czułam, to twe niedoświadczenie w tych sprawach.~
@1046 = ~Rad jestem słysząc twe słowa. Mam nadzieję, że było ci równie przyjemnie, jak mi.~
@1047 = ~Było. Rozpoczynam dzień wspomnieniem tej nadzwyczajnej nocy, mój rycerski kochanku.~
@1048 = ~Chcę to powtórzyć tak szybko, jak to tylko możliwe, Ajantisie. Też tak czujesz?~
@1049 = ~Z wielką tęsknotą będę wyczekiwała naszego ponownego miłosnego zjednoczenia.~
@1050 = ~(tulisz się do Ajantisa) Hmm, a co powiesz na teraz?~
@1051 = ~Rozpoczynam dzień wspomnieniem tej nadzwyczajnej nocy, mój rycerski kochanku.~
@1052 = ~Jesteś tak blisko... niespodziewanie... ~
@1053 = ~Och, ukochana, kusisz mnie. Twe ciepłe ciało obok mojego... Nie, nie ulegajmy naszemu pożądaniu. Pora wstawać, <CHARNAME>. Obowiązek wzywa, a doba ma tylko dwadzieścia cztery godziny.~
@1054 = ~(uśmiecha się) Więc pora wstawać. Obowiązek wzywa, piękna panno.~
@1055 = ~Jestem zaskoczony słysząc tak wiele gniewu w twym głosie, ukochana. Coś nie tak?~
@1056 = ~Nic, po prostu chyba źle spałam. (uśmiechasz się zmęczona)~
@1057 = ~Czy coś ze mną nie tak? Nic. To z moim niedoświadczonym kochankiem coś jest nie tak.~
@1058 = ~<CHARNAME>! Moim "niedoświadczonym kochankiem"?!~
@1059 = ~Przepraszam, Ajantisie, byłam chyba zbyt ostra. Spróbujmy ponownie, jestem pewna, że tym razem nam się uda.~
@1060 = ~Z drugiej strony jesteś gorliwym uczniem i przyjemnie mi było być dotykaną. Ufam, że z czasem to przestanie być jedynym sposobem, w jaki możesz mnie zaspokoić.~
@1061 = ~Tak, to było okropne. Dziękuję, sir paladynie, ale nigdy więcej nie chcę już z tobą spać.~
@1062 = ~Pozwól, że zacytuję pradawnych mędrców, ciapo: "choćby mężczyzna był mistrzem działań wojennych, sztuki, bądź nauki, choćby był spełniony, potężny i istotny, to jeśli nie potrafi zaspokoić kobiet w sztuce miłości, jest trupem."~
@1063 = ~Nie mogę uwierzyć, że mówisz te słowa! Przyjmuję twą decyzję, choć me serce krwawi. Na Helma! Zerwijmy więc naszą silną osobistą więź i znów stańmy się tylko towarzyszami broni. (wdycha) Będę dalej stał u twego boku i wspierał cię w tej kampanii.~
@1064 = ~Choć jestem zaskoczony twymi słowami cieszę się, że patrzysz na to w ten sposób, ukochana. (Ajantis całuje cię w policzek.) Chcę, abyś czerpała radość z naszego związku, i przykro mi, jeśli nie udało mi się zaspokoić ciebie zeszłej nocy. A teraz pora wstawać. Obowiązek wzywa, jak zawsze.~
@1065 = ~(uśmiecha się) Wygląda na to, że podobało ci się, ukochana. Mam nadzieję, że było ci równie przyjemnie, jak mi.~
@1066 = ~Było. Rozpoczynam dzień wspomnieniem tej nadzwyczajnej nocy, mój rycerski kochanku.~
@1067 = ~Ukochana, jeszcze o tym nie rozmawialiśmy... Bardzo jestem rad mając cię za narzeczoną. Ale zanim rozpoczniemy planowanie wesela, jest kilka ważnych spraw, którymi trzeba się zająć.~
@1068 = ~Oczywiście... muszę ponownie pomówić z moimi rodzicami. Ale to nie wszystko.~
@1069 = ~Chodzi o to chwalebne zadanie, któremu stawiamy czoła; zniszczenie zła, które atakuje te krainy. Obowiązki paladyna nie pozwalają mi się ociągać. Nie mogę opóźnić poszukiwań nieprzyjaciela, ukochana.~
@1070 = ~To w porządku. Nasze wesele jest zbyt ważne, aby odfajkować je gdzieś między dwoma kolejnymi bitkami.~
@1071 = ~Nie zgadzam się. Walczymy z bardzo niebezpiecznym wrogiem, Ajantisie. Któreś z nas może polec w każdej chwili. Chcę, abyśmy wzięli ślub tak szybko, jak to tylko możliwe.~
@1072 = ~Co masz na myśli mówiąc "ociągać"? Nie wydaje mi się, aby nasze małżeństwo miało nas spowolnić.~
@1073 = ~Ajantis, rozmyślałam o naszych zaręczynach, i...~
@1074 = ~Nie chcę teraz o tym rozmawiać.~
@1075 = ~Cieszę się, że tak to widzisz. Tak, nasz ślub powinien być szczególną chwilą dzieloną z rodziną i przyjaciółmi... To zbyt ważne, aby się z tym śpieszyć.~
@1076 = ~I muszę przyznać, że chciałbym z tym poczekać do mojego pasowania na rycerza. Chciałbym cię poślubić jako prawdziwy rycerz Zakonu, ukochana.~
@1077 = ~Brzmi fantastycznie - tak, mogę sobie wyobrazić lśniącą zbroję, którą przywdziejesz, mój kochany rycerzu.~
@1078 = ~Cóż, chyba mogę się na coś takiego zgodzić.~
@1079 = ~Czy Zakon naprawdę ma tak wielki wpływ na twe prywatne życie?~
@1080 = ~Nie, to trwałoby zbyt długo. Weźmy ślub, jak tylko pokonamy tych łajdaków, których ścigamy.~
@1081 = ~Jeśli to ma być kolejna dyskusja o twym fanatycznym oddaniu Zakonowi Promiennego Serca, możemy na tym zakończyć naszą rozmowę.~
@1082 = ~W twych słowach słyszę miłość i rad jestem z tego. Jednak nie wydaje mi się, aby to było możliwe. Nie mogę pozwolić, aby moje osobiste uczucia przeszkodziły mi w ściganiu zła.~
@1083 = ~Może masz rację. Nasze wesele jest zbyt ważne, aby odfajkować je gdzieś między dwoma kolejnymi bitkami.~
@1084 = ~Nie rozumiem, dlaczego nasz ślub miałby nam "przeszkodzić" w naszych poszukiwaniach.~
@1085 = ~Nie chce więcej o tym rozmawiać.~
@1086 = ~(gorzko) Tak, dałaś mi już jasno do zrozumienia co sądzisz o mojej rodzinie. Nie zwracałem wtedy uwagi na twe słowa, zaślepiony własnymi uczuciami.~
@1087 = ~Co próbujesz mi powiedzieć, ukochana? Proszę, wyjaśnij.~
@1088 = ~Ajantisie, kocham cię, ale nie chcę cię poślubić.~
@1089 = ~Nie chcę cię poślubić, Ajantisie. Nasz romans był cudowny, ale to koniec.~
@1090 = ~Nie mogę uwierzyć, że w ten sposób mielibyśmy się rozstać! Ale wydajesz się zdecydowana.~
@1091 = ~Próbujesz mi powiedzieć, że powinniśmy zakończyć nasz związek?~
@1092 = ~Nie, nie rozumiesz. Po prostu wydaje mi się, że ślub nie jest konieczny. Możemy być razem bez ślubu.~
@1093 = ~Tak. Wydaje mi się, że to był błąd. Przepraszam, Ajantisie, ale nie zmienię zdania.~
@1094 = ~<CHARNAME>, nigdy nie wykluczę mej rodziny z udziału w tej bardzo szczególnej uroczystości i muszę spróbować uprzednio uzyskać ich zgodę. Proszę, zaakceptuj to.~
@1095 = ~Akceptuję, Ajantisie.~
@1096 = ~Skoro nie zostawiasz mi wyboru, to akceptuję.~
@1097 = ~Jesteś we wszystkim taki uparty. Zapomnij co mówiłam – nie chcę kontynuować naszego związku.~
@1098 = ~Być parą, ale bez świętego błogosławieństwa?~
@1099 = ~Tak, bez. Ani prawo, ani Helm nie zabrania kobiecie i mężczyźnie żyć bez ślubu.~
@1100 = ~Dokładnie. Kocham cię, Ajantisie, ale nie chcę być Lady Ilvastarr, poślubioną Lordowi Ajantisowi Ilvastarrowi z Waterdeep.~
@1101 = ~Smuci mnie, że w ten sposób mielibyśmy się rozstać, ukochana. Ale to, co sugerujesz, nie jest dla mnie ani właściwe, ani akceptowalne. Tradycja rodu Ilvastarr nakazuje poślubić kobietę, którą się kocha. Zawsze tak było.~
@1102 = ~Ale nie oświadczyłem ci się tylko z powodu dogmatów czy tradycji, <CHARNAME>. Pragnę cię poślubić, bo to jedyna prawdziwa i trwała więź między kobietą i mężczyzną. Chcę cię poślubić, ponieważ to wyraża moją najgłębszą miłość, i zawsze chcę trwać przy tobie.~
@1103 = ~Teraz rozumiem... Przepraszam, Ajantisie. Chcę ślubu z tobą – jeśli nie zmieniłeś zdania.~
@1104 = ~Nie, nie mogę się na to zgodzić. Nie wyjdę za ciebie, Ajantisie. Tu kończy się nasz związek.~
@1105 = ~(z ulgą) Rad jestem słysząc twe słowa, ukochana. Tak, z radością będę zwał cię swą żoną, kiedy przyjdzie ku temu pora. Innym razem powrócimy do planowania uroczystości. Wszystko będzie tak, jak sobie zażyczysz, nie pożałujesz swej decyzji. Już moja w tym głowa.~
@1106 = ~Nie oświadczyłem ci się tylko z powodu dogmatów czy tradycji, <CHARNAME>. Pragnę cię poślubić, bo to jedyna prawdziwa i trwała więź między kobietą i mężczyzną. Chcę cię poślubić, ponieważ to wyraża moją najgłębszą miłość i zawsze chcę trwać przy tobie.~
@1107 = ~Nie, nie rozumiem. Smuci mnie, że w ten sposób mielibyśmy się rozstać, ukochana. Ale to co sugerujesz nie jest dla mnie ani właściwe, ani akceptowalne. Tradycja rodu Ilvastarr nakazuje poślubić kobietę, którą się kocha. Zawsze tak było.~
@1108 = ~Słyszę cię, i zdajesz się być zdecydowana. Smuci mnie, że stracę cię w taki sposób, ukochana, ale zdaje się, że wszystko sobie dokładnie przemyślałaś.~
@1109 = ~(wzdycha) Więc znów stańmy się dla siebie tylko towarzyszami broni i skupmy się na naszych obowiązkach. Na Helma! Od teraz nie pozwolę, aby cokolwiek odciągnęło moją uwagę od misji.~
@1110 = ~Nie nasze małżeństwo, ukochana – ale ślub, z wszystkimi tymi przygotowaniami, które trzeba poczynić. Nasz ślub powinien być szczególną chwilą dzieloną z rodziną i przyjaciółmi... Jeśli... znaczy się, jeśli moja rodzina weźmie w tym udział. (kaszle) <CHARNAME>, nie mogę cię poślubić nim nie porozmawiam z mymi rodzicami.~
@1111 = ~Muszę także przyznać, że chciałbym z tym poczekać do mojego pasowania na rycerza. Chciałbym cię poślubić jako prawdziwy rycerz Zakonu, ukochana.~
@1112 = ~Nie zgadzam się. Wiedziemy niebezpieczny żywot, toczymy bitwy, Ajantisie... Jedno z nas może polec w każdej chwili. Chcę, abyśmy wzięli ślub tak prędko, jak to tylko możliwe, z udziałem twojej rodziny, lub bez niej.~
@1113 = ~Nie potrzebuję tego dnia twej rodziny plątającej się pod moimi nogami.~
@1114 = ~Więc zakończę tę rozmowę, ukochana, choć powinniśmy jeszcze do niej powrócić.~
@1115 = ~Rad jestem słysząc te słowa, choć chciałbym, abyśmy byli bardziej zgodni w tej kwestii. Innym razem powrócimy do planowania uroczystości. Wszystko będzie tak, jak sobie zażyczysz, nie pożałujesz swej decyzji. Już moja w tym głowa.~
@1116 = ~Nigdy nie wykluczę mej rodziny z udziału w tej bardzo szczególnej uroczystości. Proszę, zaakceptuj to.~
@1117 = ~Jesteś we wszystkim taki uparty. Zapomnij co mówiłam – nie chcę kontynuować naszego związku.~
@1118 = ~Nie nasze małżeństwo, ukochana – ale ślub, z wszystkimi tymi przygotowaniami, które trzeba poczynić. Nasz ślub powinien być szczególną chwilą dzieloną z rodziną i przyjaciółmi. To zbyt ważne, aby się spieszyć.~
@1119 = ~Nie zgadzam się. Toczymy bardzo niebezpieczne bitwy, Ajantisie... Jedno z nas może polec w każdej chwili. Chcę, abyśmy wzięli ślub tak prędko, jak to tylko możliwe, z udziałem twojej rodziny, lub bez niej.~
@1120 = ~Giermku, ukochana... Ach, przepraszam. Wciąż zapominam, że mówisz tak celowo. (uśmiecha się)~
@1121 = ~Zastanawiam się, jak będziesz się do mnie zwracała, kiedy już zostanę pasowany. Innym razem powrócimy do planowania uroczystości.~
@1122 = ~Twe słowa mnie ranią, ukochana. Od samego początku wiedziałaś, jak wiele Zakon dla mnie znaczy, i to nie zmieni się w przyszłości. Sugeruję, abyśmy innym razem powrócili do planowania uroczystości.~
@1123 = ~Mam wrażenie, że masz inne zdanie niż ja, ale szanujesz mnie i moje plany, i za to ci dziękuję.~
@1124 = ~Innym razem powrócimy do planowania uroczystości. Wszystko będzie tak, jak sobie zażyczysz, nie pożałujesz swej decyzji. Już moja w tym głowa.~
@1125 = ~To idzie ręka w rękę, ukochana. Jak tylko zakończymy naszą chwalebną misję powstrzymania zła, które zagraża Wybrzeżu Mieczy, dowiodę, że godzien jestem pasowania na rycerza.~
@1126 = ~To byłoby... niestosowne ożenić się jako giermek, <CHARNAME>. Zwłaszcza, że moje pasowanie jest tak blisko. Mam nadzieję, że rozumiesz.~
@1127 = ~Innym razem powrócimy do planowania uroczystości. Pewien jestem, że uda nam się znaleźć kompromis i dopilnuję, aby wszystko było tak, jak sobie zażyczysz, ukochana.~
@1128 = ~Zawsze tak było i tak będzie, ukochana. Nigdy nie robiłem z tego tajemnicy. Jedyne, co mogę zrobić, to zapewnić cię, że tyś tą, którą kocham, i która rozjaśnia mroki mego serca.~
@1129 = ~Wiem, że mnie kochasz, nie wątpiłam w to. Poza tym, mogę sobie wyobrazić lśniącą zbroję, którą przywdziejesz, mój kochany rycerzu...~
@1130 = ~To słodkie. Cóż, chyba mogę się na to zgodzić.~
@1131 = ~Ale nie chcę czekać tak długo, Ajantisie. Weźmy ślub, jak tylko pokonamy tych łajdaków, których ścigamy.~
@1132 = ~Nieważne... i tak Zakon wydaje się być dla ciebie ważniejszy, niż ja.~
@1133 = ~Jak możesz mówić takie rzeczy? Wyznałem ci szczerą miłość. Jednak nie spodziewaj się, że dla ciebie odwrócę się od celu mojego życia, mojej walki o dobro i prawość! Jeśli miłość, którą ci ofiaruję nie wystarczy, to powinniśmy rozważyć na nowo nasze zaręczyny.~
@1134 = ~Hola, spokojnie, Ajantisie. Źle mnie zrozumiałeś. Kocham cię i zgadzam się na twe plany.~
@1135 = ~Nie ma potrzeby trwonić więcej czasu. Twoje słowa otworzyły mi oczy. Chcę zakończyć nasz związek.~
@1136 = ~Czuję ulgę słysząc twe słowa, ukochana.~
@1137 = ~Innym razem powrócimy do planowania uroczystości. Wszystko będzie tak, jak sobie zażyczysz, nie pożałujesz swej decyzji. Już moja w tym głowa.~
@1138 = ~Me oczy często spoczywają na tobie, ukochana. (uśmiecha się) Patrzą na piękną kobietę, która jest moją narzeczoną. Jednak świadomość faktu, że swoją przyszłą żonę spotkałem podczas mej podróży napawa mnie milczącą trwogą. Ja... nie szukałem małżonki.~
@1139 = ~Nie, zdecydowanie nie szukałem ukochanej. Zdobyłaś me serce swą odwagą i pięknem. Zrozumienie własnych uczuć zabrało mi chwilę.~
@1140 = ~(uśmiechasz się) Nie żebym nie zauważyła, Ajantisie.~
@1141 = ~Tak, czasem trudno jest wyznać komuś swe uczucia.~
@1142 = ~Doprawdy? Myślałam, że byłeś dość bezpośredni. Nie każdy mężczyzna łączy wyznanie miłości z propozycją małżeństwa.~
@1143 = ~Zaczynałam już myśleć, że sama będę musiał zrobić pierwszy krok, Ajantis...~
@1144 = ~Ajantisie, wybacz, ale nie chcę teraz o tym rozmawiać.~
@1145 = ~Ajantisie, przemyślałam to i doszłam do pewnego wniosku. Nie chcę wychodzić za ciebie i ogłaszam nasze zaręczyny za zerwane.~
@1146 = ~Ach... (z nieśmiałym uśmiechem) zgaduję, że moje czyny ujawniły mój brak doświadczenia w sprawach sercowych. Tym bardziej jestem teraz szczęśliwy, że mam ciebie u swego boku, ukochana.~
@1147 = ~To były dla mnie zupełnie nowe uczucia, ukochana. Dobrze jest widzieć, że można być zakochanym nie zaniedbując jednocześnie swych obowiązków.~
@1148 = ~Nie wyobrażam sobie, abym mógł postąpić inaczej, ukochana.~
@1149 = ~Kiedy wreszcie zdałem sobie sprawę, kim się dla mnie stałaś, musiałem czekać na zgodę mej rodziny.~
@1150 = ~List, który otrzymałem wówczas mi wystarczył. Teraz czekam na powrót do Waterdeep, by porozmawiać o tym z moimi rodzicami... (wzdycha) Byłbym o wiele szczęśliwszy, gdybym ponownie uzyskał zgodę rodziny. Ale rozmowa o tym w tej chwili niczemu nie służy.~
@1151 = ~Miałem nadzieję, że nie patrzyłaś, kiedy Douglas przyniósł list od moich rodziców. Bałem się, że przez cały dzień będziesz mnie wypytywała co to za list. Na szczęście dzień nie pozostawił możliwości na takie śledztwo.~
@1152 = ~...więc mogłeś zaskoczyć mnie propozycją małżeństwa.~
@1153 = ~To był dziwny dzień, to prawda. Ale zakończył się całkiem przyjemnie. (uśmiechasz się)~
@1154 = ~Ajantis, to była irytująca sytuacja i czułam wtedy to samo, co teraz: nie chcę, abyś miał przede mną jakieś sekrety.~
@1155 = ~Mam nadzieję, że nie czułaś się zagrożona, ukochana. Nie chciałem mieć przed tobą tajemnic. Ale w tym wypadku chciałem zaczekać na odpowiedni moment.~
@1156 = ~Przepraszam, jeśli poczułaś się zagrożona, ukochana. Nie chciałem mieć przed tobą tajemnic. Ale w tym wypadku chciałem zaczekać na odpowiedni moment.~
@1157 = ~Może się zdarzyć, że będę posiadał informacje, którymi nie będzie wolno mi się z tobą dzielić, ukochana. Ale zapewniam cię, nie mam zamiaru mieć przed tobą tajemnic. Proszę, zaufaj mi, <CHARNAME>.~
@1158 = ~Jestem bardzo rad, mogąc nazywać tak zdumiewającą kobietę swoją. Wspólnie kroczmy ścieżką cnót i prawości, ukochana. Oczywiście... mówiąc "wspólnie", nie mam namyśli, że nigdy się nie rozdzielimy. Służę Zakonowi Promiennego Serca i jest bardzo prawdopodobne, że moje obowiązki zmuszą mnie do zaangażowania się w bitwy i misje polityczne na całym świecie...~
@1159 = ~Nie martw się, Ajantisie. Pocałuj mnie.~
@1160 = ~Ajantisie, nie widzę problemu. (uśmiecha się)~
@1161 = ~Cóż, jestem pewna, że znajdziemy rozwiązanie z którego oboje będziemy zadowoleni, Ajantis.~
@1162 = ~Mogłabym zostać członkinią Zakonu. Wtedy moglibyśmy podróżować wspólnie, tak jak teraz.~
@1163 = ~Na chwilę obecną nie ma o czym mówić. Czas pokaże. Czasem rzeczy nie dzieją się tak, jakbyśmy to sobie zaplanowali.~
@1164 = ~Ajantis, nie chcę stać się samotną i sfrustrowaną żoną, która prawie nie widuje swego męża. Nie możesz opuścić Zakonu?~
@1165 = ~To coś, czego nigdy nie zrobię, ukochana. Nie proś mnie o to. Nigdy nie przestanę walczyć ze złem, <CHARNAME>.~
@1166 = ~Cóż, chyba będę musiała się z tym pogodzić. Uważasz, że uda nam się znaleźć rozwiązanie, z którego oboje będziemy zadowoleni, Ajantis?~
@1167 = ~Nie, to nie będzie działać, Ajantisie. Ogłośmy nasze zaręczyny za zerwane.~
@1168 = ~Jeśli zawsze będziemy się o siebie troszczyć i nigdy nie zapomnimy co do siebie teraz czujemy to, jestem pewien, uda nam się znaleźć rozwiązanie, ukochana.~
@1169 = ~Dość tej poważnej gadki. Pocałuj mnie.~
@1170 = ~Zdecydowanie zgadzam się, Ajantisie.~
@1171 = ~Chyba masz rację, Ajantisie...~
@1172 = ~Tylko sławni rycerze mogą być mentorami, <CHARNAME>. Minie jeszcze sporo czasu nim ja zyskam tak zaszczytną i odpowiedzialną pozycję. Jestem tylko giermkiem.~
@1173 = ~Wiem, mój dzielny rycerzu. Pocałuj mnie.~
@1174 = ~Jakoś to będzie... chyba.~
@1175 = ~(obejmuje cię ramionami) Pozwól mi się potrzymać przez kilka chwil nim ruszymy dalej. Wiedz jedno: zawsze będę cię nosił w sercu, gdziekolwiek bym się nie znalazł.~
@1176 = ~Z przyjemnością, ukochana! (Ajantis obejmuje cię ramionami i całuje czule.) Pozwól mi się potrzymać przez kilka chwil nim ruszymy dalej, <CHARNAME>! Wiedz jedno: zawsze będę cię nosił w sercu, gdziekolwiek bym się nie znalazł.~
@1177 = ~Czyżbyś zatem zmieniał zdanie odnośnie dołączenia do Zakonu?~
@1178 = ~To jedna z możliwości... Ale nawet jeśli oboje będziemy rycerzami Zakonu to niekoniecznie będziemy spędzali wspólnie cały nasz czas. Pierwsze lata będziesz spędzała ze swym mentorem, pracując i ucząc się od niego lub niej.~
@1179 = ~(chichoczesz) Brzmi nieźle. A może ty byś został moim mentorem?~
@1180 = ~To prawda...~
@1181 = ~Więc zamilknę, ukochana, i przestanę rozpraszać cię od twej misji.~
@1182 = ~Jestem rad słysząc zaufanie w twych słowach, <CHARNAME>.~
@1183 = ~Wydajesz się być bardzo zdecydowana. Zaakceptuję twoją decyzję, choć serce mi się kraje.~
@1184 = ~Na Helma! Zerwijmy więc naszą silną osobistą więź i znów stańmy się tylko towarzyszami broni. (wdycha) Będę dalej stał u twego boku i wspierał cię w tej kampanii.~
@1185 = ~To tutaj dziś przenocujemy? Mój ekwipunek wymaga naprawy... Będziesz jeszcze przez chwilę na nogach, ukochana?~
@1186 = ~Tak, będę. Dlaczego pytasz?~
@1187 = ~Hmmm, Ajantisie, wolałabym raczej, gdyby twoje ręce zajęły się mną...~
@1188 = ~Nie, od razu kładę się spać. Jestem bardzo zmęczona.~
@1189 = ~Myślałem, aby przyjść do ciebie, kiedy już skończę z moją bronią. Moje pożądanie wciąż rośnie, ukochana.~
@1190 = ~Chcesz ponownie spróbować się sprawdzić? (uśmiechasz się) Tak, brzmi dobrze.~
@1191 = ~Zagrzeję koce i będę czekała z wielką niecierpliwością, Ajantisie...~
@1192 = ~Więc będę cię oczekiwała.~
@1193 = ~Nie chcę tak długo czekać, Ajantisie!~
@1194 = ~Ajantisie, przykro mi, ale jestem zbyt zmęczona.~
@1195 = ~(uśmiecha się) Właśnie dlatego pytałem, czy od razu kładziesz się spać. Moje pożądanie wciąż rośnie, ukochana.~
@1196 = ~Zagrzeję koce i będę czekała z wielką niecierpliwością, Ajantisie.~
@1197 = ~<CHARNAME>, twe słowa przepełniają mnie namiętnością. Ja... Skończę polerować swą broń tak szybko, jak to tylko możliwe. Wkrótce do ciebie dołączę, ukochana...~
@1198 = ~Przykro mi, ale muszę zadbać o swój ekwipunek, jeśli mam na nim polegać, ukochana. Jeśli nie zrobię tego teraz... nie zrobię tego w ogóle tej nocy. (ahem) Chyba że nie będziemy robili tego, co mam nadzieję, że będziemy robili...~
@1199 = ~(wzdychasz dramatycznie) Więc zagrzeję koce i będę czekała z wielką niecierpliwością, mój dzielny rycerzu.~
@1200 = ~W porządku, Ajantisie. Nie będę spała.~
@1201 = ~Nie, jestem na to zbyt zmęczona. Dobranoc, Ajantisie.~
@1202 = ~(wdycha słabo) Więc życzę ci dobrej nocy, ukochana. Śpij dobrze.~
@1203 = ~Cieszę się, że nie wzgardzasz mną po tym, jak zdawałaś się niezadowolona za pierwszym razem, gdy się kochaliśmy. (kaszle)~
@1204 = ~(szeptem) Śpisz, ukochana? Patrzyłem na ciebie przez dłuższą chwilę... Gdy śpisz wyglądasz jeszcze piękniej. Dziękuję ci za tę noc, <CHARNAME>. Jestem bardzo rad, że mam cię tak blisko.~
@1205 = ~To było bardzo miłe, Ajantisie. Kocham cię.~
@1206 = ~(obejmujesz go ramionami) Hmm, dzielenie się bliskością to dobra rzecz. Chodź tutaj...~
@1207 = ~Dziękuję. Pora wstawać.~
@1208 = ~Dziękuję, Ajantisie. To... było bardzo przyjemne.~
@1209 = ~Ajantis, było równie tragicznie, jak za pierwszym razem. Może nawet gorzej, przez twoją gorliwość. Proszę, chyba najlepiej będzie, jeśli damy sobie z tym całkowicie spokój. Nie chcę spędzić reszty nocy mojego życia cierpiąc z powodu niezdarnego kochanka, który nie umie właściwie korzystać ze swego instrumentu.~
@1210 = ~(uśmiecha się ciepło) Śpisz, ukochana? Patrzyłem na ciebie przez dłuższą chwilę... Gdy śpisz wyglądasz jeszcze piękniej. Dziękuję ci za tę noc, <CHARNAME>. Jestem bardzo rad, że mam cię tak blisko.~
@1211 = ~Ja również cię kocham, <CHARNAME>.~
@1212 = ~Czuję się całkiem wypoczęta, Ajantisie... Co powiesz na trochę bliskości? (obejmujesz go ramionami)~
@1213 = ~Co powiesz na trochę bliskości? (obejmujesz go ramionami)~
@1214 = ~Pora wstawać.~
@1215 = ~Znaczy się... teraz? Leżę obok twego ciepłego ciała i czuję, jak me pożądanie rośnie... <CHARNAME>, to, że tulisz się do mnie NIE zmniejsza mej żądzy. Doba ma tylko... dwadzieścia...~
@1216 = ~Zapomnij, że coś mówiłem. (całuje cię z nieśmiałą gorliwością) Jakże cię pożądam, ukochana!~
@1217 = ~Racja! Pora zacząć dzień.~
@1218 = ~Rad jestem, słysząc twe słowa, ukochana.~
@1219 = ~Kocham cię, Ajantisie.~
@1220 = ~(obejmujesz go ramionami) Hmm, a co powiesz, na jeszcze jeden raz...~
@1221 = ~Ukochana, pytałaś mnie niegdyś, w jaki sposób uratowałbym cię ze szponów smoka.~
@1222 = ~Tak, i twoja odpowiedź zrobiła na mnie wielkie wrażenie, Ajantisie. Nie każdy ma własnego giermka do obrony. (uśmiechasz się)~
@1223 = ~Tak, pamiętam. Do czego zmierzasz?~
@1224 = ~Och, jeszcze to pamiętasz? Byłam po prostu ciekawa, jak poradzilibyście sobie z taka sytuacją.~
@1225 = ~Dziękuję, <CHARNAME>, choć ja nie byłem zbyt zadowolony ze swojego popisu. Wiesz że początkowo nie chciałem, aby to wyszło tak komicznie, ukochana? Miałem w głowie pewien wiersz... Nie wiem dlaczego wówczas go nie wyrecytowałem. Może bałem się, że zbyt bezpośrednio dam wyraz swym uczuciom. Miałem wówczas niewielką nadzieję, że stanę kiedyś u twego boku.~
@1226 = ~Szczerze mówiąc, nie byłem zbyt zadowolony ze swojego popisu. Wiesz że początkowo nie chciałem, aby to wyszło tak komicznie, ukochana? Miałem w głowie pewien wiersz... Nie wiem dlaczego wówczas go nie wyrecytowałem. Może bałem się, że zbyt bezpośrednio dam wyraz swym uczuciom. Miałem wówczas niewielką nadzieję, że stanę kiedyś u twego boku.~
@1227 = ~Tak, rzeczywiście każdy z nas inaczej do tego podszedł. Nie byłem zbyt zadowolony ze swojego popisu. Wiesz, że początkowo nie chciałem, aby to wyszło tak komicznie, ukochana? Miałem w głowie pewien wiersz... Nie wiem, dlaczego wówczas go nie wyrecytowałem. Może bałem się, że zbyt bezpośrednio dam wyraz swym uczuciom. Miałem wówczas niewielką nadzieję, że stanę kiedyś u twego boku.~
@1228 = ~Pozwól, abym wyrecytował go teraz. Pochodzi z poematu Sir Leontiska "Wiersz o Złotej Smoczycy Xzynathernolaquella".~
@1229 = ~O wspaniała istoto, wdzięczna i potężna
Twój najdrobniejszy krok me serce w drżenie wprawia
W twym bystrym spojrzeniu obietnica boskości zawarta
Twój najłagodniejszy oddech rozpala ognie miłości.

W mych snach zawsze szybujesz najwyżej,
Królowa Niebios i gwiazda kusząca.
Rozpościeram skrzydła gotowy wznieść się wysoko
Lecz stoję tu mały, pełen respektu i zakochany.~
@1230 = ~Ten wiersz chciałem ci wyrecytować, ukochana.~
@1231 = ~To naprawdę piękny wiersz miłosny, Ajantisie. Dziękuję.~
@1232 = ~Ciężko powiedzieć, czy to wiersz miłosny, czy...~
@1233 = ~Cóż, pozostaje nam mieć nadzieję, że ten Sir Leontisk i złota smoczyca żyli razem długo i szczęśliwie.~
@1234 = ~Wstrzymałam oddech, ale... ech... powodzenia znaleźć słowo, rymujące się z "Xzynathernolaquella"!~
@1235 = ~Jestem bardzo rad, że ci się spodobał. Gdy patrzę na ciebie, to każde z tych słów zdaje się prawdziwe, ukochana. Choć napisane dla majestatycznej istoty, to odzwierciedlają uczucia, jakie żywię dla ciebie, zdumiewająca, kochana.~
@1236 = ~To jest wiersz miłosny. Gdy patrzę na ciebie, to każde z tych słów zdaje się prawdziwe, ukochana. Choć napisane dla majestatycznej istoty, to odzwierciedlają uczucia, jakie żywię dla ciebie, zdumiewająca, kochana.~
@1237 = ~Nie wiem, co dokładnie łączyło Lorda Leontiska i smoczycę. Choć odniosłem wrażenie, że nie podobał ci się wiersz, to wiedz, że gdy patrzę na ciebie każde z tych słów zdaje się prawdziwe, ukochana. Choć napisane dla majestatycznej istoty, to odzwierciedlają uczucia, jakie żywię dla ciebie, zdumiewająca, kochana.~
@1238 = ~Ufam twemu osądowi, ukochana. Zdolny z ciebie bard.~
@1239 = ~To był interesujący wiersz miłosny, Ajantisie. Dziękuję!~
@1240 = ~Pewnego dnia napiszę balladę o tobie, ukochany. Kiedy uda mi się znaleźć właściwe słowa aby opisać twe cnoty, twą lojalność, dobroć i twe piękno. Być może przyjdzie mi całe życie poszukiwać takich słów, ale będzie to pieśń godna ciebie. Kocham cię, mój Ajantisie.~
@1241 = ~Ty... właśnie znalazłaś wszystkie te słowa. Nie ma dla mnie większego zaszczytu, niż twa miłość.~
@1242 = ~Co do wiersza, który wyrecytowałem, to został napisany dla majestatycznej istoty i odzwierciedla uczucia, jakie żywię dla ciebie, zdumiewająca, kochana.~
@1243 = ~Cóż to za nikczemne miejsce, pełne martwych ludzi, którzy nie mogą zaznać spokoju! To tu przyjdzie nam stoczyć straszliwą walkę z Sarevokiem, nieprzyjacielem, którego ścigamy. Wraz z jego śmiercią, ogromy spisek mający na celu podjudzić wojenne nastroje na Wybrzeżu Mieczy legnie w gruzach.~
@1244 = ~Wraz z jego śmiercią, skończą się również twoje poszukiwania mordercy twego przybranego ojca, Goriona. Jak się czujesz, ukochana?~
@1245 = ~Nie mogę się doczekać, aby stanąć twarzą w twarz z tym łajdakiem!~
@1246 = ~Boję się, Ajantisie. Tak wiele zależy od naszego następnego kroku. A co, jeśli nie podołamy?~
@1247 = ~Szkoda, że sprawy zaszły tak daleko. Ale to nie moja wina, i teraz musimy doprowadzić rzecz do końca.~
@1248 = ~Przestań ględzić, Ajantis, i skoncentruj się na bitwie, która przed nami.~
@1249 = ~Tak, mogę zrozumieć twe pragnienie zemsty. Sarevok jest doprawdy zły i obrócił całe twe życie w chaos swymi egoistycznymi planami pozyskania dla siebie mocy twego martwego ojca.~
@1250 = ~Nie ma potrzeby obawiać się ostatecznej konfrontacji! Nie pozwól, aby strach i wątpliwości osłabiły cię. Jesteś dobrze przygotowana i masz lojalnych towarzyszy u swego boku!~
@1251 = ~To prawda, musimy to zakończyć! Powstrzymamy egoistyczny plan Sarevoka nim ten się spełni. Nie pozwolimy mu pozyskać dla siebie mocy twego martwego ojca, obracając życie twoje i innych w chaos.~
@1252 = ~Zgadzam się, że nie jest to odpowiednie miejsce na pogawędki. Jednak mam przeczucie, że później nie będzie wiele czasu na rozmowy, ukochana. Wkrótce stoczymy ostateczną bitwę, kończąc egoistyczny plan Sarevoka mający na celu pozyskać dla siebie moc twego martwego ojca, obracając życie twoje i innych w chaos.~
@1253 = ~Oczekuję, że to będzie desperacko zacięta bitwa, ale moc dobra zwycięży! Będę walczył u twego boku z całą moja mocą, ukochana. Jeśli będzie to konieczne, aż do ostatniej kropli krwi.~
@1254 = ~Zobaczymy jak dobrze jest przygotowany, <CHARNAME>. Oczekuję, że to będzie desperacko zacięta bitwa, ale moc dobra zwycięży! Będę walczył u twego boku z całą moja mocą, ukochana. Jeśli będzie to konieczne, aż do ostatniej kropli krwi.~
@1255 = ~Dziękuję. Twe słowa są szlachetne i bezinteresowne, Ajantisie.~
@1256 = ~Szczerze mówiąc, byłabym zaskoczona, gdyby było inaczej.~
@1257 = ~Zobaczymy, czy to będzie konieczne, Ajantisie.~
@1258 = ~Tak, ale zakończmy już tę rozmowę.~
@1259 = ~Mówię te słowa jako paladyn, oddany swej służbie... ale również jako twój przyszły mąż, <CHARNAME>.~
@1260 = ~Jeszcze tylko jedno słowo, ukochana, nim skoncentrujemy się na naszym nieprzyjacielu.~
@1261 = ~Gdy to się zakończy, i będę wśród żywych, powrócę do domu i do kwatery Zakonu Promiennego Serca, ukochana. Moje ścieżki zaprowadzą mnie do Waterdeep i do Amn. Do Waterdeep, ponieważ moja rodzina tam mieszka. Do Amn, ponieważ tam stacjonuje mój mentor, Sir Keldorn Firecam. Muszę skonsultować się z obojgiem... z powodu rzeczy, o których rozmawialiśmy. Mam nadzieję, że nie zajmie mi to wiele czasu i wkrótce znów będziemy mogli się złączyć.~
@1262 = ~Ale póki co, musimy skupić się na czekającej nas walce. Wciąż jest wiele do zrobienia, i musimy poświecić całą nasza uwagę, aby przekuć to na chwalebne, tryumfalne zwycięstwo dobra nad złem!~
