@0    = ~Czemu rozkładasz obok mnie swój śpiwór?~ [SHART99]
@1    = ~A rozkładam? Cóż, nie mam pojęcia, dziewko. Czysty przypadek.~
@2    = ~Och, daruj sobie te głupie gierki. To nie w twoim stylu kokietować mężczyznę udawaną niechęcią.~
@3    = ~Pragniesz mnie, dziewczyno. Nie zaprzeczaj temu.~
@4    = ~Och nie... to nie tak jak myślisz, Shar-Teel. Chciałem tylko porozmawiać.~
@5    = ~Przypadek? Natychmiast zabieraj stąd swoje głupie posłanie i dopilnuj, żeby to się więcej nie powtórzyło, durniu. I przestań się tak na mnie patrzeć, zanim wydłubię ci oczy.~
@6    = ~Myślisz, że ja się z tobą "bawię"? Za kogo ty mnie masz?~
@7    = ~Mówię poważnie, ty głupia świnio!~
@8    = ~"uśmiecha się" Tylko porozmawiać? Ha!~
@9    = ~(sięga dłonią do twoich spodni) Nie wolałbyś raczej…?~
@10   = ~(nic nie robisz sobie z dłoni Shar-Teel) Nie, mówiłem poważnie, chciałbym porozmawiać.~
@11   = ~(kaszlesz) Właściwie, jak już o tym wspomniałaś... jesteś w tym znacznie "lepsza", niż w rozmowie.~
@12   = ~Wiedziałem, że tego pragniesz. Więc po co ta udawana obojętność?~
@13   = ~I śpisz dziś sam, ty prostacki bajkopisarzu.~
@14   = ~Albo znajdź sobie jakąś dziwkę. Nie obchodzi mnie to.~
@15   = ~Porozmawiać, bah!~
@16   = ~Posłuchaj mnie, kochasiu, posłuchaj bardzo uważnie.~
@17   = ~(Kiwa na ciebie palcem.)~
@18   = ~To JA cię poinformuję, jeśli będę miała ochotę. A teraz zostaw mnie w spokoju.~
@19   = ~Ta nauczka powinna ci wystarczyć.~ [SHART99]
@20   = ~Och nie. Nie zostawię tego w ten sposób. Żadna kobieta, która mi odmówi i zaatakuje mnie, nie pożyje na tyle długo, by się tym przechwalać. Walcz, suko, na śmierć!~
@21   = ~Dziabnęłaś mnie, ty szalona dziwko!~
@22   = ~Ach, Shar-Teel, dlaczego musisz być taka okrutna?~
@23   = ~Z przyjemnością! Od dawna chciałam rewanżu, a nie ma nic przyjemniejszego od walki na śmierć i życie. Nie martw się, zachowam sobie jakieś specjalne trofeum, by pamięć o tobie nie zginęła.~
@24   = ~Gdybym była okrutniejsza, już byś nie żył. To odrażające, jaką wzbudzasz we mnie litość.~
@25   = ~Co nie oznacza, że nagle stanę się naiwna.~
@26   = ~W rzeczy samej. Idź i poskarż się magiczce, chłopczyku. Może u niej znajdziesz współczucie, bo ja nie zamierzam słuchać twoich jęków.~
@27   = ~Może i szalona z ciebie dziwka, ale to ciebie pragnę. U nikogo nie będę szukał współczucia.~
@28   = ~Chyba rzeczywiście spróbuje swych sił z Dynaheir. Ona jest DAMĄ.~
@29   = ~Dynaheir jest cudowna. Myślałem, że nigdy mnie nie zechce, ale z tobą również nie jest łatwo. To powinno mnie nauczyć, aby nigdy nie iść na łatwiznę. Jeśli muszę się napracować, aby zdobyć czyjeś względy, niech to będzie chociaż kobieta, której naprawdę pragnę.~
@30   = ~W rzeczy samej. Idź i poskarż się naszej blond kapłance, która śmie nazywać siebie wojowniczką, chłopczyku. Nie zamierzam słuchać twoich jęków.~
@31   = ~Chyba rzeczywiście spróbuje swych sił z Branwen. Ona jest uzdrowicielką...~
@32   = ~Branwen jest... wspaniała. Myślałem, że nigdy mnie nie zechce, ale z tobą również nie jest łatwo. To powinno mnie nauczyć, aby nigdy nie iść na łatwiznę. Jeśli muszę się napracować, aby zdobyć czyjeś względy, niech to będzie chociaż kobieta, której naprawdę pragnę.~
@33   = ~(prychnięcie) Cóż, powodzenia. Z pewnością nie będę zazdrosna o mężczyznę, który woli "damy".~
@34   = ~(prychnięcie) Cóż, zmykaj zatem. Może kiedy już cię połata do czegoś mi się przydasz.~
@35   = ~Widzę, że wciąż jesteś silnym wojownikiem.~
@36   = ~Och nie. Nie zostawię tego w ten sposób. Żadna kobieta, która mi odmówi i zaatakuje mnie, nie pożyje na tyle długo, by się tym przechwalać. Walcz, suko, na śmierć!~
@37   = ~Tak, to prawda. I pod pierzyną również potrafię zdziałać co nieco.~
@38   = ~Zaatakowałaś mnie, ty szalona dziwko!~
@39   = ~Ach, Shar-Teel, dlaczego muszę z tobą walczyć? Wolałbym zalecać się do ciebie w bardziej... tradycyjny sposób...~
@40   = ~Na Hadesa! Walka naprawdę podnosi mi ciśnienie.~
@41   = ~(Shar-Teel rzuca miecz na ziemię i wskakuje na ciebie, powalając cię swoją wagą na grunt. Siada na twojej klatce piersiowej i przykłada sztylet do nasady twojej szyi, a jej usta przykrywają twoje.)~
@42   = ~(Pomiędzy głodnymi pocałunkami, warczy:)~
@43   = ~Nie próbuj szczęścia ponownie, kochasiu. Powiem ci, kiedy będę miała ochotę!~
@44   = ~Jak na przykład teraz...~
@45   = ~Chyba spróbuję swego szczęścia z Branwen.~
@46   = ~Bah! Idź. Przynajmniej nie będę musiała się dłużej martwić o to, że ta latawica zatruła moje wino.~
@47   = ~Śnij dalej.~
@48   = ~Nie myślisz chyba, że nie zauważyłam twoich figlarnych spojrzeń.~
@49   = ~Za kogo ty mnie masz, że uważasz iż co nocy powinnam dotrzymywać ci towarzystwa? Moją matkę? Nie pozwolę ci spłodzić mi dzieciaka, a potem zmusić do błagania cię o łaskę.~
@50   = ~Zwolnij, Shar-Teel. Czy tym się martwisz, że zajdziesz w ciążę? Są sposoby na to, aby temu zapobiec. Zawsze będę mógł spróbować powstrzymać się w odpowiednim momencie.~
@51   = ~Trochę trudno mi porównywać cię do twej matki, skoro nigdy jej nie spotkałem. Kim jest twa matka?~
@52   = ~Ach, a więc cały czas o to mi chodziło? Mniejsza z zabójcami; mniejsza z pomszczeniem śmierci mego ojca! Jasne, celem mego życia jest spłodzenie bękarta Shar-Teel! Kobiety...~
@53   = ~Wiesz, Shar-Teel, chyba naprawdę z tobą jest coś nie w porządku. Chcesz o tym porozmawiać?~
@54   = ~Chyba masz halucynacje...~
@55   = ~(prychnięcie) Myślisz, że będę się tak kłopotać dla spędzenia nocy z... z chłopcem, bo przecież nie mężczyzną.~
@56   = ~Jeśli będę musiał dowieść mej męskości, zrobię to. Czego ode mnie oczekujesz? Głowy smoka?~
@57   = ~Dość tego. Jeśli jestem zbyt młody na twe gusta, idź, eee... uwieść Yeslicka.~
@58   = ~Dość tego. Jeśli jestem zbyt młody na twe gusta, poszukaj sobie starszego.~
@59   = ~Eee... odłóżmy na moment na bok moje doświadczenie. Opowiedz mi coś o sobie. Na przykład... eee... Wspominałaś coś o swej matce. Kim ona jest?~
@60   = ~Była. Była dziwką, a teraz nie żyje.~
@61   = ~Rozumiem. Jak umarła?~
@62   = ~Dziwką? Cóż, kiedy powiadają, że niedaleko spada jabłko od jabłoni, nie mają na myśli ciebie, co?~
@63   = ~Fascynujące.~
@64   = ~Jak śmiesz tak do mnie mówić! Nie jestem moją matką!~
@65   = ~Wiem, słyszałem. Nie jesteś swoją matką. Może łaskawie oświecisz mnie, kim jest twoja matka?~
@66   = ~Halucynacje?! Jak śmiesz! Nie jestem moją matką!~
@67   = ~Wiem, słyszałem. Kim jest twoja matka?~
@68   = ~Ze mną coś jest nie tak? Chyba tylko to, że postanowiłam poważnie potraktować twoje trajkotanie! Poszukaj sobie innej kobiety, kundlu, i nie męcz mnie tymi "rozmowami".~
@69   = ~Wolałabym raczej twoją głowę. Sama potrafię sobie zdobyć tyle smoczych łbów, ile tylko zapragnę.~
@70   = ~Z wszystkich cech, jakich nienawidzę u mężczyzn, najgorsze jest chyba to przeświadczenie, że kobieta nie może być samowystarczalna. Jeśli zachce mi się mężczyzny, sama sobie jakiegoś wybiorę.~
@71   = ~Umarła, kiedy rodziła trzecie dziecko swojego męża.~
@72   = ~Męża? Wydawało mi się, że mówiłaś, że była dziwką?~
@73   = ~Czy tym dzieckiem... byłaś ty, Shar-Teel?~
@74   = ~To musiała być dla ciebie wielka tragedia... Przykro mi, Shar-Teel.~
@75   = ~I to dlatego boisz się teraz zajść w ciążę?~
@76   = ~Tak, była dziwką.~
@77   = ~Była, dopóki nie zaszła w ciążę z moim ojcem. Jak sam mówił, zagroziła mu, że wszystkim opowie jak to przespała się z bohaterem obrony Płomiennego Fortu i zrujnuje mu karierę w Płomiennej Pięści. Zgodził się więc ją poślubić.~
@78   = ~Cóż, kimkolwiek była, to musiała być dla ciebie wielka strata... Przykro mi, Shar-Teel.~
@79   = ~Wiesz, Shar-Teel, chyba naprawdę z tobą jest coś nie w porządku. Chcesz o tym porozmawiać? Zawsze z chęcią cię wysłucham.~
@80   = ~Jak... jak miała na imię twa matka, Shar-Teel?~
@81   = ~Tak, tak było.~
@82   = ~O rety. Wiesz, Shar-Teel, chyba naprawdę z tobą jest coś nie w porządku. Chcesz o tym porozmawiać? Zawsze z chęcią cię wysłucham.~
@83   = ~Nie była to żadna tragedia, głupcze. Jestem trzecim dzieckiem Angelo i Verany Dosan.~
@84   = ~Niczego się nie boję, matole.~
@85   = ~(wzrusza ramionami) Verana, jeśli musisz wiedzieć.~
@86   = ~To piękne imię, wiesz? Tak samo jak Shar-Teel...~
@87   = ~Cóż...~
@88   = ~A więc nazywała się Verana, a nie "dziwka". Wiesz, Shar-Teel, chyba naprawdę z tobą jest coś nie w porządku. Mam nadzieję, że dzięki tej rozmowie choć trochę ci ulżyło.~
@89   = ~Och, spływaj.~
@90   = ~A więc okrzyknięto cię bohaterem.~
@91   = ~Tak, to prawda.~
@92   = ~Okrzyknięto NAS bohaterami, Shar-Teel. To spora różnica.~
@93   = ~Zauważyłaś? Pochlebiasz mi.~
@94   = ~Nie dbam o to, co o mnie mówią. Liczą się dla mnie tylko dobrobyt i zwycięstwo.~
@95   = ~Czy to rozgrzewka przed kolejną tyradą?~
@96   = ~Nie nadymaj się za bardzo. Mojego ojca także nazywano bohaterem, a był on zaledwie marną imitacją mężczyzny.~
@97   = ~Twój ojciec był bohaterem, Shar-Teel?~
@98   = ~Masz jeszcze jakiś innych członków rodziny? Wolałbym abyś od razu wylała wszystkie żale jakie żywisz względem nich. Chciałbym mieć to już z głowy.~
@99   = ~Dlaczego nienawidzisz swego ojca, Shar-Teel?~
@100  = ~Dla mnie to żadna różnica. Uwielbiam rozlew krwi, uwielbiam dźwięk monet. Daj mi to, a "bohaterstwo" zatrzymaj dla siebie.~
@101  = ~Nie łaź mi tu jak kaczka - dumna, że się jej udało znieść jajko. Mojego ojca także nazywano bohaterem, a był on zaledwie marną imitacją mężczyzny.~
@102  = ~Takie słowa szanuję. Uwielbiam rozlew krwi, uwielbiam dźwięk monet. Daj mi to, a niech ktoś inny nazywa siebie "bohaterem".~
@103  = ~Mojego ojca nazywano bohaterem, a był on zaledwie marną imitacją mężczyzny.~
@104  = ~Nawet jeśli, to co? Nie jesteś w stanie znieść szczerej opinii?~
@105  = ~Niczym nie różnisz się więc od mojego ojca. JEGO nazywano bohaterem, a był zaledwie marną imitacją mężczyzny.~
@106  = ~Och, tak, on z całą pewnością był bohaterem.~
@107  = ~Kiedy odkryto Nowy Świat Maztiki, wśród wybitnie nim zainteresowanych znalazł się także Książę Eltan z Płomiennej Pięści. Miał głupie pragnienia, jak każdy mężczyzna. Myślał, że uda mu się dokonać tego, co nie udało się Balduranowi – głupiec, chciał dopłynąć do Anchorome. Eltan zwołał więc flotę i wysłał Płomienną Pięść na zachód. Niektórzy obrali kierunek na Chult, inni wyruszyli na poszukiwania Anchorome. Na czele wyprawy stał mężczyzna, trudno się więc dziwić, że ekspedycja zakończyła się katastrofą.~
@108  = ~Choroby, gwałtowne burze, siejący postrach Sahuagini, bezlitośni elfi wojownicy, ataki morskich stworzeń – sam sobie wybierz przyczynę klęski. Z ponad pięciu tysięcy najemników, którzy wyruszyli na poszukiwanie Anchorome, niecałemu tysiącowi udało się zbiec z terenów elfów i osiedlić w oblężonej osadzie Płomienny Fort. Wśród nich był dowódca, który wysławił się podczas walki z Sahuaginami, mężczyzna o imieniu Scar. Mój ojciec był nikomu nieznanym osobistym najemnikiem.~
@109  = ~Do czasu aż ekspedycja dotarła do Płomiennego Fortu, zgładził on jednego Sahuagina i trzech elfów. Kiedy jednak wycieńczonych wojowników z Płomiennej Pięści zaatakowała z zasadzki przednia armia elfów, mój ojciec był jednym z niewielu, którzy pozostali na swoich pozycjach. Inni żałośni członkowie zakonu rzucili się do ucieczki. W końcu, elfy ugięły się pod siłą kontrataku głównej armii Pięści, a wszystkich, którzy pozostali na polu bitwy, okrzyknięto bohaterami. Dowódca Scar, który prowadził atak, osobiście spisał ich imiona w celu późniejszej rekomendacji.~
@110  = ~Kiedy garstka ocalonych powróciła do Wrót Baldura, wśród nich znaleźli się Scar i Angelo. Przywitano ich niczym bohaterów, Angelo okrzyknięto zasłużonym bohaterem wojennym i awansowano na porucznika.~
@111  = ~Nie wierzę! Ktoś taki nie mógłby zdradzić Księcia Eltana!~
@112  = ~Rzeczywiście, bohater z niego.~
@113  = ~Mam dwóch braci, Azara i Saska. Są bezwartościowymi robakami, tak jak ty i mój ojciec.~
@114  = ~Wydawało mi się, że wspominałaś, że twój ojciec był bohaterem?~
@115  = ~Dziękuję, że się tym podzieliłaś ze mną. A teraz ruszajmy w drogę.~
@116  = ~Bo to wszystko kłamstwo. Mój ojciec sprzeda się każdemu, kto ma wystarczająco dużo pieniędzy, by kupić sobie jego lojalność. Kiedy wojna się zakończyła, został we Wrotach Baldura aresztując tylko tych przestępców, których nie stać na łapówkę. Wspinał się po drabince w Pięści dzięki werbowaniu mężczyzn na równi z nim skorumpowany... Mężczyzn, nie kobiet. Członkinie Płomiennej Pięści są w tej organizacji pomijane i ignorowane.~
@117  = ~Nie wiedziałam, że przestrzegasz kodeksu honorowego, Shar-Teel.~
@118  = ~Jeśli się na tym dorobił... to co za problem?~
@119  = ~A więc nienawidzisz go, gdyż nie wciągnął kobiet w swe machlojstwa?~
@120  = ~Mógłby. I właśnie to zrobił.~
@121  = ~Jest silny, racja. Ale nie oznacza to, że jest sprawiedliwy.~
@122  = ~Mój ojciec sprzeda się każdemu, kto ma wystarczająco dużo pieniędzy, by kupić sobie jego lojalność. Kiedy wojna się zakończyła, został we Wrotach Baldura aresztując tylko tych przestępców, których nie stać na łapówkę. Wspinał się po drabince w Pięści dzięki werbowaniu mężczyzn na równi z nim skorumpowanych... Mężczyzn, nie kobiet. Członkinie Płomiennej Pięści są w tej organizacji pomijane i ignorowane.~
@123  = ~Tak, bohaterem. Na wierzchu.~
@124  = ~Prawda jest inna... Mój ojciec sprzeda się każdemu, kto ma wystarczająco dużo pieniędzy, by kupić sobie jego lojalność. Kiedy wojna się zakończyła, został we Wrotach Baldura aresztując tylko tych przestępców, których nie stać na łapówkę. Wspinał się po drabince w Pięści dzięki werbowaniu mężczyzn na równi z nim skorumpowanych... Mężczyzn, nie kobiet. Członkinie Płomiennej Pięści są w tej organizacji pomijane i ignorowane.~
@125  = ~Ysena nauczyła mnie, że chcąc pozyskać szacunek, nie można się sprzedawać.~
@126  = ~Mój ojciec... miał w sobie więcej z dziwki niż moja matka.~
@127  = ~Rozumiem. Ale mam wrażenie, że nienawidzisz go nie tylko dlatego, że był skorumpowany. Czy on... skrzywdził cię, w jakikolwiek sposób?~
@128  = ~I to dlatego go nienawidzisz?~
@129  = ~Kryje skorumpowanych kupców, którzy cichaczem prowadzą handel niewolnikami i narkotykami, przychodzi z pomocą politykom, którzy nie chcą by do publicznej wiadomości dostały się wiadomości o ich zamiłowaniu do alkoholu i dziwek.~
@130  = ~Spomiędzy wszystkich złodziei, tym rodzajem należy gardzić najmocniej – Pięść, którą można sobie kupić.~
@131  = ~Nienawidzę go, bo nie dopuszcza myśli, że kobieta może być kimś poza szmatą grzejącą męskie łoże czy kuchenną niewolnicą! Całe dzieciństwo służyłam mojemu ojcu i braciom tylko ze względu na moją płeć! To moi bracia są jego dumą i radością, a ja... ROZEŚMIAŁ SIĘ, gdy zobaczył jak ćwiczę z jego mieczem. Nie uderzył mnie... tylko wybuchnął śmiechem i kazał przestać się wygłupiać, a do ręki wziąć miotłę.~
@132  = ~Gdyby nie Ysena...~
@133  = ~Rozumiem, że Ysena była dla ciebie pewnego rodzaju mentorką.~
@134  = ~Ysena... Kim była Ysena?~
@135  = ~No cóż. Usłyszałem wystarczająco jak na jeden dzień. Ruszajmy w drogę.~
@136  = ~Cóż, może i było w tym trochę racji. Oczywiście, nie ujął tego zbyt subtelnie, ale nie wolałabyś być szykownie odzianą damą poślubioną urodziwemu młodzieńcowi, aniżeli przedzierać się przez dzicz w ciężkiej zbroi, wyrzynając w pień nieprzyjaciół...~
@137  = ~Skrzywdził? Ha! Nawet na to nie byłam dla niego wystarczająco dobra.~
@138  = ~Całe dzieciństwo służyłam mojemu ojcu i braciom tylko ze względu na moją płeć! To moi bracia są jego dumą i radością, a ja... ROZEŚMIAŁ SIĘ, gdy zobaczył jak ćwiczę z jego mieczem. Nie uderzył mnie... tylko wybuchnął śmiechem i kazał przestać się wygłupiać, a do ręki wziąć miotłę.~
@139  = ~Ysena... była dla ciebie pewnego rodzaju mentorką?~
@140  = ~Wyglądam ci na barda?~
@141  = ~Straciłeś rozum? Może zaraziłeś się wścieklizną od jakiegoś dzikiego kundla?~
@142  = ~Nie, Shar-Teel, naprawdę wierzę, że pewnego dnia w twoim życiu pojawi się odpowiedni mężczyzna, i twa postawa całkowicie się zmieni. Mam nawet nadzieję, że to już nastąpiło...~
@143  = ~(dostajesz drgawek) Pewnie tak. Przypomnij mi, abym więcej ich natłukł. W akcie zemsty... poza tym uwielbiam patrzeć na ich śmiertelne drgawki.~
@144  = ~Żartowałem, Shar. Nie masz poczucia humoru?~
@145  = ~Fujjj... trzymaj się ode mnie z daleka, sentymentalny głupcze.~
@146  = ~Tak lepiej.~
@147  = ~Z moim poczuciem humoru wszystko w porządku. (Shar-Teel uderza Cię w twarz tak mocno, że słyszysz w głowie dzwony. Spogląda na Twoją zaszokowaną minę i wybucha śmiechem.)~
@148  = ~Chyba opowiem ci o Ysenie.~
@149  = ~Nie chcę tego słyszeć. To będą kolejne feministyczne brednie.~
@150  = ~Pod warunkiem, że to nie będą kolejne feministyczne brednie.~
@151  = ~Oczywiście. Przyznaję, rozbudziłaś moją ciekawość.~
@152  = ~A więc opowiadaj.~
@153  = ~To nudne. Co powiesz na sparing, zamiast tego?~
@154  = ~Smaż się w Piekłach!~
@155  = ~Miałam wtedy dwanaście lat. Kupowałam na targu jedzenie na obiad dla mojego ojca i dwóch braci. Przez przypadek wpadłam na wojowniczkę odzianą w zbroję płytową. Zbroja była cała poplamiona i wygnieciona od walk. Ona miała długie, białe włosy i niebieskie oczy... Nigdy wcześniej nie doświadczyłam takiego przeszywającego spojrzenia. Zżymała się na mnie, złapała mnie za ramię i walnęła mną o ścianę.~
@156  = ~I to wtedy pojawiła się Ysena i uratowała z rąk tej suki?~
@157  = ~Fascynujące!~
@158  = ~Nie pozwoliłbym na to, aby ktokolwiek mnie tak traktował!~
@159  = ~Jasne, brzmi nieźle.~
@160  = ~Głupcze, to była Ysena!~
@161  = ~I polubiłaś tę kobietę?~
@162  = ~Nie możesz trzymać języka za zębami, kiedy opowiadam ci o najwspanialszym najemniku w całych Wrotach Baldura?~
@163  = ~W porównaniu z nią, jesteś marną pchłą.~
@164  = ~Więc walnęła mną o ścianę i powiedziała: "Mali smarkacze nie powinni wchodzić w drogę lepszym od siebie. Uciekaj raz dwa, a może twoja zuchwałość nie będzie cię kosztowała złamaną rękę. Szybko, wynoś się stąd!"~
@165  = ~Cisnęła mną na ulicę, ledwo rzucając na mnie okiem.~
@166  = ~Cóż za nieuzasadniona brutalność!~
@167  = ~I nawet nie zainteresowała się, czy coś ci się nie stało?~
@168  = ~Nawet teraz, nie jesteś TAK silny. Gdyby Ysena spotkała cię w wieku dwunastu lat, zmiażdżyłaby cię niczym przejrzałą figę. Miałam szczęście, że nie popękały mi żebra.~
@169  = ~Ale nie obchodziły mnie siniaki. Powiedziałam sobie: "Oto kobieta, która ma wolę i siłę, by karać za zniewagę. Zupełnie jak mężczyzna..."~
@170  = ~Więc poszłam za nią. Kiedy zorientowała się, że ktoś ją śledzi, ukryła się by zidentyfikować napastnika. Gdy zauważyła mnie, wpadła w szał. Wypadła z cieni i złapała mnie za gardło, jedną ręką unosząc mnie w powietrze.~
@171  = ~Nadal pamiętam, jaką wrogością przesycone było jej spojrzenie gdy mówiła: "Ty mała, ohydna smarkulo! Czy nie kazałam ci uciekać do domu!? Złamię cię w pół, jeśli zmusisz mnie do powtórzenia tego po raz kolejny! Kim jesteś, złodziejką? Jeśli cokolwiek ukradłaś, potnę twoje małe, śmierdzące-" ~
@172  = ~Czego chciałaś od kogoś takiego, jak ona?~
@173  = ~I co odpowiedziałaś?~
@174  = ~Wiesz, to całkiem odważne nękać okrutnie wyglądające wojowniczki kiedy jest się kościstą dwunastolatką. Nawet wtedy miałaś ikrę.~
@175  = ~Nic dla niej nie znaczyłam! Ale dla mnie...~
@176  = ~Ale nie obchodziły mnie siniaki. Powiedziałam sobie: "Oto kobieta, która ma wolę i siłę by karać za zniewagę. Zupełnie jak mężczyzna..."~
@177  = ~Nadal pamiętam, jaką wrogością przesycone było jej spojrzenie gdy mówiła: "Ty mała, ohydna smarkulo! Czy nie kazałam ci uciekać do domu!? Złamię cię w pół, jeśli zmusisz mnie do powtórzenia tego po raz kolejny! Kim jesteś, złodziejką? Jeśli cokolwiek ukradłaś, potnę twoje małe, śmierdzące-" ~
@178  = ~Wiesz, to całkiem odważne nękać okrutnie wyglądające wojowniczki kiedy jest się kościstą dwunastolatką. Nawet wtedy miałaś ikrę.~
@179  = ~Chciałam być taka jak ona!~
@180  = ~Zapytałam, czy nie zechciałaby mnie trenować. Przez chwilę wydawała się zbita z tropu. Ale postanowiła mnie sprawdzić.~
@181  = ~"Czemu miałabym kłopotać się trenowaniem takiej brudnej, słabej dziewczynki jak ty?" zapytała.~
@182  = ~Wtedy to powiedziałam. Po raz pierwszy, powiedziałam na głos to, o czym marzyłam od lat! "Bo chcę siły, chcę władzy, a ponad wszystko chcę móc zabić każdego mężczyznę, który kiedykolwiek mnie znieważył!"~
@183  = ~Potrząsnęła mną jeszcze raz, a potem się uśmiechnęła. Tak stałam się ulubienicą Yseny.~
@184  = ~Pewnie dostrzegła w tobie młodszą wersję jej samej.~
@185  = ~Pewnie była w złym nastroju i postanowiła zgodzić się dla własnej rozrywki.~
@186  = ~Na czym polegała twoja praktyka? Czym zajmowała się Ysena?~
@187  = ~Miałam. I dlatego zapytałam Ysenę czy nie zechciałaby mnie trenować. Przez chwilę wydawała się zbita z tropu. Ale postanowiła mnie sprawdzić.~
@188  = ~I co z tego? Liczy się tylko fakt, że zostałam uczennicą Yseny.~
@189  = ~Pewnie tak.~
@190  = ~Wszystkim, na czym można było zarobić. Kradzieżami, piractwem, handlem niewolnikami...~
@191  = ~Silna kobieta. Tak samo jak ty. Szanuję to.~
@192  = ~Może powinniśmy się z nią skontaktować? Wygląda na prominentną osobistość podziemnego światka Wrót Baldura.~
@193  = ~Handlem niewolnikami? Myślałem, że jesteś ponad to!~
@194  = ~(spogląda na ciebie podejrzliwie) Lepiej dla ciebie, żebyś nie próbował słodkimi słówkami zakraść mi się do łóżka.~
@195  = ~Ysena nie żyje. A my podzielimy jej los, jeśli nie zaczniemy uważniej obserwować otoczenia.~
@196  = ~Dlaczego? Każdy mężczyzna i każda kobieta dostają to, na co zasłużyli. Jeśli nie mają dość siły by się bronić, biada im! Prawem silnego jest decydować o losie słabszego. Więc jeśli mocarz zapragnie niewolnika, słabeusz musi nim zostać. Wolę być z silnymi i czerpać z tego korzyści, niż razem ze słabymi stać się niewolnikiem, albo gorzej, bronić niewolników przed ich panem! Dostali po prostu to, na co zasłużyli.~
@197  = ~(Shar-Teel przeciąga się i wyciąga swoje długie, umięśnione nogi w twoim kierunku.) Chodź, kochasiu. Ściągnij mi buty.~
@198  = ~(Uklęknij przed Shar-Teel i weź jeden z jej butów w dłonie.)~
@199  = ~Wolałbym raczej ściągnąć ci spodnie. Buty mogą zostać.~
@200  = ~To że wysłuchałem bełkotu o twym życiu nie znaczy, że możesz sobie wycierać mną stopy, Shar-Teel.~
@201  = ~A myślałem, że potrafisz zdjąć obuwie bez nadzoru ze strony osoby dorosłej.~
@202  = ~Cholera, przespałam się z niewolnikiem! Fujj...~
@203  = ~(Pięta Shar-Teel ląduje na twojej twarzy.)~
@204  = ~Masz cięty język i siłę, by nie zostać gołosłownym; to mi się podoba. Co powiesz na kolejne małe zapasy na posłaniu?~
@205  = ~Nie powiem nie!~
@206  = ~Wybacz, Shar-Teel. Już mnie nie interesujesz.~
@207  = ~Niedźwiedzica stanowiłaby lepszą kochankę niż ty, Shar-Teel.~
@208  = ~A już myślałam, że zamieniłeś się w ciapę o maślanym spojrzeniu.~
@209  = ~Teraz już wiesz, że to nieprawda. I co dalej?~
@210  = ~Miałem podobne wrażenie. Dziękuję za ten drobny eksperyment, który uzmysłowił nam, że to nieprawda.~
@211  = ~Spadaj. Jestem dziś za bardzo zmęczony, aby wysłuchiwać twego biadolenia.~
@212  = ~Więc zamilcz i chodź tu.~
@213  = ~Łatwo przyszło, łatwo poszło.~
@214  = ~A próbowałeś kiedyś z niedźwiedzicą?~
@215  = ~Nie musiałem; od kruszenia kości i gryzienia w szyję mam ciebie... chodź tu.~
@216  = ~Rozważam to.~
@217  = ~Nie, ale słyszałem o mężczyźnie, który próbował. Mieszkał z nią przez całą zimę, a potem go zjadła. Teraz, gdy przypomniałem sobie tę opowieść dochodzę do wniosku, że jednak wolę ciebie.~
@218  = ~(uśmiechasz się) Prawie.~
@219  = ~Co powiesz na kolejne małe zapasy na posłaniu?~
@220  = ~Niedźwiedzica? To mi się podoba. Ale spróbuj nazwać mnie złotkiem, a zginiesz marnie.~
@221  = ~Opowiedziałam ci o swojej przeszłości, <CHARNAME>. Masz wobec mnie dług.~
@222  = ~Oczekujesz, że opowiem ci historię mego życia? Chyba oszalałaś! Nie jestem bardem!~
@223  = ~Mą przeszłość opiewam w mych pieśniach.~
@224  = ~I nie chcę tego zmieniać, Shar-Teel.~
@225  = ~Dobrze więc. Nie wiem gdzie się urodziłem ani komu. Me wspomnienia zaczynają się nagle w wieku kilku lat. To tak, jakby ktoś wyrwał kilka pierwszych stron z księgi.~
@226  = ~Dobrze więc. Wiem tylko tyle, że spłodził mnie Bhaal. Nie wiem gdzie się urodziłem, ani kim była moja matka. Z tego co pisał Gorion, zmarła podczas porodu. Me wspomnienia zaczynają się nagle w wieku kilku lat. To tak, jakby ktoś wyrwał kilka pierwszych stron z księgi.~
@227  = ~Nie wiem gdzie się urodziłem; Gorion, potężny mag, adoptował mnie i wychował w Candlekeep. To twierdza, z biblioteką pośrodku głównej cytadeli. Pierwszego mythrula tegoż roku, Gorion kazał mi się szybko spakować, by uciec przed nieznanym agresorem. Ten "ktoś" napadł na nas z zasadzki i zamordował Goriona. Nie udało mu się jednak ani mnie porwać, ani też zabić, więc wysłał za mną innych, by dokończyli jego dzieła. Odkąd opuściłem Candlekeep jedyne co robię, to próbuję odnaleźć tego sukinsyna. W międzyczasie podejmując się przeróżnych zleceń.~
@228  = ~Wierzę, że Bhaal, Pan Mordu, zmajstrował mnie mojej matce. Jej poprzedni kochanek, potężny mag o imieniu Gorion, adoptował mnie i wychował w Candlekeep. To twierdza, z biblioteką pośrodku głównej cytadeli. Pierwszego mythrula tegoż roku, Gorion kazał mi się szybko spakować, aby uciec przed moim przyrodnim bratem, Sarevokiem. Napadł na nas z zasadzki i zamordował Goriona. Nie udało mu się jednak ani mnie porwać, ani też zabić, więc wysłał za mną innych, by dokończyli jego dzieła. Odkąd opuściłem Candlekeep jedyne co robię, to próbuję go odnaleźć. W międzyczasie podejmując się przeróżnych zleceń.~
@229  = ~Ba, chyba radzisz sobie z łączeniem słów!?~
@230  = ~Ja to potrafieć, Shar-Teel. Ale wiele zdań... eee... to problem! Szczególnie pod rząd.~
@231  = ~Znam twe tajemnice, i nie oddam tak po prostu tej przewagi .~
@232  = ~Znam twe tajemnice, i nie oddam tak po prostu tej przewagi.~
@233  = ~Nie wiem gdzie się urodziłem; Gorion, potężny mag, adoptował mnie i wychował w Candlekeep. To twierdza, z biblioteką pośrodku głównej cytadeli. Pierwszego mythrula tegoż roku, Gorion kazał mi się szybko spakować, aby uciec przed nieznanym agresorem. Ten "ktoś" napadł na nas z zasadzki i zamordował Goriona. Nie udało mu się jednak ani mnie porwać, ani też zabić, więc wysłał za mną innych, by dokończyli jego dzieła. Odkąd opuściłem Candlekeep jedyne co robię, to próbuję go odnaleźć.  W międzyczasie podejmując się przeróżnych zleceń.~
@234  = ~Niech mnie diabli, jeśli mam marnować czas na twoje zawodzenie! Nie owijaj w bawełnę!~
@235  = ~Moje "zawodzenie"? Jestem nielichym bardem, pragnę cię poinformować! Jednym z najlepszych na Zachodzie, ściślej rzecz biorąc.~
@236  = ~Dobrze więc. Nie wiem gdzie się urodziłem ani komu. Me wspomnienia zaczynają się nagle w wieku kilku lat. To tak, jakby ktoś wyrwał kilka pierwszych stron z księgi.~
@237  = ~Dobrze więc. Wiem tylko tyle, że spłodził mnie Bhaal. Nie wiem gdzie się urodziłem, ani kim była moja matka. Z tego co pisał Gorion, zmarła podczas porodu. Me wspomnienia zaczynają się nagle w wieku kilku lat. To tak, jakby ktoś wyrwał kilka pierwszych stron z księgi.~
@238  = ~Skoro nalegasz. Nie wiem gdzie się urodziłem; Gorion, potężny mag, adoptował mnie i wychował w Candlekeep. To twierdza, z biblioteką pośrodku głównej cytadeli. Pierwszego mythrula tegoż roku, Gorion kazał mi się szybko spakować, aby uciec przed nieznanym agresorem. Ten "ktoś" napadł na nas z zasadzki i zamordował Goriona. Nie udało mu się jednak ani mnie porwać, ani też zabić, więc wysłał za mną innych, by dokończyli jego dzieła. Odkąd opuściłem Candlekeep jedyne co robię, to próbuję go odnaleźć. W międzyczasie podejmując się przeróżnych zleceń.~
@239  = ~Skoro nalegasz. Wierzę, że Bhaal, Pan Mordu, zmajstrował mnie mojej matce. Jej poprzedni kochanek, potężny mag o imieniu Gorion, adoptował mnie i wychował w Candlekeep. To twierdza, z biblioteką pośrodku głównej cytadeli. Pierwszego mythrula tegoż roku, Gorion kazał mi się szybko spakować, aby uciec przed moim przyrodnim bratem, Sarevokiem. Napadł na nas z zasadzki i zamordował Goriona. Nie udało mu się jednak ani mnie porwać, ani też zabić, więc wysłał za mną innych, by dokończyli jego dzieła. Odkąd opuściłem Candlekeep jedyne co robię, to próbuję go odnaleźć. W międzyczasie podejmując się przeróżnych zleceń.~
@240  = ~(wzrusza ramionami) Może być. Jesteś ode mnie słabszy, przyda ci się więc ulga byś mógł dotrzymać mi kroku.~
@241  = ~Z drugiej strony, do mężczyzny pasuje odrobina tajemnicy.~
@242  = ~Ty gangrenowy kundlu! (bierze zamach odzianą w zbroję ręką)~
@243  = ~Spokojnie, Shar-Teel. Ludzie opowiadają sobie tego typu osobiste rzeczy z potrzeby serca, a ty próbujesz maczugą wydusić je ze mnie? Co dalej? Spróbujesz wygrać mój pamiętnik w zawodach zapaśniczych?~
@244  = ~Powiem ci wszystko, co musisz wiedzieć. W swoim czasie.~
@245  = ~Czyżby twój gniew brał się stąd, że bardziej ciekawi cię moja historia niż jesteś gotowa przyznać? Że tak naprawdę (wdech) ufasz mi?~
@246  = ~Dobra, dobra! Zrozumiałem... eee... aluzję. Nie wiem gdzie się urodziłem ani komu. Me wspomnienia zaczynają się nagle w wieku kilku lat. To tak, jakby ktoś wyrwał kilka pierwszych stron z księgi.~
@247  = ~Skoro nalegasz. Nie wiem gdzie się urodziłem; Gorion, potężny mag, adoptował mnie i wychował w Candlekeep. To twierdza, z biblioteką pośrodku głównej cytadeli. Pierwszego mythrula tegoż roku, Gorion kazał mi się szybko spakować, aby uciec przed nieznanym agresorem. Ten "ktoś" napadł na nas z zasadzki i zamordował Goriona. Nie udało mu się jednak ani mnie porwać, ani też zabić, więc wysłał za mną innych, by dokończyli jego dzieła. Odkąd opuściłem Candlekeep jedyne co robię, to próbuję go odnaleźć. W międzyczasie podejmując się przeróżnych zleceń.~
@248  = ~Nie będę tu siedzieć godzinami niczym pieniek, żebyś mógł opowiadać o KSIĄŻKACH!~
@249  = ~Kwiatuszku, tylko w ten sposób opowiem tę historię. Chcesz jej wysłuchać, czy nie?~
@250  = ~Byłem odizolowany z bibliotece, niedźwiedzico. To naturalne, że moje wspomnienia z dzieciństwa dotyczą książek.~
@251  = ~Twój ojciec – proszę, taki bóg mi się podoba!~
@252  = ~Jaka szkoda, że muszę zadowolić się synem!~
@253  = ~Naprawdę jesteś z jego krwi, z tymi swoimi opowieściami o KSIĄŻKACH?~
@254  = ~Nie wątp w moje pochodzenie, kwiatuszku. Ono buzuje we mnie. Ale tylko w ten sposób opowiem tę historię. Chcesz jej wysłuchać?~
@255  = ~Tak, zostałem poczęty z nasienia Pana Mordu, ale byłem odizolowany z bibliotece, niedźwiedzico. To naturalne, że moje wspomnienia z dzieciństwa dotyczą książek.~
@256  = ~Cóż, odszukaj więc mego ojca. Niektórzy powiadają, że trochę jego esencji wciąż pływa pod mostem Boaraskyr.~
@257  = ~Tak. Wierzę, że Bhaal, Pan Mordu, zmajstrował mnie mojej matce. Jej poprzedni kochanek, potężny mag o imieniu Gorion, adoptował mnie i wychował w Candlekeep. To twierdza, z biblioteką pośrodku głównej cytadeli. Pierwszego mythrula tegoż roku, Gorion kazał mi się szybko spakować, aby uciec przed moim przyrodnim bratem, Sarevokiem. Napadł na nas z zasadzki i zamordował Goriona. Nie udało mu się jednak ani mnie porwać, ani też zabić, więc wysłał za mną innych, by dokończyli jego dzieła. Odkąd opuściłem Candlekeep jedyne co robię, to próbuję go odnaleźć. W międzyczasie podejmując się przeróżnych zleceń.~
@258  = ~Więc również przeżyłeś kilka ciężkich wiosen.~
@259  = ~Co oczywiście nie zmienia faktu, że jesteś tylko warchlakiem.~
@260  = ~Mów dalej, czy może oczekujesz że niczym damulka wpadnę ci w ramiona i wzniosę lament ku niebiosom?~
@261  = ~Co?! Pamiętnik! Prowadzisz pamiętnik!~
@262  = ~(Przez kilka chwil Shar-Teel śmieje się tak mocno, że nie jest w stanie nic powiedzieć.)~
@263  = ~Nie podejrzewałam, że jesteś typem "pamiętnikowego" faceta!~
@264  = ~Ba, jakkolwiek! To nie na twoich opowieściach mi zależy.~
@265  = ~Za kogo mnie uważasz – za DAMĘ, że próbujesz uciszyć mnie kłamstwami i obietnicami?~
@266  = ~Ba, jak dla mnie, możesz swoją biografię wepchnąć tam, gdzie światło nigdy nie dociera!~
@267  = ~Ta... JASNE! (Shar-Teel zrywa się i odchodzi, ale rezygnuje z uderzenia cię. Jest to u niej zapewne ekwiwalent rumieńca.)~
@268  = ~Kontynuuj, ale nie waż się więcej porównywać mnie z tymi irytującymi, śmierdzącymi roślinami.~
@269  = ~Im częściej mi przerywasz, tym większą mam ochotę nazywać cię mym kwiatuszkiem, Shar-Teel. Podobieństwo jest uderzające!~
@270  = ~Myślałem o nieco innych kwiatach. Ostrych i twardych, o których powiadają, że porastają pustynie. Potrafią przetrwać w najsurowszych temperaturach, w burzach piaskowych i w okresie suszy. Pomimo takiej wrogości środowiska, im udaje się zakwitnąć. Ich kwiaty są piękniejsze niż ogrody pełne różnorakich stokrotek.~
@271  = ~Dorastałem w Candlekeep, w miejscu, w którym przechowują wszystkie te księgi, których tak bardzo nienawidzisz, pod opieką mędrca Goriona. Był potężnym magiem, i prowadziliśmy sielankowy żywot, aż pewnego pięknego dnia zostałem wezwany przez mego przybranego ojca. Był dość wzburzony, gdy kazał mi przygotować się na długą podróż. Dwóch mężczyzn próbowało mnie zabić tamtego dnia, i zrozumiałem, że moje życie zmieni się na zawsze.~
@272  = ~O, kontynuuj, inaczej nigdy nie skończysz!~
@273  = ~Dorastałem w Candlekeep, w miejscu, w którym przechowują wszystkie te księgi, których tak bardzo nienawidzisz, pod opieką mędrca Goriona. Był potężnym magiem, i prowadziliśmy sielankowy żywot... aż pewnego pięknego dnia zostałem wezwany przez mego przybranego ojca. Był dość wzburzony, gdy kazał mi przygotować się na długą podróż. Dwóch mężczyzn próbowało mnie zabić tamtego dnia, i zrozumiałem, że moje życie zmieni się na zawsze.~
@274  = ~Buzuje w tobie, a jednak porównujesz mnie do tych irytujących, śmierdzących roślin?! Myślałby kto, że Dziecię Bhaala jest w stanie wymyślić jakiś "porządny" komplement.~
@275  = ~Ba, no już, opowiadaj dalej. I tak nigdzie nie widać żadnych wrogów.~
@276  = ~Dorastałem w Candlekeep, w miejscu, w którym przechowują wszystkie te księgi, których tak bardzo nienawidzisz, pod opieką mędrca Goriona. Był potężnym magiem, i prowadziliśmy sielankowy żywot... aż pewnego pięknego dnia zostałem wezwany przez mego przybranego ojca. Był dość wzburzony, gdy kazał mi przygotować się na długą podróż. Dwóch mężczyzn próbowało mnie zabić tamtego dnia, i zrozumiałem, że moje życie zmieni się na zawsze.~
@277  = ~Ba, kontynuuj. I tak nigdzie nie widać żadnych wrogów.~
@278  = ~Dorastałem w Candlekeep, w miejscu, w którym przechowują wszystkie te księgi, których tak bardzo nienawidzisz, pod opieką mędrca Goriona. Był potężnym magiem, i prowadziliśmy sielankowy żywot... aż pewnego pięknego dnia zostałem wezwany przez mego przybranego ojca. Był dość wzburzony, gdy kazał mi przygotować się na długą podróż. Gdy uświadomiłem sobie, że tamtego dnia dwóch mężczyzn próbowało mnie zabić, zrozumiałem, że coś jest na rzeczy, i moje życie już nigdy nie będzie takie same.~
@279  = ~(wybucha szorstkim śmiechem) Pewnego dnia odetnę ci język, kochasiu. Póki co, zrobię jednak to. (Shar-Teel przyciąga cię do gwałtownego pocałunku i mocno zaciska zęby, przegryzając do krwi twoją dolną wargę.)~
@280  = ~W końcu, coś się dzieje! Warownie, książki, pff! (spluwa na ziemię)~
@281  = ~Okazało się, że uciekaliśmy przed moim przyrodnim bratem, Sarevokiem. Zaatakował nas z zasadzki i zabił Goriona. Nie zdołał mnie zabić, ale dołożył wszelkich starań, aby naprawić ten błąd. Odkąd opuściłem Candlekeep, jedyne co robię, to próbuję odnaleźć tego sukinsyna. W międzyczasie podejmując się przeróżnych zleceń.~
@282  = ~Niewiele zostało już do opowiedzenia. Opuściliśmy Cytadelę uciekając przed... kimś. Ten "ktoś" zaatakował nas z zasadzki i zabił Goriona... Nie udało mu się dostać mnie, ale dołożył wszelkich starań, aby naprawić ten błąd. Odkąd opuściłem Candlekeep jedyne co robię, to próbuję odnaleźć tego sukinsyna. W międzyczasie podejmując się przeróżnych zleceń.~
@283  = ~Hej, krwawisz, <CHARNAME>.~
@284  = ~Tak, mój łagodny aniele, to prawda. Uzdrowisz mnie pocałunkiem?~
@285  = ~(wzruszasz ramionami) Na to wygląda.~
@286  = ~Ty również, niedźwiedzico.~
@287  = ~Dumny jestem, że mogę przebywać w obecności równie spostrzegawczej kobiety!~
@288  = ~(Shar-Teel przekrzywia głowę i przygląda Ci się krytycznie. Następnie uderza Cię dokładnie w miejsce, gdzie rana jest najbardziej bolesna.)~
@289  = ~(Zaciskasz zęby, ale stoisz nieruchomo w miejscu.)~
@290  = ~(Oddajesz cios Shar-Teel.)~
@291  = ~Ja również. To bzdury.~
@292  = ~Dopilnuj, żeby ktoś na to rzucił okiem, jasne?~
@293  = ~Co ty możesz o tym wiedzieć, dziewko? Nie ma takiej potrzeby.~
@294  = ~W porządku, niedźwiedzico.~
@295  = ~Czyżbym słyszał w twym głosie troskę?~
@296  = ~Ha! Masz rację. Może zmieszamy naszą krew?~
@297  = ~(chwytasz ją za policzek) Nie, myślałbym raczej o zmieszaniu innych płynów.~
@298  = ~Ja.. ja byłbym zaszczycony takim przyrzeczeniem, Shar-Teel.~
@299  = ~Obejdę się bez tego.~
@300  = ~Ależ to cudownie melodramatyczne!~
@301  = ~A więc jesteś ze mnie dumny? Mam teraz poderżnąć sobie żyły, żebyśmy mogli zawrzeć braterstwo?~
@302  = ~(chwytasz ją za policzek) Nie, mam inne plany. Jest taki zwyczaj wspólnego miętoszenia pościeli.~
@303  = ~Cóż, przynajmniej masz siłę na poparcie swoich słów.~
@304  = ~(Shar-Teel przyjmuje cios spokojnie, nawet nie starając się go zablokować.) Cieszę się, że nie jesteś mięczakiem, który boi się wdać w walkę z kobietą. (Wyciera swój krwawiący nos i parska.) Jeszcze więcej tej lepkiej, czerwonej mazi... więc co, może zmieszamy naszą krew?~
@305  = ~Im szybciej, tym lepiej, ty zakuta pało!~
@306  = ~Dobra, dobra... Idę!~
@307  = ~Czemu ciągle powtarzasz te głupoty?~
@308  = ~Nie wiem. Pewnie jestem idiotą, którego interesuje, co o nim myślisz.~
@309  = ~Nie wiem. Pewnie to męska ciekawość.~
@310  = ~Że też nie potrafię trzymać jęzora za zębami!~
@311  = ~Uderzysz mnie, jeśli odpowiem na to pytanie?~
@312  = ~A kto powiedział, że mam zamiar się z tobą przespać?~
@313  = ~Twe oczy.~
@314  = ~Nikt. Miałem... po prostu nadzieję... że zechcesz.~
@315  = ~Ja.~
@316  = ~Ale czy znasz cenę tego zaszczytu? Nigdy nie poszłabym do łóżka z moim bratem krwi.~
@317  = ~Czekaj, czekaj! Zmieniłem zdanie, Shar-Teel.~
@318  = ~W porządku. Mój szacunek do ciebie znacznie przewyższa cielesne żądze.~
@319  = ~Ujmę to w ten sposób, Shar-Teel. Mogę wziąć sobie dowolną kobietę jaką spotkamy przechodząc przez kolejną wioskę. Niektóre zgodzą się dobrowolnie, inne będą wymagały odrobiny perswazji, ale żadna z nich nie da mi niczego więcej. Za wyjątkiem ciebie.~
@320  = ~Głupiec! Żałosny, samczy głupiec!~
@321  = ~Boisz się mnie? To dobrze. Mężczyźni, tak jak psy, powinni znać swoje miejsce.~
@322  = ~Gdybym nie potrzebowała ich do walki, wydłubałabym zdrajców! Może powinnam wydłubać twoje, żebyś ty nie widział-~
@323  = ~Ale są... piękne, twoje oczy.~
@324  = ~(spluwa) Trzymaj się ode mnie z daleka, głupcze! Żałosny, samczy głupiec!~
@325  = ~Ha! Zatrzymaj sobie tę nadzieję, choć jest matką głupich.~
@326  = ~Nigdy nie słuchaj kłamców, <CHARNAME>.~
@327  = ~Ja również. Na każdego boga z miliona panteonów przysięgam, wiedziałam, że mężczyźni są słabi, ale że aż tak?~
@328  = ~Cóż, może ty jesteś w stanie opanować swoje cielesne żądze. Ja nie.~
@329  = ~I oczekujesz, że będę stać obok i przyglądać się jak obskakujesz te wszystkie dziwki? Nie sądzę!~
@330  = ~Ten Gorion o którym ciągle mówisz, był dla ciebie dobry?~
@331  = ~Nie mówiłem o Gorionie, Shar-Teel. Przynajmniej nie tobie.~
@332  = ~Tak, był dla mnie bardzo dobry.~
@333  = ~(wzruszasz ramionami) Karmił mnie, ubierał i dbał, abym zapamiętał całą gamę bezużytecznych rzeczy. Czy to masz na myśli mówiąc o "byciu dobrym" dla kogoś?~
@334  = ~Więc najwyższy czas, żebyś to zrobił. Ja opowiedziałam ci o moim ojcu.~
@335  = ~Opowiedziałaś mi, jak bardzo nienawidziłaś swego ojca i oczekujesz, że opowiem ci, jak bardzo nienawidziłem Goriona. Ponieważ jednak kochałem go, wolałbym o tym z tobą nie rozmawiać.~
@336  = ~(wzdychasz) Dobrze, zatem. Karmił mnie, ubierał i dbał, abym zapamiętał całą gamę bezużytecznych rzeczy. Czy to masz na myśli mówiąc o "byciu dobrym" dla kogoś?~
@337  = ~Shar-Teel, gdybym szukał kogoś do zwierzeń i miałbym wybierać między tobą a kundlem, wybrałbym czworonoga.~
@338  = ~Racja. Czemu zatem nie nosisz jego nazwiska? Poskąpił ci go, bo jesteś bękartem?~
@339  = ~Półbogowie nie potrzebują nazwisk, Shar-Teel. Jestem <CHARNAME>, i to wystarczy.~
@340  = ~Skąd wzięłaś te brednie? Oczywiście, że noszę nazwisko Goriona!~
@341  = ~Ja... Przypuszczam, że wolał abym nosił nazwisko mojej matki.~
@342  = ~Czy jesteś szczęśliwsza jako Shar-Teel Dosan, Shar-Teel?~
@343  = ~Ponieważ Szara Opończa nie pasuje do mnie?~
@344  = ~Nawet NIE ZNAM prawdziwego nazwiska Goriona. Zwali go Szarym albo Szarą Opończą, znany był również jako Tkacz Zaklęć, i Dłoń Harfiarzy...~
@345  = ~Zrobił dla ciebie więcej dobrego, niż mój ojciec dla mnie...~
@346  = ~Mój ojciec przynajmniej przekazał mi swoje przeklęte nazwisko. Czemu ty nie nosisz nazwiska Goriona? Poskąpił ci go, bo jesteś bękartem?~
@347  = ~Tak, domyśliłam się, że potrzebujesz kogoś, kto na jedno twoje spojrzenie rozkłada nogi. (Shar-Teel spluwa.) Ba, znajdź sobie zatem kogoś takiego.~
@348  = ~Ba, zamknij się. Gorion to, Gorion tamto, mam nazwisko Goriona... Mam już serdecznie dość słuchania o tym twoim Gorionie!~
@349  = ~Wygląda to raczej tak, jakby nic go nie obchodziło nazwisko bękarta. To takie typowe dla mężczyzn...~
@350  = ~ Używam tego nazwiska WBREW woli mojego ojca, niech się dławi moją "sławą"! Nawet w drodze na szubienicę, wykrzyczałabym je prosto w tłum, by plebs wiedział kogo ma nienawidzić.~
@351  = ~(parska) Z całą pewnością do ciebie nie pasuje.~
@352  = ~A ty co, rozważasz zostanie przy panieńskim nazwisku Dosan, w razie naszego ślubu?~
@353  = ~Skąd to nagłe zainteresowanie moim nazwiskiem, niedźwiedzico?~
@354  = ~Cieszę się, że choć raz się zgadzamy...~
@355  = ~Nieważne.~
@356  = ~To żałosne. Podobają mi się nazwiska krasnoludów. Bitewny Szał, Niezłomna Tarcza, Krwawy Topór – to dobre rody!~
@357  = ~Więc powinnaś być zdruzgotana, że nie przyjąłem nazwiska Goriona.~
@358  = ~A ty co, szukasz kandydata na męża z przyzwoitym nazwiskiem, aby pozbyć się panieńskiego Dosan?~
@359  = ~Bogowie! Po pierwsze, nigdy nie wezmę ślubu, a po drugie, gdyby to się jednak stało – choć niewątpliwie musiałabym być wówczas pod wpływem zaklęcia ogłupiającego – nigdy nie zmieniłabym swojego nazwiska. Za dużo zabawy sprawia mi używanie go WBREW woli mojego ojca. Dławi się moją "sławą"! Nawet w drodze na szubienicę, wykrzyczałabym je prosto w tłum, by plebs wiedział kogo ma nienawidzić.~
@360  = ~Znaczy ono dla mnie dokładnie tyle samo, co ty... NIC!~
@361  = ~Zmęczyła mnie podróż z tobą.~
@362  = ~Dlaczego, Shar-Teel?~
@363  = ~A więc spadaj. Tylko nie jęcz.~
@364  = ~Cóż, szkoda. Złożyłaś mi przysięgę, więc weź sie w garść.~
@365  = ~Nie wiem. W twojej obecności krew leje się strumieniami, a łupów jest w bród.~
@366  = ~Po prostu... coś mnie dręczy. Coś...~
@367  = ~Gdy już odkryjesz co, daj mi znać, Shar-Teel. Zbyt sobie ciebie cenię, aby stracić cię przez jakieś głupie myśli .~
@368  = ~Pewnie musiałaś zjeść coś nieświeżego w tej gospodzie, w której ostatnio nocowaliśmy. Mówiłem ci, że to dziwnie pachniało. Cóż, co cię nie zabije to cię wzmocni. Tak czy siak nie ma się czym przejmować.~
@369  = ~Coś? To dość... nieokreślone.~
@370  = ~Jeśli o mnie chodzi, to możesz odejść kiedy tylko zechcesz. Tylko nie jęcz.~
@371  = ~Nie jęcz? NIE JĘCZ? Ty przegniły worku świńskich wnętrzności!~
@372  = ~Nie chcę "brać się w garść", dziwaku!~
@373  = ~Wiedziałem, że tak to się skończy! Kobiety po prostu nie nadają się na wojowników. Mają te swoje dni, i nagle miecze stają się zbyt ciężkie, kolczugi je pogrubiają i coś... COŚ zaprząta ich myśli... (plujesz) Coś!~
@374  = ~Wybacz, widzę, że to cię rzeczywiście dręczy. Gdy już będziesz wiedziała o co chodzi, powiedz mi, Shar-Teel. Zbyt sobie ciebie cenię, aby stracić cię przez jakieś głupie myśli.~
@375  = ~Teraz! Znowu, to dziwne uczucie w żołądku! Jakby ktoś przywalił mi maczugą w splot słoneczny, nie mogę nabrać powietrza do płuc...~
@376  = ~Żołądku? Cóż, to wszystko wyjaśnia! Pewnie musiałaś zjeść coś nieświeżego w tej gospodzie, w której ostatnio nocowaliśmy. Mówiłem ci, że to dziwnie pachniało. Cóż, co cię nie zabije to cię wzmocni. Tak czy siak nie ma się czym przejmować.~
@377  = ~(ukrywasz uśmiech) To... z czasem ci się polepszy. Obiecuję ci to, Shar-Teel. Po prostu... zaufaj mi w tej kwestii, dobrze?~
@378  = ~Hmm... czy te objawy nasilają się gdy na mnie patrzysz, dotykasz mnie albo słyszysz mój głos?~
@379  = ~(Marszczy brwi.) Nie wyglądało aż tak źle, a ja byłam głodna, do diabła!~
@380  = ~Cóż, to takie dziwne uczucie w żołądku. Jakby ktoś przywalił mi maczugą w splot słoneczny tak mocno, że nie mogę nabrać powietrza do płuc... tyle, że nikt czegoś takiego nie zrobił.~
@381  = ~Hej, spadaj! Jestem, do cholery, twardsza niż reszta tej drużyny i mogę to udowodnić w każdej chwili. Więc po prostu się nie zbliżaj.~
@382  = ~(Ku twojemu zdziwieniu, Shar-Teel kładzie dłoń na twoim przedramieniu i ściska je... delikatnie.) W porządku.~
@383  = ~Ta... masz rację. (Shar-Teel przekrzywia głowę i spogląda na ciebie zdegustowana.) Kto by pomyślał, że jesteś aż tak odpychający, by przyprawić kobietę o mdłości?~
@384  = ~Przyzwyczaiłam się do bezmózgich mężczyzn, choć podczas naszych podróży przekonałam się, że jesteś lepszy od wielu z nich. W innym wypadku nie wytrzymałabym twojej obecności.~
@385  = ~Przyjmuję twe przeprosiny.~
@386  = ~Chcę od ciebie szacunku, a nie przeprosin.~
@387  = ~Cóż, nie wytrzymam z tobą. Zniknij mi z oczu, najlepiej w paszczy wiwerny.~
@388  = ~O rety, dzięki. A teraz zamknij dziób.~
@389  = ~Cóż, pomyliłam się po raz ostatni. Bogowie, myślałby kto, że powinnam się już nauczyć tej lekcji! Wszyscy mężczyźni to szumowiny!~
@390  = ~Na jakiej podstawie twierdzisz, że przepraszam?! Przeprosiny są dobre dla niewolniczych psów. Nie będę przepraszać ani za swoje słowa, ani za uczynki, lepiej więc nie wstrzymuj oddechu czekając na nie. Umarłbyś przedwcześnie, a jaka z tego zabawa?~
@391  = ~Miarka się przebrała. Teraz umrzesz.~
@392  = ~Niektórzy powiadają, że skłonność do przyznania się do błędów świadczy o sile charakteru.~
@393  = ~Masz rację, przeprosiny SĄ dla psów. Nie oczekuj więc że przeproszę cię za cios, który zaraz ci wymierzę.~
@394  = ~Tak, przeprosiny są dla słabych. Cieszę się, że zgadzamy się co do tego.~
@395  = ~Zatem ci "niektórzy" są słabeuszami... albo głupcami.~
@396  = ~Jedynym głupcem jesteś ty, Shar-Teel. Być może posiadasz siłę fizyczną, ale twój charakter cierpi na poważne braki.~
@397  = ~A co w tym głupiego? Jest w tym coś szlachetnego - coś, co z pewnością wojownik w tobie potrafi docenić.~
@398  = ~Masz rację.~
@399  = ~Naprawdę? Nie, wydaje mi się, że to TY dzisiaj zginiesz.~
@400  = ~A na co się kiedykolwiek przydała komuś siła charakteru?! Nie obchodzą mnie oceny i wyroki, szczególnie te wydawane przez psy. Spływaj.~
@401  = ~Nie tak prędko. Co w tym głupiego? Jest w tym coś szlachetnego - coś, co z pewnością wojownik w tobie potrafi docenić.~
@402  = ~Bedzie jak sobie życzysz.~
@403  = ~Nie będę się zatem z tobą kłócić. Ha! Twoje radosne przytakiwanie mogłoby być zabawne, gdyby nie były żałosne.~
@404  = ~Szlachetność jest głupotą. Spójrz na - pff! - "rycerzy" w miastach, gnijących w zbrojach, bo nie robią nic, nie zabijają nic, a jedynie stoją tam niby kawały mięsa. Rycerskość nie prowadzi do mocy. Silni o tym wiedzą. Ty też powinieneś.~
@405  = ~Wiem o tym, Shar-Teel. Chciałem zaszczepić nową ideę w tej twojej czaszce.~
@406  = ~Więc nie dojdziemy do porozumienia w tej kwestii. Bardziej dbam o siłę umysłu aniżeli siłę ciała. Twe ciało kiedyś cię zawiedzie... umysł nigdy.~
@407  = ~Masz rację, przeprosiny SĄ dla psów... dlaczego wcześniej na to nie wpadłem?~
@408  = ~Cóż, zgłoszę się do ciebie, kiedy będę chciała posłuchać idiotycznych frazesów o szlachetności.~
@409  = ~Przekonamy się kiedy będziesz już starym imbecylem, kłaniającym się w pas tym, którzy znają prawdziwe źródło władzy.~
@410  = ~(Shar-Teel gwiżdże) <CHARNAME>! Chodź tu!~
@411  = ~(Ignorujesz ją.)~
@412  = ~(Kulisz się.) Wolałbym, abyś tego nie robiła, Shar-Teel.~
@413  = ~Tak, Shar-Teel?~
@414  = ~(Nie mówiąc ani słowa podchodzisz do Shar-Teel, bierzesz ją w ramiona i całujesz jej szyję.)~
@415  = ~Powiedziałam "CHODŹ TU'"~
@416  = ~Nie, wcale nie. Zagwizdałaś. Nie jestem kundlem.~
@417  = ~(Wciąż ją ignorujesz.)~
@418  = ~Posłuchaj, Shar-Teel, posłuchaj mnie uważnie. Chcę abyś była ze mną, ale nie zniżę się do bycia twoim psem bądź niewolnikiem tylko po to, aby dzielić z tobą posłanie.~
@419  = ~(Odchyla głowę do tyłu i wybucha gromkim śmiechem.)~
@420  = ~Zamknij się, dziewko!~
@421  = ~Masz wyśmienite poczucie humoru, niedźwiedzico. Może wyjaśnisz mi ten dowcip i pośmiejemy się razem?~
@422  = ~(cieniutkim, kpiącym tonem) Taaaaak, Shar-teel?~
@423  = ~Coś ty, pies? Zabawnie było słyszeć pytanie "jak wysoko?" gdy kazałam ci "skakać", ale chce mi się już od tego rzygać.~
@424  = ~Jesteś słabszy od większości mężczyzn. (pluje) Mężczyźni, fujjj! Jesteś miększy niż szmata do podłogi!~
@425  = ~(Wzdryga się z odrazy.) Tak, to miałam na myśli. Szkoda, że nie jesteś diabelstwem, potrafiłbyś jeszcze merdać ogonem.~
@426  = ~Zabawnie było słyszeć pytanie "jak wysoko?" gdy kazałam ci "skakać", ale chce mi się już od tego rzygać.~
@427  = ~(Próbuje się wyrwać.) Co ty do diabła robisz, sukinsynu?~
@428  = ~(spokojnie pozwalasz jej odejść.) Całowałem cię, niedźwiedzico. To oczywiście nikczemne zachowanie wobec kogoś, kogo uważa się za atrakcyjnego. Dobrze że potrafisz o siebie zadbać! O ja niedobry, chciałem cię potraktować jeszcze ostrzej. Rozwiązać tą twoją skórzaną kamizelkę i miętosić te twarde różowe pąki, które chowasz pod nią.~
@429  = ~(Posyła Ci krzywy uśmiech.) Proszę, proszę, to nowość. Ostatnio zachowywałeś się jakbyś był moim psem.~
@430  = ~Hau-hau!~
@431  = ~(cicho) Chciałem cię lepiej poznać, niedźwiedzico. Zrozumieć cię... ludzie tak robią, gdy nie chcą umniejszać ani wykorzystywać swych... swych ukochanych.~
@432  = ~Ba! Więc jednak masz charakter.~
@433  = ~Co, nie podobają ci się moje żarty? Ba! Przynajmniej masz ochotę walczyć o swoje. Niektórzy samczy słabeusze uważają, że to im uwłacza.~
@434  = ~Robisz to specjalnie?! Mówisz takimi długimi, zawiłymi zdaniami, a twój głos jest taki... taki... wiesz, jakbyś mówił coś bardzo intymnego? I patrzysz mi prosto w oczy. Mam wrażenie, że jesteś wężem, który próbuje wpełznąć mi do nogawki... wpełznąć aż pod skórę!~
@435  = ~Ciii... spokojnie. Nie ma tu żadnych węży. Zawsze mówię w ten sposób.~
@436  = ~(Shar-Teel powoli wydycha powietrze.) To... to najlepsza rzecz, jaką usłyszałam w tym tygodniu. (Przytula cię mocno.) Wiesz, możesz mówić... tym podłym głosem...~
@437  = ~(Gdybyś nie wiedział, że patrzysz się na Shar-Teel, powiedziałbyś, że jej uśmiech jest nieśmiały.)~
@438  = ~I pieprzyć resztę świata!~
@439  = ~(Nie, to nie mogła być nieśmiałość...)~
@440  = ~Ty... ty... ZAMKNIJ SIĘ DO DZIEWIĘCIU PIEKIEŁ!~
@441  = ~Wytłumaczyć ci dowcip? Proszę bardzo: ty jesteś największym dowcipem. Nie mam pojęcia, dlaczego wciąż z tobą jestem.~
@442  = ~Mmm... to było DOBRE!~
@443  = ~Teraz, zetnijmy kilka głów! Moja krew nigdy nie krążyła równie szybko!~
@444  = ~Jak ja nienawidzę tych szarych obywateli, rolników, kupców i podobnych szumowin!~
@445  = ~Dlaczego ich nienawidzisz, niedźwiedzico?~
@446  = ~Dlaczego ich nienawidzisz, pączusiu?~
@447  = ~(wzdycha) Lista tych, których lubisz... nie, tych "których namiętnie nie nienawidzisz" robi się coraz krótsza. Zaspokój moją ciekawość: znajduje się na niej ktoś oprócz Yseny i ciebie samej?~
@448  = ~Czy... czy ty w ogóle lubisz samą siebie, Shar-Teel?~
@449  = ~Bo przeżywają swoje nieszczęśliwe życia służąc małostkowym lordom, kłamiąc, kradnąc, a także mordując nie mniej niż bandyci. Mimo to nazywają swoją egzystencję "szczerą" i czują się od nas moralnie lepsi. Są z siebie tak dumni, że mam ochotę ich wszystkich pozabijać.~
@450  = ~Rety, Shar-Teel, z pewnością przesadzasz. Oczywiście, są żałośni i nudniejsi niż lektury Goriona, ale kradzieże i morderstwa? Mają na to zbyt mało ikry.~
@451  = ~Wydaje mi się, że właściwie się z nimi obchodzimy, Shar-Teel. Nie sądzisz?~
@452  = ~(chichoczesz) Z takim łaknieniem krwi byłabyś straszliwą wampirzycą, niedźwiedzico.~
@453  = ~To tak jakby zabijać owce. Nudy.~
@454  = ~Choć podzielam twoją pogardę dla pospólstwa, wolę nie nadszarpywać swej reputacji w oczach ludu. Władza, Shar-Teel, daje ci możliwość mordowania ku uciesze wiwatującego tłumu. Doprawdy, miarą władzy jest dla mnie ilość ludzi, jaką mogę zabić. Przywilejem bogów jest mordowanie niezliczonych mas.~
@455  = ~Bo mówią na tych z którymi sypiają "pączusiu". Teraz spadaj.~
@456  = ~Ty.~
@457  = ~(kaszlesz) Co?~
@458  = ~Shar-Teel... proszę, nie wściekaj się, ale... czy ty siebie lubisz?~
@459  = ~A na co mi twa sympatia? Wsadź ją sobie, dziewucho. Nie mamy na to czasu.~
@460  = ~Dobrze wiedzieć, niedźwiedzico. A teraz powiedz mi, dlaczego nienawidzisz szarych obywateli?~
@461  = ~Nie mają jaj żeby robić to otwarcie, jak ty czy ja. Załatwiają sprawy cichaczem, swoimi odrażającymi sposobami. (spluwa) Gnoje.~
@462  = ~Wydaje mi się, że odwalamy kawał pożytecznej roboty, mordując ich, Shar-Teel. Nie uważasz?~
@463  = ~W porządku, zgadzam się. Ale zabijanie ich? To tak jakby zabijać owce. Nudy.~
@464  = ~Choć podzielam twoją pogardę dla pospólstwa, wolę nie nadszarpywać swej reputacji w oczach ludu mordując dla poprawy humoru. Władza, Shar-Teel, daje ci możliwość mordowania ku uciesze wiwatującego tłumu. Doprawdy, miarą władzy jest dla mnie ilość ludzi, jaką mogę zabić. Przywilejem bogów jest mordowanie niezliczonych mas.~
@465  = ~Ta... kiedy o tym wspomniałeś, ta, odwalamy całkiem niezłą robotę. Bogowie, jak ja kocham przelewać krew!~
@466  = ~Cóż, zatem kontynuujmy, dobrze?~
@467  = ~(zżyma się) Gdybym była wampirem, zakrztusiłabym się ich brudną krwią! Ale za bardzo kocham życie... cóż, przynajmniej wtedy, kiedy czuję że żyję. Wiesz, kiedy na widok wrogów krew uderza mi do głowy, kiedy moje ostrze rozwala przeciwników na kawałki, nawet wtedy, gdy rankiem po dobrej walce boli mnie każdy mięsień.~
@468  = ~Cóż, zatem ruszajmy dalej.~
@469  = ~Taa, rozumiem. Jest jeszcze jedna rzecz poza bitwą , która sprawia że czuję, że żyję.~
@470  = ~Nie, nie jak owce. Owce są zbyt głupie by zrozumieć, że zasłużyły na śmierć od miecza.~
@471  = ~Szarzy obywatele... oni rozumieją. Błagają o litość i mówią, że to niesprawiedliwe... ale wiedzą, że kłamią. Koniec końców, wszyscy znają prawdę – są tymi słabymi, których przeznaczeniem jest zginąć. Dlatego płaczą. Dlatego ich łkanie i jęki drażnią mnie bardziej, niż drażni mnie beczenie owcy...~
@472  = ~Wiem, co masz na myśli. Gdyby tylko sam miecz wystarczał do zdobycia mocy... ale to szeptów i kłamstw trzeba używać by zdobyć siłę, a tego nie mogę znieść. Powinno być gdzieś miejsce, gdzie silna ręka z mieczem staje się przepustką do mocy. Jak w wilczym stadzie.~
@473  = ~Powiedziałam: LUBIĘ CIĘ.~
@474  = ~Ja też cię lubię, Shar-Teel.~
@475  = ~Co to za głupie pytanie? Jestem silna i nikt nie będzie wciskał mi bzdur. Oczywiście, że lubię siebie.~
@476  = ~Na Dziewięć Piekieł! (Zauważasz cienką strużkę krwi, spływającą z kącika jej ust w dół brody. Musiała silnie ugryźć się w język.)~
@477  = ~Co to za rzecz?~
@478  = ~Nieważne. Ruszajmy.~
@479  = ~(powoli, robiąc przerwę po każdym słowie) Twoje gorące, spocone, drżące...~
@480  = ~(parska) Tak, wiem co chcesz powiedzieć, kochasiu. Tak, to też jest całkiem niezłe.~
@481  = ~Po co się na mnie gapisz? Właź pod koce!~
@482  = ~Tak jest, prze pani!~
@483  = ~Będziesz musiała odrzucić narzutę na bok, abym położył się na twym posłaniu...~
@484  = ~Nie mam teraz nastroju, Shar-Teel.~
@485  = ~Czekaj, czekaj. Teraz jestem ciekawa. Czemu tak się na mnie patrzyłeś, zanim cię zawołałam?~
@486  = ~Widzisz, Shar-Teel, zawsze robimy to po ciemku, albo pod kocami... Nigdy dotąd tak naprawdę nie miałem możliwości przyjrzenia ci się. Zastanawiałem się, czy pozwolisz mi zobaczyć się w całej okazałości.~
@487  = ~Po prostu wpatrywałem się w przestrzeń, Shar-Teel. Czasami nachodzi mnie na coś takiego.~
@488  = ~Och, tak... co? Czemu tak się na mnie patrzysz?~
@489  = ~Widzisz, Shar-Teel, zawsze robimy to po ciemku, albo pod kocami... Nigdy dotąd tak naprawdę nie miałem możliwości przyjrzenia ci się. Wyrazisz na to zgodę?~
@490  = ~Chodź tu niedźwiedzico, pokażę ci na co tak się gapiłem... i jeszcze parę innych rzeczy.~
@491  = ~Niech cię diabli.~
@492  = ~Być może, ale coś za coś, kochasiu. Ty zrobisz to samo, i to jako pierwszy.~
@493  = ~Umowa stoi...~
@494  = ~Nie, zmieniłem zdanie.~
@495  = ~Ja pierwszy zapytałem!~
@496  = ~Tak, zauważyłam to, kochasiu. (Wybucha gardłowym śmiechem.) Ale masz dziś szczęście, jestem skłonna przymknąć oko na twoją głupotę.~
@497  = ~Cóż, dzięki!~
@498  = ~(prychnięcie) Szczęściarz ze mnie, co? Wiesz co? Nie jestem w nastroju.~
@499  = ~Dobrze, w takim razie nie wysilaj się na aluzję.~
@500  = ~Życie nie jest sprawiedliwe, prawda?~
@501  = ~Ach, niech będzie...~
@502  = ~Ach, niech będzie...~
@503  = ~Prawda. (oblizujesz wargi) Ja... zmieniłem zdanie.~
@504  = ~Ha! Nie jesteś tak wychudły jak myślałam, kochasiu...~
@505  = ~Ani ty... chodź tu, niedźwiedzico.~
@506  = ~Dlaczego zawsze próbujesz mnie obrażać, Shar-Teel?~
@507  = ~Całkiem nieźle, co?~
@508  = ~Chciałbym móc dzielić z tobą ostrożnie skrywaną rozkosz, którą słyszę w twym głosie i widzę w twych oczach. Jesteś przeciętnie brzydka.~
@509  = ~Och, nie zaczynaj teraz!~
@510  = ~Całkiem, całkiem...~
@511  = ~Więc znajdź sobie jakąś ładniutką dziwkę! (Shar-Teel chwyta swoje ubrania i odchodzi szybkim krokiem. Kiedy Cię mija, podkreśla swoje słowa popychając Cię na ziemię tak mocno, że lądujesz na tyłku... wyleczenie go zajmie trochę czasu, o ile w ogóle się uda.)~
@512  = ~Więc znajdź sobie jakąś ładniutką dziwkę! (Shar-Teel chwyta swoje ubrania i odchodzi szybkim krokiem. Kiedy Cię mija, podkreśla swoje słowa popychając Cię na ziemię tak mocno, że lądujesz na tyłku... )~
@513  = ~...jesteś świnią. Brzydką, śmierdzącą, kwiczącą świnią.~
@514  = ~Ha! Jesteś chudziutki, zupełnie tak jak myślałam, kochasiu...~
@515  = ~I wzajemnie... chodź tu, niedźwiedzico.~
@516  = ~Jestem całkiem NIEZŁY, co?~
@517  = ~Chciałbym móc dzielić z tobą ostrożnie skrywaną rozkosz, którą słyszę w twym głosie i widzę w twych oczach. Jesteś przeciętnie brzydka.~
@518  = ~Ha! Och, proszę, proszę! Teraz rozumiem, dlaczego tak szybko dałeś nura pomiędzy koce. Spójrzcie tylko na te chude nóżki, zapadniętą pierś, ramiona jak patyki... każdy ślimak i zapewne większość małż ma więcej muskułów! (Wzdryga się.) Jak do tego doszło, że w ogóle z tobą sypiam?~
@519  = ~To zabawne... w ustach behemota. To ja powinienem się wzdrygać. Twój kark jest gruby jak moje udo; twe ramiona bardziej guzowate niż pniak i równie szorstkie. Trza by całej straży miejskiej, by znaleźć u ciebie talię. I, moja droga, kobieta, prawdziwa kobieta, ma dwie brwi, a ni jedną krzaczastą monobrew! Z pewnością żeś najbrzydszą dziewką z jaką spałem. (wzdycha) Nie ma jednak być co wybrednym.~
@520  = ~Wiesz, Shar-Teel, patrzę na ciebie, i myślę, że twe łydki i ramiona pękają od mięśni i że twe włosy są ścięte zbyt krótko, i twe całe ciało pokryte jest bliznami... ale...~
@521  = ~(z całą godnością, na jaką potrafisz się zdobyć) Chyba udam się na spoczynek. SAM.~
@522  = ~Ale?~
@523  = ~Ale w nocy wszystkie koty są szare.~
@524  = ~Ale lubię to - blizny, łydki, sterczące włosy - ponieważ to cała ty.~
@525  = ~Och... cóż. Wszyscy mężczyźni to słabeusze, a ty przynajmniej wiesz co nieco o łóżkowych harcach... więc... (Ociera się nosem o twoją szyję prawie że czułym gestem.)~
@526  = ~(z całą godnością, na jaką potrafisz się zdobyć) Chyba udam się na spoczynek. SAM.~
@527  = ~(Bierzesz Shar-Teel w ramiona i całujesz ją w czoło.) A więc zatańczmy...~
@528  = ~Zauważyłam, że obchodzisz się ze mną jak ze zgniłym jajkiem: z ekstremalną ostrożnością i odrazą. Ani się waż zaprzeczać!~
@529  = ~W porządku, nie przeczę.~
@530  = ~Nie będę cię oszukiwał, Shar-Teel. Wydaje mi się... Wydaje mi się, że zbyt wielu ludzi cię oszukiwało, począwszy od twego ojca. Jednak nie nazwałbym tego co do ciebie czuję odrazą.~
@531  = ~(kulisz się) Słownictwo, Shar-Teel, słownictwo! Nie mogę zrozumieć, dlaczego upierasz się przy stosowaniu najbardziej dziwacznych i obraźliwych wyrażeń.~
@532  = ~(udajesz twardego) Zamilcz, szalona wiedźmo. Nie wiem o czym mówisz.~
@533  = ~Jak ktoś, kto twierdzi, że wie wszystko o mężczyznach może być tak cyniczny, a jednocześnie równie... zielony?~
@534  = ~Cóż, jeszcze raz spojrzysz na mnie krzywo, a zbiję cię na kwaśne jabłko.~
@535  = ~(parska) A jak byś to nazwał, kochasiu? Mów wprost!~
@536  = ~Cóż, "miłością", oczywiście.~
@537  = ~Kocham cię, Shar-Teel.~
@538  = ~Zależy mi na tobie. Nie ułatwiasz mi tego, niedźwiedzico, ale to prawda.~
@539  = ~Jedyne co mi przychodzi teraz do głowy, to: "wytrzyj nos."~
@540  = ~(dławiąc ziewnięcie) Jesteś wielką wojowniczką. Szanuję cię za to.~
@541  = ~Rozmawialiśmy już o tym, pamiętasz? Moja opinia na twój temat nie zmieniła się. Jesteś cenną towarzyszką broni.~
@542  = ~(parska) A jak byś to nazwał, kochasiu? ~
@543  = ~Cóż, "miłością", oczywiście.~
@544  = ~Zależy mi na tobie. Nie ułatwiasz mi tego, niedźwiedzico, ale to prawda.~
@545  = ~Z tobą wolę komunikować się bez słów, Shar-Teel. Gdybyś była inną kobietą, powiedziałbym... ach, zapomnij, że coś mówiłem.~
@546  = ~Z pewnością! Nawet teraz brzmisz... fałszywie. Przypominasz złodzieja, który stara się rozbroić pułapkę!~
@547  = ~(kłamiesz) Zapewniam cię, że się mylisz.~
@548  = ~(mówisz prawdę) Zapewniam cię, że się mylisz. W mych słowach nie ma ukrytego znaczenia, i traktuję cię tak, jak zawsze... nic się nie zmieniło.~
@549  = ~Ponieważ jesteś pułapką. Za każdym razem gdy próbuję być szczery albo miły dla ciebie, odtrącasz mnie. Muszę zważać na słowa, aby nie musieć z tobą walczyć.~
@550  = ~Nie dam się wciągnąć w bezsensowną kłótnię. Tylko mówisz, mówisz, mówisz... zawsze mówisz. Jesteś jak... pająk, który wije wokół mnie trujące nici.~
@551  = ~Wiesz, mam tego dość. Nie będę więcej z tobą rozmawiał.~
@552  = ~Głupia dziewczyno. Nie poznałabyś semantyki nawet gdyby zatańczyła tarantelę na twym nosie krzycząc: "Hej! Spójrz na mnie, jestem Semantyką!" ~
@553  = ~Przepraszam, Shar-Teel, chciałem po prostu... zaprzyjaźnić się z tobą.  Zależy mi na tobie. Nie ułatwiasz mi tego, niedźwiedzico, ale to prawda.~
@554  = ~(Bierzesz głęboki wdech, jakbyś próbował zanurkować.) Kocham cię, Shar-Teel, dlatego próbuję z tobą rozmawiać. Nie chciałem cię zatruwać ani nic z tych rzeczy.~
@555  = ~Cóż, następnym razem, gdy będę chciał przykuć twoją uwagę, zaatakuję cię trzymając największą maczugę, jaką uda mi się znaleźć. Tego chcesz?~
@556  = ~Cóż, nie mogę ci pomóc. Nie jestem zakłamaną dziwką, która udaje silną, a w głębi serca marzy o mężczyźnie, który przybędzie wybawić ją z tej "ciężkiej sytuacji". Kochaj mnie, jeśli masz ochotę, ja potrzebuję po prostu mężczyzny, który nada moim podróżom trochę pikanterii. Nie staraj się mnie "nawrócić", a obydwoje na tym zyskamy.~
@557  = ~Czujemy zatem to samo. (spluwa) Na Dziewięć Piekieł, to chyba najgłupsza rozmowa, jaką kiedykolwiek odbyłam.~
@558  = ~Nie jestem inną kobietą. Mów co masz do powiedzenia, albo zamknij się.~
@559  = ~(milczysz)~
@560  = ~(Wybucha szorstkim śmiechem.) Niezłe z ciebie ziółko, co?~
@561  = ~(Wzrusza ramionami.) Oczywiście, że jestem. Teraz, zamknij się i chodźmy w końcu kogoś zabić. Wiesz, monety nie wskoczą nam same do kieszeni.~
@562  = ~Dobrze. Nie myśl, że stracę rozum od sypiania z tobą. Nie jestem zakłamaną dziwką, która udaje silną, a w głębi serca marzy o mężczyźnie, który przybędzie wybawić ją z tej "ciężkiej sytuacji". Kochaj mnie, jeśli masz ochotę, ja potrzebuję po prostu mężczyzny, który nada moim podróżom trochę pikanterii. Nie staraj się mnie "nawrócić", a obydwoje na tym zyskamy.~
@563  = ~(kuli się) Na bogów, sypiałam z tchórzem. Fujjj...~
@564  = ~Dobrze, mężczyzna nie powinien się odzywać nieproszony.~
@565  = ~To mogłoby być zabawne, tak. Chociaż miecz byłby lepszy, o ile odpowiednio byś go trzymał. Ale odsuwając żarty na bok...~
@566  = ~Nie jestem zakłamaną dziwką, która udaje silną, a w głębi serca marzy o mężczyźnie, który przybędzie wybawić ją z tej "ciężkiej sytuacji". Kochaj mnie, jeśli masz ochotę, ja potrzebuję po prostu mężczyzny, który nada moim podróżom trochę pikanterii. Nie staraj się mnie "nawrócić", a obydwoje na tym zyskamy.~
@567  = ~Słuchaj, nie opowiadałam tego nigdy nikomu oprócz Yseny. Ale chyba mogę ci zaufać.~
@568  = ~Powiedziałam ci, w jaki sposób stałam się uczennicą Yseny, ale nie wyobrażaj sobie, że była typem osoby traktującej swoich podopiecznych jak niemowlaki. Wykorzystywała mnie do roboty, którą ktoś musiał wykonać. Ysena zawsze powtarzała, że jeśli zginę, sama będę sobie winna. "Nigdy nie wolno polegać ci na założeniu, że ktoś się tobą zaopiekuje lub cię uratuje. Ciężko jest radzić sobie samej, Shar-Teel, ale każde inne wyjście prędzej czy później skończy się dla ciebie obrożą na szyi."~
@569  = ~Shar-Teel, mogę ci zadać tylko jedno pytanie? Dlaczego umieściłaś na szali swą niezależność i sprzedałaś ją za mizerne dwadzieścia sztuk złota?~
@570  = ~Mądra rada. Kontynuuj.~
@571  = ~Byłam głodna, a was było za wiele by zabić wszystkich. To chrzanienie o pojedynku nigdy wcześniej mnie nie zawiodło.~
@572  = ~Ale nie ma to nic wspólnego z tym, co teraz chcę ci opowiedzieć...~
@573  = ~Pewnego razu, wysłano mnie z wiadomością do jednej z wtyczek Yseny... był głową jednego z okolicznych gangów luźno powiązanych z Chłodem. Spotkałam się z nadzorcą zgodnie z instrukcjami, ale jakiś gnój zdradził naszą kryjówkę Pięści i zostaliśmy zaatakowani. Ci z nas, którzy przeżyli, zostali przywiązani do pobliskiego drzewa. Odszczekano jakieś prawomocne bzdury, pomachano nam przed nosem dokumentami a potem zaczęto przygotowywać się do powieszenia nas. Jeden z Pięści zarzucił pętlę na moją szyję, ale spojrzał też uważniej na moją twarz, odwrócił się i wykrzyknął do kompanów: "Patrzcie, ten szczur wodny jest kobietą!'"Kapitan rozkazał im mnie odciąć i powiedział cicho: "Jest lepszy sposób na danie jej nauczki." Potem powiedział swoim żołnierzom, że mogą... robić, co tylko im się podoba.~
@574  = ~Do momentu w którym ze mną skończyli, bolało mnie wszystko na wskroś, bo niektórzy z nich mieli zachciankę trochę zmiękczyć mnie pięściami i kopniakami przed swoją kolejką. Kapitan rozkazał im potem zostawić mnie tam, gdzie leżałam. Ale zanim odjechali, drań podjechał do mnie na koniu i zsiadł. Złapał mnie za włosy i podniósł moją głowę z ziemi, wzdrygając się na widok krwi i brudu, które poplamiły jego rękawice. I wyszeptał mi do ucha: "Miałaś naprawdę dużo szczęścia, dziewczynko... Uwalniam cię. Wierzę, że nauczyłaś się czegoś i nie będziesz się więcej zadawać z takimi szumowinami. Pamiętaj", powiedział, "złe rzeczy przydarzają się nikczemnikom."~
@575  = ~Byłam tak słaba, że ledwo mogłam oddychać, choć cała paliłam się od chęci pójścia za oddziałem i wybicia ich co do jednego. Kiedy potrafiłam się już ruszać, przyczołgałam się z powrotem do Yseny.~
@576  = ~"Przeżyjesz", powiedziała żwawo. A potem zapytała: "Skoro wróciłaś, podejrzewam, że w rzeczy samej, nauczyłaś się czegoś?" A kiedy przytaknęłam, zapytała mnie o treść tej nauki.~
@577  = ~Powiedziałam jej, tak jak teraz powiem to tobie: Nie ma nic- ani bólu, ani upokorzenia, ani gróźb, strachu czy zobowiązań- nic... co mogłoby powstrzymać silną osobę od dostania tego, czego pragnie.~
@578  = ~(przełykasz ślinę) W... w porządku.~
@579  = ~To najbardziej pokrzepiająca opowieść roku!~
@580  = ~Dlaczego mi to opowiedziałaś, Shar-Teel?~
@581  = ~(Uderzasz w otwartą dłoń pięścią.) Jeśli kiedykolwiek natknę się na tego Kapitana...~
@582  = ~Hmm... Myślałam, że masz trochę bardziej wytrzymały żołądek.~
@583  = ~(wzrusza ramionami) Skoro tak twierdzisz.~
@584  = ~Opowiedziałam ci to, bo zauważyłam, jak łatwo pozwalasz na siebie wpłynąć głupim rzeczom. Gorion, marzenia, litość, honor – wszystkie te bzdury.~
@585  = ~Na Dziewięć Piekieł, skąd możesz wiedzieć co na mnie wpływa?!~
@586  = ~Rozumiem. Nie chcesz, abym ulegał wpływom innych, choć sama chcesz wpływać na moje decyzje. Muszę przyznać, Shar-Teel, to bardzo... kobiece.~
@587  = ~Ja... nie nazwałbym tego bzdurami, Shar-Teel. Nasze czyny mają wpływ na tak wielu ludzi, i wolałbym, aby nie cierpieli przeze mnie.~
@588  = ~Bełkoczesz, dziewko.~
@589  = ~Fuj! Wcale nie!~
@590  = ~On jest mój, <CHARNAME>. Nie potrzebuję jakiegoś idiotycznego rycerza w lśniącej zbroi, który będzie spłacał moje długi. I zbiję cię na kwaśne jabłko, jeśli zaczniesz się jak takowy zachowywać!~
@591  = ~(parska) Nazwij to przeczuciem, kochasiu. Myślę, że złagodniałeś od chwili naszego spotkania, i wcale a wcale mi to nie imponuje.~
@592  = ~Rozumiem. Więc uważasz, że niektórzy... ludzie i idee mają na mnie zły wpływ, więc sama postanowiłaś wprowadzić mnie na właściwą ścieżkę wpływając na moje decyzje. Muszę przyznać, Shar-Teel, to bardzo... kobiece.~
@593  = ~Czy ci się to podoba, czy nie, zmieniam się. Nasze czyny mają wpływ na tak wielu ludzi, i wolałbym, aby nie cierpieli przeze mnie.~
@594  = ~Posłuchaj, jesteś ostatnią osobą, z którą chciałbym wdawać się w filozoficzne debaty. Wiedz jedno - zawsze kieruję sie troską o własne dobro i podążając jedynie za swoimi pragnieniami. Póki co chcę swobodnie podróżować a to jest znacznie łatwiejsze bez całej Pięści ścigającej mnie na każdym kroku.~
@595  = ~Podzieliłam się z tobą szczerą cząstką mnie – więc tak, podejrzewam, że zachowałam się jak kobieta. Ty żałosny głupcze! Teraz przestań skomleć jak jakiś kundel, któremu ktoś przytrzasnął ogon, i maszeruj dalej. Idzie ci to o wiele lepiej, kiedy jesteś cicho.~
@596  = ~Cierpią, bo są słabi. Zasłużyli na to. Ale ty – ty zniżasz się do ich poziomu kiedy zaczynasz zastanawiać się nad ich bezużyteczną boleścią.~
@597  = ~A więc, Shar-Teel, uważasz zatem że zasłużyłaś sobie na gwałt Pięści?~
@598  = ~Bogowie... Masz rację. Ja jej nie mam. Ruszajmy.~
@599  = ~Jest coś w twych słowach, Shar-Teel. Będę musiał to przemyśleć.~
@600  = ~Żałosny prostak... i w dodatku ślepy.~
@601  = ~Posłuchaj sam siebie! Beczysz jak jakiś... mężczyzna! Wszystkie twoje "cele" sprowadzają się do odnalezienia i zabicia jednej jedynej osoby na całym Wybrzeżu. I żeby nikt ci w TYM nie przeszkadzał, boisz się przelać trochę krwi Pięści? Jak żałosne jest to?~
@602  = ~Nie. I udowodnię ci to, wypruwając flaki z każdego z tych mężczyzn.~
@603  = ~Wiesz co... Chyba naprawdę przejęłabym się gdybyś umarł, a to z pewnością coś, czego nie robię często. Pomyślałam, że powiem ci o tym, chyba lubisz tego typu gadki.~
@604  = ~Schlebiasz mi, Shar-Teel.~
@605  = ~Cholera. Teraz czuję się zobligowany do zapłacenia za wskrzeszenie cię, gdybyś padła w bitwie.~
@606  = ~Powinienem być wniebowzięty czy przerażony, niedźwiedzico?~
@607  = ~Gdybym umarł, Shar-Teel, co byś zrobiła?~
@608  = ~Jakikolwiek drań by cię zabił – wepchnęłabym mu do gardła jego własne wnętrzności.~
@609  = ~Skąd ta pewność, że to mężczyzna by mnie zabił?~
@610  = ~Być może to kobieta, równie piękna co niebezpieczna, wpierw uwiedzie mnie by potem wysysać ze mnie krew kropla po kropli... Zawsze chciałem umrzeć w ten sposób. Ale dopiero kiedy osiągnę odpowiedni wiek.~
@611  = ~Hmm, cieszę się, że nie będziesz nudziła się w żałobie po mnie.~
@612  = ~Nie, to nie jest tego warte. Wystarczy że dopilnowałbyś, aby ten ktoś zginął i trafił na drugą stronę. Tam bym mu udowodniła, że pokonanie mnie było wyłącznie kwestią szczęśliwego trafu.~
@613  = ~Shar-Teel, Shar-Teel. Zaświaty są tak złożone, że pewnie nigdy byś nie spotkała swego adwersarza, nawet gdybym go zabił.~
@614  = ~Taa, z pewnością tego dopilnuję.~
@615  = ~Pojmałbym go, a potem wskrzesił cię, abyś sama mogła tego dokonać.~
@616  = ~Niedźwiedzico, nie ma drugiej takiej kobiety jak ty w całych Krainach. Póki żyję, chcę cię mieć u swego boku.~
@617  = ~(spluwa) Jak tylko sobie, do cholery, życzysz.~
@618  = ~Jeszcze jeden powód, dla którego powinieneś się uśmiechnąć.~
@619  = ~Co masz na myśli pytając o to, co bym zrobiła? A!~
@620  = ~Bo żadnej innej kobiecie nie pozwoliłabym zbliżyć się do ciebie na odległość wyciągniętej ręki.~
@621  = ~(szturcha cię łokciem i wybucha śmiechem) Kupiłeś to, kochasiu?~
@622  = ~Daj się uwieść jakiejś cholernej suce, a obydwoje dostaniemy to, czego chcemy – ty umrzesz u jej boku, a ja będę mogła wepchnąć jej do gardła jej własne wnętrzności.~
@623  = ~Ja się nigdy nie znudzę, kochasiu, chyba że zabraknie krwi do przelania. A muszę ci powiedzieć – to się nie stanie za naszego życia, dzięki niech będą Bane'owi.~
@624  = ~Tak, ale chciałabym wiedzieć, że mam szansę. I to nawet całkiem niezłą szansę, skoro wszyscy i tak skończymy w Dziewięciu Piekłach.~
@625  = ~Dzięki, miło wiedzieć, że coś mi się dostanie nawet wtedy, gdy sprawa zostanie zakończona.~
@626  = ~Jest w tobie coś, kochasiu, prawda? (prawie że nieśmiało całuje cię w policzek)~
@627  = ~Ach, do diabła! (łapie twoją głowę i składa na twoich ustach brutalny, głęboki pocałunek)~
@628  = ~Cóż, łaź dalej z takimi rozmarzonymi oczętami, a długość twojego życia skróci się gwałtownie do, powiedzmy, kilku godzin.~
@629  = ~Czy ściganie mordercy twojego przybranego ojca dostarcza ci rozrywki?~
@630  = ~To dość dziwne pytanie, Shar-Teel. Dlaczego pytasz?~
@631  = ~Czuję wiele rzeczy - złość, frustrację, zmęczenie, niezdecydowanie - ale nie przyjemność. Śmierć mojego przybranego ojca jest dla mnie zbyt ważna, by ją potraktować tak lekko.~
@632  = ~Tak, czasami.~
@633  = ~(wzruszasz ramionami) Większość rzeczy dostarcza mi rozrywki. Życie to beczułka miodu, niedźwiedzico.~
@634  = ~Nie. Nie dostarcza. A powinno?~
@635  = ~Co w tym dziwnego?~
@636  = ~Dobór słów... Rozrywka. Czuję wiele rzeczy - złość, frustrację, zmęczenie, niezdecydowanie - ale nie przyjemność. Śmierć mojego przybranego ojca jest dla mnie zbyt ważna, by ją potraktować tak lekko.~
@637  = ~Ktoś pyta co czuję. To, delikatnie mówiąc, coś nowego.~
@638  = ~Pewnie nic. Nie. Nie dostarcza. A powinno?~
@639  = ~Pewnie nic. Tak... Czasami to przyjemne.~
@640  = ~Złość jest dobra, ale jej nadmiar może zaszkodzić w walce. Pomyśl o tym, co zrobisz temu odzianemu w czarną zbroję draniowi kiedy już go dorwiesz, a ta myśl powinna poprawić ci samopoczucie.~
@641  = ~Moja wyobraźnia mnie zawodzi, ale może ty mi pomożesz? Cóż... co więc powinienem uczynić temu łajdakowi?~
@642  = ~Bawi mnie nieskończoność naszego pościgu... cel wydaje się tak blisko, a jednak umyka mi. I to, że jestem niesamowicie naiwny wierząc, że to co robię ma jakikolwiek sens w globalnej skali.~
@643  = ~Już ci mówiłem: nie potraktuję lekko niczego, co jest związane z zabójstwem mego ojca, i nie sprowadzę tego tylko do myśli o nagrodach na mnie czekających.~
@644  = ~Tylko czasami? Co dokładnie cię w tym bawi?~
@645  = ~Nieskończoność naszego pościgu... cel wydaje się tak blisko, a jednak umyka mi. I to, że jestem niesamowicie naiwny wierząc, że to co robię ma jakikolwiek sens w globalnej skali.~
@646  = ~Że dałem się w to wciągnąć. Nie mogę zmusić się do opłakiwania śmierci Goriona. Równie dobrze mógłbym opalać się Calimshanie, a jednak ugrzęzłem w tej idiotycznej grze.~
@647  = ~Zabijanie. To świetny ubaw. A najlepsze mam jeszcze przed sobą. I, w przeciwieństwie do dowcipów, zabijanie nie staje się nudne i powtarzalne... chyba że jakiś kapłański łachudra wskrzesi twoją ofiarę. Oczywiście, istnieją sposoby, aby do tego nie dopuścić...~
@648  = ~Nie, nie jest! Jak dla mnie, jest bardziej beczką pełną krwi, od czasu do czasu zabarwioną dodatkowo posoką.~
@649  = ~A czy ja pytałem cię o zdanie?~
@650  = ~Skoro tak twierdzisz, niedźwiedzico, skoro tak twierdzisz.~
@651  = ~O rety, barwnie to ujęłaś, Shar-Teel.~
@652  = ~Ciesz się tym, póki możesz. Więc może odpowiesz na moje pytanie?~
@653  = ~Czuję wiele rzeczy - złość, frustrację, zmęczenie, niezdecydowanie - ale nie przyjemność. Śmierć mojego przybranego ojca jest dla mnie zbyt ważna, by ją potraktować tak lekko.~
@654  = ~Tak! W innym wypadku, po co się kłopotać? To takie głupie...~
@655  = ~Cóż, nie bawi mnie. A teraz zamknij się.~
@656  = ~Co jest głupie? To, że próbuję pomścić śmierć mego przybranego ojca? Nie pozwolę ci tego umniejszyć!~
@657  = ~Po prostu mnie to nie bawi. Przykro mi, jeśli cię rozczarowałem, Shar-Teel.~
@658  = ~Wbijesz go na pal, ugotujesz w oleju, wypalisz jego wnętrzności kwasem, poćwiartujesz – to wszystko brzmi świetnie, więc po co się ograniczać? Znajdź kogoś, kto będzie go wskrzeszał raz za razem i zabijaj go do momentu, w którym jego śmierć przyniesie ci ostateczną satysfakcję.~
@659  = ~Brzmi ciekawie, Shar-Teel.~
@660  = ~Ja... chyba pozostawię to tobie.~
@661  = ~Zabiję go w walce jeden na jeden, Shar-Teel. Tak będzie honorowo.~
@662  = ~Chciałem zastosować nowatorskie podejście: zmusić go do żalu i odpokutowania jego win...~
@663  = ~Na Myrkula, jaki z ciebie nudziarz!~
@664  = ~(parska) Cóż, upór to powszechna cecha. Jesteś człowiekiem, więc to dla ciebie naturalne.~
@665  = ~Taa, wreszcie mówisz do rzeczy. A przy okazji, co zrobisz z zabójcą swojego przybranego ojca, kiedy go już dorwiemy?~
@666  = ~Zgadzam się z tobą, wskrzeszanie go jest niezłym pomysłem.~
@667  = ~Bo jesteś żałosnym głupcem.~
@668  = ~(mocno uderza cię w ramię) Myślimy podobnie, kochasiu, dlatego podoba ci się to, co mówię.~
@669  = ~Naburmuszony nie wyglądasz korzystnie. Przestań się dąsać i pomyśl o czymś przyjemnym. Na przykład o tym, co zamierzasz zrobić z zabójcą twojego przybranego ojca, kiedy go już dorwiemy?~
@670  = ~Tak, może być... Ale zrób to z rozmachem...~
@671  = ~Fuj... nie wiedziałam, że to cię kręci. Przed pokutą pamiętaj, żeby wydłubać mu oczy oraz odrąbać ręce i nogi. To przyspieszy zmianę.~
@672  = ~Dąsasz się, kochasiu?~
@673  = ~Skąd na Dziewięć Piekieł ten pomysł?~
@674  = ~Nie, w zasadzie nie, dlaczego pytasz?~
@675  = ~Myślę, że sama się dąsasz.~
@676  = ~Dzieci się dąsają, dorośli dumają, Shar-Teel.~
@677  = ~Tak, naszły mnie ponure myśli. Masz na to sposób?~
@678  = ~Wyglądałeś... Sama nie wiem. Nieważne.~
@679  = ~Shar-Teel?~
@680  = ~Jak wyglądałem?~
@681  = ~Może po prostu uderzymy w kimono, niedźwiedzico?~
@682  = ~Nie dąsam się! Nigdy się nie dąsam. Spójrz choćby na ten kocioł umieszczony nad ogniskiem – wystarczy go za szczelnie przykryć, a para wodna rozniesie nasz obiad. Z dąsaniem się jest podobnie. Nie jestem głupia- świetnie radzę sobie z rozładowywaniem złości... w każdej walce.~
@683  = ~(wzdychasz) Albo na mnie...~
@684  = ~Nie przypominaj mi o tym. <PLAYER2> nie umie gotować - dzisiejszej strawy obawiam się bardziej, niż Żelaznego Tronu.~
@685  = ~Dobra, dobra, więc w czym problem?~
@686  = ~Nie obchodzi mnie, które z tych idiotycznych frazesów wybierzesz! Dumanie czy dąsanie się – to wszystko to samo.~
@687  = ~(wzrusza ramionami) Cóż, chyba możemy trochę pobaraszkować, a żarcie niech się gotuje.~
@688  = ~Świetny pomysł, niedźwiedzico!~
@689  = ~Shar-Teel? Czy ty... się dąsasz?~
@690  = ~Przestań na mnie patrzeć... w taki sposób! Nie wiem. Po prostu mam ochotę porozmawiać... ale nie mam za wiele do powiedzenia.~
@691  = ~Spisaliśmy już dzisiejszych zabitych, podzieliliśmy klejnoty i monety-~
@692  = ~Strawa jeszcze nie jest gotowa, więc nie wiemy, czy <PLAYER2> ma zamiar nas otruć, czy nie. Shar-Teel, może usiądziesz bliżej mnie, moglibyśmy obserwować ognisko w ciszy? Byłoby... eee... inaczej.~
@693  = ~Uhm... Może po prostu uderzymy w kimono, niedźwiedzico?~
@694  = ~Co z tobą, zgłupiałeś? Już ci mówiłam. Cholernie nadąsanie.~
@695  = ~Ha, patrzcie tylko, jak się ożywił.~
@696  = ~Ha! Takie jest prawo silnej, może robić to, na co ma ochotę. Teraz zamilcz, nudzisz mnie swoją gadką.~
@697  = ~Mam pomysł, jak trochę się rozerwać. (Klepie cię po pośladkach.)~
@698  = ~Coś w twoim głosie sprawia, że mam wrażenie, iż nie to chodzi ci po głowie.~
@699  = ~To śmieszne. (Pomimo swoich słów, Shar-Teel zajmuje miejsce w twoich ramionach. Kładzie głowę na twoim ramieniu... i zasypia.)~
@700  = ~Wiesz, czego naprawdę pragnę?~
@701  = ~Zabić wszystkich mężczyzn w Faerunie?~
@702  = ~Nie mam pojęcia. Czego naprawdę pragniesz, Shar-Teel?~
@703  = ~Nie. Czego?~
@704  = ~Nie wiem, i wcale mnie to nie obchodzi.~
@705  = ~Cieszę sie, że o tym wspomniałaś. To coś, co powinniśmy przedyskutować już dawno temu. Jesteś tułaczem, Shar-Teel, który podróżuje bez celu zabijając przypadkowych przechodniów. Musisz znaleźć sobie jakieś cele, popracować nad swoim życiem.~
@706  = ~(uderza cię) Nienawidzę, gdy ktoś wkłada swoje słowa w moje usta! Szczególnie wtedy, gdy je dodatkowo wypacza. Nikt nigdy nie słucha, a tylko rozkoszuje się dźwiękiem swojego głosu!~
@707  = ~Jak chcesz. No dalej, możesz zedrzeć swoje gardło. Ale nie oczekuj, że będę tego słuchał.~
@708  = ~Dobra, dobra. Zrozumiałem. Proszę, powiedz czego naprawdę pragniesz, Shar-Teel?~
@709  = ~A więc chcesz poważnie porozmawiać? W porządku, będzie, jak sobie życzysz. Jesteś tułaczem, Shar-Teel, który podróżuje bez celu zabijając przypadkowych przechodniów. Musisz znaleźć sobie jakieś cele, popracować nad swoim życiem.~
@710  = ~Chcę znaleźć miejsce, gdzie Pięść nie będzie mogła mnie dosięgnąć. Wyruszyć gdzieś, może do Calimshanu... Słyszałam, że silna osoba może zbić tam niemałą fortunę na handlu niewolnikami.~
@711  = ~Tak sobie myślałam... Weźmy nasz pulę łupów. Porzućmy wszystkich, szczególnie tę drowią dziwkę, i podejmijmy wspólną podróż. Znajdźmy jakieś przyjemne miejsce.~
@712  = ~Z drugiej strony, irytuje mnie ciągłe przebywanie w towarzystwie szumowin, szczególnie z tym służalczym bardem. Zmiażdżmy robaka, weźmy nasz pulę łupów, porzućmy wszystkich i podejmijmy wspólną podróż. Znajdźmy jakieś przyjemne miejsce.~
@713  = ~Właśnie przyglądałam się tej głupiej dziewczynie, łażącej za tobą krok w krok, jak gówno przyklejone do płaszcza... dłużej tego nie zniosę. Złammy jej kark, albo porzućmy razem z resztą, weźmy naszą pulę łupów i podejmijmy wspólną podróż. Znajdźmy jakieś przyjemne miejsce.~
@714  = ~Tak sobie myślałam... krasnolud jest niezłym wojownikiem, ale reszta... Porzućmy tę żałosną bandę, weźmy naszą pulę łupów i wyruszmy we wspólną podróż. Znajdźmy jakieś przyjemne miejsce.~
@715  = ~Okazuje się, że nie jesteś aż taki żałosny, przynajmniej jak na mężczyznę. Nasza podróż mogłaby być jeszcze zabawniejsza i dochodowa, gdyby nie obciążali nas ci głupcy i mazgaje.~
@716  = ~Nie chcę porzucać Imoen. Tak, jest irytująca jak Dziewięć Piekieł, ale czasem bywa użyteczna.~
@717  = ~Porzucić Imoen? Rzuciło ci się na cholerny mózg? To moja najlepsiejsza przyjaciółka!~
@718  = ~Wolałbym nie tracić kapłańskich umiejętności Viconii. Shar to potężna bogini, i patrzy łaskawym okiem na drowkę.~
@719  = ~Nie waż się mówić w ten sposób o Viconii! Gdybym miał wybierać między wami, wybrałbym ją!~
@720  = ~Eldoth to żmija, ale z pewnością umie śpiewać... Zachowam go przy sobie przez pewien czas.~
@721  = ~Zabić Eldotha? A kto będzie śpiewał? Po za tym ma smykałkę do spiskowania. Ty za to nie potrafisz ani jednego, ani drugiego; w zasadzie jedyne co umiesz, to machać tym swoim mieczem. Więc na twoim miejscu nie wypowiadałbym się na temat wyrzucania z drużyny.~
@722  = ~Wygląda mi to na dobry plan, Shar-Teel, ale nie możemy go teraz wcielić w życie. Pomóż mi naprawić ten bałagan z morderstwem mego ojca, a potem razem wyruszymy na szlak.~
@723  = ~Nie, Shar-Teel, nie zgadzam się.~
@724  = ~Cóż, idź więc pocałuję tę małą zdzirę.~
@725  = ~O, naprawdę? Pomyśleć, że wydawałeś się mniej żałosny od innych mężczyzn. Posłuchaj sam siebie... "naaaajlepsiejszą przyjacióóółkąą..." (spluwa)  Cóż, pamiętaj, że zaproponowałam ci wyjście z sytuacji.~
@726  = ~Jesteś głupcem! Ja zresztą też! Drowka sama mi MÓWIŁA, że może cię mieć, jeśli tylko zechce... Cóż, zmykaj zatem lizać jej buty.~
@727  = ~(Jej wzrok staje się coraz zimniejszy.) Cóż, pamiętaj, że zaoferowałam ci wyjście z sytuacji.~
@728  = ~(Spluwa i nic nie mówi.)~
@729  = ~Powinnam była się domyślić, że podobają ci się takie rzeczy, słabeuszu. Cóż, pamiętaj, że zaoferowałam ci wyjście z sytuacji.~
@730  = ~Cóż, następnym razem kiedy zaczniesz rozpinać przede mną bryczesy, też nie będą obchodziły mnie twoje pragnienia.~
@731  = ~W gruncie rzeczy, mam jakiś cel. Słuchaj, <CHARNAME>...~
@732  = ~W porządku. Ale żwawiej ruszaj tyłek, <CHARNAME>. Wasze towarzystwo zaczyna mnie niecierpliwić. Wszędzie głupcy i słabeusze.~
@733  = ~(Jej wzrok staje się bardzo zimny.) Cóż, pamiętaj, że zaoferowałam ci wyjście z sytuacji.~
@734  = ~Cóż, jak nie to nie.~
@735  = ~To całe Candlekeep! (zżyma się) Było tam tak spokojnie, że straże wzywano, gdy pająk chciał zabić muchę!~
@736  = ~Nie mam pojęcia, jakim cudem tam wytrzymałeś tyle czasu.~
@737  = ~Sam się nad tym zastanawiam, Shar-Teel.~
@738  = ~Instruowano mnie w wielu rzeczach, których chciałem się nauczyć. Spokój, Shar-Teel, nie zawsze jest synonimem nudy.~
@739  = ~Dobrze mnie karmili, i starałem się odłożyć trochę grosza, nim opuściłem Candlekeep. Nie było wcale tak źle, wiesz?~
@740  = ~Uciekałem kilkukrotnie, ale za każdym razem Gorion sprowadzał mnie z powrotem, Shar-Teel. Gdy twój opiekun jest potężnym magiem, nie masz wielkiego wyboru jak poddać się jego woli.~
@741  = ~Zastanawiasz się... zawsze się tylko zastanawiasz, a potem nic nie robisz. Gdyby potwory same nas nie atakowały, pewnie nie podniósłbyś na nie miecza. Żałosne.~
@742  = ~Taa... ale głupi samiec mielący ozorem jest.~
@743  = ~"Spoookóóóój, Shaaar-Teeeeel"... Pff.~
@744  = ~Dlaczego tak to cię irytuje?~
@745  = ~Próba nawiązania rozmowy z tobą nie ma sensu! Powinnaś żyć z goblinami albo orkami.~
@746  = ~(wzdychasz) Nieważne.~
@747  = ~Niezłe żarcie potrafię zrozumieć. Sama nienawidzę rozcieńczonego piwa i solonego mięsa dzień w dzień, ale oszczędzanie... Ten cały Jessup powiedział, że byłeś chłopcem na posyłki. Pff. W jeden dzień w podróży jesteś w stanie zarobić więcej, niż służący w cały miesiąc. To znaczy, o ile napatoczy się głupi grubas z wypchaną sakiewką.~
@748  = ~Więc przestań mi wmawiać, jak fajnie było latać po sprawunki w tym całym Candlekeep.~
@749  = ~Eee... Shar-Teel, ja nie-~
@750  = ~W porządku.~
@751  = ~(wzdychasz cierpliwie) Candlekeep to sławne centrum nauki, Shar-Teel, a mnie strzegł jeden z jej najznakomitszych magów.~
@752  = ~Jeśli jesteś tchórzem. Mój ojciec był potężnym wojownikiem, a przynajmniej tak mówią. Za każdym razem gdy uciekałam, tłukł mnie na kwaśne jabłko, ale ja wciąż próbowałam.~
@753  = ~Potem spotkałam Ysenę. A jej życzeniom nie sprzeciwiał się nikt, nawet mój ojciec. Gdzie jest chęć, tam znajdzie się sposób, <CHARNAME>~
@754  = ~(sarkastycznie) Najwidoczniej jesteś ulepiona z twardszej gliny, niż ja.~
@755  = ~(pojednawczo) Najwidoczniej jesteś ulepiona z twardszej gliny, niż ja.~
@756  = ~Aha.~
@757  = ~Nigdy nie przestałem szukać sposobu na ucieczkę, Shar-Teel, i wreszcie go znalazłem.~
@758  = ~Bo nienawidzę tego twojego protekcjonalnego zachowania.~
@759  = ~Zachowuję się protekcjonalnie tylko wtedy, gdy wygadujesz głupoty.~
@760  = ~Przepraszam, nie chciałem aby tak to zabrzmiało, Shar-Teel.~
@761  = ~Może to zrobię; przynajmniej będzie się z nimi ciekawiej rozmawiało!~
@762  = ~Głuchy jesteś? Nic dziwnego, że nawet chłopcem na posyłki byłeś marnym!~
@763  = ~(wzrusza ramionami) Bez różnicy.~
@764  = ~A ty jesteś idiotą.~
@765  = ~Cóż, to chyba prawda. (uśmiecha się zadowolona)~
@766  = ~(Shar-Teel zamyka usta. Potem chwyta cię za rękę i przypatruje się jej.) Ja... nie chciałam na ciebie nawrzeszczeć, kochasiu. Po prostu nienawidzę tego miejsca, Candlekeep. Cytadele, wszystkie mają więzienia i szubienice... i strażników.~
@767  = ~Zawsze powtarzam: draśnij paladyna/łowcę mieczem, a znajdziesz pod spodem mężczyznę. Śniedź zaraz schodzi, co nie, molu książkowy?~
@768  = ~Tak, kruszy się. Te brednie którymi karmił mnie Gorion, nie wiele mają wspólnego ze światem poza murami Candlekeep.~
@769  = ~Stul gębę! W mym sercu jest rana, której nie da się zagoić! Więc ani się waż!~
@770  = ~Znając twe poglądy na temat bufonów i mężczyzn w ogóle, nie wiem, czy to odczytać jako komplement, czy zniewagę.~
@771  = ~Zawsze powtarzam: draśnij łowcę mieczem, a znajdziesz pod spodem mężczyznę. Śniedź zaraz schodzi, co nie, molu książkowy?~
@772  = ~Widzę że twe praworządne ego jest nadmuchane niczym balon. Ha! Czekam z niecierpliwością, żeby spuścić z niego powietrze. "Pozwalam tej drużynie". Ha!~
@773  = ~Ale przynajmniej brzmisz na kogoś, kogo w ostateczności mogę respektować. O ile nie są to puste słowa.~
@774  = ~Gdybyś pragnął subtelności, zostałbyś czarodziejem. Jasne, zdarzało ci się całymi dniami pleść bzdury, ale byłeś silny.~
@775  = ~Odwal się! Mój miecz jest dla ciebie za dobry! Nadziej się na własny.~
@776  = ~Pewnie nie. I chyba nie jesteś aż tak głupi, by tego żałować.~
@777  = ~Zatem wracaj na kolanach do tych prawych głupców i całuj ich stopy. Może przyjmą cię z powrotem.~
@778  = ~(spluwa) Tchórzliwy robak.~
@779  = ~Nie ma nic chwalebnego w staniu się zwyczajnym człowiekiem. Ale w porównaniu do...~
@780  = ~Do wszystkich diabłów, może rzeczywiście pokładam w tobie nadzieję. I co z tego?!~
@781  = ~Myślałem, że rada będziesz ze.. swobód, na jakie pozwalam tej drużynie. ~
@782  = ~Może miło mi to słyszeć. I co z tego?~
@783  = ~(plujesz) To dlatego porzuciłem Światło? Na cholerne Dziewięć Piekieł! W mym sercu jest rana, której nie da się zagoić! Więc ani się waż!~
@784  = ~Jestem kobietą lubiącą wyzwania. I jeśli nie przestaniesz się trząść jak kura, sprawię ci prawdziwą ranę w sercu.~
@785  = ~Nie możesz pewnie zrozumieć tragedii utraty Błogosławieństwa, oddalenia od Światła i świadomości... świadomości, że to wszystko z własnej winy i braku siły, aby to naprawić. ~
@786  = ~Dziękuję. Potrzebowałem tego. Chyba nie jestem stworzony do bycia paladynem. ~
@787  = ~Dziękuję. Potrzebowałem tego. Chyba nie jestem stworzony do bycia łowcą.~
@788  = ~Dobądź miecz, Shar-Teel. Oto moja pierś.~
@789  = ~Subtelność nie jest twoją mocną stroną, co? Walisz z siłą młota dwuręcznego.~
@790  = ~ Teraz brzmisz na kogoś, kogo w ostateczności mogę respektować. O ile nie są to puste słowa. ~
@791  = ~Cóż, <CHARNAME>, pewnie zaraz po zakończeniu naszej bitwy z Sarevokiem uciekniesz do domu. Mężczyźni zawsze za tym tęsknią. Żałosne.~
@792  = ~Tęsknię za Candlekeep. Odkąd je opuściłem zaznałem jedynie grozy, ciemności i bezmiaru drani gotowych poderżnąć mi gardło za kilka monet.~
@793  = ~Candlekeep zostawiłem dawno za sobą. Szeroki świat oferuje mi znacznie więcej krwi i złota.~
@794  = ~Phi! Candlekeep, dom świętoszkowatych mnichów i chłopów przebranych za żołnierzy. Żałuję każdego dnia, jaki tam spędziłem.~
@795  = ~Candlekeep było moim domem i azylem. Pewnego dnia tam powrócę, lecz teraz pragnę zaznać przygody.~
@796  = ~Czy zawsze w tym co mówisz musi być jakaś ledwie zakamuflowana obraza?~
@797  = ~I byłam jednym z nich. Mam na myśli drani pragnących poderżnąć ci gardło.~
@798  = ~Wciąż cię to korci, prawda?~
@799  = ~Wydawało mi się, że byliśmy przyjaciółmi, Shar-Teel.~
@800  = ~Jestem tego świadom, dlatego mam cię na oku.~
@801  = ~Ach! Cóż, nie jesteś beznadziejnie głupi. Oczekiwałam od ciebie raczej mdłych sentymentów, nie zdrowego zamiłowania do wędrówek.~
@802  = ~Jestem pełen niespodzianek.~
@803  = ~Cóż, skoro oczekujesz mdłych sentymentów...~
@804  = ~Sam jestem zaskoczony swym zamiłowaniem do wędrówek. Sądząc po stanie twych butów, podzielasz mą pasję.~
@805  = ~Co masz na myśli, mówiąc o przygodach? To truchtanie wzdłuż dróg, gnanie na złamanie karku by wykonać zadanie za jakąś marną sumę złota... uliczny kot ma lepsze życie! Przynajmniej ma okazję posmakować krwi raz na jakiś czas.~
@806  = ~Twe zamiłowanie do stosowania zwierzęcych porównań jest zdumiewające, Shar-Teel. Byliśmy świniami, psami, szczurami a teraz ulicznymi kotami. Co następne, osły?~
@807  = ~Nie dziwię się, że z taką postawą nie masz zbyt wielu przyjaciół.~
@808  = ~Nie wkładaj swoich słów w moje usta. Przygoda to dla mnie walka, próba sił.~
@809  = ~Ha! To chyba twoja taktyka walki – lepiej unikać ciosów, zamiast znieść je jak prawdziwy wojownik.~
@810  = ~Przyjmujesz wszystkie ciosy na głowę? Pewnie to wyjaśnia zadziwiający brak inteligencji jaki cały czas sobą demonstrujesz.~
@811  = ~Przyjmuję tylko ciosy potężne i godne, unikam tych słabowitych. Odpowiadając na twe wcześniejsze pytanie, spostrzegam przygodę jako możliwość sprawdzenia siebie i mej siły. Wykonywanie zleceń to skutek uboczny.~
@812  = ~Pff. Walcz po swojemu, ja zrobię to samo i zobaczymy, kto pierwszy umrze z tchórzostwa. Poza tym, nie mam ci już nic do powiedzenia. Teraz zejdź mi z oczu, zanim wpadnę na pomysł rozkwaszenia ci twarzy.~
@813  = ~Oczywiście. Za przyzwoitą cenę. Albo z nudów.~
@814  = ~Nie masz chyba zbyt wielu przyjaciół, prawda?~
@815  = ~Zdajesz sobie sprawę, że to samo dotyczy ciebie. Znudź mnie, a twoje życie zakończy się, Shar-Teel.~
@816  = ~To coś, co może zmienić się w każdej chwili. Nie dbasz zbytnio o towarzystwo.~
@817  = ~Kłamiesz. Po co ze mną podróżujesz, skoro tak uważasz?~
@818  = ~Nie zrezygnuję z twej przyjaźni, Shar-Teel. Wytrwałaś ze mną tak długo, to oznacza, że cieszysz się mym towarzystwem.~
@819  = ~Przyjaciele? Pfff – nie potrzebuję przyjaciół.~
@820  = ~A jednak wciąż ze mną podróżujesz.~
@821  = ~Ja też nie. Szczególnie w postaci ponurej wojowniczki, z której więcej problemów, niż pożytku.~
@822  = ~Jesteś tylko dodatkowym przeciwnikiem dla moich wrogów. Poza tym, jesteś zaledwie źródłem złota. I rozdrażnienia. OGROMNEJ dawki rozdrażnienia.~
@823  = ~Skoro tak uważasz, to możesz odejść. Nie potrzebuję kogoś takiego jak ty.~
@824  = ~Gdybyśmy nie potrzebowali twej siły, zabiłbym cię za te słowa. Zamilcz, Shar-Teel, chyba że chcesz umrzeć.~
@825  = ~Znów kłamiesz. Obrażanie innych przychodzi ci tak naturalnie, że wątpię abyś w ogóle zdawała sobie sprawę z tego, co mówisz.~
@826  = ~Jeśli już musisz błagać o moją akceptację, powiedzmy, że powstrzymujesz mnie od zanudzenia się na śmierć. Coś przyciąga do ciebie wrogów, jak muchy do lepu. To pewnie przez ten charakterystyczny dla mężczyzn odór.~
@827  = ~Z przyjemnością.~
@828  = ~Niczego innego od ciebie nie oczekuję. Sama również będę miała na ciebie oko.~
@829  = ~Nie musi tak być. Powinniśmy nauczyć się współpracować, jeśli chcemy wspólnie podróżować.~
@830  = ~Więc będziemy tkwili w tym niełatwych pacie. Szkoda, że nie możemy sobie zaufać, Shar-Teel.~
@831  = ~Tak.~
@832  = ~Chciałbym tylko, abyśmy byli przyjaciółmi.~
@833  = ~W takim razie wolałbym, abyś milczała.~
@834  = ~Wiedz zatem, że to ostatnie słowa, jakie do ciebie skierowałam, szumowino.~
@835  = ~Z całą pewnością jesteś pełen czegoś.~
@836  = ~Czy zawsze musisz mnie obrażać?~
@837  = ~Ty również, suko. Mam dość twego jadowitego języka.~
@838  = ~Czy ty w ogóle zastanawiasz się nim rzucisz obelgą?~
@839  = ~NIE.~
@840  = ~Och, żart, <CHARNAME>? Na zawsze pozostaniesz głupcem.~
@841  = ~Przynajmniej cień uśmiechu zagościł na twej twarzy. Być może wkrótce będziemy siedzieć przy ognisku wnosząc toasty za naszą przyjaźń.~
@842  = ~A ty ponurakiem. Słuchaj uważnie, bo nie będę powtarzać, Shar-Teel: rozchmurz się, kobieta, albo zamilcz.~
@843  = ~Tak? Cóż, to ty z własnej woli podróżujesz z "głupcem".~
@844  = ~Nie jestem poszukiwaczem przygód z zachcianki, <CHARNAME>. Podróżuję, bo dzięki temu straże nie zetną mi głowy w środku nocy, albo jeszcze gorzej, nie zamkną mnie w celi bym zgniła.~
@845  = ~Ale musisz być taka samotna. Nie szukasz towarzystwa kogoś, z kim mogłabyś rozmawiać podczas swych podróży?~
@846  = ~Twe życie nie było proste.~
@847  = ~Wielka szkoda, że jesteś tylko bezużyteczną świnią, ale cóż, nie można zmienić przeznaczenia.~
@848  = ~Nie, ale przynajmniej obfitowało w wydarzenia. I krew. A ja nie mam innych zachcianek.~
@849  = ~A co z przyjaciółmi?~
@850  = ~Żal mi cię, Shar-Teel, i twej maciupeńkiej mentalności.~
@851  = ~Nie ma nic gorszego od litości głupca. Nie marnuj mojego czasu na wyrazy troski, jeśli mi współczujesz.~
@852  = ~Tylko tego ci współczuję. Resztę podziwiam. Nie jesteś mi obojętna, czy ci się to podoba, czy nie.~
@853  = ~To ostatnia twoja rada, której posłucham. Od teraz, jesteś dla mnie tylko mieczem do wynajęcia.~
@854  = ~Odpowiedzią na to będzie zdecydowanie "nie", <CHARNAME>.~ ~Ale nie przestawaj szczebiotać. Dzięki temu droga mniej się dłuży. Co mi przypomniało – powinniśmy znaleźć kogoś do zabicia, i to jak najszybciej.~
@855  = ~Uwierz mi, wolę, gdy sprawy tak się mają.~
@856  = ~Więc, jak podobał ci się mój ojciec, <CHARNAME>?~
@857  = ~Wydawał się troszczyć o ciebie, Shar-Teel. Na swój sposób.~
@858  = ~Nie wyrobiłem sobie o nim zdania, Shar-Teel.~
@859  = ~To odrażający typ.~
@860  = ~Wydaje mi się, że oboje macie wiele wspólnego.~
@861  = ~Chyba nie jest złym człowiekiem. Pomógł nam i w ogóle.~
@862  = ~TROSZCZYĆ o mnie? Obchodzi go tylko i wyłącznie jego reputacja pośród równie skorumpowanych śmieci!~
@863  = ~A więc oboje macie ze sobą jeszcze więcej wspólnego, niż początkowo sądziłem.~
@864  = ~Pozwolił nam odejść dzięki tobie.~
@865  = ~I te "skorumpowane śmiecie" strofowałyby go za powieszenie własnej córki? Nie sądzę, Shar-Teel. Została w nim odrobina honoru. On... on musi cię kochać, Shar-Teel... na swój sposób.~
@866  = ~Dobra, będzie jak chcesz. To bydlak i oszust.~
@867  = ~Ja po prostu... nie wyrobiłem sobie o nim zdania, Shar-Teel.~
@868  = ~Ile czasu potrzebujesz aby "wyrobić sobie zdanie"? Myślenie aż tak cię boli? Jesteś żałosny!~
@869  = ~Mówisz to tak, jakby nic cię to nie obchodziło!~
@870  = ~Shar-Teel, proszę... Mam znacznie ważniejsze rzeczy na głowie niż ocenianie przywar twego ojca oraz szacowanie stopnia jego nikczemności.~
@871  = ~Użycie słów, jakie przyszły mi do głowy po spotkaniu z twym ojcem byłoby niewyobrażalnym nietaktem w obecności damy oraz kłóciłoby się z mym dobrym wychowaniem.~
@872  = ~Powiedziałem dokładnie to, co chciałaś usłyszeć.  A teraz odczep się.~
@873  = ~Cóż, powiedzmy, że poczułem ulgę. Wygląda na to, że prawdopodobieństwo konieczności proszenia go o twą rękę bliskie jest zeru.~
@874  = ~CO? Nie jestem taka, jak mój ojciec!~
@875  = ~Oczywiście, że jesteś. Kropla w kroplę.~
@876  = ~Oboje jesteście silni i nie szanujecie prawa.~
@877  = ~Oboje pracujecie na usługach skończonych łajdaków.~
@878  = ~Masz jego profil, Shar-Teel.~
@879  = ~Pamiętam, że mówiłaś, iż traktował kobiety gorzej niż ziemie, bo której stąpa. Ty traktujesz mężczyzn w ten sam sposób.~
@880  = ~Czemu go bronisz?~
@881  = ~Bogowie! Nie uśmiechało mi się wisieć na szubienicy aż wyzionę ducha. Spodobało mi się, że nas wypuścił. W porównaniu z tym, wszystkie twe skargi na niego wydają się takie błahe.~
@882  = ~Shar-Teel, nie podoba mi się w to, w którą stronę zmierza ta rozmowa.~
@883  = ~Nie powinienem. To żałosna samcza świnia.~
@884  = ~I dlatego powiedział, że ma nadzieję już nigdy mnie nie zobaczyć? Jesteś idiotą, jeśli wciąż twierdzisz, że mnie kocha. Kochać oznacza szanować! On nigdy w życiu nie szanował żadnej kobiety!~
@885  = ~Traktujesz mężczyzn w ten sam sposób, jak on kobiety. Macie seksizm we krwi.~
@886  = ~Skoro tak twierdzisz, niedźwiedzico.~
@887  = ~W takim razie może mam ciekawsze rzeczy do roboty niż pomaganie ci w znalezieniu mordercy twojego ojca!~
@888  = ~(prycha) Nie jestem damą, ale dziękuję. Nie przeszkadza ci to jednak przeklinać jak szewc.~
@889  = ~Ba.~
@890  = ~(śmieje się głośno) Na pewno!~
@891  = ~Poprosić o moją rękę! Co za stek...~
@892  = ~Wiesz co ci powiem – słyszałam, że damulki z dobrych domów uznają za stosowne wyznaczenie jakiegoś wyzwania dla swoich adoratorów, jak choćby zabicie smoka czy pokonanie jakiegoś innego stworzenia. Też jedno dla ciebie znalazłam: jeśli kiedykolwiek zechcesz mnie poślubić, chrzanić smocze kryjówki. Przynieś mi głowę mojego ojca. Nabitą na włócznię.~
@893  = ~(niechętnie) No dobrze, może masz rację, kochasiu. Tylko że ja nie mam zamiaru padać na kolana i całować czyichkolwiek stóp.~
@894  = ~(ze złością) Nie mylisz się co do drania, kochasiu. Tylko że ja nie mam zamiaru padać na kolana i całować czyichkolwiek stóp.~
@895  = ~(posępnie) Spadaj.~
@896  = ~Co! Ty żałosny idioto! Dlaczego się tak uśmiechasz?! Ja przynajmniej jestem usprawiedliwiona.~
@897  = ~Ja... Zgoda. Przemyślę to. Później.~
@898  = ~(syczy) Żałuję, że to zrobił. Zasłużyłeś na pętlę.~
@899  = ~Cóż, kochasiu. Nie obawiaj się, nie pozwolę twojemu bratu cię wypatroszyć. Ten przywilej należy do mnie!~
@900  = ~(uśmiechasz się) Jesteś taka subtelna, niedźwiedzico. Pogarda to jedyne, co możesz mi zaoferować?~
@901  = ~(cicho) Podejdź do mnie na chwilę, Shar-Teel.~
@902  = ~A ja nie pozwolę, aby przez niego spadł ci choć włos z głowy!~
@903  = ~Dziękuję ci, Shar-Teel. Podniosłaś mnie na duchu.~
@904  = ~Jeśli dasz się zabić, kochasiu, dostaniesz ode mnie takie kazanie, że będziesz modlił się o utratę słuchu! (Gwałtownie przytula cię.) Bądź ostrożny, <CHARNAME>.~
@905  = ~Po co? (Jej głos opada do cichego szeptu i powoli do ciebie podchodzi.)~
@906  = ~(unosisz jej brodę i całujesz ją) Po to, niedźwiedzico.~
@907  = ~(pieścisz jej policzek)  Nie chcę umrzeć nie wyznawszy ci tego: kocham cię, Shar-Teel.~
@908  = ~(obejmujesz ją) Shar-Teel, gdybym tam zginął... gdybym zginął, chcę, abyś-~
@909  = ~Nieważne.~
@910  = ~(cicho) To nie mnie ściga, kochasiu.~
@911  = ~Cieszę się, że cię to rozśmieszyło. (Odwraca się gwałtownie; czy ten błysk w jej oku mógł być łzą?)~
@912  = ~Przestań! Nie mam zamiaru podać mu się na talerzu, otumaniona tymi bzdetami...~
@913  = ~Ach, do diabła z tym!~
@914  = ~(Shar-Teel całuje cię mocno.)~
@915  = ~Walcz dobrze, <CHARNAME>, i ani się waż dać zabić.~
@916  = ~Nie zrobię tego!~
@917  = ~Tak. Nieważne.~
@918  = ~(Shar-Teel leniwie porządkuje zdobyte łupy. Zajmuje jej to trochę więcej czasu niż zazwyczaj.)~
@919  = ~Czy coś szczególnie przyciągnęło twoją uwagę, niedźwiedzico?~
@920  = ~(Uklęknij przy Shar-Teel i spróbuj dojrzeć, co przykuło jej wzrok.)~
@921  = ~(Pozwól jej w spokoju porządkować łupy.)~
@922  = ~To nie twój interes. Ta część należy do całej drużyny, więc mogę sobie wybrać co tylko chcę.~
@923  = ~Tak, tak, oczywiście. Ciekawiło mnie, co takiego mogło przykuć twoją uwagę i jest mniejsze od topora bojowego.~
@924  = ~Skąd miałbym wiedzieć, że nie zbierasz więcej, niż ci się należy?~
@925  = ~To mój interes, niedźwiedzico. Dzięki temu żyję. A teraz powiedz mi, co takiego zachowałaś dla siebie?~
@926  = ~Shar-Teel, sprzedajemy wszelkie łupy, wyjątek stanowią rzeczy, których używamy. Więc odłóż to bezzwłocznie... cokolwiek to jest. Miej przyzwoitość i nie okradaj własnych towarzyszy.~
@927  = ~(Wydaje się, że Shar-Teel nie chce rozstać się z niewymyślnym pierścieniem z półprzeźroczystym, szarym kamieniem. Obraca go w palcach i udaje Ci się dostrzec prześwitujące przez niego czerwone pręgi.)~
@928  = ~Krwawnik! Nic dziwnego, że przypadł ci do gustu, Shar-Teel!~
@929  = ~Shar-Teel, sprzedajemy wszelkie łupy, wyjątek stanowią rzeczy, których używamy. Więc odłóż to bezzwłocznie... cokolwiek to jest. Miej przyzwoitość i nie okradaj własnych towarzyszy.~
@930  = ~(Z zadowolonym westchnieniem, Shar-Teel zabiera sobie niewymyślny pierścień z półprzeźroczystym, szarym kamieniem; prześwitujące przez kwarc czerwone pręgi układają się w skomplikowaną pajęczynę.)~
@931  = ~(Kiedy dostrzega, że ją obserwujesz, zżyma się.) Ta część należy do całej drużyny. Mogę sobie zabrać, co tylko chcę.~
@932  = ~Shar-Teel, sprzedajemy wszelkie łupy, wyjątek stanowią rzeczy, których używamy. Więc odłóż to bezzwłocznie... cokolwiek to jest. Miej przyzwoitość i nie okradaj własnych towarzyszy.~
@933  = ~Pierścień? Cóż, zabierz go sobie. Mam nadzieję, że nie masz zamiaru mi się oświadczyć, biorąc pod uwagę twe pokrętne wyobrażenie na temat ról przypisanym poszczególnym płciom.~
@934  = ~Chcesz tę... błyskotkę? Shar-Teel, jestem zaskoczony!~
@935  = ~(Shar-Teel rzuca Ci piorunujące spojrzenie.) Roszczę sobie do niego prawo!~
@936  = ~(Próbuje Cię złapać tak szybko, że pewnie zmiażdżyłaby Ci tętnicę. Masz szczęście, że refleks Cię nie zawiódł... Uchylasz się w samą porę.)~
@937  = ~(W dłoni trzyma niewymyślny pierścień z półprzeźroczystym, szarym kamieniem; prześwitujące przez kwarc czerwone pręgi układają się w skomplikowaną pajęczynę.)~
@938  = ~Shar-Teel, sprzedajemy wszelkie łupy, wyjątek stanowią rzeczy, których używamy. Więc odłóż to bezzwłocznie. Miej przyzwoitość i nie okradaj własnych towarzyszy.~
@939  = ~(Usta Shar-Teel wykrzywiają się w nieprzyjemnym uśmiechu.) Będziesz musiał mi zaufać, kochasiu. Chyba że chcesz powalczyć o to, co sobie wzięłam?~
@940  = ~Co mogło przykuć twą uwagę i jest mniejsze od topora bojowego?~
@941  = ~N-nie. Proszę, weź co chcesz. To prezent.~
@942  = ~Ta, właściwie to chcę!~
@943  = ~Shar-Teel, sprzedajemy wszelkie łupy, wyjątek stanowią rzeczy, których używamy. Więc odłóż to bezzwłocznie... cokolwiek to jest. Miej przyzwoitość i nie okradaj własnych towarzyszy.~
@944  = ~(Shar-Teel chwyta pierwszą lepszą torbę podróżną i odchodzi.)~
@945  = ~(Nie pozwól jej odejść.)~
@946  = ~(Pozwól jej odejść.)~
@947  = ~Lubię kamienie – są twarde i mocne, a ten ma w sobie tego ducha.~
@948  = ~Jeśli lubisz czerwone kamienie, ofiaruję ci rubin, jak tylko natkniemy się na jakiś, niedźwiedzico.~
@949  = ~(wzruszasz ramionami) Cóż, zabierz go sobie. Mam nadzieję, że nie masz zamiary mi się oświadczyć, biorąc pod uwagę twe pokrętne wyobrażenie na temat ról przypisanym poszczególnym płciom.~
@950  = ~Ducha, Shar-Teel? Czyżbyś nawróciła się na jakąś barbarzyńską religię?~
@951  = ~Fajnie, fajnie. Cieszę się, że przypadł ci go gustu.~
@952  = ~Nie ma szans, głupku. Mam zamiar wyjść za nieśmiałego prawiczka... rumieniącego się pod swoimi złotymi loczkami na każdy mój widok.~
@953  = ~Jakby mnie to obchodziło. Podoba mi się, więc go zabieram!~
@954  = ~Dobrze. To lubię. (Shar-Teel wkłada do kieszeni pierścień z krwawnikiem. Wygląda niewymyślnie, choć prześwitujące przez kwarc czerwone pręgi układają się w skomplikowaną pajęczynę.)~
@955  = ~Nalegam! (Shar-Teel wyciąga swój miecz.)~
@956  = ~(Zostaw ją w spokoju.)~
@957  = ~Ba. Rubiny, szafiry, szmaragdy – to dobre dla damulek z wyobraźnią niczym sroki, które lubują się w błyskotkach. Niech nam za nie płacą złotem. Ten ma charakter. I podoba mi się jego nazwa. Krwawnik.~
@958  = ~Tylko ślepiec nie zauważyłby, że ten kamień aż prosi o rzeź.~
@959  = ~Czemu zmuszasz nas do taszczenia tego wszystkiego? Na książkach nie zarobimy więcej niż kilka marnych miedziaków!~
@960  = ~Być może to nostalgia, niedźwiedzico. Pamiętaj, że dorastałem w bibliotece.~
@961  = ~Człek który nie zgarbi się by podnieść miedziaka nie jest go wart! Ci kupcy może nie dadzą nam fortuny za te księgi, ale wyjdziemy na swoje, Shar-Teel, skoro mamy je za darmo.~
@962  = ~Gdy powiem, że masz dźwigać wór kamieni, to zrobisz to. Więc nie zadawał głupich pytań. To ja tutaj dowodzę. Czy to dla ciebie jasne, Shar-Teel?~
@963  = ~Cóż, oczywiście, aby wyrobić mięśnie i wzmocnić wytrzymałość. Spójrzmy prawdzie w oczy, niektórzy z naszych towarzyszy to słabeusze.~
@964  = ~Cóż, oczywiście, aby wyrobić mięśnie i wzmocnić wytrzymałość.~
@965  = ~Jakby było się czym chwalić!~
@966  = ~Książki są pożyteczne, niedźwiedzico.~
@967  = ~Wiesz co? Gdy powiem, że masz dźwigać wór kamieni, to zrobisz to. Więc nie zadawał głupich pytań. To ja tutaj dowodzę. Czy to dla ciebie jasne, Shar-Teel?~
@968  = ~Hmm... Pomyśl o tym w ten sposób: potrzebujemy ksiąg, aby wyrobić mięśnie i wzmocnić wytrzymałość. Spójrzmy prawdzie w oczy, niektórzy z naszych towarzyszy to słabeusze.~
@969  = ~Hmm... Pomyśl o tym w ten sposób: potrzebujemy ksiąg, aby wyrobić mięśnie i wzmocnić wytrzymałość. ~
@970  = ~Tak, grosik do grosika... Lubię złoto, ale przysięgam <CHARNAME>, jeśli damy się przyłapać na kradzieży KSIĄŻEK z domu jakiegoś skąpego mieszczanina, odetnę ci ramię zanim zdążą zrobić to Pięści. Podobnie jak język.~
@971  = ~Nie obawiaj się, kruszynko. Nie damy się złapać. Jestem na to za dobry.~
@972  = ~Hmm... Pomyśl o tym w ten sposób: potrzebujemy ksiąg, aby wyrobić mięśnie i wzmocnić wytrzymałość. ~
@973  = ~O, myślisz, że jestem głupia? Pozwól, że powtórzę to, co właśnie powiedziałeś... Żebyś miał pewność, że to jednak do mnie dotarło.~
@974  = ~Powiedziałeś, że jesteś kundlem, któremu wydaje się że może biegać z wilkami. Cóż, mam dla ciebie ciekawostkę – w wilczym stadzie trzeba wywalczyć sobie przywództwo.~
@975  = ~Rozumiem twój punkt widzenia, Shar-Teel. Jesteś najsilniejsza, więc powinienem pozwolić ci dowodzić.~
@976  = ~Shar-Teel, oboje jesteśmy silni, i chcemy przewodzić stadu. Ale ty jesteś kobietą a ja mężczyzną, więc powinienem spełnić twoje życzenie. Od teraz dowodzisz.~
@977  = ~M... mężczyzna nigdy nie powinien kłócić się z kobietą. Nie chcesz nieść książek, skarbie? W porządku. Nie będziemy nieść książek.~
@978  = ~Więc walczmy, suko!~
@979  = ~Cóż, tak. Następnym razem gdy będziemy w mieście, lepiej zgromadź trochę więcej mięśniaków, żebyśmy mogli zastąpić tę marną imitację drużyny.~
@980  = ~(Jesteś zadowolony, że udało Ci się uspokoić Shar-Teel.)~
@981  = ~(Być może to przeciąganie struny, lecz czujesz się dziś jak prawdziwy śmiałek...) Książki mają również inne zastosowanie, niedźwiedzico.~
@982  = ~Jeśli wzmacnia cię noszenie książek, po tylu latach biegania na posyłki dla mnichów w Candlekeep powinieneś być już silny jak troll. Ale z drugiej strony, weźmy za przykład samych mnichów. Jejku, oni powinni być silniejsi od olbrzymów!~
@983  = ~(Jesteś zadowolony, że udało Ci się uspokoić Shar-Teel.)~
@984  = ~W zasadzie mnisi z Candlekeep, którzy czczą Oghmę są całkiem silni i nielisi z nich zapaśnicy, tak samo jak ich bóstwo.~
@985  = ~My? JA jestem wystarczająco silna. A ty... Jeśli wzmacnia cię noszenie książek, po tylu latach biegania na posyłki dla mnichów w Candlekeep powinieneś być już silny jak troll. Ale z drugiej strony, weźmy za przykład samych mnichów. Jejku, oni powinni być silniejsi od olbrzymów!~
@986  = ~Lepiej nie używaj więcej tego kaznodziejskiego tonu mówiąc do mnie, kochasiu.~
@987  = ~Wyglądasz na zmęczoną, Shar-Teel. Zostawmy tę kłótnię na... świętego nigdy.~
@988  = ~(Uśmiechasz się leniwie i ostrożnie otwierasz Historię Martwej Trójki.) Posłuchaj przez chwilę. Ta księga opowiada o morderstwach i zdradzie, i walce międzyb... (zaczynasz czytać:) "Przed wiekami był tylko jeden bóg walki, śmierci i umarłych - zwano go Jergal, Pan Końca Wszechrzeczy..."~
@989  = ~(Uśmiechasz się leniwie i ostrożnie otwierasz Historię Dolin i Dworu Elfów.) Posłuchaj przez chwilę. W tej księdze jest dużo bitew i rzezi. (zaczynasz czytać:) "Założenie Krainy Dolin o setki lat poprzedziło powstanie którejkolwiek z istniejących Dolin. Natomiast kalendarz znany jako Kalendarz Dolin ma uczcić pamięć ludzi, którzy otrzymali prawo osiedlenia się na ziemiach rozciągających się na północ i zachód od Morza Wewnętrznego..."~
@990  = ~(Uśmiechasz się leniwie i ostrożnie otwierasz Historię Monety Losu.) Posłuchaj przez chwilę. Ta księga opowiada o przeznaczeniu każdego z nas. (zaczynasz czytać:) "Podług starych opowieści szczęście odgrywa istotną rolę w życiu każdego z nas. W chwili, gdy w Krainach rodzi się nowe dziecko, Tymora rzuca monetą wybitą z pozostałości pierwszej bogini szczęścia, Tyche..."~
@991  = ~(Uśmiechasz się leniwie i ostrożnie otwierasz Historię Ostatniej Wędrówki Olbrzymów.) Posłuchaj przez chwilę. Ta księga opowiada o niebezpieczeństwach lojalności. Może ci się spodobać. (zaczynasz czytać:) "Na wschód od Wielkiej Rozpadliny, we Wschodnim Shaar niegdyś istniało państwo tytanów. Imperium powstało u zarania Faerunu, a jego władcy w swej arogancji rzucili wyzwanie bogom. Za karę potęgi przeklęły panującego monarchę ciekawością, a jego ziomków oddaniem..."~
@992  = ~(Uśmiechasz się leniwie i ostrożnie otwierasz Historię Monety Losu.) Posłuchaj przez chwilę. Ta księga opowiada o przeznaczeniu każdego z nas. (zaczynasz czytać:) "Podług starych opowieści szczęście odgrywa istotną rolę w życiu każdego z nas. W chwili, gdy w Krainach rodzi się nowe dziecko, Tymora rzuca monetą wybitą z pozostałości pierwszej bogini szczęścia, Tyche..."~
@993  = ~(prycha) Widziałam znacznie lepszych złodziei we Wrotach Baldura, którzy dali się złapać. A teraz odpieprz się.~
@994  = ~(Być może to przeciąganie struny, lecz czujesz się dziś jak prawdziwy śmiałek...) Książki mają również inne zastosowanie, niedźwiedzico.~
@995  = ~W twych ustach brzmi to niemal jak deklaracja miłości.~
@996  = ~(spluwa) Przywódca, który na zawołanie rezygnuje ze swojej pozycji. To żałosne.~
@997  = ~(Wrogi uśmieszek wykrzywia wargi Shar-Teel.) W końcu.~
@998  = ~Może zamiast ton papieru ponosimy twoje martwe ciało, "skarbie"?~
@999  = ~(kpiąco parska) A z kim to biłeś się w Candlekeep? Szczurami? Chórzystami?~
@1000 = ~Z... z mnichami Oghmy, niedźwiedzico.~
@1001 = ~Spróbuj, a odwdzięczę ci się ciosem tak silnym, że stracisz słuch.~
@1002 = ~Wzmocniło cię noszenie książek i rozwijanie zwojów, nie wątpię. Przestaniesz się w końcu wygłupiać? Zaczynam tracić do ciebie cierpliwość.~
@1003 = ~(Kuli się obok Ciebie, kładąc głowę na Twoim udzie. Jej ponurą twarz spowija mina nie do odczytania. Nie nazwałbyś jej w tym momencie marzycielką, ale wydaje się być zadowolona.)~
@1004 = ~(Nagle zdajesz sobie sprawę, i jesteś tego absolutnie pewien, że nikt nigdy nie czytał jej książek na głos.)~
@1005 = ~(Kładziesz dłoń na głowie Shar-Teel.)~
@1006 = ~(Czytasz dalej.)~
@1007 = ~(kaszlesz) Tak się zastanawiam, Shar-Teel, czy ktoś czytał ci książki, kiedy byłaś mała? Twój ojciec albo matka?~
@1008 = ~Co za głupie marnowanie czasu! Gdybym kiedykolwiek chciała przeczytać którąś z tych cholernych książek, zrobiłabym to sama.~
@1009 = ~(Wyrywa Ci książkę z rąk i chowa ją do plecaka.)~
@1010 = ~(Shar-Teel odwraca się... jej twarz ma ten sam, potulny wyraz.)~
@1011 = ~(Nachylasz się do niej i całujesz łagodnie.) ~
@1012 = ~(kaszlesz) Tak się zastanawiam, Shar-Teel, czy ktoś czytał ci książki, kiedy byłaś mała? Twój ojciec albo matka?~
@1013 = ~Nie. (Ucina temat i spogląda na Ciebie z urazą.)~
@1014 = ~Na co to komu w ogóle potrzebne?~
@1015 = ~(Shar-Teel odpowiada na pocałunek i unosi się powoli, podążając za twoimi ustami, aż jest w stanie Cię objąć. W tej złowieszczej ciszy, Shar-Teel obdarza Cię najdelikatniejszymi pieszczotami. To pierwszy raz, kiedy wojowniczka oddała się Tobie, zamiast brać Ciebie. Być może rankiem będzie tego żałować...)~
@1016 = ~Zerwiesz choć jeden pączek dla tej ulicznicy, a przysięgam, że wepchnę ci go tam, gdzie słońce nie dociera! Tak, a ostry miecz mi w tym pomoże.~
@1017 = ~Nie martw się, to tylko kwiaty.~
@1018 = ~Nie musisz mówić tak obrazowo...~
@1019 = ~Czy... jesteś zazdrosna?~
@1020 = ~Ostrzegam cię!~
@1021 = ~Ty... zerwałeś te śmierdzące badyle dla swojej dziwki! Nie kłopocz się zaprzeczaniem, ty draniu!~
@1022 = ~(Twoja potężna towarzyszka, Shar-Teel, odwraca się do Ciebie, silna i dumna, choć o nieprzyjemnym charakterze.)~ [X#BLANK]
@1023 = ~(Spogląda na Ciebie groźnie, aż masz wrażenie, że jej wzrok wypali dziury w twojej zbroi.)~
@1024 = ~"Pewnego dnia," ogłasza ponuro, "Pewnego dnia, wypatroszę cię jak rybę."~
@1025 = ~(Chwyta Twoje ramiona i ściska je, omal nie miażdżąc Ci mięśni.) Słucham? Sam się prosiłeś o masaż pleców, prostaku.~
@1026 = ~(Obejmuje Cię i przytula, omal nie unosząc Cię w powietrze. Jednak pomimo tej odrobiny bólu, w jej ramionach czujesz się dziwnie bezpiecznie.)~
@1027 = ~(warknięcie) Mężczyźni!~
@1028 = ~(warknięcie) Nie gap się na mój tyłek!~
@1029 = ~(warknięcie) Więc dlatego nalegałeś na to, żebym założyła pod zbroję dodatkowe podbicie! Dupek! Chcesz, żeby były większe, znajdź sobie krowę!~
@1030 = ~(warknięcie) Nie uśmiechaj się, wyglądasz wtedy jak ufny idiota.~
@1031 = ~(warknięcie) Jeśli chcesz spędzić przyjemnie noc, lepiej znajdź nam jakiś wrogów. Potrzebuję podwyższyć sobie ciśnienie, żeby cię znów zdzierżyć!~
@1032 = ~(warknięcie) Co?!~
@1033 = ~(posyła Ci krzywy uśmiech) Kochasiu.~
@1034 = ~(z ponurym burknięciem) Kochasiu.~
@1035 = ~(Rzuca Ci spojrzenie spode łba, ale jest w nim tyle różnych emocji, że nie odważasz się w żaden sposób próbować ich zidentyfikować.)~
@1036 = ~(Rzuca Ci spojrzenie spode łba... Och, ale jak ona to robi. Jak nikt inny pod słońcem, ani pod księżycem, ani pod gwiazdami...)~
@1037 = ~(Spogląda na Ciebie... Jej oczy przypominają gwiazdy... spadające gwiazdy... albo Miniaturowe Meteoryty Melfa... Uhm, niech będą Kwasowe Strzały Melfa.)~
@1038 = ~(Rzuca Ci spojrzenie spode łba... Po raz dziewięćdziesiąty ósmy od wschodu słońca. Jest na jak najlepszej drodze do pobicia swojego osobistego rekordu.)~
@1039 = ~(Rzuca Ci spojrzenie spode łba...) Ani się waż mówić, żebym tego nie robiła!~
@1040 = ~(Spogląda na Ciebie i próbuje wyglądać na naburmuszoną, co jej się nie udaje.) Co do...~
@1041 = ~(Znów wykrzywia wargi w niezadowolonym grymasie.)~
@1042 = ~(Spogląda na Ciebie i próbuje wyglądać na naburmuszoną. Zamiast tego, uśmiecha się i natychmiast odwraca.)~
@1043 = ~(Spogląda na Ciebie, a jej ręka mimowolnie ląduje na rękojeści miecza.)~
@1044 = ~(Rzuca Ci tak nieprzyjemne spojrzenie, że czujesz dreszcze wzdłuż kręgosłupa.)~
@1045 = ~Och, spadaj.~
@1046 = ~(Shar-Teel uderza Cię w plecy. Możliwe, że jest to zamaskowana pieszczota.)~
@1047 = ~(Shar-Teel głaszcze Cię po policzku, rozmazując pokrywający go brud, a w ostateczności brudząc go jeszcze bardziej.)~
@1048 = ~(Shar-Teel odgryza ułamany paznokieć i spluwa na ziemię. To chyba czysty przypadek, że akurat na Ciebie spoglądała eee... pielęgnując dłonie.)~
@1049 = ~(Shar-Teel robi kilka wymachów ramionami, dając pokaz swojej czystej siły.)~
@1050 = ~(Warczy, ukazując rząd zadziwiająco białych, równych zębów. Tylko jeden jest ułamany, dając świadectwo jej umiejętności w bitwach i burdach.)~
@1051 = ~(Odgarnia z twarzy włosy, zlepione krwią i potem, i patrzy się na Ciebie, nie mrugając. Jej oczy są zadziwiająco... ładne.)~
@1052 = ~(Shar-Teel mruży oczy patrząc na Ciebie, jakbyś był jej śmiertelnym wrogiem, albo świecił jasnym światłem.)~
@1053 = ~(Shar-Teel łapie Cię za ramię, zaraz nad łokciem.) Ruszaj się, i zamknij gębę. Pewnie połknąłeś już z tuzin much, gapiąc się na mnie.~
@1054 = ~(Shar-Teel ostro szturcha Cię łokciem.) Huh.~
@1055 = ~(Shar-Teel, potężna wojowniczka, która pomaga Ci ogrzać się w zimne noce, podchodzi do Ciebie.)~ [X#BLANK]
@1056 = ~(Odwraca się nieznacznie, a ruch ten przypomina Ci sposób w jaki podnosi się rankiem, podchodzi do sterty ubrań by zabrać swoje rzeczy i stamtąd rzuca Ci ostatnie wygłodniałe spojrzenie.)~
@1057 = ~(chrząka) Ani się waż próbować rzucić na mnie jakiś głupi urok, żeby zaciągnąć mnie do łóżka.~
@1058 = ~(Potrząsa Ci pięścią przed nosem.) Nie wyobrażaj sobie, że jestem jakąś łatwowierną dziewczynką, która nabierze się na twoje miłe gadki!~
@1059 = ~(Wpada na Ciebie z nagłą gwałtownością...)~
@1060 = ~(Shar-Teel przez chwilę idzie u Twojego boku i niespodziewanie podkłada Ci nogę. Wyraźnie rozśmieszył ją twój upadek prosto na twarz.)~
@1061 = ~(Ze spojrzenia Shar-Teel aż sączy się jad. Z pewną ulgą zdajesz sobie sprawę, że to nie na Ciebie patrzy. Po prostu rozgląda się wokół.)~
@1062 = ~(Shar-Teel... ziewa.) Co, też sobie nie pospałeś zeszłej nocy, kochasiu?~
@1063 = ~Na Dziewięć Piekieł! Niech szlag tą głupią- (Ach, to nie ma nic wspólnego z Tobą. Shar-Teel przeklina z tego samego powodu, z którego elfy śpiewają – taka jej natura.)~
@1064 = ~(Delikatnie chwyta Twoją dłoń. Przynajmniej z zasady. Koniec końców, jej gest przypomina bardziej ostre szarpnięcie żeglarza sprawdzającego solidność węzłów.)~
@1065 = ~Jesteś na dobrej drodze, kochasiu. Po prostu mniej gadaj.~
@1066 = ~Cholera. Przez to łażenie pocę się jak świnia. Albo znajdziemy kogoś do walki, albo zatrzymujemy się tutaj, a ty będziesz mógł ściągnąć ze mnie tę koszulę.~
@1067 = ~Stój nieruchomo, kochasiu. (Rękawem swojego zniszczonego przez pogodę płaszcza ściera krew z Twojej twarzy.)~
@1068 = ~Jesteś słaby jak pchła. I równie irytujący, gdy na mnie wskakujesz. (śmiech)~
@1069 = ~(Łapie Cię za pośladek i ściska mocno. Na szczęście, nie zmiażdżyła Ci kości.)~
@1070 = ~Wiesz co? Postaraj się nie stracić w walce oczu. Cholernie je lubię.~
@1071 = ~Czasem żałuję, że nie mam pokoju w którym mogłabym trzymać swoje trofea, tak jak to robią myśliwi. Na ścianach wisiałyby wypchane głowy mężczyzn, a ja przesiadywałabym tam wieczorami... Cisza i spokój.~
@1072 = ~(rozmarzona) Słyszałam, że pewne pająki pożerają swoich partnerów po kopulacji.~
@1073 = ~(warknięcie) Uważaj, gdzie leziesz! Ciągle wyskakujesz gdzieś obok mnie. To cholernie irytujące!~
@1074 = ~(wybucha gromkim śmiechem i potrząsa głową) Kochasiu, pęknę ze śmiechu!~
@1075 = ~(Zauważyła, że ją obserwujesz, i wyraźnie Cię ignoruje.)~
@1076 = ~(Shar-Teel rozpina zapięcie i ściąga hełm. Przekrzywia głowę w jedną i drugą stronę, fundując Ci całkiem niezły widok na jej smukłą szyję. Następnie gestem przywołuje Cię do siebie, byś pomógł jej z powrotem nałożyć hełm.)~
@1077 = ~(Spogląda na Ciebie i zaciska usta w wąską linię.)~
@1078 = ~(zwilża wargi) Od dłuższego czasu nie piłam nic poza tą gnijącą wodą.~
@1079 = ~Wychowany przez mnichów, huh. W cytadeli-bibliotece, huh. I nawet wyszedł na ludzi. To ci dopiero zagadka.~
@1080 = ~Słyszałam kiedyś bardkę fałszującą jakąś historię o miłości. O tym, jak to miłość ją osłabia. Nie mam pojęcia, co robiła źle, bo za każdym razem kiedy leżę obok ciebie, czuję jakby ktoś rzucił na mnie Przywołanie Boskiej Mocy.~
@1081 = ~Wyglądasz, jakbyś miał w głowie kompletną pustkę. Przestań się na mnie gapić i idź przed siebie – gdybyś zapomniał, musisz stawiać jedną stopę przed drugą.~
@1082 = ~Miałam sen – tańczyliśmy na stosie martwych ciał. A obok był równie wielki stos złota. Mam nadzieję, że to sen proroczy.~
@1083 = ~(Kopie Cię w goleń.) To za ślinienie się.~
@1084 = ~(Jej dłoń z impetem ląduje na Twoim ramieniu.) O wiele lepiej wyglądasz, kiedy nie starasz się myśleć. Taka śliczna twarzyczka – po co narażać ją na zmarszczki?~
@1085 = ~(U Twojego boku staje Twoja kochanka, Shar-Teel, pełna gracji prawdziwego wojownika.)~ [X#BLANK]
@1086 = ~(Spogląda na Ciebie, przekrzywiając głowę na bok, a jej usta wykrzywiają się w uśmiechu.)~
@1087 = ~(Z jej ust rozlega się niskie, niezadowolone warknięcie.)~
@1088 = ~(Niespodziewanie, Shar-Teel obdarza Cię silnym pocałunkiem. Jej język tańczy pomiędzy twoimi ustami – jak trąba powietrzna, nie mniej, nie więcej...)~
@1089 = ~(Shar-Teel idąca ramię w ramię z mężczyzną, nie próbując go zabić ani zranić... jeszcze kilka tygodni uznałbyś to za niemożliwe.)~
@1090 = ~(Shar-Teel może i idzie z Tobą ramię w ramię, ale jest w niej tyle uległości, ile w polującej niedźwiedzicy.)~
@1091 = ~(Dotyka Twojej twarzy. Z najprawdziwszą delikatnością... I odsuwa się, z zawziętością godną żmii.)~
@1092 = ~Jeszcze kilka blizn i w końcu przestaniesz wyglądać jak niemowlę w lesie. Albo i nie.~
@1093 = ~Powinieneś zrobić sobie tatuaż tu, na policzku. Coś dzikiego, co przypominałoby mi o twoich zdolnościach w łóżku.~
@1094 = ~Nigdy nie zginiemy, hej-ho!
póki złoto lśni
słońce jasno świeci, hej-ho!
nad morzem krwi!~
@1095 = ~Rozważałeś kiedyś zostanie piratem, <CHARNAME>? Słyszałam, że szukają ochotników do wyprawy na Pirackie Wyspy.~
@1096 = ~(z entuzjazmem) Było na co popatrzeć, kiedy skróciłam go o głowę. Nie ma nic słodszego nad ten jeden silny cios, który wysyła głowę w powietrze na tle fontanny krwi!~
@1097 = ~(zaciska dłonie w pięści) Świerzbi mnie do walki. I krwawych kiełbasek. I- (Nagle milknie. Tobie pozostaje odgadnąć, o czym myślała.)~
@1098 = ~Byłaby z ciebie konkretna kobieta, <CHARNAME>.~
@1099 = ~Jesteś jak te groty z haczykami. Ciągle czuję cię w sobie, ale równocześnie boję się wyciągnąć. I nie mówię tylko o nocach, które spędzamy ze sobą. Mówię... Mówię o wszystkim.~
@1100 = ~Wciąż mogę przeciąć cię na pół moim mieczem i wypatroszyć jak rybę. (Wydaje się pocieszona przez tę myśl.)~
@1101 = ~(Rzuca Ci gniewne spojrzenie i odchodzi.)~
@1102 = ~(Wyciąga miecz z pochwy i próbuje Cię zaatakować, uśmiechając się z aprobatą, kiedy – przyzwyczajony do nieustannej czujności w jej towarzystwie – z łatwością go unikasz.)~
@1103 = ~(Przecina powietrze kantem swej dłoni szybko i z rozmachem.) Wszyscy padną przed nami na kolana, <CHARNAME>!~
@1104 = ~(Figlarnie pociąga kosmyki twoich włosów.)~
@1105 = ~(Jest całkowicie zajęta malowaniem twarzy ochrą.) Ysena uważała, że to przynosi szczęście, <CHARNAME>. Nie zaszkodzi.~
@1106 = ~(Shar-Teel przybliża się do Ciebie, jej uda ocierają się o Twoje.)~
@1107 = ~(Shar-Teel od niechcenia oplata Cię dłonią w pasie i głaszcze twoje biodro.)~
@1108 = ~(Dłoń Shar-Teel prześlizguje się w dół Twoich pleców i za pasek od spodni. Czujesz jej gorące, szorstkie od trzymania miecza palce.)~
@1109 = ~(Shar-Teel łapie Twoją brodę, zmuszając Cię do pochylenia się i pocałunku.)~
@1110 = ~(Wzrok Shar-Teel spoczywa na miejscu poniżej paska od spodni. Myślisz, że w jej oczach jest więcej aprobaty niż rozbawienia.)~
@1111 = ~Mężczyźni są żało-~
@1112 = ~Cóż, są pewne wyjątki.~
@1113 = ~Jeden wyjątek.~
@1114 = ~(Shar-Teel spogląda na Ciebie spode łba. Gdyby się nad tym zastanowić, gest ten tak ci spowszedniał, że uważasz go za prawie pieszczotliwy.)~
@1115 = ~(Szturcha Cię w żebra.)~
@1116 = ~Kochasiu...~
@1117 = ~(Żadne z żeber nie jest złamane. W gruncie rzeczy, było to raczej lekkie i figlarne szturchnięcie.)~
@1118 = ~(Jej palce muskają Twój nadgarstek, zaraz jednak się cofają.)~
@1119 = ~(Shar-Teel wydłubuje brud spod paznokci sztyletem. Nie zwraca na Ciebie uwagi.)~
@1120 = ~(W oczach Shar-Teel, spod zmarszczonych brwi, płoną ognie. Na jej twarzy wciąż maluje się żądza walki. Wydaje się, że dopiero co Cię zauważyła. Otwiera usta, a jej oczy ciemnieją.)~
@1121 = ~Pragnę cię, kochasiu. Natychmiast.~
