@0    = ~(Mroczna pani z Podmroku kroczy obok Ciebie - istota utkana z tajemnicy. Być może kilka celnych pytań pozwoli odkryć prawdę o Viconii... albo przysporzy jeszcze więcej niewiadomych. Zaryzykujesz?)~ [X#BLANKD]
@1    = ~(By nie dowiedzieć się rzeczy, których nie chcesz o Viconii wiedzieć, decydujesz, że nie możesz zawracać sobie tym głowy.)~
@2    = ~Więc, Viconio, czy możesz opowiedzieć mi więcej o sobie?~
@3    = ~(Zadajesz Viconii mnóstwo osobistych pytań.)~
@4    = ~(Zadajesz Viconii wiele dociekliwych pytań o jej przeszłość.)~
@5    = ~(W sposób przyjazny i uprzejmy rozmawiasz z Viconią o jej problemach i marzeniach, mając nadzieję zdobyć sobie jej zaufanie.)~
@6    = ~(Zwykłeś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Viconię, by powiedziała Ci więcej o sobie.)~ ~(Zwykłaś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Viconię, by powiedziała Ci więcej o sobie.)~
@7    = ~Jak to jest być mrocznym elfem, Viconio?~
@8    = ~Jak to możliwe, że potrafisz przetrwać na powierzchni?~
@9    = ~Viconio, jesteś tak niezwykle powabna... po prostu nieodparcie.~
@10   = ~Viconio, twój głos jest jakiś... dziwny.~
@11   = ~(parska)~
@12   = ~Viconia~
@13   = ~[VICONIA 1] Pomocy! Jeżeli mi nie pomożecie, oni mnie zabiją.~ [%tutu_var%VICON01]
@14   = ~[VICONIA 2] Musimy uciekać!~ [%tutu_var%VICON02]
@15   = ~[VICONIA 4] Shar patrzy na nas łaskawym okiem.~ [%tutu_var%VICON04]
@16   = ~[VICONIA 5] Żyjący na powierzchni mogą być tak głupi.~ [%tutu_var%VICON05]
@17   = ~[VICONIA 6] Brak postępów mocno mnie rozczarował.~ [%tutu_var%VICON06]
@18   = ~[VICONIA 7] Nie mam ochoty przestawać dłużej z drużyną bezmózgich idiotów!~ [%tutu_var%VICON07]
@19   = ~[VICONIA 8] Za przewodem Shar, niechybnie nam się uda.~ [%tutu_var%VICON08]
@20   = ~[VICONIA 9] Muszę odpocząć.~ [%tutu_var%VICON09]
@21   = ~[VICONIA 10] Mroczne elfy nigdy nie tracą czasu...~ [%tutu_var%VICON10]
@22   = ~[VICONIA 3] Lil alurl! Za Shar!~ [%tutu_var%VICON03]
@23   = ~[VICONIA 38]~ [%tutu_var%VICON38]
@24   = ~[VICONIA 39]~ [%tutu_var%VICON39]
@25   = ~[VICONIA 11] Shar! Zbaw mnie od zemsty Pajęczej Królowej!~ [%tutu_var%VICON11]
@26   = ~[VICONIA 12] Wasze knieje wydają mi się bardzo osobliwe... I w pewnym sensie znajome.~ [%tutu_var%VICON12]
@27   = ~[VICONIA 13]~ [%tutu_var%VICON13]
@28   = ~[VICONIA 14] Tu jest tak, jak w mojej ojczyźnie... tam jednak mnie nie chcą...~ [%tutu_var%VICON14]
@29   = ~[VICONIA 15] To światło... parzy...~ [%tutu_var%VICON15]
@30   = ~[VICONIA 16] Nie masz dachu nad tym światem.~ [%tutu_var%VICON16]
@31   = ~[VICONIA 17] Jal Khaless?~ [%tutu_var%VICON17]
@32   = ~[VICONIA 18] Śpiewaku nocy, daj mi siłę.~ [%tutu_var%VICON18]
@33   = ~[VICONIA 19] Oloth Zha?~ [%tutu_var%VICON19]
@34   = ~[VICONIA 20] Nau natha.~ [%tutu_var%VICON20]
@35   = ~[VICONIA 21] Khaless Nau!~ [%tutu_var%VICON21]
@36   = ~[VICONIA 22] Niechaj zwycięży mrok.~ [%tutu_var%VICON22]
@37   = ~[VICONIA 27] Witaj darthiir, wiem, że patrzysz na mnie jak na wroga, ale może zapomnimy o tym, co nas dzieli?.~ [%tutu_var%VICON27]
@38   = ~[VICONIA 28] Iblith! Jeśli taka jest twoja wola, niech tak będzie.~ [%tutu_var%VICON28]
@39   = ~[VICONIA 29] Nie wielbię już Lloth.~ [%tutu_var%VICON29]
@40   = ~[VICONIA 30] Nie gróź mi, Kivan, sprowadzisz na siebie śmierć!~ [%tutu_var%VICON30]
@41   = ~[VICONIA 31] Jeśli chcesz umrzeć, z przyjemnością ci w tym pomogę.~ [%tutu_var%VICON31]
@42   = ~[VICONIA 36] W mojej ojczyźnie byłbyś mierzwą dla Kuo Toa.~ [%tutu_var%VICON36]
@43   = ~[VICONIA 35] Jesteś jednym z niewielu wśród nas, których mogę szanować...~ [%tutu_var%VICON35]
@44   = ~[VICONIA 37] Samcze... Znajdź mi coś do jedzenia...~ [%tutu_var%VICON37]
@45   = ~[VICONIA 40] Śmierć nie jest czymś, co trzeba opłakiwać~ [%tutu_var%VICON40]
@46   = ~[VICONIA 41] Szkoda, że nigdyśmy się nie rozumieli z Kivanem.~ [%tutu_var%VICON41]
@47   = ~[VICONIA 33] Pochlebiasz mi... Dziękuję.~ [%tutu_var%VICON33]
@48   = ~[VICONIA 32] Nie ścierpię takiej bezczelności u samca. Na kolana!~ [%tutu_var%VICON32]
@49   = ~[VICONIA 34] Nigdy więcej nie mów do mnie w ten sposób.~ [%tutu_var%VICON34]
@50   = ~Zapytana o przeszłość, VICONIA wyjawi (z niemałą dumą), iż jest mrocznym elfem z Menzoberranzan, miasta w świecie Podmroku. Nie wspomni nic o powodach, dla których opuściła to pozbawione słońca królestwo - tego rodzaju rozstania nigdy nie należą do przyjemnych. Stwierdzi, że przestała oddawać cześć pajęczej bogini Lloth, a powszechnie wiadomo, że taka zmiana często kończy się fatalnie. Czci teraz Shar, boginię nocy - dobry wybór w przypadku mrocznego elfa, choć nie potwierdza zapewnień, iż Viconia porzuciła brutalny styl życia swego ludu. Uznaje prawa słonecznego świata za dość oryginalne i co najmniej dziwne, jest to jednak najpewniej wynik braku doświadczenia. Z podobnych powodów nie zdaje sobie najlepiej sprawy z tego, jak jej rasa jest widziana przez mieszkańców "powierzchni". Wielu nie daje jej nawet szansy, której się spodziewa; nawet pokazywanie się w jej towarzystwie może wpłynąć na twój wizerunek. Wiesz, że jako mroczny elf jest odporna na magię, zarówno wrogą, jak i przyjazną.~ [DUMMYSND]
@51   = ~Mroczny elf nigdy nie poświęci siebie, by ratować Matkę Przełożoną, a mroczna efka nigdy nie da się złamać. Mój Dom mnie wygnał, jednak nie ma to znaczenia, ponieważ przestałam być jedną z nich.~
@52   = ~Jedyne, czego mamy pod dostatkiem to duma. Nigdy nie zniżę się do tego, by uznać naziemca za lepszego ode mnie.~
@53   = ~Jeśli znajdziesz się w Podmroku, zrozumiesz to, abbil.~
@54   = ~Jestem mrocznym elfem. Dość o tym.~
@55   = ~Mroczna elfka nigdy nie przyjmie rozkazu od mężczyzny, aczkolwiek są od tego wyjątki. Sama Lloth faworyzuje kobiety i tylko im przysługuje możliwość wstąpienia w szeregi jej kleru.~
@56   = ~Dopóki na swych plecach nie poczujesz mackowatej rózgi, nigdy tego nie zrozumiesz.~
@57   = ~Powinieneś się nas obawiać, naziemcze. Znasz mnie, znasz też, tfu, Drizzta, jednak zazwyczaj jesteśmy przesiąknięci okrucieństwem i złem.~ ~Powinnaś się nas obawiać, naziemczyni. Znasz mnie, znasz też, tfu, Drizzta, jednak zazwyczaj jesteśmy przesiąknięci okrucieństwem i złem.~
@58   = ~Wszystkie inne gatunki mają zginąć lub służyć mrocznemu elfowi, a mój lud żyje i umiera z tymi słowami na ustach. Czuj się ostrzeżony: jeśli kiedykolwiek spotkasz mojego pobratymca, nie oczekuj nawet cienia litości.~ ~Wszystkie inne gatunki mają zginąć lub służyć mrocznemu elfowi, a mój lud żyje i umiera z tymi słowami na ustach. Czuj się ostrzeżona: jeśli kiedykolwiek spotkasz mojego pobratymca, nie oczekuj nawet cienia litości.~
@59   = ~Nie mam innego wyboru, abbil. Gdyby nie ty, byłabym martwa.~
@60   = ~Shar prowadzi me stopy a ciemność utrzymuje mnie przy życiu.~
@61   = ~Mogłabym zaakceptować pozostanie tutaj, jeśli tylko będziesz dalej trzymał z dala ode mnie to przeklęte słońce. Tylko niespełna rozumu są zdolni do poruszania się w jego blasku.~
@62   = ~Nie mam pojęcia, jak komuś tak naiwnemu jak ty udało się tu przetrwać.~
@63   = ~Czegóż więc chcesz się o mnie dowiedzieć? O technikach erotycznych stosowanych przeze mnie, by utrzymać się przy życiu? O bachorach miotających we mnie kamieniami? O słońcu palącym mą skórę? O moim Domu i Lloth opuszczającej mnie?~
@64   = ~Nic ci nie powiem, iblith. Nie zasłużyłeś na to, by wiedzieć.~ ~Nic ci nie powiem, iblith. Nie zasłużyłaś na to, by wiedzieć.~
@65   = ~Czerpię siłę z potęgi boskiej Shar. Ona jest moją jedyną sojuszniczką, oprócz ciebie, rzecz jasna.~
@66   = ~Jakaż to żałosna egzystencja, abbil. Być może powinieneś udać się do Podmroku, byłoby to dla ciebie tym samym.~ ~Jakaż to żałosna egzystencja, abbil. Być może powinnaś udać się do Podmroku, byłoby to dla ciebie tym samym.~
@67   = ~Nie jestem słaba, <CHARNAME>. Powinieneś o tym wiedzieć.~ ~Nie jestem słaba, <CHARNAME>. Powinnaś o tym wiedzieć.~
@68   = ~Zważaj na słowa, iblith, albo sprawię, że zaczniesz.~
@69   = ~Doprawdy? Lubi się Viconię, co? A czegóż to oczekuje się w zamian?~
@70   = ~A fuj, ależ obrzydliwie się ślinisz! Idź pełzać gdzie indziej, iblith.~
@71   = ~Zostaw mnie samą, jaluk. Nie jestem zainteresowana kimś takim jak ty.~ ~Zostaw mnie samą, jalil. Nie jestem zainteresowana kimś takim jak ty.~
@72   = ~Mierzisz mnie. Następnym razem będziesz mnie błagać na kolanach? Czy ty w ogóle nie masz godności?~
@73   = ~W takim razie, chodźmy na moje posłanie, <CHARNAME>. Pamiętaj jednak, że my, mroczne elfki, jesteśmy biegłe w używaniu trucizn wszelakich, a tych, którzy nas rozczarują, traktujemy na równi z tymi, którzy nas... krzywdzą. Wciąż jesteś zainteresowany?~ ~W takim razie, chodźmy na moje posłanie, <CHARNAME>. Pamiętaj jednak, że my, mroczne elfki, jesteśmy biegłe w używaniu trucizn wszelakich, a tych, którzy nas rozczarują, traktujemy na równi z tymi, którzy nas... krzywdzą. Wciąż jesteś zainteresowana?~
@74   = ~(gulp) Nie.~
@75   = ~Wybacz, Viconio, ale straciłem ochotę.~ ~Wybacz, Viconio, ale straciłam ochotę.~
@76   = ~Tak, jestem.~
@77   = ~Noc w twoich objęciach warta jest trucizny o poranku.~
@78   = ~Bez godności, tak jak przypuszczałam. Zostaw mnie, robaku.~
@79   = ~Nie, <CHARNAME>, to się nie uda.~
@80   = ~Gdybyśmy byli w Podmroku, zostałbyś żywcem odarty ze skóry. Ale trzeba przyznać, że masz tupet, jaluk. To lubię.~ ~Gdybyśmy były w Podmroku, zostałabyś żywcem odarta ze skóry. Ale trzeba przyznać, że masz tupet, jalil. To lubię.~
@81   = ~Naprawdę? Jeśli tak jest w istocie, czuję się wyróżniona, nie podoba mi się jednak ten mdły blask w twoich oczach. Odwróć swój wzrok, iblith, sprawiasz, że czuję się skalana.~
@82   = ~Powiedz jeszcze słowo, iblith, a odpowiem ci moją bronią.~
@83   = ~Pochodzę z miasta Menzoberranzan. Moja rodzina została zabita, a ja musiałam uciekać na powierzchnię. Gdy przybyłam do królestwa światła, ta zdrajczyni, Lloth, opuściła mnie. Zgubiłabym się, gdyby nie boska Shar! Wzięła mnie do siebie i dała wolę oraz siły do przetrwania! Cieszę się, że teraz znalazłam was, przyjaciele, i że pomogliście mi przyzwyczaić się do życia na powierzchni.~
@84   = ~Odsuń się ode mnie, naziemcze. Twój odór jest nie do wytrzymania!~
@85   = ~Naziemcy są niespełna rozumu. Wykrzykiwać w ten sposób, kiedy otaczają nas wrogowie!~
@86   = ~Jestem Viconia DeVir, z Czwartego Domu Menzoberranzan.~
@87   = ~Podróżować w okrutnym słońcu, spać w cudownym świetle gwiazd, łykać kurze z dróg, obcować z naziemcami... Lloth niech będzie przeklęta za swą zdradę! Zasłużyłam na coś lepszego.~
@88   = ~(Skie delikatnie strzepuje brud z brzegu jej podróżnego płaszcza. Zaraz potem rumieni się i spogląda w górę. Albo uważa, że łowcy przygód nie przystoi noszenie ubrudzonego odzienia, albo myślała o swojej miłości do Eldotha. Cokolwiek to było, macie teraz chwilę spokoju i masz okazję trochę z nią porozmawiać. Może uda Ci się przebrnąć przez jej paplaninę o podróżowaniu i dowiedzieć się o niej czegoś więcej.)~ [X#BLANKD]
@89   = ~(By nie dowiedzieć się rzeczy, których nie chcesz o Skie wiedzieć, decydujesz, że nie możesz zawracać sobie tym głowy.)~
@90   = ~Więc, Skie, czy możesz opowiedzieć mi więcej o sobie?~
@91   = ~(Zadajesz Skie mnóstwo osobistych pytań.)~
@92   = ~(Zadajesz Skie wiele dociekliwych pytań o jej przeszłość.)~
@93   = ~(W sposób przyjazny i uprzejmy rozmawiasz ze Skie o jej problemach i marzeniach, mając nadzieję zdobyć sobie jej zaufanie.)~
@94   = ~(Zwykłeś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Skie, by powiedziała Ci więcej o sobie.)~ ~(Zwykłaś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Skie, by powiedziała Ci więcej o sobie.)~
@95   = ~Masz bardzo poważną minę, Skie. Coś cię trapi?~
@96   = ~A więc, o pani Skie. Już całkiem dobrze poznałaś smak przygody i podróżowania. Jak czujesz się w roli awanturniczki?~
@97   = ~Skie, twój głos jest jakiś... dziwny.~
@98   = ~Skie~
@99   = ~[SKIE 2] Pomooooocy!~ [%tutu_var%SKIEE02]
@100  = ~[SKIE 36] Przy tobie czuję się bezpiecznie.~ [%tutu_var%SKIEE36]
@101  = ~[SKIE 5] Nie sądzę, by to, co robimy, było moralnie słuszne.~ [%tutu_var%SKIEE05]
@102  = ~[SKIE 6] Wszyscy jesteście brudnymi świniami.~ [%tutu_var%SKIEE06]
@103  = ~[SKIE 7] Nie zniosę już tego i wracam do domu....~ [%tutu_var%SKIEE07]
@104  = ~[SKIE 8] Nie wiem, czy dam sobie radę z przywództwem, ale mogę spróbować.~ [%tutu_var%SKIEE08]
@105  = ~[SKIE 9] Jestem zmęczona... Czy nie moglibyśmy odpocząć?~ [%tutu_var%SKIEE09]
@106  = ~[SKIE 10] Jestem tak zmęczona...~ [%tutu_var%SKIEE10]
@107  = ~[SKIE 3]~ [%tutu_var%SKIEE03]
@108  = ~[SKIE 38]~ [%tutu_var%SKIEE38]
@109  = ~[SKIE 39]~ [%tutu_var%SKIEE39]
@110  = ~[SKIE 11] Achhh... Raniono mnie... Na pomooooc!~ [%tutu_var%SKIEE11]
@111  = ~[SKIE 12]~ [%tutu_var%SKIEE12]
@112  = ~[SKIE 13]~ [%tutu_var%SKIEE13]
@113  = ~[SKIE 14]~ [%tutu_var%SKIEE14]
@114  = ~[SKIE 15]~ [%tutu_var%SKIEE15]
@115  = ~[SKIE 16]~ [%tutu_var%SKIEE16]
@116  = ~[SKIE 17] Mogę w czymś pomóc?~ [%tutu_var%SKIEE17]
@117  = ~[SKIE 18] Złamałam paznokieć.~ [%tutu_var%SKIEE18]
@118  = ~[SKIE 19] Zniszczyłam sobie fryzurę.~ [%tutu_var%SKIEE19]
@119  = ~[SKIE 20] Boli mnie stopa.~ [%tutu_var%SKIEE20]
@120  = ~[SKIE 21] Przeziębiłam się.~ [%tutu_var%SKIEE21]
@121  = ~[SKIE 22] Boli mnie głowa.~ [%tutu_var%SKIEE22]
@122  = ~[SKIE 27] Eldoth, dlaczego tak źle traktujesz naszych kompanów?~ [%tutu_var%SKIEE27]
@123  = ~[SKIE 28] Pokochałam cię, Eldoth.~ [%tutu_var%SKIEE28]
@124  = ~[SKIE 29] Dlaczego zawsze się ze mnie wyśmiewasz! Nie cierpię cię! Idź precz!~ [%tutu_var%SKIEE29]
@125  = ~[SKIE 30] Garrick, uwielbiam twoją muzykę.~ [%tutu_var%SKIEE30]
@126  = ~[SKIE 31] Eldoth to łagodny i uprzejmy człowiek. Zależy mu na mnie, Garrick.~ [%tutu_var%SKIEE31]
@127  = ~[SKIE 35] Dobry z ciebie przyjaciel.~ [%tutu_var%SKIEE35]
@128  = ~[SKIE 37] Myślę, że jesteś wspaniałą osobą.~ [%tutu_var%SKIEE37]
@129  = ~[SKIE 40] (chlip) Nie mogę uwierzyć, że nie żyje...~ [%tutu_var%SKIEE40]
@130  = ~[SKIE 41] I co ja teraz zrobię (chlip).... nie możesz mi tu, Eldoth... nie wolno ci...~ [%tutu_var%SKIEE41]
@131  = ~[SKIE 34] D-dziękuję, jesteście bardzo uprzejmi.~ [%tutu_var%SKIEE34]
@132  = ~[SKIE 32] Przykro mi, czyżbym zrobiła coś złego?~ [%tutu_var%SKIEE32]
@133  = ~[SKIE 33] Eldoth, powiedz im, aby przestali być tak okrutni.~ [%tutu_var%SKIEE33]
@134  = ~Zapytana o przeszłość, SKIE wybełkocze, iż jest córką Entara Srebrnej Tarczy, jednego z wielkich książąt Wrót Baldura. Jej najwyraźniej bezpieczne życie wypełniała nauka tańca, historii i języków. Była niezwykle zwinna, dzięki czemu okazała się niezłą tancerkę, jednakże wrodzona zręczność umożliwiła jej przede wszystkim wymykanie się z posiadłości. Najwyraźniej bardziej pociągały ją mniej miłe okolice Wrót Baldura, choć raczej nie zdawała sobie sprawy z niebezpieczeństwa. Podczas jednej z eskapad spotkała czarującego Eldotha i pomyślała, że może on jej pomóc prowadzić życie, jakiego pragnęła. Skie ufa mu bezgranicznie - chyba aż za bardzo.~ [DUMMYSND]
@135  = ~(pociąga nosem) Nigdy bym nie przypuszczała, że będę nosić cały swój dom na plecach, niczym żółw!~
@136  = ~Mówiąc szczerze, niższe warstwy społeczne wydają mi się niewiele mniej nudne niż arystokracja. No i wszyscy czegoś ode mnie chcą, albo porozmawiać, albo się na mnie wykrwawić!~
@137  = ~Ech! Całe to... zabijanie! DLACZEGO te wszystkie... stwory... nie mają dość kurtuazji i nie poumierają same?~
@138  = ~Ten cały "praktyczny" ubiór nie schlebia mi zbytnio. No i te buty! Czuję się trochę jak nieokrzesana, grubiańska córka chłopa!~
@139  = ~(mruga do Eldotha) Och, powinnam zaznaczyć, że te drobne niewygody są mi naprawdę dobrze zrekompensowane.~
@140  = ~(uśmiecha się do Eldotha delikatnie) Wszystko jest wspaniałe! Powinnam mieć też nadzieję, że w sprawie komfortu osobistego, też wszystko pójdzie po naszej myśli.~
@141  = ~Ja... ja po prostu chcę wrócić do DOMU!~
@142  = ~JESTEM z rodu Srebrnej Tarczy, pamiętaj o tym. To znaczy, że JESTEM poważną osobą.~
@143  = ~Cóż... mój makijaż wysechł. Jeśli się uśmiechnę, to farbka popęka, i stanę sie pośmiewiskiem!~
@144  = ~Jeśli... jeśli wkrótce nie zajmie się mną jakiś cyrulik, WSZYSTKIE moje włosy, aby zrobić mi na złość, powypadają!~
@145  = ~(patrzy się czule na Eldotha) Miłość to poważna sprawa, <CHARNAME>. Mam nadzieję, że kiedyś poczujesz, jak to jest.~
@146  = ~Mój brat nie żyje. Ojciec nie żyje. Jeszcze jedna taka strata... (zerka na Eldotha)... i... wolę nie myśleć co to będzie.~
@147  = ~Wszędzie ten pył. To mi całkowicie zniszczy cerę!~
@148  = ~Och, cała ta WILGOĆ! I te wszystkie robaki!~
@149  = ~To... to okrutne mówić takie rzeczy!~
@150  = ~Ojciec rzadko mnie gdziekolwiek wypuszczał. Raczej nie powiem ci nic, co mogłoby ci pomóc.~
@151  = ~Ale jeśli naprawdę chcesz o mnie posłuchać... Mój ojciec to Entar Srebrna Tarcza - jeden z Wielkich Książąt. Niestety, odkąd umarła moja matka, a może raczej od czasu zniknięcia mojego brata, stał się bardzo surowym człowiekiem. Ja... Ja tęsknię za moją matką. Ona jedna zawsze była przy mnie. Spędzaliśmy razem w ogrodzie naprawdę wiele godzin, i zawsze chciałam być taka jak ona. Jednak... ona odeszła i nie pozostało po niej nic, oprócz pokoju pełnego pięknych sukni. Wiesz, myślę, że nawet mój ojciec wcale nie tęskni za Myrtle Srebrną Tarczą... Brakuje mu raczej Księżnej Srebrnej Tarczy, doskonałej pani domu.~
@152  = ~Właśnie dlatego postanowiłam, że ja będę żyć inaczej! Nie chcę być kolejną Panią Srebrną Tarczą... Chcę być łowczynią przygód z pieśni i legend i chcę być kochana za to, jaka naprawdę jestem!~
@153  = ~Podróżowanie z tobą, <CHARNAME>, jest naprawdę ekscytujące!~
@154  = ~Eldoth to najprzystojniejszy z mężczyzn, prawda?~
@155  = ~Auć! Chyba właśnie złamałam paznokieć. Przepraszam... porozmawiamy później, dobrze? To mnie troszkę... zirytowało.~
@156  = ~Dzisiaj kolejny raz zerwałam stokrotkę i znów wyszło mi, że Eldoth mnie nie kocha. Wiem, że to tylko głupia zabawa i nic z tego nie wynika, ale i tak mi się to nie podoba.~
@157  = ~(Patrzysz na Shar-Teel, i widzisz że zerka na ciebie wilkiem; to pewne jak to, że Dziewięć Piekieł jest gorących. Nie jesteś pewien, czy to zaskoczenie, czy ciekawość. Być może jeśli uda Ci się nakłonić Shar-Teel do zwierzeń, lepiej uda Ci się zrozumieć tę ponurą wojowniczkę.)~ [X#BLANKD] ~(Patrzysz na Shar-Teel, i widzisz że zerka na ciebie wilkiem; to pewne jak to, że Dziewięć Piekieł jest gorących. Nie jesteś pewna, czy to zaskoczenie, czy ciekawość. Być może jeśli uda Ci się nakłonić Shar-Teel do zwierzeń, lepiej uda Ci się zrozumieć tę ponurą wojowniczkę.)~ [X#BLANKD]
@158  = ~(By nie dowiedzieć się rzeczy, których nie chcesz o Shar-Teel wiedzieć, decydujesz, że nie możesz zawracać sobie tym głowy.)~
@159  = ~Więc, Shar-Teel, czy możesz opowiedzieć mi więcej o sobie?~
@160  = ~(Zadajesz Shar-Teel mnóstwo osobistych pytań.)~
@161  = ~(Zadajesz Shar-Teel wiele dociekliwych pytań o jej przeszłość.)~
@162  = ~(W sposób przyjazny i uprzejmy rozmawiasz z Shar-Teel o jej problemach i marzeniach, mając nadzieję zdobyć sobie jej zaufanie.)~
@163  = ~(Zwykłeś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Shar-Teel, by powiedziała Ci więcej o sobie.)~ ~(Zwykłaś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Shar-Teel, by powiedziała Ci więcej o sobie.)~
@164  = ~(Obejmujesz Shar-Teel w pasie.)~
@165  = ~(Mrugasz do Shar-Teel.)~
@166  = ~(Ujmujesz twarz Shar-Teel w dłonie, unosisz ją i całujesz gwałtownie jej usta.)~
@167  = ~Powiedz mi, Shar-Teel, udało mi się zmienić twój pogląd na mężczyzn?~
@168  = ~Zawsze ubliżasz mężczyznom, Shar-Teel. Czy jest choć jedna dobra rzecz, jaką mogłabyś o nich powiedzieć?~
@169  = ~Mężczyźni są żałośni!~
@170  = ~Mam serdecznie dość twych niesprawiedliwych i pełnych nienawiści wywodów na temat podrzędności mężczyzn!~
@171  = ~Shar-Teel, masz jakikolwiek pogląd na naszą obecną sytuację, poza pragnieniem poszlachtowania każdego kto stoi na naszej drodze na drobne plasterki?~
@172  = ~A więc, Shar-Teel... Niech to, nawet nie wiesz co chciałem powiedzieć, a już patrzysz na mnie spode łba! Nie możesz się rozchmurzyć?~
@173  = ~(Wyzwij Shar-Teel na pojedynek na rękę.)~
@174  = ~(Złap Shar-Teel za pośladek i uszczypnij mocno.)~
@175  = ~(Przesuń palcami po kręgosłupie Shar-Teel.)~
@176  = ~(Uśmiechnij się do Shar-Teel.)~
@177  = ~Shar-Teel, jesteś cudowna.~
@178  = ~Shar-Teel, jesteś cudowna.~
@179  = ~(Dotknij twarzy Shar-Teel.)~
@180  = ~(Dotknij twarzy Shar-Teel.)~
@181  = ~(Złap Shar-Teel za rękę.)~
@182  = ~(Obejmij ramieniem Shar-Teel.)~
@183  = ~(Połaskocz Shar-Teel.)~
@184  = ~(Odepchnij Shar-Teel w przyjacielski sposób.)~
@185  = ~(Ofiaruj Shar-Teel różę.)~
@186  = ~(Ofiaruj Shar-Teel sztylet.)~
@187  = ~Zechcesz odbyć ze mną sparing, Shar-Teel?~
@188  = ~(Uściskaj Shar-Teel.)~
@189  = ~Shar-Teel, wydaje mi się, że ten amulet świetnie będzie pasował do twego pierścienia z krwawnikiem.~
@190  = ~(Spójrz na Shar-Teel mrucząc miłosną piosenkę.)~
@191  = ~(Badaj wzory utworzone z krwi na zbroi Shar-Teel.)~
@192  = ~Shar-Teel, błagam cię, nie flirtuj ze mną więcej!~
@193  = ~Shar-Teel, twój głos jest jakiś... dziwny.~
@194  = ~Shar-Teel~
@195  = ~[SHAR-TEEL 1] Stójcie, wędrowcy. Wyzywam najlepszego z was na pojedynek.~ [%tutu_var%SHART01]
@196  = ~[SHAR-TEEL 2] Dyskrecja to lepsza część cnoty.~ [%tutu_var%SHART02]
@197  = ~[SHAR-TEEL 4] Wygląda na to, że ta drużyna nie jest taką żałosną zbieraniną, jak myślałam początkowo...~ [%tutu_var%SHART04]
@198  = ~[SHAR-TEEL 5] To głupota, jaka wiąże się z przywództwem samców.~ [%tutu_var%SHART05]
@199  = ~[SHAR-TEEL 6] Niewiele mnie obchodzą te samcze wygłupy.~ [%tutu_var%SHART06]
@200  = ~[SHAR-TEEL 7] Zapomnijcie o naszej umowie. Odchodzę.~ [%tutu_var%SHART07]
@201  = ~[SHAR-TEEL 8] Poprowadzę tę drużynę lepiej, niż zrobiłby to jakikolwiek mężczyzna.~ [%tutu_var%SHART08]
@202  = ~[SHAR-TEEL 9] Zawsze się przyda trochę odpoczynku.~ [%tutu_var%SHART09]
@203  = ~[SHAR-TEEL 10] To strata czasu... a może powinnam powiedzieć, że mężczyźni są stratą czasu...~ [%tutu_var%SHART10]
@204  = ~[SHAR-TEEL 3] Gryź piach, łajdaku.~ [%tutu_var%SHART03]
@205  = ~[SHAR-TEEL 38]~ [%tutu_var%SHART38]
@206  = ~[SHAR-TEEL 39]~ [%tutu_var%SHART39]
@207  = ~[SHAR-TEEL 11] Nie mam czasu na to, by krwawić...~ [%tutu_var%SHART11]
@208  = ~[SHAR-TEEL 12]~ [%tutu_var%SHART12]
@209  = ~[SHAR-TEEL 13]~ [%tutu_var%SHART13]
@210  = ~[SHAR-TEEL 14]~ [%tutu_var%SHART14]
@211  = ~[SHAR-TEEL 15]~ [%tutu_var%SHART15]
@212  = ~[SHAR-TEEL 16]~ [%tutu_var%SHART16]
@213  = ~[SHAR-TEEL 17] Mężczyźni to żałosne istoty.~ [%tutu_var%SHART17]
@214  = ~[SHAR-TEEL 18] Jeśli coś krwawi, mogę to zabić.~ [%tutu_var%SHART18]
@215  = ~[SHAR-TEEL 19] Nie ma to jak pożądny rozlew krwi.~ [%tutu_var%SHART19]
@216  = ~[SHAR-TEEL 20] Zgoda.~ [%tutu_var%SHART20]
@217  = ~[SHAR-TEEL 21] Doprawdy?~ [%tutu_var%SHART21]
@218  = ~[SHAR-TEEL 22] Zrobię to.~ [%tutu_var%SHART22]
@219  = ~[SHAR-TEEL 27] Jeszcze jedno słowo, Eldoth, a wytnę ci jęzor.~ [%tutu_var%SHART27]
@220  = ~[SHAR-TEEL 28] Któregoś dnia, Eldoth, zapłacisz głową za swoją bezczelność.~ [%tutu_var%SHART28]
@221  = ~[SHAR-TEEL 29] Eldoth, jesteś impotentem, degeneratem i parszywcem, który żywi złudzenia o supremacji samców.~ [%tutu_var%SHART29]
@222  = ~[SHAR-TEEL 30] Uważaj, co mówisz, Eldoth, albo skończysz życie tam, gdzie stoisz...~ [%tutu_var%SHART30]
@223  = ~[SHAR-TEEL 31] Ostrzegałam cię, Eldoth! Teraz poniesiesz konsekwencje.~ [%tutu_var%SHART31]
@224  = ~[SHAR-TEEL 35] Bezużyteczna kupa samczego łajna.~ [%tutu_var%SHART35]
@225  = ~[SHAR-TEEL 36] Pluję na twoją męskość.~ [%tutu_var%SHART36]
@226  = ~[SHAR-TEEL 37] Nie sądź, że ustępujesz jakiemukolwiek mężczyźnie.~ [%tutu_var%SHART37]
@227  = ~[SHAR-TEEL 40] Więcej ścierwa dla sępów.~ [%tutu_var%SHART40]
@228  = ~[SHAR-TEEL 41] Ta świnia nareszcie się doczekała...~ [%tutu_var%SHART41]
@229  = ~[SHAR-TEEL 32] Pochlebstwami niczego nie osiągniesz.~ [%tutu_var%SHART32]
@230  = ~[SHAR-TEEL 33] Jesteś zabawny... I dlatego zabiję cię na końcu.~ [%tutu_var%SHART33]
@231  = ~[SHAR-TEEL 34] Chciałbyś, by mój miecz połaskotał cię w wątrobę?~ [%tutu_var%SHART34]
@232  = ~Zapytana o przeszłość, SHAR-TEEL ma niewiele do powiedzenia. Można jednak wywnioskować, iż jest sierotą, nosi w sobie urazę do Płomiennej Pięści i niezbyt przepada za mężczyznami w ogóle. Wygląda na to, że ma coś w życiu do udowodnienia, a jej dzieciństwo nie było cukierkowe.~ [DUMMYSND]
@233  = ~Nie. A teraz się zamknij.~
@234  = ~Mogę. (Zaczyna śpiewać ze złowieszczym błyskiem w oku:)~
@235  = ~Odczep się, robaku nikły
Chyba że w czerep oberwać chcesz
Jeśli jednak masz dość ikry
stawaj dzielnie i łap za miecz!~
@236  = ~(Odgania Cię tępą stroną ostrza swojego miecza, jakbyś był irytującą muchą.)~ 
@237  = ~(Shar-Teel jedynie krzywi się w niezadowoleniu. Masz przeczucie, że lada chwila Cię ugryzie.)~
@238  = ~Tak, jeśli dla odmiany powiesz coś wartościowego. Na przykład: "do boju!"~
@239  = ~Gdybym tylko wiedziała, że wolisz spędzać czas na pogaduszkach niż na walce, nigdy nie oddałabym ci swojego miecza.~
@240  = ~Nie.~
@241  = ~Czemu zabijać tylko tych, którzy "stoją nam na drodze"? Skończ z tymi szlachetnymi głupotami, przelejmy trochę krwi.~
@242  = ~Pocięcie ich na kawałeczki byłoby niezłą zabawą.~
@243  = ~Ba.~
@244  = ~Zwyciężając zdobyłeś mój miecz, nie język. Będę mówiła co mi się podoba, kiedy tylko będę miała ochotę.~ 
@245  = ~Mogłabyś się wreszcie zamknąć?~
@246  = ~Nie rozumiem skąd ta nienawiść. Nie rozumiesz, że każda osoba jest inna, zarówno mężczyzna jak i kobieta?~
@247  = ~Sama jesteś prostaczką i skazą na kobiecości, Shar-Teel. Więc zrób coś mądrego i okaż szacunek lepszym od siebie.~
@248  = ~Taka głupia... Taka dumna ze swej głupoty...~
@249  = ~To nie ja zaczęłam tę durną rozmowę, głupcze.~
@250  = ~Po prostu odpuść sobie ten szowinizm, dobrze? To naprawdę mnie irytuje.~
@251  = ~Och, na Dziewięć Piekieł!~
@252  = ~Jesteś beznadziejna...~
@253  = ~To słabości nienawidzę, a w mężczyznach tkwi jej wiele.~
@254  = ~Nikt nie jest ode mnie lepszy, arogancki głupcze! Udowodnię ci to mieczem!~
@255  = ~Może i jesteś kobietą, ale duchem i charakterem jesteś słaba niczym mężczyzna! Nie będę miała z ciebie pożytku.~
@256  = ~W okamgnieniu spotkasz ostatniego człowieka, który nazwał mnie głupią!~
@257  = ~(Shar-Teel spluwa leniwie na ziemię. To oczywiste, że nie zamierza zastosować się do Twoich rozkazów.)~
@258  = ~Mężczyźni to bojaźliwi mazgaje, mocni tylko w jednym - przechwałkach.~
@259  = ~Mają szczęście, że są żywi w mojej obecności.~
@260  = ~Są jedynie kupą szlamu, zbytnim honorem byłoby traktowanie ich jak coś innego.~
@261  = ~Skończyłaś?~
@262  = ~No, teraz lepiej. Nie otwieraj ust, skoro nie masz nic wartościowego do powiedzenia.~
@263  = ~Nie, jestem pełna nadziei. Nadziei, że zaraz zamkniesz gębę i nie będziesz się odzywał, póki nie będziesz miał nic wartościowego do powiedzenia.~
@264  = ~Mężczyźni są gorzej niż bezwartościowi!~
@265  = ~Są egocentrykami, którzy potrafią tylko beczeć.~
@266  = ~Mężczyźni każdej rasy mogą zostać zastąpieni.~
@267  = ~Większość z nich powinno się zabijać zaraz po narodzinach, pozostawiając tylko najsilniejszych w celach reprodukcji i rozrywki-~
@268  = ~(Nie zanosi się, żeby Shar-Teel szybko przestała.)~
@269  = ~Pogódź się z tym.~
@270  = ~Odwal się! Jeszcze raz, a stłukę cię na kwaśne jabłko!~
@271  = ~Powiedziałam, żebyś przestał mnie nudzić! Teraz pokaż, czy na cokolwiek cię stać!~
@272  = ~W gruncie rzeczy, to jest zaskakujące. Czemu którakolwiek kobieta miałaby być za mężczyzną?~
@273  = ~Kogo to obchodzi?~
@274  = ~Nie zapominaj o podstawowej cesze każdego mężczyzny: chwalipięctwie.~
@275  = ~Mazgaje!~
@276  = ~Jestem przekonana, że opanowali mowę tylko po to, aby móc się na wszystko uskarżać.~
@277  = ~Tak! Jak można poznać, że mężczyzna jest szczęśliwy?~
@278  = ~To oczywiste, że za każdym mężczyzną sukcesu stoi zaskoczona kobieta.~
@279  = ~Nic jeszcze nie widziałaś! Przyjrzyj mi się, gdy będę miała miecz w dłoni...~
@280  = ~Podaj mi lepszy powód, dla którego mianoby oszczędzać życie mężczyzn!~
@281  = ~I nie zawaham się go użyć!~
@282  = ~Nienawidzę każdego mężczyzny. Kto następny? (Na jej twarzy wymalowana jest żądza krwi.)~
@283  = ~Masz charakterek, Shar-Teel!~
@284  = ~Ktokolwiek. Upewnij się tylko, że zapamięta twe imię. By potem je wykrzyczeć.~
@285  = ~Masz wiele talentów, Shar-Teel. Potrafisz jednocześnie mówić o mężczyznach i wkurzać ich.~
@286  = ~Mężczyźni za to mają tylko dwie: wszystko, co robią i wszystko, co mówią.~
@287  = ~To się da załatwić. (Uśmiecha się złowieszczo, głaszcząc rękojeść swojego miecza.)~
@288  = ~Uosobienie żałości!~
@289  = ~Są żyjącym dowodem na to, że kobiety mają poczucie humoru.~
@290  = ~Kobiety mają wiele wad, ale...~
@291  = ~Powinno się ich grzebać wraz z żonami, a nie pozwalać im kleić się do innych kobiet.~
@292  = ~Po to właśnie na statkach trzyma się zapas bełtów, <CHARNAME>.~
@293  = ~Mogę się z tym zgodzić: mężczyzna potrafi spieprzyć wszystko.~
@294  = ~Co do joty, Shar-Teel.~
@295  = ~Aha.~
@296  = ~I żadnemu nie przyjrzały się z bliska.~
@297  = ~Małżeństwo jest dla mnie tajemnicą.~
@298  = ~Wszystkie kobiety uskarżające się na brak męża pewnie nigdy żadnego nie miały, Shar-Teel.~
@299  = ~Kobiety wychodzą za mąż pod presją mężczyzn, którzy nie chcą zmarnować okazji do uprzykrzenia kobietom życia.~
@300  = ~Mężczyźni muszą się żenić: widziałaś kiedyś wdowca? To samiec, który stracił połowę swojego mózgu!~
@301  = ~(spluwa)~
@302  = ~Za nimi również nie przepadam, ale gdy się je już rozchodzi i przytnie... Myślę, że mogłabym się przespacerować w nich po zwłokach, choć preferuję krwawą jatkę.~
@303  = ~I wolałabyś mieć je z głowy!~
@304  = ~Są jak kusze: wystarczy, że jakiś znajduje się w pobliżu, a wkrótce będziesz miała ochotę kogoś zastrzelić.~
@305  = ~Są raczej jak hełmy: przydatne w krytycznych momentach, lecz zazwyczaj wyglądają głupkowato.~
@306  = ~Raczej jak wysokie obcasy, jeśli byś mnie pytała o zdanie: łatwo się w nich chodzi, gdy już przywykną do twej stopy.~
@307  = ~Absolutnie! Przypominają mi również lokówki: zawsze gorący i we włosach.~
@308  = ~Sztyletem? Wolałabym na draniach użyć miecza.~
@309  = ~Następnym razem pójdzie lepiej. Wokół pełno męskich celów, na których można poćwiczyć.~
@310  = ~Cóż, o zmarłych w końcu nie wypada mówić źle.~
@311  = ~Był mężczyzną. To dobrze.~
@312  = ~Ech, chyba nie trafiłam go, lecz idzie mi coraz lepiej.~
@313  = ~Znalazłam najszybszą drogę do serca tego mężczyzny: wiedzie przez jego pierś mym ostrym sztyletem.~
@314  = ~"Idealny" i "mężczyzna" nie idą ze sobą w parze, <CHARNAME>.~
@315  = ~Po co szukać jedynego, skoro można zabijać i grabić wielu?~
@316  = ~(wzrusza ramionami) Po co w ogóle go szukać?~
@317  = ~Chcę znaleźć takiego, który na mnie zasłuży!~
@318  = ~(wzdycha) Pewnie masz rację. Prawdziwi mężczyźni nie są idealni, a idealni mężczyźni nie są prawdziwi.~
@319  = ~A te aktorzyny są najgorsi z całej godnej pożałowania bandy.~
@320  = ~Nie kocham świń, ale one przynajmniej nie zamieniają się w mężczyzn, kiedy za dużo wypiją.~
@321  = ~Wszyscy to świnie.~
@322  = ~Nie, nie. Mężczyźni to nie świnie. Świnie są łagodnymi,  wrażliwymi i inteligentnymi zwierzętami. Mężczyźni są tylko zwierzętami!~
@323  = ~Wszyscy mężczyźni to dranie, niektórzy z nich po prostu lepiej się maskują.~
@324  = ~Widziałam gibberlingi, orków i wiele innych baśniowych istot odkąd opuściłam Candlekeep. Ale zacny mężczyzna... takiego okazu jeszcze nie widziałam!~
@325  = ~To samo tyczy się walki. Walczą jedynie by się popisać. Żałosne.~
@326  = ~Mężczyzna, który się na to odważy, próbuje jedynie ściągnąć kobietę do swojego poziomu.~
@327  = ~Ale nigdy tego nie robią. Wolą świecić na lewo i prawo głupotą, wypowiadając się na tematy, o których nie mają najmniejszego pojęcia.~
@328  = ~Na przykład o kobietach... Pochodzę z biblioteki Candlekeep, więc pozwól, że ci powiem: tym, co mężczyźni wiedzą na temat kobiet, można by wypełnić ledwie najcieńszą księgę na świecie.~
@329  = ~A najbardziej żałośni są wtedy, gdy próbują zaprzeczać.~
@330  = ~Powinni uczyć się od ryb. Nie popadną w tarapaty tak długo, jak będą trzymali gębę na kłódkę!~
@331  = ~Szczególnie wtedy, gdy próbują poniżać kobiety.~
@332  = ~I głupi do szpiku kości.~
@333  = ~Zaiste, bogowie muszą kochać głupców...~
@334  = ~Nigdy nie pozwól umysłowi mężczyzny błądzić; jest zbyt mały, by pozostawić go bez opieki.~
@335  = ~Więc kiedy kobieta robi z mężczyzny głupca... to zazwyczaj mu schlebia!~
@336  = ~Nie, kiedy z mężczyzny robi zwłoki, to dopiero postęp.~
@337  = ~Cóż, ja z pewnością nie uczestniczyłabym w poszukiwaniach.~
@338  = ~Skoro stworzyli tylu mężczyzn... Nawet bogowie mogą się mylić, a ja ten ich błąd z radością naprawię własnym mieczem.~
@339  = ~Taa, mają męskość i mózg, ale niewystarczająco dużo krwi, żeby oba narządy działały.~
@340  = ~Choć na drodze ewolucji ich organizmy się przystosowały... Obie wiemy, czym myślą mężczyźni, prawda?~
@341  = ~Ha, to dlatego mężczyźni preferują wygląd ponad umysł... ponieważ większość mężczyzn lepiej widzi, niż myśli!~
@342  = ~O ile myślą w ogóle.~
@343  = ~Ha, dlatego my, kobiety, nie mamy męskich mózgów! Brak nam miejsca, w którym mogłybyśmy go przechowywać!~
@344  = ~Oczywiście. Mężczyźni są szczodrze obdarzeni głupotą, zdolnością do jęczenia i przechwalania się.~
@345  = ~Są równie dobrymi żywymi tarczami co kobiety.~
@346  = ~Zabijanie tych słabeuszy jest nagrodą... kiedy noszą przy sobie wypchane sakiewki.~
@347  = ~Na szczęście wielu z nich dołącza do Promiennej Pięści, więc mogę podwoić przyjemność: nie tylko daję kanaliom nauczkę, ale również zabijam kolejną męską świnię.~
@348  = ~Jeden z chultiańskich ludożerców zatrudnionych u Yesny twierdził, że mężczyźni smakują najlepiej smażeni z koprem i ostrą papryczką.~
@349  = ~Nigdy nie próbowałam zjeść mężczyzny, którego zabiłam, ale wierzę na słowo. Co za kobieta!~
@350  = ~Nigdy nie zauważyłam krzty waleczności w oczach mężczyzn, którzy stanęli twarzą w twarz z moim ostrzem. (śmiech) Ale z drugiej strony, to nie w ich oczy przeważnie celuję.~
@351  = ~Lubisz walecznych mężczyzn? Teraz rozumiem, dlaczego muszę znosić towarzystwo tego wyrafinowanego żółwia, Ajantisa! Dobry jest tylko w gadaniu!~
@352  = ~Ysena zwykła mawiać, że łatwo jest uleczyć kobietę z przekonania, że mężczyźni są odważni. Wystarczy by powiedziała temu, z którym dzieliła łoże, że spodziewa się dziecka.~
@353  = ~O, proszę! (Wskazuje palcem na Khalida i zanosi się śmiechem.) Odważni!~
@354  = ~A jaki z tego pożytek? Poza szybką i sprawną ucieczką z pola bitwy jak tylko zrobi się gorąco?~
@355  = ~Quayle nazywa siebie bystrym i chwali się, że ma największy mózg spośród mężczyzn. I wiesz co? Dowodzi tylko jednego: im większy jest mózg mężczyzny, tym więcej produkuje on nonsensów.~
@356  = ~Lojalny? O tak! Po czubki swoich butów!~
@357  = ~I? (Kiwa w stronę Kivana.) Wydaje mi się, że tylko wpół-szaleni mężczyźni są lojalni aż do końca. TO ci się podoba?~
@358  = ~Przydatni jak rybie parasol.~
@359  = ~Przydatni jak Montaron podczas bójki w karczmie? Ledwo odrasta od ziemi, a nazywa siebie wojownikiem!~
@360  = ~Dlaczego zatem mężczyźni marnują złoto na dziwki, skoro podczas grabieży mogliby gwałcić ile zapragną?~
@361  = ~Masz na myśli to, że walczą tylko gdy w grę wchodzi złoto, jak nasz Kagain? To żałosne!~
@362  = ~Mądrzy? Te przechwalające się kanalie nazywasz "mądrymi"? Na błogosławieństwo Shar, zrobiliby i powiedzieliby wszystko, by tylko się popisać.~
@363  = ~Racja, zupełnie jak Coran. Zawitałeś kiedyś do wioski, w której on był gościem, i udało ci się nie wdać w awanturę z jakimś rozwścieczonym prostakiem?~ ~Racja, zupełnie jak Coran. Zawitałaś kiedyś do wioski, w której on był gościem, i udało ci się nie wdać w awanturę z jakimś rozwścieczonym prostakiem?~
@364  = ~Huh, nic wartościowego nie widzę w tych głupcach z głową w chmurach, którzy wyją do księżyca romantyczne pieśni i każdą kobietę napastują poezją.~
@365  = ~Romantyczni? Jedyne, na co może przydać się Garrick to to, że jego przerażone piski są głośniejsze od skrzeczenia umierającego xvarta.~
@366  = ~Masz na myśli to, że mają tyle pomysłów na nowe kłamstwa, iż nie można wierzyć w żadne ich słowo?~
@367  = ~Cóż, założę się, że za niedługo zobaczymy jak wykorzystujesz kolejną śmierdzącą miksturę stworzoną przez Xzara jako broń? Tylko rzucaj ją daleko ode mnie TYM razem, inaczej obydwoje zginiecie!~
@368  = ~Bły-błyskotliwi? (Shar-Teel nie może mówić z powodu wybuchu śmiechu. Patrząc wstecz, chyba nigdy nie widziałeś, aby śmiała się tak mocno.)~
@369  = ~Chyba tylko w ich głowach! Ba, patrz na Edwina, który ciągle szepcze pod nosem jakieś świństewka!~
@370  = ~Próbowałaś jakiegoś? Ha, kto by pomyślał, że mieszanina potu i łez może smakować słodko...~
@371  = ~Jak Eldoth jest słodki dla Skie? Jeśli w tym wężu jest cokolwiek słodkiego, to tylko jego jad, <CHARNAME>.~
@372  = ~Nadmierna radość jest oznaką szaleństwa.~
@373  = ~W sam raz! Cóż, teraz rozumiem, czemu mówi się: "radosny jak trup lub Xan..."~
@374  = ~Mężczyźni są słabszą płcią, <CHARNAME>. To wszystko, co można na ten temat powiedzieć.~
@375  = ~Mężczyźni są słabszą płcią, <CHARNAME>. A jeśli już jakiś rodzi się silny – cóż, i tak kończy z chomikiem, który ma rozum większy od niego.~
@376  = ~Ich mózgi w końcu stają się tak rozważne, że nie można ich zlokalizować...~
@377  = ~Ba, pewnie masz rację: na przykład Yeslick jest tak rozważny, że można trenować na jego głowie, kiedy ten w najlepsze ucina sobie drzemkę podczas walki!~
@378  = ~Być może, gdyby nie byli tacy głupi – zawsze trzeba mówić im co, jak, kiedy i jak długo, siostro.~
@379  = ~Nie pochlebiaj sobie.~
@380  = ~Cóż to za idiotyczna odpowiedź?!~
@381  = ~Taa. Wszyscy mężczyźni są ża-ło-śni: to mi oszczędzi czasu i kłopotów. Och, i przestań się głowić: żałośni, <CHARNAME>, to jedyne słowo, jakim można ich określić.~
@382  = ~Eee... Pewnie masz rację.~
@383  = ~Są waleczni.~
@384  = ~Są odważni.~
@385  = ~Są bystrzy.~
@386  = ~Są lojalni.~
@387  = ~Są przydatni.~
@388  = ~Są pragmatyczni.~
@389  = ~Są mądrzy.~
@390  = ~Są romantyczni.~
@391  = ~Są pomysłowi.~
@392  = ~Są błyskotliwi.~
@393  = ~Są słodcy.~
@394  = ~Są radośni.~
@395  = ~Są silni.~
@396  = ~Są rozważni.~
@397  = ~Są seksowni.~
@398  = ~Zgódźmy się co do tego, że się nie zgadzamy, Shar-Teel.~
@399  = ~Jesteś głupcem czy jakąś obdarzoną błogą ignorancją sierotą, podrzuconą staremu mnichowi w spustoszonej bibliotece, gdzie normalni ludzie nie mają wstępu?~
@400  = ~Jestem głupcem.~
@401  = ~Jestem... eee... tym drugim.~
@402  = ~Eee... ani tym, ani tym.~
@403  = ~(śmiech) To akurat widzę!~
@404  = ~Więc, do cholery, przyglądnij się światu, zanim otworzysz gębę!~
@405  = ~(Spluwa na ziemię. Nie wydaje się, abyś miał otrzymać inną odpowiedź.)~
@406  = ~Mogę znaleźć jakąś robotę dla jednego lub dwóch, w łożu. Ale tak szybko się zużywają...~
@407  = ~Mężczyźni to idealne... zwłoki.~
@408  = ~Czemu się na mnie gapisz?~
@409  = ~Właśnie odkryłem nową formę sztuki, Shar-Teel. Te krwawe znaki na twej zbroi są bardzo unikatowe i dziwnie fascynujące.~
@410  = ~Tak po prostu.~
@411  = ~Tylko szukałem słabych punktów w twej zbroi. Na wypadek, gdybyś znów mnie zaatakowała.~
@412  = ~W rzeczy samej. Można z nich wyczytać: "Padnijcie na kolana przed Shar-Teel Zwyciężczynią!"~
@413  = ~Ja będę zafascynowana jeśli kiedykolwiek zdobędziesz tyle zdobień, co ja.~
@414  = ~W porządku.~
@415  = ~Zamknij się.~
@416  = ~Sam<HESHE> się zamknij.~
@417  = ~Nie, ty się zamknij.~
@418  = ~(Uznajesz, że lepiej, aby to Shar-Teel miała ostatnie słowo.) ~
@419  = ~Eunuch.~
@420  = ~Wcale nie, ty suko!~
@421  = ~To zaraz będziesz!~
@422  = ~Żadnego nie znajdziesz, psie.~
@423  = ~Właściwie, to ten szew wygląda całkiem obiecująco.~
@424  = ~Nieważne. Tak czy siak, zginąłbyś pierwszy.~
@425  = ~(Shar-Teel zauważa Twoje zainteresowanie. Kiedy odkrywa jego źródło, uśmiecha się szeroko, a w jej oczach błyska duma. Moment życzliwości nie trwa jednak długo i wkrótce uśmiech zamienia się w grymas niezadowolenia.) Zajmij się swoimi sprawami, głupcze.~
@426  = ~Zwróciłeś kiedyś uwagę, że każda krew po zaschnięciu wydaje się czarna, niezależnie od jej pierwotnego koloru?~
@427  = ~Niezupełnie, niedźwiedzico. Czasem jest jaśniejsza, czasem ciemniejsza. Zauważyłem też, że krew goblinów ma zielonkawy odcień.~ ~Niezupełnie, niedźwiedzico. Czasem jest jaśniejsza, czasem ciemniejsza. Zauważyłam też, że krew goblinów ma zielonkawy odcień.~
@428  = ~Pasuje do ciebie.~
@429  = ~Pewnego dnia powinniśmy udać się do Otchłani i zapolować na demony. Ich krew musi być jaśniejsza niż zwykłych śmiertelników.~ ~Pewnego dnia powinnyśmy udać się do Otchłani i zapolować na demony. Ich krew musi być jaśniejsza niż zwykłych śmiertelników.~
@430  = ~Nie obchodzi mnie, jaki ma kolor. Ważne, że nie należy do mnie.~
@431  = ~Fuuj, Shar-Teel... to takie niekobiece. Powinnaś dyskutować o odcieniach jedwabiu, a nie krwi.~
@432  = ~Twoja szczęka zaraz przybierze kolor zieleni, jeśli nie zostawisz mnie w spokoju.~
@433  = ~Do wszystkiego pasuje.~
@434  = ~Możesz być tego pewny. Polowanie na demony brzmi na niezłą zabawę... nawet w twoim nieszczęsnym towarzystwie.~ ~Możesz być tego pewna. Polowanie na demony brzmi na niezłą zabawę... nawet w twoim nieszczęsnym towarzystwie.~
@435  = ~Mogłam się spodziewać. Należysz do tych wrażliwych. Nienawidzę słabeuszy, którzy czują mdłości na widok krwi. Przyglądnij się jej uważnie, kundlu, i wiedz, że twoja niczym się nie różni.~
@436  = ~Jedwabiu? Yesna wynajmowała kiedyś mordercę, który dusił swoje ofiary płachtami jedwabiu. (spluwa) Ten tchórz również brzydził się krwi.~
@437  = ~Oczy zaraz wyskoczą ci z oczodołów. A ja im pomogę.~
@438  = ~(Shar-Teel podnosi dumnie brew.) Nie wiedziałam, że lubisz słuchać swoich własnych jęków. Ja wolę te wydawane przez moich wrogów.~
@439  = ~(podśmiechuje się) Znów rozmawiasz z szakalami, <CHARNAME>?~
@440  = ~Słuchaj, jeśli już musisz śpiewać, wybierz jakąś porządną piosenkę, zamiast wyć bez składu.~
@441  = ~(Shar-Teel zaczyna śpiewać w trakcie marszu. Każdą okazjonalną fałszywą nutę kompensuje głośnością.)~
@442  = ~(Shar-Teel podnosi dumnie brew.) Wolę słuchać twoich śpiewów podczas walki. Ładnie komponują się wówczas z jękami wrogów.~
@443  = ~Słuchaj, jeśli już musisz śpiewać, wybierz jakąś porządną piosenkę, zamiast wyć bez składu. Na przykład tą, którą śpiewałeś wczoraj, o zgładzeniu tysiąca orgów?~
@444  = ~(prycha) Z pewnością doceniłabym to bardziej, gdybym była szakalem. Słyszysz, jak te chętnie do ciebie dołączyły?~
@445  = ~(prycha) Z pewnością doceniłabym to bardziej, gdybym była kundlem. Słyszysz, jak te chętnie do ciebie dołączyły?~
@446  = ~(Shar-Teel zatyka uszy palcami.) Nie wierzę, że to mówię, ale jest gorzej niż zazwyczaj!~
@447  = ~O, niech cię szlag! Mam do roboty rzeczy lepsze niż zawodzenie.~
@448  = ~(Shar-Teel nie zwraca uwagi na Twoje słowa i kontynuuje śpiew. Usatysfakcjonowana stworzoną przez siebie kakofonią, przytakuje i mruczy pod nosem.) Oto, jak wychodzą nam wspólne śpiewy, kochasiu.~
@449  = ~(Głos Shar-Teel, podobnie jak cała reszta, jest silny. Zaskakuje Cię, jak jej głęboki i delikatnie zachrypnięty kontralt dobrze komponuje się z Twoim głosem. Nieźle wam wychodzi wspólne śpiewanie.)~
@450  = ~(Shar-Teel śmieje się z Tobą, prawie że wesoło.) Teraz już wiem jak cię zamknąć!~
@451  = ~(wskazuje na Ciebie palcem) Czego innego się spodziewałeś: w końcu to ciebie naśladowałam!~
@452  = ~(Shar-Teel nieufnie bierze do ręki naszyjnik, zupełnie jakbyś podarował jej węża.) Wieszanie takich rzeczy na szyi jest głupie... Nie to, co dobrze wykonany kołnierz! Być może uda mi się to sprzedać. (Chowa naszyjnik do plecaka.)~
@453  = ~Znajdź sobie dziwkę, jeśli chcesz tak przystrojoną kobietę.~
@454  = ~Wezmę sobie z łupu to, co będę chciała! I nie chcę tej... błyskotki.~
@455  = ~Wezmę sobie z łupu to, co będę chciała! A skoro ten naszyjnik wpadł mi w oko, jest mój!~
@456  = ~Jakiego cholernego pierścionka? (Ale błysk w oku Shar-Teel zdradza, że dobrze pamięta pierścionek, o którym mówisz.)~
@457  = ~(Shar-Teel sztywnieje w Twoich ramionach. Wygląda na zaszokowaną, kiedy w końcu się odsuwasz, ale dość szybko dochodzi do siebie... Choć nie rzuca już tyle podejrzliwych spojrzeń w Twoją stronę.)~
@458  = ~(Shar-Teel najwyraźniej interpretuje to jako zaproszenie do zapasów. Ściska cię mocno i obydwoje upadacie na ziemię, przypominając poplątaną, ciężko oddychającą masę kończyn. Choć nie przeszkadza ci jej ciało, aktualnie przyciskające Cię całą wagą do gleby, Shar-Teel chyba nie czuje się równie komfortowo i zbyt szybko przerywa zabawę. Oczywiście, dopiero po upewnieniu się, że wygrała.)~
@459  = ~(Jej kolano ląduje w Twoim kroczu.) Ach – zaskoczyłeś mnie, <CHARNAME>. Weź kilka głębokich oddechów i zaraz ci przejdzie. Cóż, przynajmniej innym mężczyznom przechodziło.~
@460  = ~(Choć Ty rozkoszujesz się bliskim, osobistym kontaktem z ciałem Shar-Teel, ona wydaje się mieć inne zdanie. Kiedy obejmujesz ją ramionami, wykręca się i lekko uderza Cię pięścią w plecy.) W takiej pozycji jesteś łatwy do zaatakowania, <CHARNAME>. Nie kusiłabym losu zbyt często.~
@461  = ~(Shar-Teel na ułamek sekundy sztywnieje w Twoich ramionach. Potem rozluźnia się i opiera o Ciebie.)~
@462  = ~(Shar-Teel nie odsuwa się od Ciebie; stoi wyprostowana niczym statua. Czujesz jednak jej przyspieszone bicie serca, kiedy przytulasz ją do piersi.)~
@463  = ~Musisz to robić, kochasiu? (Ciężko powiedzieć, czy Shar-Teel jest zirytowana, czy tylko stara się brzmieć na taką.)~
@464  = ~Wolałabym, żebyś takie przytulanki zostawił na noc. Teraz czas na rzeź, nie-~
@465  = ~(Shar-Teel wydostaje się z Twoich objęć i odwraca się do Ciebie plecami. Niewypowiedziane słowo "miłość" zawisa między wami, ciężko i biernie, jak chorągiew w bezwietrzny dzień.)~
@466  = ~(Shar-Teel uśmiecha się, pewna siebie, wyciągając w Twoją stronę brudną dłoń.)~
@467  = ~(Jej skóra jest szorstka od miecza, choć ledwo masz czas to zauważyć, bo Twoja dłoń zostaje momentalnie zmiażdżona w silnym uścisku. Widocznej na twarzy Shar-Teel determinacji dorównywać może tylko Twoja własna, jako że nie chcesz z nią przegrać.)~
@468  = ~(Opierasz łokieć na nierównej powierzchni stołu i napierasz całą siłą. Rozgrywka między wami nie przeszkadza Ci zauważyć, w jaki sposób mięśnie Shar-Teel napinają się pod jej skórą.)~
@469  = ~(Shar-Teel uśmiecha się, pewna siebie, wyciągając w twoją stronę brudną dłoń.)~
@470  = ~(Wasze dłonie trwają w bolesnym uścisku. Na pobielałych z wysiłku knykciach czujesz gorący oddech Shar-Teel.)~
@471  = ~(Pchnij mocniej.)~
@472  = ~(Ściśnij kłykcie Shar-Teel.) ~
@473  = ~(Twoja dłoń wyślizguje się.)~
@474  = ~(Puść dłoń Shar-Teel i ucałuj ją.) ~
@475  = ~(Spróbuj złamać kłykcie Shar-Teel.) ~
@476  = ~(Pomimo twoich wysiłków, Shar-Teel jest za silna. Twoja dłoń uderza o nieobrobione drewno, a Shar-Teel spogląda na ciebie triumfująco zza stołu.) To było krzepiące, <CHARNAME>. Od samego początku wiedziałam, że przegrasz, ale wytrzymałeś dłużej niż przypuszczałam.~
@477  = ~(Zaciskasz pięć i mocno ściskasz knykcie Shar-Teel. Jej twarz wykrzywia się z bólu, ale zaciska zęby i podwaja swoje wysiłki.)~
@478  = ~(Pomimo Twoich wysiłków, Shar-Teel jest za silna. Twoja dłoń uderza o nieobrobione drewno, a Shar-Teel spogląda na Ciebie ze złością zza stołu. Pociera swoje poczerwieniałe palce, zupełnie jakby zastanawiała się, czy dałaby radę jeszcze opleść je wokół Twojej szyi.)~
@479  = ~Powinnam była wiedzieć, że męski pies zniży się do oszustwa.~
@480  = ~(Wstaje gwałtownie, a posunięty przez nią stół uderza cię w pierś.)~
@481  = ~(Pomimo Twoich wysiłków, Shar-Teel jest za silna. Twoja dłoń uderza o nieobrobione drewno bez większego problemu, a Shar-Teel obdarza Cię jednym z najbardziej promiennych i irytujących uśmiechów.) Nie płacz, <CHARNAME>. Przegrywanie to coś, do czego na pewno już przywykłeś.~
@482  = ~(Oczy Shar-Teel rozszerzają się w zdumieniu, kiedy bez większych problemów przechylasz jej dłoń w stronę blatu. Zaskoczenie zamienia się w wzrok pełen niechęci, a w końcu, posępnej akceptacji.) Już drugi raz mnie pokonałeś. Chyba powinnam ci pogratulować.~
@483  = ~(Gwałtownie podnosi się, wyglądając na lekko zakłopotaną.) Nie marnujmy już tu czasu, <CHARNAME>. Najwyraźniej za mało ostatnio walczyliśmy.~
@484  = ~(Przy nagłym braku oporu, dłoń Shar-Teel uderza o blat stołu. Gwałtownie pochylasz się do przodu, chcąc ją pocałować.)~
@485  = ~(Niestety, tracisz równowagę i Twoje usta lądują na jej potylicy. Pomyliłeś się również w ocenie swojej siły, skutkiem czego Twój pocałunek nie należy do najdelikatniejszych.)~
@486  = ~(W starciu między Twoimi ustami a czaszką Shar-Teel werdykt jest prosty: jej czaszka wygrywa. Chwiejnie się cofasz, pocierając bolącą szczękę.)~
@487  = ~(Shar-Teel nie wyszła na tym lepiej. Z irytacją pociera miejsce, w którym ją uderzyłeś.) Nie musisz stosować takich podstępnych sztuczek, żeby mnie pokonać, <CHARNAME>.~
@488  = ~(Zaciskasz pięć i ściskasz knykcie Shar-Teel tak mocno, że czujesz wszystkie jej kości. Z jej ust wyrywa się okrzyk bólu. Shar-Teel odsuwa się od stołu i uderza Cię swoją zdrową ręką. Pochyla się nad Tobą i przemawia cichym, pełnym furii głosem.) Przypomnij mi, żebym NIGDY nie próbowała honorowej walki z męskim samcem! Bezużyteczny śmieciu!~
@489  = ~(Spluwa i odchodzi od Ciebie. Nie będziesz już miał okazji się do niej zbliżyć.)~
@490  = ~(Ledwo Twoja dłoń dotyka umięśnionych pośladów Shar-Teel, ta obraca się i uderza Cię w głowę mieczem. Być może żywi ona wobec Ciebie jakieś cieplejsze uczucia, biorąc pod uwagę fakt, że nie użyła ostrza...)~
@491  = ~(Mdlejesz na kilka chwil.)~
@492  = ~(Głowa boli Cię przez resztę dnia.)~
@493  = ~(Shar-Teel odwraca się i obdarza Cię groźnym spojrzeniem.) Ostatni mężczyzna, który odważył się dotknąć mnie bez pozwolenia, już nie może nazywać się mężczyzną.~
@494  = ~(Przez kilka miłych chwil trzymasz wygodnie dłoń na pośladkach Shar-Teel. Moment ten nie trwa jednak długo. Shar-Teel odwraca się obdarowuje CIEBIE silnym uściskiem. W miejscu, gdzie silne uściski mają zwyczaj bardzo boleć.)~
@495  = ~(Uśmieszek na jej ustach zdradza, że jej również bardzo się podobało.)~
@496  = ~(Shar-Teel ucieka od Twojego dotyku tak szybko, że sam nie jesteś pewien, w jaki sposób. Ściska ona twoje palce w stanowczym geście. Wbija w Ciebie zdecydowane spojrzenie, aż w końcu rozumiesz... jest czas i miejsce na takie zabawy – i to nie jest tu ani teraz.)~
@497  = ~(Nieprzytomnie odgania Twoje palce.) Niech szlag trafi te głupie muchy!~
@498  = ~(Shar-Teel wzdycha i przybiera obojętną minę.)~
@499  = ~(Shar-Teel wygina plecy z gracją wielkiego kota... bardzo niebezpiecznego kota.)~
@500  = ~(Shar-Teel kręci głową.) Dziękuję za przypomnienie, że z mrówkami łączą cię dwie rzeczy: zdolność do bycia niesamowicie denerwującym i rozmiar mózgu.~
@501  = ~(Shar-Teel cofa się i przesuwa palcami wzdłuż Twojego kręgosłupa. Śmieje się cicho, gdy drżysz pod wpływem jej dotyku.)~
@502  = ~Cieszę się, że przynajmniej JEDNO z nas jest zadowolone. Zamknij usta, zanim zaczniesz się ślinić.~
@503  = ~Jak to się dzieje, że mężczyźni są tacy szczęśliwi pomimo swojego losu?~
@504  = ~Ach, tak. Są głupi.~
@505  = ~(Uśmiecha się do Ciebie.) Myślisz o naszej kolejnej ofierze, <CHARNAME>?~
@506  = ~(Przewraca oczami.) Mężczyźni są żałośni.~
@507  = ~(Shar-Teel obdarza Cię pogardliwym spojrzeniem.) Pochlebstwa nic ci nie pomogą.~
@508  = ~(Shar-Teel wykrzywia usta w pogardliwym uśmiechu.) Lepiej wykazałbyś się w walce, zamiast próbować przypodobać mi się słodkimi słówkami.~
@509  = ~(Mina Shar-Teel jest nie do odczytania. Zauważasz, że końcówki jej uszu zapłonęły czerwienią – ale tylko dlatego, że uważnie szukałeś jakiejkolwiek reakcji.)~
@510  = ~(Kiedy zauważa, że się jej przypatrujesz, obdarza Cię groźnym spojrzeniem.) Nie ma może LEPSZYCH obiektów, na które mógłbyś się gapić? Jacyś wrogowie być może? Gdyby wszyscy mężczyźni mieli tak słabą uwagę, już dawno byście wyginęli, a ja byłabym o wiele szczęśliwsza.~
@511  = ~(Shar-Teel odrzuca do tyłu swoje gęste, złotobrązowe włosy.) Cóż, nie WSZYSTKO co mówisz, jest kompletną bzdurą.~
@512  = ~(Shar-Teel cofa się pod dotykiem twoich palców, zwężając oczy w nieufnym spojrzeniu.) Co ty, na piekła, wyprawiasz?~
@513  = ~(Skóra Shar-Teel jest gładka i jędrna w dotyku, choć pokrywająca ją warstwa brudu trochę utrudnia ocenę. Miejsce, gdzie ma swój fioletowy tatuaż, jest bardziej szorstkie. Jesteś wystarczająco blisko by usłyszeć, jak jej oddech przyspiesza, choć nie jesteś pewny czy to z powodu złości czy podniecenia. Po chwili, Shar-Teel odsuwa się gwałtownie i spogląda na Ciebie spode łba.)~
@514  = ~Jeszcze raz dotknij mojej twarzy, a stłukę cię na kwaśne jabłko.~
@515  = ~(Najprawdopodobniej ze złości.)~
@516  = ~Nawet nie myśl o jakichkolwiek zabawach, <CHARNAME>, chyba że chcesz posmakować mojej stali.~
@517  = ~(Shar-Teel w odpowiedzi uderza Cię w twarz rękojeścią swojego miecza. Przez moment widzisz wszystkie gwiazdy, co przyprawia Shar-Teel o wybuch radości.)~
@518  = ~(Shar-Teel dotyka Twojego policzka brudnymi palcami, niebezpiecznie blisko Twoich oczu. Jej usta rozszerzają się w prześmiewczej imitacji zalotnego uśmiechu. Niespodziewanie, boleśnie ściska twoją szczękę.) A jak TOBIE podobają się takie macanki?~
@519  = ~(Shar-Teel odskakuje.) Idiota!~
@520  = ~(Shar-Teel marszczy brwi, ale nie przerywa dotyku.)~
@521  = ~Jakiś mag rzucił na ciebie Ślepotę, <CHARNAME>, że mnie nie rozpoznajesz? Jeśli tak, poszukaj jakiegoś kapłana! Nie mam czasu na takie głupoty.~
@522  = ~(Shar-Teel zamyka na chwilę oczy i wygląda na pełną spokoju. Ostrożnie zabierasz dłoń, bojąc się, że za moment wybuchnie. Shar-Teel uchyla powieki i patrzy na Ciebie spode łba.)~
@523  = ~(Shar-Teel dotyka Twojego policzka brudnymi palcami, niebezpiecznie blisko Twoich oczu. Jej usta rozszerzają się w prześmiewczej imitacji zalotnego uśmiechu.) Masz gładką twarzyczkę, chłopczyku. Ani jednej blizny. Fuj.~
@524  = ~(Shar-Teel mierzy Twoją dłoń pogardliwym spojrzeniem, jakby była ona pokryta trądem, po czym odsuwa się ze zdegustowanym prychnięciem.)~
@525  = ~(Shar-Teel wyrywa się z twojego uścisku.) Dłoń powinna być używana do walki, <CHARNAME>.~
@526  = ~(Shar-Teel przewraca oczami.) Co następne, <CHARNAME>, kwiecista łąka?~
@527  = ~(Shar-Teel nieomal wyrywa Ci ramię ze stawu, gwałtownie się odsuwając.)~
@528  = ~DLACZEGO mnie dotykasz?!~
@529  = ~(Shar-Teel stroi miny, po czym jednym silnym ruchem ramion strząsa Twoją rękę.)~
@530  = ~Nie muszę być tak blisko, żeby poczuć jak śmierdzisz. Weź kąpiel, <CHARNAME>.~
@531  = ~(Shar-Teel obdarza Cię zimnym spojrzeniem.) Zbyt zmęczony na dalszą podróż? Cóż, koniec końców, jesteś mężczyzną. Czego innego się spodziewać.~
@532  = ~(Obejmuje Cię w pasie i prześmiewczo ciągnie kilka kroków.)~
@533  = ~Proszę bardzo. I nie mów, że nigdy ci nie pomogłam. (Uśmiecha się szeroko.)~
@534  = ~Mężczyzno, czy nie widzisz ile cennego czasu stracilibyśmy na wstawaniu, gdybyśmy zostali zaatakowani? To takie dla was typowe.~
@535  = ~(Shar-Teel z niepewną miną przygląda się Twoim gorączkowo przebierającym palcom.)~
@536  = ~(Zapewne nic nie czuje przez zbroję.)~
@537  = ~(Wściekłą minę Shar-Teel psuje parsknięcie śmiechem przez nos. Jej twarz płonie czerwienią, kiedy brutalnie Cię odpycha.)~
@538  = ~(Shar-Teel ani drgnie, obserwując Twoje wysiłki z niewzruszoną ciekawością. Jedynie jej sztywne ramiona zdradzają, ile kosztuje ją pozostanie w bezruchu.)~
@539  = ~(Pokazuje Ci, jaka jest twarda.)~
@540  = ~Podobno w Calimshan więźniów polewa się syropem i umieszcza nagich na mrowisku. Właśnie się zastanawiam, czy nie wypróbować na tobie tej techniki.~
@541  = ~(Shar-Teel spogląda na Ciebie zdziwiona, po czym Cię odpycha. O ile się nie mylisz, jej usta wykrzywiają się w uśmiechu.)~
@542  = ~(Shar-Teel zaczyna mówić, nagle jej oczy skupiają się na czymś za Twoimi plecami. Obracasz się, aby spojrzeć, i czujesz przyjacielskie uderzenie między łopatkami. Gdy odwracasz się, Shar-Teel odchodzi z dumnie uniesioną głową.)~
@543  = ~(Shar-Teel również Cię popycha, a Ty oczywiście nie pozostajesz bierny. To szybko przeradza się w koleżeńską przepychankę, której towarzyszą rzadkie parsknięcia śmiechem Shar-Teel.)~
@544  = ~(Przestaje nagle, poprawia zbroję i spogląda na Ciebie bez zwyczajowej złości.) Koniec idiotyzmów, <CHARNAME>.~
@545  = ~(Shar-Teel mruży oczy.) Nie teraz, <CHARNAME>.~
@546  = ~(Shar-Teel ściąga z siebie metalową zbroję, zakłada skórzane buty na wysokim obcasie i chłosta Cię różą.)~
@547  = ~(Cóż, przynajmniej tego byś chciał.)~
@548  = ~(Mina Shar-Teel wyraża słabo ukryte zdziwienie. Bierze od Ciebie róże, prostuje ramiona, po czym powoli i z premedytacją używa płatków do wyczyszczenia swojego miecza.)~
@549  = ~(Róża po dotknięciu ostrza rozpada się na kawałki, a Shar-Teel wykrzywia twarz w grymasie.)~
@550  = ~Bezużyteczne! (Wyrzuca resztę kwiatu.)~
@551  = ~(Shar-Teel rzuca różę prosto w Twoją twarz. Słodki zapach nie niweluje bólu, spowodowanego kolcami rośliny. W twoich oczach odruchowo pojawiają się łzy, ale odnotowujesz skwapliwie, że przynajmniej udało Ci się wywołać na twarzy Shar-Teel uśmiech.)~
@552  = ~(Shar-Teel miażdży różę w pieści, krzywiąc się kiedy kolce wbijają się w jej skórę. Rzuca na ziemię porwane płatki, po czym chwyta Cię za dłoń i mocno ściska. Czujesz kolce, które pozostały w jej ręce. Przez długi moment patrzysz jej prosto w oczy. Uścisk jej dłoni staje się coraz silniejszy, a kolce trzeszczą nieprzyjemnie.)~
@553  = ~(Wyrywasz swą dłoń kwiląc.)~
@554  = ~(Dalej trzymasz jej dłoń.) ~
@555  = ~(Mija jeszcze długa chwila, kiedy patrzysz się jej w oczy bez słowa.)~
@556  = ~(Kiedy rozluźnia uścisk, Twoją dłoń pokrywa mieszanina kolców i jej krwi. Shar-Teel nieczule przejeżdża dłonią po Twoim policzku, po czym odwraca się. Po jej minie możesz się domyślać, że właśnie zdałeś jakiś test.)~
@557  = ~(Shar-Teel uśmiecha się pod nosem i puszcza Twoją dłoń, wycierając rękę niedbale o spodnie.)~
@558  = ~Miecz to jedyne dobre ostrze. (Shar-Teel rzuca sztylet przez ramię.)~
@559  = ~Powiedziałam, że go nie chcę, <CHARNAME>, jesteś za głupi by zrozumieć to zdanie?~
@560  = ~Jeszcze raz go zobaczę, a wbiję ci go w brzuch, <CHARNAME>.~
@561  = ~(Chwyta sztylet i wykonuje ruch w kierunku twojego żołądka.)~
@562  = ~(Odskocz.) ~
@563  = ~(Stoisz w miejscu.)~
@564  = ~(Ostrze mija Cię o milimetry. Shar-Teel prostuje się i zaszczyca spojrzeniem, w którym być może kryje się szacunek.) Niewielu mężczyzn byłoby w stanie uchylić się od tego ciosu. Uczysz się czegoś, <CHARNAME>.~
@565  = ~(Kiedy się odwraca, zauważasz, że chowa sztylet do kieszeni.)~
@566  = ~(Pomimo uchylenia się, ostrze delikatnie przecina skórę Twojego brzucha, zanim się zatrzymuje. Shar-Teel prostuje się i przygląda się ranie z pogardą.) Sam tego chciałeś, <CHARNAME>.~
@567  = ~(Rzuca sztylet na ziemię i przygniata go podeszwą. Upewniając się, że ją obserwujesz, Shar-Teel pochyla się i łapie rękojeść broni, po czym wygina ją ku górze. Ostrze sztyletu jest wygięte, a broń bezużyteczna. Shar-Teel przez chwilę patrzy Ci prosto w oczy, po czym podnosi się i odchodzi.)~
@568  = ~(Ostrze z łatwością przecina ubranie i delikatnie przebija skórę Twojego brzucha, zanim Shar-Teel je cofa. Spogląda na Ciebie ze zdziwieniem.)~
@569  = ~Odważnie, <CHARNAME>, ale głupio. Mówiłam kiedyś, że odwaga cię zgubi, a teraz jedynie utwierdziłeś mnie w tym przekonaniu. Naucz się rozróżniać, kiedy Twojemu życiu zagraża niebezpieczeństwo, a z pewnością pożyjesz dłużej.~
@570  = ~Z przyjemnością spuszczę ci trochę krwi.~
@571  = ~O ile tylko nie będziesz płakał ZA MOCNO kiedy cię zranię, <CHARNAME>.~
@572  = ~(prycha) Dla rozrywki? Wolę bardziej wymagających przeciwników, <CHARNAME>.~
@573  = ~Jeśli chcesz sypiać z kimś, kto zmienia swoje opinie – polecam Drizzta.~
@574  = ~Tobie? (zatacza się ze śmiechu) Ty... masz szczęście, że jestem w dobrym humorze, inaczej szukałbyś zębów wśród trawy.~
@575  = ~Z przekonaniami się nie dyskutuje, głupcze.~
@576  = ~Tak, oczywiście. Przedtem myślałam, że mężczyźni to bezwartościowe, żałosne, tchórzliwe kanalie. Teraz dodaję do tego jeszcze GLĘDZĄCE BEZ SENSU!~
@577  = ~(Taksuje Cię wzrokiem, a jej oczy przypominają dwa sztylety.) Zobaczmy. Żałosny – zgadza się, myśli włosami na klacie – zgadza się, jęczy niczym nowonarodzony kociak – zgadza się, na pewno umrze zanim spłodzi potomstwo – zgadza się. Nie, chyba nie muszę zmieniać swojej opinii.~
@578  = ~Czy Gorion nie nauczył cię trzymać gęby na kłódkę? (Brzmi, jakby wypowiadała te słowa z przyzwyczajenia.)~
@579  = ~(Zastanawia się chwilę, a kiedy już tracisz nadzieję na uzyskanie odpowiedzi, udziela jej.) Nie, nie... jeszcze nie. Ale próbuj dalej, oglądanie tego jest zabawne.~
@580  = ~Co za różnica? Złożyłam śluby mojemu mieczowi.~
@581  = ~Napawa mnie dumą to, jak pięknie cię wytresowałam. Gdyby powierzyć mi zwierzchnictwo nad całym gatunkiem ludzkim, być może byłaby dla mężczyzn jeszcze jakaś nadzieja.~
@582  = ~(niechętnie) Jesteś lepszy od innych mężczyzn, których spotkałam, ale to udowadnia tylko, jak beznadziejna jest reszta.~
@583  = ~(rozbawiona) Słowa "ciasne, ale własne" chyba najlepiej oddają kategorię, w jakiej o tobie myślę. Nie marnuję czasu na zaprzątanie sobie głowy innymi.~
@584  = ~Fakt, że zadajesz mi takie pytania aby samemu sobie coś udowodnić powinien być dla ciebie wystarczającą odpowiedzią.~
@585  = ~Gdybym była w nastroju, odpowiedziałabym "tak", żeby zobaczyć twój taniec radości. Mężczyźni są tacy łatwowierni i po prostu żaaa-ło-śni!~
@586  = ~(Shar-Teel momentalnie nadeptuje piętą na Twoją stopę.)~
@587  = ~(Pomimo bólu, nie przestajesz jej całować.)~
@588  = ~(Z cichym krzykiem, puszczasz ją.)~
@589  = ~To wszystko, na co cię stać?~
@590  = ~(Shar-Teel odpycha Cię brutalnie i ostentacyjnie wyciera usta.)~
@591  = ~(Kolano Shar-Teel ląduje w twoim kroczu.)~
@592  = ~Potraktuj to jako nagrodę za wytrwałość... (Usta Shar-Teel rozchylają się, odpowiadając na Twój pocałunek.)~
@593  = ~Masz jakieś tiki nerwowe, kochasiu?~
@594  = ~(Shar-Teel wzrusza ramionami.)~
@595  = ~(Shar-Teel krzyżuje ramiona na piersi i wpatruje się w Ciebie bez mrugnięcia okiem, aż czerwienisz się i odwracasz. Zza pleców słyszysz jej gromki śmiech.)~
@596  = ~(Shar-Teel warczy w odpowiedzi.)~
@597  = ~(Shar-Teel uderza Cię łokciem w żebra.)~
@598  = ~(Shar-Teel odsuwa się od Ciebie ze zdegustowanym grymasem.)~
@599  = ~(Shar-Teel warczy.) Znów igrasz z ogniem, kochasiu?~
@600  = ~(Shar-Teel na moment przylega do Ciebie, ale zaraz odpycha Cię obydwoma rękami.)~
@601  = ~Hej! Nie jestem dziwką, która poleci na twoje słodkie gadki! Takie zachowanie pasowało do mojej matki. Nie chcę nic podobnego i nie mam zamiaru zniżać się do rozmowy z jakimś tam mężczyzną. Tego nauczyła mnie Ysena – to mężczyźni są słabszą płcią, nie kobiety. Skoro nie znasz Yseny, to już nie moja wina, że jesteś głupcem. Była najwspanialszym kupcem, jaki żył w Krainach. Wpadłam na nią gdy kupowałam jedzenie dla moich och, jakże potężnych braci. (śmiech) Kilka miesięcy u niej – obydwu mogłam zbić na kwaśne jabłko... a mój ojciec... sądzę, że teraz bym sobie z nim poradziła. Mawiał, że kobieta powinna dzierżyć chochlę, nie miecz! HA! Chrzanić go!~
@602  = ~Co? Co chcesz wiedzieć? Jestem wychowanką Yseny. Skoro nie znasz Yseny, to już nie moja wina, że jesteś głupcem. Była najwspanialszym kupcem, jaki żył w Krainach. Wpadłam na nią gdy kupowałam jedzenie dla moich och, jakże potężnych braci. (śmiech) Kilka miesięcy u niej – obydwu mogłam zbić na kwaśne jabłko... a mój ojciec... sądzę, że teraz bym sobie z nim poradziła. Mawiał, że kobieta powinna dzierżyć chochlę, nie miecz! HA! Chrzanić go! Nie będę dziwką, jak moja matka! Chcę walczyć! Teraz zejdź mi z drogi!~
@603  = ~Kocham przelewać krew wrogów, i gdybyś przestał tak kłapać językiem, już bym to robiła!~
@604  = ~Po co te wszystkie słowa? Wyglądam ci na głupią gąskę? Wracajmy na szlak, a może uda nam się jeszcze powalczyć. Moja krew gotuje się na myśl o walce.~
@605  = ~Odwal się! Czy może chcesz żebym nawinęła twoje wnętrzności na mój miecz i zrobiła sobie z nich sweter, jak przystało na młodą, dobrą panienkę? ~
@606  = ~Denerwują mnie twoje głupie pytanie. Bierz się do roboty... Ja zajmę się wrogami. Potrzeba kobiecej odwagi by walczyć w pierwszej linii.~
@607  = ~(Shar-Teel dołącza do Ciebie, śpiewając nienaturalnie wysoko w prześmiewczej imitacji uwodzicielskiego głosu.)~
@608  = ~(Wasz okropny duet zawodzi do momentu, aż z oddali dołączają do was wilki.)~
@609  = ~(Wasz okropny duet zawodzi do momentu, aż z oddali dołączają do was psy.)~
@610  = ~(Shar-Teel prycha.) Miło, że publika nas docenia.~
@611  = ~(W końcu przestaje śpiewać.)~
@612  = ~(chłodno) Chyba oszalałem sadząc, że ktoś taki jak ty będzie w stanie docenić sztukę.~
@613  = ~(chłodno) Chyba oszalałem sadząc, że ktoś taki jak ty będzie w stanie docenić sztukę.~
@614  = ~(Śmiejesz się i zmieniasz tonację swego głosu.) ~
@615  = ~No dalej, niedźwiedzico, chcę usłyszeć twój śpiew. Spróbuj.~
@616  = ~No dalej, niedźwiedzico, chcę usłyszeć twój śpiew. Spróbuj.~
@617  = ~(Efekt jest tak komiczny, że nie potrafisz powstrzymać śmiechu.)~
@618  = ~(Śmiejesz się i pokazujesz na Shar-Teel.) Co za błazenada!~
@619  = ~(Safana znów poprawia włosy. Wydaje się stworzona do roli kobiety potrafiącej owinąć sobie każdego bohatera wokół małego palca... i uciec ze skarbem, podczas gdy on walczy ze smokiem. Jej przeszłość Cię fascynuje, więc może to odpowiedni moment by porozmawiać szczerze z Safaną.)~ [X#BLANKD]
@620  = ~(By nie dowiedzieć się rzeczy, których nie chcesz o Safanie wiedzieć, decydujesz, że nie możesz zawracać sobie tym głowy.)~
@621  = ~Więc, Safano, czy możesz opowiedzieć mi więcej o sobie?~
@622  = ~(Zadajesz Safanie mnóstwo osobistych pytań.)~
@623  = ~(Zadajesz Safanie wiele dociekliwych pytań o jej przeszłość.)~
@624  = ~(W sposób przyjazny i uprzejmy rozmawiasz z Safaną o jej problemach i marzeniach, mając nadzieję zdobyć sobie jej zaufanie.)~
@625  = ~(Zwykłeś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Safanę, by powiedziała Ci więcej o sobie.)~ ~(Zwykłaś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Safanę, by powiedziała Ci więcej o sobie.)~
@626  = ~Więc, Safano, jak tam wrażenia z naszej misji?~
@627  = ~Zastanawiałaś się już co będziesz robić, gdy to wszystko się zakończy, Safano?~
@628  = ~Masz jakieś sugestie, Safano?~
@629  = ~Safano, twój głos jest jakiś... dziwny.~
@630  = ~Safana~
@631  = ~[SAFANA 1] Szukałam... prawdziwych mężczyzn, takich jak wy...~ [%tutu_var%SAFAN01]
@632  = ~[SAFANA 2] Nic nie jest warte tak wiele, by za to umierać.~ [%tutu_var%SAFAN02]
@633  = ~[SAFANA 4] Mmmmm. Trzymam się bardzo miłej kompanii.~ [%tutu_var%SAFAN04]
@634  = ~[SAFANA 5] Sądzę, iż ta drużyna potrzebuje nowego przywództwa...~ [%tutu_var%SAFAN05]
@635  = ~[SAFANA 6] Do kierowania tą drużyną potrzebny jest ktoś inteligentny, kobiecy... Najlepiej nadam się ja sama.~ [%tutu_var%SAFAN06]
@636  = ~[SAFANA 7] Usiłowałam właściwie pokierować tą drużyną, ale mam już dość... Żegnajcie.~ [%tutu_var%SAFAN07]
@637  = ~[SAFANA 8] To prawdopodobnie najbardziej trzeźwa decyzja, jaką podjęli członkowie tej drużyny.~ [%tutu_var%SAFAN08]
@638  = ~[SAFANA 9] Nawet najpiękniejsza kobieta potrzebuje niekiedy odpoczynku.~ [%tutu_var%SAFAN09]
@639  = ~[SAFANA 10] Może moglibyśmy zrobić coś ciekawszego, niż tylko ładnie wyglądać?~ [%tutu_var%SAFAN10]
@640  = ~[SAFANA 3]~ [%tutu_var%SAFAN03]
@641  = ~[SAFANA 38]~ [%tutu_var%SAFAN38]
@642  = ~[SAFANA 39]~ [%tutu_var%SAFAN39]
@643  = ~[SAFANA 11] Jestem ranna ... rzućcie, co robicie i zajmijcie się mną.~ [%tutu_var%SAFAN11]
@644  = ~[SAFANA 12]~ [%tutu_var%SAFAN12]
@645  = ~[SAFANA 13] Miasto to wspaniałe miejsce, pełne bogatych i głupich.~ [%tutu_var%SAFAN13]
@646  = ~[SAFANA 14]~ [%tutu_var%SAFAN14]
@647  = ~[SAFANA 15]~ [%tutu_var%SAFAN15]
@648  = ~[SAFANA 16]~ [%tutu_var%SAFAN16]
@649  = ~[SAFANA 17] Tak, skarbie?~ [%tutu_var%SAFAN17]
@650  = ~[SAFANA 18] Zrobię wszystko...~ [%tutu_var%SAFAN18]
@651  = ~[SAFANA 19] Czuję się tak... zmysłowo...~ [%tutu_var%SAFAN19]
@652  = ~[SAFANA 20] Jeżeli tego właśnie pragniesz.~ [%tutu_var%SAFAN20]
@653  = ~[SAFANA 21] Z przyjemnością.~ [%tutu_var%SAFAN21]
@654  = ~[SAFANA 22] Oczywiście, kochanie.~ [%tutu_var%SAFAN22]
@655  = ~[SAFANA 27] Coran, pewnie myślisz, że twój elfi czar jest nieodparty? Pozwól, że cię oświecę... Nie jest.~ [%tutu_var%SAFAN27]
@656  = ~[SAFANA 28] Masz mniej więcej tyle wdzięku, co niedźwiedź w rui!~ [%tutu_var%SAFAN28]
@657  = ~[SAFANA 29] Jeżeli myślisz, że się poddam komuś takiemu jak ty... To śmieszne!~ [%tutu_var%SAFAN29]
@658  = ~[SAFANA 30] Uważaj, co mówisz, elfie.~ [%tutu_var%SAFAN30]
@659  = ~[SAFANA 31] Wiesz, Coran, mógłbyś mi się nawet spodobać, gdybyś nie był tak irytujący.~ [%tutu_var%SAFAN31]
@660  = ~[SAFANA 37] Bolą mnie stopy, może mógłbyś je rozetrzeć...~ [%tutu_var%SAFAN37]
@661  = ~[SAFANA 35] Jesteś bardzo pociągającym mężczyzną.~ [%tutu_var%SAFAN35]
@662  = ~[SAFANA 36] Bardzo bym chciała się przekonać, co jeszcze potrafisz.~ [%tutu_var%SAFAN36]
@663  = ~[SAFANA 40] Pozostali powinni uważać, bo skończycie jak nasz pechowy przyjaciel.~ [%tutu_var%SAFAN40]
@664  = ~[SAFANA 41] Nie umieraj, niemądry elfie... Nie myślałam tego wszystkiego, co mówiłam.~ [%tutu_var%SAFAN41]
@665  = ~[SAFANA 34] Uwielbiam niebanalne komplementy.~ [%tutu_var%SAFAN34]
@666  = ~[SAFANA 32] Uwielbiam, kiedy robisz mi na złość.~ [%tutu_var%SAFAN32]
@667  = ~[SAFANA 33] Mógłbyś wymyślić coś lepszego...~ [%tutu_var%SAFAN33]
@668  = ~Zapytana o przeszłość, SAFANA zacznie snuć fantastyczną opowieść pełną kapitanów pirackich statków i szlachetnie urodzonych wszelkiej wielkości i formatów. Wśród potoku słów najistotniejsze było, że wychowywała się w Calimporcie, otoczona wszelkimi wygodami. Jej ojcem był wpływowy szlachcic, a ona mogła mieć wszystko; szybko jednak zaczęła się źle czuć u boku zbyt opiekuńczego ojca. Gdy miała raptem naście lat, uciekła, w czym pomógł jej pierwszy mat pirackiego statku "Exzesus", na którego pokładzie spędziła kilka lat biorąc udział w napadach w okolicach Wybrzeża Mieczy. W końcu spróbowała manipulować kapitanem, co nienajlepiej się dla niej skończyło - musiała zbiec ze statku, co też uczyniła w porcie Wrót Baldura. O swych późniejszych losach mówiła wiele, jeśli jednak w jej opowieściach było choć ziarnko prawdy, to nie udało ci się go znaleźć.~ [DUMMYSND]
@669  = ~Diamenty pasują do wszystkiego, choć osobiście wolę perły. Pytałeś o biżuterię, prawda, skarbie?~ ~Diamenty pasują do wszystkiego, choć osobiście wolę perły. Pytałaś o biżuterię, prawda, skarbie?~
@670  = ~Rób co chcesz, skarbie - tak jak ta.~
@671  = ~Cóż, skoro pytasz, naprawdę wydaje mi się, że ten kolor ci nie pasuje.~
@672  = ~Och, jestem pewna, że taki uroczy gość jak ty, nie może się pomylić.~ ~Och, jestem pewna, że taka urocza koleżanka jak ty, nie może się pomylić.~
@673  = ~Morderstwa i okaleczanie to twój styl. Jestem pewna, że i tym razem będziesz miał okazję się wyżyć.~ ~Morderstwa i okaleczanie to twój styl. Jestem pewna, że i tym razem będziesz miała okazję się wyżyć.~
@674  = ~Pewnie chcesz, bym powiedziała coś szlachetnego i podnoszącego na duchu? Przykro mi, że muszę cię rozczarować, ale nie jestem tego typu dziewczyną.~
@675  = ~Boję się kogoś z twoimi... eee... intelektualnymi ograniczeniami. Potrzebujesz opieki, której ja nie mogę ci zapewnić.~
@676  = ~Te tunele są nieznośnie wilgotne i nie jestem w stanie niczego zrobić z moją fryzurą. Znajdźmy szybko tego gościa i wracajmy migiem do prawdziwego miasta.~
@677  = ~Skarbie, masz chyba jakąś obsesję na punkcie kopalni. Choć kocham diamenty, to wolę ich szukać u jubilera, a nie wydłubywać ze skalistej ściany.~
@678  = ~Cóż, tak, skarbie, z rozkoszą popracuję z tym Darkwalk. Jestem pewna, że potrafię go bardzo uszczęśliwić.~
@679  = ~Oczywiście. SPRÓBUJĘ naprawić mą zszarganą reputację na rzecz dobrego smaku i dyskrecji.~
@680  = ~Jeśli dalej będę ufała w twe przywództwo, zamienię się prawdopodobnie w karmę dla robaków. A byłoby szkoda!~
@681  = ~Powinnam rozważyć powrót do poprzedniego partnera. Być może Markiza de Belgraye. Choć jest nieznośny, wciąż posiada pewien szyk. I wigor.~
@682  = ~Och, książęta potrafią być mili. Albo monarchowie. Nikt nie staje się młodszy, wiesz, i wszelkie rozrywki wydają się TAKIE wtórne.~
@683  = ~Spędzę pół roku PRÓBUJĄC usunąć solny osad z moich ubrań i z mojego ciała. I pomyśleć, że uważałam, iż otwarte pory to największa z zalet porzucenia piractwa...~
@684  = ~Uważam, że powinnam tutaj zostać. To TAKIE miłe słyszeć, jak moje kichnięcia odbijają się echem. I jak cudnie, że jest tu tyle kurzu, który może je powodować.~
@685  = ~Godne pożałowania marnotrawstwo czasu zrewanżowane niewielką ilością rozrywki. Bardzo niewielką.~
@686  = ~(chichocze) Jeśli musisz wiedzieć, drogi chłopcze, jestem całkiem pewna, że nie zrozumiesz odpowiedzi.~ ~(chichocze) Jeśli musisz wiedzieć, droga panno, jestem całkiem pewna, że nie zrozumiesz odpowiedzi.~
@687  = ~Och, zadania w stylu "odnaleźć samego siebie" są takie banalne. Takie w stylu lat dwudziestych, mój skarbie...~
@688  = ~Przeżyłam doskonale cudowną przygodę. Tylko nie na TEJ wyprawie.~
@689  = ~Jak na dziecię boga nie wyróżniasz się zbytnio.~
@690  = ~Gdybyś był choć trochę przezorny to jestem pewna, że nie wylądowalibyśmy na takim zadupiu.~ ~Gdybyś była choć trochę przezorna to jestem pewna, że nie wylądowalibyśmy na takim zadupiu.~
@691  = ~Po prostu nie mogę się doczekać by odkryć, jaki niesamowity szaleniec czeka na nas na samym dnie tej dziury. (ziewa)~
@692  = ~Cóż, wiesz że NIENAWIDZĘ być w centrum uwagi, ale WŁAŚNIE wykrwawiam się przez bluzkę. A to moja ulubiona.~
@693  = ~Choć raz nie muszę ukrywać swych uczuć, naprawdę wydajesz mi się bardzo atrakcyjny. Nie sądzę, aby z kimkolwiek innym lepiej mi się podróżowało...~ ~Choć raz nie muszę ukrywać swych uczuć, naprawdę wydajesz mi się bardzo atrakcyjna. Nie sądzę, aby z kimkolwiek innym lepiej mi się podróżowało...~
@694  = ~Mógłbyś przez chwilę ponieść mój plecak?~ ~Mogłabyś przez chwilę ponieść mój plecak?~
@695  = ~Ach, znacznie lepiej, teraz mogę wyśpiewać ci wszystko o sobie. Urodziłam się w Calimporcie, mój ojciec był wielkim politykiem, ale okropnym ojcem. Moja matka była syreną... ale to chyba widać po mnie? Nie zniosłabym wciąż bycia jego małą dziewczynką, więc uciekłam by szukać przygód na pirackim statku "Exzesus"... By poznać świat... i mężczyzn, oczywiście. Wielkich, silnych mężczyzn... Niestety, niektórzy z nich to tchórzliwe szmondaki... ty nie, oczywiście. Jak ten kapitan! Odstawił mnie na brzeg tylko za jedną przysługę o jaką go poprosiłam... Ale nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło, pożyczyłam mapę Czarnego Alaryka i spotkałam ciebie.~
@696  = ~Nie jesteś tak beznadziejnie bezużyteczna, jak na dziewczynę, <CHARNAME>.~
@697  = ~Jeśli mam być pozbawiona całkowicie męskiego towarzystwa, nie potrafię wymyślić nikogo, z kim chciałabym podróżować...~
@698  = ~Czuję się tak zmysłowo.~ [%tutu_var%SAFAN19]
@699  = ~Cóż, skaaaarbie, opowiadałam ci historię, jak kiedyś wsiedliśmy na barkę należącą do pewnej rodziny z Tethyru? Młody książę, którego imienia nie mogę wyjawić - a którego wrogowie uznali go za martwego, rozumiesz? - wciąż był na pokładzie. W przebraniu, oczywiście. Ale przede mną się otworzył, pewnie dzięki mym subtelnym manierom, bez dwóch zdań...~
@700  = ~Błagałam Kapitana o życie tego młodego mężczyzny i pomogłam mu uciec pod osłoną nocy. Zanim zniknął na wieki we mgle pocałował mnie tak gorąco, że moje wargi wciąż płoną na to wspomnienie. Dzicy są ci Tethyrianie. Mam nadzieję, że ci okropni buntownicy nie złapali go i nie powiesili. Szkoda byłoby zabić kogoś równie pięknego.~
@701  = ~Kiedyś "Exzesus" poniósł sromotną klęskę... nie do końca pamiętam jak... chyba magiczny ogień uszkodził kadłub statku... ale faktem jest, że musieliśmy wpłynąć w ujście pewnej nienazwanej rzeki w Amnie by dokonać napraw. Amnijska flota jednak nas wywęszyła i już płynęła po nas. Podczas gdy wszyscy spanikowali, ja ubrałam swą najlepszą suknię i udałam się do porucznika dowodzącego grupą pościgową. Ach, był takim pięknym mężczyzną! Szerokie ramiona, wąs jak futro sobola, i te gorące czarne amnijskie oczy! Gdy moja załoga pociła się nad naprawą, ja przekonałam porucznika, że jego oddziały lepiej wyjdą na ochronie karawany paszy i jego niewinnej córki, niż na ściganiu pirackiego statku. Nigdy się lepiej nie ubawiłam! To zabawne, ale mężczyźni zrobią wszystko za dziewictwo córki paszy... Potem się dziwił, jak to możliwe, że dziewica tak dobrze zna się na sztuce miłości... Oczywiście, gdy po trzech dniach podróży w głąb lądu nie odnalazł karawany w oznaczonym miejscu, bardzo się zasmucił, biedak.~
@702  = ~(Zawsze miło jest pogawędzić z lekkodusznym niziołkiem. Alora wydaje się mieć głowę pełną figli i anegdot, ale czasem chciałbyś, aby opowiedziała o sobie choć trochę poważnie.)~ [X#BLANKD] ~(Zawsze miło jest pogawędzić z lekkodusznym niziołkiem. Alora wydaje się mieć głowę pełną figli i anegdot, ale czasem chciałabyś, aby opowiedziała o sobie choć trochę poważnie.)~ [X#BLANKD]
@703  = ~(By nie dowiedzieć się rzeczy, których nie chcesz o Alorze wiedzieć, decydujesz, że nie możesz zawracać sobie tym głowy.)~
@704  = ~Więc, Aloro, czy możesz opowiedzieć mi więcej o sobie?~
@705  = ~(Zadajesz Aloro mnóstwo osobistych pytań.)~
@706  = ~(Zadajesz Alorze wiele dociekliwych pytań o jej przeszłość.)~
@707  = ~(W sposób przyjazny i uprzejmy rozmawiasz z Alorą o jej problemach i marzeniach, mając nadzieję zdobyć sobie jej zaufanie.)~
@708  = ~(Zwykłeś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Alorę, by powiedziała Ci więcej o sobie.)~ ~(Zwykłaś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Alorę, by powiedziała Ci więcej o sobie.)~
@709  = ~Nieliche przygody nas spotykają, co?~
@710  = ~Widziałem to! Opróżnij kieszenie... i to migiem!~ ~Widziałam to! Opróżnij kieszenie... i to migiem!~
@711  = ~Co jest między tobą a Edwinem?~
@712  = ~Widziałaś Wrota Baldura. Znasz tam jakieś interesujące miejsca?~
@713  = ~Aloro, twój głos jest jakiś... dziwny.~
@714  = ~ALORA~
@715  = ~[ALORA 01] Jasny gwint! Zawsze miałam kłopoty z tymi zamkami! Są prawdziwym utrapieniem!~ [%tutu_var%ALORA01]
@716  = ~[ALORA 02] Aaaach! Niech mnie ktoś ukryje!~ [%tutu_var%ALORA02]
@717  = ~[ALORA 04] Czy to nie wspaniałe? Szczęśliwi, mili dla siebie i innych. To cudowne!~ [%tutu_var%ALORA04]
@718  = ~[ALORA 05] Hej, myślę, że wszyscy byliby szczęśliwsi, gdybyśmy zachowywali się trochę uprzejmiej!~ [%tutu_var%ALORA05]
@719  = ~[ALORA 06] Grzeczniej proszę. Nikt chyba nie chce, bym nabrała złych manier, prawda?~ [%tutu_var%ALORA06]
@720  = ~[ALORA 07] Nie wydaje mi się, że jesteście ludźmi, z którymi chciałabym przebywać! Żegnam!~ [%tutu_var%ALORA07]
@721  = ~[ALORA 08] Ojej! Dowodzić? Ja? Och, ależ to będzie WSPANIAŁA zabawa!~ [%tutu_var%ALORA08]
@722  = ~[ALORA 09] Jestem śpiąca. Możemy się chwilę zdrzemnąć?~ [%tutu_var%ALORA09]
@723  = ~[ALORA 10] To kiedy zamierzamy coś zrobić? Płonę z niecierpliwości... Chodźmy już!~ [%tutu_var%ALORA10]
@724  = ~[ALORA 03] Uwaga wszyscy!  Bądźcie teraz mili!~ [%tutu_var%ALORA03]
@725  = ~[ALORA 38]~ [%tutu_var%ALORA38]
@726  = ~[ALORA 39]~ [%tutu_var%ALORA39]
@727  = ~[ALORA 11] Jestem ranna.  Pomóżcie mi, proszę.~ [%tutu_var%ALORA11]
@728  = ~[ALORA 12] Jaki piękny las, prawda?  Nigdy nie widziałam takich drzew.~ [%tutu_var%ALORA12]
@729  = ~[ALORA 13] Lubię ten miejski gwar!  Tylu tu interesujących ludzi!~ [%tutu_var%ALORA13]
@730  = ~[ALORA 14] Ooch, to trochę przerażające, prawda? To znaczy, pewnie bym się bała, gdyby was tu nie było.~ [%tutu_var%ALORA14]
@731  = ~[ALORA 15] Co za wspaniały dzień na przygody! Właściwie każdy dzień jest dobry na przygody!~ [%tutu_var%ALORA15]
@732  = ~[ALORA 16] Trochę straszna ta noc, ale doskonała na przygody!~ [%tutu_var%ALORA16]
@733  = ~[ALORA 17] Jak sobie życzysz!~ [%tutu_var%ALORA17]
@734  = ~[ALORA 18] Co tylko zechcesz!~ [%tutu_var%ALORA18]
@735  = ~[ALORA 19] Hej tam cześć wam!~ [%tutu_var%ALORA19]
@736  = ~[ALORA 20] No to jazda!~ [%tutu_var%ALORA20]
@737  = ~[ALORA 21] Z miłą chęcią!~ [%tutu_var%ALORA21]
@738  = ~[ALORA 22] Z ochotą pomogę!~ [%tutu_var%ALORA22]
@739  = ~[ALORA 27] Więc jesteś magiem? Znałam kiedyś maga... Był dość nadęty. Ty jesteś inny.~ [%tutu_var%ALORA27]
@740  = ~[ALORA 28] Uśmiechaj się trochę częściej, Edwin. Do twarzy ci z uśmiechem.~ [%tutu_var%ALORA28]
@741  = ~[ALORA 29] W zasadzie wszyscy okazują się przyzwoici... kiedy już zdołasz jakoś wygładzić im twarze.~ [%tutu_var%ALORA29]
@742  = ~[ALORA 30] Zagraj jeszcze raz tę piosenkę, Garrick. Tę, którą lubię. Proszę?~ [%tutu_var%ALORA30]
@743  = ~[ALORA 31] Ojoj! Jakie milusie, malutkie zwierzątko! A czym jest ten kudłaczek Boo?~ [%tutu_var%ALORA31]
@744  = ~[ALORA 35] Czy musisz być takim ponurakiem?! Uszy do góry!~ [%tutu_var%ALORA35]
@745  = ~[ALORA 36] Słyszałam, że jeśli ktoś zbyt długo się nie uśmiecha, to twarz mu kamienieje!~ [%tutu_var%ALORA36]
@746  = ~[ALORA 37] To musi być ciężka praca, cały czas tak się wszystkiemu sprzeciwiać!~ [%tutu_var%ALORA37]
@747  = ~[ALORA 40] Bywałam już świadkiem śmierci przyjaciół... i wciąż mnie to boli...~ [%tutu_var%ALORA40]
@748  = ~[ALORA 41] Biedny Edwin! Dopiero się uczył, jak żyć beztrosko.~ [%tutu_var%ALORA41]
@749  = ~[ALORA 33] Och, kogoś trzeba połaskotać! Trzeba kogoś połaskotać! Uśmiech proszę! Juuuż!~ [%tutu_var%ALORA33]
@750  = ~[ALORA 32] Nie musisz być taki złośliwy! Ja jestem dla ciebie miła!~ [%tutu_var%ALORA32]
@751  = ~[ALORA 34] Jesteś wstrętny, wstrętny, wstrętny! Nic dziwnego, że nikt cię nie lubi!~ [%tutu_var%ALORA34]
@752  = ~Zapytana o przeszłość, ALORA wyjawiła, że pochodzi z Iriaebor. Była miłym, ruchliwym i niezwykle ciekawskim dzieckiem, sprawiającym liczne kłopoty rodzicom, którzy próbowali ukrócić jej szalony sposób bycia. Zachęcali ją, by cieszyła się domem i ciepłem jego ogniska, jak przystało na niziołka. Alora uznała to za niezwykle ograniczające i wyruszyła w świat. Szybko wpadła w masę kłopotów, trafiając w nieodpowiednie miejsca i wkurzając nie tych ludzi, co trzeba. W końcu trafiła do Wrót Baldura, gdzie odkryła, kim chce zostać - złodziejem. Jej celem nie było jednak bogactwo; po prostu za zamkniętymi drzwiami kryło się zbyt wiele ciekawych rzeczy. Jako skromna osoba łatwo nabierała władze, a jej słodka natura nieraz uratowała ją przed więzienną celą. ~ [DUMMYSND]
@753  = ~To taaakie ekscytujące!~
@754  = ~Podoba mi się!~
@755  = ~Tia, to świetna rzecz! Co za ubaw!~
@756  = ~Cóż, tak, ale wolałabym większy ubaw!~
@757  = ~Wczoraj był ubaw, ale dzisiaj wieje nudą. Śpiewajmy i tańczmy, wszyscy!~
@758  = ~Hi-hi, nigdy nie dowiesz się całej prawdy!~
@759  = ~I skarb to też dobra rzecz!~
@760  = ~Szczęśliwy, szczęśliwy dzionek! Szczęśliwy, szczęśliwy, szczęśliwy, szczęśliwy, szczęśliwy, szczęśliwy dzionek!~
@761  = ~Hej, niczego nie zabrałam!~
@762  = ~No dobra... może i tak. Ale te ciasteczka są takie chrupiące! Mmm...~
@763  = ~Masz! Łap!~
@764  = ~Popsułeś całą zabawę.~ ~Popsułaś całą zabawę.~
@765  = ~Znowu zachowujesz się jak zrzęda, <CHARNAME>. Rób jak chcesz, ale surowa mina ci nie pasuje.~
@766  = ~Ja? Ja nic nie zabrałam.~
@767  = ~Nie okradam cię! Jesteśmy przyjaciółmi!~ ~Nie okradam cię! Jesteśmy przyjaciółkami!~
@768  = ~Cóż, no może czasami, ale to tylko dla zabawy, naprawdę! Nie masz nic przeciwko, prawda?~
@769  = ~Mam! Trzymaj swe łapska z dala od mych kieszeni, niziołku!~
@770  = ~Wolałbym, gdyby to się więcej nie powtórzyło.~ ~Wolałabym, gdyby to się więcej nie powtórzyło.~
@771  = ~Nie, nie mam.~
@772  = ~Pfi.~
@773  = ~Dziękuję! Jesteś najlepszy!~ ~Dziękuję! Jesteś najlepsza!~
@774  = ~Hi-hi! Złap mnie, jeśli potrafisz!~
@775  = ~Taa. Przepraszam, <CHARNAME>. Ale twój pierścień był taki ładny!~
@776  = ~Masz! Zobacz! Nic nie zabrałam, naprawdę, więc przestań mnie oskarżać!~
@777  = ~Edwin jest milusi! I do tego bardzo bystry. Jesteśmy najlepszymi przyjaciółmi pod słońcem!~
@778  = ~Powinien się częściej uśmiechać. I ty też!~
@779  = ~Edwin to dobry przyjaciel! Ty też go lubisz?~
@780  = ~Eee... tak, jasne.~
@781  = ~Coś w tym stylu.~
@782  = ~Jego? Nie!~
@783  = ~Cudownie! Ty, ja, Edwin i przygoda! Ruszajmy!~
@784  = ~Zrzęda!~
@785  = ~On jest naprawdę miły, wiesz. Tylko tego nie okazuje.~
@786  = ~Nic! Czekaj... hej, dzięki za przypomnienie! Obiecał nauczyć mnie magii! Edwin! Edwin, gdzie jesteś?~
@787  = ~Mówi, że budzi grozę, ale wydaje mi się, że tak naprawdę to on tylko udaje.~
@788  = ~Eee, <CHARNAME>, dlaczego mnie o to pytasz?~
@789  = ~Edwin mnie lubi! I ja jego także.~
@790  = ~Jasne! Udaj się do tawerny "Elfia Pieśń" - jest tam krasnoludzkie piwo, elfie wino... a może nawet wywary z Gullykin!~
@791  = ~Pewnie jest jeszcze kilka błyskotek w Komnacie Cudów. Sprawdźmy to, co?~
@792  = ~Wiem, że w okolicach doków zawsze można znaleźć jakąś robotę, jeśli tylko się wie, gdzie jej szukać. Jest tam także "Pochyła Latarnia", ale to raczej zapadła dziura.~
@793  = ~Widzieliście Pałac? Jest taki wielki! Ogromny! I odbywają się tam festyny i bale co każdy dziesięciodzień. (wzdycha)~
@794  = ~Wielu twierdzi, że podoba im się "Spłoniona Syrena" na północnym-wschodzie, ale ja nie. Jest tam wielu pijusów, a w środku widziałam kiedyś bardzo złych ludzi. Wydaje mi się... Wydaje mi się, że to byli zabójcy.~
@795  = ~Oooooch, jest tak wiele świetnych miejsc! Ale skoro ty jesteś zawsze taki zajęty i poważny, to pewnie i tak ci się nie będą podobały.~ ~Oooooch, jest tak wiele świetnych miejsc! Ale skoro ty jesteś zawsze taka zajęta i poważna, to pewnie i tak ci się nie będą podobały.~
@796  = ~Zobaczmy... byliście już w "Czarodziejskich Rozmaitościach", tak? Jest to wielki ciemnoniebieski sklep w pobliżu bram miasta, można tam kupić wszystko! No cóż, no prawie.~
@797  = ~Wrota Baldura są olbrzymie. Ale wiem czego ci potrzeba! W centrum miasta jest przyjemny jarmark, są sztuczne ognie, namioty z różnymi grami, słodycze, a nawet wróżbita! Chodźmy tam!~
@798  = ~Jestem tylko złodziejem. Przykro mi, ale nie mam wiele do powiedzenia...~
@799  = ~Cóż... w porząsiu. Jestem najsprytniejszą córą iriaeborskiej ziemi. Wszystko mnie fascynuje, WSZYSTKO, naprawdę... chociaż to pewnie już wiesz. Moi rodzice chcieli, abym została w domu i jeszcze była z tego powodu szczęśliwa, ale wolałam szukać przygód... co zresztą robię.~
@800  = ~Widziałeś kiedyś coś takiego, fascynujące, co nie? (bierze do ręki nieszczególnie wyróżniający się kwiat i odchodzi zapatrzona w niego)~ ~Widziałaś kiedyś coś takiego, fascynujące, co nie? (bierze do ręki nieszczególnie wyróżniający się kwiat i odchodzi zapatrzona w niego)~
@801  = ~Czuję jagody! Albo ciasto z owocami!~
@802  = ~Wiesz, zdaje się, że zaczynasz brzydko pachnąć. Może powinieneś zajrzeć do łaźni przy okazji najbliższej wizyty w gospodzie.~ ~Wiesz, zdaje się, że zaczynasz brzydko pachnąć. Może powinnaś zajrzeć do łaźni przy okazji najbliższej wizyty w gospodzie.~
@803  = ~Ech, co powiesz abyśmy zawiesili czyjeś buty na drzewie, następnym razem, gdy się rozbijemy w lesie? To było przekomiczne, gdy <CHARNAME> szukał swych butów... oj!~ ~Ech, co powiesz abyśmy zawiesili czyjeś buty na drzewie, następnym razem, gdy się rozbijemy w lesie? To było przekomiczne, gdy <CHARNAME> szukała swych butów... oj!~
@804  = ~(Branwen uśmiecha się do ciebie pełna tęsknoty/) Przepraszam, <CHARNAME>, ale to jest moja wola i decyzja, żeby być samą, i nie zmienię jej.~ [X#BLANKD] 
@805  = ~Rozumiem.~
@806  = ~Będzie jak chcesz, ale coś jest nie tak z twoim głosem, więc....~
@807  = ~Branwen~
@808  = ~[BRANWEN 01] Na lodowe tchnienie Auril! Dobrze jest zobaczyć nowe twarze i ponownie poczuć się wolną.~ [%tutu_var%BRANW01]
@809  = ~[BRANWEN 02] Tempusie, wybacz mi moje tchórzostwo.~ [%tutu_var%BRANW02]
@810  = ~[BRANWEN 04] Dumna jestem, że mogę stanąć ramię w ramię z tak dzielnymi wojownikami!~ [%tutu_var%BRANW04]
@811  = ~[BRANWEN 05] To, co robimy, nie przystoi urodzonym wojownikom.~ [%tutu_var%BRANW05]
@812  = ~[BRANWEN 06] Cóż z nas za tchórzliwe ścierwojady!~ [%tutu_var%BRANW06]
@813  = ~[BRANWEN 07] Stracę honor, przebywając dłużej z takimi jak wy!~ [%tutu_var%BRANW07]
@814  = ~[BRANWEN 08] Zawsze marzyłam o poprowadzeniu tak wspaniałej drużyny.~ [%tutu_var%BRANW08]
@815  = ~[BRANWEN 09] Jestem zmęczona.~ [%tutu_var%BRANW09]
@816  = ~[BRANWEN 10] Na przeklęte sople Auril. NUDZĘ SIĘ.~ [%tutu_var%BRANW10]
@817  = ~[BRANWEN 03] Tempusie! Daj nam zwycięstwo!~ [%tutu_var%BRANW03]
@818  = ~[BRANWEN 38]~ [%tutu_var%BRANW38]
@819  = ~[BRANWEN 39]~ [%tutu_var%BRANW39]
@820  = ~[BRANWEN 11] To tylko powierzchowna rana.~ [%tutu_var%BRANW11]
@821  = ~[BRANWEN 17] Na tarczę Tempusa.~ [%tutu_var%BRANW17]
@822  = ~[BRANWEN 18] Co rozkażesz?~ [%tutu_var%BRANW18]
@823  = ~[BRANWEN 19] Witaj?~ [%tutu_var%BRANW19]
@824  = ~[BRANWEN 20] Piękny dziś dzień, by umrzeć.~ [%tutu_var%BRANW20]
@825  = ~[BRANWEN 21] Jeśli taka będzie wola Tempusa.~ [%tutu_var%BRANW21]
@826  = ~[BRANWEN 22] Na potężny miecz Valkura.~ [%tutu_var%BRANW22]
@827  = ~[BRANWEN 27] Wygląda na to, że Shar-Teel ma więcej odwagi, niż większość mężczyzn w tej drużynie.~ [%tutu_var%BRANW27]
@828  = ~[BRANWEN 28] Jesteś bardzo dzielna, Shar-Teel. Szkoda, że twa dusza jest tak zagubiona.~ [%tutu_var%BRANW28]
@829  = ~[BRANWEN 29] Trzymaj się ode mnie z daleka, ty bluźnierco, heretyku!~ [%tutu_var%BRANW29]
@830  = ~[BRANWEN 30] Tempus poprowadzi twą zbłąkaną duszę, jeśli mu zaufasz...~ [%tutu_var%BRANW30]
@831  = ~[BRANWEN 31] Oby Tempus kiedyś ukazał ci, że błądzisz.~ [%tutu_var%BRANW31]
@832  = ~[BRANWEN 37] W starciu na przymioty duszy, ty jesteś bez broni.~ [%tutu_var%BRANW37]
@833  = ~[BRANWEN 35] Sama twa obecność przynosi hańbę tej drużynie.~ [%tutu_var%BRANW35]
@834  = ~[BRANWEN 36] Dobry z ciebie wojownik... i za to cię szanuję.~ [%tutu_var%BRANW36]
@835  = ~[BRANWEN 40] Śmierć w boju jest najbardziej chwalebną ze wszystkich.~ [%tutu_var%BRANW40]
@836  = ~[BRANWEN 41] To wstyd tracić tak dobrego wojownika.~ [%tutu_var%BRANW41]
@837  = ~[BRANWEN 33] Dziękuję za tak uprzejme słowa.~ [%tutu_var%BRANW33]
@838  = ~[BRANWEN 32] Nie zwykłam puszczać płazem takiej obrazy.~ [%tutu_var%BRANW32]
@839  = ~[BRANWEN 34] Nie kpij ze mnie!~ [%tutu_var%BRANW34]
@840  = ~Zapytana o przeszłość, BRANWEN ujawni, że jako dziecko opuściła dom w Seawolf na wyspach Norheim. Została wyklęta przez swój lud za to, że pragnęła zostać kapłanem, a tego zaszczytu mogli dostąpić tylko mężczyźni. Nie nosi urazy, doszła dowiem do wniosku, że jej wiara musi oprzeć się wszelkim przeciwnościom - inaczej nie będzie jej godna. Wędrowała wzdłuż wybrzeża, oferując swe usługi miejscowym, aż w końcu znalazła "zatrudnienie" w grupie poszukiwaczy przygód kręcącej się po okolicach Nashkel. Nie miała jednak pojęcia, że drużyna ta zajmuje się bandycką działalnością i już przy pierwszym napadzie, w którym brała udział - na karawanę nieuzbrojonych kupców - zaczęła mieć wątpliwości. Zbuntowała się i podczas walki mag imieniem Tranzig przemienił ją w kamień. Mimo nienajlepszego rezultatu, Branwen czuła, iż Tempus aprobuje jej czyny. Wszak atakowanie nieuzbrojonych jest niegodne.~ [DUMMYSND]
@841  = ~(Patrzysz na barbarzyńską kobietę, która walczy z taką energią. Teraz jest spokojniejsza i w jakiś sposób sprawia wrażenie mniej srogiej. Może to jest dobra chwila, żeby zapytać o jej przeszłość... Zapewne miała jakieś przygody... zanim została zamieniona w zimny granit, oczywiście.)~ [X#BLANKD]
@842  = ~(By nie dowiedzieć się rzeczy, których nie chcesz o Branwen wiedzieć, decydujesz, że nie możesz zawracać sobie tym głowy.)~
@843  = ~Więc, Branwen, czy możesz opowiedzieć mi więcej o sobie?~
@844  = ~(Zadajesz Branwen mnóstwo osobistych pytań.)~
@845  = ~(Zadajesz Branwen wiele dociekliwych pytań o jej przeszłość.)~
@846  = ~(W sposób przyjazny i uprzejmy rozmawiasz z Branwen o jej problemach i marzeniach, mając nadzieję zdobyć sobie jej zaufanie.)~
@847  = ~(Zwykłeś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Branwen, by powiedziała Ci więcej o sobie.)~ ~(Zwykłaś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Branwen, by powiedziała Ci więcej o sobie.)~
@848  = ~Co myślisz o tym miejscu?~
@849  = ~Zmiażdżmy jakieś zło!~
@850  = ~W porządku Branwen?~
@851  = ~Branwen, mogłabyś powstrzymać swój bitewny lament choć raz? Uszy mnie bolą!~
@852  = ~Lubię twój temperament, Branwen.~
@853  = ~Branwen, byłem głupi i niesprawiedliwy... wybaczysz mi? Chowam głębokie uczucie do ciebie i nie chcę stracić tego co mamy.~ ~Branwen, byłam głupia i niesprawiedliwa... wybaczysz mi? Chowam głębokie uczucie do ciebie i nie chcę stracić tego co mamy.~
@854  = ~Branwen, twój głos jest jakiś... dziwny.~
@855  = ~Ha! Nie jesteś takim beznadziejnym chłopcem, zapewniam cię.~ ~Ha! Nie jesteś taką beznadziejną dziewczyną, zapewniam cię.~
@856  = ~To natura Pana Bitew, którą okiełznałam, i na Tempusa, jestem z tego dumna!~
@857  = ~Dziękuję za miłe słowa.~
@858  = ~Sam też jesteś niczego sobie, <CHARNAME>.~ ~Sama też jesteś niczego sobie, <CHARNAME>.~
@859  = ~Muszę przyznać, że ty również jesteś miłym towarzyszem.~
@860  = ~Dobrze! Nasza bitewna grupa powinna składać się z podobnie myślących kompanów.~
@861  = ~Nie, <CHARNAME>. To twój jest niczego sobie!~
@862  = ~Nic innego nie zadowoli kapłana bitewnego, przyjacielu. Powinieneś już to wiedzieć.~ ~Nic innego nie zadowoli kapłana bitewnego, przyjacielu. Powinnaś już to wiedzieć.~
@863  = ~Jesteś śmierdzącym tchórzem czy silnym dowódcą? Na majtki Auril, zaczynam żałować, że się do was przyłączyłam!~
@864  = ~To oznaka poważnej słabości. Powinieneś z tym walczyć i to walczyć dobrze, żeby cię nie pochłonęła.~ ~To oznaka poważnej słabości. Powinnaś z tym walczyć i to walczyć dobrze, żeby cię nie pochłonęła.~
@865  = ~Czy powinnam odmówić Tempusowi? Nie, <CHARNAME>, zapewnię nieba o naszej wygranej!~
@866  = ~(prycha) Nie, nie mogłabym.~
@867  = ~Nie raduje cię cierpki krzyk i okrzyki bitewnego szału?~
@868  = ~Och, zejdź mi z oczu! Jesteś beznadziejny!~ ~Och, zejdź mi z oczu! Jesteś beznadziejna!~
@869  = ~Dobrze... raz. Dla ciebie.~
@870  = ~Twoje bojaźliwe nastawienie sprawia, że jesteś zupełnie bezużyteczny, <CHARNAME>.~ ~Twoje bojaźliwe nastawienie sprawia, że jesteś zupełnie bezużyteczna, <CHARNAME>.~
@871  = ~Tak, przyjacielu. Jakie są twoje rozkazy?~
@872  = ~Lepiej niż kiedykolwiek, <CHARNAME>.~
@873  = ~Na lodowate tchnienie Auril! Dobrze jest zobaczyć nowe twarze i ponownie poczuć się wolną.~
@874  = ~Wszystko dobrze. Zająć się twoimi ranami?~
@875  = ~Tak, <CHARNAME>. Rana się goi.~
@876  = ~Obrażenia nie są śmiertelne, przyjacielu. Wyzdrowieję na dniach.~
@877  = ~Przyjaciele i wolność otaczają mnie. Głupio byłoby narzekać na zwykłe blizny i zadraśnięcia.~
@878  = ~Będzie dobrze, przyjacielu. Dziękuję.~
@879  = ~To... tylko... powierzchowna rana.~
@880  = ~(krztusi się) Na Tempusa, nie! Żeby drań, który to zrobił zgnił w Dziewięciu Piekłach!~
@881  = ~Będę... zdrowa. Proszę, daj mi chwilę, żebym... uleczyła się.~
@882  = ~Obawiam się, że potrzebuję odpoczynku, <CHARNAME>. Przyznanie się do takiej słabości budzi we mnie wstyd i upokorzenie, ale nie mogę iść dalej.~
@883  = ~Takiego cię lubię!~ ~Taką cię lubię!~
@884  = ~Na twoje rozkazy, <CHARNAME>.~
@885  = ~Na Tempusa, wyczekiwałam tych słów!~
@886  = ~Mój młot jest gotowy, kamracie.~
@887  = ~Cała przyjemność po mojej stronie, przyjacielu!~
@888  = ~Dla Tempusa! Dla zwycięstwa!~
@889  = ~Prowadź przyjacielu, a ja chętnie podążę za tobą!~
@890  = ~Jeśli Tempus tego sobie życzy, jego wola zostanie spełniona.~
@891  = ~Emm. To śmierdzi gorzej niż zgniłe zwłoki.~
@892  = ~Uważaj na zasadzki, kamracie. Wielu odważnych poszukiwaczy przygód uciekało przed tymi nic nie znaczącymi, tchórzliwymi sztuczkami.~
@893  = ~Cuchnie złem. Idźmy dalej, do światła, najszybciej jak możemy.~
@894  = ~Trzymaj broń w pogotowiu, przyjacielu. Kto wie co może zamieszkiwać te tereny.~
@895  = ~Na nieuważnych czyha tutaj wiele niebezpieczeństw. Bądź ostrożny.~ ~Na nieuważnych czyha tutaj wiele niebezpieczeństw. Bądź ostrożna.~
@896  = ~To wystarczająco przyjazne miejsce.~
@897  = ~Szczerze mówiąc, to chętnie powitałabym gorącą kąpiel i ciepłe łóżko.~
@898  = ~Chciałbym odwiedzić kaplicę Tempusa, jeśli będziemy jakąś mijać.~
@899  = ~To dobra polana żeby rozbić nocleg.~
@900  = ~Cieszę się nim z całego serca, przyjacielu. Zgiełk miasta wydaje się tutaj tak głupi. Posłuchaj szumu liści: czy kiedykolwiek słyszałeś coś tak wspaniałego i czarującego?~ ~Cieszę się nim z całego serca, przyjacielu. Zgiełk miasta wydaje się tutaj tak głupi. Posłuchaj szumu liści: czy kiedykolwiek słyszałaś coś tak wspaniałego i czarującego?~
@901  = ~Chmury są ciemne. Mądrze byłoby znaleźć schronienie, żeby nie przemoknąć do kości.~
@902  = ~Byłoby to niezłe pole do walki.~
@903  = ~To zaskakujące, jak łatwo przyznajesz się do błędu. Nie wiem, czy to znak wielkiej odwagi i wiedzy, czy zwykłego braku osobowości... ale zamierzam dać ci szansę. Jednak nie oczekuj tak pobłażliwego traktowania następnym razem.~
@904  = ~(Branwen podchodzi do Ciebie, pogodnie wygwizdując tępo marszu. Zauważając twoje spojrzenie, mruga do Ciebie.) Widzę, że nie masz dla mnie żadnych rozkazów. Powiedz co ci leży na sercu, <CHARNAME>, chętnie posłucham.~ [X#BLANKD]
@905  = ~(zatrzymaj Branwen)~
@906  = ~Branwen, moja miła uzdrowicielko, czy mogłabyś spojrzeć na moje ramię? Strasznie boli.~
@907  = ~(Pocałuj włosy Branwen, lśniące jak polerowane złoto.)~
@908  = ~Branwen, obserwowałaś mnie przez ostatnich kilka minut. O co chodzi?~
@909  = ~Branwen, założę się, że pokonałbym cię w zapasach, z Tempusem czy bez!~ ~Branwen, założę się, że pokonałabym cię w zapasach, z Tempusem czy bez!~
@910  = ~Patrzę na ciebie i myślę o śniegu, Branwen.~
@911  = ~Branwen, twoje oczy...~
@912  = ~(Branwen wpatruje się w ciebie bez ruchu i twoja ręka mimowolnie wyciąga się w stronę jej twarzy, żeby odgonić to spojrzenie.)~
@913  = ~(Skręcasz do najbliższej fontanny i dla zabawy opryskujesz Branwen chłodną wodą.)~
@914  = ~(Skręcasz w stronę małego, pobliskiego strumienia i dla zabawy opryskujesz Branwen chłodną wodą.)~
@915  = ~Chciałabyś towarzyszyć mi dzisiaj w posłaniu?~ 
@916  = ~Branwen, kochana, przestań ze mną flirtować!~
@917  = ~Nie, nic, Branwen.~
@918  = ~Branwen, myślę, że popełniliśmy poważny błąd. Powinniśmy pozostać braćmi broni.~
@919  = ~Ty... ty mówisz poważnie? (wzdycha) Tak, <CHARNAME>. Oczywiście.~
@920  = ~Nie, <CHARNAME>.~
@921  = ~(Branwen szczerzy się do Ciebie.) Ty dołącz do mnie w moim!~
@922  = ~Nie jest to najbardziej uwodzicielska oferta jaką słyszałam, <CHARNAME>. Może przydałoby ci się wyostrzyć elokwencję i umiejętność wypowiadania się, hmm?~
@923  = ~(Branwen obejmuje Cię, jej biodra praktycznie zlewają się z twoimi, a jej język dotyka twoich ust, poczym wycofuje się nagle.) Dlaczego nie, <CHARNAME>?~
@924  = ~Tak, mój potężny wojowniku. Tak szybko jak dasz rozkaz do postoju. Przyznaję się, czekam na ten moment z niecierpliwością.~
@925  = ~A jak myślisz, <CHARNAME>? Czy mogłabym przepuścić tak korzystną okazję?~
@926  = ~Chętnie oczyszczę się z problemów i smutków w twoich objęciach. (Branwen całuje Cię delikatnie.)~
@927  = ~Oczywiście... (Wysyła Ci długie, obiecujące spojrzenie.)~
@928  = ~Najwyższy czas, żebyś sobie o tym przypomniał. Moje prześcieradło staje się zimne bez twojego ognia.~
@929  = ~(Branwen wydaje mimowolny pisk, kiedy pierwsze krople dotykają jej karku i rzuca się na Ciebie jak wściekły kot. Jednak konsekwencją tego jest to, że reszta wody ląduje na jej twarzy, uspokajając ją. Mruga i delikatnie otwiera usta, nagle staje się mała i dziewczęca, wilgotne pasemka przylegają do jej czoła i policzków.)~
@930  = ~Przepraszam, Branwen. To był tylko żart.~
@931  = ~Ha, spójrz na siebie! Mokra kura! ~
@932  = ~(Ona nadal jest piękna... Całujesz Branwen.)~
@933  = ~Hmm! (Branwen rzuca Ci surowe spojrzenie i odchodzi.)~
@934  = ~(Branwen patrzy na Ciebie przez kilka sekund, zakłopotanie na jej twarzy powoli przeistacza się w obrzydzenie. Później wyciera twarz rękawem, nie poświęcając ani jednej chwili, żeby na Ciebie spojrzeć. Tym razem pozwoliłeś sobie chyba na zbyt wiele.)~ 
@935  = ~(Jej usta są zimne i wilgotne, ale czujesz Ciepło bijące ze środka. Cieplej, cieplej... kiedy się rozstajecie, jej twarz jest prawie sucha. Uśmiecha się i daje Ci lekkiego buziaka w policzek.) Tym razem ci wybaczę <CHARNAME>.~
@936  = ~(Branwen wykonuje unik i w następnej chwili hojna ilość lodowato zimnej wody ochlapuje Cię od głowy do stóp.) Niebezpiecznie jest grać ze mną nieuczciwie, <CHARNAME>.~
@937  = ~(Bez dalszych uwag Branwen wrzuca Cię do wody, głową do przodu, a sama nurkuje obok. Twoje gardło zostaje złapane w żelazne obręcze, kiedy zimna, przezroczysta woda obejmuje Cię. Dusisz się, niezdolny do złapania powietrza, podczas gdy twoje kolana ledwo opierają się na śliskim podłożu a ręce łapią powietrze.)~ 
@938  = ~(W następnej chwili, czujesz rękę na swoim ramieniu, stanowczo ciągnącą do tyłu. Wynurzasz się z powrotem w świat gwiazd, wiatru i słońca tylko po to, żeby zobaczyć Branwen śmiejącą się z Ciebie.)~
@939  = ~Więc? Po co to zrobiłaś?~
@940  = ~Dokładnie tego mi było trzeba: zimna kąpiel! Dzięki, że prawie mnie utopiłaś Branwen.~
@941  = ~Moja słodka wybawczyni...~
@942  = ~To była dobra zemsta, przyznaję.~
@943  = ~Ba! Oko za oko, ząb za ząb, <CHARNAME>. (mamrocze) Nie masz poczucia humoru... ~
@944  = ~(Branwen całuje Cię, na chwilę zanurzając Cię z powrotem. Jej ciało sprawia, że woda jest cieplejsza i bardziej przyjazna, a jej usta obdarzają Cię najprzyjemniejszym z uczuć, podczas gdy jej ręka poznaje twoje ciało. Jednak kończy zdecydowanie zbyt wcześnie, daje ostatniego całusa i podaje rękę, pomagając wyjść.)~
@945  = ~(przewraca oczami) <CHARNAME>, ale z ciebie dziecko. Ale przyznaję, to musiało się stać.~
@946  = ~(Branwen przeskakuje zgrabnie na bok i dla zabawy pokazuje Cię palcem.)~
@947  = ~(Jej ubrania przylegają do skóry w najbardziej ponętny sposób, więc poniżej talii wygląda prawie jak naga. Kiedy na nią patrzysz, całe twoje ciało się rozpala.)~
@948  = ~(Zlizuje z twarzy kroplę wody, najwyraźniej ciesząc się przyjemnym chłodem, który daje.) Dzięki <CHARNAME>. Potrzebowałam tego.~
@949  = ~(marszczy brwi) Tak lekkoduszne zachowania nie pasują do dorosłego człowieka. Polecałabym ściągnąć wodze, zanim wyrwą ci się one spod kontroli.~
@950  = ~(Zasłaniasz usta Branwen dłonią a ona uśmiecha się dokuczliwie. Z cwanym mrugnięciem, Branwen sięga do twojej twarzy i przybliża ją do własnej, kończąc ruch bardzo satysfakcjonującym pocałunkiem.)~
@951  = ~(Jej skóra jest opalona i zniszczona słońcem, a jednak nadal przyjemna w dotyku. Ciesząc się twoją bliskością, Branwen lekko podnosi głowę pozwalając Ci pieścić jej szyję i kokietująco klepie cię w dłoń, kiedy zamierzasz ją zabrać.)~
@952  = ~(Przez parę minut twoje palce podążają za jej wyprostowaną, regularną sylwetką, podczas gdy jej oczy obserwują Cię spod rzęs. Kiedy odchodzisz o krok, usta Branwen wykrzywiają się w całkowicie zrelaksowanym uśmiechu.)~
@953  = ~(Branwen prycha i odchodzi o krok. Zapewne nie ma humoru na takie zabawy.)~
@954  = ~(Marszczy brwi i nie masz innego wyboru jak tylko odegnać jej stalowy wzrok pocałunkiem. To działa.)~
@955  = ~(Pozostaje nieruchoma, ale iskra w oczach mówi Ci, że osiągnąłeś upragniony rezultat.)~ 
@956  = ~(Branwen opiera policzek na twojej dłoni i na chwilę zamyka oczy, uśmiechając się do siebie. Jest teraz delikatna, spokojna i bardzo kobieca - rzadko widujesz ją w takim stanie.)~
@957  = ~Nie ma takiej potrzeby, <CHARNAME>. Wszystko u mnie w porządku.~
@958  = ~(zamyka oczy) Jakiego są koloru?~
@959  = ~Zielone.~
@960  = ~Szare.~
@961  = ~Niebieskie.~
@962  = ~Brązowe.~
@963  = ~Czarne.~
@964  = ~(Otwiera oczy i uśmiecha się.) Niezła próba.~
@965  = ~(Otwiera swoje ciemno niebieskie oczy.)~
@966  = ~(Otwiera oczy.) Więc naprawdę ci się podobają.~
@967  = ~Zła odpowiedź! (Robi kilka kroków z zamkniętymi oczami, nim w końcu przestaje się z tobą drażnić. Jej oczy są niebieskie.)~
@968  = ~(Całuje Cię szybko w czubek nosa.) Bardzo dobrze.~
@969  = ~(Bez słowa otwiera oczy - są koloru letniego nieba.)~
@970  = ~To smutne wśród mego ludu, że mężczyzna komplementując oczy kobiety patrzy poniżej.~
@971  = ~Faktycznie mam oczy. Tak jak ty.~
@972  = ~(rumienisz się) Eee... tak. Tak.~
@973  = ~Tak, mam oczy... Ale tylko dla ciebie.~
@974  = ~Są bardzo niebieskie, Branwen, twoje oczy.~
@975  = ~(Śmieje się i czochra Ci włosy.) Słodki jesteś.~ 
@976  = ~A ja myślałam, że mogłabym ci wybaczyć wszystko. Ale nie taką grę słów! (śmieje się)~
@977  = ~Faktycznie są. To charakterystyczne w mojej rodzinie.~
@978  = ~Moje oczy? Co z nimi?~
@979  = ~Nie są ludzkie, raczej tak błyszczące jak wypolerowane klejnoty krasnoludów...~
@980  = ~Bardzo je lubię.~
@981  = ~N-nic.~
@982  = ~(Branwen patrzy na Ciebie zaskoczona.)~
@983  = ~Są tak jasne jak umiłowane gwiazdy elfów...~
@984  = ~Emm... Bardzo mi się podobają.~
@985  = ~(kaszlesz) Są bardzo niebieskie, Branwen, twoje oczy.~
@986  = ~No wiesz, dzięki. Gdybym mogła to pożyczyłabym ci je.~
@987  = ~To całkiem spostrzegawcza uwaga. Gdybyś tylko był tak samo dobry w bitwie.~
@988  = ~Moje oczy są klejnotami i... tyle?~
@989  = ~(przełykasz ślinę) Ja...~
@990  = ~Moje oczy są jak klejnoty i gwiazdy i... tyle?~
@991  = ~Są tak kolorowe, jak letnie kwiaty niziołków...~
@992  = ~Naprawdę?~
@993  = ~I ja... uhm... Bardzo mi się podobają.~
@994  = ~Naprawdę... Nie... To... to nic.~
@995  = ~Czyżby skończyły ci się teksty, <CHARNAME>?~
@996  = ~Taa.~
@997  = ~Nie, ale resztę powiem ci później. Jeśli będziesz miła...~
@998  = ~Więc muszę być miła... bardzo miła. (Popycha Cię do przodu.)~
@999  = ~Tak? (Całuje Cię delikatnie w policzek.)~
@1000 = ~Czy w ogóle chcę wiedzieć co moje oczy mają wspólnego z orkami?~
@1001 = ~Nie, pani, to tylko twój charakter sprawia wrażenie trochę jak u orka.~
@1002 = ~Może chciałabyś usłyszeć coś w stylu gnomów?~
@1003 = ~Nie.~
@1004 = ~(Branwen śmieje się.) Wątpię czy moja wiara pozwala mi pocałować cię za to, <CHARNAME>. No cóż, twój język jest ostrą bronią.~
@1005 = ~A więc gnomowe.~
@1006 = ~Twoje oczy, Branwen, są skomplikowane jak złożone artefakty gnomów.~
@1007 = ~Orkowe, <CHARNAME>... jeśli potrafisz.~
@1008 = ~Twoje oczy, Branwen, są tak nieugięte jak opancerzone pięści orków.~
@1009 = ~(Całuje Cię prawie nieśmiało.) Ja... dziękuję ci, <CHARNAME>.~
@1010 = ~(śmieje się) Zamiast głupoty, w twoich słowach jest ukryta mądrość. Każda istota, pobłogosławiona przez bogów duszą, ma w sobie coś godnego podziwu, jeśli dobrze się przyjrzeć.~
@1011 = ~Nadal jesteś dzieckiem.~
@1012 = ~Ludzie z Norheim porównują swoich kochanków do ognia, <CHARNAME>. ~
@1013 = ~To również. Teraz, kiedy o tym myślę, przypominasz mi gorące wiatry południa, burze i słońce.~
@1014 = ~Ale ja nie pochodzę z Norheim.~
@1015 = ~A ja zgadzam się z ich oceną! Wiedzą lepiej niż ja.~
@1016 = ~Dlaczego, <CHARNAME>?~
@1017 = ~Patrzę na ciebie i wyobrażam sobie ciebie stojącą w białym płaszczu, z pasmami błyszczących futer, wyglądających jak płatki śniegu spadające dookoła ciebie, z welonem powiewającym na jej twarzy.~
@1018 = ~Jesteś piękna, Branwen. Tak piękna...~
@1019 = ~Bo lubię widok wywoływanych śniegiem dorodnych rumieńców na twoich policzkach. Są tak zimne i świeże, kiedy je całuję, tak lodowate, że muszę ogrzać swoje usta twoimi. A twoje usta są jak ogień palący się wśród śniegu.~
@1020 = ~Dlaczego przypominam ci gorące wiatry?~
@1021 = ~Wysycha mi w gardle, kiedy jesteś blisko.~
@1022 = ~Bo jesteś gorąca!~
@1023 = ~Skąd mam wiedzieć? To tylko odczucie.~
@1024 = ~Bo przypominasz mi o wszystkim i o niczym, moja kochana Branwen.~
@1025 = ~Burze? Tylko nie znowu ten stary żart! Burzliwa kapłanka, ba. Co z resztą rzeczy?~
@1026 = ~Dlaczego przypominam ci słońce?~
@1027 = ~Bo ogrzewasz mnie swoją obecnością.~
@1028 = ~Dlaczego przypominam ci śnieg?~
@1029 = ~(Czochra Ci włosy.) Jeszcze nauczę cię ścieżek mojego ludu.~
@1030 = ~(Branwen patrzy na ciebie w zamyśleniu, jej oczy szklą się delikatnie, najwidoczniej zafascynowana twoją wyobraźnią.)~
@1031 = ~Każdy twój kolor - złoto twoich włosów, lazurowa głębia twoich oczu, róż twoich policzków i czerwień ust - jest jaśniejszy dzięki bieli, i lśni tak jasno, tak uwodzicielsko, że mógłbym nie robić nic, tylko cię całować i pozwalać płatkom śniegu topnieć między naszymi ustami.~ 
@1032 = ~(kaszlesz) Mówię jak nadęty idiota. Ruszajmy dalej.~
@1033 = ~(Branwen śmieje się.) Kiedy w Norheim pada śnieg, jest to lepka, wilgotna breja. Zdecydowanie wolę silne letnie deszcze.~
@1034 = ~(Branwen obraca się w stronę światła, tak, że możesz zobaczyć całą prawdę swoich słów: jej jaśniejąca skóra i połyskujące włosy, wirujące dookoła jej ramion w zwolnionym tempie.)~
@1035 = ~O, Branwen Piękna, Branwen Śniegu...~
@1036 = ~(Patrzysz na nią w zachwycie.)~
@1037 = ~(Przytakujesz sztywno: jest piękna. I co z tego?)~
@1038 = ~Jesteś pewny, że dobrze to zapamiętałeś? (Całuje cię, a jej usta są tak gorące, jak w twoich wspomnieniach.)~
@1039 = ~Ludzie z moich stron dawno temu nauczyli się jak temu zaradzić. (Dotyka swojego rogu, zawieszonego przy pasie.) Pij za moje zdrowie i dobrą noc, <CHARNAME>, i za nasze zwycięstwo!~
@1040 = ~To ty jesteś rozpalony, <CHARNAME>, nie ja. (Branwen przykłada swój policzek do Twojego. Jest przyjemnie chłodny.)~
@1041 = ~(chichocze) Czasem mówisz dziwne rzeczy.~
@1042 = ~Daruj sobie te kalambury!~
@1043 = ~(Zanim zostanie powiedziane ostatnie słowo, usta Branwen odnajdują Twoje. Ten pocałunek mógłby stopić górę lodową, nie mówiąc o płatku śniegu.)~
@1044 = ~Więc podobam ci się. (Jej głos jest zrównoważony, ale na dnie jej oczu można zauważyć iskrę zadowolenia... jeśli ktoś wie gdzie patrzeć.)~
@1045 = ~(Kiedy drużyna w milczeniu idzie wydeptaną ścieżką, Branwen skacze Ci na plecy.)~
@1046 = ~(Potykasz się z wrzeszcząc z zaskoczenia, alarmując resztę grupy, która z początku myśli, że zostałeś napadnięty przez jakieś rozszalałe zwierzę. Kiedy zauważają, że to tylko Branwen - przewracają oczami.)~
@1047 = ~(Udaje Ci się wytrzymać połączone wagę Branwen wraz z jej i twoim ekwipunkiem. Branwen śmieje się, kiedy niesiesz ją dalej na plecach, ale postanawiasz przechylić szalę zwycięstwa na swoją stronę sięgając do tyłu i chwytając ją w talii, z potężnym rozmachem przerzucasz ją tak, że po chwili patrzy Ci prosto w oczy wisząc na twoich biodrach. Obdarowujesz ją długim i namiętnym pocałunkiem, z czystego pożądania i żeby uciszyć jej nieprzerwany śmiech. Po waszym niechętnym rozstaniu, zsuwa się z Twoich ramion i przytula Cię mocno, zanim wyrównujecie krok z pozostałą częścią drużyny.)~
@1048 = ~(Uginasz się lekko, pozwalając Branwen zsunąć się z twoich pleców na ziemię. Kiedy leży tam przeklinając, łaskawie podajesz jej rękę, a ona zaczyna chichotać.) To prawda, <CHARNAME>. Pokonałbyś.~ 
@1049 = ~(Obracasz się nagle, łapiąc Branwen zanim upadnie. Odpowiada dzikim pocałunkiem i wkrótce zajmujecie się innymi sprawami...)~
@1050 = ~(Gwałtownie przechylasz się do przodu z desperackim krzykiem, świadomy faktu, że twarda ziemia dość gwałtownie zbliża się do Ciebie. Oboje uderzacie w piach z donośnym plaśnięciem, ale Branwen przynajmniej ma najwygodniejszą poduszkę dla swojego upadku. Branwen dyszy prosto do twojego ucha i szepcze niezdecydowane przeprosiny poczym całuje Cię w skroń. Ból z upadku zanika, kiedy przetaczasz się pod Branwen i patrzysz na jej śmiejącą się, piękną twarz.)~
@1051 = ~Wybaczysz mi, <CHARNAME>? (Branwen patrzy na Ciebie tak niewinnie, jak tylko może, przesuwając palec po twoim czole aż do nosa i zatrzymując na ustach. Później pochyla się i Całuje cię bardzo słodko w usta, sprawiając, że twoje serce bije bardziej gwałtownie a żołądek zaciska się.)~
@1052 = ~Wiedziałam! (Puszcza Cię, pozwalając pozbierać sprzęt i resztki godności, po czym przytula Cię mocno i powraca do marszu.)~
@1053 = ~(Jej waga połączona z twoim - i tak ciężkim - plecakiem sprawiają, że zataczasz się i upadasz niezręcznie. Branwen udaje się pozostać na nogach i śmiejąc się pomaga Ci wstać.) Niemądrze było wyzywać mnie na pojedynek, <CHARNAME>. Ale może uda ci się osiągnąć sukces w innych zawodach. Ta noc będzie na nie odpowiednia.~
@1054 = ~(Nie jesteś w stanie utrzymać się na nogach, padasz jak kłoda na ziemię, twarzą w dół. Usta masz pełne piachu a z ostrego bólu między oczami wnioskujesz, że masz złamany nos.)~
@1055 = ~(Branwen pochyla się nad Tobą, wygląda na zmartwioną.) Przepraszam, <CHARNAME>. Proszę, pozwól mi pomóc.~
@1056 = ~(Szybko rzuca czar i ból ustępuje. Uśmiecha się z dumą, kiedy wysilasz się, żeby wstać.) Jeżeli chcesz mnie pokonać, to czeka cię wielomiesięczny trening.~
@1057 = ~Bo jesteś ranny! Wypij miksturkę, albo będę musiała uleczyć cię na siłę i, na Tempusa, tak zrobię!~
@1058 = ~(Branwen uśmiecha się zagadkowo i mruga do Ciebie. Zaczyna mruczeć losową melodię i odwraca się, udając, że jest zajęta czyszczeniem broni, nadal obserwując Cię kątem oka.)~
@1059 = ~<CHARNAME>, byłeś dla mnie dobrym przyjacielem.~ 
@1060 = ~(Branwen uśmiecha się i ściska twoje dłonie. Wpatruje się w twoje oczy wzrokiem pełnym zdumienia i uczucia, a jej wolna ręka podąża wzdłuż twojego policzka, wysyłając do Twojego kręgosłupa lekkie dreszcze.)~
@1061 = ~(Branwen kładzie ręce na Twoich biodrach i całuje Cię, powoli i rozważnie, jej język wędruje i poznaje, jej pełne, miękkie usta dotykają Twoich. Uśmiecha się szeroko uwalniając się z uścisku.) Czekałam na odpowiedni moment, <CHARNAME>.~
@1062 = ~Bo to przyjemność patrzeć na ciebie.~
@1063 = ~(mruga) Bo ty patrzyłeś na mnie, <CHARNAME>. Z czystej uprzejmości odpowiedziałam ci tym samym.~
@1064 = ~(śmieje się) Nie wiesz?~
@1065 = ~(Branwen obraca swoje jasne spojrzenie w stronę Twoich oczu, pochylając się do Ciebie obdarowuje Cię namiętnym pocałunkiem.)~
@1066 = ~(Branwen obdarza cię szybkim buziakiem w policzek, uśmiechając się przy tym lekko. Masz nadzieję na więcej, ale zamiast tego ona odwraca się do Ciebie tyłem, zostawiając Ci wspaniały widok jej dostojnej ale silnej sylwetki.)~
@1067 = ~(Branwen obraca się i gryzie Cię zaczepnie w czubek nosa. Zanim zdążyłeś zapytać o co chodzi, przeszła już za Ciebie i zacisnęła ręce na twojej szyi, oddychając z zadowoleniem.)~ 
@1068 = ~(Potrząsa włosami, co wygląda tak, jakby w każdym kierunku leciała drobinka złota. Zabłąkane pasemko przemyka po Twoich ustach, całujesz je, jest tak doskonałe i miękkie.)~
@1069 = ~(Branwen uśmiecha się szeroko i zabiera swoją grzywkę z zasięgu Twojego wzroku.)~
@1070 = ~(Jej włosy są tak jasne, że wydają się emanować własnym światłem. Całujesz jej falujące loki i czujesz jak Branwen kładzie się na Twojej klatce piersiowej.)~
@1071 = ~To największy komplement dla moich włosów, <CHARNAME>.~
@1072 = ~(Z jakichś dziwnych powodów, jej włosy pachną jak mleko z miodem, sprawiając, że Twój oddech jest głębszy i pełniejszy, jakby uwolniony tym zapachem.)~
@1073 = ~(Branwen szybko sprawdza Twoje ramię, uprzęże sprzętu i plecaka. Zauważa, że jedna z uprzęży jest zbyt luźna więc naciąga ją dla ciebie.) Musisz pamiętać żeby trzymać swój ekwipunek we właściwym porządku, choć nie mam nic przeciwko sprawdzeniu tego dla ciebie co jakiś czas.~
@1074 = ~(Zamyślenie Branwen zamienia się w uśmiech po obejrzeniu Twojego ramienia.) Kłamca, mój słodki kłamca.~
@1075 = ~(Masuje ręką całe Twoje ramię, w czułej pieszczocie.) To powinno załatwić sprawę. ~
@1076 = ~Powinieneś powiedzieć mi wcześniej! (Kiedy Branwen leczy twe ramię czerpiesz przyjemność zarówno z ustania bólu, jak i z jej bliskości.)~ 
@1077 = ~(Branwen marszczy brwi.) Zalecałabym, żebyś szybko wydał polecenie do postoju. Potrzebujesz czasu, żeby wyzdrowieć i odpocząć. (W jej głosie jest więcej uprzejmości niż uzdrowiciel miałby dla pacjenta.)~ 
@1078 = ~Tsk, tsk. Chociaż raz mógłbyś mnie posłuchać! Następnym razem, kiedy będziesz potrzebował pomocy powiedz mi ZANIM rany zaczną ropieć.~ 
@1079 = ~Uleczenie tej rany przewyższa moje możliwości. <CHARNAME>, powinniśmy pośpieszyć w stronę świątyni!~
@1080 = ~To nie tylko ramię, całe twoje ciało krwawi! Leż spokojnie, lekkomyślny chłopcze!~
@1081 = ~Tak, to śmiertelna rana. Teraz powiedz, gdzie są twoje mikstury uleczenia? Nie będą ci potrzebne, jeśli umrzesz.~ 
@1082 = ~Nie możesz iść dalej w tym stanie! Zatrzymujemy się, <CHARNAME>. Już. ~
@1083 = ~(Branwen przybliża się do Ciebie i delikatnie opiera się na Tobie.)~
@1084 = ~(Branwen przyciąga Cię do siebie i przytrzymuje bardzo blisko. Doskonale do Ciebie pasuje, jakby wasze ciała rosły razem, żeby spotkać się w idealnej harmonii, jak dwa kawałki układanki. Kiedy tylko zbliżacie się do siebie, jej oddech staje się łagodny i unormowany. Cieszy Cię, że możesz uspokoić ją w taki sposób.)~
@1085 = ~(Nie możesz nic na to poradzić, ale czujesz się pusty, kiedy nie ma jej w twoich ramionach.)~ 
@1086 = ~(Branwen wzrusza ramionami i obejmuje Cię, wplątując palce w Twoje włosy. Jej stanowcze zachowanie powoduje drgawki w Twoich palcach, co sprawia, że przytrzymujesz ją mocniej.)~
@1087 = ~(Branwen odsuwa Twoją rękę i odpina płaszcz, przyciskając go do twojego torsu. Jej duże, delikatne piersi przyciskają się do Twojej klatki, jej język dotyka twojej brody... ale gdy wyciągasz rękę, jej już nie ma.)~
@1088 = ~(Podchodzisz do Branwen, układasz płaszcz na jej ramionach i kaptur na karku. Nie możesz oprzeć się pokusie wykorzystania okazji do potrzymania jej w swoich ramionach chwilę dłużej, niż to konieczne.)~
@1089 = ~(Obdarza Cię uśmiechem zrozumienia.) Wiem, czasem trudno się temu oprzeć.~
@1090 = ~(Branwen podąża za Twoją dłonią od klamry jej płaszcza do policzka.) Zamiast czerstwości wywołanej podróżą, twoje ręce nadal są delikatne. Podoba mi się to.~
@1091 = ~Nie, <CHARNAME>. Żałuję, ale powinniśmy iść dalej.~
@1092 = ~(Skupiasz swoją uwagę na Branwen i kapłanka z Norheim uśmiecha się do Ciebie ciepło.) Tak, <CHARNAME>?~ [X#BLANKD]
@1093 = ~(Przyłóż rękę Branwen do swojego serca.)~
@1094 = ~(Pocałuj Branwen w policzek.)~
@1095 = ~(Obejmij Branwen w talii.)~
@1096 = ~(Poczochraj włosy Branwen.)~
@1097 = ~(Wpatruj się w Branwen.)~
@1098 = ~O czym myślisz, Branwen?~
@1099 = ~Dziękuję, że przyłączyłaś się do mojej grupy. Jesteś ogromną pomocą i inspiracją w walce.~
@1100 = ~Jesteś piękna, Branwen.~
@1101 = ~Branwen, mam dla ciebie coś bardzo słodkiego... ~
@1102 = ~(Baw się diabazem w naszyjniku Branwen.)~
@1103 = ~Branwen, przepraszam, ale myślę, że powinniśmy pozostać przyjaciółmi.~
@1104 = ~Branwen, proszę, przestań ze mną flirtować.~
@1105 = ~Naprawdę? Dobrze więc, <CHARNAME>, dostosuję się do twojej woli.~
@1106 = ~To morski-urok, <CHARNAME>. Czujesz jaki jest gładki? Fale wypolerowały go i wyrzeźbiły w nim dziurę. Prawię mogę zobaczyć wybrzeże Seawolf, kiedy wystarczająco długo mu się przyglądam.~
@1107 = ~(Branwen uśmiecha się, kiedy Twoje palce bawią się kamieniem.)~
@1108 = ~Twoja skóra jest gładsza niż wypolerowany kamień. I cieplejsza...~
@1109 = ~(Zachęcony jej uśmiechem, pozwalasz swoim palcom błądzić, wślizgując się jak najdelikatniej do kuszącej zatoczki pod naszyjnikiem.)~ 
@1110 = ~(zabierz rękę)~
@1111 = ~Wnioskując po rumieńcach na twojej twarzy, przydałoby ci się ochłodzenie, <CHARNAME>. Czy to ja mam być druidem, który wywoła zamieć śnieżną, żeby złagodzić twoją gorączkę?~
@1112 = ~To dziwne, czuję jakby kamień był teraz cieplejszy od mojej skóry.~
@1113 = ~(Branwen unosi brew.) Myślałam, że nie brakuje ci ani zręczności, żeby panować nad swoimi dłońmi, ani zdrowego rozsądku, żeby trzymać je przy sobie. (Odtrąca twoją rękę.)~
@1114 = ~(Oczy Branwen rozszerzają się, na chwilę zaniemówiła. Potem rozważnie odchodzi.)~
@1115 = ~(chichocze) Mój bratanek lubił się tak bawić, kiedy nosiłam go na rękach.~
@1116 = ~(Branwen wykonuje subtelny ruch ramionami, powodując, że kamień turla się z jednego lekkiego wzgórza na drugie, a później opada z powrotem do zatoczki między jej piersiami.)~
@1117 = ~(Branwen wygina swoją szyję, żeby lepiej zobaczyć co robisz. Uśmiecha się szeroko.)~
@1118 = ~Czy powinnam podejrzewać, że będziesz chciał użyć tego kamienia w procy kiedy skończy nam się amunicja?~
@1119 = ~(Wyjmuje wisior z Twojej ręki, jej dłonie głaszczą twoje przez krótką chwilę. Jej dotyk jest elektryzujący.)~
@1120 = ~(krzywi się) W tym kamieniu trzymam dusze zaczarowanych mężczyzn, którzy ulegli mojemu urokowi. Czy słyszysz ich, czekających na moją miłość i litość?~
@1121 = ~(śmieje się) Och, ten twój wyraz twarzy! Bezcenny!~
@1122 = ~Hmm? Co to jest?~
@1123 = ~Rzadkość, Branwen. To kąsek suszonych owoców z Evereski.~
@1124 = ~To brzoskwinia, Branwen. Tak słodka i różowa jak twoje policzki, mógłbym dodać.~ 
@1125 = ~Mały kawałek... czekolady?~
@1126 = ~To mieszanina orzechów i soku z suszonych grejpfrutów... zrobiona przez krasnoludów, jak słyszałem.~  
@1127 = ~Trochę świeżego miodu dla mojej lady Branwen.~
@1128 = ~Och, to nic. Tylko trochę upieczonego słodkiego chleba, który kupiłem w pobliskiej tawernie.~
@1129 = ~Trochę wiśni dla ciebie. Koloru twoich ust, jeśli mogę dodać.~
@1130 = ~To. (pocałuj Branwen)~
@1131 = ~(Próbuje mówić z pełnymi ustami.) Te elfy znają swoje rzemiosło.~
@1132 = ~(śmieje się) Pochlebca!~
@1133 = ~(Branwen żarłocznie błaga o małą brązową kostkę z Twoich dłoni.) Nie widziałam jej od lat! Dziękuję ci, <CHARNAME>.~
@1134 = ~Dobre, <CHARNAME>. Bardzo dobre. Dogadzaj mi dalej, jeśli potrafisz.~
@1135 = ~(Po opróżnieniu dzbanka, Branwen powoli i uwodzicielsko oblizuje usta.)~
@1136 = ~(Branwen delikatnie dotyka Twojej dłoni.) Nie umniejszaj swoich wysiłków, przyjacielu. Jestem wdzięczna za takie traktowanie.~
@1137 = ~Zaraz takie będą. Sok z wiśni znany jest z tego, że wszędzie zostawia plamy. (Branwen wrzuca sobie wiśnię do ust.)~
@1138 = ~Kłamca! Słodki, słodki kłamca... (Branwen odwzajemnia pocałunek.)~
@1139 = ~(Branwen uśmiecha się zagadkowo.) Słyszałam to już wcześniej, <CHARNAME>.~
@1140 = ~Ty również dobrze wyglądasz, <CHARNAME>. I nie myślę tylko o twarzy.~
@1141 = ~Dziękuję ci, przyjacielu.~
@1142 = ~(czerwieni się) To byłaby przyjemność móc pokazać ci inny aspekt mojego piękna. W odpowiednim czasie.~
@1143 = ~(Branwen obdarza Cię lekkim uśmiechem.) To więcej niż komplement od osoby takiej jak ty. Czy powinnam to uznać za... obietnicę?~
@1144 = ~(Branwen powoli obraca się z rękoma na biodrach.)~
@1145 = ~(gulp)~
@1146 = ~Tak, bardzo piękna.~
@1147 = ~(nic nie mów)~
@1148 = ~(Branwen wpada Ci w ramiona.) Cieszę się, że tak myślisz, <CHARNAME>.~
@1149 = ~Dziękuję ci.~
@1150 = ~Ale pewnie nie jestem jedyna, hmm?~
@1151 = ~Nie pozwól, żeby Shar-Teel to usłyszała, <CHARNAME>: obserwuje cię od dłuższego czasu.~
@1152 = ~Ty również. Na Tempusa, nie widziałam takiego wojownika i dowódcy odkąd opuściłam Seawolf!~
@1153 = ~Jeśli taka wola Tempusa to dalej będę kroczyła u twego boku, przyjacielu.~
@1154 = ~Nic wielkiego, <CHARNAME>. Po prostu podążam wojenną ścieżką.~
@1155 = ~Powinieneś poznać srogich i dumnych wojowników z Norheim. Moja sprawność blednie przy najlepszym z Rauthymarian.~ 
@1156 = ~Nie, to ja powinnam ci podziękować za przyjęcie mnie do tej grupy. Nie zawiodę cię, <CHARNAME>.~
@1157 = ~Będę walczyć dla ciebie ze wszystkich swoich sił, przysięgam.~
@1158 = ~Cieszy mnie twoja aprobata, przyjacielu.~
@1159 = ~<CHARNAME>... Dziękuję ci.~
@1160 = ~To nie sekret, <CHARNAME>. Myślę o domu. Dla cudzoziemca byłoby to opuszczone i przeklęte miejsce, ale dla mnie jest najcudowniejsze i najmilsze: wybrzeże porozrywane głębokimi fiordami i czystymi zatokami, zdrowe sosny i martwe podłoże skalne, potwory złe i niebezpieczne, ludzie dumni, prości i przyjacielscy.~
@1161 = ~Nasza ostatnia bitwa poszła dobrze, ale muszę częściej robić pożytek ze swego młota. Tempus użycza mi swojej potęgi, ale ja nadal jestem urodzonym wojownikiem, muszę miażdżyć równie dobrze jak śpiewać psalmy.~
@1162 = ~(Wzrok Branwen podąża w dół Twojego ciała, po czym uśmiecha się dokuczliwie.) Nic, <CHARNAME>.~
@1163 = ~Cieszyłam się z uwolnienia od tego nieszczęsnego więzienia. Dobrze jest poczuć słońce i wiatr, i stąpać z przyjaciółmi, nie bandytami!~
@1164 = ~Recytowałam modlitwy, <CHARNAME>. Jeśli chcesz, mogę cię jakichś nauczyć.~
@1165 = ~Nieważne, przyjacielu.~
@1166 = ~Myślałam o lasach przez które przeszliśmy. To przepiękne miejsca, choć bledną w porównaniu z archipelagiem Norheim.~
@1167 = ~Cieszę się smakiem wolności i, na Tempusa, podoba mi się on!~
@1168 = ~(Zauważając Twoje spojrzenie, Branwen zaczyna bawić się kokietująco rzemieniami swojej zbroi, jej palce są szybkie i zwinne. Jednak wkrótce kapłanka rozprasza się i jej zbroja z głośnym trzaskiem upada na ziemię. Branwen czerwieni się i zgina bez słowa, żeby ją podnieść. Kiedy to robi, zostajesz obdarzony kilkoma cennymi chwilami, w czasie których może podziwiać wszystkie cudowne aspekty jej kobiecości. Może zrobiła to specjalnie...)~
@1169 = ~Podoba ci się to co widzisz, <CHARNAME>? ~
@1170 = ~Ach? Mmm... tak. Tak. Jasne.~
@1171 = ~Moja lady Branwen, twoje piękno jest zawsze olśniewające i niezmącone, zupełnie jak cudowna gwiazda, która spadła z nieba, żeby obdarzyć nas swoją boską obecnością!~
@1172 = ~Nie. Tak naprawdę myślę, że rozpaczliwie potrzebujesz kąpieli.~
@1173 = ~Mój elokwentny wojownik... (Branwen całuje Cię w policzek.)~
@1174 = ~(śmieje się) Przyznaję, szykowałam już ripostę, ale w jakiś sposób rozbroiłeś mnie swoimi słowami.~
@1175 = ~Ba!~
@1176 = ~(Ledwo dostrzegalnym ruchem Branwen dopasowuje swoją zbroję tak, żebyś mógł zobaczyć bogactwo jej dekoltu. Zanim zdążyłeś zareagować, jej ręce ponownie podążają wzdłuż klatki piersiowej i tym razem jej szyja i splot słoneczny są dokładnie zasłonięte.)~
@1177 = ~(Branwen nie spostrzega twego wzroku i spędzasz kilka minut przyglądając się jej wysokiej, zgrabnej sylwetce. Grzywa jej złocistych włosów tańczy dziko dookoła jej twarzy, przesuwając się w górę i w dół, w tym samym tempie co jej piersi. Tworzy to dość spektakularny widok.)~
@1178 = ~(Z niecierpliwością pochyla głowę.) Kiedy zauważysz, że już czas iść dalej?~
@1179 = ~Na Tempusa, <CHARNAME>, ostatnio nie patrzysz na nic, tylko na mnie! Czy to nie nudne?~
@1180 = ~(Branwen wzrusza ramionami i odwraca wzrok w stronę morza. Nie potrzebujesz wiele czasu by domyśleć się, że myśli o swoim domu.)~
@1181 = ~(Branwen wpatruje się w mały kwiatek pod twoimi stopami.)~
@1182 = ~(zerwij go i podaj jej)~
@1183 = ~(celowo stań na kwiatku)~
@1184 = ~(nic nie rób)~
@1185 = ~Miła niespodzianka, <CHARNAME>. Dziękuję ci.~
@1186 = ~Naprawdę jesteś barbarzyńcą!~
@1187 = ~(Branwen przygląda ci się badawczo poprawiając włosy i patrząc na swoje odbicie w twoich oczach.) Hmm... masz talent, <CHARNAME>. Czy chciałbyś zostać moim fryzjerem?~
@1188 = ~(Jej włosy są delikatne i suche, jakby ździebko niezadbane. Prowadzisz dłoń wzdłuż jej loków, a Branwen zbliża się do Ciebie, drżąc z przyjemności.)~
@1189 = ~(Branwen obrzuca Cię przebiegłym spojrzeniem i ostro wciska swoją dłoń w Twoje włosy. Po chwili twoja fryzura jest zawiłym bałaganem.)~
@1190 = ~Przejawiaj taki entuzjazm w walce, <CHARNAME>, a będę zachwycona.~
@1191 = ~(Branwen prowadzi własną rękę w stronę twojej do momentu, w którym spotykają się na czubku jej głowy, między jej blond lokami.)~
@1192 = ~(Kiedy bawisz się jej włosami, Branwen przypatruje Ci się z na pół zamkniętymi oczami, wyglądając na uszczęśliwioną.)~
@1193 = ~(Opaska, która trzyma jej włosy razem, ześlizguje się na jedną stronę i jej rozpuszczone włosy ujawniają się przed tobą w całej okazałości. Zapiera Ci dech, kiedy przyglądasz się jej bujnym, pięknym lokom, które w słabym świetle rzeczywiście wyglądają jak złote.)~
@1194 = ~(Branwen przerzuca włosy beztrosko i mruga do Ciebie.) A więc ci się podobają.~
@1195 = ~Mam tylko dwie ręce, <CHARNAME>. Lewa trzyma tarczę, prawa młot. Gdybym miała trzecie ramię, obdarowałabym Cię uściskiem, a jako że nie mam, jest to niemożliwe.~
@1196 = ~<CHARNAME>, przed nami wrogowie i bitwy o krok stąd. Zamiast tego, trzymaj się swojego miecza.~
@1197 = ~(Branwen zatrzymuje się i opiera na Twoim ramieniu uśmiechając się delikatnie. Jedną ręką oplata cię w pasie, a drugą kreśli linię pomiędzy twoimi łopatkami. Mógłbyś przysiąc, że mruczy z zadowolenia.)~
@1198 = ~(Prawa ręka Branwen ześlizguje się do Twojego pasa i czujesz delikatny szok elektryczny, kiedy jej młot uderza w Twoje biodro. Odsuwa się w pośpiechu.) Przepraszam, przyjacielu.~
@1199 = ~(Jej zbroja nagrzała się w słońcu i Twoja nieosłoniona ręka szybko zostaje poparzona. Nie masz wyboru, jak tylko zwolnić swój uścisk.)~
@1200 = ~(Talia Branwen byłaby bardziej smukła bez zbroi, ale nadal jest wystarczająco zgrabna, żebyś mógł ją uchwycić. Nie odsuwa się.)~
@1201 = ~Jesteś pewny siebie w swoich poczynaniach. Ale przyznaję, podoba mi się to.~
@1202 = ~(Branwen odwzajemnia uścisk, jej dłoń spoczywa na Twoim biodrze, lekko je ściskając.)~
@1203 = ~(Branwen śmieje się i całuje cię.)~
@1204 = ~(Przewraca oczami i ostrzegawczo potrząsa głową.) Patrz na drogę, <CHARNAME>. Flirtowanie tutaj nam nie pomoże.~
@1205 = ~(Branwen uśmiecha się i wyciąga rękę, żeby pogłaskać Cię po policzku.) To było słodkie, <CHARNAME>.~
@1206 = ~(Branwen zarzuca ręce wokół Twojej szyi, jakby chcąc Cię pocałować w usta, ale w ostatnim momencie jej usta nagle unoszą się i zamiast Tego całuje twój nos.)~
@1207 = ~(Jej skóra jest bardzo delikatna... zbyt delikatna, jak na tak waleczną kobietę. Mimo wszystko musisz zetrzeć z jej policzka plamkę brudu, żeby ją pocałować.)~
@1208 = ~(Skóra Branwen jest chłodna i świeża, i delikatnie pachnie mlekiem. Twoje usta pozostają na jej policzku trochę dłużej, niż to było potrzebne.)~
@1209 = ~(Kiedy nachylasz się do jej policzka, łapiesz zapach jej włosów. Jest słaby, ledwo wyczuwalny, ale nadal powabny.)~
@1210 = ~(uśmiecha się) Dziękuję ci, <CHARNAME>.~
@1211 = ~(Branwen marszczy brwi) Jesteś ranny! Proszę, pozwól mi pomóc.~
@1212 = ~(Branwen obdarza Cię szerokim uśmiechem.) To było wymowne, choć obyło się bez słów.~
@1213 = ~Wszystko robisz celowo, <CHARNAME>? Czy mogę ci przypomnieć, że ledwo się znamy?~
@1214 = ~(Branwen głaszcze Twoją klatkę piersiową, delikatnie i rozmyślnie.) To serce wojownika, <CHARNAME>.~
@1215 = ~(Jej palce tańczą w górę Twojej piersi aż do szyi, sprawdzając Twój puls.) Jesteś w doskonałej kondycji, <CHARNAME>.~
@1216 = ~Czy chciałbyś, żebym posłuchała twojego serca? Hmm, ciekawe co miałoby do powiedzenia. (Branwen uśmiecha się do Ciebie i dla zabawy przykłada ucho do twojej piersi, a jej włosy łaskoczą twoją szyję i ramię.)~
@1217 = ~(Branwen patrzy na Ciebie z oszołomieniem.)~
@1218 = ~(Ręka Branwen, normalnie tak stabilna, trzęsie się lekko.)~
@1219 = ~Nie mam ci zbyt wiele do powiedzenia. Pracowałam dla grupy poszukiwaczy przygód, która odważyła się napaść na nieuzbrojonych kupców. Walczyłam z nimi odważnie, ale pies zwany Tranzigiem uwięził mnie w kamieniu. Zobaczę jego głowę odpadającą od ciała, nawet gdyby miała to być ostatnia rzecz, która zrobię!~
@1220 = ~Na nieogoloną brodę Tempusa! Skończ z tym przesłuchaniem!~
@1221 = ~Ba! Rozmowa nie pozwoli mi pokazać swojej wartości Tempusowi! Pozwól mi zobaczyć to rozcięcie na twoim policzku, <CHARNAME>. Niedobrze wygląda.~
@1222 = ~Wiele razy walczyłam w imię Tempusa, <CHARNAME>, piłam silny miód i śpiewałam pieśni bitewne. Cóż więcej trzeba mówić?~
@1223 = ~Archipelag Norheim jest częścią, jak to nazywacie, wysp Moonshae. Szczyty i skaliste urwiska, ciemne sosnowe lasy i lodowe mgły - to jest moja ziemia. Rodzi ona wytrzymałych i dumnych ludzi. Przeciwnie do ciebie, delikatny człowieku z kontynentu, obserwujemy obcych okiem albatrosa, gdyż nie chcemy żadnych kłopotów. ~
@1224 = ~(Zastajesz Dynaheir samą i w spokojnym nastroju; chociaż raz nie porządkuje zwojów ani nie omawia żadnych spraw cichym głosem z jednym z Twoich towarzyszy. Być może rozsądnie byłoby skorzystać ze sposobności i porozmawiać z tajemniczą Wychlaran.)~
@1225 = ~Wyglądasz na zaniepokojoną, Dynaheir. Czy coś się stało?~
@1226 = ~(By nie dowiedzieć się rzeczy, których nie chcesz o Dynaheir wiedzieć, decydujesz, że nie możesz zawracać sobie tym głowy.)~
@1227 = ~Więc, Dynaheir, czy możesz opowiedzieć mi więcej o sobie?~
@1228 = ~(Zadajesz Dynaheir mnóstwo osobistych pytań.)~
@1229 = ~(Zadajesz Dynaheir wiele dociekliwych pytań o jej przeszłość.)~
@1230 = ~(W sposób przyjazny i uprzejmy rozmawiasz z Dynaheir o jej problemach i marzeniach, mając nadzieję zdobyć sobie jej zaufanie.)~
@1231 = ~(Zwykłeś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Dynaheir, by powiedziała Ci więcej o sobie.)~ ~(Zwykłaś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Dynaheir, by powiedziała Ci więcej o sobie.)~
@1232 = ~Dynaheir, czy mogłabyś powiedzieć mi coś więcej o Rashemenie?~
@1233 = ~Dynaheir, czy mogłabyś powiedzieć mi coś więcej o Rashemenie?~
@1234 = ~Dynaheir, czy mogłabyś opowiedzieć mi o innych krainach na Wschodzie?~
@1235 = ~(Rozkładasz mapę i rozpościerasz ją na kolanie. Pod Twoimi palcami rozciąga się Królestwo Wrót Baldura.)~
@1236 = ~Dynaheir, nie mam pojęcia, co we mnie wstąpiło... wybaczysz mi? Żywię do ciebie głębokie uczucia, których nie mam względem żadnej innej kobiety.~
@1237 = ~Dynaheir, twój głos jest jakiś... dziwny.~
@1238 = ~Dynaheir~
@1239 = ~[DYNAHEIR 37] Wasza prawość dodaje otuchy, gdyż braknie jej tak wielu z tych, których się spotyka.~ [%tutu_var%DYNAH37]
@1240 = ~[DYNAHEIR 2] Ta walka to szaleństwo! Uciekajmy!~ [%tutu_var%DYNAH02]
@1241 = ~[DYNAHEIR 4] Ta grupa jest wyjątkowo obiecująca.~ [%tutu_var%DYNAH04]
@1242 = ~[DYNAHEIR 5] Czy muszę was pilnować jak niańka dzieci?!~ [%tutu_var%DYNAH05]
@1243 = ~[DYNAHEIR 6] Nie zgadzam się z tą decyzją! To idiotyzm!~ [%tutu_var%DYNAH06]
@1244 = ~[DYNAHEIR 7] Nic nie tłumaczy złych manier! Odchodzę!~ [%tutu_var%DYNAH07]
@1245 = ~[DYNAHEIR 8] Mądrze jest wybrać mądrzejszego.~ [%tutu_var%DYNAH08]
@1246 = ~[DYNAHEIR 9] Magia nie idzie w parze ze znużonym umysłem. Potrzebuję trochę snu.~ [%tutu_var%DYNAH09]
@1247 = ~[DYNAHEIR 10] Możemy już ruszać?~ [%tutu_var%DYNAH10]
@1248 = ~[DYNAHEIR 3] Za słuszną sprawę! Zawsze się za nią opowiadam!~ [%tutu_var%DYNAH03]
@1249 = ~[DYNAHEIR 38]~ [%tutu_var%DYNAH38]
@1250 = ~[DYNAHEIR 39]~ [%tutu_var%DYNAH39]
@1251 = ~[DYNAHEIR 11] Na Trójcę! Niedobrze mi!~ [%tutu_var%DYNAH11]
@1252 = ~[DYNAHEIR 12]~ [%tutu_var%DYNAH12]
@1253 = ~[DYNAHEIR 13] Co za tłum! W porównaniu z tym, miasta Rashemenu są prawie puste!~ [%tutu_var%DYNAH13]
@1254 = ~[DYNAHEIR 14]~ [%tutu_var%DYNAH14]
@1255 = ~[DYNAHEIR 15]~ [%tutu_var%DYNAH15]
@1256 = ~[DYNAHEIR 16]~ [%tutu_var%DYNAH16]
@1257 = ~[DYNAHEIR 17] Wołaliście mnie?~ [%tutu_var%DYNAH17]
@1258 = ~[DYNAHEIR 18] Cokolwiek sobie życzysz.~ [%tutu_var%DYNAH18]
@1259 = ~[DYNAHEIR 19] Słucham?~ [%tutu_var%DYNAH19]
@1260 = ~[DYNAHEIR 20] Wedle rozkazu.~ [%tutu_var%DYNAH20]
@1261 = ~[DYNAHEIR 21] Zrobiłam, co mogłam.~ [%tutu_var%DYNAH21]
@1262 = ~[DYNAHEIR 22] Tyle, ile mogę.~ [%tutu_var%DYNAH22]
@1263 = ~[DYNAHEIR 27] Musisz tu trzymać tego gryzonia? To nieczyste bydlę.~ [%tutu_var%DYNAH27]
@1264 = ~[DYNAHEIR 28] Spokojnie Minsc, nie musisz być aż tak opiekuńczy.~ [%tutu_var%DYNAH28]
@1265 = ~[DYNAHEIR 29] Zła dla twojej sprawy? Być może. Ale uczciwi ludzie uważają, że jest inaczej.~ [%tutu_var%DYNAH29]
@1266 = ~[DYNAHEIR 30] Każda twoja pomoc w walce będzie raczej uprzejmością, niż koniecznością. Moja moc nie ustępuje twojej!~ [%tutu_var%DYNAH30]
@1267 = ~[DYNAHEIR 31] Nie będziesz kwestionował mojej woli, gdy wydam twój kark Orthlorowi!~ [%tutu_var%DYNAH31]
@1268 = ~[DYNAHEIR 35] Dzięki, żeście stali po zawietrznej. Ciężko rzucać zaklęcia, jak smród dech zatyka.~ [%tutu_var%DYNAH35]
@1269 = ~[DYNAHEIR 36] Powinnam uważać na Edwina. Od takich jak on można spodziewać się jedynie zdrady.~ [%tutu_var%DYNAH36]
@1270 = ~[DYNAHEIR 40] Żadnych więcej pomyłek! Nie możemy już sobie pozwolić na straty!~ [%tutu_var%DYNAH40]
@1271 = ~[DYNAHEIR 41] Minsc! Jego potężny, berserkerski szał przetrwa w naszych wspomnieniach.~ [%tutu_var%DYNAH41]
@1272 = ~[DYNAHEIR 33] W rzeczy samej, macie rację. Serce mi to mówi.~ [%tutu_var%DYNAH33]
@1273 = ~[DYNAHEIR 34] Łatwo wam przychodzą komplementy. Można by rzec, zbyt łatwo.~ [%tutu_var%DYNAH34]
@1274 = ~[DYNAHEIR 32] Błagam cię, nie całuj swej matki tymi ustami.~ [%tutu_var%DYNAH32]
@1275 = ~Zapytana o przeszłość, Dynaheir miała niewiele do powiedzenia. Pochodzi z Rashemenu, krainy znajdującej się na dalekim wschodzie, a przywędrowała na zachód ze swym obrońcą Minscem. Jej strażnik przechodzi "dejemma" - rytuał inicjacji - i wszystko wskazuje na to, że ona również. Zapytana, wspomniała tylko, że wielkie rzeczy przepowiedziano Wybrzeżu Mieczy. Wygląda na pewną siebie, jest staromodnie wrażliwa, ale bardzo wymagająca. Wygłaszała obawy na temat zdrowych zmysłów swego towarzysza, widać jednak, że czuje do niego szacunek i nie zamierza go porzucić.~ [X#BLANK]
@1276 = ~Nie potrzeba mi do życia twych uczuć, a miary mojej wartości nie stanowią dla mnie twoje względy. Pamiętaj o tym, bohaterze.~
@1277 = ~Pamiętaj również, że w twych żyłach krążą wielkie namiętności. Przypuszczam, że to całkiem naturalne, naucz się jednak panować nad nimi. Niektórych rzeczy, do których cię popchną, nie uda się naprawić tak łatwo jak tej. Naprawione zaś nie jest nawet w połowie tak mocne jak niezniszczone.~
@1278 = ~(Dynaheir pochyla się ponad Twym ramieniem, żeby również przyjrzeć się mapie.)~
@1279 = ~A co ty powiesz?~
@1280 = ~(z uśmiechem) Uwielbiam mapy, Dynaheir. Mają w sobie coś emocjonującego, bardziej nawet niż opowieści przygodowe.~
@1281 = ~(z uśmiechem) Uwielbiam mapy, Dynaheir. Mają w sobie coś emocjonującego, bardziej nawet niż awanturnicze opowieści.~
@1282 = ~(z uśmiechem) Uwielbiam mapy, Dynaheir. Mają w sobie coś emocjonującego, bardziej nawet niż opowieści o przygodach.~
@1283 = ~Widzę, że pokazujesz na mapie przebytą drogę. Wygląda na to, że twoje dochodzenie objęło wielki teren, jednak zawsze będą ruiny do zbadania bądź jeszcze nieodwiedzone wioski. Trwajmy w nadziei, że prędko odnajdziesz mordercę swego ojca, w jednym z tych pustych miejsc na twojej mapie...~
@1284 = ~(Stuka palcem w miejscu, gdzie odkryłeś położenie obozu bandytów.) Miejmy nadzieję, że słowo Tranziga nie okaże się kłamliwe. Ten obszar jest dziki i niebezpieczny. Ryzykujesz ogromnymi stratami, przeszukując go na próżno.~
@1285 = ~(Dynaheir krzywi się, spoglądając na zalesiony obszar w pobliżu Wrót Baldura.) Kopalnia Kniei Otulisko jest dobrze ukryta wśród tych lasów. Nikomu nie udałoby się zgadnąć, że może leżeć pośrodku domeny druidów. To sprytne ze strony twego przeciwnika, że odnalazł ją i wykorzystał do swoich planów. Zastanawiam się przede wszystkim, jak mógł okazać się tak inteligentny, tak zaradny?~
@1286 = ~(Dynaheir przygląda się miastu Wrota Baldura, jego dzielnicom i ulicom.) To wielkie miasto. Stąpaj ostrożnie, <CHARNAME>. Na pustkowiu nie uświadczysz tylu drapieżników co w wysokich i niskich salach tych pałaców.~
@1287 = ~Podzielam twoją fascynację, <CHARNAME>... (Czule przesuwa palcem po mapie wzdłuż wyszczerbionego wybrzeża, od Candlekeep do Wrót Baldura.)~
@1288 = ~(Uśmiecha się w odpowiedzi.) Mogłabym niemalże udawać, że jesteśmy dziećmi, które stykając się głowami marzą o doświadczaniu odległych krain. (Poważnieje.) Pogrążone w książkach dzieci po raz pierwszy przytłoczone ogromem świata. Ale to nie tak...~
@1289 = ~Nie, nie tak. Widzieliśmy odległe krainy i skosztowaliśmy skrywanych przez nie przygód.~
@1290 = ~Przypominam sobie siebie w tym wieku... Ślęczałem nad mapami i pochłaniałem opowieści bardów. Jak ja próbowałem pojąć, czym jest prawdziwa walka, gdy Jondalar pokazał mi pierwsze figury z drewnianym mieczem treningowym! Jak przysłuchiwałem się nieznajomym przybyłym zobaczyć się z Gorionem, jak próbowałem zorientować się, czym jest intryga, czym jest spisek... Jak próbowałem naśladować to w moich dziecięcych zabawach, przysięgając, że nie ostygnie ślad Złego Możnowładcy, że zawsze będę kochał prawdziwą wybrankę serca...~
@1291 = ~(W zamyśleniu, jak gdyby recytowała ukochany niegdyś, lecz niemal zapomniany poemat.) ...a smakowało to słodko-gorzko, niczym wody Jeziora Łez - jak zwycięstwo okupione śmiercią, jak pocałunek rozstających się kochanków...~
@1292 = ~Twe prawe uczynki dowodzą, żeś jako dziecko grał we właściwe gry i czytał właściwe książki, <CHARNAME>.~
@1293 = ~Z przyjemnością. Rashemen jest najbardziej na wschód wysuniętym ze zbadanych królestw. Dalej nie ma nic poza trawiastymi stepami, zamieszkałymi przez nomadów z hordy Tuigan oraz, niewykluczone, innych ludzi.~
@1294 = ~Bez wątpienia. Ludzie mojego kraju, Rashemici, nazywani też czasem Rashemaar, są drobniejsi i bardziej krzepcy od twego ludu. Pośród nich jest wielu pasterzy owiec i rzemieślników, umiejętnie rzeźbiących w kamieniu czy fiszbinach.~
@1295 = ~Jesteś ciekawski; jeśli mój opis cię nie zanudza, najważniejszymi towarami handlowymi Rashemitów są skóry i futra oraz, być może, wyroby naszych rzemieślników. Jhuild, nazywane tutaj "winem ognistym", również stanowi dochodowy przedmiot handlu. To mocny trunek, na wypadek, gdybyś jeszcze nie zdawał sobie z tego sprawy.~
@1296 = ~W Rashemenie są niezliczone stada kóz i rothów, mój kraj posiada też wystarczająco zasobne złoża metali. Rashemiccy kupcy wymieniają się jednak za zboże, drewno czy tkaniny.~
@1297 = ~Och, być może zainteresuje cię informacja, że mamy sjorl - wędzony ser. Brakuje mi tego smaku, jednak nie spotkałam niczego podobnego w twoim kraju.~
@1298 = ~Słyszałam, jak jeden z tutejszych bardów nazwał Rashemen "Krajem berserkerów". Siła naszych wojowników zaiste leży w ich nieustraszonej furii.~
@1299 = ~Wiesz już być może o wojnie zdobywczej, którą z Rashemenem toczy jego południowy sąsiad - Thay. Och, w ciągu zaledwie stu ostatnich zim stawiliśmy czoła nie mniej niż dwudziestu najazdom.~
@1300 = ~Silnie sprzeciwiamy się intrygom Thay. Odległy Kraj, jak nas nazywają, pozostanie wolny od obcych potęg, czy to Thay, czy Mulhorandu.~
@1301 = ~Nasi przywódcy wojenni zwani Hutrongami - Żelaznymi Lordami - dowodzą ze swego pałacu w mieście Immilmar. Wysokie są okute stalą wieże pałacu i silny musi być mąż, którego wybierze się na ten wysoki stołek.~
@1302 = ~Żelaznego Lorda wybierają Hathran - lub jak zwą nas tutaj - czarownice Rashemenu. Nie mogę ci jednak wiele powiedzieć o moich siostrach. Minsc popełnił błąd mówiąc otwarcie kim jestem, jako że poza Rashemenem wolałabym ukryć moją pozycję, nawet jeśli jestem ledwie uczennicą. Nie mogłabym jednak winić Minska na poważnie, skoro nie jest w pełni władz umysłowych.~
@1303 = ~Rashemen dysponuje potężną armią, zwaną Kłami Rashemenu. To w większości lekka jazda, zarówno włócznicy jak i łucznicy. W Bitwie nad Jeziorem Łez Kły i Hathran zadali druzgocącą klęskę Tuigańczykom, wybijając ćwierć Hordy pomimo czterokrotnej przewagi liczebnej wroga.~
@1304 = ~Miasto Urling jest siedzibą wielu moich sióstr. W Rashemenie Hathran rozpoznać można po czarnych szatach i szarej masce.~
@1305 = ~Zabijając gnolle, które mnie uprowadziły, nieświadomie wypełniłeś jedno z praw Rashemenu. Karą za nieposłuszeństwo bądź krzywdę wyrządzoną Hathran jest śmierć. Hathran są jednak wielkoduszne: żadna nie powołałaby się na to prawo poza sytuacją, gdy wykroczenie byłoby niewybaczalne.~
@1306 = ~Wielkie Jezioro Ashane - zwane także Jeziorem Łez - stanowi również pole bitwy pomiędzy Thay i Rashemenem. By stłumić aspiracje Thay Hathran stworzyły magiczne statki - statki-czarownice - które swobodnie przemierzają wody jeziora, wypuszczając trujące opary i potworne bestie na thayviańskie okręty.~
@1307 = ~Pośród mego ludu zaszczyt przynosi bycie silnym cieleśnie i duchowo, zarówno wśród mężczyzn jak i kobiet. Ten duch uwidacznia się w zabawach mych rodaków. Nie widziałeś Rashemenu, jeśli nie widziałeś śnieżnych wyścigów. To po prostu wyścig w śniegu, ale... Musisz to zobaczyć, żeby zrozumieć jego znaczenie.~
@1308 = ~Na północy Rashemenu znajduje się wiele ruin, które poszukiwacze przygód przeczesują w poszukiwaniu złota - czy też raczej kamieni szlachetnych, jako że Rashemici miłują drogocenne kamienie nie mniej od krasnoludów - oraz chwały.~
@1309 = ~Ruiny o których wspomniałam wcześniej to wielkie cytadele Raumatharu - potężnego imperium z dawno minionych wieków. Na zachodzie znajdowało się niegdyś magiczne królestwo Narfell. Nie było ono tym samym co współczesne Narfell. Dwoje mocarnych sąsiadów pożarło siebie nawzajem; ich upadek jest dla nas lekcją.~
@1310 = ~(uśmiecha się) Och, Minsc musiał wspomnieć ci o dajemmie. Jest to rytualna podróż ku dorosłości podejmowana przez młodych z mego kraju. Jest to niebezpieczne, jednak tego kto powróci spotykają wielkie zaszczyty. Poza tym, te podróże do dalekich krain pomagają zyskać wnikliwość przekraczającą prostych pasterzy i tradycję.~
@1311 = ~Ostry klimat Rashemenu wychowuje zawziętych ludzi. Jezioro Tirulag z jego lodowatymi wodami jest zwyczajowym miejscem organizacji zawodów wytrzymałościowych. Nikt jednak nie był dotąd wystarczająco odporny, by zdobyć wielki skarb, który jak powiadają leży na dnie jeziora strzeżony przez białego smoka, niemal niewidocznego gołym okiem.~
@1312 = ~Ostatnimi czasy w Rashemenie było wielu zagranicznych kupców. Podróżują przez Wielką Dolinę. Niewielu jednak zachęca się do zostania. Nie ufamy przybyszom z obcych krain, więc nie mogą się osiedlać nigdzie poza Mulptan i Shevel.~
@1313 = ~Nawet jeśli obcemu pozwoli się pozostać w Rashemenie, będzie on uważnie obserwowany. Szczególnie niemile widziani są cudzoziemscy czarodzieje chcący przeciągać pobyt i praktykować swą Sztukę. Tak jest bezpieczniej również dla nich samych, bowiem każdy podejrzany o bycie thayviańskim czarodziejem, szpiegiem czy agentem zostanie wyzwany i bezzwłocznie zaatakowany.~
@1314 = ~Powiedziałam ci wszystko, co musisz wiedzieć, <CHARNAME>. Rozumiem twoją ciekawość, jednak niemądrze z mojej strony byłoby wyjawiać więcej.~
@1315 = ~Thay to potężny i zły naród zamieszkujący wschodnie granice znanych krain, graniczący od zachodu z Algorond i Thesk, od północy z Rashemenem, od południa z Morzem Wewnętrznym, zaś od wschodu z Górami Zachodzącego Słońca i Nieskończonymi Pustkowiami.~
@1316 = ~Thay rozciąga się na wzgórzach znanych jako Płaskowyż Thay. To zamożny naród starożytnych tradycji, przebiegłych rządów i magokracji.~
@1317 = ~Thay zarządza tajne zgromadzenie magów, zwane Czerwonymi Magami z Thay. Są w równym stopniu źli co paranoiczni, dążą zaś do nie mniej niż utrzymania w mocnym uścisku władzy nad własnym narodem przy jednoczesnym podkopywaniu potęgi innych królestw. Magowie nie należący do ich kultu, zwłaszcza zaś zaangażowani w rządzenie konkurencyjnymi narodami są postrzegani jako zagrożenie, które należy wyeliminować. Nikt nie zna ogólnej liczny Czerwonych Czarodziei.~
@1318 = ~Szlachta Thay - Tharchioni i Tharchiony - zarządzają swoimi prowincjami. Nie są jednak niezależni od rozporządzeń Czerwonych Magów. Ich wolę oznajmiają wybrani rzecznicy: Zulkirowie.~
@1319 = ~Zulkirowie z Thay są najpotężniejsi z ich magicznego bractwa. Uważa się, że w Thay jest obecnie ośmiu Zulkirów. Jedno imię jest dobrze znane poza granicami Thay: Zulkir Szass Tarn.~
@1320 = ~Pragnienie władzy Czerwonych Magów jest w równym stopniu napędzane co hamowane przez wewnętrzne konflikty pomiędzy różnymi ich frakcjami. Z jednej strony są podejrzliwi wobec najemników i bohaterów nie wywodzących się z ich grona, a więc umniejszających ich siły. Jednak z drugiej strony najambitniejsi z przywódców frakcji widzą podbój obcych krain jako sposób na rozszerzenie dominacji na własnym podwórku poprzez przyniesienie do ojczyzny zwycięstw z pól bitewnych.~
@1321 = ~Wiara jest w Thay kwestią drugorzędną, jednak rozkwita tam wiele złych mocy. Cyric zyskał sobie wielu nowych zwolenników po Czasie Niepokojów, jako że Thayviańczycy honorują zwycięzcę, gdy go zobaczą. Shar, Malar, Loviatar i Talos również otaczani są czcią, jest też wiele kultów poświęconych Kossuthowi, Panu Żywiołu Ognia.~
@1322 = ~Podczas Inwazji Tuigańskiej Czerwoni Magowie walczyli z najeźdźcami aż do zremisowania, a wówczas spiskowali z nimi w celu ataku na nasz kraj, Rashemen. Właśnie tak postępują Czerwoni Magowie: demonstracja siły i potęgi, a następnie pokrętne machinacje.~
@1323 = ~Naród Thesk długo odnosił korzyści ze Złotego Szlaku - traktu handlowego wiodącego ze Wschodu ku Morzu Spadających Gwiazd. Jednak na zgubę Thesk Horda wykorzystała ten szlak w marszu ku sercu Faerunu. Och, większość Thesk nadal leży w ruinie. Większość jego ludu zmuszona została przez nacierającą Hordę do ucieczki do Impiltur.~
@1324 = ~Thesk jest dziś nękane przez nieludzkich najeźdźców, wysłanych przez Thar z Twierdzy Zenthil do walki z Hordą. Pozostali oni w głębi kraju, napadając i plądrując ziemie otaczające Złoty Szlak.~
@1325 = ~Thesk jest pod zarządem kupców-burmistrzów. Telflamm, miasto portowe nad Morzem Spadających Gwiazd i brama Wschodu nie należą do Thesk, ale Wielki Książę Telflamm nie ma żadnej władzy poza murami miasta. Powiadają, że nawet wewnątrz to gildie kupieckie i handlowe trzymają władzę, nie zaś szlachta.~
@1326 = ~Aglarond to niewielki, gęsto zalesiony i prawie niezaludniony kraj. Leży w północnej części półwyspu znajdującego się u wschodniego skraju Morza Wewnętrznego. Wyszczerbione wierzchołki skał stoją na jego wschodniej granicy; od swej wschodniej strony spadają w rozległe, zdradliwe bagna, które w dużej mierze izolują kraj od stałego lądu.~
@1327 = ~Dotrzeć do Aglarondu można na gryfie, statkiem lub szlakiem przez las. Kraj handluje tarcicą, kamieniami szlachetnymi i czasem miedzią w zamian za szkło, żelazo, wyroby z tkanin i żywność, gdy okręty wolnych kupców przybijają do portu. Nie wysyła jednak żadnych własnych statków handlowych.~
@1328 = ~Aglarond nie może poszczycić się żadnej wielkości armią, nie ma też marynarki wojennej, jednak w jego kniejach leśnicy stanowią specjalistyczne, śmiercionośne oddziały, biegłe w starciu i w użyciu przybrzeżnych łodzi wyposażonych w ożaglowanie łacińskie, wiosła i żerdzie do najazdów nocą. Leśnicy ci są równie dobrze wyszkoleni do wędrówki czubkami drzew i walki pośród listowia.~
@1329 = ~Podobnie jak wszystkie kraje leżące w pobliżu Thay Aglarond cierpi z powodu tej bliskości: niezliczone są potyczki z najeźdźcami liczącymi na zdobycie chwały dla Thay czy wynajętymi przez Thay najemnikami. Co gorsza, w Aglarondzie Thay widzi przeszkodę dla swej dominacji nad Morzem Spadających Gwiazd. Jednak Aglarond nie ustępuje pola Czerwonym Magom. Podczas Bitwy Śpiewających Piasków czy Bitwy Pękniętych Głów siły Aglarondu odparły nacierające zastępy z Thay, wielkim jednak kosztem.~
@1330 = ~Największą siłą Aglarondu jest jego władczyni - Simbul. Jest potężnym magiem, a jej prawdziwe cele pozostają nieznane. Powiadają, że przemierza w sekrecie północne krainy, starając się wpływać na wszelkiego rodzaju zdarzenia. Takie działania mają na celu poprawę bezpieczeństwa Aglarondu, choć mówi się, że Simbul jest sprzymierzona z tajnym stowarzyszeniem znanym jako Harfiarze.~
@1331 = ~Jestem Dynaheir, wiedźma z Rashemenu. Mój towarzysz Minsc i ja zostaliśmy wysłani przez Wychlaran aby ustalić, czy prawdziwe są przepowiednie Alaunda. Szukamy pomiotu Bhaala.~
@1332 = ~Obawiam się, że niefortunny stan Minska jest stały.~
@1333 = ~Nie wolno nam oddawać się pogawędkom, gdy za każdym krzakiem może czaić się wróg.~
@1334 = ~Wolałabym raczej usłyszeć więcej o Candlekeep, <CHARNAME>.~
@1335 = ~Mój kraj ojczysty, Rashemen, leży daleko stąd, <CHARNAME>, na podróż nie starczyłoby jednej pory roku.~
@1336 = ~Jeśli pozwolisz, <CHARNAME>, muszę sprawdzić, czy ostatnia rana Minska wymaga leczenia. Gdy krew pulsuje jeszcze po bitwie, często nie zdaje on sobie sprawy z tego, jak bardzo jest ranny.~
@1337 = ~(Twoje oczy odnajdują Dynaheir.)~ [DYROM2]
@1338 = ~(Idziesz za Dynaheir i z przyjemnością obserwujesz jej dumną postawę i lekkie kroki.)~
@1339 = ~(Podróżny strój Dynaheir jest praktyczny. Prosta suknia, ze spódnicą dzieloną do chodzenia czy biegania, jeśli zajdzie potrzeba. Jedynym zdobieniem które dostrzegasz jest haftowany wzór biegnący od skraju sukni do kolana.)~
@1340 = ~(O ile Ci wiadomo, są dwa rodzaje pożywienia poszukiwacza przygód. Suche i bardziej suche. Cóż, czasami jest twardy ser. Będąc daleko, rozmyślasz tęsknie o głębokich półmiskach chleba wypełnionych parującym mięsiwem, o gęstym sosie, kształtnych żółtych gruszkach przesiąkniętych winem, o przepiórce nadziewanej grzybami, morskiej rybie zapiekanej w ziołach i chrupiących złocistych ziemniakach, które Winthrop serwował zwykle w swej gospodzie w dni świąteczne.)~
@1341 = ~Dynaheir, chciałem tylko powiedzieć, że niezwykle i cudownie brzmi, gdy zwracasz się do mnie szczerym "tobie" zamiast pustego "ci"... Czy mogę żywić nadzieję, że jest to dla ciebie oznaka zaufania i przyjaźni?~
@1342 = ~(Bierzesz Dynaheir za rękę.)~
@1343 = ~Znów śniłem o tobie, Dynaheir.~
@1344 = ~(Dynaheir wzdraga się i opiera o pień drzewa.)~
@1345 = ~(Bawisz się włosami Dynaheir.)~
@1346 = ~(Szepczesz:) "Dynaheir". (Imię pozostawia słodki smak na Twoich ustach.)~
@1347 = ~(Spoglądasz Dynaheir w oczy.)~
@1348 = ~Znów śniłem o tobie, Dynaheir.~
@1349 = ~(Przyjrzyj się portretowi, który narysowała Dynaheir.)~
@1350 = ~Mam więc zadręczać się pytaniem czy jestem godzien twojej miłości, Dynaheir? Godzien posiadania prawa do zabiegania o kobietę? Czy tak, Dynaheir?~
@1351 = ~(Weź Dynaheir w ramiona i pocałuj ją.)~
@1352 = ~(Podnosi się chłodny wietrzyk i dostrzegasz, że Dynaheir drży przez moment. Ruszasz osłonić ją od wiatru.)~
@1353 = ~Och, Seldarine, cóż za nieprzyjemny, straszny, niekończący się dzień!~
@1354 = ~Och, bogowie, cóż za nieprzyjemny, straszny, niekończący się dzień!~
@1355 = ~(Podaruj Dynaheir czerwony kwiat o aksamitnych płatkach, który przypomina trochę głowę smoka).~
@1356 = ~(Zrywasz wielki pomarańczowy kwiat z pobliskiego drzewa i dajesz go Dynaheir).~
@1357 = ~(Wręczs Dynaheir roślinę o kwiatach w kształcie małych dzwoneczków w kolorze szafirowego błękitu.)~
@1358 = ~(Wręcz Dynaheir dziką różę.)~
@1359 = ~(Idąc obok Dynaheir dostrzegasz, że piękno lasu poruszyło jej serce. Kroczy lekko, wdychając zapach drzew i ziemi. Cicho deklamujesz wiersz o przechadzce wśród leśnych cieni i o uroku listowia ponad głową.)~
@1360 = ~(Podczas spaceru po mieście Wrota Baldura mijacie dziedziniec ze starą publiczną fontanną. Dynaheir pochyla się nad nią, by oblać twarz wodą. Podchodzisz usiąść na brzegu białej niecki i spoglądasz na towarzyszkę. Zanim zdajesz sobie sprawę, szepczesz słowa poematu o kobietach, których pocałunków pragnie się jak chłodnej wody w południowym słońcu.)~
@1361 = ~(W jednym z rzadkich momentów spokoju spostrzegasz, jak Dynaheir zatrzymuje się i spogląda na jasne kwiatki przyciśnięte do płotu jednego z wiejskich domów. W szatach czarodziejki wyszywanych runami Dynaheir sama wygląda jak kwiat. "Zostań tak," mówisz do Dynaheir, "przypominasz mi wiersz." Wers po wersie, deklamujesz jej stary poemat o mądrej kobiecie udającej się na targ. Charakteryzuje się on pewną zalotną elegancją, której wcześniej nie zauważyłeś.)~
@1362 = ~(Deklamujesz werset z epickiego poematu, którego uczyłeś się w Candlekeep pod okiem Goriona.)~
@1363 = ~(Delikatnie, jakby rozważając sam ze sobą - upewniając się jednak, że Dynaheir słucha - cytujesz poemat o wiecznej miłości.)~
@1364 = ~Dynaheir, nasza relacja zdaje się przechodzić w coś więcej niż przyjaźń. Jesteś i zawsze będziesz moją drogą przyjaciółka i towarzyszką, jednak nie chcę iść nigdzie dalej.~
@1365 = ~Dynaheir, bardzo cię lubię, ale proszę, przestań ze mną flirtować.~
@1366 = ~(Nic nie mów. Nic nie rób. Czasami to najlepsza opcja.)~
@1367 = ~Tak?~
@1368 = ~Nie, nie jestem. I to mnie niepokoi. Czy jestem lekkomyślny oddając siebie... normalnej kobiecie?~
@1369 = ~Z urodzenia nie jestem dumny ani szlachetny ani nawet bogaty, jestem potworem z morderczym sercem...~
@1370 = ~Tak, nie wiem jednak dokąd zawiedzie mnie moja skaza. Co jeśli postradam zmysły i zacznę zabijać zarówno przyjaciół jak i wrogów? Wtedy ci których kocham, ci najbliżsi, ucierpią najbardziej. Nie będą się przecież spodziewali takiej zdrady, tak nikczemnego ataku... ~
@1371 = ~Mój ojciec zmuszał kobiety do dzielenia z nim łoża, aby mógł spłodzić z nimi dzieci. To nie do końca najlepszy przykład zalotów.~
@1372 = ~To będzie bardziej odpowiedzialne niż oddanie się kobiecie dzielącej twe dziedzictwo. Bogowie jedni wiedzą co wyjdzie z tak złowrogiego przemieszania krwi.~
@1373 = ~Nie ma potrzeby, żeby była moją przyrodnią siostrą, Dynaheir. Po prostu kimś równie przeklętym co ja.~
@1374 = ~N... nie pomyślałem o tym.~
@1375 = ~Rozmawiamy o rzeczach, które lepiej pozostawić niewypowiedziane. Chociaż wysoko cenię sobie możliwość powiedzenia ci o wszystkim, obawiam się, że popełniłem błąd poruszając ten temat.~
@1376 = ~Któż więc to byłby? Córka Bane'a? Demonica z Niższych Sfer? Diabelstwo?~
@1377 = ~Pokrewieństwo w przekleństwie to najbardziej niebywałe wymaganie wobec panny młodej z jakim się spotkałam.~
@1378 = ~Czy nie słyszysz, jak absurdalnie to brzmi?~
@1379 = ~Przemyśl to sobie zatem. To będzie pożyteczne ćwiczenie.~
@1380 = ~Jeśli żałujesz, że mi o tym powiedziałeś, wtedy byłby to błąd.~
@1381 = ~Poza tym, <CHARNAME>... nie obawiam się twojego pochodzenia. Już nie.~
@1382 = ~Znam twoje serce lepiej niż ktokolwiek inny. To nie morderstwo cenisz.~
@1383 = ~Każdy kto cię kocha kroczy po ostrzu noża, <CHARNAME>.~
@1384 = ~Jednak nie chciałabym, żeby było inaczej. Jesteś tym, którego kocham, a moje serce nie potrzebuje zabezpieczeń.~
@1385 = ~Zatem nie podążaj za tym, <CHARNAME>.~
@1386 = ~Sądziłam, że będziesz wiedział, jaka jest różnica między tym, czym był twój ojciec a tym czym jesteś ty, między jego uczynkami, jego przeznaczeniem a twoim własnym.~
@1387 = ~(Ciało Dynaheir jest ciepłe w porównaniu z Twoim; jednak jej wargi, które rozchylają się w odpowiedzi na delikatne zapytanie twojego języka, są jeszcze cieplejsze, bardziej miękkie i słodsze.)~
@1388 = ~Och, kochany... och, moje słodkie kochanie... (Dynaheir szepcze, odpowiadając ochoczym, namiętnym pocałunkiem.)~
@1389 = ~(Jej odwrócona twarz wygląda uroczo pomiędzy Twoimi dłońmi. Ma lekko zaróżowione policzki, a jej oczy błyszczą niczym ciemne kamyczki całowane na plaży przez fale. Niczym czarne gwiazdy.)~
@1390 = ~(Dynaheir wąskim palcem obrysowuje zarys Twojej szczęki i zamyka oczy z rozkoszy.)~
@1391 = ~Raz... dwa... (Całujesz ją mocniej, aż przestaje zliczać ile pocałunków złożyłeś na jej pięknych ustach, prostym nosie, gładkich policzkach...)~
@1392 = ~(Starannie zaplecione warkocze Dynaheir rozplatają się, gdy przeczesujesz je ręką. Kosmyki ciemne jak noc rozsypują się swobodnie, niczym welon, na jej twarz. Dynaheir powoli podnosi rękę i odsuwa je na bok, aby nie dostały się między wasze usta.)~
@1393 = ~(Po tym jak ją całujesz, Dynaheir zarzuca Ci ramię na szyję i uśmiecha się.) To przecudne, mój bohaterze.~
@1394 = ~(Dynaheir przedłuża pocałunek, smakując i delektując się dotykiem Twoich ust.)~
@1395 = ~(Jest tak, jak gdyby świat wokół Ciebie zatrzymał się w miejscu. Nie słyszysz żadnego dźwięku, nie czujesz żadnych poruszeń, nie widzisz niczego oprócz Dynaheir. Jesteście zupełnie rozkosznie sami i nic nie ma znaczenia oprócz pocałunku Twej ukochanej.)~
@1396 = ~(Dochodzi do Ciebie bicie serca Dynaheir. Jest szybkie, tak oszałamiająco szybkie. Kręci Ci się w głowie. Powoli w Twoim umyśle formułuje się tryumfująca myśl: "Pocałowałem Dynaheir.")~
@1397 = ~(Dynaheir kładzie wąską dłoń na Twym ramieniu.) Jest mi całkiem ciepło, przyjacielu, naprawdę. Nie kłopocz się o to.~
@1398 = ~(Dynaheir idzie za Tobą przez jakiś czas w milczeniu. Kiedy mówi coś cichym głosem, słyszysz tylko, jak Twój własny płaszcz trzepocze dziko na wietrze. Jednak czujesz się podniesiony na duchu.)~
@1399 = ~(konwersacyjnie) Stary druid powiedział mi pewnego razu, że aby pokonać zimno należy się z nim pogodzić, tak jak robią to zwierzęta. Jeśli pada deszcz, mawiał, lis czy królik nie wzdycha do wygód swej nory. Przyjmują, że gdy wieje jest im zimno, a gdy pada są przemoczone. Och, gdybym był mądrzejszy i wyciągnął z tego naukę.~
@1400 = ~Pochodzę z surowego kraju, gdzie taki dzień uchodziłby za spokojny. Kiedyż zdążyłam przywyknąć do życzliwego klimatu? A może przyzwyczaiłam się do życzliwego mężczyzny?~
@1401 = ~(Dynaheir pewnie chwyta Twoją dłoń. Nagle uświadamiasz sobie, że próbuje przekazać ci trochę swojej siły. Chociaż to zjednoczenie może wydawać się prymitywne w porównaniu z więzami Twego pradawnego krewniaka, czujesz się bardziej przygotowany na konfrontacje z tym, co może stanąć na Twej drodze.)~
@1402 = ~Zawsze uważałam cię za odpowiednika tego, co powiadają o twojej rasie: pogodnego i jowialnego. Narzekanie jest do ciebie niepodobne.~
@1403 = ~(miękko) Dlaczego nie wydasz polecenia, byśmy się zatrzymali i odpoczęli?~
@1404 = ~Ponieważ nie możemy się zatrzymać, Dynaheir. Nie tutaj, nie teraz.~
@1405 = ~Corellonie, pomóż! Chciałem tylko odrobiny współczucia, nie wykładu o elfim duchu!~
@1406 = ~(z sarkastycznym uśmiechem) Och, dziękuję za tę radę, mój mądry doradco. Nigdy bym sam na to nie wpadł, że czas na odpoczynek!~
@1407 = ~Nawet elf nie może pozostać beztroski stawiając czoła mojemu przeznaczeniu.~
@1408 = ~Przekonasz się, że jestem pełna zrozumienia dla twojej sprawy, jednak nie pozwolę ci oddawać się użalaniu nad sobą. Jeśliś zmęczony - odpocznij. Jeśli coś ci ciąży - porozmawiajmy o tym. Jednak nie zachowuj się jak zepsute dziecko. Nie jestem twoją matką, żeby ukryć cię przed rzeczywistością za moją spódnicą.~
@1409 = ~(chłodno) Pozwól, że zwrócę uwagę, iż dorastałem pozbawiony dobrodziejstwa chowania się za spódnicą matki.~
@1410 = ~Dobrze. Udamy się na spoczynek.~
@1411 = ~Co myślisz usiłuję zrobić, jeśli nie rozmawiać z tobą, Dynaheir?~
@1412 = ~Och, biedne jagniątko. (Dynaheir głaszcze Twoje włosy nieco zbyt mocno by gest był szczery.)~
@1413 = ~(Jednak jej dłoń drży lekko i każde przeciągnięcie ręki jest coraz łagodniejsze; wkrótce w dotyku nie ma nic poza pieszczotą.)~
@1414 = ~(Dynaheir spogląda na Ciebie z lekko rozchylonymi ustami.) Przepraszam. Bezdusznie z mojej strony było oczekiwać od ciebie niewrażliwości. Nie jesteś z kamienia... (bierze Cię za rękę) Porozmawiajmy zatem o... czymś innym.~
@1415 = ~(Dynaheir uśmiecha się, zadowolona z siebie.) Nie jestem zaskoczona. Mężczyźni potrafią być tak niemądrzy w tak prostych sprawach.~
@1416 = ~Och, <CHARNAME>, <CHARNAME>... Chciałabym móc pomóc ci bardziej, jednak niestety, mogę tylko walczyć i zginąć z tobą i dla ciebie.~
@1417 = ~(cicho) I aby cię kochać...~
@1418 = ~Nie wzywaj bogów w sprawach, w których nie są w stanie ci pomóc. Boskie moce obdarzają swych kapłanów czarami, jednak nie mogą odmienić naszej sytuacji.~
@1419 = ~(z irytacją) Cóż to za bogowie, jeśli nie mogą spełnić nawet najmniejszego życzenia! ~
@1420 = ~(wzdychasz ciężko) Wiem...~
@1421 = ~(gniewnie) Czyżby. A ja myślałem, że jestem w tym potrzasku za przyczyną jednego osobliwie płodnego boga...~
@1422 = ~Tak jest lepiej. Przepraszam, Dynaheir, nie powinienem był poddawać się przygnębieniu.~
@1423 = ~Cóż to byłby za świat, gdybyś mógł dostać czego pragniesz jęcząc jak niewychowane dziecko, które chce cukierka? Jaką osobą stałbyś się, gdyby każde twoje pragnienie było zaspokajane bez wysiłku czy pracy z twojej strony?~
@1424 = ~Poza tym, powiada się, że człowiek powinien lękać się spełnienia swoich życzeń.~
@1425 = ~Ten "potrzask" to twoje życie, <CHARNAME>.~
@1426 = ~Istnieje stara opowieść o człowieku, który modlił się do Ilmatera płacząc, że brzemię życia jest zbyt ciężkie, by mógł je dłużej dźwigać na swych barkach. Ilmater rzekł mu, że pokaże mu brzemiona innych ludzi i pozwoli wybrać samodzielnie.~
@1427 = ~Człowiek obejrzał je i wybrał jedno, które wydawało mu się najlżejsze. Ilmater powiedział mu wtedy: "To twoje własne, to samo, na które się uskarżałeś."~
@1428 = ~Zgadza się. Ten dzień zaiste nie jest przyjemny.~
@1429 = ~(Dynaheir pewnie chwyta Twoją dłoń. Nagle uświadamiasz sobie, że próbuje przekazać Ci trochę swojej siły i ku Twemu zaskoczeniu czujesz się bardziej przygotowany na konfrontacje z tym, co może stanąć na Twej drodze.)~
@1430 = ~Narzekanie jest do ciebie niepodobne, <CHARNAME>.~
@1431 = ~O bogowie! Chciałem tylko odrobiny współczucia!~
@1432 = ~(z sarkastycznym uśmiechem) Och, dziękuję za tę radę, mój mądry doradco. Nigdy bym sam nie wpadł na to, że czas na odpoczynek!~
@1433 = ~(z rozpaczą) Jak ktokolwiek mógłby pozostać pogodny stawiając czoła mojemu przeznaczeniu?~
@1434 = ~Mam nadzieję, że to był dobry sen...~
@1435 = ~(Dynaheir uśmiecha się nieswojo.) To musi być męczące, gdy towarzyszący ci za dnia nawiedzają swą obecnością także twoje noce. Och, pewnie masz mnie za wszechobecnego duszka.~
@1436 = ~Gdybym była tobą, bardziej niepokoiłabym się dziwnymi koszmarami, które miewałeś ostatnio.~
@1437 = ~Moje najlepsze sny dotyczą ciebie, piękna pani.~
@1438 = ~Chciałbym móc podzielić się tym z tobą, Dynaheir. Nie spotkałem się jednak z magią, która by to umożliwiała. Splatanie snu wspólnie... opowieści, w której wszystko jest możliwe.~
@1439 = ~Chciałbym móc podzielić się tym z tobą, Dynaheir. Spotkałaś się kiedyś z magią, która by to umożliwiała? Splatanie snu wspólnie... opowieści, w której wszystko jest możliwe.~
@1440 = ~(po chwili) Nie, Dynaheir, to było straszne. Śniłem, że cię utracę.~
@1441 = ~Nie pamiętam szczegółów, ale zbudziłem się radosny i rześki.~
@1442 = ~Tak jak i moje ciebie.~
@1443 = ~Interesująca byłaby to magia, gdyby dwoje mogło razem kreować sen. Chętnie pomyślę nad takim zaklęciem. Masz ochotę porozmyślać o tym wspólnie?~
@1444 = ~Ależ oczywiście. Ośmielę się stwierdzić, że nawet w przypadku niepowodzenia będzie to miło spędzony czas.~
@1445 = ~Być może. Pod warunkiem, że mamy wystarczającą ilość czasu i dosyć zasobów na składniki czaru.~
@1446 = ~Bez obrazy, ale wolę pracować sam, Dynaheir.~
@1447 = ~Bez wątpienia.~
@1448 = ~Jak sobie życzysz, jednak żywię nadzieję, że podzielisz się wynikami swych rozważań tyczących się tej kwestii, ja także to uczynię. Wzbudziłeś moją ciekawość.~
@1449 = ~Byłoby mi bardzo miło, <CHARNAME>.~
@1450 = ~(cicho) Myślałam, że opowieść, w której wszystko jest możliwe, rozwija się wokół nas w miarę jak rozmawiamy. Nasza opowieść, <CHARNAME>.~
@1451 = ~O niczym takim nie słyszałam, jednak chętnie stworzyłabym takie zaklęcie. Wzbudziłeś moją ciekawość.~
@1452 = ~(Dynaheir przez moment wydaje się przestraszona, następnie delikatnie kładzie rękę na Twym ramieniu.) Nie rozmawiajmy o tak niedobrych rzeczach.~
@1453 = ~(Mówi na stronie, nie chcąc, abyś to przypadkiem usłyszał.) Ma on dar przeczuwania zła, czy to tylko koszmar kochanka?~
@1454 = ~Twe słowa cieszą moje serce, mój bohaterze.~
@1455 = ~(Usta Dynaheir zakrzywiają się w żartobliwy uśmiech.) To musi być męczące, gdy towarzyszący ci za dnia nawiedzają swą obecnością także twoje noce. Och, pewnie masz mnie za wszechobecnego duszka.~
@1456 = ~(uśmiechasz się szeroko) Właśnie tak, duszku!~
@1457 = ~W najmniejszym stopniu tak nie uważam, ukochana!~
@1458 = ~Męczące? Nie... wybrałem ciebie na towarzyszkę moich dni i nocy. Cieszę się mogąc rozszerzyć nasz związek na świat snów. Ciągle mi ciebie zbyt mało.~
@1459 = ~Och, cóż... eee... możliwe.~
@1460 = ~To lepsze niż koszmary.~
@1461 = ~(odpowiada Ci podobnym uśmiechem) A ja sądziłam, żeś ty popierał naszą bliskość. Jakże smutno się omyliłam!~
@1462 = ~Zatem postanowione. Podążę za tobą choćby i na krańce Torilu, bądź dalej -~
@1463 = ~(cicho dodaje) Tak daleko, jak będę w stanie.~
@1464 = ~(Dynaheir otwarcie spogląda na Ciebie. Łapie Twoje spojrzenie mówiąc równym głosem.) Mi również ciągle nie dosyć ciebie.~
@1465 = ~Gdybym była tobą, bardziej niepokoiłabym się-~
@1466 = ~Nie, nie jestem tobą, chciałabym, żebyś miał spokojniejsze sny, stosowne dla przeciętnego mężczyzny w twoim wieku.~
@1467 = ~(uśmiecha się rozbawiona) Nawet jeśli miałabym w nich wystąpić odziana skąpo, lub wcale.~
@1468 = ~Jesteś więc w równym stopniu romantykiem co leśnikiem? Niektórzy powiedzieliby, że to pożądana kombinacja u mężczyzny.~
@1469 = ~W głębi lasu, moja piękna pani, potrafię dostarczyć pokarmu zarówno dla twego żołądka, jak i twej duszy.~
@1470 = ~Niektórzy mogliby tak powiedzieć, to prawda. Jak ty uważasz, Dynaheir?~
@1471 = ~(Udajesz, że jesteś tak pochłonięty wierszem, że nie słyszysz jej pytania.)~
@1472 = ~(Śmieje się lekko.)~
@1473 = ~(bardzo poważnie) Zgadzam się.~
@1474 = ~Nie lubuję się w uogólnieniach, <CHARNAME>. (po krótkiej przerwie) Jednak to pasuje do ciebie.~
@1475 = ~(Spogląda na Ciebie zdumiona.) Jesteś tutaj taki swobodny, <CHARNAME>. To dodaje otuchy.~
@1476 = ~Tak piękne słowa są w stanie ukoić najbardziej nawet niespokojną duszę. Podobnie jak spacer w lesie.~
@1477 = ~Liście są zaiste prześliczne. Dziękuję ci, że podzielasz uczucia, które miałam w sercu.~
@1478 = ~(Dynaheir figlarnie ochlapuje Cię wodą.)~
@1479 = ~(Dynaheir pochyla się w Twoją stronę, a jej chłodne wargi odszukują Twoje w szybkim pocałunku.)~
@1480 = ~(Dynaheir unosi brew.) Sposób, w jaki to czytasz...~
@1481 = ~Wiem, że to dziwne... Również nie zdawałem sobie sprawy, że jest w tym drugie dno. Być może dlatego, że nigdy wcześniej nie czytałem tego kobiecie, której pragnąłem.~
@1482 = ~To twoje, nie moje słowa.~
@1483 = ~(tonem nieznoszącym sprzeciwu) Zawsze czyta się to w taki sposób.~
@1484 = ~Możliwe, że ja również nigdy nie słyszałam tego z ust mężczyzny, którego pragnęłam.~
@1485 = ~To prawdopodobne.~
@1486 = ~(Roztargnionym gestem Dynaheir zrywa kwiat. Płatki spadają na jej spódnicę i stopy w miarę jak je obrywa. To stara gra rozgrywana przez dziewczęta próbujące zgadnąć, czy mają wielbiciela.)~
@1487 = ~(Drwiąco unosi brew.) Och, cóż za przemowa.~
@1488 = ~(Dynaheir kiwa głową w rytm wiersza, a kiedy kończysz uśmiecha się do Ciebie szeroko. Wygląda uroczo, mógłbyś niemal zapomnieć, że stoisz twarzą w twarz z potężna czarodziejką.)~
@1489 = ~(Dynaheir przysłuchuje się uważnie, w pewnym momencie jesteś pewien, że za chwilę poprawi drobną niedokładność w Twej deklamacji, nie czyni tego jednak. Kiedy kończysz, krótko kiwa głową z aprobatą.)~
@1490 = ~Imponujące, że przypomniałeś sobie to właśnie teraz, kiedy nasze własne życie jest w niebezpieczeństwie. Sama robię to często, gdyż pieśni takie jak ta poruszają serce.~
@1491 = ~(Jeśli Dynaheir słyszała Twoje rozważania, nie dała tego po sobie poznać. Jednak jej rysy twarzy wygładzają się i przybiera minę, którą nauczyłeś się rozumieć jako "czułe zamyślenie". W takich chwilach możesz niemal odczuć przelewające się na Ciebie ciepło, gdy Dynaheir spogląda w Twoją stronę.)~
@1492 = ~Wieczna miłość... (wzdycha) Ciągle jeszcze jesteś młody.~
@1493 = ~(cicho) A może to ja pozwoliłam stwardnieć mojej duszy?~
@1494 = ~Czy tego pragniesz? Wiecznej miłości?~
@1495 = ~Tak, oczywiście.~
@1496 = ~Nie, ale to ładny wiersz, pani Dynaheir.~
@1497 = ~Mam do tego takie samo nastawienie jak do śmierci. Nie szukam jej, lecz kiedy nadejdzie, będę przygotowany na jej przyjęcie.~
@1498 = ~(z zagadkowym uśmiechem) Czarodziejko, pozwól mi zachować moje tajemnice.~
@1499 = ~(ze zdumieniem) Mówisz ze szczerym przekonaniem. Niech błogosławieństwo Trójcy będzie z tobą.~
@1500 = ~Tak, całkiem ładny.~
@1501 = ~(chichocze rozbawiona) Głuptasku, nie możesz przygotować się na nadejście żadnej z nich.~
@1502 = ~(Dynaheir podchodzi bliżej i słucha... szybkim ruchem bierze Twoją rękę w swe szczupłe dłonie i nie mówi ani słowa, trzyma ją tylko sprawiając, że milkniesz. Gdy odwracasz się do niej na krótką chwilę - nie dłuższą niż uderzenie serca - opiera policzek o Twoją pierś.)~
@1503 = ~(Próbujesz przyciągnąć ją bliżej.)~
@1504 = ~(Opuszczasz palce na jej ciemne kosmyki i delikatnie głaszczesz jej włosy.)~
@1505 = ~(Pochylasz się i z czułością całujesz czubek jej głowy.)~
@1506 = ~(Pozwalasz jej odejść, gdyż nie potrzebujesz nic ponad ten krótki moment zjednoczenia.)~
@1507 = ~(Dynaheir ostrożnie uwalnia się z Twoich objęć. Dostrzegasz, że się czerwieni.)~
@1508 = ~(Dynaheir śmieje się gardłowo.) W taki sposób głaszcze się kota czy ptaka, albo inne stworzenie będące zawsze o krok od ucieczki...~
@1509 = ~(Dynaheir podnosi głowę i spogląda Ci w oczy z rozmarzeniem.)~
@1510 = ~Och, to kwiat czerwonego smoka. Widziałam czerwone barwniki, które gnomy z Cormyru robią z jego płatków. Używałam ich do zmieszania tuszu w różne odcienie czerwieni. To całkiem ciekawe.~
@1511 = ~(Dynaheir wplata kwiat we włosy.) Jest bardzo piękny.~
@1512 = ~(Dynaheir obraca kwiat przed twarzą, na pozór delektując się jego kolorem i zapachem, dostrzegasz jednak, że jej usta dotykają go przez moment w subtelnym pocałunku.)~
@1513 = ~To szczęśliwy kwiat pasterzy - widziałam szkice w zwojach zielarzy. Nazwa wywodzi się z tego, że pasterze kochają jego cień, o ile się nie mylę jest bardziej rozpowszechniony na północ stąd. Jeśli jednak drzewo rośnie, rośnie nie pytając mędrców o radę.~
@1514 = ~Cóż za uroczy leśny dzwoneczek! Czytałam, że zwą go czasami Oczami Mielikki, a łowcy wierzą, że przynosi on szczęście.~
@1515 = ~Ach, Mistrzu Bardzie, chcesz mi przypomnieć o pieśniach, w których przyrównywałeś mnie do dzikiej róży? Próżność nie przystoi mężczyźnie w twoim wieku.~
@1516 = ~(Ostrożnie wkłada kwiat do pamiętnika. Nie masz wątpliwości, że będzie go przechowywać wśród swoich zwojów.)~
@1517 = ~(Szemrząc o głupocie i przestrzeni Dynaheir wyrzuca kilka strzępków jakiegoś tajemniczego ziela, bez wątpienia składnika zaklęcia, z małej torebeczki i wkłada tam kwiat.)~
@1518 = ~(Kwiat spoczywa pomiędzy piersiami Dynaheir przypięty do gorsetu jej sukni aż do końca dnia.)~
@1519 = ~(Dynaheir stanowczo oddaje Ci kwiat.) W Rashemenie zwyczajem jest, że kobiety wręczają kwiaty wielkim bohaterom, <CHARNAME>. ~
@1520 = ~(Balansując na jednej stopie Dynaheir zaczyna zdejmować wysoki po kolano bucik.)~
@1521 = ~Pozwól, Dynaheir.~
@1522 = ~Co się stało, Dynaheir?~
@1523 = ~Wpadł ci kamyk do buta?~
@1524 = ~Dynaheir, nie zostawaj za daleko w tyle!~
@1525 = ~(Dynaheir przestaje szarpać i skakać, po czym wyciąga stopę przed siebie.)~
@1526 = ~(Klękasz przed nią i starannie zdejmujesz bucik. Wytrząsasz z niego mały kamyk.) Proszę bardzo.~
@1527 = ~(Klękasz przed nią i zaczynasz zdejmować bucik, tak wolno jak tylko jesteś w stanie.)~
@1528 = ~(Klękasz przed nią, ściągasz bucik i chwytasz jej stopę w dłonie.)~
@1529 = ~(Klękasz przed nią, ściągasz bucik i delikatnie całujesz jej zaokrąglone kolano.)~
@1530 = ~(Dynaheir zakłada but, opierając się o Twoje ramię.) Dziękuję ci.~
@1531 = ~(Dynaheir pochyla się i szepcze Ci do ucha.) Chociaż pokusa jest duża, nie mamy teraz na to czasu, kochany.~
@1532 = ~(Dynaheir zamyka oczy, rozkoszując się delikatnym dotykiem Twoich palców.)~
@1533 = ~Masz takie malutkie stópki, Dynaheir.~
@1534 = ~(Bawisz się palcami stopy Dynaheir.)~
@1535 = ~(Na środkowym palcu Dynaheir znajduje się pierścionek. Przyglądasz mu się.)~
@1536 = ~(Z pełnym żalu westchnieniem wsuwasz bucik ponownie na stopę Dynaheir.)~
@1537 = ~(Dynaheir spogląda na swoją stopę spoczywającą na Twojej dłoni i wzdycha z zadowoleniem.) A twoje dłonie są tak ciepłe... takie delikatne.~
@1538 = ~(Ku twemu zaskoczeniu Dynaheir chichocze dziewczęco niczym Imoen.) Ach, przestań, <CHARNAME>, mam łaskotki!~
@1539 = ~(uśmiechasz się szeroko) Zapamiętam to sobie na przyszłość.~
@1540 = ~(Pierścień byłby zupełnie zwyczajny, gdyby nie wyryty na nim wzór. Składa się z mnóstwa segmentów, każdy minimalnie różny od pozostałych. Po chwili zastanowienia dochodzisz do wniosku, że podobizna przedstawia węża.)~
@1541 = ~Widzę, że ciekawi cię mój pierścień. To antyk z Maztiki, który nabyłam podczas mych podróży. Symbolizuje nieskończoność i wzajemne połączenie wszystkich rzeczy na świecie. Wąż jest podobno upierzony i jednoczy niebo z zaświatami.~
@1542 = ~(Smukła stopa Dynaheir wsuwa się w bucik. Odnotowujesz pierścień na palcu stopy jako kolejną tajemnicę związaną z tą kobietą.)~
@1543 = ~To tylko kamyk. (Dynaheir w dalszym ciągu szarpie za but z irytacją, aż ten wzlatuje w górę, by upaść na ziemię kilka kroków dalej. Z rozdrażnionym westchnieniem Dynaheir przytrzymuje się drzewa.) Czy mógłbyś...~
@1544 = ~Czy mógłbym... co takiego, Dynaheir? ~
@1545 = ~Oczywiście! Przepraszam, że tak stoję, gapiąc się bezmyślnie. (Podnosisz bucik i oddajesz go Dynaheir.)~
@1546 = ~Myślę, że powinnaś wyciągnąć wniosek z tej lekcji; nigdy nie należy odrzucać ofiarowywanej pomocy. ~
@1547 = ~Och... być może, jeśli użyjesz magicznego słowa "proszę"... ~
@1548 = ~Pomóż mi.~
@1549 = ~(Dynaheir patrzy na ciebie kątem oka, gdy podnosisz jej bucik.) To szarmancko z twojej strony.~
@1550 = ~(Klękasz przed nią i zakładasz bucik, tak wolno jak tylko jesteś w stanie.)~
@1551 = ~(Chwytasz jej stopę w dłonie.)~
@1552 = ~(Delikatnie całujesz jej zaokrąglone kolano.)~
@1553 = ~Przepraszam, <CHARNAME>.~
@1554 = ~Ośmielasz się na zbyt wiele, <CHARNAME>.~
@1555 = ~Proszę...~
@1556 = ~Nic takiego. (Dynaheir uparcie idzie boso przez błoto, podnosi bucik i zakłada go. Jasne jest, że prędzej odgryzie ci nos niż z Tobą porozmawia.)~
@1557 = ~(Dynaheir śmieje się dźwięcznie.) Mój bohater rusza na ratunek...~
@1558 = ~(Stoisz obserwując jak się śmieje i zanim zdajesz sobie sprawę również na twoich ustach pojawia się uśmiech.)~
@1559 = ~(Klękasz przed nią i starannie zdejmujesz bucik. Wytrząsasz z niego mały kamyk.) Proszę bardzo.~
@1560 = ~(Dynaheir pochyla się i składa na twych ustach lekki pocałunek.)~
@1561 = ~Kocham twój uśmiech, <CHARNAME>.~
@1562 = ~Tak, o mistrzu oczywistości!~
@1563 = ~Hej, nie musisz zaraz odgryzać mi nosa!~
@1564 = ~(cicho) Cóż, najbardziej oczywistą rzeczą byłoby dla mnie udzielenie ci pomocy. Czy mogę?~
@1565 = ~(Nie mówiąc nic więcej, klękasz przed nią i starannie zdejmujesz bucik. Wytrząsasz z niego mały kamyk.)~
@1566 = ~Zaiste, bez nosa wyglądałbyś okropnie. Pomożesz mi?~
@1567 = ~Może powinnam. Wtedy oboje będziemy zachowywać się jak głupcy. ~
@1568 = ~(Spuszcza wzrok.) Tak, tak... dziękuję ci.~
@1569 = ~(Nie patrząc na ciebie Dynaheir mamrocze.) Oto winowajca...~
@1570 = ~Nie, uwielbiam po prostu opierać się o drzewa i chodzić boso bez powodu.~
@1571 = ~Naprawdę? W takim razie pozostawiam to tobie. Nie zostawaj tylko za daleko w tyle.~
@1572 = ~Ja też! Czemu nie pobiegamy sobie boso razem?~
@1573 = ~Czekaj! Czy mógłbyś... mi pomóc?~
@1574 = ~Na Trójcę! Nie mam prawa biegać boso dookoła z przyszłym bohaterem Wybrzeża Mieczy!~
@1575 = ~(Zauważasz, że plecak Dynaheir nie jest dobrze dopasowany do jej pleców, co na dłuższą metę spowoduje dyskomfort.)~
@1576 = ~(Podchodzisz do Dynaheir od tyłu i poprawiasz rzemień.)~
@1577 = ~Podejdź tu, Dynaheir; muszę ci coś pokazać.~
@1578 = ~(Nie zwracasz na to uwagi. Dynaheir jest w końcu dużą dziewczynką.)~
@1579 = ~Bardzo ci dziękuję, <CHARNAME>. (Rzuca ci wdzięczne, choć zaskoczone spojrzenie.)~
@1580 = ~(Zaskoczona przytrzymaniem plecaka Dynaheir robi fałszywy krok, potyka się i przechyla do tyłu. Jesteś w idealnej pozycji, by pomóc jej utrzymać równowagę.)~
@1581 = ~(Chwytasz Dynaheir w ramiona, nie zwracając uwagi na to, że jej tobołek uderza cię w klatkę piersiową.)~
@1582 = ~(Robisz unik i łapiesz Dynaheir za ramię, podtrzymując ją.)~
@1583 = ~(Ignorujesz trudne położenie kobiety. Uch, zrobiłeś już wystarczająco wiele.)~
@1584 = ~Na Trójcę! Ostrożnie, <CHARNAME>!~
@1585 = ~(niemal czule, jednak z lekką nutą drwiny w głosie) W jaki sposób mamy utrzymać cię przy życiu, jeśli zamierzasz wykonać za zabójców ich robotę?~
@1586 = ~(Być może to tylko twoje wyobrażenie, jednak przez krótką chwilę Dynaheir zdaje się zwlekać, jak gdyby delektowała się dotykiem twojej dłoni.)~
@1587 = ~(Dynaheir klepie dłoń, którą trzymasz na jej ramieniu.) Dziękuję ci, <CHARNAME>.~
@1588 = ~(gwałtownie) Jesteś niemożliwy!~
@1589 = ~(Chichocze lekko i unosi brew.)~
@1590 = ~(Lekki uśmiech pojawia się w kąciku jej ust.) Ostatni raz zaproponował mi coś podobnego Gvidon, dzielny trzynastolatek - a następnie położył na moich dłoniach dosyć szkaradną ropuchę.~
@1591 = ~Och, cóż, nic tak ekscytującego. Chciałem po prostu wyregulować rzemień twojego plecaka. Jest zbyt luźny - ciężar rozkłada się nierównomiernie.~
@1592 = ~Och, cóż, nic tak ekscytującego. Chciałem po prostu wyregulować rzemień twojego plecaka. Jest zbyt luźny - ciężar rozkłada się nierównomiernie.~
@1593 = ~Wyobrażam sobie ten krzyk... ~
@1594 = ~(Dynaheir stoi nieruchomo, podczas gdy Ty wodzisz dłońmi wzdłuż jej pleców, od krzyża do ramion, sprawdzając rzemień. Gdy dotykasz szyi, kobieta wzdryga się lekko.)~
@1595 = ~(Twoje palce, ukryte pod falami włosów, zmierzają powoli do ucha Dynaheir.)~
@1596 = ~(Czujesz nagłą suchość w ustach, odsuwasz rękę i szepczesz:) Właśnie tak.~
@1597 = ~(Klepiesz tobołek i uśmiechasz się szeroko.) Teraz jesteś gotowa do dalszego marszu.~
@1598 = ~(Dynaheir niepewnie pociąga za rzemienie, wyrównując ciężar.) Tak, tak... masz rację: tak jest znacznie lepiej.~
@1599 = ~My, wiedźmy, codziennie mamy do czynienia z ropuchami. Również z nietoperzami, jaszczurkami, jeżozwierzami i szczurami - gdy trafi się sposobność. Trzeba dużo gorszej rzeczy niż ropucha, żebym zaczęła krzyczeć.~
@1600 = ~Oczywiście. Chciałem po prostu wyregulować rzemień twojego plecaka. Jest zbyt luźny - ciężar rozkłada się nierównomiernie.~
@1601 = ~(Dynaheir robi drobny ruch, jakby chciała strzepnąć Twoje palce - i zastyga w miejscu z westchnieniem, gdy głaszczesz jej ucho.)~
@1602 = ~(Dynaheir przełyka ślinę, jakby również miała wyschnięte gardło.) Właśnie tak.~
@1603 = ~(Dynaheir spogląda prosto na Ciebie i zauważa, że przyglądasz się jej ustom.) Rozumiem. Dziękuję ci.~
@1604 = ~(Nie po raz pierwszy dostrzegasz ślad smutku.)~
@1605 = ~Co ci jest, kochanie?~
@1606 = ~(Nie zawracasz sobie tym głowy.)~
@1607 = ~Był sobie raz cormyrski czarodziej, który wykorzystywał magię w sposób, który nie podobał się jego przełożonym - mianowicie do psikusów. Wzywali go co jakiś czas do odbycia kary, ale nic nie przynosiło efektu. Kiedyś pewien bardzo sfrustrowany urzędnik wpadł na czarodzieja na ulicy i zapytał jakim sposobem tak wiele kar i nagan mogło przejść bez echa. Czarodziej odpowiedział: "Och, nie poszły zupełnie na zmarnowanie: to mamidło, które wam podesłałem, wróciło jako zupełnie inny człowiek!"~
@1608 = ~Ludzki kupiec dokonał żywota i okazało się, że w ciągu życia wielokrotnie zmieniał wierzenia. Stał się kością niezgody dla bogów, którzy kłócili się o to, kto powinien dostać jego duszę. Po przysłuchiwaniu się przez pewien czas kupiec powiedział: "Słuchajcie, nie znoszę sprawiać kłopotu. Zróbmy interes: obiecuję wybrać jednego z was i wytrwać przy tym wyborze przez całe pięćdziesiąt lat... a wszystko, co wybrany miałby zrobić to mnie wskrzesić."~
@1609 = ~Młody bard posprzeczał się ze swoim przyjacielem, terminatorem maga. Przyjaciel powiedział, że inteligentny mężczyzna mógłby obmyślić mnóstwo pewnych sposobów na zdobycie względów dowolnej młodej damy. Bard wykazywał, że podobna pewność jest niemożliwa, a poza tym nie jest wytworem samej inteligencji. Nagle do tawerny w której przesiadywali weszła piękna kobieta i bard rzucił wyzwanie uczniowi maga. Ten stworzył bukiet iluzorycznych kwiatów, po czym przekazał je kobiecie z karteczką, na której było napisane: "Jeśli twoja dusza jest równie piękna i ekstrawagancka co te kwiaty, zainteresujesz się swym tajemniczym wielbicielem." Niemal równie szybko dostał w odpowiedzi inną karteczkę: "Żadna kobieta nie życzy sobie mężczyzny, którego uczucia są równie napuszone i sztuczne co te kwiaty."~
@1610 = ~Nic takiego, kochany. (Składa delikatny pocałunek na Twoim czole. Przez chwilę jej ciemne oczy błyszczą wzruszeniem, jednak smutek powraca szybciej niż ochładza się Twoja skóra, pozbawiona ciepłego dotyku miękkich ust kobiety.)~
@1611 = ~Czarne myśli są bardziej trujące niż najbardziej gorzkie migdały. Zaiste, moje własne myśli nie powinny poddawać się głosom rozpaczy. Przytul mnie, <CHARNAME>. Proszę.~
@1612 = ~(Bierzesz Dynaheir w swoje ramiona.)~
@1613 = ~Moglibyśmy mieć więcej. Świat i chwała mogą chwilę poczekać. (Nakazujesz drużynie postój.)~
@1614 = ~Moglibyśmy zrobić więcej. Świat i chwała mogą chwilę poczekać. (Nakazujesz drużynie postój.)~
@1615 = ~Moglibyśmy zrobić dużo więcej. Świat i chwała mogą chwilę poczekać. (Nakazujesz drużynie postój.)~
@1616 = ~Moglibyśmy zrobić też inne rzeczy. Świat i chwała mogą chwilę poczekać. (Nakazujesz drużynie postój.)~
@1617 = ~(z przerażeniem w oczach) To... to nie byłoby właściwe, moja pani! Wszyscy patrzą na nas!~
@1618 = ~(Pociera Twoje ramię policzkiem. Jej oczy spoglądają łagodnie w Twoje.)~
@1619 = ~(Ubolewając kręci głową.) Nie wolno nam zwlekać...~
@1620 = ~Ani chwały ani światy nie czekają na żadnego mężczyznę - tak jak i na żadną kobietę. Ponaglałabym cię teraz do spieszenia naprzód jeszcze szybciej - gdyby nie strach, że jeśli nie wypoczniesz zwyciężą cię bandyci, których tu pod dostatkiem.~
@1621 = ~Zaiste, to niestosowne.~
@1622 = ~(Spogląda na Ciebie zdumiona.) Skąd wiedziałeś?~
@1623 = ~(Uśmiechasz się porozumiewawczo.) Niech to pozostanie moją tajemnicą. Dla odmiany.~
@1624 = ~Mogę w tobie czytać jak w księdze.~
@1625 = ~Dostrzegłem to w twoich oczach...~
@1626 = ~(wzruszasz ramionami) Jesteś kobietą, więc to stwierdzenie jest zawsze prawdziwe.~
@1627 = ~(Wybucha nagłym, młodzieńczym śmiechem.) Zostaliście pomszczeni, mój panie.~
@1628 = ~(zagadkowo) Czytanie książki to coś więcej niż odcyfrowywanie słów, nie pomyślałeś o TYM, <CHARNAME>?~
@1629 = ~(Zamyka na chwilę oczy i spogląda w inną stronę.) Pokutą dla małych zdrajców jest to, że nie będą patrzeć na ciebie przez pewien czas.~
@1630 = ~Szkoda, że nie pomyślałam o tym, gdy byłem nowicjuszką.~
@1631 = ~Gdy raz staniesz się kupcem, zawsze nim pozostaniesz. Sądziłam, że dla takich ludzi przeznaczono Ścianę Niewiernych.~
@1632 = ~Nie sądzę, by jakikolwiek mężczyzna mógł naprawdę w ten sposób zrozumieć kobietę, podobnie jak nie uważam, by kobieta mogła tak postrzegać mężczyznę.~
@1633 = ~Jednak to zajmująca opowieść. Całkiem zajmująca. (Dynaheir nagradza Twoje wysiłki uśmiechem, który nadaje jej oczom szczególnie ciepły blask.)~
@1634 = ~(Dynaheir zagryza wargi, a na jej twarz powraca wyraz zaniepokojenia.)~
@1635 = ~(Dynaheir odwraca się do Ciebie z łagodnym, rozumiejącym spojrzeniem. Kiedy mówi, jej głos jest pełen troski.) Jesteś znacznie milszy niż może chciałbyś się wydawać, kochany.~
@1636 = ~(Dynaheir zerka na ciebie przez moment i chichocze, a potem lekko ściska twoją dłoń.)~
@1637 = ~(Powiadają, że oczy są zwierciadłem duszy. Widzisz dowód tego gdy spoglądasz w oczy Dynaheir, tak samo ciemne i zagadkowe, jak - na ile Ci wiadomo - ona sama.)~
@1638 = ~(Ocienione długimi rzęsami oczy Dynaheir lśnią tajemniczo, niczym gwiazdy z czarnego koralu.)~
@1639 = ~(W tej chwili oczy Dynaheir to dwie zapraszające studnie, głębokie i ciemne - na pozór bezkresne...)~
@1640 = ~(Dynaheir lekko obraca głowę, a jej oczy przebłyskują przez welon włosów niczym jeziora w głębi lasu - obiecujące uleczenie i wypoczynek, lecz przepełnione tajemniczymi, nęcącymi mocami.)~
@1641 = ~Co o tym sądzisz?~
@1642 = ~Jest niezły, Dynaheir. Myślę, że udało ci się uchwycić samo sedno mojego charakteru.~
@1643 = ~Jest bardzo dobry, Dynaheir. Uchwyciłaś samo sedno mojego charakteru.~
@1644 = ~Jest dobry, Dynaheir. Myślę, że zdołałaś uchwycić samo sedno mojego charakteru.~
@1645 = ~Ee... ten kaptur, przysłaniający całą moją twarz, jest dokładnie taki, jak w rzeczywistości!~
@1646 = ~(wzruszasz ramionami) Nie mam pojęcia... Nie mam z czym tego porównać. Nikt mnie do tej pory nie rysował.~
@1647 = ~(wzruszasz ramionami) Nie mam pojęcia... Nie mam z czym tego porównać. Nikt mnie nigdy wcześniej nie rysował.~
@1648 = ~(wzruszasz ramionami) Nie mam pojęcia... Nie wiem do czego mógłbym to porównać. Tylko ty zrobiłaś coś takiego.~
@1649 = ~Brakuje aury Zła... płomieni skaczących z moich oczu, czarnych cieni, złowrogiego wyrazu twarzy - tego typu rzeczy.~
@1650 = ~Och, cieszę się, że przypadł wam do gustu, mój panie.~
@1651 = ~Naprawdę tak uważasz? Niektórzy powiedzieli, że przesadziłam w odzwierciedleniu twojej atrakcyjności.~
@1652 = ~(Przygląda się portretowi krytycznie.) Nie do końca, <CHARNAME>. Uważam, że model posiada więcej rycerskości niż odsłaniają moje starania.~
@1653 = ~Narysowałam to, co miałam przed oczami.~
@1654 = ~Rysunek kaptura to sztuka sama w sobie.~
@1655 = ~Nie to, co powiedziane wprost, lecz to, o czym ledwie napomknięto daje większe pole popisu dla wyobraźni. (śmieje się) Każde spojrzenie na ten rysunek pobudza do istnego rozwinięcia skrzydeł fantazji.~
@1656 = ~Ich strata. Mi się całkiem podobał.~
@1657 = ~No cóż, to najlepsze co może być. (Rzuca zadowolony z siebie, lecz figlarny uśmiech.)~
@1658 = ~Znajdą się inni, nie wątp w to.~
@1659 = ~Zło rzadko wygląda złowrogo, <CHARNAME>. Dobrze, jeśli to zapamiętasz.~
@1660 = ~Możesz jednak stać się taki, gdyż kto walczy z potworami... ~
@1661 = ~Hmm... Można by to zaaranżować. (Macha dłońmi i rysunek zyskuje życie. Płomienie igrają w "twoich" oczach, twarz wykrzywia się w straszliwym grymasie, skóra pęka i dymi...)~
@1662 = ~Dlaczego szepczesz, <CHARNAME>?~
@1663 = ~Ponieważ mam gardło obolałe od okrzyków bitewnych.~
@1664 = ~Ponieważ moje gardło wyschło, gdy krzyczałem podczas bitwy...~
@1665 = ~Czasem słowa wypowiedziane cicho więcej ważą niźli krzyk.~
@1666 = ~Czasami ciche słowa ważą więcej niźli krzyk.~
@1667 = ~Przechodzę przez całą skalę. Ostatnim razem krzyczałem ile sił w płucach... teraz czas na ciche, zamyślone "Dynaheir"...~
@1668 = ~Zatem należy uśmierzyć ból. (Całuje Cię w szyję, rozgrzewając Twoje gardło...)~
@1669 = ~Odczuwasz ból, a nadal wzywasz swojej Dynaheir? Mój bohaterze! Taka wytrzymałość zasługuje na nagrodę. (Głaszcze Twój policzek.)~
@1670 = ~Zaiste...~
@1671 = ~A cisza może stawać się cięższa... kiedy byłeś na mnie zły, niemal się nią nie udławiłam.~
@1672 = ~(szepcze również) <CHARNAME>...~
@1673 = ~(przyciszonym głosem) <CHARNAME>.~
@1674 = ~(normalnym tonem) <CHARNAME>.~
@1675 = ~(krzyczy) <CHARNAME>!~
@1676 = ~Nie, nie ma żadnej różnicy, kiedy wymawiam twoje imię... to najpiękniejszy dźwięk, jaki znam.~
@1677 = ~(szepczesz) Dynaheir...~
@1678 = ~Twój szept jest przepiękny, pani Dynaheir.~
@1679 = ~A któż to taki, ten <CHARNAME>, moja pani?..~
@1680 = ~To sytuacja patowa, <CHARNAME>.~
@1681 = ~Nie wygrasz ze mną! (szepcze) <CHARNAME>...~
@1682 = ~Czemuż zachowujemy się w taki sposób? To kompletnie niedorzeczne, jednak- to taka... WSPANIAŁA niedorzeczność!~
@1683 = ~Twój również, mój bohaterze.~
@1684 = ~Waleczny mąż.~
@1685 = ~Wielki bohater.~
@1686 = ~To ktoś, kogo spotkałam raz we śnie.~
@1687 = ~(Odwraca się do Ciebie i dostrzegasz lekki uśmiech spoczywający w kąciku jej ust.) Wołałeś mnie?~
@1688 = ~(Jej włosy są gładkie i lśniące, czarne fale opływające rafy Twoich palców.)~
@1689 = ~(Okręca warkocz wokół własnych palców i chichocze.) Czasami sprawiasz, że czuję się jak młódka.~
@1690 = ~(Dynaheir nagle przyciąga Cię do siebie przechylając w ten sposób, by zetknęły się wasze głowy. Przesłania je kaskadą długich, gęstych włosów. Pod tą jedwabistą osłoną obdarza Cię pocałunkiem.)~
@1691 = ~(Szarpie głową z irytacją. Widocznie uchwyciłeś ją w złym momencie. Być może następnym razem będziesz miał więcej szczęścia.)~
@1692 = ~(Skóra pod Twoimi palcami jest gładka i dosyć chłodna.)~
@1693 = ~Masz skórę niczym jedwab, Dynaheir.~
@1694 = ~(Podnosisz jej dłoń i przyglądasz się jej z uwagą.) I pomyśleć, że te smukłe palce tworzyły tak potężną magię!~
@1695 = ~(Z westchnieniem puszczasz dłoń Dynaheir)~
@1696 = ~Miejmy nadzieję, że nie zostanie pocięta na plastry przez nieprzyjaciela przed upływem dnia.~
@1697 = ~Magia jest subtelną sztuką.~
@1698 = ~Dlaczego wzdychasz?~
@1699 = ~Dotyk dłoni kobiety nie może odegnać ciemnych myśli. Nawet kobiety tak pięknej jak ty, moja pani.~
@1700 = ~Chciałem, żebyś to ty chwyciła mnie za rękę.~
@1701 = ~Nie wiem. Dziwna, niewytłumaczalna tęsknota wypełniła moje serce.~
@1702 = ~Jak można wytłumaczyć westchnienie?~
@1703 = ~To przygnębiający pogląd, jak na kogoś tak młodego. Mając jednak na uwadze próby, którym stawiłeś czoła, nie winię cię za to, że nie widzisz świata w różowych barwach.~
@1704 = ~Ktoś powinien nauczyć cię od nowa jak się uśmiechać. Myślę, że mogłabym zacząć... (Bierze Cię za rękę.)~
@1705 = ~(Uśmiecha się ciepło.) Doprawdy?~
@1706 = ~Jestem pewna, że nie jest to zadanie przekraczające możliwości barda o twoich predyspozycjach.~
@1707 = ~(Nic nie mówi, jednak nie cofa ręki. Przez chwilę idziecie ramię w ramię - jak gdybyście byli po prostu kolejną parą młodych kochanków w miejscu spokojnym niczym Elysium. Ten zwykły spacer wydaje się zarówno przyjemny jak i niezwykły, gdy wracacie do pełnej bitew rzeczywistości.)~
@1708 = ~(Dynaheir z niespodziewaną nieśmiałością wysuwa chłodną dłoń z Twojej dłoni. Przywodzi na myśl śnieg, który chciałeś zatrzymać, lecz on przepłynął Ci przez palce zmieniwszy się w wodę.)~
@1709 = ~(Dynaheir bierze twoją rękę w obie dłonie i obraca ją palcami do góry. Z uśmiechem śledzi linie.)~
@1710 = ~Co widzisz, Hathran?~
@1711 = ~Dynaheir! (chichoczesz) To łaskocze!~
@1712 = ~(Nic nie mówisz.)~
@1713 = ~Och, twoją rękę, oczywiście.~
@1714 = ~(Nagle uśmiecha się łobuzersko.) Posiadacie wielkie uzdolnienia, mój panie. Mogą doprowadzić was do wielkości lub upadku, w zależności od wyborów, których dokonacie.~
@1715 = ~Proszę, równie uprzejmie i zagadkowo, jak każdy wróżbita.~
@1716 = ~Widzę, że musisz tęsknić za kąpielą, <CHARNAME>!~
@1717 = ~(Kręci głową z niedowierzaniem.) Któż by pomyślał, że weteran tylu bitew ma łaskotki.~
@1718 = ~Doprawdy, najwięksi lękają się najbłahszych rzeczy. Zaczynam nabierać przekonania, że Tethir Pogromca Smoków obawiał się karaluchów.~
@1719 = ~Masz dłonie zwycięzcy, <CHARNAME>, dłonie przywódcy. Niech będą szczodre, chętne do wymierzania sprawiedliwości, a także do obrony niewinności i prawości!~
@1720 = ~To prawda, że cenię sobie twoje towarzystwo.~
@1721 = ~Zbyt wielką moc przypisujesz takim słowom. Moje czyny przemawiają głośniej o mym oddaniu i lojalności.~
@1722 = ~Na Trójcę, jednak ktoś w tym kraju nie uważa mego sposobu mówienia za dziwny! To... to miło.~
@1723 = ~Jesteś niepewny?~
@1724 = ~Nie, nie. Po prostu to czasem brzmi... ee... dziwnie. Wolałbym, żebyś zwracała się do mnie w prosty sposób.~
@1725 = ~Był sobie bard, który zastanawiał się pewnego razu:

"Dlaczego przeszliśmy z wy na ty?
Och, podzieliliśmy nasze łupy..."~
@1726 = ~Tak. Jesteś zawsze taka... trudna do uchwycenia.~
@1727 = ~Och, przyjacielu, znacznie dziwniejszym wydawałoby się, gdybym zwracała się do ciebie w inny sposób, niż do pozostałych.~
@1728 = ~Grosza warta miłość i życzliwość
Utraciliśmy to, co liczy się najbardziej...~
@1729 = ~Pewność to rzadki luksus w tych bezustannie zmieniających się królestwach, <CHARNAME>. (Uśmiecha się ciepło.) Dogodzę ci jednak tym razem - zaiste uważam cię za przyjaciela.~
@1730 = ~Ci? Mam mówić tobie... ci, <CHARNAME>? (Brzmi niepewnie, jakby kosztowała słowo.) Wezmę... wezmę to pod uwagę.~
@1731 = ~Nie wątp w moją przyjaźń, <CHARNAME> - i ze względu na nią pozwól mi na to, co mógłbyś uważać za... osobliwe? Przyjaciele bowiem często postępują tak względem siebie.~
@1732 = ~Gdzie znajduje się Rashemen, Dynaheir?~
@1733 = ~Daleko poza obrębem twej mapy, <CHARNAME>. (wzdycha) Zaiste, daleko jestem od ojczyzny.~
@1734 = ~Cóż, w porządku. (Zwijasz mapę.)~
@1735 = ~Czy... żałujesz, że zawędrowałaś tak daleko?~
@1736 = ~To dlatego, że moja mapa jest za mała, Dynaheir. W Candlekeep były mapy, na których Rashemen był dosyć blisko Wybrzeża Mieczy.~
@1737 = ~Nie. (Dynaheir spogląda na Ciebie w specyficzny sposób... staje się dla Ciebie oczywiste, że miała na myśli coś więcej, niż znajdowanie się z dala od ojczyzny.)~
@1738 = ~Żądzę wędrowania najtrudniej zaspokoić, <CHARNAME>. Odkąd poczujesz ją po raz pierwszy, jesteś skazany na włóczęgę wzdłuż i wszerz. Żałowanie jest bezcelowe. ~
@1739 = ~Och, dziękuję ci, <CHARNAME>, za przedstawienie tego w taki sposób.~
@1740 = ~(szemrzącym głosem) Tak, gdyż jeśli komuś przeznaczone jest się spotkać, spotkają się. Odległość ma niewielkie znaczenie w olbrzymiej skali rzeczy.~
@1741 = ~(Oczy Dynaheir przemierzają przez krótką chwilę szerokość mapy. Gdy jej spojrzenie prześlizguje się za wschodnią krawędź mówi zdecydowanie.) Bliżej twego domu jest więcej pilnych spraw oczekujących naszej uwagi, <CHARNAME>.~
@1742 = ~To prawda. Zajmę się nimi na własną rękę.~
@1743 = ~Co zatem powiesz o naszej obecnej sytuacji?~
@1744 = ~(Dynaheir podnosi mapę z twojego kolana i rozkłada ją na ziemi. Wyciąga z sakiewki gęsie pióro i zaczyna rysować krainy będące poza zasięgiem mapy...) Tutaj leży Amn, Tethyr i Calimshan... Tutaj jest Morze Spadających Gwiazd i półwysep, na którym leży Aglarond. Tutaj są Thay, Namarra i Rashemen...... (Oczarowany brzmieniem jej głosu ledwie dostrzegasz, że naszkicowane przez nią delikatnie połyskujące linie unoszą się w powietrzu, niczym jakaś sieć...)~
@1745 = ~Och, Dynaheir, to fascynujące!~
@1746 = ~Zatem to tutaj znajduje się Rashemen... Dziękuję, Dynaheir.~
@1747 = ~(Zarażony nastrojem podróży i odkryć przynaglasz Dynaheir, by dodała miasta, rzeki i warownie Rashemenu...)~
@1748 = ~(Dynaheir macha dłonią w powietrzu, a błyszcząca sieć rozprasza się....)~
@1749 = ~(Dynaheir wręcza Ci gęsie pióro.) Może ty mógłbyś narysować dla mnie Candlekeep?~
@1750 = ~(Rysujesz dom swojego dzieciństwa, fortecę ponad morskimi klifami. Pokazujesz Dynaheir pięciokąt zewnętrznych murów, ślepą ścianę od strony morza i samotną bramę naprzeciwko. Potem wewnętrzny mur i główną twierdzę z jedenastoma wieżami. Ogrody i fontanny. Wysoką świątynię Oghmy. Karczmę Winthropa. Wspomnienia płyną z Twego wnętrza i zaczynasz opisywać postacie i historie z dzieciństwa.)~
@1751 = ~(Rysujesz fortecę na klifie. Oto pentagon zewnętrznych murów, ze ślepą ścianą zwróconą w stronę morza i jedyną bramą naprzeciwko. Dalej jest mur wewnętrzny i główna twierdza z jedenastoma wieżami. Ogrody i fontanny. Wysoka świątynia Oghmy... Karczma Winthropa... Zalewają Cię wspomnienia, ale opanowujesz się. To wszystko jest teraz bez znaczenia.)~
@1752 = ~Może innym razem, Dynaheir.~
@1753 = ~(Ku twemu zaskoczeniu i radości Dynaheir nie wygląda na śmiertelnie znudzoną Twoim sprawozdaniem. Kiwa głową, gdy kontynuujesz i śmieje się z tego, co sam uważasz za zabawne. Przepełnia Cię ciepłe uczucie.)~
@1754 = ~(Dynaheir krzywi się, spoglądając na zalesiony obszar w pobliżu Wrót Baldura.) Kopalnia Kniei Otulisko jest dobrze ukryta wśród tych lasów. Nikomu nie udałoby się zgadnąć, że może leżeć pośrodku domeny druidów. To sprytne ze strony twego przeciwnika, że odnalazł ją i wykorzystał do swoich planów. Zastanawiam się przede wszystkim, jak mógł okazać się tak inteligentny, tak zaradny?~
@1755 = ~Podzielam twoją fascynację, <CHARNAME>... (Czule przesuwa palcem wzdłuż postrzępionych konturów mapy i wasze dłonie stykają się przez chwilę. Jej smukłe palce drżą lekko, po czym wznawiają wędrówkę z Candlekeep do Wrót Baldura.)~
@1756 = ~(Uśmiecha się w odpowiedzi.) Mogłabym niemalże udawać, że jesteśmy dziećmi, które stykając się głowami marzą o doświadczaniu odległych krain. (Poważnieje.) Pogrążone w książkach dzieci po raz pierwszy przytłoczone ogromem świata. Ale to nie tak...~
@1757 = ~Przypominam sobie siebie w tym wieku... Ślęczałem nad mapami i pochłaniałem opowieści bardów. Jak ja próbowałem pojąć, czym jest prawdziwa walka, gdy Jondalar pokazał mi pierwsze figury z drewnianym mieczem treningowym! Jak przysłuchiwałem się nieznajomym przybyłym zobaczyć się z Gorionem, jak próbowałem zorientować się, czym jest intryga, czym jest spisek... Jak próbowałem naśladować to w moich dziecięcych zabawach, przysięgając, że nie ostygnie ślad Złego Możnowładcy, że zawsze będę kochał prawdziwą wybrankę serca...~
@1758 = ~Możemy przecież udawać... na chwilę tylko, Dynaheir... (Pochylasz się bliżej i delikatnie opierasz bok swojej głowy o jej głowę.)~
@1759 = ~(W zamyśleniu, jak gdyby recytowała ukochany niegdyś, lecz niemal zapomniany poemat.) ...a smakowało to słodko-gorzko, niczym wody Jeziora Łez - jak zwycięstwo okupione śmiercią, jak pocałunek rozstających się kochanków...~
@1760 = ~(Przesuwasz czołem po jej policzku i szyi... Jej skóra jest ciepła, a włosy pachnące.)~
@1761 = ~(Śmieje się.) Cóż za błysk widzę w twych oczach! Ktoś mógłby pomyśleć, że po tym, co przeszedłeś, będziesz mniej podekscytowany mapami i opowieściami. Jednak w twym wnętrzu skrywają się radość i ciekawość, których nie zdołają stłumić żadne trudy. To dobrze...~
@1762 = ~(Dynaheir przysiada na moment, a Twoją uwagę przyciąga wyszukany ścieg jej sukni.)~
@1763 = ~(Przejedź palcami wzdłuż ściegu.)~
@1764 = ~(Przejedź palcami wzdłuż ściegu i "przypadkiem" dotknij ukrytego pod nim kusząco zaokrąglonego kolana.)~
@1765 = ~(Przejedź palcami wzdłuż ściegu i "przypadkiem" dotknij odsłoniętego kolana poniżej.)~
@1766 = ~(Przejedź palcami wzdłuż ściegu i "mimowolnie" pogładź odsłonięte, kształtne kolano poniżej.)~
@1767 = ~Czy to tradycyjny rashemicki wzór, Dynaheir? Nie widziałem podobnego tutaj, na Wybrzeżu Mieczy.~
@1768 = ~(Spoglądasz na odsłonięte przez spódnicę kolano i kostkę Dynaheir i wyobrażasz sobie wygląd jej nóg... i paru innych rzeczy. Uśmiechasz się szeroko i pogwizdujesz pod nosem.)~
@1769 = ~(Spoglądasz na odsłonięte przez spódnicę kolano i kostkę Dynaheir, a wyobraźnia szybko dorysowuje resztę. I kilka innych rzeczy. Uśmiechasz się szeroko i pogwizdujesz pod nosem.)~
@1770 = ~(Spoglądasz na odsłonięte przez spódnicę kolano i kostkę Dynaheir, a wyobraźnia szybko dorysowuje resztę. Czujesz, że się czerwienisz.)~
@1771 = ~(Spoglądasz na odsłonięte przez spódnicę kolano i kostkę Dynaheir, a wyobraźnia szybko dorysowuje resztę. Czujesz, że twoje policzki czerwienią się i płoną.)~
@1772 = ~Bierzesz lekcje haftu, <CHARNAME>?~
@1773 = ~Zimne masz dłonie...~
@1774 = ~(Dynaheir zdaje się nie zauważać.)~
@1775 = ~(Dynaheir stanowczo zdejmuje Twoją rękę z kolana.)~
@1776 = ~(Lekko unosi brew.)~
@1777 = ~(Ta oznaka zakłopotania wystarczy, byś się zaczerwienił, więc cofasz rękę.)~
@1778 = ~(Uśmiechasz się znacząco i szelmowsko unosisz brew w odpowiedzi.)~
@1779 = ~(Delikatnie głaszczesz kolano Dynaheir raz jeszcze, uwalniając je z ostatnich skrawków jedwabiu, po czym szybko pochylasz się i całujesz je.)~
@1780 = ~(Dynaheir odsuwa się znacząco.)~
@1781 = ~(Wzdychasz.)~
@1782 = ~(Drapiesz się z tyłu głowy, zaskoczony.)~
@1783 = ~(Wołasz za nią, gotów przeprosić.)~
@1784 = ~(Dynaheir podnosi się i odchodzi sztywno, z dłońmi mocno zaciśniętymi na sukni. Nie beszta Cię jednak. Nie wiesz czy jest na ciebie zła, czy też zmieszana.)~
@1785 = ~(Dynaheir rozciąga rąbek spódnicy między palcami i spogląda na złożony, krzywoliniowy wzór składający się z przeplecionych winogron, liści i kwiatów, i kiwa głową.) Tak, <CHARNAME>, to tradycyjny wzór. Nazywają go Drzewem Życia i o ile się nie mylę, jest wykonywany satynowym ściegiem. Jednak haftowanie z pewnością może zaczekać. Musimy przedyskutować wiele różnych rzeczy zanim dojdziemy do wycinanych aksamitów, wyszywanych pereł i brokatów.~
@1786 = ~Rada jestem, że masz powód do uśmiechu w obecnej sytuacji. Ze względu na morderstwo twego przybranego ojca i zabójców podążających twym śladem... gwizdanie to właśnie to, co powinieneś robić.~
@1787 = ~(Nie patrząc w Twoją stronę Dynaheir odwraca się nieznacznie, a spódnica przesłania jej kolano.)~
@1788 = ~(Dynaheir spogląda na Ciebie i marszczy brwi.)~
@1789 = ~(Dynaheir podnosi wzrok i jej oczy na moment spotykają się z Twoimi. Mocny rumieniec wpełza również na jej policzki... wtem kobieta uśmiecha się niewyraźnie i poprawia spódnicę.)~
@1790 = ~Och, rumienisz się jak panienka, <CHARNAME>. (Nie słyszysz jednak drwiny w jej głosie... W rzeczy samej, mówi niemal z zapartym tchem.)~
@1791 = ~(Dynaheir wstaje z rozmysłem.) Wystarczy... odpoczynku. ~
@1792 = ~<CHARNAME>? Śnisz na jawie?~
@1793 = ~(Odganiasz myśli, jak powinien każdy odpowiedzialny przywódca drużyny.)~
@1794 = ~(Wzdychasz i zanurzasz zęby w kawałku przaśnego chleba z determinacją męczennika.)~
@1795 = ~(mamroczesz) Dzień w dzień krew i podpłomyki: och, okrutna rzeczywistość poszukiwania przygód!~
@1796 = ~Właściwie tak. O jedzeniu, do diabła!~
@1797 = ~Dobrze do ciebie pasuje to zatwardziałe wyrażenie, <CHARNAME>.~
@1798 = ~Wybaczcie, jeśli przerwałam waszą zadumę, mój panie.~
@1799 = ~Raduje się moje serce, gdy widzę, jak odzyskujesz ducha.~
@1800 = ~Mój biedny bohaterze. Patrząc po twej wychudłej twarzy musisz umierać z głodu.~
@1801 = ~(Dynaheir wyciąga mały woreczek.) Ususzyłam tu parę jagód, <CHARNAME>. Czy zechciałbyś... czy chcesz trochę?~
@1802 = ~Tylko jeśli się podzielimy...~
@1803 = ~Nie, nie. Zachowywałem się jak duże dziecko, to wszystko.~
@1804 = ~Tak, dziękuję.~
@1805 = ~(Dynaheir wysypuje jagody na dłoń i skrzętnie dzieli je na dwie równe części.)~
@1806 = ~(Zjadasz swoje jagody, wybierając je pojedynczo z jej dłoni. Starasz się przedłużyć przyjemność, delektując się zarówno smakiem, jak i bliskością Dynaheir.)~
@1807 = ~(Zamykasz palce Dynaheir nad jagodami.) Są twoje. Wybacz mi głupi napad złości, pani.~
@1808 = ~(Dynaheir wysypuje jagody na dłoń i skrzętnie dzieli je na dwie równe części. Jest ich jednak nieparzysta ilość i jedna jagoda zostaje pośrodku, pomiędzy dwoma stosikami.)~
@1809 = ~(Przesuwasz samotną jagodę w kierunku stosika Dynaheir.)~
@1810 = ~(Kończysz swoją połowę.) Zdecydowaliśmy się podzielić, nieprawdaż? (Podnosisz ustami ostatnią jagodę.)~
@1811 = ~(Kończysz swoją połowę.) Nie zdecydowaliśmy się podzielić? (Podnosisz ustami ostatnią jagodę.)~
@1812 = ~(Kończysz swoją połowę.) Zdecydowaliśmy się podzielić, pamiętasz? (Podnosisz ustami ostatnią jagodę.)~
@1813 = ~(Bierzesz jagodę dla siebie. Na Dziewięć Piekieł, to tylko jagoda!)~
@1814 = ~(Dynaheir przesuwa ją z powrotem na Twoją stronę.)~
@1815 = ~Czy mam ją wetknąć w twoje gardło, kobieto? Zjedz tę cholerną jagodę!~
@1816 = ~(Chwytasz jagodę i unosisz ją do ust Dynaheir.) Jeszcze jedną, moja pani.~
@1817 = ~Zdecydowaliśmy się podzielić, nieprawdaż? (Podnosisz ustami ostatnią jagodę.)~
@1818 = ~Zdecydowaliśmy się podzielić, czyż nie? (Bierzesz ostatnią jagodę między usta i czekasz.)~
@1819 = ~Dzielimy się, nieprawdaż? (Chwytasz jej wyciągniętą dłoń, bierzesz ostatnią jagodę między usta i spoglądasz na Dynaheir z nadzieją.)~
@1820 = ~(Dynaheir czerwieni się, śmieje i macha na Ciebie rękami, jakbyś był jakąś zjawą. Nie masz innego wyjścia jak tylko połknąć jagodę.)~
@1821 = ~(Dynaheir staje na palcach i ustami wyciąga jagodę z Twoich ust.) Całkiem smaczna... (szepcze)~
@1822 = ~Oj oj... cały jesteś w nerwach. (Dynaheir odwraca się i odchodzi... ale najpierw ostrożnie odkłada jagodę z powrotem do woreczka..)~
@1823 = ~(Dynaheir bierze od Ciebie jagodę i uśmiecha się.) Och, dziękuję ci.~
@1824 = ~Szczerze mówiąc nie jestem głodna. (Dynaheir niezgrabnie wtyka woreczek do Twojego plecaka.)~
@1825 = ~Skoro tak mówisz, jednak jeśli zechcesz czegoś innego niż podpłomyk, wystarczy poprosić... ~
@1826 = ~(Dynaheir z uśmiechem obserwuje jak jesz.)~
@1827 = ~Och, ciesz się, że nie podróżujesz z jedną z moich sióstr, Serellą. Mawiała zawsze, że każde jedzenie smakuje dobrze, jeśli dodać do niego sos chrzanowy. Nie trzeba mówić, że musiałyśmy znosić chrzan we wszystkim w dni, kiedy gotowała. A jeśli nie wyczyściło się talerza, och, Serella dodawała po prostu więcej chrzanu i cierpliwie czekała aż skończysz.~
@1828 = ~Jak sobie życzysz.~
@1829 = ~Czy znowu naradzałeś się z Xanem, <CHARNAME>? Doprawdy, wy dwoje macie na siebie zły wpływ.~
@1830 = ~(uśmiecha się) Sądzę, że niebawem będziemy mijać jakąś wioskę czy miasteczko, <CHARNAME>.~
@1831 = ~(mamroczesz) Lepiej wcześniej niż później! To smakuje jak słoma!~
@1832 = ~(gniewnie) Wiem, wiem. Daj mi już spokój!~
@1833 = ~(wzdychasz) Nie pomagasz mi, jedynie zwiększasz moje cierpienie. Żarcie wykręcające żołądek jest ciężkie do zniesienia samo w sobie, bez przypominania o przyjemnościach, które cywilizacja ma w zanadrzu dla smakosza.~
@1834 = ~Xanie, widzę, że nie możesz się doczekać, aż wtrącisz słówko.~
@1835 = ~Nasz los jest przesądzony, Wychlaran. Byłoby nawet zabawne założyć się, czy to okrutna stal wroga zniszczy naszą żałosną drużynę, czy też zginiemy, gdyż nasze żołądki wybiorą śmierć zamiast dziennych racji wyschłego chleba i twardego sera.~
@1836 = ~Wybrałam trzecią opcję, Xanie.~
@1837 = ~Wyniszczającą chorobę, której nabawimy się pijąc wodę z podejrzanie wyglądających studzien i strumyków?~
@1838 = ~Nie umrzemy jeszcze przez jakiś czas.~
@1839 = ~Mała jest na to nadzieja!~
@1840 = ~Mała jest lepsza niż żadna.~
@1841 = ~Przejęzyczenie, nic więcej, moja pani. Wiem, że nie mamy żadnej.~
@1842 = ~(Faldorn wygląda może nie na uspokojoną, ale przynajmniej mniej dziką; może to dobra chwila, żeby czegoś się o niej dowiedzieć.)~ [X#BLANK]
@1843 = ~(By nie dowiedzieć się rzeczy, których nie chcesz o Faldorn wiedzieć, decydujesz, że nie możesz zawracać sobie tym głowy.)~
@1844 = ~Więc, Faldorn, czy możesz opowiedzieć mi więcej o sobie?~
@1845 = ~(Zadajesz Faldorn mnóstwo osobistych pytań.)~
@1846 = ~(Zadajesz Faldorn wiele dociekliwych pytań o jej przeszłość.)~
@1847 = ~(W sposób przyjazny i uprzejmy rozmawiasz z Faldorn o jej problemach i marzeniach, mając nadzieję zdobyć sobie jej zaufanie.)~
@1848 = ~(Zwykłeś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Faldorn, by powiedziała Ci więcej o sobie.)~ ~(Zwykłaś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Faldorn, by powiedziała Ci więcej o sobie.)~
@1849 = ~Jakieś wskazówki dotyczące naszej aktualnej sytuacji od twojej cienistej sekty?~
@1850 = ~Więc, Faldorn, o czym myślisz?~
@1851 = ~Masz bardzo ładne imię, jak na barbarzyńską dziewczynę wychowaną przez Druidów Cienia, Faldorn.~
@1852 = ~Faldorn, twój głos jest jakiś... dziwny.~
@1853 = ~Faldorn~
@1854 = ~[FALDORN 1] Jestem Faldorn. Szukam takich, co zechcą walczyć o świętość tej kniei.~ [%tutu_var%FALDN01]
@1855 = ~[FALDORN 2] Nie będę tu marnowała swego życia~ [%tutu_var%FALDN02]
@1856 = ~[FALDORN 4] Czuję, że ucieszyliśmy Ojca Dębów.~ [%tutu_var%FALDN04]
@1857 = ~[FALDORN 5] Ojciec Dębów marszczy brwi, patrząc na nas.~ [%tutu_var%FALDN05]
@1858 = ~[FALDORN 6] Nie mogę zostać z ludźmi o tak nędznych charakterach.~ [%tutu_var%FALDN06]
@1859 = ~[FALDORN 7] Nie chcę mieć z wami nic wspólnego.~ [%tutu_var%FALDN07]
@1860 = ~[FALDORN 8] Jako wasz przywódca, zrobię co w moich siłach...~ [%tutu_var%FALDN08]
@1861 = ~[FALDORN 9] Wszystkie dzieci natury muszą czasem odpoczywać.~ [%tutu_var%FALDN09]
@1862 = ~[FALDORN 10] Tak wiele jest do zrobienia, i tak mało na to czasu.~ [%tutu_var%FALDN10]
@1863 = ~[FALDORN 3]~ [%tutu_var%FALDN03]
@1864 = ~[FALDORN 38]~ [%tutu_var%FALDN38]
@1865 = ~[FALDORN 39]~ [%tutu_var%FALDN39]
@1866 = ~[FALDORN 11] Jestem ranna.~ [%tutu_var%FALDN11]
@1867 = ~[FALDORN 12] Trzeba chronić świętość tej kniei.~ [%tutu_var%FALDN12]
@1868 = ~[FALDORN 13] Miasta to wrzody na pięknym obliczu natury.~ [%tutu_var%FALDN13]
@1869 = ~[FALDORN 14]~ [%tutu_var%FALDN14]
@1870 = ~[FALDORN 15]~ [%tutu_var%FALDN15]
@1871 = ~[FALDORN 16]~ [%tutu_var%FALDN16]
@1872 = ~[FALDORN 17] Natura jest wszystkim.~ [%tutu_var%FALDN17]
@1873 = ~[FALDORN 18] Jestem jednością z naturą.~ [%tutu_var%FALDN18]
@1874 = ~[FALDORN 19] Chcecie czegoś?~ [%tutu_var%FALDN19]
@1875 = ~[FALDORN 20] Zrobię to.~ [%tutu_var%FALDN20]
@1876 = ~[FALDORN 21] Oczywiście.~ [%tutu_var%FALDN21]
@1877 = ~[FALDORN 22] (stęknięcie)~ [%tutu_var%FALDN22]
@1878 = ~[FALDORN 27] Głupotą, Jaheiro, jest myśleć, że człowiek może współżyć z naturą nie przynosząc jej zguby.~ [%tutu_var%FALDN27]
@1879 = ~[FALDORN 28] Okazując współczucie, osłabiasz nasze bractwo.~ [%tutu_var%FALDN28]
@1880 = ~[FALDORN 29] Któregoś dnia, kobieto, rozstrzygniemy nasze spory.~ [%tutu_var%FALDN29]
@1881 = ~[FALDORN 30] Jaheiro, wybierasz partnera zgodnie ze swą słabą naturą...~ [%tutu_var%FALDN30]
@1882 = ~[FALDORN 31] Czas, bym uwolniła nasze bractwo od twych niezdrowych i przeciwnych naturze wpływów.~ [%tutu_var%FALDN31]
@1883 = ~[FALDORN 37] Niedobrze mi się robi, gdy ktoś okazuje tak mało szacunku dla natury.~ [%tutu_var%FALDN37]
@1884 = ~[FALDORN 35] Jesteś mądrzejszy, niż wszyscy inni sądzą.~ [%tutu_var%FALDN35]
@1885 = ~[FALDORN 36] Rada jestem, że wędruję z osobami, które szanują prawa Ojca Dębów..~ [%tutu_var%FALDN36]
@1886 = ~[FALDORN 40] Śmierć jest naturalnym końcem, który wszystkich nas czeka.~ [%tutu_var%FALDN40]
@1887 = ~[FALDORN 41] I oto przyszedł koniec jej trującym wpływom.~ [%tutu_var%FALDN41]
@1888 = ~[FALDORN 34] Składam ci podziękowanie.~ [%tutu_var%FALDN34]
@1889 = ~[FALDORN 32] Nie wiem, czemu mi to mówisz?~ [%tutu_var%FALDN32]
@1890 = ~[FALDORN 33] Nie ma sporu pomiędzy tobą i mną, i niech tak zostanie.~ [%tutu_var%FALDN33]
@1891 = ~Zapytana o przeszłość, FALDORN stwierdzi, iż jest dzieckiem kobiety z Uthgardt Czarnego Kruka. Gdy była niemowlęciem, została darem dla enklawy Druidów Cienia i wychowywała się zgodnie z ich wierzeniami. Odłam tego zakonu bardzo agresywnie chronił przyrodą, często przemocą osiągając cele. Druidzi wiele sobie obiecywali po Faldorn i dlatego - gdy tylko wkroczyła w dorosłość - wysłali ją na Wybrzeże Mieczy, by sprawdzić jej oddanie ideałom. Jej niekończącą się misję stało się chronienie przyrody, bez względu na ryzyko śmierci jej lub kogoś innego.~ [DUMMYSND]
@1892 = ~Jestem Faldorn, członkini Druidów Cienia. Dziecko kobiety z plemienia Czarnego Kruka Uthgardt, oddane Druidom Cienia w ofierze.~
@1893 = ~Druidzi Cienia są sektą, która wierzy w zniszczenie cywilizacji. Przybyłam w te okolice by siać zamieszanie wśród tych sekt druidów, które są zbyt słabe, by podzielać naszą wizję.~ 
@1894 = ~Wielka Matka cierpi, a ty chcesz gadać? Grr!~ 
@1895 = ~Miasta są największą obrazą dla natury. Powinniśmy spalić Wrota Baldura, <CHARNAME>, o tym właśnie myślę...~ 
@1896 = ~Mam teraz ważniejsze sprawy na głowie. Chyba, że zgodzisz się zabić teraz tych farmerów?~ 
@1897 = ~Każdy mężczyzna ma w sobie zwierzę. Twoim jest sroka.~ ~Każda kobieta ma w sobie zwierzę. Twoim jest sroka.~ 
@1898 = ~To w języku moich ludzi oznacza "oddana przez kruka". Kiedy zostawili mnie jako ofiarę dla druidów, tak właśnie mnie nazwali, i w gaju często mówili do mnie w ten sposób.~ 
@1899 = ~Często? Nie zawsze?~
@1900 = ~Ach, idealnie pasuje.~ 
@1901 = ~Więc jakie jest twoje prawdziwe imię? Znasz je?~ 
@1902 = ~Mówiliśmy do siebie tak, jak w danym momencie wydawało nam się właściwie: nic nie jest niezmienne w naturze. Byłam nazywana Śmierdzącym Szczeniakiem, Gadułą, Kłamczuchą, Grrrl... miałam wiele imion.~
@1903 = ~Moi ludzie nie dają dzieciom imion, dopóki nie będzie jasnym, że przeżyją. A ja zostałam oddana zanim miałam rok.~
@1904 = ~Ładne? (kuli się)~
@1905 = ~To kolejne utrapienie cywilizacji, nadawać wszystkiemu imiona i rozwodzić się nad tym. Nazwy nie zmieniają natury żyjących rzeczy. Są nieistotne!~
@1906 = ~Jest dobre, ale ludzkie sztuczne języki nie mają w sobie piękna śpiewu ptaków albo wycia wilków...~
@1907 = ~Ładne i bezużyteczne: to przypomina mi o farbach, które kobiety z miast nakładają na swoje twarze. To nie pomaga ukryć się, wyleczyć, złapać zdobycz czy cokolwiek w tym stylu. To zwyczajnie plami ich skórę.~
@1908 = ~Och, ależ to pomaga im złapać zdobycz. Męża.~
@1909 = ~Eee... jasne.~
@1910 = ~Szczerze, nie widzę powiązania...~
@1911 = ~A! Więc to rytuał godowy! Tak myślałam, ale wyglądało zbyt głupio, nawet jak na mieszczuchów. Polewanie byłoby zdecydowanie bardziej efektywne.~
@1912 = ~Nazwy, farby do twarzy - to wszystko powierzchowne i ani trochę nie zmienia natury rzeczy.~
@1913 = ~Nie wiem dlaczego mieszczuchy tak nalegają na używanie imion. To sprawia, że czuję się inna niż pozostałe kobiety. Jakie to głupie, wszystkie jesteśmy z tego samego gatunku! Jaki jest cel w udawaniu, że nazywanie mnie "Faldorn" w jakiś sposób mnie wyróżnia? Równie dobrze można by nazwać każde źdźbło trawy.~
@1914 = ~Wydaje mi się, że zwierzęta nie buntują się, kiedy ludzie odbierają im ziemię, bo nie mają przywódcy. Jesteś silnym drapieżnikiem. Możesz poprowadzić ich kontratak przeciwko miastom!~
@1915 = ~Podłóżmy ogień pod Beregost, Nashkel, Gullykin, Candlekeep i Wrota Baldura. Wtedy to wybrzeże będzie mogło łatwo oddychać, wyleczone z choroby cywilizacji.~
@1916 = ~Ci bandyci zaczęli psuć żelazo. Musimy to kontynuować po tym, jak zniszczymy Żelazny Tron. Wtedy mieszczuchy upadną, bez swojego okrutnego metalu.~
@1917 = ~Musimy się zemścić za cierpienia zadane Wielkiej Matce przez te paskudztwa. Zniszczmy Żelazny Tron!~
@1918 = ~Grr! Zniszczyć kopalnię Otulisko! Potem spalić Gullykin.~
@1919 = ~Knieja Otulisko jęczy z bólu przez kilofy i łopaty górników, a ty się mnie pytasz co robić?~
@1920 = ~Pewnego dnia, Druidzi Cienia odzyskają dla lasów wszystkie ziemie.~
@1921 = ~Grr! Twój głos jest głośniejszy niż ryk łosia w czasie godów. Posłuchaj lasu, jeśli chcesz nauczyć się czegoś dobrego. Jeśli nie - nie waż się więcej przeszkadzać mi w nauce!~
@1922 = ~Za dwie noce będzie pełnia. Och, jak będę wyć! Znaczy, o ile nie zaprowadzisz naszej drużyny z powrotem do kamiennych ulic i śmierdzących klatek.~
@1923 = ~Nareszcie w domu!~
@1924 = ~(Oddycha głęboko i przeciąga się.) Czy nie warto dla tego żyć? Czy nie warto dla tego umierać?~
@1925 = ~Grr! Głupie brukowce. Głupie domy. Głupi hałas. Grr! Głupi brud- (Dalej mamrocze coś pod nosem. To dość oczywiste, że nie przestanie, dopóki nie zaprowadzisz jej z powrotem do lasu.)~
@1926 = ~Wielka Matka wie wszystko i wszystkiemu wydaje polecenia, mieszczuchu.~
@1927 = ~Gdyby Wielka Matka przywołałaby mnie abym służyła jej w ten sposób, to biorąc pod uwagę że to ty jesteś najsilniejszym samcem w naszej grupie, to ciebie bym wezwała, kiedy byłabym płodna.~
@1928 = ~Kobieto, czy ty nie masz żadnej przyzwoitości? Ach, dlaczego pytam...~
@1929 = ~Zrób to, Faldorn, zrób to.~
@1930 = ~Jak dla mnie za dużo gdybania, Faldorn. Może zrobimy to na następnym postoju i nie powiemy mamie?~
@1931 = ~Grr! Jestem w pełni dojrzałą kobietą! Poradzę sobie z młodymi i-~
@1932 = ~Tak, tak, oczywiście.~
@1933 = ~Och? To ciekawy tok myśli.~
@1934 = ~Próbowałem! Bogowie widzą, że próbowałem. Ale nie mogę tego dłużej wytrzymać! Twoje umiejętności są cenne, ale moje zdrowie psychiczne nadal jest ważniejsze! Odejdź.~ ~Próbowałam! Bogowie widzą, że próbowałam. Ale nie mogę tego dłużej wytrzymać! Twoje umiejętności są cenne, ale moje zdrowie psychiczne nadal jest ważniejsze! Odejdź.~
@1935 = ~Grr! Masz rację. Najpierw przywódcy, potem możemy spalić resztę szkodników. Chyba że, oczywiście, możemy spalić ich wszystkich-~
@1936 = ~(szybko) Nie możemy. Chodźmy.~
@1937 = ~Dlaczego przepraszasz tych mieszczuchów?~
@1938 = ~My... my nie możemy ich w tej chwili obrażać, Faldorn. W każdym razie, nie przed ukończeniem zadania. Musimy zabić wszystkich złych przywódców Żelaznego Tronu? Pamiętasz?~
@1939 = ~Przestań się wściekać! Jesteś dorosła... tak jakby.~
@1940 = ~Nie, nie mogę tego dłużej wytrzymać! Twoje umiejętności są cenne, ale moje zdrowie psychiczne nadal jest ważniejsze! Odejdź.~
@1941 = ~(zaczyna krzyczeć do przechodniów) Dopadnie was gniew Druidów Cienia, zdrajcy Wielkiej Matki!~
@1942 = ~Em... dalej, dalej...~
@1943 = ~Przepraszam... Przepraszam! Ona jest trochę dzika, ale nie jest taka zła, kiedy się ją bliżej pozna... Przepraszam panią. (popchnij Faldorn)~
@1944 = ~Zostaw mnie w spokoju! Nienawidzę być w środku cywilizacji i nic z tym nie robić!~
@1945 = ~Zgnilizna i brud... To miejsce to nic więcej tylko zgnilizna i brud! Grr!~
@1946 = ~Myślałam, że przy tym ich zachłannym kopaniu i budowaniu, mieszkańcy miast niedługo sami zakopią się pod własnymi śmieciami. Gdyby tylko nie zniszczyli zdrowych, zalesionych terenów swoimi stertami brudu!~
@1947 = ~Żal mi tego miejskiego robactwa, ponieważ zostało pozbawione rozkoszy Natury. Miejmy nadzieję, że niedługo znajdzie się ktoś, kto uwolni je, albo odda w ramiona Wielkiej Matki.~
@1948 = ~Głupi słabeuszu. Ale tak będzie najlepiej - nie zamierzam brodzić po kolana w tych odchodach cywilizacji. (patrzy wokół spode łba) Wrócę, obiecuję. Z pochodnią. GRRRRR!~
@1949 = ~Zamierzam ocalić tę roślinę! I lepiej nie stawaj mi na drodze, mieszczuchu!~
@1950 = ~Em... no dalej.~
@1951 = ~Lepiej umrzeć wolnym niż żyć w niewoli, mieszczuchu.~
@1952 = ~Jakie okrucieństwo kierowało tymi wstrętnymi ludźmi, że zaciągnęli cię tak daleko od domu? Och, będą za to cierpieli! Obiecuję ci.~
@1953 = ~Co byłby ze mnie za druid, gdybym nie próbowała ocalić choćby jednej?!~
@1954 = ~Em... no dalej.~
@1955 = ~Ty WARIATKO! Nie mogę tego dłużej wytrzymać! Twoje umiejętności są cenne, ale moje zdrowie psychiczne nadal jest ważniejsze! Odejdź.~
@1956 = ~(Faldorn rozbija doniczkę na części swoją wekierą. Jej wyraz twarzy przeraża wszystkich, którzy ośmieliliby się zakłócić grobową ciszę. Kiedy przechodnie gapią się na nią, Faldorn mówi do rośliny, zawijając ją w szaty.)~
@1957 = ~Biedaku! Poczekaj tylko, aż dojdziemy do lasu...~
@1958 = ~Faldorn, CO ty robisz?! Wierzę, że nawet ty nie zabierzesz tego do lasu! Albo żadnej innej... eee... ofiary.~
@1959 = ~To nie są jego rodzinne klimaty, Faldorn. Zginie podczas zimy...~
@1960 = ~(Z rozpromienioną twarzą, Faldorn podchodzi do rośliny.) Zamierzam oswobodzić to biedactwo!~
@1961 = ~Faldorn, CO ty robisz?! Nie możesz przenieść wszystkich roślin doniczkowych... poza tym, one zostaną w tym mieście. Wierzę, że nawet ty nie zabierzesz ich wszystkich do lasu!~
@1962 = ~(zezuje na doniczkę) Co to za parodia?!~
@1963 = ~Doniczka z kwiatem w środku. Pelargonia, o ile się nie mylę.~
@1964 = ~(Udawaj, że przyglądasz się czemuś na ulicy.)~
@1965 = ~Głupiec! Ogień jest wielkim twórcą, tak jak pozostałe żywioły. Gdzie dzikie płomienie pojawiły się jednego roku, tam w następnym będą kwitły kwiaty. Potem wyrośnie trawa, potem nowe zarośla...~ ~Głupia! Ogień jest wielkim twórcą, tak jak pozostałe żywioły. Gdzie dzikie płomienie pojawiły się jednego roku, tam w następnym będą kwitły kwiaty. Potem wyrośnie trawa, potem nowe zarośla...~
@1966 = ~Ta ziemia jest zniszczona. Chodźmy stąd, jeśli nie masz odwagi oczyścić jej ogniem.~
@1967 = ~Ale Faldorn, ogień niszczy... wszystko!~
@1968 = ~Eee... zapomnij o tym pytaniu.~
@1969 = ~Nie, nie mogę tego dłużej wytrzymać! Twoje umiejętności są cenne, ale moje zdrowie psychiczne nadal jest ważniejsze! Odejdź.~ 
@1970 = ~(Imoen wydaje się dość cicha jak na nią. To dość zabawne, że nie wiesz zbyt wiele o swojej starej przyjaciółce. Może to dobry moment, żeby dowiedzieć się czegoś o Imoen.)~ [X#BLANKD]
@1971 = ~(By nie dowiedzieć się rzeczy, których nie chcesz o Imoen wiedzieć, decydujesz, że nie możesz zawracać sobie tym głowy.)~
@1972 = ~Więc, Imoen, czy możesz opowiedzieć mi więcej o sobie?~
@1973 = ~(Zadajesz Imoen mnóstwo osobistych pytań.)~
@1974 = ~(Zadajesz Imoen wiele dociekliwych pytań o jej przeszłość.)~
@1975 = ~(W sposób przyjazny i uprzejmy rozmawiasz z Imoen o jej problemach i marzeniach, mając nadzieję zdobyć sobie jej zaufanie.)~
@1976 = ~(Zwykłeś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Imoen, by powiedziała Ci więcej o sobie.)~ ~(Zwykłaś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Imoen, by powiedziała Ci więcej o sobie.)~
@1977 = ~Więc, Imoen, jak tam przygoda?~
@1978 = ~Hmm? Co się stało, Imoen?~
@1979 = ~Imoen, twój głos jest jakiś... dziwny.~
@1980 = ~Imoen~
@1981 = ~[IMOEN 15] Hej! To ja, Imoen.~ [%tutu_var%IMOEN15]
@1982 = ~[IMOEN 25] Staram się pozostać przy życiu.~ [%tutu_var%IMOEN25]
@1983 = ~[IMOEN 10] Chromolenie w bambus.~ [%tutu_var%IMOEN10]
@1984 = ~[IMOEN 9] Wszyscyście durnie!~ [%tutu_var%IMOEN09]
@1985 = ~[IMOEN 11] (ziewa) Jestem śpiąca.~ [%tutu_var%IMOEN11]
@1986 = ~[IMOEN 5] Ależ nuuuudy!~ [%tutu_var%IMOEN05]
@1987 = ~[IMOEN 18] Moje ostrze przytnie cię do właściwych rozmiarów!~ [%tutu_var%IMOEN18]
@1988 = ~[IMOEN 12]~ [%tutu_var%IMOEN12]
@1989 = ~[IMOEN 13]~ [%tutu_var%IMOEN13]
@1990 = ~[IMOEN 2] Tak mi zimno.~ [%tutu_var%IMOEN02]
@1991 = ~[IMOEN 19] Coś mi tu dziwnie wygląda i wcale nie mam ochoty brać w tym udziału.~ [%tutu_var%IMOEN19]
@1992 = ~[IMOEN 6] Równy z ciebie gość.~ [%tutu_var%IMOEN06]
@1993 = ~[IMOEN 4] Czego?~ [%tutu_var%IMOEN04]
@1994 = ~[IMOEN 3] Taaa?~ [%tutu_var%IMOEN03]
@1995 = ~[IMOEN 26] Mnie to nie obchodzi.~ [%tutu_var%IMOEN26]
@1996 = ~[IMOEN 24] Tędy.~ [%tutu_var%IMOEN24]
@1997 = ~[IMOEN 7] Znikam.~ [%tutu_var%IMOEN07]
@1998 = ~[IMOEN 17] Dość tego.~ [%tutu_var%IMOEN17]
@1999 = ~[IMOEN 14] Oj... Biedny gnojek...~ [%tutu_var%IMOEN14]
@2000 = ~Zapytana o przeszłość, IMOEN żartobliwie klepie cię po ramieniu. Stwierdza, że kto jak kto, ale ty dobrze ją znasz - w końcu razem dorastaliście. I rzeczywiście odkrywasz w pamięci miłe wspomnienie spotkania z tą młodą dziewczyną. Ona, tak jak i ty, przybyła do Candlekeep, choć 10 lat później i spędzała czas raczej z szorstkim Winthropem niż Gorionem. Przezywała go "Brzuchacz", co niezbyt się staremu szynkarzowi podobało. 
Wiecznie zachowywała się niczym dziecko i lubiła grać rolę młodszej siostry, choć byliście w podobnym wieku. Jej radosny uśmiech mówi ci, że zawsze chciała z tobą wędrować - bez względu na to, jakimi ścieżkami podążasz. ~ [DUMMYSND]
@2001 = ~Tylko zastanawiałam się, co się dzieje w Candlekeep, to wszystko.~
@2002 = ~Jestem taka znudzona!!! Chcę, żeby wydarzyło się coś interesującego!~
@2003 = ~Cóż... Nie, żebym się skarżyła czy coś, ale nie uważasz, że wyrabiamy sobie złą reputację?~
@2004 = ~Cóż, nie żebym chciała mówić takie rzeczy, będąc złodziejem i w ogóle, ale źle się czuję z tym, co ostatnio robimy.~
@2005 = ~Cóż, nie żebym była przeciwna robieniu dobrych rzeczy i w ogóle, ale nie myślisz, że posuwasz się trochę za daleko?~
@2006 = ~Rety! Nie strasz mnie w ten sposób!~
@2007 = ~(ziewa, próbując brzmieć twardo) Jestem śmiertelnie zmęczona! To się stało, kretynie! Znajdź mi jakieś miejsce, gdzie mogę odpocząć, najlepiej z miłą, gorącą kąpielą!~ ~(ziewa, próbując brzmieć twardo) Jestem śmiertelnie zmęczona! To się stało, kretynko! Znajdź mi jakieś miejsce, gdzie mogę odpocząć, najlepiej z miłą, gorącą kąpielą!~
@2008 = ~(chichocze) Nic... Chodź, spróbuj tego napoju! Sprawia, że czujesz ciepło i mrowienie od środka.~
@2009 = ~Całe ciało boli mnie od tych cięć i blizn. I to wszystko twoja wina!~
@2010 = ~Nigdy bym się nie spodziewała, że przez większość czasu szukanie przygód może być aż tak nudne. Nigdy takie nie było w historiach, które słyszałam.~
@2011 = ~Cóż, to pewnie i tak lepsze niż zmywanie naczyń w gospodzie Winthropa. Ale prawie wszystko jest lepsze niż to.~
@2012 = ~(ziewa) Zapytaj mnie, kiedy się obudzę. Okej?~
@2013 = ~(chichocze) Chodźmy teraz potańczyć zamiast zastanawiać się nad takimi dziwnymi pytaniami, okej?~
@2014 = ~Mam pęcherze na stopach, nogi mi ciążą, jestem wykończona. Dlaczego ja, delikatna, mała Imoen, zostałam zamieniona w osła tragarza?~
@2015 = ~Lepiej by było, gdybyś mnie chronił, jak należy!~ ~Lepiej by było, gdybyś mnie chroniła, jak należy!~
@2016 = ~W porządku! Nareszcie! Cywilizacja! Miejmy nadzieję, że jest tu jakaś gospoda z gorącą kąpielą i ciepłymi ręcznikami!~
@2017 = ~Nareszcie! Jacyś ludzie u których mogę zaopatrzyć się w rzeczy... dyskretnie, oczywiście.~
@2018 = ~Cóż, dorastałam w miejscu zwanym Candlekeep mając idiotę za przyjaciela. Co to za pytanie, głuptasie?~ ~Cóż, dorastałam w miejscu zwanym Candlekeep mając idiotkę za przyjaciółkę. Co to za pytanie, głuptasie?~
@2019 = ~(Klepie Cię po policzku i kręci głową.)~
@2020 = ~Co my z tobą zrobimy?~
@2021 = ~Hmm? Och, tylko myślałam o Gorionie i o tym, co by się z nami stało, gdyby nie umarł, albo czy będziemy mogli kiedykolwiek wrócić do Candlekeep po tym, co się stało. Czuję się podle, jakbym była na niego zła za to, że umarł. Głupie, co?~
@2022 = ~(Opuszcza głowę, kiedy łzy zaczynają jej się zbierać w oczach.)~
@2023 = ~Ze... ze mną wszystko w porządku, naprawdę. Ale dziękuję, że zapytałeś.~ ~Ze... ze mną wszystko w porządku, naprawdę. Ale dziękuję, że zapytałaś.~
@2024 = ~W tej chwili jestem trochę zbyt zmęczona na tego rodzaju dyskusje.~
@2025 = ~Um, no dalej, wiesz o mnie wszystko. Cóż, nie WSZYSTKO... jak na przykład to, kiedy sprawiłam, że cała cytadela uwierzyła, że Nessa zjadła majtki Fullera, ale resztę raczej wiesz.~
@2026 = ~Chcesz poznać jakiś mój sekret? Cóż, zawsze byłam zakochana w Hullu!~
@2027 = ~He-he! Powinieneś widzieć swój wyraz twarzy! Mam cię!~ ~He-he! Powinnaś widzieć swój wyraz twarzy! Mam cię!~
@2028 = ~(Potrząsa głową z zażenowaniem i klepie Cię po policzku, po czym odwraca się i wraca na szlak.)~
@2029 = ~(Jaheira zostaje na chwilę z tyłu przyglądając się jakiemuś kłączu. W końcu wkłada je z powrotem do swojej torby i przyspiesza, chcąc dołączyć do grupy. Może warto byłoby skorzystać z okazji i zamienić z nią kilka słów na osobności?)~ [X#BLANKD]
@2030 = ~(By nie dowiedzieć się rzeczy, których nie chcesz o Jaheirze wiedzieć, decydujesz, że nie możesz zawracać sobie tym głowy.)~
@2031 = ~Więc, Jaheiro, czy możesz opowiedzieć mi więcej o sobie?~
@2032 = ~(Zadajesz Jaheirze mnóstwo osobistych pytań.)~
@2033 = ~(Zadajesz Jaheirze wiele dociekliwych pytań o jej przeszłość.)~
@2034 = ~(W sposób przyjazny i uprzejmy rozmawiasz z Jaheirą o jej problemach i marzeniach, mając nadzieję zdobyć sobie jej zaufanie.)~
@2035 = ~(Zwykłeś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Jaheirę, by powiedziała Ci więcej o sobie.)~ ~(Zwykłaś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Jaheirę, by powiedziała Ci więcej o sobie.)~
@2036 = ~Co sądzisz o moich zdolnościach przywódczych, Jaheiro?~
@2037 = ~Dlaczego zawsze patrzysz na wszystkich spode łba, Jaheiro? ~
@2038 = ~Jaheiro, twój głos jest jakiś... dziwny.~
@2039 = ~Jaheira~
@2040 = ~[JAHEIRA 1] Jak długo przyjdzie nam tu czekać? Siedzimy tu bezczynnie, a na południu lada moment coś się wydarzy!~ [%tutu_var%JAHER01]
@2041 = ~[JAHEIRA 2] Lepiej zacząć walczyć, gdy będzie szansa na zwycięstwo!~ [%tutu_var%JAHER02]
@2042 = ~[JAHEIRA 4] Może ta drużyna nie potrzebuje pomocy aż tak bardzo, jak myślałam...~ [%tutu_var%JAHER04]
@2043 = ~[JAHEIRA 5] Nie podoba mi się to, co ta drużyna robi. Może przydałby się tu lepszy dowódca.~ [%tutu_var%JAHER05]
@2044 = ~[JAHEIRA 6] Zastanówcie się, co teraz zrobicie! Nie pozwolę, by trwało to dłużej!~ [%tutu_var%JAHER06]
@2045 = ~[JAHEIRA 7] Zdradziłeś swą prawdziwą naturę, i od tej chwili jesteśmy wrogami.~ [%tutu_var%JAHER07]
@2046 = ~[JAHEIRA 8] Nie można dokonać lepszego wyboru.~ [%tutu_var%JAHER08]
@2047 = ~[JAHEIRA 9] Jestem już dostatecznie długo na nogach, dozorco niewolników!~ [%tutu_var%JAHER09]
@2048 = ~[JAHEIRA 10] Czy nie powinniśmy wreszcie zająć się czymś pożytecznym?!~ [%tutu_var%JAHER10]
@2049 = ~[JAHEIRA 3] Za poległych!~ [%tutu_var%JAHER03]
@2050 = ~[JAHEIRA 38]~ [%tutu_var%JAHER38]
@2051 = ~[JAHEIRA 39]~ [%tutu_var%JAHER39]
@2052 = ~[JAHEIRA 11] Obawiam się, że potrzebny mi uzdrowiciel... albo przyjdzie mi umrzeć.~ [%tutu_var%JAHER11]
@2053 = ~[JAHEIRA 12] Stąpajcie ostrożnie i lekko. Trzeba okazać szacunek w domu natury.~ [%tutu_var%JAHER12]
@2054 = ~[JAHEIRA 13] To miasto jest skazą w krajobrazie. Lepiej byłoby zostawić tu dzicz...~ [%tutu_var%JAHER13]
@2055 = ~[JAHEIRA 14] Otwarta rana w ciele matki ziemi. Zatkałabym ją, gdybym miała dostateczną moc.~ [%tutu_var%JAHER14]
@2056 = ~[JAHEIRA 15]~ [%tutu_var%JAHER15]
@2057 = ~[JAHEIRA 16] Zapadł mrok i natura pogrążyła się we śnie. Dlaczego my wciąż jeszcze idziemy?!~ [%tutu_var%JAHER16]
@2058 = ~[JAHEIRA 17] Sługa natury jest gotów.~ [%tutu_var%JAHER17]
@2059 = ~[JAHEIRA 18] Tak, o wszechpotęgo i władzo?~ [%tutu_var%JAHER18]
@2060 = ~[JAHEIRA 19] Masz dla mnie zadanie?~ [%tutu_var%JAHER19]
@2061 = ~[JAHEIRA 20] Dla dobra drużyny.~ [%tutu_var%JAHER20]
@2062 = ~[JAHEIRA 21] Jak każesz.~ [%tutu_var%JAHER21]
@2063 = ~[JAHEIRA 22] Uważaj, że to już zrobione.~ [%tutu_var%JAHER22]
@2064 = ~[JAHEIRA 27] Khalidzie, mój drogi, trzeba by marynarza, by rozwiązał węzeł, jaki splątano na tym języku...~ [%tutu_var%JAHER27]
@2065 = ~[JAHEIRA 28] Nieznośna?~ [%tutu_var%JAHER28]
@2066 = ~[JAHEIRA 29] Piękna?~ [%tutu_var%JAHER29]
@2067 = ~[JAHEIRA 30] Twierdzicie że walczycie ze złem, sami mając diabelską naturę?~ [%tutu_var%JAHER30]
@2068 = ~[JAHEIRA 31] Nie znam waszych celów, ale dusze macie prawie zhentarimskie. To niesmaczne...~ [%tutu_var%JAHER31]
@2069 = ~[JAHEIRA 35] Jesteś zabawny w ten "co z tobą, u licha" łagodny sposób...~ [%tutu_var%JAHER35]
@2070 = ~[JAHEIRA 37] Trzymajcie się z daleka. Wątpię, czy wasze motywy są tak czyste, jak powiadacie.~ [%tutu_var%JAHER37]
@2071 = ~[JAHEIRA 36] Rzadko się znajduje w kimś tak niewiele wad. Mam nadzieję, że to się nie zmieni...~ [%tutu_var%JAHER36]
@2072 = ~[JAHEIRA 40] Nie żal tych, co padli za słuszną sprawę.~ [%tutu_var%JAHER40]
@2073 = ~[JAHEIRA 41] Niech to licho, Khalid! Giniesz, ale przysięgam, że my nigdy się nie wycofamy!~ [%tutu_var%JAHER41]
@2074 = ~[JAHEIRA 32] Tak jawnie demonstrujecie swą małostkowość. Ale oszczędzi mi to kłopotów, nie mam do was pretensji.~ [%tutu_var%JAHER32]
@2075 = ~[JAHEIRA 33] Ostrożnie. Plugawy język może stać się dobrym nawozem... szczególnie wraz z tym, co z niego spływa.~ [%tutu_var%JAHER33]
@2076 = ~[JAHEIRA 34] Czyż trawa to nie ostrza? Czyż gwiazdy nie spadają jak pociski? Natura jest dobrze uzbrojona i wymaga tego od swych obrońców...~ [%tutu_var%JAHER34]
@2077 = ~Zapytana o przeszłość, JAHEIRA spojrzy gniewnie. Stwierdzi, że urodziła się w okolicach Tethyr, pod reżimem króla Alemandera, w samym środku wojny domowej. Jej szlachetnie urodzona rodzina była jedną z wielu, które padły ofiarą tłumu wściekłych chłopów. Jej udało się przeżyć tylko dlatego, iż służąca wyniosła ją z zamku tuż przed całym zajściem. Uciekły do lasu Tethyr i trafiły do enklawy druidów, chętnych do wychowania dziecka. Jaheira wyrosła na upartą dziewczynę, która wierzy, że jedyny sposób chronienia natury to czynne działanie. Zdaje się mieć niewiele wspólnego z Khalidem, choć czasem niespodziewanie zaczyna się o niego zbytnio niepokoić. Jej zachwyt Gorionem jest oczywisty i otwarcie stwierdza, że tego, kto jest odpowiedzialny za jego śmierć - kimkolwiek jest - czeka ten sam los.~ [DUMMYSND]
@2078 = ~(spogląda spode łba) To nieprawda!~
@2079 = ~Żeby cię zniechęcić do zadawania idiotycznych pytań. Ale najwyraźniej to nie wystarcza.~
@2080 = ~Naprawdę tak robię?? Cóż... Chyba pomaga mi się to skupić.~
@2081 = ~(śmieje się) Wiesz, <CHARNAME>, gdybyś mnie znał dłużej, wiedziałbyś, że się w ten sposób uśmiecham. (szczerzy usta w uśmiechu)~ ~(śmieje się) Wiesz, <CHARNAME>, gdybyś mnie znała dłużej, wiedziałabyś, że się w ten sposób uśmiecham. (szczerzy usta w uśmiechu)~
@2082 = ~A nie przyszło ci do głowy, że może tak być z powodu ścieżki, którą dla nas obrałeś?~ ~A nie przyszło ci do głowy, że może tak być z powodu ścieżki, którą dla nas obrałaś?~
@2083 = ~Nie wiem, czy zawsze, ale w tej chwili jestem nieco przybita możliwością wykrwawienia się na śmierć, jeżeli szybko się nie uzdrowię.~
@2084 = ~Dlatego, że nawet poważnie ranny wciąż potrafisz zadawać głupie pytania. A teraz stój spokojnie i pozwól sobie pomóc!~ ~Dlatego, że nawet poważnie ranna wciąż potrafisz zadawać głupie pytania. A teraz stój spokojnie i pozwól sobie pomóc!~
@2085 = ~(lodowate spojrzenie) Dam ci możliwość samemu wydedukować przyczynę mojego nastroju.~ ~(lodowate spojrzenie) Dam ci możliwość samej wydedukować przyczynę mojego nastroju.~
@2086 =  ~Jak często słyszysz, żebym kogoś chwaliła? No widzisz. Moje uznanie jednakże, że miałeś odwagę spytać mnie o zdanie. (prychnięcie)~ ~Jak często słyszysz, żebym kogoś chwaliła? No widzisz. Moje uznanie jednakże, że miałaś odwagę spytać mnie o zdanie. (prychnięcie)~
@2087 = ~Dzięki Silvanusowi, wciąż żyjemy. Czy jednak jest to dowód cudu, czy też twoich umiejętności - to się jeszcze okaże. Z pewnością musisz się jeszcze wiele nauczyć.~
@2088 = ~Za mało jeszcze widziałam, żeby wyrobić sobie zdanie na ten temat.~
@2089 = ~Wolałbyś tego nie usłyszeć, <CHARNAME>. Ale skoro pytasz, uważam, że twoja przerażająca niekompetencja doprowadzi nas wkrótce do katastrofy.~ ~Wolałabyś tego nie usłyszeć, <CHARNAME>. Ale skoro pytasz, uważam, że twoja przerażająca niekompetencja doprowadzi nas wkrótce do katastrofy.~
@2090 = ~Jesteś obiecującą osobą, <CHARNAME>. Ale dobrze by było, gdyby te słowa nie uderzyły ci do głowy.~
@2091 = ~Nie wydaje ci się, że moje słowa byłyby nieco bardziej uprzejme PO TYM, jak wyleczyłabym swoje rany?~
@2092 = ~Milcz, o Wielki Nieustraszony Wodzu, i pozwól mi cię uleczyć. Powinieneś wiedzieć, że krwawiący przywódca rzadko kiedy podnosi morale grupy.~ ~Milcz, o Wielka Nieustraszona Dowódczyni, i pozwól mi cię uleczyć. Powinnaś wiedzieć, że krwawiąca przywódczyni rzadko kiedy podnosi morale grupy.~
@2093 = ~Byłabym bardziej entuzjastyczna, gdybyś mi wyjaśnił, jak masz zamiar znaleźć w tym miejscu mordercę Goriona.~ ~Byłabym bardziej entuzjastyczna, gdybyś mi wyjaśniła, jak masz zamiar znaleźć w tym miejscu mordercę Goriona.~
@2094 = ~Jak śmiesz o to pytać po tym, jak poprowadziłeś mojego męża na śmierć? Co mogłabym o nich sądzić?~ ~Jak śmiesz o to pytać po tym, jak poprowadziłaś mojego męża na śmierć? Co mogłabym o nich sądzić?~
@2095 = ~Co chciałbyś wiedzieć, <CHARNAME>? Parę rzeczy o mojej przeszłości? Urodziłam się w Tethyrze i zostałam uprowadzona z rodzinnego zamku przez służącą, kiedy reszta mojej rodziny zginęła w niedawnej wojnie domowej. Przyprowadziła mnie do gaju druidów, którzy zaopiekowali się mną; to tam nauczyłam się bronić lasu i wszystkich jego mieszkańców. Goriona i Khalida poznałam dużo później. To będzie na razie musiało wystarczyć dla zaspokojenia twojej ciekawości, <CHARNAME>.~ ~Co chciałabyś wiedzieć, <CHARNAME>? Parę rzeczy o mojej przeszłości? Urodziłam się w Tethyrze i zostałam uprowadzona z rodzinnego zamku przez służącą, kiedy reszta mojej rodziny zginęła w niedawnej wojnie domowej. Przyprowadziła mnie do gaju druidów, którzy zaopiekowali się mną; to tam nauczyłam się bronić lasu i wszystkich jego mieszkańców. Goriona i Khalida poznałam dużo później. To będzie na razie musiało wystarczyć dla zaspokojenia twojej ciekawości, <CHARNAME>.~
@2096 = ~<CHARNAME>, bądź cicho. W pobliżu czyha niebezpieczeństwo.~
@2097 = ~Przepraszam, ale w tej chwili ktoś inny potrzebuje mnie bardziej.~
@2098 = ~<CHARNAME>, nie mam teraz nastroju na twoje wścibskie pytania. Może innym razem.~
@2099 = ~... ~
@2100 = ~<CHARNAME>, z-zapewniam się, że ona n-nie zawsze patrzy w ten sposób...~
@2101 = ~Zgadza się! Zachowuję mój SZCZEGÓLNY wzrok dla bezczelnych mężów!~
@2102 = ~Widzisz, <CHARNAME>? (uśmiecha się szeroko) To z-zupełnie inny grymas od poprzedniego.~
@2103 = ~(Ten sam stoicki spokój na twarzy Kivana. Jak zwykle, rośnie w Tobie ciekawość, aby dowiedzieć się czegoś o zakapturzonym elfie.)~
@2104 = ~(By nie dowiedzieć się rzeczy, których nie chcesz o Kivanie wiedzieć, decydujesz, że nie możesz zawracać sobie tym głowy.)~
@2105 = ~Więc, Kivan, czy możesz opowiedzieć mi więcej o sobie?~
@2106 = ~(Zadajesz Kivanowi mnóstwo osobistych pytań.)~
@2107 = ~(Zadajesz Kivanowi wiele dociekliwych pytań o jego przeszłość.)~
@2108 = ~(W sposób przyjazny i uprzejmy rozmawiasz z Kivanem o jego problemach i marzeniach, mając nadzieję zdobyć sobie jego zaufanie.)~
@2109 = ~(Zwykłeś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Kivana, by powiedział Ci więcej o sobie.)~ ~(Zwykłaś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Kivana, by powiedział Ci więcej o sobie.)~
@2110 = ~Sut naa lle umien sina re, Kivan? Jak ci się dziś powodzi, Kivan?~
@2111 = ~Mógłbyś powiedzieć coś w elfim, Kivanie?~
@2112 = ~Co powinniśmy teraz zrobić, łowco?~
@2113 = ~Kivanie, twój głos jest jakiś... dziwny.~
@2114 = ~Kivan~
@2115 = ~[KIVAN 1] Witajcie! W tej części świata rzadko spotyka się obcych.~ [%tutu_var%KIVAN01]
@2116 = ~[KIVAN 2] Uciekajcie, durnie, nie mamy szans na zwycięstwo.~ [%tutu_var%KIVAN02]
@2117 = ~[KIVAN 4] Był to czyn prawdziwie szlachetny.~ [%tutu_var%KIVAN04]
@2118 = ~[KIVAN 5] Nie zgadzam się z postępowaniem tej drużyny.~ [%tutu_var%KIVAN05]
@2119 = ~[KIVAN 6] Dłużej nie ścierpię takiego zachowania.~ [%tutu_var%KIVAN06]
@2120 = ~[KIVAN 7] Nie mogę na to pozwolić. Brońcie się.~ [%tutu_var%KIVAN07]
@2121 = ~[KIVAN 8] Będę was prowadził tak długo, jak będę potrzebny.~ [%tutu_var%KIVAN08]
@2122 = ~[KIVAN 9] Czas na odpoczynek.~ [%tutu_var%KIVAN09]
@2123 = ~[KIVAN 10] Dość już zwlekaliśmy.~ [%tutu_var%KIVAN10]
@2124 = ~[KIVAN 3]~ [%tutu_var%KIVAN03]
@2125 = ~[KIVAN 38]~ [%tutu_var%KIVAN38]
@2126 = ~[KIVAN 39]~ [%tutu_var%KIVAN39]
@2127 = ~[KIVAN 11] Nie wiem, na jak długo jeszcze starczy mi sił.~ [%tutu_var%KIVAN11]
@2128 = ~[KIVAN 12]~ [%tutu_var%KIVAN12]
@2129 = ~[KIVAN 13] To miasto jest przykładem ludzkiego szaleństwa. Chciałbym jak najprędzej opuścić to miejsce.~ [%tutu_var%KIVAN13]
@2130 = ~[KIVAN 14] Czy musimy naśladować krasnoludów, pełzając przez te królicze nory?~ [%tutu_var%KIVAN14]
@2131 = ~[KIVAN 15]~ [%tutu_var%KIVAN15]
@2132 = ~[KIVAN 16]~ [%tutu_var%KIVAN16]
@2133 = ~[KIVAN 17] Tak?~ [%tutu_var%KIVAN17]
@2134 = ~[KIVAN 18] Czego chcesz?~ [%tutu_var%KIVAN18]
@2135 = ~[KIVAN 19] Daj mi spokój.~ [%tutu_var%KIVAN19]
@2136 = ~[KIVAN 20]~ [%tutu_var%KIVAN20]
@2137 = ~[KIVAN 21] Jak sobie życzysz.~ [%tutu_var%KIVAN21]
@2138 = ~[KIVAN 22] Tak jest.~ [%tutu_var%KIVAN22]
@2139 = ~[KIVAN 27] Precz ode mnie, mroczna elfko.~ [%tutu_var%KIVAN27]
@2140 = ~[KIVAN 28] Jak można ufać komuś, kto czci Pajęczą Królową?~ [%tutu_var%KIVAN28]
@2141 = ~[KIVAN 29] Twoje podstępy doprowadzą cię do zguby, mroczna elfko!~ [%tutu_var%KIVAN29]
@2142 = ~[KIVAN 30] Kolejny raz cię już nie ostrzegę. Twoja następna pomyłka będzie ostatnią.~ [%tutu_var%KIVAN30]
@2143 = ~[KIVAN 31] Zginiesz za to, suko o czarnym sercu!~ [%tutu_var%KIVAN31]
@2144 = ~[KIVAN 37] Milczcie! Wasza paplanina doprowadza nas do obłędu!~ [%tutu_var%KIVAN37]
@2145 = ~[KIVAN 35] Wartościowy z ciebie towarzysz.~ [%tutu_var%KIVAN35]
@2146 = ~[KIVAN 36] Twoja odwaga zawstydza nas wszystkich.~ [%tutu_var%KIVAN36]
@2147 = ~[KIVAN 40] Jeszcze jeden przyjaciel do opłakiwania.~ [%tutu_var%KIVAN40]
@2148 = ~[KIVAN 41] Oby dusza Viconii zgniła w piekle!~ [%tutu_var%KIVAN41]
@2149 = ~[KIVAN 34] Rad jestem twej szczerości.~ [%tutu_var%KIVAN34]
@2150 = ~[KIVAN 32] Licz się ze słowami, radzę.~ [%tutu_var%KIVAN32]
@2151 = ~[KIVAN 33] Stul gębę!~ [%tutu_var%KIVAN33]
@2152 = ~Zapytany o przeszłość, Kivan powiedział, że dotarł tu z lasów Shilmista, choć ostatni raz odwiedził rodzinne strony bardzo dawno temu. Wędruje po świecie targany najmroczniejszym pragnieniem - zemstą. Kivan i jego małżonka Deheriana kilka lat temu wybrali się na romantyczną wycieczkę i zostali napadnięci przez oprychów. Pojmano ich, a potem torturowano, ku uciesze Tazoka - półogra, który dowodził bandą. Jemu udało się uciec, ale Deheriana nie przeżyła. Kivan jest mężczyzną małomównym, który niełatwo zawiera przyjaźnie. Najwyraźniej nie będzie czerpał żadnych przyjemności z życia, dopóki nie zemści się za utraconą miłość.~ [DUMMYSND]
@2153 = ~Kontynuowałbym przeszukiwanie Wybrzeża Mieczy wzdłuż i wszerz, póty nie odnajdziemy tych, którzy powinni ukorzyć się przed naszymi mieczami i tych, którzy oczekują naszej pomocy.~
@2154 = ~Powinniśmy podążać śladami bandytów, <CHARNAME>. Przybliży cię to do znalezienia morderców twego ojca, a mnie do odkrycia miejsca pobytu Tazoka.~
@2155 = ~Najlepiej będzie, jeśli odnajdziemy tych, którzy zagrażają niewinnym ludziom. Bandytów.~
@2156 = ~Wiesz, co musimy zrobić, <CHARNAME> - musimy znaleźć w Żelaznym Tronie tych, którzy zawiązali ten spisek.~
@2157 = ~Mellonamin, popieram obrany przez ciebie kurs. Prowadzisz nas prosto do Żelaznego Tronu i Tazoka.~
@2158 = ~Powinniśmy stanąć do walki o dobro, <CHARNAME>. I muszę odnaleźć Tazoka. Co jeszcze?~
@2159 = ~Musimy spędzić trochę czasu we Wrotach Baldura aby odkryć, kto wynajął bandytów Tazoka.~
@2160 = ~Grupa szarlatanów z Żelaznego Tronu niszczy tę krainę. Jeśli nie wiesz, co musimy zrobić, to nie jesteś mężczyzną, za jakiego cię uważałem.~ ~Grupa szarlatanów z Żelaznego Tronu niszczy tę krainę. Jeśli nie wiesz, co musimy zrobić, to nie jesteś kobietą, za jaką cię uważałem.~
@2161 = ~Stanąłem nad trupem mego śmiertelnego wroga, <CHARNAME>. Teraz twoja kolej, aby zapolować na mordercę Goriona.~
@2162 = ~Musimy mieć się na baczności, <CHARNAME>. Czuję, że stawka w tej szalonej grze cały czas rośnie.~
@2163 = ~Mellonamin, odkąd widziałem śmierć Tazoka, jedyne co mnie trzyma na Planie Materialnym, to chęć zobaczenia zakończenia twej misji. Jak ją zakończysz, to już zostawiam tobie.~
@2164 = ~Spotykamy wiele osób w potrzebie, ale sądzę, że jeśli nie złamiemy wkrótce karku Żelaznemu Tronowi, jeszcze więcej ucierpi z powodu tego szaleństwa. Skoncentrujmy się na odnalezieniu winnych i ukróćmy ich plany.~
@2165 = ~Lle naa belegohtar – jesteś potężnym wojownikiem.~ ~Lle naa belegohtar – jesteś potężną wojowniczką.~
@2166 = ~Cormlle naa tanya tel'raa – masz serce lwa.~
@2167 = ~Jest takie dawne przywitanie: Elen sila lumenn omentilmo. W wolnym tłumaczeniu: "Niech gwiazda oświeca godzinę naszego spotkania."~
@2168 = ~Mellonamin, jeśli chcesz rozmawiać w elfim, aby dopełnić lekcje języka pobierane w Candlekeep, to dobrze. Ale nie widzę sensu w tym, abym miał powiedzieć kilka słów w moim języku tylko po to, by dostarczyć ci rozrywki.~
@2169 = ~Cuamin linduva yassen megrille – mój łuk zaśpiewa z twym mieczem.~
@2170 = ~I'narr en gothrim glinuva nuin I'anor! Wydaje mi się, że okrzyk bojowy z Cormanthiru będzie na miejscu: "Kości naszych wrogów będą lśniły na słońcu".~
@2171 = ~Lle quena i'lambe tel' Eldalie, <CHARNAME>? Mówisz po elfim, <CHARNAME>?~
@2172 = ~(z uprzejmym uśmiechem) Vanimle sila tiri, arwenamin. Twe piękno lśni jasno, moja pani.~
@2173 = ~Oio naa elealla alasse', arwenamin. Twój widok raduje serce, moja pani. ~
@2174 = ~Całkiem nieźle, mellonamin.~
@2175 = ~Bardzo dobrze, diola lle.~
@2176 = ~Lepiej niż tobie, tak to wygląda. Powinieneś dać rozkaz do spoczynku i obejrzeć swe rany.~ ~Lepiej niż tobie, tak to wygląda. Powinnaś dać rozkaz do spoczynku i obejrzeć swe rany.~
@2177 = ~Mellonamin, jesteś dość nieustępliwy w wypytywaniu mnie o samopoczucie, i zaczyna mnie męczyć odpowiadanie, że czuję się dobrze. Wiem, że traktujesz to jako grzeczność, ale wolałbym abyś nie pytał mnie o to więcej.~ ~Mellonamin, jesteś dość nieustępliwa w wypytywaniu mnie o samopoczucie, i zaczyna mnie męczyć odpowiadanie, że czuję się dobrze. Wiem, że traktujesz to jako grzeczność, ale wolałbym abyś nie pytała mnie o to więcej.~
@2178 = ~Czy nie prosiłem cię o wstrzymanie się od takich pytań?~
@2179 = ~(Kivan uśmiecha się nieobecnie.) Widziałem w zadumie Deherianę wkładającej sobie kwiaty we włosy w letnią noc. Jest taka piękna...~
@2180 = ~Jak zwykle, <CHARNAME>, odkąd rozdzieliłem się z Deherianą. Tęsknię za nią, i żałuję każdej chwili, którą spędzam na tym świecie.~
@2181 = ~Zapach krwi i dymu przywiera do mnie. Czego oczekiwać po kimś, komu został jedynie ogień i miecz?~
@2182 = ~Odzywa się stara rana. (Kivan rozciąga palce.) Odkąd dołączyłem do ciebie to strzelam więcej, i me ciało gorliwie protestuje przypominając, że było łamane i palone. Ale nie pozwolę, aby to mnie spowolniło, gdyż nasze bitwy są sprawiedliwe.~
@2183 = ~Amin dele ten'lle. Martwię się o ciebie. Myślę, że jesteś zbyt młody, by podjąć się tego śmiertelnego pościgu.~ ~Amin dele ten'lle. Martwię się o ciebie. Myślę, że jesteś zbyt młoda, by podjąć się tego śmiertelnego pościgu.~
@2184 = ~Jedyne co mogę ci powiedzieć, przyjacielu, to że musisz mi pomóc dopełnić mej zemsty. Zły ogr Tazok zabił moją żonę, Deherianę. Musi za to wycierpieć, i upewnię się, że tak się stanie!~
@2185 = ~<CHARNAME>, moje życie zostało za mną, wraz z Deherianą. Nie dbam o wiele więcej, niż o pomszczenie jej. Ale nie chcę cię zanudzić swymi ponurymi myślami. Kontynuujmy naszą misję.~
@2186 = ~Pochodzę z elfie puszczy Shilmista, rządzonej przez dzielnego Króla Elberetha. Mój lód niedawno został zdziesiątkowany w wojnie przeciw nikczemnym hordom dowodzonym przez akolitów Talony – Pani Trucizn.~
@2187 = ~Shevarash wezwał mnie do zniszczenia złego ogra, Tazoka. Czarny Łucznik kieruje me strzały, kiedy są wymierzone w tych, którzy zabijają niewinnych. ~
@2188 = ~Opłakuję moją ukochaną Deherianę.~
@2189 = ~(Uśmiecha się nieobecnie.) Mój przyjacielu, już opowiedziałem ci więcej o sobie, niż komukolwiek innemu, wliczając w to Deherianę.~ ~(Uśmiecha się nieobecnie.) Moja przyjaciółko, już opowiedziałem ci więcej o sobie, niż komukolwiek innemu, wliczając w to Deherianę.~
@2190 = ~I'quelin Mori'Quessier naa ba Mori'Quessir. Niech Viconia to przetłumaczy.~
@2191 = ~Nie zniżyłam się do tego, aby nauczyć się parszywego języka mięczaków.~
@2192 = ~(Boo drzemie w kieszeni Minska. Jeśli chcesz porozmawiać z olbrzymim Rashemitą bez ingerencji chomika - to dobry moment!)~ 
@2193 = ~(By nie dowiedzieć się rzeczy, których nie chcesz o Minsku wiedzieć, decydujesz, że nie możesz zawracać sobie tym głowy.)~
@2194 = ~Więc, Minsc, czy możesz opowiedzieć mi więcej o sobie?~
@2195 = ~(Zadajesz Minskowi mnóstwo osobistych pytań.)~
@2196 = ~(Zadajesz Minskowi wiele dociekliwych pytań o jego przeszłość.)~
@2197 = ~(W sposób przyjazny i uprzejmy rozmawiasz z Minskiem o jego problemach i marzeniach, mając nadzieję zdobyć sobie jego zaufanie.)~
@2198 = ~(Zwykłeś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Minska, by powiedział Ci więcej o sobie.)~ ~(Zwykłaś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Minska, by powiedział Ci więcej o sobie.)~
@2199 = ~Minsc, o czym myślałeś ostatnio?~
@2200 = ~Minsc, chciałbym otrzymać poradę od wszechwiedzącego Boo.~ ~Minsc, chciałabym otrzymać poradę od wszechwiedzącego Boo.~ 
@2201 = ~Uhm, co sądzisz o naszej obecnej sytuacji, Minsc?~
@2202 = ~Minsc, twój głos jest jakiś... dziwny.~
@2203 = ~Minsc~
@2204 = ~[MINSC 1] Stójcie i nie ruszajcie się, by mój chomik mógł się wam lepiej przyjrzeć!~ [%tutu_var%MINSC01]
@2205 = ~[MINSC 2] Nie, nie załamujcie się! Dodam wam otuchy atakując na oślep!~ [%tutu_var%MINSC02]
@2206 = ~[MINSC 4] Towarzystwo, przygody i stal przeciwko stali. Oto jak powstają legendy! Prawda, Boo?~ [%tutu_var%MINSC04]
@2207 = ~[MINSC 5] Owszem, Boo, nie zaprzeczę. Ta grupa niewiele ma szacunku dla zasad.~ [%tutu_var%MINSC05]
@2208 = ~[MINSC 6] Jeśli tak dalej pójdzie, nigdy już nie będę mógł spojrzeć Boo w oczy. Zastanówcie się, bo więcej do tego nie dopuszczę!~ [%tutu_var%MINSC06]
@2209 = ~[MINSC 7] Przekroczyliście wszelkie granice! Zakosztujcie, jak smakuje sprawiedliwość chomika!~ [%tutu_var%MINSC07]
@2210 = ~[MINSC 8] Magia robi wrażenie, ale teraz Minsc jest dowódcą. Miecze dla wszystkich!~ [%tutu_var%MINSC08]
@2211 = ~[MINSC 9] Muszę odetchnąć, zbroja mnie paskudnie poobcierała.~ [%tutu_var%MINSC09]
@2212 = ~[MINSC 10] Mój chomik się niecierpliwi. Jeśli mamy być poszukiwaczami przygód, to bierzmy się za poszukiwania!~ [%tutu_var%MINSC10]
@2213 = ~[MINSC 3] Po oczach go, Boo, PO OCZACH!! RrraaaAAGHGHH!!!~ [%tutu_var%MINSC03]
@2214 = ~[MINSC 38]~ [%tutu_var%MINSC38]
@2215 = ~[MINSC 39]~ [%tutu_var%MINSC39]
@2216 = ~[MINSC 11] Potrzebna mi szybka pomoc, bo mój chomik zostanie sierotą.~ [%tutu_var%MINSC11]
@2217 = ~[MINSC 12] Boo bardzo lubi takie lasy.~ [%tutu_var%MINSC12]
@2218 = ~[MINSC 13]~ [%tutu_var%MINSC13]
@2219 = ~[MINSC 14] Zło czai się za każdym rogiem. Uważajcie!~ [%tutu_var%MINSC14]
@2220 = ~[MINSC 15]~ [%tutu_var%MINSC15]
@2221 = ~[MINSC 16] Aaach... Nareszcie noc. Dobra pora na pułapki.~ [%tutu_var%MINSC16]
@2222 = ~[MINSC 17] Kto chce trochę?~ [%tutu_var%MINSC17]
@2223 = ~[MINSC 18] Wy wskażecie, ja uderzę.~ [%tutu_var%MINSC18]
@2224 = ~[MINSC 19] Mniej gadania, więcej walki!~ [%tutu_var%MINSC19]
@2225 = ~[MINSC 20] Skopać tyłki w dobrej sprawie!~ [%tutu_var%MINSC20]
@2226 = ~[MINSC 21] Nie marudzić, bo przykopię.~ [%tutu_var%MINSC21]
@2227 = ~[MINSC 22] Dobra zbroja i mocna stal!~ [%tutu_var%MINSC22]
@2228 = ~[MINSC 27] Jak sobie życzysz. Przysiągłem sobie, że zadbam o każdą twoją potrzebę.~ [%tutu_var%MINSC27]
@2229 = ~[MINSC 28] Gdzie idzie Dynaheir, tam też podąża mój miecz.~ [%tutu_var%MINSC28]
@2230 = ~[MINSC 29] Tknij palcem to, co mi powierzono, a będziesz musiał podcierać się hakiem!~ [%tutu_var%MINSC29]
@2231 = ~[MINSC 30] Nie podchodźcie bliżej! Dynaheir jest pod moją ochroną!~ [%tutu_var%MINSC30]
@2232 = ~[MINSC 31] Graj dalej, bardzie! Słodka to muzyka dla mego kudłatego przyjaciela.~ [%tutu_var%MINSC31]
@2233 = ~[MINSC 35] Wędrujecie z Minskiem, to postępujcie jak on. Nie ścierpię towarzystwa leniuchów, gdy się biorę za bohaterskie dzieła!~ [%tutu_var%MINSC35]
@2234 = ~[MINSC 36] Wasze maniery nie podobają się Boo. Idźcie precz!~ [%tutu_var%MINSC36]
@2235 = ~[MINSC 37] Mądrze wybieraj przyjaciół Nie wszystkim można ufać jak Minskowi i Boo.~ [%tutu_var%MINSC37]
@2236 = ~[MINSC 40] Najpiękniej umiera się na polu bitwy!~ [%tutu_var%MINSC40]
@2237 = ~[MINSC 41] Dynaheir! Nieee! Będziesz pomszczona!~ [%tutu_var%MINSC41]
@2238 = ~[MINSC 34] Rzadko otwieram gębę, a jeszcze rzadziej się waham! Koniec z ostrzeżeniami... Teraz umrzesz!~ [%tutu_var%MINSC34]
@2239 = ~[MINSC 32] Twoje uwagi są mi obojętne. Po prostu nie rozumiesz więzi, jaka łączy mnie i Boo.~ [%tutu_var%MINSC32]
@2240 = ~[MINSC 33] Twoje słowa są ostre jak mój miecz, choć ani w połowie tak nie błyszczą... Nie błyszczą.~ [%tutu_var%MINSC33]
@2241 = ~Zapytany o przeszłość, MINSC z dumą oświadczył, że jest berserkerem pochodzącym z Rashemenu, krainy znajdującej się na dalekim wschodzie. Właśnie odbywa "dejemma" - rytualną podróż ku męskości. Stwierdził, że poszukuje przygód i bitewnej chwały. Ma również honor być gwardzistą młodej Wychalarn z Rashemenu imieniem Dynaheir. Dodał, że jeśli ktoś spróbuje ją skrzywdzić, wbije mu do głowy szacunek do niej. Nie wie, dlaczego Dynaheir powiodła ich na Wybrzeże Mieczy, ale jego lojalność nie podlega kwestii. Jeśli będzie dobrze jej służył i wykaże się w bitwach, to być może - kiedy powróci w rodzinne strony - zostanie przyjęty w szeregi berserkerów spod znaku Lodowego Smoka. Póki co, jedynym godnym uwagi doświadczeniem, które go spotkało podczas podróży, było zdobycie zwierzęcego towarzysza - "Boo", którego uważa za miniaturowego wielkiego kosmicznego chomika. Być może takie istoty żyją w Krainach, ale Minsc najwyraźniej zbyt wiele razy oberwał po głowie. Wydaje się być przyjaznym gościem, chyba jednak zbyt chętnie pozwala się opanować przez swą berserkerską naturę.~ [DUMMYSND]
@2242 = ~Niewielka wiedza, która działa jest więcej warta niż mnóstwo wiedzy, która próżnuje. Minsc sądzi, że twoja działa bardzo dobrze!~ 
@2243 = ~Tyłki wrogów muszą być szlachetnie skopane!~
@2244 = ~Powinieneś słuchać, kiedy Boo przemawia, <CHARNAME>. Nie mogę mówić mądrze jak Boo. Czasami chciałbym, żeby słowa Boo nie były tylko dla Minska.~ ~Powinnaś słuchać, kiedy Boo przemawia, <CHARNAME>. Nie mogę mówić mądrze jak Boo. Czasami chciałbym, żeby słowa Boo nie były tylko dla Minska.~
@2245 = ~Ten, który zabija tych, którzy powinni być zabici, nie może się mylić!~ 
@2246 = ~Nie zamartwiaj się, <CHARNAME>. Kiedy ostrze miecza przetnie twe wnętrzności, pomyśl, że blizny są chlubą wojownika!~
@2247 = ~Trzymaj się z dala od zła, a prędzej czy później wszystko skończy się dobrze!~ 
@2248 = ~Oto czas, żeby się zatrzymać i wypić za bitwy, które były i które wciąż przed nami.~
@2249 = ~Byłbym szczęśliwy, mówiąc tobie, co robić, gdyby chodziło o zwierzęta lub walkę. Ale <CHARNAME> ma błysk w oku, więc Minsc myśli, że on chce pogadać o strategii i taktyce, albo o innych rzeczach, w których Minsc nie jest dobry...~ ~Byłbym szczęśliwy, mówiąc tobie, co robić, gdyby chodziło o zwierzęta lub walkę. Ale <CHARNAME> ma błysk w oku, więc Minsc myśli, że ona chce pogadać o strategii i taktyce, albo o innych rzeczach, w których Minsc nie jest dobry...~
@2250 = ~Boo pyta się o naszą wiedźmę. Przepełnia mnie gniew, kiedy myślę o tym, co mogło się stać! Boo też to czuje!~ 
@2251 = ~Boo mówi, że psucie się żelaza to nie jest prosta sprawa i że <CHARNAME> musi znaleźć tego, który za tym stoi. A ja skopię mu tyłek! Wiele dobrych rzeczy jest zrobionych z żelaza.~
@2252 = ~Wielkie zło czeka na dole dziury. A może to "zło jest bezdenną dziurą", Boo? Mów głośniej, nie musisz się wstydzić. Oni i tak cię nie usłyszą.~ 
@2253 = ~Polowanie na bandytów to wielka frajda! Boo lubi małych, a bandyci są duzi. Więc kiedy Minsc ich zabija, Boo się cieszy!~
@2254 = ~Jeśli zło ma przewagę liczebną, zaskocz je!~
@2255 = ~Kolejna kopalnia, więcej bandytów? Boo czuje, że już to przerabiał, ale kto by się skarżył na nadmiar dobrych rzeczy?~
@2256 = ~Knieja Otulisko... otulająca knieja... knieja, która otula... Jeśli wierzyć nazwie, Minsc nie przejdzie tego lasu w tydzień.~ 
@2257 = ~W tym mieście jest wiele zła: Minsc zedrze sobie buty, nim zdoła skopać wszystkie tyłki! Boo, nie uważasz, że powinienem kupić nowe buty?~
@2258 = ~Boo mówi, że w tym mieście jest więcej dwunożnych, niż ich twarzy.~ 
@2259 = ~Boo uważa, że wpadliśmy w niezłą kabałę. Źle, że ci ludzie nie mają takiego nosa do zła, jak on!~ 
@2260 = ~Boo się zastanawia, czy <CHARNAME> dostrzega jakiś wzór w swoich ruchach: Candlekeep - Wrota Baldura - Candlekeep...~
@2261 = ~To nie jest dobry czas na rady! Boo ostrzy zęby na wielką bitwę!~ 
@2262 = ~Ten, który walczy z potworami musi uważać, by samemu się nie stać potworem. Czy życie nie jest stukrotnie za krótkie byśmy zdążyli się sobą znudzić?~
@2263 = ~Ten, który wie "dlaczego", wie też i "jak", <CHARNAME>.~
@2264 = ~Ten, który chce nauczyć się latać, musi najpierw nauczyć się stać, chodzić, biegać, wspinać i tańczyć.~
@2265 = ~Ach! Minsc dyskutował z Boo o tym, jak mu się wydawało, że widział wczoraj innego Miniaturowego Kosmicznego Chomika.~
@2266 = ~Miecze, nie myśli! Albo myślenie o mieczach. Prawda, Boo?~
@2267 = ~Brakuje mi nasion słonecznika! Możemy zabić kilka xvartów? Boo lubi oczy xvartów.~
@2268 = ~Minsc jest potężny z mieczem. Myślenie zostawia mędrcom takim jak Gorion, Dynaheir, albo Boo.~
@2269 = ~Minsc nie lubi murów i niskich sufitów. To tak, jakbym był zamknięty i uwięziony.~
@2270 = ~Ci źli wrogowie są dobrzy! Eee... Minsc miał na myśli, że walczą dobrze. Ale nic nie może zatrzymać Minska i Boo! Nawet bardzo dobre zło... Arrgh!~
@2271 = ~Minsc nie wie, co robić: nie może pokazać się w Lodowej Loży Berserkera! Jego wiedźma nie żyje!~
@2272 = ~To już nie to samo bez mojej wiedźmy. Ale Boo powtarza mi, że Dynaheir chciałaby, abym... "powstrzymał siły zła w zalążku"... Minsc myśli, że chodzi o skopanie złych tyłków!~
@2273 = ~Minsc widział Czerwonego Maga szukającego wiedźmę. Minsc nie ufa mu!~
@2274 = ~Mały <CHARNAME> chce wiedzieć więcej o Minsku! Minsc jest na wyprawie, która udowodni jego dojrzałość, a on zostanie zaakceptowany przez Lożę Berserkerów Lodowego Smoka w Rashemenie. On walczy dzielnie za swoją wiedźmę. Czy <CHARNAME> chce wiedzieć coś o Boo? On jest miniaturowym kosmicznym chomikiem. Możesz je kupić na targu w Sembii od starego jegomościa z brodą, szpiczastym kapeluszem i fajką. Minsc wydał wszystkie swoje oszczędności, żeby kupić Boo. Ale czym jest człowiek bez chomika? Minsc i Boo to straszny duet kopiący zadki! Uważajcie, wrogowie! Nadchodzę, a mój chomik jest ze mną!~ ~Mała <CHARNAME> chce wiedzieć więcej o Minsku! Minsc jest na wyprawie, która udowodni jego dojrzałość, a on zostanie zaakceptowany przez Lożę Berserkerów Lodowego Smoka w Rashemenie. On walczy dzielnie za swoją wiedźmę. Czy <CHARNAME> chce wiedzieć coś o Boo? On jest miniaturowym kosmicznym chomikiem. Możesz je kupić na targu w Sembii od starego jegomościa z brodą, szpiczastym kapeluszem i fajką. Minsc wydał wszystkie swoje oszczędności, żeby kupić Boo. Ale czym jest człowiek bez chomika? Minsc i Boo to straszny duet kopiący zadki! Uważajcie, wrogowie! Nadchodzę, a mój chomik jest ze mną!~
@2275 = ~<CHARNAME>, Szzzzzz! Obudzisz Boo! Wielki mózg potrzebuje spokoju, żeby odnowić wiedzę.~
@2276 = ~RrraaaAAGHGHHH!!! Gnolle zabrały wiedźmę Minska! Głupie gnolle!~
@2277 = ~Krainy drżą, kiedy mój chomik ryczy!~
@2278 = ~(Minsc klepie Cię po ramieniu.) Boo słyszy epickie pieśni o Minsku, Boo i tobie! Opowieści, które sprawiają, że dawni bohaterowie zielenieją z zazdrości!~
@2279 = ~(Montaron szczerzy się jak głupi do sera z powodu, którego nie możesz zrozumieć, ale przynajmniej jego twarz wygląda mniej drapieżnie, niż zwykle. Być może uda Ci się z nim porozmawiać.)~ [X#BLANKD]
@2280 = ~(By nie dowiedzieć się rzeczy, których nie chcesz o Montaronie wiedzieć, decydujesz, że nie możesz zawracać sobie tym głowy.)~
@2281 = ~Więc, Montaronie, czy możesz opowiedzieć mi więcej o sobie?~
@2282 = ~(Zadajesz Montaronowi mnóstwo osobistych pytań.)~
@2283 = ~(Zadajesz Montaronowi wiele dociekliwych pytań o jego przeszłość.)~
@2284 = ~(W sposób przyjazny i uprzejmy rozmawiasz z Montaronem o jego problemach i marzeniach, mając nadzieję zdobyć sobie jego zaufanie.)~
@2285 = ~(Zwykłeś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Montarona, by powiedział Ci więcej o sobie.)~ ~(Zwykłaś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Montarona, by powiedział Ci więcej o sobie.)~
@2286 = ~Wyglądasz na nadąsanego, Montaronie. Znaczy się, bardziej niż zwykle. Coś nie tak?~
@2287 = ~Jesteś zwiadowcą, Monty. Jakieś sugestie?~
@2288 = ~Montaronie, twój głos jest jakiś... dziwny.~
@2289 = ~Montaron~
@2290 = ~[MONTARON 1] Już mi przeszkodziliście, teraz dajcie mi spokój. Wasze towarzystwo i tak jest uciążliwe.~ [%tutu_var%MONTR01]
@2291 = ~[MONTARON 2] Zaraza na was... nie zaryzykuję karku dla takich jak wy!~ [%tutu_var%MONTR02]
@2292 = ~[MONTARON 4] Robi wrażenie. Może was i nie zabiję.~ [%tutu_var%MONTR04]
@2293 = ~[MONTARON 5] Mdli mnie od waszej dobroci! ~ [%tutu_var%MONTR05]
@2294 = ~[MONTARON 6] Jeszcze jedno miłe ... niu-niu... i idę sobie precz! ~ [%tutu_var%MONTR06]
@2295 = ~[MONTARON 7] Nie ścierpię dłużej waszego towarzystwa. Lepiej śpijcie z otwartymi oczami! ~ [%tutu_var%MONTR07]
@2296 = ~[MONTARON 8] Nie mam sobie równych i wolę pracować samotnie.~ [%tutu_var%MONTR08]
@2297 = ~[MONTARON 9] Jak się nie prześpię, to następni napastnicy nas dostaną. ~ [%tutu_var%MONTR09]
@2298 = ~[MONTARON 10] Dobre ostrze domaga się żeru. Znajdźcie zdobycz, albo ja znajdę was! ~ [%tutu_var%MONTR10]
@2299 = ~[MONTARON 3] A rzeki spływają krwią!~ [%tutu_var%MONTR03]
@2300 = ~[MONTARON 38]~ [%tutu_var%MONTR38]
@2301 = ~[MONTARON 39]~ [%tutu_var%MONTR39]
@2302 = ~[MONTARON 11] Śmierć mnie dopadnie, jak nikt mi nie pomoże.~ [%tutu_var%MONTR11]
@2303 = ~[MONTARON 12] Nie cierpię lasu. W mieście znacznie łatwiej znaleźć ofiarę. ~ [%tutu_var%MONTR12]
@2304 = ~[MONTARON 13]~ [%tutu_var%MONTR13]
@2305 = ~[MONTARON 14] Podziemia! Mrok jest miły... ale do kata z tą wilgocią! ~ [%tutu_var%MONTR14]
@2306 = ~[MONTARON 15] Wolę osłonę nocnego mroku, niż to przeklęte światło dnia! ~ [%tutu_var%MONTR15]
@2307 = ~[MONTARON 16]~ [%tutu_var%MONTR16]
@2308 = ~[MONTARON 17] Mówiliście do mnie? ~ [%tutu_var%MONTR17]
@2309 = ~[MONTARON 18] Niech to ma sens. ~ [%tutu_var%MONTR18]
@2310 = ~[MONTARON 19] Czego chcecie, zdechlaki? ~ [%tutu_var%MONTR19]
@2311 = ~[MONTARON 20] Zrobię co chcecie...~ [%tutu_var%MONTR20]
@2312 = ~[MONTARON 21] A pocałuj się w... sztych!~ [%tutu_var%MONTR21]
@2313 = ~[MONTARON 22] Śpij lekko, mistrzu.~ [%tutu_var%MONTR22]
@2314 = ~[MONTARON 27] Ten stuknięty czarodziej znów zabrał się za któreś ze swoich "zaklęć". ~ [%tutu_var%MONTR27]
@2315 = ~[MONTARON 28] Wielu ludzi chciało się ze mną równać... Sami durnie... ~ [%tutu_var%MONTR28]
@2316 = ~[MONTARON 29] Naprawdę chcesz, by twoje ostatnie słowa były tak głupie?~ [%tutu_var%MONTR29]
@2317 = ~[MONTARON 30] Lepiej mnie nie lekceważcie! Dążę do większych celów, niż możecie to sobie wyobrazić! ~ [%tutu_var%MONTR30]
@2318 = ~[MONTARON 31] Już dostatecznie długo znosiłem wasze towarzystwo. Jesteście dokuczliwi jak straż miejska!~ [%tutu_var%MONTR31]
@2319 = ~[MONTARON 35] Trzymajcie się z dala ode mnie... poczciwcy! Nic mi tak nie śmierdzi, jak miłosierdzie! ~ [%tutu_var%MONTR35]
@2320 = ~[MONTARON 36] Źli czy dobrzy, wszyscy postępują tak samo. ~ [%tutu_var%MONTR36]
@2321 = ~[MONTARON 37] To cud, że przeżyliście tak długo! ~ [%tutu_var%MONTR37]
@2322 = ~[MONTARON 40] Dureń! Teraz potrzebny nam jeszcze jeden muł!~ [%tutu_var%MONTR40]
@2323 = ~[MONTARON 41] I szalony czarnoksiężnik pada! Co oszczędza mi kłopotu! ~ [%tutu_var%MONTR41]
@2324 = ~[MONTARON 33] Może mamy się z nimi zaprzyjaźnić... I pójść na herbatkę, co?~ [%tutu_var%MONTR33]
@2325 = ~[MONTARON 32] Masz umysł ostry jak mój miecz! Wymienimy parę pchnięć czy zamkniesz wreszcie jadaczkę?!~ [%tutu_var%MONTR32]
@2326 = ~[MONTARON 34] Pożyjesz dłużej, jak mnie nie będziesz drażnił. Może nawet o cały tydzień...~ [%tutu_var%MONTR34]
@2327 = ~Zapytany o przeszłość, MONTARON otwarcie zagroził, że może ci się przydarzyć coś niezbyt miłego. Wygląda na dość niebezpiecznego faceta, który z przyjemnością stosuje przemoc. Chyba niezbyt interesuje go zachowanie życia - tak innych, jak i własnego. Współpracuje z Xzarem, aczkolwiek niechętnie, bowiem najwyraźniej nim gardzi. Kimkolwiek są ich pracodawcy, z pewnością posiadają wielką potęgę. Tych dwóch z radością zabiłoby się nawzajem, gdyby nie strach przed pracodawcami. Montaron pewnie mógłby przedyskutować z tobą całą tę sprawę, ale masz dziwne uczucie, że następnego ranka mógłbyś się nie obudzić.~ [DUMMYSND]
@2328 = ~(Montaron nic nie mówi, ale zaczyna polerować swój sztylet w znaczący sposób.)~
@2329 = ~Bierzmy to, po co przyleźliśmy, i w nogi! To przeważnie się sprawdza.~
@2330 = ~Taa. Ja idę tędy, ty tamtędy. Przy odrobinie farta nie zobaczę więcej twej gęby!~
@2331 = ~Widzisz jakieś wilcze jagody, szaleje albo muchomory? Nie? To się dymaj.~
@2332 = ~Tylko takie, byś wreszcie wziął się za "dowodzenie" tą bandą niedorobionych awanturników.~
@2333 = ~Zasugerowałbym, abyś puknął się w ten pusty łeb, ale mi się nie chce.~ ~Zasugerowałbym, abyś puknęła się w ten pusty łeb, ale mi się nie chce.~
@2334 = ~Aha. Odwszawianie.~
@2335 = ~Jasne. Darujmy se tę beznadziejną misję, znajdźmy ciepłe ognisko, miękkie wyro i wielki kufel piwska!~
@2336 = ~Aha. Znajdźmy szpunt cobym zakorkować mógł tę twoją jadaczkę.~
@2337 = ~Taa. Idiotyczne pytania wytrącają mnie z równowagi.~
@2338 = ~Phhi! Siedzimy se, pokiereszowani i otępiali. Zamiast ruszać chyżo w dalszą drogę my pałętamy się bez celu jak niziołek w święto Śródlata. Co miałoby być nie tak?~
@2339 = ~Tak dużo gadasz, że przydałaby ci się drugie usta. Najlepiej szkarłatne i parę centymetrów poniżej brody.~
@2340 = ~(Montaron rzuca Ci wściekłe spojrzenie, ale nic nie mówi.)~
@2341 = ~Poza tym, że otaczają mnie same rozgadane durnie, wszystko gra.~
@2342 = ~Skądże! ZAWSZE tak krwawię o tej porze dnia!~
@2343 = ~W porządeczku. LUBIĘ zajmować się truposzami, gdy moi żywi wrogowie spiskują na mój łeb.~
@2344 = ~Powiedz mi tylko, że masz lekarstwo na świerzb, którego tu złapiemy, a uczynisz mnie szczęśliwym chłopcem.~
@2345 = ~Ba! Umawialiśmy się na Żelazny Tron. Nie pisałem się na TĘ wycieczkę.~
@2346 = ~Byłem pupilkiem całej rodziny, jeśli musisz wiedzieć. To był szacowny ród niziołków, taa. Mój tatuś nie lubił moich złodziejstw, o nie, oddał mnie do straży, bym tam "zaznał dyscypliny". Ha! Znalazłem se rodzinę, która mnie nie odrzuciła. Zobaczysz, kiedyś zostanę głównym mistrzem ceremonii podczas tortur w jednym z głębokich lochów Zhentów, o tak. Ach... ale co ty wiesz o torturowaniu...~
@2347 = ~Gap się jeno tak dalej na mnie a przed świtem wylądujesz w jednym ze słoików Xzara!~
@2348 = ~Zajmuję wam uwagę? O, świelny dniu, kalej, kalu...!~ [%tutu_var%MONTR23]
@2349 = ~(Całe 90 centymetrów Quayle'a promieniuje intelektualną i duchową wyższością. Zastanawiałeś się, co taka zapatrzona w siebie osoba mogłaby powiedzieć o swojej przeszłości. Może nadszedł czas, kiedy dostaniesz w końcu swoje odpowiedzi.)~ ~(Całe 90 centymetrów Quayle'a promieniuje intelektualną i duchową wyższością. Zastanawiałaś się, co taka zapatrzona w siebie osoba mogłaby powiedzieć o swojej przeszłości. Może nadszedł czas, kiedy dostaniesz w końcu swoje odpowiedzi.)~ [X#BLANK]
@2350 = ~(By nie dowiedzieć się rzeczy, których nie chcesz o Quayle’u wiedzieć, decydujesz, że nie możesz zawracać sobie tym głowy.)~
@2351 = ~Więc, Quayle, czy możesz opowiedzieć mi więcej o sobie?~
@2352 = ~(Zadajesz Quayle’owi mnóstwo osobistych pytań.)~
@2353 = ~(Zadajesz Quayle’owi wiele dociekliwych pytań o jego przeszłość.)~
@2354 = ~(W sposób przyjazny i uprzejmy rozmawiasz z Quaylem o jego problemach i marzeniach, mając nadzieję zdobyć sobie jego zaufanie.)~
@2355 = ~(Zwykłeś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Quayle’a, by powiedział Ci więcej o sobie.)~ ~(Zwykłaś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Quayle’a, by powiedział Ci więcej o sobie.)~ 
@2356 = ~Dlaczego zdecydowałeś się z nami podróżować?~
@2357 = ~Przestaniesz dawać mi bezużyteczne rady?~
@2358 = ~Masz naprawdę niesamowity umysł, Quayle.~
@2359 = ~Quayle, twój głos jest jakiś... dziwny.~
@2360 = ~Quayle~
@2361 = ~[QUAYLE 1] Samotnie na nadbrzeżnym trakcie!  No czy to mądre?~ [%tutu_var%QUAYL01]
@2362 = ~[QUAYLE 2] Żyj sprytnie!  Żyj długo!  W nogi!~ [%tutu_var%QUAYL02]
@2363 = ~[QUAYLE 4] Ta drużyna może jednak czegoś się w końcu nauczy!~ [%tutu_var%QUAYL04]
@2364 = ~[QUAYLE 5] Cud, że starcza wam rozumu na oddychanie!  Zachowujcie się jakoś!~ [%tutu_var%QUAYL05]
@2365 = ~[QUAYLE 6] Jedynie ociężali na umyśle poprą tak złą sprawę!  Ja tego nie ścierpię!~ [%tutu_var%QUAYL06]
@2366 = ~[QUAYLE 7] Zgłupiałem przy was tak, że niemal wam w tym dorównuję!  Nie da się was niczego nauczyć!  Żegnajcie!~ [%tutu_var%QUAYL07]
@2367 = ~[QUAYLE 8] W końcu pojęliście głębię mojego zdumiewającego umysłu!~ [%tutu_var%QUAYL08]
@2368 = ~[QUAYLE 9] Jeśli nie dacie mi odpocząć, zgłupieję jak wy!~ [%tutu_var%QUAYL09]
@2369 = ~[QUAYLE 10] Bez roboty mózg rdzewieje!  Dalejże, zróbmy coś!~ [%tutu_var%QUAYL10]
@2370 = ~[QUAYLE 3]~ [%tutu_var%QUAYL03]
@2371 = ~[QUAYLE 38]~ [%tutu_var%QUAYL38]
@2372 = ~[QUAYLE 39]~ [%tutu_var%QUAYL39]
@2373 = ~[QUAYLE 11] Hej! Potrzebny mi uzdrowiciel!~ [%tutu_var%QUAYL11]
@2374 = ~[QUAYLE 12] Odpadajace, stożkowate, i... eeee... zielone.~ [%tutu_var%QUAYL12]
@2375 = ~[QUAYLE 13]~ [%tutu_var%QUAYL13]
@2376 = ~[QUAYLE 14] Jeżeli jestem taki bystry, to co ja tu robię?~ [%tutu_var%QUAYL14]
@2377 = ~[QUAYLE 15]~ [%tutu_var%QUAYL15]
@2378 = ~[QUAYLE 16] Gdybym nie był tak inteligentny to bałbym się trochę... ciemności.~ [%tutu_var%QUAYL16]
@2379 = ~[QUAYLE 17] Czego?!~ [%tutu_var%QUAYL17]
@2380 = ~[QUAYLE 18] Chrząkacie?~ [%tutu_var%QUAYL18]
@2381 = ~[QUAYLE 19] Mogę w czymś... pomóc?~ [%tutu_var%QUAYL19]
@2382 = ~[QUAYLE 20] Jestem na to za cwany.~ [%tutu_var%QUAYL20]
@2383 = ~[QUAYLE 21] To wszystko?~ [%tutu_var%QUAYL21]
@2384 = ~[QUAYLE 22] Nie ma lepszego.~ [%tutu_var%QUAYL22]
@2385 = ~[QUAYLE 27] Władca świata, hmmm?  Tylko wtedy, gdyby wybierano... eee... wedle cnót i nietuzinkowego umysłu.~ [%tutu_var%QUAYL27]
@2386 = ~[QUAYLE 28] Istotnie, z każdą chwilą się „rozrastasz”.  Choć nie mam pojęcia w czym ci pomoże tłusty pysk.~ [%tutu_var%QUAYL28]
@2387 = ~[QUAYLE 29] Tak?!  Mam więcej rozumu w swoim małych palcu, niż ty w swoim małym palcu!  Nie... poczekaj chwilę.~ [%tutu_var%QUAYL29]
@2388 = ~[QUAYLE 30] Skłonność do gwałtu i przemocy jest cechą tempaków!~ [%tutu_var%QUAYL30]
@2389 = ~[QUAYLE 31] Niezwracaj uwagi na to, co gadają.  Inteligentne osoby i tak czerpią radość z twej muzyki.~ [%tutu_var%QUAYL31]
@2390 = ~[QUAYLE 37] Jeśli potrzebna wam pomoc... no, wiecie... dajcie mi znać.  Jestem tu, by pomagać.~ [%tutu_var%QUAYL37]
@2391 = ~[QUAYLE 35] Ja z pewnością LEPIEJ bym sobie z tym poradził.~ [%tutu_var%QUAYL35]
@2392 = ~[QUAYLE 36] Gdybyście byli mądrzejsi, bardziej byście się cieszyli z mojej obecności.~ [%tutu_var%QUAYL36]
@2393 = ~[QUAYLE 40] Durnie zawiodą tam, gdzie mądrzy przeżyją.~ [%tutu_var%QUAYL40]
@2394 = ~[QUAYLE 41] Tiax.  Gdybyś mnie spytał, to rzekłbym że jesteś... za głupi, by dać sobie w życiu radę.~ [%tutu_var%QUAYL41]
@2395 = ~[QUAYLE 33] Nie sądzisz chyba, że uwierzę, iż tego właśnie chciałeś?  Jestem za bystry, by się nie połąpać w twoich skrywanych obelgach!~ [%tutu_var%QUAYL33]
@2396 = ~[QUAYLE 32] Oooo, obraź mnie raz jeszcze.  Tym razem jednak pomyśl przedtem trochę.~ [%tutu_var%QUAYL32]
@2397 = ~[QUAYLE 34] Kto nauczył tę małpę gadać?!  Czego to dzisiaj nie wymyślą!~ [%tutu_var%QUAYL34]
@2398 = ~Zapytany o przeszłość, QUAYLE opowie o swym uwielbieniu dla Baravara o Płaszczu z Cienia, o poznawaniu sztuki magii i o tym, że w porównaniu z innymi jest niezwykle sprytny. Gdy tylko osiągnął pełnoletność, rozpoczął samodzielne życie, bowiem - jak sam utrzymuje - był zbyt zdolny, by pozostać w tłamszącym go otoczeniu. Co jednak dziwne, z jego wypowiedzi można jednak wywnioskować, że jego odejście nikogo nie zmartwiło. Quayle wspomni, iż magię i wiarę w Baravara poznał dzięki gnomowi imieniem Gifos. Jego nauczyciel szybko jednak rozkazał mu ruszyć własną drogą. Od tego czasu Quayle przemierza Wybrzeże Mieczy poszukując tych, którzy zechcą zaakceptować jego "mądrość i instrukcje". Zdaje się, że ten spacer należy do niezwykle długich.~ [DUMMYSND]
@2399 = ~Och, nie brakowało ludzi błagających mnie, żebym się do nich przyłączył, zapewniam cię. Musisz uważać się za szczęśliwca, że właśnie ciebie wybrałem.~ ~Och, nie brakowało ludzi błagających mnie, żebym się do nich przyłączył, zapewniam cię. Musisz uważać się za szczęściarę, że właśnie ciebie wybrałem.~
@2400 = ~Cóż, nie jesteś tak beznadziejnie tępy jak inni. Wiesz, że jeden idiota NIE ZGODZIŁ SIĘ przyjąć mnie? Niedorzeczne!~ ~Cóż, nie jesteś tak beznadziejnie tępa jak inni. Wiesz, że jeden idiota NIE ZGODZIŁ SIĘ przyjąć mnie? Niedorzeczne!~
@2401 = ~Trochę dlatego, że sam nadal mam nadzieję wbić ci coś do twojej biednej, miniaturowej głowy. Jak to możliwe, że masz taki mały mózg?~
@2402 = ~Nie mam pojęcia... em, nie, oczywiście, że wiem! Znam odpowiedź na każde pytanie! To była... to była moja zachcianka. Tak, właśnie.~
@2403 = ~Tylko najgłupsza i najbardziej niewdzięczna osoba upadłaby tak nisko, żeby zadawać takie pytania osobie o mojej rozległej i wspaniałej inteligencji. Czy nie widzisz, mój biedny, zagubiony przyjacielu, że mogę to uznać za obrazę i zwyczajnie odejść?~ ~Tylko najgłupsza i najbardziej niewdzięczna osoba upadłaby tak nisko, żeby zadawać takie pytania osobie o mojej rozległej i wspaniałej inteligencji. Czy nie widzisz, moja biedna, zagubiona przyjaciółko, że mogę to uznać za obrazę i zwyczajnie odejść?~
@2404 = ~Ponieważ widzę, że ze zniecierpliwieniem czekasz na moją poradę i chciałbyś uszczknąć mojej wiedzy. Wygląda na to, że się nie myliłem.~ ~Ponieważ widzę, że ze zniecierpliwieniem czekasz na moją poradę i chciałabyś uszczknąć mojej wiedzy. Wygląda na to, że się nie myliłem.~
@2405 = ~To był twój szczęśliwy dzień, mój drogi. Nie pytaj dlaczego tak się stało, po prostu dziękuj niebiosom - i mi.~ ~To był twój szczęśliwy dzień, moja droga. Nie pytaj dlaczego tak się stało, po prostu dziękuj niebiosom - i mi.~
@2406 = ~Jestem pewien, że to tylko tymczasowe. Niedługo znajdę grupę, której członkowie docenią moje uczone uwagi.~
@2407 = ~I tak nigdy mnie nie słuchasz. Twoja strata.~
@2408 = ~Mój biedny <CHARNAME>! Twój mózg po prostu nie radzi sobie ze zrozumieniem moich rad, czy tak?~ ~Moja biedna <CHARNAME>! Twój mózg po prostu nie radzi sobie ze zrozumieniem moich rad, czy tak?~
@2409 = ~Nieważne, dam je komuś innemu. Hej, ty! Och, to był tylko cień. A co mi tam. Hej, ty!~
@2410 = ~Muszę cię prosić o zachowanie grzecznego tonu! Obrażałeś mnie tyle razy, że nie wiem, jakim cudem nadal jestem z tobą!~ ~Muszę cię prosić o zachowanie grzecznego tonu! Obrażałaś mnie tyle razy, że nie wiem, jakim cudem nadal jestem z tobą!~
@2411 = ~Nie, <CHARNAME>, nie zrobię tego. Naucz się je doceniać.~
@2412 = ~Nie trać nadziei! Po prostu mocniej słuchaj a przestaniesz uważać je za "bezużyteczne".~
@2413 = ~Co tam sobie gadasz? Na pewno coś głupiego.~
@2414 = ~Bezużyteczne? To metafora "znacznie ważniejszych"?~
@2415 = ~(Quayle pyszni się ostentacyjnie.)~
@2416 = ~Wiedziałem, że kiedyś to zauważysz! Nawet ktoś o twojej ograniczonej inteligencji nie mógłby pominąć tego faktu!~
@2417 = ~W istocie tak jest.~
@2418 = ~I jestem wyjątkowo przystojny, nie zapominaj o tym!~
@2419 = ~Zawsze mówiłem, że jestem najinteligentniejszym gnomem w całym Faerunie. Dobrze, że ty też to sobie uświadomiłeś.~ ~Zawsze mówiłem, że jestem najinteligentniejszym gnomem w całym Faerunie. Dobrze, że ty też to sobie uświadomiłaś.~
@2420 = ~Musisz jeszcze zobaczyć, jak zachowuję się w stosunku do kobiet. Przy nich mój mózg pracuje najbardziej wydajnie.~
@2421 = ~Dokładnie, <CHARNAME>. Cieszę się, że się zgadzasz.~
@2422 = ~I mam też najbardziej fascynujący nos!~
@2423 = ~Przekonasz się, że jestem najwspanialszym przyjacielem!~
@2424 = ~W rzeczy samej, posłuchaj tylko moich nauk i instrukcji, a zdobędziesz ogromną wiedzę. Jestem kapłanem Baravara o Płaszczu z Cienia, a ponadto potężnym magiem. Ja, och... wyćwiczyłem magię do perfekcji tak szybko, że ograniczone, przeciętne osoby z mojej wioski zmusiły mnie do odejścia, jak tylko dorosłem. Nie mogli znieść młodzika uczącego ich, jak wykonywać rzeczy prawidłowo, sam widzisz...~ ~W rzeczy samej, posłuchaj tylko moich nauk i instrukcji, a zdobędziesz ogromną wiedzę. Jestem kapłanem Baravara o Płaszczu z Cienia, a ponadto potężnym magiem. Ja, och... wyćwiczyłem magię do perfekcji tak szybko, że ograniczone, przeciętne osoby z mojej wioski zmusiły mnie do odejścia, jak tylko dorosłem. Nie mogli znieść młodzika uczącego ich, jak wykonywać rzeczy prawidłowo, sama widzisz...~
@2425 = ~Ale cieszę się - byłem zbyt utalentowany, żeby pozostać w stanie stagnacji. Pobierałem nauki u Gifosa i on sam powiedział, że nie mogę być zanudzany nauką rzeczy, których uczą się inni, więc lepiej, żebym odszedł samemu zdobywać praktyczną wiedzę magiczną podczas podróży. Tak, tak powiedział. Więc teraz właśnie to robię - i, prawdę mówiąc, myślę, że jestem teraz na takim poziomie, że mógłbym uczyć każdego... ba! Mógłbym uczyć w Wieży Arkanów w Luskan... co najmniej - wiele lat temu, gdyby nie zazdrość i intrygi...~
@2426 = ~Nie zasługujesz nawet na pojedynczy powiew mojego kolosalnego mózgu... Czekaj! Gdzie idziesz?~
@2427 = ~Jestem najinteligentniejszą istotą na Torilu... Czy czujesz mój zadziwiający mózg?~
@2428 = ~(Tiax mamrocze coś do samego siebie, prawdopodobnie plany powstania nadchodzącego wielkiego imperium Cyrika. To oczywiste, że Tiax chce zapanować nad światem, ale dobrze byłoby dowiedzieć się o nim czegoś więcej...)~ [X#BLANKD]
@2429 = ~(By nie dowiedzieć się rzeczy, których nie chcesz o Tiaxie wiedzieć, decydujesz, że nie możesz zawracać sobie tym głowy.)~
@2430 = ~Więc, Tiax, czy możesz opowiedzieć mi więcej o sobie?~
@2431 = ~(Zadajesz Tiaxowi mnóstwo osobistych pytań.)~
@2432 = ~(Zadajesz Tiaxowi wiele dociekliwych pytań o jego przeszłość.)~
@2433 = ~(W sposób przyjazny i uprzejmy rozmawiasz z Tiaxem o jego problemach i marzeniach, mając nadzieję zdobyć sobie jego zaufanie.)~
@2434 = ~(Zwykłeś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Tiaxa, by powiedział Ci więcej o sobie.)~ ~(Zwykłaś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Tiaxa, by powiedział Ci więcej o sobie.)~
@2435 = ~Słuchaj, szalony gnomie, zechcesz się wreszcie zamknąć raz na zawsze?~
@2436 = ~Więc, Tiax, kiedy wreszcie zapanujesz nad światem?~
@2437 = ~Tiax rządzi wszystkim!~
@2438 = ~Tiax, twój głos jest jakiś... dziwny.~
@2439 = ~Tiax~
@2440 = ~[TIAX 1] Wy! Tiax do was mówi, jak było przeznaczone!~ [%tutu_var%TIAXX01]
@2441 = ~[TIAX 2] Tiax będzie rządził... z pewnej odległości!~ [%tutu_var%TIAXX02]
@2442 = ~[TIAX 4] Tiax jest zachwycony tą drużyną! Będziecie mu służyć, kiedy obejmie władzę.~ [%tutu_var%TIAXX04]
@2443 = ~[TIAX 5] Tiax nie bardzo widzi, jak mu to pomoże w jego karierze!~ [%tutu_var%TIAXX05]
@2444 = ~[TIAX 6] Jeśli nadal nie będziecie dbali o zyski, Tiax zwiąże swój los z kim innym.~ [%tutu_var%TIAXX06]
@2445 = ~[TIAX 7] Nie jesteście warci zasiadania u stóp wielkiego Tiaxa! Kogo innego wyniosę na to stanowisko!~ [%tutu_var%TIAXX07]
@2446 = ~[TIAX 8] Tak właśnie być powinno! Tiaxowi przeznaczono władzę!~ [%tutu_var%TIAXX08]
@2447 = ~[TIAX 9] Aby rządzić, Tiax musi pierwej odpocząć!~ [%tutu_var%TIAXX09]
@2448 = ~[TIAX 10] Nie zawładniemy światem, jeśli będziemy tu tkwili bezczynnie!~ [%tutu_var%TIAXX10]
@2449 = ~[TIAX 3] Tiax wasz zniszczy!~ [%tutu_var%TIAXX03]
@2450 = ~[TIAX 38]~ [%tutu_var%TIAXX38]
@2451 = ~[TIAX 39]~ [%tutu_var%TIAXX39]
@2452 = ~[TIAX 11] Niechaj los się pośpieszy. Tiax wcale nie czuje się dobrze...~ [%tutu_var%TIAXX11]
@2453 = ~[TIAX 12] Kiedy Tiax obejmie tu rządy, z drzew tej kniei zbuduje się podnóżek do jego tronu!~ [%tutu_var%TIAXX12]
@2454 = ~[TIAX 13] Kiedy Tiax obejmie rządy, z gruzów tego miasta zbuduje się jego zamek!~ [%tutu_var%TIAXX13]
@2455 = ~[TIAX 14] Dlaczego Tiax musi przełazić przez tak mokre dziury? Cyric nic nie mówił o wilgoci w butach!~ [%tutu_var%TIAXX14]
@2456 = ~[TIAX 15] Tiax musi mrużyć oczy w blasku słońca! Któregoś dnia... weźmie na tym odwet!~ [%tutu_var%TIAXX15]
@2457 = ~[TIAX 16] Noc się OŚMIELA zaćmić wzrok Tiaxa?!~ [%tutu_var%TIAXX16]
@2458 = ~[TIAX 17] Kto jest na tyle zuchwały, by drażnić Tiaxa?!~ [%tutu_var%TIAXX17]
@2459 = ~[TIAX 18] Tiax słyszy.~ [%tutu_var%TIAXX18]
@2460 = ~[TIAX 19] Niedługo przyjdzie czekać i rządził będzie Tiax!~ [%tutu_var%TIAXX19]
@2461 = ~[TIAX 20] Tiax to Tiax.~ [%tutu_var%TIAXX20]
@2462 = ~[TIAX 21] Tiax BĘDZIE władał WSZĘDZIE!~ [%tutu_var%TIAXX21]
@2463 = ~[TIAX 22] Tiax idzie. Z drogi!~ [%tutu_var%TIAXX22]
@2464 = ~[TIAX 27] I co ci da twoja uczoność, kiedy Tiax obejmie władzę? Będziesz ot, księciem na kupie łajna!~ [%tutu_var%TIAXX27]
@2465 = ~[TIAX 28] Bystryś, ani słowa... ale nikt nie przechytrzy Tiaxa!~ [%tutu_var%TIAXX28]
@2466 = ~[TIAX 29] Chcesz zadrwić ze mnie? Ty ośle!~ [%tutu_var%TIAXX29]
@2467 = ~[TIAX 30] Cały świat zadrży pod stopą Tiaxa!~ [%tutu_var%TIAXX30]
@2468 = ~[TIAX 31] Tiax i jego wielkość zgniotą cię jak pluskwę, ty... ty bezczelna PLUSKWO!~ [%tutu_var%TIAXX31]
@2469 = ~[TIAX 35] Wasze cele są niczym w porównaniu ze wspaniałością Tiaxa!~ [%tutu_var%TIAXX35]
@2470 = ~[TIAX 36] Róbcie co chcecie, ale zda się to na nic! Tiax musi władać!~ [%tutu_var%TIAXX36]
@2471 = ~[TIAX 37] Czy Tiax wam wspominał, że będzie władcą? To nieuniknione.~ [%tutu_var%TIAXX37]
@2472 = ~[TIAX 40] Przekleństwo! Uciekasz przed władztwem Tiaxa w śmierć! Ty tchórzu!~ [%tutu_var%TIAXX40]
@2473 = ~[TIAX 41] Ha Ha HA! Mądrala zdycha, i Tiax dojdzie do WŁADZY!~ [%tutu_var%TIAXX41]
@2474 = ~[TIAX 32] Wasze obraźliwe uwagi niewiele dla mnie znaczą. Tiax wie, że będzie władał światem.~ [%tutu_var%TIAXX32]
@2475 = ~[TIAX 33] Ty tępy... barani łbie. Tiax cię zgnoi, ty głupi... Kiedy będzie rządził!~ [%tutu_var%TIAXX33]
@2476 = ~[TIAX 34] Daj odpocząć językowi! Taka jest wola Tiaxa!~ [%tutu_var%TIAXX34]
@2477 = ~Zapytany o przeszłość, TIAX kompletnie cię ignoruje, ogłaszając na głos co czeka go w przyszłości. Jest niewątpliwie wyznawcą Cyrika, a także posiadł odrobinę jego szaleństwa. Tiax jest całkowicie przekonany, że jego przeznaczeniem jest władza nad światem, i w swej żarliwości nie widzi jak absurdalny jest jego cel. Na razie, Tiax sprawia wrażenie nieszkodliwego.~ [DUMMYSND]
@2478 = ~Jak śmiesz obrażać potężnego Tiaxa? Za twą zuchwałość przybije ci stopy do sufitu!~
@2479 = ~Tiax cię zignoruje! Będzie wszędzie głosił słowo Cyrika!~
@2480 = ~Tiax się nie zamknie! Gdy już zawładnie światem sprawi, że WSZYSCY zamilkną i będą słuchali Tiaxa! Och, no i Cyrika... czasami.~
@2481 = ~Cóż za bezczelność! Będziesz za to po wieki pracował<HESHE> w latrynie... a potem przez kolejny tydzień żywił<HESHE> się samymi brokułami!~
@2482 = ~Tiax nie jest szalony! Jest uosobieniem Rozsądku i Oświecenia, i wszyscy powinni dążyć, by być tacy, jak on! Tako rzecze Cyric!~
@2483 = ~Cicho, heretyku! Gdy Tiax będzie rządził, to ty zamilkniesz!~
@2484 = ~Tiax nie zamilknie, póki nie będzie rządził światem!~
@2485 = ~Przeszkodziłeś Tiaxowi Wielkiemu swym bezmyślnym pytaniem! Tiax ukarze cię srodze... kiedy już pomożesz mu objąć władzę.~ ~Przeszkodziłaś Tiaxowi Wielkiemu swym bezmyślnym pytaniem! Tiax ukarze cię srodze... kiedy już pomożesz mu objąć władzę.~
@2486 = ~Cyric rzekł, że w przyszłym miesiącu, ale to zależy od pogody!~
@2487 = ~Tiax będzie rządził światem, gdy Cyric mu każe!~
@2488 = ~Dziś lub jutro. W Alturiak po południu. Tako rzecze Cyric!~
@2489 = ~Przeznaczenie Tiaxa nie toleruje pytań! Idźcie i przygotujcie mu ścieżki!~
@2490 = ~Sługa Tiaxa, <CHARNAME>, powinien być cichy i posłuszny, a nie kwestionować woli Wielkiego Cyrika!~ ~Służka Tiaxa, <CHARNAME>, powinna być cicha i posłuszna, a nie kwestionować woli Wielkiego Cyrika!~
@2491 = ~Powinieneś trwożyć się tego dnia, niewolniku, gdyż Tiax zdecyduje wtedy, czy ma pozwolić ci dalej żyć. Póki co masz jego pozwolenie.~ ~Powinnaś trwożyć się tego dnia, niewolnico, gdyż Tiax zdecyduje wtedy, czy ma pozwolić ci dalej żyć. Póki co masz jego pozwolenie.~
@2492 = ~Jak to możliwe, że Tiax jeszcze nie jest Nadrzędnym Władcą wszechświata? Ktoś za to beknie!~
@2493 = ~Tiax będzie rządził wtedy, gdy Tiax zechce rządzić, i Tiax chce rządzić teraz!~
@2494 = ~Dlaczego Tiax jeszcze nie rządzi? Ty, sługusie, przynieś mi cały świat! W tej chwili, albo twe lędźwie wypełni roztopiona skała!~
@2495 = ~Tiax będzie rządził, gdyż tak obiecał mu Cyric, a Książę Kłamstw nigdy nie kłamie! Eee...~
@2496 = ~Hmm, nie jesteś tak tępy, jak Tiax myślał. Bardzo dobrze, oferuję ci posadę osobistego sługi Tiaxa, z rzadkim przywilejem polerowania paznokci Tiaxa i opowiadania mu bajek na dobranoc! I lepiej, żeby to były dobre bajki, gdyż wielki będzie gniew Tiaxa, jeśli okażą się kiepskie!~ ~Hmm, nie jesteś tak tępa, jak Tiax myślał. Bardzo dobrze, oferuję ci posadę osobistej służki Tiaxa, z rzadkim przywilejem polerowania paznokci Tiaxa i opowiadania mu bajek na dobranoc! I lepiej, żeby to były dobre bajki, gdyż wielki będzie gniew Tiaxa, jeśli okażą się kiepskie!~
@2497 = ~Tiax zgadza się! Tiax mianował cię swym osobistym obwoływaczem!~
@2498 = ~Niebiosa zatrzęsą się, a Dziewięć Piekieł zamarznie, gdy Tiax będzie rządził! Och, a potem nadejdzie wielka czekoladowa burza! Tak, niewolno mi zapomnieć o wielkiej czekoladowej burzy...~
@2499 = ~Tiax będzie rządził, gdyż jest tego godzien! Uklęknij przed nim, i wyrzeknij się swych heretyckich praktyk, aby służyć Tiaxowi, jak cię powołano!~
@2500 = ~Tiax skruszy Ao, uczyni Mystrę swą nierządnicą, zrzuci Helma ze schodów, i umieści Cyrika na właściwej... eee... eee... nieważne.~
@2501 = ~Niewolnicy Tiaxa zbudują zamek z czaszek jego nieprzyjaciół na  szczycie Celesti, a ścieżkę do niego wyłożą ich kośćmi! I wtedy Tiax będzie rządził!~
@2502 = ~Z drogi przed nowym bóstwem, gdyż wniebowstąpienie Tiaxa jest kwestią godzin... nie, minut! Rozpocznijcie odliczanie, niewolnicy!~
@2503 = ~Tiaxowi dane jest rządzenie, choć twe towarzystwo go cieszy... Być może jego gniew powinien cię ominąć.~
@2504 = ~W jaki sposób wielki Tiax został wybrańcem Cyrika? Tiax był niegdyś nieszczęsnym gnomem, i zwał się... Telliax Kamieniozłoty z Athkatli. Była to cudowna latorośl. Tiax okradł nadzorcę Złodziei Cienia, i strachliwy ojciec Tiaxa wysłał go w świat u boku wędrownego heretyka czczącego Baervana Włóczykija. Dłoń Cyrika sprawiła, że Tiax skręcił kostkę podczas najazdu bandytów i został przez nich pojmany. Tiax po raz pierwszy stanął w obliczu Cyrika, gdy miał mu zostać złożony w ofierze. Ale nie uląkł się, wcale - Wielki Tiax nie zlęknie się byle podrzędnych bandziorów. Tiax podszedł do ołtarza i sam umieścił na nim swą głowę. Ale sługa Cyrika, który miał podciąć mu gardło, ujrzał, że Tiax jest Wybrańcem, i odstąpił.~
@2505 = ~"On żyje. Cóż za duch! Książę Kłamstw potrzebuje takich służących, jak ty! Znajdźcie innego niewolnika do poświęcenia; ten należy teraz do mnie."~
@2506 = ~I to od niego Tiax nauczył się o Cyriku i jego wielkim przeznaczeniu. A teraz, hmm... Tiax uznał za słuszne nominowania cię na Strażnika Potężnych Kapci Tiaxa! Osiemset kapci – wszystkimi zarządzasz, niewolniku. Tiax jest dziś łaskawy.~
@2507 = ~Gdzie jest raport postępu dominacji nad Faerunem, niewolniku? Ociągasz się z nim! Tiax nie będzie tolerował opieszałości! Niech plagi spadną na twą bieliznę!~
@2508 = ~Tiax rządzi całym światem w imieniu Cyrika. Wszyscy na kolana przed Tiaxem! Na kolana!~
@2509 = ~Kelsen Kamieniozłoty to imię ojca Tiaxa. Wciąż nie może wyjść z podziwu nad wspaniałym owocem swych lędźwi.~
@2510 = ~Chwalcie Cyrika, albo okropny gniew Tiaxa was dosięgnie!~
@2511 = ~(Przypatrujesz się swemu smutnemu towarzyszowi i przez chwilę sam<HESHE> masz ochotę westchnąć. Xan zauważa twe zainteresowanie i rzuca błyskawiczne spojrzenie swych ciemnych oczu w twoją stronę.) <CHARNAME>, o co chodzi?~ [X#BLANK]
@2512 = ~Xan, co słychać?~
@2513 = ~(uśmiechnij się do Xana)~
@2514 = ~(weź Xana za rękę)~
@2515 = ~Czy mogę cię jakoś rozweselić?~
@2516 = ~(idź przez chwilę obok Xana)~
@2517 = ~(pocałuj Xana)~
@2518 = ~(obejmij Xana)~
@2519 = ~(podejdź do Xana od tyłu i obejmij go w pasie)~
@2520 = ~Dlaczego się o mnie martwisz?~
@2521 = ~Xan, kim jesteśmy dla siebie? Przyjaciółmi, przelotnymi znajomymi, sojusznikami w walce?~
@2522 = ~Xan, naprawdę, naprawdę uważam, że powinniśmy zostać przyjaciółmi. Nic więcej.~
@2523 = ~Xan, bardzo cię lubię, ale... proszę, nie flirtuj ze mną więcej.~
@2524 = ~(potrząsasz głową i odwracasz się)~
@2525 = ~Xan, twój głos jest jakiś... dziwny.~
@2526 = ~Xan~
@2527 = ~[XAN 1] Dzięki za wolność, przyjaciele, zbyt długo tkwiłem w tych ponurych lochach.~ [%tutu_var%XANNN01]
@2528 = ~[XAN 2] Przepadliśmy, uciekajmy, póki jeszcze możemy.~ [%tutu_var%XANNN02]
@2529 = ~[XAN 4] Może i uda nam się przeżyć nieco dłużej, niż myślałem.~ [%tutu_var%XANNN04]
@2530 = ~[XAN 5] Ta drużyna dziś jest wyjątkowo beznadziejna!~ [%tutu_var%XANNN05]
@2531 = ~[XAN 6] Trzymajcie się zła i spotka nas koniec, na jaki zasłużyliśmy.~ [%tutu_var%XANNN06]
@2532 = ~[XAN 7] Nie wolno mi popierać takich działań!  Muszę pożegnać tak barbarzyńską kompanię.~ [%tutu_var%XANNN07]
@2533 = ~[XAN 8] Jako przywódca dołożę wszelkich starań, aby przynajmniej niektórzy wyszli z tego cało.~ [%tutu_var%XANNN08]
@2534 = ~[XAN 9] Z pewnością padnę z wyczerpania, zanim uda mi się paść na polu bitwy.~ [%tutu_var%XANNN09]
@2535 = ~[XAN 10] Jeśli przeznaczono nam klęskę, nie każmy jej za długo czekać!~ [%tutu_var%XANNN10]
@2536 = ~[XAN 3] Naprzód, choć to daremne!~ [%tutu_var%XANNN03]
@2537 = ~[XAN 38]~ [%tutu_var%XANNN38]
@2538 = ~[XAN 39]~ [%tutu_var%XANNN39]
@2539 = ~[XAN 11] Moje rany są zbyt poważne, jestem już trupem.~ [%tutu_var%XANNN11]
@2540 = ~[XAN 12] Wobec majestatu kniei czuję się mały i nędzny.~ [%tutu_var%XANNN12]
@2541 = ~[XAN 13] W miejskim gwarze czuję się nikczemną kruszyną.~ [%tutu_var%XANNN13]
@2542 = ~[XAN 14]~ [%tutu_var%XANNN14]
@2543 = ~[XAN 15] Słońce świeci, ja zaś nie bez zdziwienia stwierdzam, że udało nam się przeżyć kolejny dzień.~ [%tutu_var%XANNN15]
@2544 = ~[XAN 16]~ [%tutu_var%XANNN16]
@2545 = ~[XAN 17] Czeka nas zguba.~ [%tutu_var%XANNN17]
@2546 = ~[XAN 18] Życie jest beznadziejne.~ [%tutu_var%XANNN18]
@2547 = ~[XAN 19] Nasza wyprawa jest daremna.~ [%tutu_var%XANNN19]
@2548 = ~[XAN 20] Cokolwiek.~ [%tutu_var%XANNN20]
@2549 = ~[XAN 21] W czym sęk?~ [%tutu_var%XANNN21]
@2550 = ~[XAN 22] Jeżeli chcecie.~ [%tutu_var%XANNN22]
@2551 = ~[XAN 27] Eldoth, mógłbyś stanąć nieco dalej, ten smród jest dość przykry.~ [%tutu_var%XANNN27]
@2552 = ~[XAN 28] Eldoth, mógłbyś spróbować być trochę grzeczniejszy dla towarzyszy?~ [%tutu_var%XANNN28]
@2553 = ~[XAN 29] Eldoth, zrób nam tę przyjemność i daj się zabić w następnej walce.~ [%tutu_var%XANNN29]
@2554 = ~[XAN 30] Czy kiedykolwiek, Ajantisie, zastanowiłeś się, jak miałkie są twoje wywody?~ [%tutu_var%XANNN30]
@2555 = ~[XAN 31] Wygląda na to, że nasz zajadły zwolennik samobójstw żyje w świecie czerni i bieli.~ [%tutu_var%XANNN31]
@2556 = ~[XAN 35] Twoja głupota doprowadzi cię do niechybnej zguby.~ [%tutu_var%XANNN35]
@2557 = ~[XAN 36] Jak ktoś ma takich towarzyszy jak ty, to obejdzie się bez wrogów.~ [%tutu_var%XANNN36]
@2558 = ~[XAN 37] Przy tobie czuję, że jednak mamy szansę.~ [%tutu_var%XANNN37]
@2559 = ~[XAN 40] Kolejna ofiara tej naszej beznadziejnej krucjaty.~ [%tutu_var%XANNN40]
@2560 = ~[XAN 41] Żałowałbym Eldotha, gdyby nie było mi tak radośnie.~ [%tutu_var%XANNN41]
@2561 = ~[XAN 32] Gdyby potrzebna mi była twoja opinia, byłbym o nią zapytał.~ [%tutu_var%XANNN32]
@2562 = ~[XAN 34] Nie sądź, że możesz mnie obrażać w nieskończoność.~ [%tutu_var%XANNN34]
@2563 = ~[XAN 33] Mam nadzieję, że zostało to powiedziane w dobrej wierze.~ [%tutu_var%XANNN33]
@2564 = ~Zapytany o przeszłość, XAN z nostalgią opowie o domu w elfickiej fortecy Evereska i o swojej roli wśród Szarych Płaszczy. Wszystko wskazuje, że to on miał zbadać wydarzenia kryjące się za niedoborem rudy żelaza, określić przyczynę tego faktu i upewnić się, że nie wiąże się z tym żadne wielkie niebezpieczeństwo. Zadanie to z pewnością nie należało do najprostszych, ale on - mimo obaw - wziął na siebie tę odpowiedzialność. Wygląda jednak na to, że Xan do wszystkiego podchodzi z obawą, choć poświęcił swe życie poznawaniu magii i stań się utalentowanym czarodziejem. Niestety oddanie sztuce sprawiło, iż pozostało mu niewiele czasu na przyjaźnie i rozrywkę. Sprawia wrażenie niezwykle zdolnego i utalentowanego, choć nie mającego najlepszego wpływu na morale.~ [DUMMYSND]
@2565 = ~Przyjaciółmi? (Xan uśmiecha się sztucznie.)~
@2566 = ~(Jego twarz ciemnieje.) Tak... przyjaciółmi... no pewnie.~
@2567 = ~Chcę być choć trochę pomocny, tak. Więc pewnie "sojusznikami w walce".~
@2568 = ~Słowo "przelotny" kojarzy mi się z przemijaniem, ze śmiercią, <CHARNAME>. Raczej nie użyłbym tego słowa.~
@2569 = ~Po co w ogóle pytasz? Dziś, jutro, pojutrze - zginiemy nie bacząc na to, kim dla siebie jesteśmy.~
@2570 = ~Ponieważ ja... nie, <CHARNAME>, to nie czas i miejsce by mówić o takich rzeczach.~
@2571 = ~Martwię się? (Xan próbuje wyglądać obojętnie. Ale smutek w jego oczach mówi Ci wszystko.)~
@2572 = ~Nie mam nikogo innego, o kogo mógłbym się martwić, <CHARNAME>. Większość mej rodziny nie żyje; ci, którym udało się przeżyć są albo na Evermeet, daleko poza moim zasięgiem, albo zostali w Everesce, łudząc się, że są bezpieczni w jej murach. Największym pragnieniem mego serca jest abyś i ty była gdzieś bezpieczna.~
@2573 = ~(Xan kłania się formalnie.) Mógłbym dać ci całą listę powodów... ale obawiam się, że to strasznie by nas opóźniło.~
@2574 = ~<CHARNAME>, jesteś pewna, że nie jesteś kapłanką Sune, albo jej naśladowczynią?~
@2575 = ~(Xan w roztargnieniu opiera się na Tobie, niemal przewracając Cię. Widząc swój błąd, gwałtownie obraca się i patrzy na Ciebie z największą grozą.) Wybacz mi, <CHARNAME>. W ostatnich dniach nie jestem sobą.~
@2576 = ~(Xan powoli odwraca się w Twych ramionach i odsuwa zabłąkany kosmyk włosów  z Twej twarzy.) Dlaczego ścigasz mnie z taką determinacją? (wzdycha) Choć przyznaję, mógłbym sobie zadać to samo pytanie.~
@2577 = ~(W mgnieniu oka Xan wyciąga z pochwy księżycowe ostrze i odwraca się trzymając miecz w pogotowiu. Gdy dostrzega Ciebie, jego ramię opada bezsilnie a jego usta zamierają półotwarte.) <CHARNAME>, okropnie mnie wystraszyłaś. Cokolwiek się zdarzy, nie rób tego więcej.~
@2578 = ~<CHARNAME>... (Łagodność z jaką Xan szepcze Twe imię jest zdumiewająca. Jego uścisk jest całkiem silny i stojąc trzydzieści centymetrów od niego czujesz ciepło bijące z jego skóry. Gdy Xan wreszcie puszcza Cię ze swych ramion, jego palce gładzą Twój policzek paląc go, a jego oczy zdają się spalać Twoją twarz.)~
@2579 = ~(Jego uścisk jest ciepły i to dziwnie znajome uczucie czuć przy sobie ciało innego elfa, tak smukłe i podobne do Twojego. Gdy Xan obejmuje Cię ciaśniej, głaszcząc Twe ramiona i szepcząc do Twego ucha, doznajesz nowego uczucia – zewu swej elfiej krwi, dziedzictwa, które przez tak długi czas było ukryte. Jego przyciąganie jest radosne i kłopotliwe jednocześnie, gdyż zostałaś wychowana przez człowieka i wśród ludzi, a jednak bardzo kojące. Gdy wymykasz się z objęć Xana, nie możesz oprzeć się wrażeniu, że właśnie złożyłaś krótką wizytę w domu ludu, którego krew płynie w Twych żyłach - Tel'Quessir.)~
@2580 = ~(Czujesz jak drży w Twych ramionach i gdy unosisz głowę uderza Cię to, jak ponura, samotna i rozpalona jest jego twarz. Xan wzdycha, gdy zauważa Twój wzrok.) Nie chcę cię stracić. Nie teraz, nie w najbliższej przyszłości, nigdy. Jak dziecko, trzymam się desperacko nadziei. Wygląda na to, że nigdy się nie nauczę, <CHARNAME>.~
@2581 = ~(Xan studiuje swoją księgę zaklęć i sroży się, unosząc wzrok.) <CHARNAME>, przepraszam, ale muszę przygotować czar. Jeśli wybaczysz...~
@2582 = ~(Dajesz Xanowi lekkiego całusa w policzek. Wygląda na zaskoczonego, ale nic nie mówi. Jednak gdy odchodzisz, słyszysz całkiem wyraźne westchnienie.)~
@2583 = ~Mogę cię prosić abyś więcej tego nie robiła? Nie jestem z kamienia, <CHARNAME>, choć czasem chciałbym.~
@2584 = ~Na twoim miejscu byłbym bardziej ostrożny – twój przyjaciel, Ajantis, nawet teraz rzuca w twoją stronę dość mroczne ukradkowe spojrzenia. Najlepiej będzie, jeśli szybko podejmiesz swe decyzje, <CHARNAME>.~
@2585 = ~<CHARNAME>, czy nie pomyliłaś mnie czasem z Coranem? (Xan krzywi się odwracając do Ciebie plecami.)~
@2586 = ~Szukasz towarzystwa? Wątpię abyś potrzebowała akurat mojego; prawdę mówiąc, nie widzę powodu, byśmy mieli teraz rozmawiać.~
@2587 = ~(Gdy podchodzisz do Xana, jego twarz rozjaśnia się znacznie i czarodziej kontynuuje swój marsz bardzo blisko twego boku.)~
@2588 = ~(Xan ponownie zaplątał się w swój płaszcz i musisz poczekać aż się wyplącze. Robiąc to unosi głowę; wygląda na ostrożnego i złego, jak gdyby bał się, że podeszłaś do niego aby się z niego pośmiać. Potem jego wzrok pada na Tobie i zdaje się mieć już gotową ripostę. Zamiast tego kiwa głową w milczeniu i pokazuje gestem, abyś szła dalej.)~
@2589 = ~(Idziecie dalej ramię w ramię tak, że wasze ramiona niemal się spotykają. Zauważasz, że palce Xana wykonują dziwny taniec, pieszcząc powietrze, jak gdyby chciał Cię wziąć za rękę. W następnej chwili jednak robi szeroki, zdecydowany krok w jedną stronę i idzie dalej w ogóle nie patrząc na Ciebie.)~
@2590 = ~Czy... zaśpiewasz dla mnie? Chciałbym usłyszeć coś pięknego pośród gwaru tłuszczy i ryku konających potworów. Jeśli chcesz, oczywiście.~
@2591 = ~Bez wątpienia wiele nauczyłaś się w Candlekeep. Podzielisz się ze mną swymi czarami? Nie spodziewam się, że znasz jakieś zaklęcia przerastające moje albo twoje zdolności magiczne, ale jednak, może któreś zaspokoi moją ciekawość, i, jeśli nalegasz – podniesie mnie na duchu.~
@2592 = ~Och, tak, jest coś takiego. Jeśli byłabyś nieco bardziej dyskretna w "wyplenianiu zła", "szerzeniu dobra" i "bronieniu niewinnych", uszczęśliwiłabyś mnie niezmiernie.~
@2593 = ~(Jego dłoń jest zimna i bez życia, jak dłoń umierającej osoby. Widząc Twoją reakcję, Xan uśmiecha się ironicznie.) Skoro i tak już jestem trupem, nie ma potrzeby udawać, że jest inaczej.~
@2594 = ~(Dygocąc lekko, wyszarpuje dłoń z Twojego uścisku.) Albo, po prostu, jestem przeziębiony i za dużo sobie wyobrażam. Choć to nie zmienia faktu, że i tak wkrótce umrzemy.~
@2595 = ~(Chwyta Twoją rękę w swoje dłonie, badając ją.) Słyszałaś o tym starym przesądzie? Każdy człowiek na Faerunie ma wypisany los na dłoni. To co lubi, a czego nie, zmartwienia, przyszłość, datę śmierci...~
@2596 = ~(Xan nagle puszcza Twą dłoń.) Nie. Nie chcę wiedzieć.~
@2597 = ~(Xan zafascynowany wpatruje się w Twoją dłoń, wyraźnie zapominając o świecie dookoła. Przez kilka chwil stoi zupełnie nieruchomo. Potem z westchnieniem chwyta Cię za rękę, Twoja dłoń bezpiecznie spoczywa w jego.)~
@2598 = ~(Xan przysuwa Twoją dłoń do swoich ust i szybko całuje koniuszki palców.) Jestem zawsze do twych usług, moja <CHARNAME>. Ale czekaj... to banalny i trywialny frazes rodem z ust wiecznie czuwających Helmitów.~
@2599 = ~Zważ na swe słowa, elfie!~
@2600 = ~Moje szczere przeprosiny, <CHARNAME>; nie wiem co mnie naszło. Niestety, twe towarzystwo i twój wpływ nie do końca dobrze mi służy.~
@2601 = ~(Xan unosi brew.) Z czego się śmiejesz, <CHARNAME>? Może z naszej nieuniknionej śmierci?~
@2602 = ~Przyznaję, nie rozumiem co wywołało twój uśmiech. Myślałbym, że nasze ostatnie nieszczęścia spowodowały zmianę w twoim spojrzeniu na świat, mylę się?~
@2603 = ~Tak, <CHARNAME>, twój uśmiech to piękny widok. Czy to chciałaś abym powiedział?~
@2604 = ~(uśmiecha się smutno) Chciałbym móc oglądać go częściej...~
@2605 = ~Przeżyję, tak myślę. Znaczy się, jeśli nie padnę na polu bitwy, co, przyznaję, jest dość prawdopodobne. ~
@2606 = ~(Xan rzuca ostre spojrzenie na Twe rysy i natychmiast łapie cię za dłoń.) Powinienem bardziej martwić się o ciebie. Twój przybrany ojciec nie żyje, nie możesz wrócić do domu, wrogowie nie tracą czasu i atakuję cię cały czas – mogę mieć tylko nadzieję, że uda ci się to przeżyć. (wzdycha) Choć wszelka nadzieja jest ułudą, jeśli pomyślisz o śmierci: nieuniknionej i nieustępliwej.~
@2607 = ~Cóż, żyję, i... (Xan nagle rumieni się.) Nieważne.~
@2608 = ~Życie jest takie puste... Nie mam już siły tego dalej ciągnąć. Ani pragnienia.~
@2609 = ~(Xan unosi brew.) Przecież jesteśmy, <CHARNAME>. Ale widzę, że chcesz bardziej... skromnej przyjaźni. Bardzo dobrze, nie będę ci się więcej narzucał.~
@2610 = ~(wzdycha) Zaufaj mi, <CHARNAME>, nie chcesz znać odpowiedzi.~
@2611 = ~Nie wiem, <CHARNAME>. Czasem chciałbym udawać, że te pytania w ogóle nie istnieją. ~
@2612 = ~(Xan kiwa głową.) Jesteśmy zgubieni, <CHARNAME>. Oboje, nie potrzeba więcej słów.~
@2613 = ~Chyba wszystkim na raz. Powiedziałbym inaczej, ale to wymyka się definicji. (wzdycha) I być może tak jest najlepiej.~
@2614 = ~To tak widać? Ach, ależ oczywiście: o wiele zbyt często rozpraszam twoją uwagę. (wzdycha) Nie ma odpowiedzi na twoje pytanie, <CHARNAME>. Nie trzeba powodu aby dbać o drugą osobę – po prostu to robimy. (Xan ofiaruje Ci mały, smutny uśmiech, nachyla się do ciebie i całuje w policzek.)~
@2615 = ~<CHARNAME>, chcesz aby za każdym gestem z potrzeby serca kryła się logika i rozsądek? Gdyby tak było, uciekałbym gdzie pieprz rośnie nawet teraz. Nie widzę logiki w trwaniu przy tobie, ciągłym obawianiu się o twe życie – dostrzegam w tym tylko ślepe szaleństwo. (wzdycha) Choć mówią, że nie ma większego szaleństwa, niż szaleństwo... troski.~
@2616 = ~Dlaczego? Ja... pewnie mógłbym spróbować przypomnieć sobie, jak to się zaczęło. Kiedy pierwszy raz cię spotkałem, <CHARNAME>, myślałem że oto spotkałem się ze swoją przeszłością. Zanim wciśnięto mi księżycowe ostrze do rąk, ja również żyłem beztrosko, bez żadnych obaw, wolny od obowiązków i obietnic, nie przerażony niekończącymi się misjami, negocjacjami, zdradami i innymi przywarami gatunku ludzkiego... Ale te czasy dawno odeszły i teraz widzę tylko ich odbicie w twych oczach. W skrócie, jesteś moim domem z dala od domu – piękną przypominajką tego, co mogłoby się zdarzyć...~
@2617 = ~(Xan zatrzymuje się gwałtownie i jego usta wykrzywiają się w ironicznym uśmiechu.) Masz pewną szczególną cechę, <CHARNAME>: kiedy zadajesz mi pytanie, nie przestaję mówić, póki głos mi nie zachrypnie. To chyba wystarczająca odpowiedź, nie uważasz?~
@2618 = ~<CHARNAME>, zadajesz pytanie, które zaprzątało umysły tysiąca kobiet i wciąż pozostało bez odpowiedzi. To jest - ~
@2619 = ~(Ku twej radości, Xan czerwieni się i krztusi w pół słowa. Zabiera mu niemal minutę opanowanie nagłego ataku kaszlu i gdy znów zdolny jest mówić, stanowczo odmawia kontynuowania rozmowy. Wciąż jednak perspektywa podrażnienia się z nim na temat tysiąca dziewic, domagających się jego troski, wygląda zachęcająco...)~
@2620 = ~(Zwinnie łapie Twe dłonie i odwraca się, niemal Cię przewracając.) <CHARNAME>, twe zasadzki są niewątpliwie bardziej przyjemne, niż zasadzki goblinów i orków, ale pewnego dnia wystraszysz mnie na śmierć. Nie żeby ktoś opłakiwał moją śmierć, ale jednak wolałbym tego uniknąć, jeśli to możliwe.~
@2621 = ~(Bierzesz go z zaskoczenia i przez moment wydaje się, że oboje przewrócicie się. Potem Xan powoli odzyskuje opanowanie i sięga po Twe dłonie, obejmując je swoimi. Całuje Cię szybko w dłonie i odchodzi nie mówiąc ani słowa.)~
@2622 = ~(Gdy Twe ręce obejmują go w pasie i Twój policzek dotyka jego ramienia, Xan wstrzymuje całkowicie oddech.) To było raczej dość niespodziewane, <CHARNAME>. Jak sądzę nie chciałaś sprawdzić moich magicznych składników, prawda? (wzdycha) Ale lepiej to przemilczmy.~
@2623 = ~(Zaskoczony Xan przydeptuje rąbek swego płaszcza i gdy robi kolejny krok, oboje lądujecie na ziemi, Twoje ramiona wciąż go obejmują. Gdy próbuje wyplątać się ze swoich szat, przybliżasz swoją twarz do jego, tak bliko, że miękki kosmyk jego brązowych włosów muska Cię w policzek, a jego wargi dotykają koniuszka twego nosa. Jego oddech i puls mieszają się z Twoim, nic nie mówicie przez prawie minutę. W końcu, gdy oboje wstajecie z ziemi, jego policzki płoną czerwienią i z premedytacją unika Twego wzroku.)~
@2624 = ~(Dłonie Xana lekko spoczywają na Twych ramionach.) Chciałbym móc zaoferować ci prawdziwe bezpieczeństwo, <CHARNAME>, nie te iluzje: krótkotrwałe i ulotne. Ale jeśli to małe pocieszenie doda ci otuchy, możesz prosić o nie kiedy tylko zechcesz. (wzdycha) Zakładając, oczywiście, że w tym czasie będę żyw.~
@2625 = ~(Xan nieobecny myślami odwzajemnia Twój krótki uścisk, potem zamiera, gdy wasze oczy spotykają się. Nie wiesz co w nich widzi, ale choć raz ich ponury wyraz zdaje się kruszyć. Oboje stoicie nieruchomo przez dłuższy czas, poczym on niechętnie odchodzi.)~
@2626 = ~(Xan sztywnieje, zaskoczony Twoją nagłą potrzebą, ale gdy kładziesz głowę na jego ramionach, obejmuje Cię powoli i niemal z czcią. Jego ciepły oddech wypełnia Twe włosy, palce delikatnie głaszczą Twe ramię, i gdy unosisz wzrok, widzisz w jego oczach nietypowe u niego uczucie szczęścia. Na kilka następnych minut zapomina o swych nieprzyjaciołach i nieszczęściach.)~
@2627 = ~(Powietrze jest chłodne i gdy podchodzisz do Xana, Twe ciało mimowolnie drży. Płynnym, błyskawicznym ruchem Xan odpina swój płaszcz i owija go ciasno dookoła was obojga. Gdy wtulasz się w niego, jego ramię zapuszcza się pod strój i obejmuje Cię w talii. Uścisk zdaje się zbyt intymny, ale jest Ci tak dobrze i ciepło, że ignorujesz to.)~
@2628 = ~(Xan ma jednak inne zdanie i po kilku sekundach z zakłopotaniem odchodzi, zostawiając płaszcz ciasno owinięty dookoła Twych ramion.)~
@2629 = ~(Gdy podchodzisz do Xana z błyskiem w oku, odwraca swoją głowę z powrotem w stronę szlaku i Twe usta trafiają tylko w policzek. Odwraca głowę zaskoczony, jego oczy badają Twoją twarz równie intensywnie, jak przed chwilą badały horyzont. Niezręczna chwila mija i Xan odwzajemnia pieszczotę, jego rysy łagodnieją, gdy ustami dotyka Twego czoła.)~
@2630 = ~(Przez kilka kolejnych godzin Xan zdecydowanie wygląda na mniej przygnębionego niż zwykle.)~
@2631 = ~(Wdajesz się w krótki, miękki pocałunek, i po kilku chwilach wasze wargi się rozdzielają. Xan wzdycha, jego twarz wyraża mieszankę tęsknoty i irytacji.) <CHARNAME>, chcesz aby moja śmierć była tak gorzka, jak to tylko możliwe? Jeśli tak, to postępuj tak dalej. Wiem, że nawet nie mam co prosić, ale spróbuję: przestań mnie męczyć. Przestałem odróżniać jawę od snu.~
@2632 = ~(Xan cofa się nim w ogóle masz szansę go dotknąć.) <CHARNAME>, doceniam twoje poczucie humoru, ale jest pewna granica między żartem a okrucieństwem. Nie przekraczaj jej. ~
@2633 = ~(Wasze usta zwierają się i na moment oczy Xana rozszerzają się w zdumieniu. Po chwili odpowiada na pocałunek i to, co mogło być przelotnym buziakiem, wkrótce staje się gorącym, namiętnym tańcem skóra przy skórze, gdy dajecie ponieść się uczuciom. Nie jesteś świadoma, jak to się stało, że znalazłaś się w jego ramionach, ani kiedy tak naprawdę przysunął Cię do swego ciała, ale teraz cała Twa istota wtapia się w jego i świat dookoła was przestaje istnieć. Jedyne co ma znaczenie, to miękka tkanina jego szat pod Twymi dłońmi, jego ręce, przebiegające wzdłuż twego kręgosłupa, i wargi, pijące łapczywie z Twych ust.)~
@2634 = ~(Dreszcz przebiega przez ciało Xana, który cofa się, przerywając uścisk. Jego ręce na moment spoczywają na Twych ramionach, zarówno po to, byś nie straciła równowagi, jak i nie pozwalając Ci podejść bliżej; po chwili opuszcza je. Gdy rozglądasz się zauważasz, że wasza krótka eskapada pozostała niezauważona, ale jeden rzut oka na twarz Xana - zdyszaną, drżącą i zagubioną – mówi Ci, że najgorsze jeszcze przed wami.)~
@2635 = ~(Pokazuje Ci, abyś usiadła obok niego i zaczyna mówić, powoli i rozważnie, dobierając słowa z wielką troską.) <CHARNAME>, to się nie zdarzyło. Zrobiłaś mi kawał, a ja nie mogłem oprzeć się pokusie. Zabiorę ze sobą to wspomnienie do grobu, ale to nie może więcej się powtórzyć, przynajmniej na jawie. Nie przeżyłbym wtedy twojej śmierci, i nie chcę, by i moja cię skrzywdziła. ~
@2636 = ~(Xan przyciska palec do Twych ust, całuje w policzek i odchodzi. Gdy spoglądasz za nim, zauważasz, że jego ramiona są opuszczone, jak u pijaka, a jego chód niestabilny.)~
@2637 = ~(W milczeniu podchodzisz do Xana, twój krok zrównuje się z jego. Idzie dalej, jak gdyby Cię nie spostrzegł, ale zauważasz, że bada Twój nieprzerwany rytm stóp, i sądząc po tym, jak jego twarz rozluźnia się, podoba mu się Twe towarzystwo.)~
@2638 = ~(Xan rzuca Ci zagadkowe spojrzenie ale widząc, że nic innego nie chodzi Ci po głowie, kieruje swój wzrok z powrotem na drogę. Jednak zauważasz, że on również nieco zmienił kierunek swych kroków, tak że idziecie teraz ramię w ramię.)~
@2639 = ~(Gdy podchodzisz bliżej, jego ręką obejmuje Twe ramiona, szybko i spokojnie. To miłe, choć niespodziewane uczucie, ale w następnej chwili cofa ją, z krzywym uśmiechem mruczy krótkie przeprosiny i ucieka na tył drużyny.)~
@2640 = ~(Xan jest zbyt zatopiony w swych myślach, by to zauważyć. Ostatecznie zwalnia i znowu idziesz sama.)~
@2641 = ~<CHARNAME>, pochlebiasz mi, ale nie musisz się wysilać.~
@2642 = ~(wzdycha) Czy nagle stałaś się zdolna do zabicia wszystkich potworów na Faerunie, wzniesienia niezniszczalnego muru dookoła Evereski, i utrzymania się przy życiu przynajmniej przez kilka najbliższych wieków?~
@2643 = ~(Gdy zastanawiasz się jak zareagować na ten niezwykły komplement, Xan podchodzi do Ciebie, bierze Twoją dłoń w swoje ręce, i mówi bardzo cicho:) Tak, <CHARNAME>, chcę abyś żyła. Dziś, jutro, w przyszłym roku, w przyszłym wieku – chcę, abyś szła dalej, a nie poległa w kolejnej potyczce. Ale żądam chyba zbyt wiele, nie uważasz? ~
@2644 = ~Cały pomysł nie ma sensu, <CHARNAME>. Czym jest chwila radości, w porównaniu do grozy jaka czeka przed nami? (Xan wzdycha ciężko i odwraca się.)~
@2645 = ~Poproś Ajantisa, aby poszedł karać zło gdzie indziej, <CHARNAME>. Jego czarno-białe spojrzenie na świat nie tylko wprowadza mnie w depresję – działa mi również na nerwy. (Ręka Xana zaczyna drgań nerwowo i zgadujesz, że ma więcej niż jeden powód by nie lubić Ajantisa.)~
@2646 = ~<CHARNAME>, otrzymasz moją dozgonną wdzięczność, jeśli pozbędziesz się pewnego barda. Najlepiej w bolesny sposób, ale nie proszę o wiele. Odesłanie Eldotha by szukał swego szczęścia W Dolinie Lodowego Wichru wystarczy, jak myślę.~
@2647 = ~(Jego długie, smukłe palce leniwie kreślą linie na Twej dłoni. Raz, drugi, jeszcze raz, i jeszcze. Wreszcie zdajesz sobie sprawę, że rysuje wciąż ten sam ciąg znaków – Twe imię. Xan prawdopodobnie zauważył Twoją reakcję, gdyż ściska Twą dłoń i patrzy na Ciebie poważnie.)~
@2648 = ~Wyglądałaś na zmartwioną, <CHARNAME>. Gdy tylko myślałaś o Gorionie albo o swym ostatnim koszmarze, potrzebowałaś słów pociechy. A jakie słowo lepiej się do tego nada niż twe własne imię?~
@2649 = ~<CHARNAME>, nie cierpię ci o tym przypominać, ale za kilka chwil los kolejnej bitwy będzie spoczywał w naszych... rękach. (Xan łagodnie rozplata wasze dłonie.)~
@2650 = ~(Uścisk Xana jest delikatny i czuły, i byłby całkiem przyjemny, gdyby jego ramię nie trzęsło się tak mocno. Próbuje nad nim zapanować, ale bez skutku. Wzdychając, poddaje się.) Przepraszam, <CHARNAME>. Twa dłoń jest taka ciepła i prawdziwa... Nie mogę znieść myśli, że za kilka dni może już taka nie być. ~
@2651 = ~(Bez słowa Xan bierze Twoją dłoń i idziecie razem w komfortowym milczeniu.)~
@2652 = ~(Kąciki ust Xana wykrzywiają się w odpowiedzi, ale potem potrząsa głową.) Nie mam się z czego śmiać, <CHARNAME>. ~
@2653 = ~(wzdycha) <CHARNAME>, w koło nas jest mnóstwo wrogów i niebezpieczeństw, a jednak upierasz się by traktować naszą podróż jak spacerek. Wygląda na to, że będziesz się uśmiechała nawet na łożu śmierci.~
@2654 = ~(Gdy odwraca się, dobiega Cię niemal niesłyszalny szept: "I śmierć we własnej osobie zawaha się".)~
@2655 = ~(Xan odpowiada Ci niechętnym uśmiechem. Wygląda bardziej jak grymas, ale i tak dziwnie prezentuje się na jego twarzy.)~
@2656 = ~(Marzycielski wyraz na twarzy Xana jasno mówi, że podoba mu się to, co widzi, ale potem cofa się, i uczucie to znika pod jego zwykłą maską cierpkiej melancholii.) Twój uśmiech przypomniał mi o domu, <CHARNAME>. Gdyby tylko piękno nie było tak ulotne a śmierć nieunikniona... (wzdycha) Nieważne; znowu mówię bez ładu i składu.~
@2657 = ~Rozkosznie, <CHARNAME>. Jak pewnie domyślasz się, obleśne lochy, pijackie meliny i obozy bandytów zawsze wprowadzały mnie w rozkoszny nastrój.~
@2658 = ~Całkiem nieźle, <CHARNAME>. Po spotkaniu z Mulahey'em, każda istota wydaje się uosobieniem życzliwości. Nie mogę powiedzieć, żebym rozkoszował się naszymi podróżami, ale twe towarzystwo czyni mnie niepomnym na wszelkie trudności, jakich doświadczamy.~
@2659 = ~Ja? Żyję, jeszcze, jak widzisz. Choć podejrzewam, że uwolniłaś mnie z więzienia Mulahey'a tylko po to, by spotkał mnie jakiś inny równie zatrważający los.~
@2660 = ~Co chcesz usłyszeć, <CHARNAME>? Nie mam zamiaru zwodzić cię na ścieżkę fałszywego poczucia bezpieczeństwa. Jest bardzo prawdopodobne, że oboje zginiemy nim skończy się dzień. (wzdycha) Cokolwiek odpowiem, wkrótce to nie będzie miało znaczenia.~
@2661 = ~(Xan potrząsa głową, gdy zbliżasz się do niego. Wygląda na zmęczonego i zrezygnowanego, więc nie masz wyboru, jak zostawić go w spokoju.)~ [X#BLANKD]
@2662 = ~(Xan, Twa bratnia dusza, kochanek i towarzysz broni, kroczy u Twego boku. Wyraz jego twarzy jest daleki od pogodnego, ale zmiana na lepsze widoczna jest gołym okiem.)~ [X#BLANKD]
@2663 = ~Xan, uśmiechniesz się do mnie?~
@2664 = ~(obejmij Xana)~
@2665 = ~Coś cię martwi?~
@2666 = ~Xan, jesteś cudowną, cudowną osobą. Nigdy się nie zmieniaj.~
@2667 = ~Wiele zmieniło się od naszego pierwszego spotkania w kopalniach Nashkel, nie uważasz?~
@2668 = ~(wzdychasz smutno)~
@2669 = ~(pomasuj łagodnie ramiona Xana)~
@2670 = ~(poproś Xana o masaż ramion)~
@2671 = ~(rozciągnij się przed Xanem, zapewniając mu niezły widok)~
@2672 = ~(przebiegnij palcami przez włosy Xana)~
@2673 = ~Xan, kocham cię.~
@2674 = ~(Xan unosi Cię i wirujecie razem, jego ponury nastrój minął w oka mgnieniu. Wzdycha bardzo szczęśliwy i opuszcza cię.) Ja ciebie również, melamin.~
@2675 = ~(Zamiast odpowiedzieć, Xan bierze Twoją twarz w dłonie i całuje ją. Powoli, niepewnie z początku, ale wkrótce wymyka się spod kontroli, niemal powalając Cię swoją siłą i namiętnością, gdy wasze ramiona obejmują się, włosy mieszają się, a świat chwieje się przed Twymi oczami.)~
@2676 = ~(Kiedy odrywacie się od siebie, szepcze w Twą rozpaloną twarz.) Amin mela lle, Estel'amin. Póki oddycham, kocham.~
@2677 = ~Ja również nic nie mogę poradzić na to uczucie, <CHARNAME>... ani nie chcę go tłumić.~
@2678 = ~Nie chciałem ci tego mówić. Myślałem: po co wymawiać takie słowa, skoro jedynie ostatecznie pogorszą twoje cierpienie? Ale... kocham cię, <CHARNAME>.~
@2679 = ~(Szybko, jak gdyby przewidując Twoje pragnienie, Xan łapie Twoją rękę w powietrzu i całuje ją.)~
@2680 = ~(Xan potrząsa głową zirytowany) <CHARNAME>, moje włosy nie zasługują na to, jak je okropnie traktujesz ostatnimi czasy. Zostaw je w spokoju, przynajmniej dziś.~
@2681 = ~(Bierzesz kosmyk jego włosów i zaczynasz skręcać go w palcach na podobieństwo warkocza. Gdy powtarzasz tę czynność dwudziesty raz, fryzura Xana zaczyna przypominać kłębowisko małych brązowych węży. Masz nadzieję, że nieprędko będzie miał okazję zobaczyć się w lustrze.)~
@2682 = ~(Xan z wdzięcznością zamyka oczy, rozkoszując się pieszczotą.)~
@2683 = ~<CHARNAME>, nie wątpię, że jesteś piękna. Ale czy to aby na pewno najlepsza pora?~
@2684 = ~(Xan unosi brwi i kręci głową.)~
@2685 = ~(Wzdycha i mamrocze pod nosem coś, co podejrzanie brzmi jak "nie zniosę tego".)~
@2686 = ~(Ignorując aprobujący gwizd Corana, Xan odwraca się i odchodzi, jego ramiona opuszczone a koniuszki uszu płoną czerwienią. Wyraźnie pomyślał, że to przedstawienie adresowałaś do Corana.)~
@2687 = ~(Jego dłonie przebiegają lekko po Twych przedramionach, zatrzymując się na barkach. Jego lewa dłoń zaczyna ugniatać podstawę Twojego karku, podczas gdy palce prawej dłoni wędrują w górę i w dół Twego kręgosłupa. Obie jego dłonie poruszają się bardzo wolno, tak powoli, jakby chciał oddać Ci każdą chwilę życia. Po kilku minutach jednak Xan całuje Cię w szyję i po cichu odchodzi.)~
@2688 = ~(Xan przesuwa dłońmi w górę i w dół po Twym obojczyku naciskając bardzo delikatnie. Jego ruchy stają się coraz to wolniejsze, aż zaczynasz podejrzewać, że coś jest nie tak.)~
@2689 = ~(Odwracasz się i widzisz, że jego skóra jest niemal szara z wyczerpania, głębokie cienie dookoła oczu, a jego głowa opada na ramiona; zaraz zaśnie.)~
@2690 = ~Nie teraz, <CHARNAME>: niemądrze jest się ociągać. Z chęcią zrobię to wieczorem, jeśli będziesz chciała. I jeśli dożyjemy, w co raczej wątpię.~
@2691 = ~(Głęboko zamyślony Xan nie słyszy twego pytania.)~
@2692 = ~(Zaczynasz delikatnie, progresywnie masując głębiej, pracując nad wielkimi, obolałymi partiami mięśni. Rzeczywiście niewiele na nim mięśni – prawdopodobnie efekt noszenia i walki księżycowym ostrzem.) (Po minucie gładzenia jego miękkiej, chłodnej skóry, Xan bierze głęboki oddech i przykrywa Twe dłonie swoimi, z łatwością przyciągając Cię do siebie. Przez prawie minutę wtulasz się w niego, spokojna i bezpieczna.)~
@2693 = ~(Z tego co wiesz, te ramiona mogłyby należeć do kobiety; są tak miękkie i delikatne. Jednak nie dajesz się oszukać: pamiętasz z jaką łatwością pomagał unieść Ci cięższe łupy, albo jak uniósł cię w powietrze.)~
@2694 = ~(Gdy gładzisz jego ramiona, oddech Xana staje się spokojniejszy, i powoli zasypia, chwiejąc się łagodnie pod Twymi dłońmi. Jesteś zmuszona potrząsnąć nim.)~
@2695 = ~(Wodzisz palcami od jego karku w dół, w stronę ramion, ale jak tylko kładziesz tam swe dłonie, Xan gwałtownie odwraca się do Ciebie, ściskając Twe dłonie.) Wielkie dzięki, <CHARNAME>, ale musimy ruszać.~
@2696 = ~<CHARNAME>, dziękuję za propozycję, ale nie jestem w stanie w pełni nią się rozkoszować. Nie w naszej obecnej sytuacji.~
@2697 = ~(Xan zamyślony wzdycha w odpowiedzi wyglądając, jeśli to w ogóle możliwe, na jeszcze bardziej przygnębionego.)~
@2698 = ~(wzdycha) To pewnie przez mój zły wpływ. Przepraszam, <CHARNAME>.~
@2699 = ~<CHARNAME>, wszystko... (wzdycha) Ech, chodźmy dalej.~
@2700 = ~(wzdycha) Więc, ty też zdałaś sobie sprawę z pustki i bezsensowności życia.~
@2701 = ~Być może, ale i tak wciąż możemy zginąć w każdej chwili.~
@2702 = ~(uśmiecha się smutno) Twoje towarzystwo rzeczywiście jest lepsze niż towarzystwo Mulahey'a, <CHARNAME>, mogę cię zapewnić.~
@2703 = ~Coraz więcej i więcej wrogów ginie pod naszymi stopami, to prawda. Stałaś się niepohamowaną siłą... z tym, że nikt nie jest nieśmiertelny.~
@2704 = ~Tak... i przyznaję, byłem głupcem, że nie rozpoznałem prawdziwych uczuć, jakie do ciebie żywię. Melamin, spotkanie z tobą było najbardziej niesamowitym doświadczeniem mojego życia. Chciałbym tylko aby zdarzyło się wcześniej.~
@2705 = ~Zastanawiam się, dlaczego uciekasz się do pochlebstwa?~
@2706 = ~To dość ciekawy problem. Czy ja mam się nie zmieniać, czy może to, w jaki sposób mnie spostrzegasz? To dwie różne rzeczy, <CHARNAME>. Przemyśl to.~
@2707 = ~Ja również chciałbym cię zachować taką, jaką widzę cię teraz. Młodą, piękną, wolną... ale niestety, te cechy niezmiennie giną z wiekiem, cierpieniem i rozpaczą.~
@2708 = ~Zmiany są nieuniknione. Wiesz o tym równie dobrze jak ja, <CHARNAME>.~
@2709 = ~Myślałem o naszej przyszłości – jeśli rzeczywiście jakaś przed nami. Ale czeka na nas jedynie śmierć, twoja i moja. Śmierć i ciemność.~
@2710 = ~Tak, w istocie. <CHARNAME>, zastanawiałaś się, jak wielu ludzi strzeże głównej kwatery Żelaznego Tronu - organizacji, która stoi za tym całym zamieszaniem? Prędzej czy później będziemy musieli stawić im czoła, i, z naszymi żałosnymi siłami, możemy co najwyżej dać się zabić.~
@2711 = ~Ja... dostałem złe wieści z Evereski, niedługo przed tym, jak zostałem pojmany, i teraz rozmyślam nad niebezpieczeństwem, które jej grozi. Prawdopodobnie czeka ją oblężenie a ostatecznie upadek. Wielu umrze, i jeśli będę jeszcze wówczas żywy, stanę się osobą bez domu, włóczęgą w oczach mego ludu – tak jak ty teraz.~
@2712 = ~(wzdycha) Ale to okrutne z mojej strony, że ponownie przypomniałem ci Goriona i Candlekeep. Przepraszam, <CHARNAME>; ruszajmy, albo wpadniemy w zasadzkę nawet tutaj.~
@2713 = ~Ty, <CHARNAME>, ty i ja. Co innego miałoby zaprzątać me myśli?~
@2714 = ~(Xan nie protestuje, gdy znajdujesz miejsce w jego ramionach, ale wciąż jest spięty i pozwala opaść swym ramionom o wiele wcześniej, niż byś się tego spodziewała.)~
@2715 = ~(Zamiast wziąć Cię w ramiona, Xan posyła Ci pojedyncze spojrzenie, które zawraca Ci w głowie. Zostawiasz swój plecak na ziemi a Xan kompletnie nieświadomy zaskoczonych spojrzeń waszych towarzyszy kołysze Cię w ramionach jakbyś była dzieckiem i zdaje się wcale nie myśleć o nadchodzącej zgubie.)~
@2716 = ~Moja piękna <CHARNAME>... (Xan wzdycha i topi swoją twarz w Twoich włosach.)~
@2717 = ~(Xan trzyma Cię w klinczu przez kilka sekund, potem całuje Cię szybko w policzek i puszcza, już mrucząc zaklęcie na zbliżającą się bitwę.)~
@2718 = ~(Gdy przysuwasz swoje wargi do jego, Xan patrzy na Ciebie z niedowierzaniem przez kilka chwil, potem zamyka oczy, jego usta drżą niemal równie gwałtownie jak jego palce w twych włosach. Gdy się rozstajecie, dziwny słodko-gorzki smak pozostaje w Twych ustach.)~
@2719 = ~(Muskasz swymi ustami jego wargi i ich ciepło zaczyna przepływać przez Ciebie. Xan odpowiada na początku dość niepewnie, jego oczy nieruchomo wpatrują się gdzieś obok Ciebie, potem jego usta coraz to łapczywiej zaczynają szukać twoich, aż słyszysz delikatny jęk, choć zagubiona w pocałunku nie jesteś pewna kto go wydał.)~
@2720 = ~(Jego pocałunki wędrują z Twoich usta po całej Twojej twarzy, podróżując po Twej skórze z bolesną powolnością, paląc Twój dekolt z taką intensywnością, że Twe serce zaczyna walić jak młot. Ale potem lekko się poruszasz i ta chwila mija; Xan robi krok do tyłu, wyglądając jakby dręczyło go poczucie winy.)~
@2721 = ~Wierzę, że szukaliśmy tylko przygody, niczego... więcej. Prawda, <CHARNAME>? (wzdycha) Choć teraz nie jestem tego taki pewien...~
@2722 = ~(Xan obejmuje Cię bardzo blisko siebie, Twoje ciało praktycznie wtapia się w jego. Gdy obejmujesz swymi rękoma szyję Xana, ten pochyla swoją wciąż mroczną i poważną twarz do Twojej.)~
@2723 = ~(Jednak po serii krótkich, miękkich, próbnych pocałunków wyraz jego twarzy zmienia się całkowicie. Mrugasz rozszerzając oczy i widzisz twarz, która mogłaby należeć do twego rówieśnika, albo nawet kogoś młodszego – tak odprężona i bezbronna się wydaje. Xan wzdycha i napiera na Ciebie lekko, wyraźnie nie mając ochoty przerywać.)~
@2724 = ~(Czas jednak nagli i wkrótce odrywacie się od siebie by ruszyć dalej.)~
@2725 = ~(Woń jego włosów, smak jego ust, miękki dotyk jego dłoni na Twej talii – mnogość odczuć przytłoczyła Cię i wciąż wiruje w Twym umyśle długo po tym, jak pocałunek zakończył się, powodując zawroty głowy.)~
@2726 = ~(Sądząc po jego marzycielskim spojrzeniu, Xan również nie myśli o szlaku.)~
@2727 = ~(wzdycha) Mam też zaśpiewać i zatańczyć? Nie można zmienić natury człowieka, <CHARNAME>.~
@2728 = ~(Xan uśmiecha się, powoli i ostrożnie, jakby spodziewał, że może zdarzyć się coś złego. Po chwili jednak uśmiech znika i znów wygląda ponuro i chłodno.)~
@2729 = ~(Zamiast spełnić Twą prośbę, Xan nachyla się w Twoją stronę i całuje w brew.) Tak, melamin. Ale wciąż są rzeczy, które znacznie ciążą mi na duchu.~
@2730 = ~Dlaczego tego chcesz, <CHARNAME>? Nie mogę zmienić swego usposobienia wbrew swej woli.~
@2731 = ~(Xan patrzy na Ciebie przez dłuższą chwilę, niedowierzanie wyraźnie wyryte na jego twarzy. Nagle uśmiecha się.) To... wymaga czasu, abym się z tym oswoił, Estel'amin.~
@2732 = ~Estel'amin... dziękuję ci.~
@2733 = ~(Spontaniczny i czuły pocałunek wystarczy Ci za odpowiedź.)~
@2734 = ~Myślałem, że unikanie śmierci jest bezcelowe, ale te słowa... twe słowa... nadają temu sens.~
@2735 = ~(Jego zwykle piękne włosy są skotłunione i podskakują dookoła jego twarzy w postaci dość chaotycznych loków. Twa dłoń szybko znika w ich plątaninie.)~
@2736 = ~(Xan zatrzymuje się pozwalając Ci bawić się jego miękkimi, jedwabistymi lokami, i obserwuje Cię z nikłym uśmiechem.) Nigdy nie przypuszczałem, że moje włosy są ważniejsze niż nasza misja i wrogowie. (wzdycha) Chciałbym patrzeć na świat z twojej perspektywy.~
@2737 = ~(Jego długie, brązowe włosy przesuwają się z łatwością między Twymi palcami - tak lekkie, że wydają się nieważkie. Ciężko jest zrobić na jego głowie totalny bałagan, ale ostatecznie nie zostawiasz ani śladu po tej osobliwej, bujnej fryzurze. Zamiast niej zostawiasz na głowie Xana coś, co bardziej przypomina krucze gniazdo.)~
@2738 = ~(Xan z kwaśną miną wpatruje się w swoje odbicie w najbliższej kałuży.) Jestem ci bardzo wdzięczny, <CHARNAME>. Zawsze podejrzewałem, że lista moich nieszczęść nie jest jeszcze kompletna.~
@2739 = ~(Xan sroży się i wyciąga ręce nie pozwalając Ci się zbliżyć.) Czuję niebezpieczeństwo, <CHARNAME>. Obawiam się, że cokolwiek chodzi ci po głowie będzie musiało poczekać.~
@2740 = ~(wzdycha) <CHARNAME>, jesteś pięknym, nieznośnym, dokuczliwym i całkowicie lekkomyślnym dzieckiem. Nie wątpię, że lokalne bandziory będą zachwycone z takiego pokazu, jeśli będą mieli okazję go podziwiać.~
@2741 = ~(Xan obejmuje Cię ramionami, rzucając chłodne spojrzenie wszędzie dookoła.) Ja, jednak, uchronię cię przed tym.~
@2742 = ~(Xan patrzy... być może niechętnie, ale wygląda wciąż tak samo. Zdecydowanie tak samo.)~
@2743 = ~(Ciemne, skośne oczy Xana rozszerzają się w niedowierzaniu.) <CHARNAME>, co cię naszło?~
@2744 = ~(Xan próbuje coś powiedzieć, ale jego oddech zdał się ugrzęznąć w gardle, i zamiast tego tylko patrzy na Ciebie z czułym uwielbieniem. Potem jego twarz ciemnieje i gwałtownie odwraca się.)~
@2745 = ~(Jego dotyk jest miękki i płynny, spód jego dłoni pieści i ślizga się po całym Twoim karku i ramionach w bardzo łagodny sposób. Potem nacisk na Twoją szyję wzrasta, gdy Xan uciska Twe zmęczone mięśnie swymi szybkimi, zwinnymi palcami, paląc Twą skórę czystym ogniem. Wciąż zmienia swe ruchy, aż odmładzające i relaksujące pieszczoty mieszają się  i łączą w harmonii, jak gdyby grał piękną symfonię na Twej skórze. Twoje ciało jest wdzięcznym słuchaczem i doświadczasz kilka minut absolutnej rozkoszy, nim jego dłonie powoli i niechętnie opuszczają Twoją skórę.)~
@2746 = ~<CHARNAME>, z chęcią, ale twa obecność jest zbyt oszałamiająca. Nie byłbym w stanie później skoncentrować się na swej magii. (Xan rzuca Twym ramionom tęskne spojrzenie i zdajesz sobie sprawę, jak wiele kosztowały go te słowa.)~
@2747 = ~(Sunie swymi dłońmi po Twym karku w przeciwnych kierunkach, jedną w górę - w stronę głowy, a drugą w dół. Obie dłonie zatrzymują się spokojnie w tych rejonach. Potem Xan robi mały krok do przodu i przystawia swe usta do tyłu Twej głowy.)~
@2748 = ~Estel'amin... nie zostawiaj mnie. Nie obracaj się w pył, nie wpadaj w ciemność. Jakkolwiek posępny i pusty jest ten świat, nie chcę byś go opuszczała. (wzdycha) Chociaż i tak me życzenia nie mają żadnego znaczenia.~
@2749 = ~(Xan rzuca sceptyczne spojrzenie, ale spełnia Twoją prośbę bez cienia niezadowolenia. Przez krótką chwilę jego długie, smukłe palce pracują nad Twymi mięśniami dobierając nacisk tak, że jest silniejszy gdy naciska na mięśnie, a delikatniejszy gdy pozwala im się zejść z powrotem. Potem bierze Twą dłoń i wskazuje, że musicie ruszać dalej.)~
@2750 = ~(Xan delikatnie zdejmuje Twoją dłoń ze swego ramienia i całuje ją.) <CHARNAME>, doceniam twe starania, ale proszę cię... nie tutaj. (wzdycha) Śmierć w twych objęciach to nienajgorsze, co może spotkać mężczyznę, ale to wciąż śmierć.~
@2751 = ~(Xan ucieka spod Twych rąk i zmęczony potrząsa głową.) Estel'amin, obawiam się, że pisane jest mi rychłe padnięcie z wyczerpania. Jeśli nie przestaniesz, zmarnujesz tylko swoje siły.~
@2752 = ~(Kładziesz swe dłonie u podstawy jego karku i jego ramiona odprężają się, opadając lekko. Jego skóra jest gładka i ciepła w dotyku, i blizny pozostawione po torturach Mulahey'a są teraz ledwie widoczne. Pod dotykiem opuszków Twych palców jego oddech staje się lekki i równy, co wyraźnie świadczy o odprężeniu.)~
@2753 = ~(Gdy zaczynasz pracować nad jego karkiem, Xan pochyla głowę wzdychając lekko, jak dziecko. W następnej chwili jednak gwałtownie podrywa swoją głowę, gdy z pobliskich krzaków dobiega go jakiś dziwny odgłos. To widocznie fałszywy alarm, ale czar chwili prysł, i zostawiając Ci krótki pocałunek, Xan odchodzi.)~
@2754 = ~(Ciało Xana jest gibkie i wątłe, ale kruche, niemal wychudzone, i przez chwilę nie możesz oprzeć się wrażeniu, że Twój dotyk złamie go na pół. Jest również nieco wyższy niż Ty i musisz podnieść głowę, by widzieć to, nad czym pracujesz. Gąszcz włosów częściowo zasnuwa Ci widok, tak samo jak wysoki kołnierz jego płaszcza, i zabiera Ci trochę czasu, nim udaje Ci się w pełni odsłonić jego kark.)~
@2755 = ~(Wkrótce jednak możesz zaczynać. Od chwili, gdy koniuszki palców dotykają jego ramion, stoi w miejscu nie poruszając się, nawet nie oddychając, i jedyne co czujesz, to wzrastające ciepło jego skóry.)~
@2756 = ~(Kiedy kończysz, Xan obraca się i bardzo delikatnie kreśli linię wzdłuż Twej twarzy.) Jesteś cudem, <CHARNAME>. Niemal całkowicie zapomniałem o naszej... co to było? Zagładzie?~
@2757 = ~(Uśmiecha się smutno, porozumiewawczo.) Ale obawiam się, że to jej wcale nie powstrzyma. (wzdycha) Chodź, stawmy jej czoła.~
@2758 = ~(Xan unosi podejrzliwie brew, ale nic nie mówi.)~
@2759 = ~<CHARNAME>? Wszystko w porządku?~
@2760 = ~Tak. Po prostu wzięło mnie na... wzdychanie.~
@2761 = ~Jak mam być "w porządku", Xan? Po tym wszystkim, co się stało?~
@2762 = ~Ach, rozumiem. Zostawię więc cię z twoim... wzdychaniem.~
@2763 = ~(Xan kołysze Cię w swych ramionach.) Przykro mi, że nie mogę być bardziej pomocny, Estel'amin.~
@2764 = ~(Xan w odpowiedzi wydaje długie, mistrzowskie westchnienie i odchyla głowę, co niezmiernie Cię bawi.) <CHARNAME>, to ci nie pomoże. Bądź sobą, nie moją młodszą wersją.~
@2765 = ~(Xan rzuca Ci zmartwione spojrzenie i podchodzi do Ciebie, obejmując Cię pocieszająco.) Estel'amin, tak bardzo chciałbym móc ci powiedzieć, że wszystko będzie dobrze...~
@2766 = ~Tak, <CHARNAME>. (wzdycha) Doprawdy wiele się zmieniło.~
@2767 = ~Wszystko się pokomplikowało, <CHARNAME>.~
@2768 = ~Nie mogę powiedzieć, aby okoliczności naszego pierwszego spotkania były przyjemne, ale później było już tylko lepiej... (Xan nachyla się i kończy swoją myśl powolnym, długim i czułym pocałunkiem.)~
@2769 = ~(Xan patrzy na Ciebie z melancholią.) To prawda, ale obawiam się, że kolejne zmiany wcale nie wyjdą nam na dobre.~
@2770 = ~<CHARNAME>, nawet gdybym chciał, nie mógłbym. Nie pozostało nam zbyt wiele czasu na zmiany. (wzdycha) Jesteśmy zgubieni, wiesz.~
@2771 = ~(Jednak niewielki uśmiech czający się w kąciku jego oczu świadczy o tym, że cieszy go taki stan rzeczy.)~
@2772 = ~(Twarz Xana wykrzywia się w gorzkim grymasie.) Dlaczego mówisz takie rzeczy? <CHARNAME>, nie mam serca, by podążać za mym obowiązkiem, nic nie mogę zrobić aby ocalić ciebie lub mój dom – jestem tylko słabą karykaturą prawdziwego powiernika księżycowego ostrza.~
@2773 = ~Nie, Estel'amin. To ty taka jesteś. Nigdy nie uda mi się wystarczająco podziękować ci za to, że dzielisz swe serce z moim.~
@2774 = ~(wzdycha) Wciąż jest wiele rzeczy, które chciałbym zmienić. Twe okropne przeznaczenie, i moje – daleko im do cudownych.~
@2775 = ~(wzdycha) <CHARNAME>, gdybym miał zrobić listę wszystkich mych zmartwień, zajęłoby nam to czas aż do jutra.~
@2776 = ~(Xan unosi głowę i widzisz, że jego twarz znów pełna jest rozpaczy.) Beznadzieja, <CHARNAME>. To wszystko jest beznadziejne. Nie przeżyjemy. Nigdy nie doprowadzimy naszej misji do końca. Ja... (wzdycha) Proszę, zostaw mnie samego na chwilę.~
@2777 = ~(Patrzy na Ciebie zaskoczony.) Tak... ale teraz, gdy mnie o to zapytałaś, zapomniałem co to było.~
@2778 = ~(Xan patrzy na Ciebie poważnie.) Dam sobie radę, <CHARNAME>. Moje kłopoty to nic w porównaniu z twoimi.~
@2779 = ~(Wzdycha, gdy wchodzisz w jego ramiona.) <CHARNAME>... wciąż nie mogę uwierzyć, że to się dzieje. Chciałbym aby tak się stało, nim będzie za późno i ciebie... już nie będzie. ~
@2780 = ~(Xan przerywa i obejmuje Cię ciaśniej, trzymając Twe ramiona tak mocno, że czujesz ból.) Nie. Nie, jeśli mogę coś zrobić.~
@2781 = ~(Tulisz swoją głowę w pierś Xana i pocierasz swym policzkiem o jego szaty, które delikatnie szeleszczą pod Twym dotykiem. Jego ręce łagodnie suną w górę i w dół Twych ramion, nim obejmują Cię w talii, a potem jego usta znajdują twe ucho i szepczą łagodnie czułe bzdury. Przez chwilę czujesz ciepło, zadowolenie i pełne odprężenie.)~
@2782 = ~(Xan obejmuje jedną ręką Twe ramię, drugą wplątuje w Twe włosy.) Estel'amin, dałaś mi cudowne chwile. Doskonałe. Ale to nie będzie trwało wiecznie, prawda?~
@2783 = ~(Całuje Twe czoło i z ciężkim westchnieniem pozwala opuścić Ci swe ramiona.)~
@2784 = ~(Twoja nagła napaść zaskoczyła go. Xan potyka się i ląduje płasko na plecach, ciągnąć Cię za sobą w dół.)~
@2785 = ~(Gdy wreszcie łapie oddech uśmiecha się do Ciebie ironicznie.) <CHARNAME>, mając ciebie za towarzysza, po co mi wrogowie?~
@2786 = ~(Jego wargi są miękkie i wilgotne, ale w jakiś sposób niechętne, i Xan kończy swój pocałunek o wiele wcześniej, niż byś tego oczekiwała.)~
@2787 = ~<CHARNAME>, właśnie przeszkodziłaś mi w rzucaniu zaklęcia. W bardzo przyjemny i niezwykły sposób, przyznaję, ale proszę, bądź bardziej... ostrożna, następnym razem.~
@2788 = ~(Nigdy nie można przewidzieć, jak to się skończy, i tym razem jest tak samo. Wasze usta spotykają się w zwykły, niemal przyjacielski sposób, ale po chwili nie możesz złapać oddechu, gdy pocałunek staje się coraz głębszy, bardziej zmysłowy, i wasze ramiona i usta zatracają się w sobie.)~
@2789 = ~(Gdy się rozdzielacie, potrzebujesz kilku minut by złapać oddech.)~
@2790 = ~(Xan odwzajemnia Ci pocałunek, ale myślami przebywa gdzie indziej, i sądząc po niewielkiej zmarszczce między brwiami, jego myśli nie należą do najprzyjemniejszych.)~
@2791 = ~(Wygląda na to, że nie Ty jedna wpadłaś na ten pomysł, bo w następnej chwili Xan odwraca się do Ciebie, łapie Cię w ramiona i pokrywa twe policzki, czoło i brwi pocałunkami, nawet nie dotykając twych ust.)~
@2792 = ~(Kiedy cofa się, jego zarumienione policzki, nieco oszołomione spojrzenie i sposób, w jaki jego włosy dyndają dookoła jego twarzy sugerują, że przez jakiś czas nie będzie zdolny do skoncentrowania się na swej magii.)~
@2793 = ~(Chociaż tym razem, twój kochanek ofiaruje Ci szczery uśmiech – to doprawdy rzadki widok.)~
@2794 = ~Estel'amin, kiedy ten nieszczęsny dzień się skończy i znajdziemy jakieś względnie bezpieczne miejsce na odpoczynek, spróbuję. (wzdycha) Ate teraz to nie czas i miejsce na głupstwa.~
@2795 = ~(Niepewny uśmiech pojawia się na jego twarzy, zupełnie niepasujący do jego ponurego, beznadziejnego spojrzenia. Ale zawsze to uśmiech.)~
@2796 = ~(Xan ofiaruje Ci słaby, smutny uśmiech, który tak dobrze znasz.) Dla ciebie, Estel'amin... wszystko.~
@2797 = ~(Xan obserwuje świat z melancholią i wzdycha. Być może przyjemna rozmowa pozwoli mu oderwać się od ponurych myśli i pozwoli Ci dowiedzieć się czegoś o nim.)~ [X#BLANKD]
@2798 =  ~(By nie dowiedzieć się rzeczy, których nie chcesz o Xanie wiedzieć, decydujesz, że nie możesz zawracać sobie tym głowy.)~
@2799 =  ~Więc, Xan, czy możesz opowiedzieć mi więcej o sobie?~
@2800 = ~(Zadajesz Xanowi mnóstwo osobistych pytań.)~
@2801 = ~(Zadajesz Xanowi wiele dociekliwych pytań o jego przeszłość.)~
@2802 = ~(W sposób przyjazny i uprzejmy rozmawiasz z Xanem o jego problemach i marzeniach, mając nadzieję zdobyć sobie jego zaufanie.)~
@2803 = ~(Zwykłeś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Xana, by powiedział Ci więcej o sobie.)~ ~(Zwykłaś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Xana, by powiedział Ci więcej o sobie.)~
@2804 = ~Och Proroku Zagłady, jam w potrzebie twej mądrości! Cóż nam teraz czynić?~
@2805 = ~Xan, wydaje mi się, że wszyscy zginiemy.~
@2806 = ~Gdy załatwimy już ten cały Żelazny Tron, zechcesz ze mną podróżować?~
@2807 = ~Uśmiechnij się, Xan!~
@2808 = ~Zadowolony jesteś ze swojego ekwipunku? Może powinniśmy coś dokupić?~
@2809 = ~Xan, nie wiem co mnie naszło. Przyjmiesz moje przeprosiny? Nienawidzę, gdy nasze stosunki są tak chłodne.~
@2810 = ~<CHARNAME>... to nie doprowadzi do niczego dobrego, jesteś tego świadom? Ale nie mogę ci odmówić: raczej dość trudno pozostać obojętnym na twe błagalne spojrzenie. (wzdycha) Doprowadzisz mnie do zguby.~ ~<CHARNAME>... to nie doprowadzi do niczego dobrego, jesteś tego świadoma? Ale nie mogę ci odmówić: raczej dość trudno pozostać obojętnym na twe błagalne spojrzenie. (wzdycha) Doprowadzisz mnie do zguby.~
@2811 = ~Ale tak właśnie powinno być. Zawsze obawiałem się, że trzymanie z tobą było błędem; tylko utwierdziłeś mnie w mych przekonaniach. Nie wiń siebie, <CHARNAME>: dobrze postąpiłeś wskazując mi gdzie moje miejsce. Ruszajmy dalej i zostawmy tę przykrą rozmowę za nami. ~ ~Ale tak właśnie powinno być. Zawsze obawiałem się, że trzymanie z tobą było błędem; tylko utwierdziłaś mnie w mych przekonaniach. Nie wiń siebie, <CHARNAME>: dobrze postąpiłaś wskazując mi gdzie moje miejsce. Ruszajmy dalej i zostawmy tę przykrą rozmowę za nami. ~
@2812 = ~(Xan śmieje się gorzko.) Kolejny Pierścień czarodziejstwa, Kostur magów i Szata Vecny, co najmniej! Nie, nie pomogą mi ani trochę. Ktoś, komu pisana jest zagłada zginie pomimo takich błyskotek.~
@2813 = ~<CHARNAME>, jeśli zaraz nie odpoczniemy, wszelki ekwipunek zda się na nic. Umrę z wyczerpania nim zdążysz kupić pojedynczy zwój.~
@2814 = ~(Xan przegląda swoją księgę czarów z zaciśniętymi ustami.) Tak, <CHARNAME>, strasznie potrzebuję kilku zaklęć. Przygotuję ci pełną listę... nie. (wdycha) Pewnie i tak nie będą mieli choćby jednej dziesiątej tego, czego mi trzeba. ~
@2815 = ~Wcale nie jestem zadowolony, ale to nieistotne. Dzień, dziesięciodzień, miesiąc – i mój ekwipunek będzie gnił gdzieś w dziczy, a sępy będą ucztować na mym ciele.~
@2816 = ~Dziękuję za zainteresowanie, <CHARNAME>, ale sugeruję, abyś wydał złoto na swoje potrzeby: ja jestem zgubiony, a ty, być może, nie. Choć twe szanse są dość znikome.~ ~Dziękuję za zainteresowanie, <CHARNAME>, ale sugeruję, abyś wydała złoto na swoje potrzeby: ja jestem zgubiony, a ty, być może, nie. Choć twe szanse są dość znikome.~
@2817 = ~Jestem Szarym Płaszczem, <CHARNAME>. Dyskomfort i zmęczenie zawsze były mymi wiernymi towarzyszami. Kup co chcesz – nic to nie zmieni.~
@2818 = ~Tak, wygląda na to, że znów skończyły mi się mikstury lecznicze. Ale nie kłopocz się z ich kupnem; mam przeczucie, że w następnej bitwie jakiś barbarzyński topornik rozłupie mi głowę.~
@2819 = ~Co chcesz kupić? Kolejny przeklęty szpon? Albo miksturę, która przemienia w zidiociałego gibberinga? Nie, dziękuję, <CHARNAME>. Mamy wystarczająco wiele wrogów, by obawiać się jeszcze własnego ekwipunku.~
@2820 = ~<CHARNAME>, z chęcią oddałbym każdą część swego ekwipunku, jeśli pozwoliłbyś mi opuścić swoją drużynę. (wzdycha) Ale nie zrobisz tego...~ ~<CHARNAME>, z chęcią oddałbym każdą część swego ekwipunku, jeśli pozwoliłabyś mi opuścić swoją drużynę. (wzdycha) Ale nie zrobisz tego...~
@2821 = ~(Xan parska oburzony.)~
@2822 = ~(Unosi brew.) Powinienem?~
@2823 = ~Nie ma powodu, <CHARNAME>.~
@2824 = ~Och, niech będzie... (Xan wyraźnie poirytowany sili się na wymuszony uśmiech.)~
@2825 = ~<CHARNAME>, przestań mnie rozpraszać, albo nasza drużyna polegnie przed zachodem słońca. ~
@2826 = ~(wzdycha)~
@2827 = ~(Xan wywraca oczami i próbuje iść tak daleko od Ciebie, jak to tylko możliwe.)~
@2828 = ~(Xan mruczy coś pod nosem, udaje Ci się dosłyszeć jedynie słowo "zgubieni", i odwraca się.)~
@2829 = ~(wzdycha) Mówią, że dzieci są najokrutniejszymi istotami na Torilu... ~
@2830 = ~Kiedy to się skończy, będę leżał w samotnej, płytkiej, anonimowej mogile. Jeśli będziesz kontynuował swoją podróż, to beze mnie.~ ~Kiedy to się skończy, będę leżał w samotnej, płytkiej, anonimowej mogile. Jeśli będziesz kontynuowała swoją podróż, to beze mnie.~
@2831 = ~Ale czy będziesz chciał dalej podróżować? Szukanie przygód nie jest zbyt ekscytujące, <CHARNAME>; raczej wyczerpujące i dołujące. (wzdycha) Masz tego doskonały przykład przed sobą.~ ~Ale czy będziesz chciała dalej podróżować? Szukanie przygód nie jest zbyt ekscytujące, <CHARNAME>; raczej wyczerpujące i dołujące. (wzdycha) Masz tego doskonały przykład przed sobą.~
@2832 = ~(Xan potrząsa głową.) Jestem obrońcą Elfiego Królestwa, nie twoim. Przykro mi, ale gdy nasza misja się skończy, nasze wspólne podróżowanie również.~
@2833 = ~Wolałbyś nie wiedzieć. Zapytaj raczej siebie: czy gdy to się skończy, wciąż będę wśród żywych?~ ~Wolałabyś nie wiedzieć. Zapytaj raczej siebie: czy gdy to się skończy, wciąż będę wśród żywych?~
@2834 = ~(Xan kłania się uroczyście.) Ocaliłeś mi życie, za co jestem wdzięczny. Ale jestem powiernikiem księżycowego ostrza, i mój lud jest dla mnie najważniejszy.~ ~(Xan kłania się uroczyście.) Ocaliłaś mi życie, za co jestem wdzięczny. Ale jestem powiernikiem księżycowego ostrza, i mój lud jest dla mnie najważniejszy.~
@2835 = ~Chciałbyś podróżować w towarzystwie mężczyzny, któremu pisana zguba? Myślałem, że jesteś mądrzejszy, <CHARNAME>.~ ~Chciałabyś podróżować w towarzystwie mężczyzny, któremu pisana zguba? Myślałem, że jesteś mądrzejsza, <CHARNAME>.~
@2836 = ~Gdybym nie miał innych zobowiązań, odpowiedź byłaby tylko jedna. (wzdycha) Jednak, jestem Szarym Płaszczem z Evereski i dlatego nie mogę pozostać w tych krainach. Moim priorytetem jest strzeżenie mego domu.~
@2837 = ~Czas pokaże, <CHARNAME>.~
@2838 = ~Po co, <CHARNAME>? Czy rozkoszowanie się moją niedolą daje ci rodzaj perwersyjnej satysfakcji? Nie, powrócę do Evereski, choć mam szczerą nadzieję, że zostanę zabity w podróży.~
@2839 = ~Zawsze, Estel'amin. Póki śmierć nas nie rozłączy.~
@2840 = ~Po co mówić to, co oczywiste, <CHARNAME>?~
@2841 = ~Tak, zginiemy. Dodałbym, że "wkrótce", jeśli nie masz nic przeciwko.~
@2842 = ~Więc, wreszcie zdałeś sobie z tego sprawę. Moje gratulacje, <CHARNAME>, choć nie sądzę, aby ta wiedza miała ci w czymś pomóc.~ ~Więc, wreszcie zdałaś sobie z tego sprawę. Moje gratulacje, <CHARNAME>, choć nie sądzę, aby ta wiedza miała ci w czymś pomóc.~
@2843 = ~(wzdycha) Zginąć, wyzionąć ducha, przejść do innej sfery... Czasem wydaje mi się, że to tylko legendy i prawda jest prosta: nie ma życia po życiu, nie ma nadziei. ~
@2844 = ~(Xan patrzy obok Ciebie, jego wzrok jest dziwnie pusty.) Życie to cierpienie. Śmierć to uwolnienie. Oszczędźmy sobie kłopotów i po prostu połóżmy się i umrzyjmy.~
@2845 = ~Samotna śmierć po marnym życiu. Tak, <CHARNAME>, nie ma nic więcej.~
@2846 = ~<CHARNAME>, jesteś zbyt młody na takie myśli.~ ~<CHARNAME>, jesteś zbyt młoda na takie myśli.~ 
@2847 = ~Ostatecznie, tak. Zrobię jednak co w mojej mocy, by dla ciebie opóźnić ten moment jak najdalej.~
@2848 = ~(Xan śmieje się niemal histerycznie.) Doprawdy? Co za cudowne odkrycie! Cieszy mnie niezmiernie!~
@2849 = ~Dlaczego pytasz, <CHARNAME>? Przed tobą tylko jeden cel: Sarevok.~
@2850 = ~(wzdycha) Poradziłbym ci, abyś dał sobie spokój z tym szaleństwem, ale i tak nie posłuchasz.~ ~(wzdycha) Poradziłbym ci, abyś dała sobie spokój z tym szaleństwem, ale i tak nie posłuchasz.~
@2851 = ~Jeśli nie zabijesz Sarevoka, w końcu przyjdzie po ciebie. Z drugiej strony, jeśli stawisz mu czoła, najpewniej zginiesz, i ja również. (wzdycha) Nie wiem co ci poradzić, <CHARNAME>.~
@2852 = ~Mogę być tylko pewnym jednego: jesteśmy zgubieni.~
@2853 = ~(Xan pokonuje dzielącą was odległość i tuli twoją twarz w swych dłoniach, szepcząc zapalczywie między pocałunkami.) Nie... idź. Uciekaj z tego... przeklętego miasta, gdzieś... gdzie nikt... nie zna... twego dziedzictwa. Z dala... od Sarevoka. Z dala od twego... przeznaczenia.~
@2854 = ~(Xan patrzy na Ciebie poważnie.) Twoje sny, <CHARNAME>. Twoje koszmary. Gorion musiał znać tajemnicę twego pochodzenia. Przeszukaj jego pokój, wypytaj jego byłych przyjaciół, ale dowiedz się!~
@2855 = ~Sarevok prawdopodobnie jest tutaj, wraz z przywódcami Żelaznego Tronu. Poszukamy ich?~
@2856 = ~Wspomniałeś o Gorionie kilka razy. Chciałbym zobaczyć jego... dawne... komnaty. Może uda ci się również uzyskać nieco spokoju ducha.~ ~Wspomniałaś o Gorionie kilka razy. Chciałbym zobaczyć jego... dawne... komnaty. Może uda ci się również uzyskać nieco spokoju ducha.~
@2857 = ~Co... co mówiłeś? Podziwiałem twój dawny dom i zatraciłem się w myślach. (wzdycha) Wygląda tak spokojnie, tak bezpiecznie... ale mam przeczucie, że czeka na nas jakaś niemiła niespodzianka. Albo sceneria zmieni się, albo tutejsi ludzie pokażą swoje prawdziwe intencje... i obawiam się, że nie będą zbyt przyjazne.~ ~Co... co mówiłaś? Podziwiałem twój dawny dom i zatraciłem się w myślach. (wzdycha) Wygląda tak spokojnie, tak bezpiecznie... ale mam przeczucie, że czeka na nas jakaś niemiła niespodzianka. Albo sceneria zmieni się, albo tutejsi ludzie pokażą swoje prawdziwe intencje... i obawiam się, że nie będą zbyt przyjazne.~
@2858 = ~<CHARNAME>, kim jestem by kwestionować rady Elminstera? Rób jak mówi: poszukaj Scara, a potem księcia Eltana.~
@2859 = ~Tak tęsknię za Evereską... Jak długo będziemy musieli zostać we Wrotach Baldura, <CHARNAME>?~
@2860 = ~Musimy być ostrożni. Nie wątpliwie czają się tutaj bandziory i mordercy. Sugeruję przestudiować mapę miasta i wybrać względnie bezpieczne miejsce na odpoczynek. (wzdycha) Choć oczywiście, nie ma takiego.~
@2861 = ~Scar wspomniał, że potrzebuje pomocy; może powinniśmy złożyć mu wizytę?~
@2862 = ~Myślałem, że masz jakieś pilne sprawy we Wrotach Baldura, nie mylę się?~
@2863 = ~(pod nosem) Pająki, druidzi, górnicy, niewolnicy... nie, <CHARNAME>, zostaw mnie. Jestem już tym zmęczony.~
@2864 = ~(wzdycha) Oczyśćmy to miejsce tak szybko, jak to możliwe. Póki Żelazny Tron ma się dobrze muszę podążać za tobą, i nie mogę powiedzieć, abym rozkoszował się twoim towarzystwem.~
@2865 = ~Nie ma znaczenia, gdzie umrzemy. Knieja Otulisko, jaskinie Otulisko, kopalnie Otulisko – i tak jesteśmy zgubieni.~
@2866 = ~(drży) Nie chcę o tym myśleć; wystarczy mi kopalnia Nashkel. <CHARNAME>, nie zostawiłbyś mnie w jakiejś norze? Śmierć w pazurach jakiejś dzikiej bestii brzmi dla mniej bardziej zachęcająco niż to, co może czekać na nas pod ziemią.~ ~(drży) Nie chcę o tym myśleć; wystarczy mi kopalnia Nashkel. <CHARNAME>, nie zostawiłabyś mnie w jakiejś norze? Śmierć w pazurach jakiejś dzikiej bestii brzmi dla mniej bardziej zachęcająco niż to, co może czekać na nas pod ziemią.~
@2867 = ~Peldvale, albo knieja Larsa, <CHARNAME>. Powinniśmy tam zajrzeć.~
@2868 = ~Chcesz kontynuować? Bandyci zabiją nas w jednej chwili! (wzdycha) Och, niech będzie co ma być. Nikt nigdy mnie nie słucha.~
@2869 = ~Nie wiem, <CHARNAME>. Jestem tak przytłoczony mym niespodziewanym oswobodzeniem, że nawet śmierć nie wydaje się taka rychła. Wiem, że to uczucie minie, ale póki co chciałbym rozkoszować się nim, póki jeszcze mogę.~
@2870 = ~Nim zostałem pojmany, dowiedziałem się o jakiś dziwnych wydarzeniach na północny-wschód od gospody "Pod Pomocną Dłonią". Może uda nam się znaleźć tam obóz bandytów.~
@2871 = ~Przykro mi, <CHARNAME>, ale nie mogę dać ci żadnej rady. Zapytaj kogoś innego.~
@2872 = ~(Xan bada Twe otoczenie, jego oczy szeroko rozwarte.) Wygląda na to, że popełniłem największy błąd w życiu godząc się podróżować z tobą.~
@2873 = ~Jestem pewien, że Durlag dobrze zabezpieczył swoją posiadłość. Jeśli rzeczywiście mamy kontynuować, będziemy musieli zdjąć czary ochronne, jakie niewątpliwie rzucił na to miejsce. A do tego będzie nam potrzebny kamień strażniczy.~
@2874 = ~Uważaj na pułapki, <CHARNAME>. W miejscu takim jak to na pewno będzie ich wiele, i nie mam ochoty doświadczyć ich działania.~
@2875 = ~Przyprowadziłeś nas do ponurego miejsca, <CHARNAME>. Sugerują, byśmy opuścili je tak szybko, jak to tylko możliwe.~ ~Przyprowadziłaś nas do ponurego miejsca, <CHARNAME>. Sugerują, byśmy opuścili je tak szybko, jak to tylko możliwe.~ 
@2876 = ~Jeśli cię to interesuje, przyjacielu, jestem Szarym Płaszczem z Evereski. Moim obowiązkiem jest pilnowanie politycznych działań ludzi wokół naszych granic. Z tego co udało mi się dowiedzieć do tej pory, działa tutaj pewnego rodzaju organizacja kupiecka zwana Żelaznym Tronem, która próbuje narozrabiać na Wybrzeżu Mieczy. Tylko tyle udało mi się dowiedzieć nim zostałem uwięziony.~ ~Jeśli cię to interesuje, przyjaciółko, jestem Szarym Płaszczem z Evereski. Moim obowiązkiem jest pilnowanie politycznych działań ludzi wokół naszych granic. Z tego co udało mi się dowiedzieć do tej pory, działa tutaj pewnego rodzaju organizacja kupiecka zwana Żelaznym Tronem, która próbuje narozrabiać na Wybrzeżu Mieczy. Tylko tyle udało mi się dowiedzieć nim zostałem uwięziony.~
@2877 = ~Jestem zgubiony, <CHARNAME>... tylko tyle mogę powiedzieć ci o sobie.~
@2878 = ~<CHARNAME>, nie zmniejszaj naszych szans na przeżycie rozpraszając moją koncentrację. Seldarine wie, że i tak są one marne. ~
@2879 = ~Cieszę się, że uratowałeś mnie z mrocznych tuneli kopalni. To wspaniale móc znowu poczuć blask księżyca na mej twarzy... i wszystkie wspaniałe zapachy lasu. Smuci mnie tylko to, że śmierć nieubłaganie wkrótce mi to wszystko odbierze.~ ~Cieszę się, że uratowałaś mnie z mrocznych tuneli kopalni. To wspaniale móc znowu poczuć blask księżyca na mej twarzy... i wszystkie wspaniałe zapachy lasu. Smuci mnie tylko to, że śmierć nieubłaganie wkrótce mi to wszystko odbierze.~
@2880 = ~(Oczy Xzara dziko biegają na boki, żaden pojedynczy przedmiot czy osoba nie są w stanie przykuć jego uwagi na dłużej niż sekundę. Wreszcie wyciąga z torby fiolkę i zaczyna nią potrząsać. Ciemny płyn w środku przybiera szmaragdowy kolor i zaczyna niebezpiecznie pienić się. Dochodzisz do wniosku, że najlepiej będzie zaabsorbować Xzara przyjacielską pogawędką nim odkorkuje butelkę.)~ [X#BLANKD]
@2881 = ~(By nie dowiedzieć się rzeczy, których nie chcesz o Xzarze wiedzieć, decydujesz, że nie możesz zawracać sobie tym głowy.)~
@2882 = ~(Obserwujesz Xzara chwilę dłużej.)~
@2883 = ~Więc, Xzar, czy możesz opowiedzieć mi więcej o sobie?~
@2884 = ~(Zadajesz Xzarowi mnóstwo osobistych pytań.)~
@2885 = ~(Zadajesz Xzarowi wiele dociekliwych pytań o jego przeszłość.)~
@2886 = ~(W sposób przyjazny i uprzejmy rozmawiasz z Xzarem o jego problemach i marzeniach, mając nadzieję zdobyć sobie jego zaufanie.)~
@2887 = ~(Zwykłeś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Xzara, by powiedział Ci więcej o sobie.)~ ~(Zwykłaś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Xzara, by powiedział Ci więcej o sobie.)~
@2888 = ~Eee, Xzar? Halo? Jesteś tam, Xzar?~
@2889 = ~Wiem, że znienawidzę siebie za to pytanie ale czy masz... jakieś sugestie, Xzar?~
@2890 = ~Xzar, twój głos jest jakiś... dziwny.~
@2891 = ~Xzar~
@2892 = ~[XZAR 1] Montaronie, pogarszasz sprawę!  To naprawdę psuje mi nastrój!~ [%tutu_var%XZARR01]
@2893 = ~[XZAR 2] Łaaaa!  Mamusiu, boję się!~ [%tutu_var%XZARR02]
@2894 = ~[XZAR 4] Zaczynam myśleć, że ta drużyna jest... znośna.~ [%tutu_var%XZARR04]
@2895 = ~[XZAR 5] Czy musimy być tak bezlitośnie miłosierni?!~ [%tutu_var%XZARR05]
@2896 = ~[XZAR 6] Dłużej już nie zniosę tej szlachetności!~ [%tutu_var%XZARR06]
@2897 = ~[XZAR 7] Dłużej tego nie zniosę.  Obyście wszyscy wyzdychali!  Żegnajcie!~ [%tutu_var%XZARR07]
@2898 = ~[XZAR 8] Mądry wybór przywódcy.~ [%tutu_var%XZARR08]
@2899 = ~[XZAR 9] Mam dość!  Będę O WIELE ŁATWIEJSZY do zniesienia, jeśli odpocznę!~ [%tutu_var%XZARR09]
@2900 = ~[XZAR 10] Choć bardzo lubię te chwile odpoczynku, RUSZAJMY DALEJ!~ [%tutu_var%XZARR10]
@2901 = ~[XZAR 3] Jestem wcieloną śmiercią, niszczycielem światów!~ [%tutu_var%XZARR03]
@2902 = ~[XZAR 38]~ [%tutu_var%XZARR38]
@2903 = ~[XZAR 39]~ [%tutu_var%XZARR39]
@2904 = ~[XZAR 11] Mamusiu, nie czuję się za dobrze.~ [%tutu_var%XZARR11]
@2905 = ~[XZAR 12] Te drzewa... one się ruszają.  Nie widzicie?!~ [%tutu_var%XZARR12]
@2906 = ~[XZAR 13] Rzezimieszek w każdym zaułku, ale nie pozwolę, by wzięli nas żywcem.~ [%tutu_var%XZARR13]
@2907 = ~[XZAR 14] Nigdzie nie będzie mi tak wygodnie, jak sześć stóp pod ziemią.~ [%tutu_var%XZARR14]
@2908 = ~[XZAR 15] Nigdy nie lubiłem słońca.  Jest po prostu... za jaskrawe.~ [%tutu_var%XZARR15]
@2909 = ~[XZAR 16] Chciałbym widzieć w ciemnościach niczym elfy, ale do tego trzeba więcej niż tylko elfich oczu.~ [%tutu_var%XZARR16]
@2910 = ~[XZAR 17] Coś was gnębi?~ [%tutu_var%XZARR17]
@2911 = ~[XZAR 18] Twój głos jest miodem... dla uszu.~ [%tutu_var%XZARR18]
@2912 = ~[XZAR 19] Nie dotykaj mnie!~ [%tutu_var%XZARR19]
@2913 = ~[XZAR 20] Jeżeli będę musiał!~ [%tutu_var%XZARR20]
@2914 = ~[XZAR 21] Nie mogłem postąpić inaczej.~ [%tutu_var%XZARR21]
@2915 = ~[XZAR 22] Nie warto tracić czasu!~ [%tutu_var%XZARR22]
@2916 = ~[XZAR 27] Monty, opowiedz nam bajkę.  O niedźwiadkach i złocie.~ [%tutu_var%XZARR27]
@2917 = ~[XZAR 28] Hej hej, Montaronie!  Przerwij walkę, stary!~ [%tutu_var%XZARR28]
@2918 = ~[XZAR 29] No, Montaron, rozchmurz się.  Czy cały czas musisz być taki ponury?~ [%tutu_var%XZARR29]
@2919 = ~[XZAR 30] Dlaczego nieustannie każesz nam zajmować się sprawami innych ludzi?  Nie możemy wziąć się za własne?~ [%tutu_var%XZARR30]
@2920 = ~[XZAR 31] Zaczynam dostrzegać twoją prawdziwą naturę, okazuje się taka jak myślałem.  Nie ma nikogo, kto byłby bardziej nieznośnie prawy od Harfiarza!~ [%tutu_var%XZARR31]
@2921 = ~[XZAR 35] Czy możecie przestać hałasować?! Strasznie mnie boli za oczami!~ [%tutu_var%XZARR35]
@2922 = ~[XZAR 36] Uśmiech, uśmiecha na każdej gębie!  To jakaś wielka fantazja!~ [%tutu_var%XZARR36]
@2923 = ~[XZAR 37] Znam smoki na króliczych łapkach!  Przysięgam, że to prawda!~ [%tutu_var%XZARR37]
@2924 = ~[XZAR 40] Sądzę, że powinienem żałować tej straty. Na nieszczęście nie potrafię.~ [%tutu_var%XZARR40]
@2925 = ~[XZAR 41] Montaronie!  Nigdy... nigdy cię nie kochałem.~ [%tutu_var%XZARR41]
@2926 = ~[XZAR 34] Ach, te rozmówki przyjaciół i kompanów! Jakże rozgrzewają duszę?~ [%tutu_var%XZARR34]
@2927 = ~[XZAR 32] Och ani słowa więcej, bo mnie rozbolą zęby od tych słodyczy!~ [%tutu_var%XZARR32]
@2928 = ~[XZAR 33] Nie pozwolę z siebie drwić, ty przedatowana dziwko!~ [%tutu_var%XZARR33]
@2929 = ~Zapytany o przeszłość, XZAR miał tylko kilka sensownych rzeczy do powiedzenia. Jego pragnienie wyjaśnienia przyczyny niedoboru żelaza wydaje się wynikać z dobroczynności, choć motywy i tak pozostają niejasne. Wydaje się być osobą dość chaotyczną, ale jest wystarczająco zdolny, by być adeptem magii. Bełkotał coś na swój temat i na temat związanego z nim Montarona, wspominając, że są zatrudnieni przez potężną organizację. Kiedy jednak został przyciągnięty i "poproszony" o szczegóły, stał się niezwykle nerwowy i przez dłuższy czas nic nie mówił. Z pewnością jest nieco szalony, a organizacja, która go zatrudniła, musi być naprawdę niezwykle mroczna. ~ [DUMMYSND]
@2930 = ~Weź dwie szczypty prochu mumii i wezwij mnie z rana.~
@2931 = ~(Xzar nic nie mówi, ale jego twarz rozjaśnia się takim rodzajem szaleńczej radości, że uciekasz od niego, nim w ogóle może odpowiedzieć.)~
@2932 = ~Oczywiście. Pomóż mi podporządkować wszelkie stworzenie woli Mamusi. Wszystkie te dobre istoty, które jeszcze się jej opierają. Ale nie pytaj mnie JAK to zrobić. Nie zaprzątam sobie głowy drobiazgami.~
@2933 = ~Nie. Idzie ci tak kiepsko, że nic co powiem nie zdoła bardziej pogorszyć sytuacji.~
@2934 = ~Mój sentyment do ciał nie znaczy, że chciałbym zostać jednym z nich. Więc jeśli masz jakieś lekarstwo, które wykluczyłoby taką ewentualność...~
@2935 = ~Och, zrób OGROMNY tort z żelaza. W kształcie tronu. Zapal WSZYSTKIE świeczki i wystaw go na deszcz, aż zardzewieje. A potem żywiołowo oklaskaj własne marnotrawstwo czasu.~
@2936 = ~Cóż, jeśli znajdziesz pierścień chodzenia po wodzie możesz dać go MNIE. To byłaby bardzo dobra sugestia.~
@2937 = ~Tylko jedną... Nie sądzę, by ci się spodobała. Widzisz, chciałbym abyś umarł tu gdzie stoisz i wrócił jako upiór. Pod MOJĄ kontrolą, oczywiście...~ ~Tylko jedną... Nie sądzę, by ci się spodobała. Widzisz, chciałbym abyś umarła tu gdzie stoisz i wróciła jako upiór. Pod MOJĄ kontrolą, oczywiście...~
@2938 = ~Oczywiście. I chciałbym, abyś ty też tam był. Albo nie, jak wolisz.~ ~Oczywiście. I chciałabym, abyś ty też tam była. Albo nie, jak wolisz.~
@2939 = ~Ach... Kolorowe sny kiedy ja dotykam ciebie...~
@2940 = ~Jestem dokładnie tam, gdzie byłem pięć minut temu. Albo dwa dni temu, nie pamiętam.~
@2941 = ~Oczywiście. Zawsze jestem. Pytanie, mój dobry <CHARNAME>, brzmi: "Gdzie TY jesteś?" ~ ~Oczywiście. Zawsze jestem. Pytanie, moja dobra <CHARNAME>, brzmi: "Gdzie TY jesteś?" ~
@2942 = ~A czy ktokolwiek z nas jest? Choć mam przeczucie, że GDZIEŚ powinniśmy być. Gdzieś indziej, znaczy się.~
@2943 = ~Jestem. Ale już wychodzę. Mam ci coś przynieść? ~
@2944 = ~Muszę być. Zawrotne uczucie lekkomyślności, które cię spowija, <CHARNAME>, jest wyraźne jak na dłoni.~
@2945 = ~Nie, ale chciałbym być. Wszystkie te urocze duchy i ŻADNEJ kontroli. Jaka szkoda.~
@2946 = ~Zdaję się być pośrodku oceanu. Bez statku, fregaty, kutra, łódki czy jachtu. Nawet bez większej wanny w której mógłbym dryfować swobodnie.~
@2947 = ~(Zauważasz, że Xzar rozgląda się nerwowo, jak gdyby coś planował.)~
@2948 = ~NIE przemycam ciasteczek, Mamusiu! I... wilcze jagody są na stoliku nocnym, tam gdzie kazałaś mi je pozostawić.~
@2949 = ~Och, zamknij się wreszcie. Myślałem, że to ważne.~ ~Och, zamknij się wreszcie. Myślałam, że to ważne.~
@2950 = ~Xzar, to ja, <CHARNAME>! ~
@2951 = ~Wilcze jagody, hmm? Małe co nie co, na wszelki wypadek gdyby Mamusia przebudziła się głodna w środku nocy?~
@2952 = ~Ciasteczka? Czy to pomoże, jeśli kupię ci kilka, jak tylko znajdziemy jakąś piekarnię?~
@2953 = ~Co? Robisz z siebie autorytet w kwestiach doboru priorytetów? Mamusia by tego nie pochwalała. ~
@2954 = ~Twoja matka jest martwa, głupcze. Zamknij się.~
@2955 = ~Eee... nie. O co chodzi z tymi ciasteczkami? ~
@2956 = ~Eee... oczywiście, że nie. Ale o co chodziło z tą trucizną na jej stoliku nocnym? ~
@2957 = ~Hę? Och, cześć, <CHARNAME>. Chcesz ciasteczko?~
@2958 = ~Eee, jasne. A masz jakieś? Czy może mam je kupić?~
@2959 = ~O czym znowu fantazjujesz, nekromanto? O jedzeniu czy swojej matce?~
@2960 = ~Kupiłbyś mi? Naprawdę? Mamusia nie będzie się na mnie gniewała? ~ ~Kupiłabyś mi? Naprawdę? Mamusia nie będzie się na mnie gniewała? ~
@2961 = ~Jasne, kupię ci jedno albo dwa... więcej, jeśli będziesz chciał.~
@2962 = ~Taa, kupię kilka. Ale bez żadnych małpich móżdżków w środku, w porządku? ~
@2963 = ~Jasne. Ale będzie cię to kosztować. ~
@2964 = ~Moja "matka" jest nieboszczykiem, dziękujęcibardzo!~
@2965 = ~To takie rozsądne z jej strony, naprawdę. Zeszła, by dołączyć do Mamusi... jest taka przydatna!~
@2966 = ~Seeeerio? Słowo harcerza? ~
@2967 = ~Taa! Możemy zjeść je na obiad, jeśli chcesz. ~
@2968 = ~Nie. Twoja matka by tego nie pochwaliła. ~
@2969 = ~Nie. Nie możemy denerwować Mamusi, prawda? ~
@2970 = ~Fuj! Nie bądź odrażający, <CHARNAME>! Czekoladowe łabędzie – albo gałęzie – mogą być.~ ~Fuj! Nie bądź odrażająca, <CHARNAME>! Czekoladowe łabędzie – albo gałęzie – mogą być.~
@2971 = ~Na pewno nie na "obiad"! Ale na deser... takie dziecięce przyjemności są dziwnie... rozkoszne.~
@2972 = ~Tak, rozkosze w końcu MAJĄ być rozkoszne.~
@2973 = ~Nagle jestem dziecinny? Czasem wprawiasz mnie w zakłopotanie, Xzar. ~ ~Nagle jestem dziecinna? Czasem wprawiasz mnie w zakłopotanie, Xzar. ~
@2974 = ~Właśnie pomyślałem o podwojeniu twej rozkoszy dodając do ciastek tych składników z twego stolika nocnego.~ ~Właśnie pomyślałam o podwojeniu twej rozkoszy dodając do ciastek tych składników z twego stolika nocnego.~
@2975 = ~Cóż... jeśli nikomu nie powiesz. I KUPISZ ciasteczka... i nie zachowasz ich tylko dla siebie. W porządku!~
@2976 = ~Eee... rozkosze? Wciąż mówimy o ciasteczkach, prawda?~
@2977 = ~Nie powiedziałem, że TY jesteś dziecinny, tylko twój gest. Mam nadzieję, że twoja propozycja wciąż jest aktualna... ?~ ~Nie powiedziałem, że TY jesteś dziecinna, tylko twój gest. Mam nadzieję, że twoja propozycja wciąż jest aktualna... ?~
@2978 = ~Tak, oczywiście! Ciasteczka na obiad! ~
@2979 = ~Po namyśle, nie będę trwonił swego czasu na ciasteczka... ani na rozmowę z tobą.~
@2980 = ~Och lepka rozkoszy! Mamusia nie będzie wcale zadowolona, ale... ale będzie musiała teraz uważać!~
@2981 = ~Na pewno nie! Eee... znaczy się...~
@2982 = ~Och! Nic! Nic...~
@2983 = ~JEDNO ciasteczko jej nie zdenerwuje! Niezupełnie... nie po tym, jak poczęstowaliśmy ją wilczymi jagodami... znaczy się... ~
@2984 = ~Co!?! ZDRADA?!? Albo... och, rozumiem...~
@2985 = ~Nie... źle zrozumiałeś. Trucizna jest DLA Mamusi. Ach... znaczy się, ona WIE że tam jest... CHCE aby tam była...~ ~Nie... źle zrozumiałaś. Trucizna jest DLA Mamusi. Ach... znaczy się, ona WIE że tam jest... CHCE aby tam była...~
@2986 = ~Aha. Skoro tak twierdzisz.~
@2987 = ~Ech, po przemyśleniu wszystkiego, lepiej kupię ci te ciasteczko.~
@2988 = ~Powiedziała ci DLACZEGO ma tak dość osobliwe pragnienie?~
@2989 = ~Zapomnij! Żadnych ciasteczek, żadnych trucizn i żadnych czerwonych i żółtych baloników dla ciebie, Xzar.~
@2990 = ~TAK twierdzę! Chyba... ja... ja muszę... się zastanowić...~
@2991 = ~Oczywiście, że nie! Ona jest Mamusią! Co nie? Znaczy się, to takie oczywiste, naprawdę... może zostać wezwana w DOWOLNYM momencie... chciałaby być przygotowana...~
@2992 = ~Jesteś okrutny! Tak jak Mamusia! Eee... Nie chciałem... nie, skarbie... nikt nie jest taki jak ty... wcale... proszę...~ ~Jesteś okrutna! Tak jak Mamusia! Eee... Nie chciałem... nie, skarbie... nikt nie jest taki jak ty... wcale... proszę...~
@2993 = ~Cóż, moi dobrzy przyjaciele, może chcielibyście się dowiedzieć czegoś więcej o mnie? Jestem członkiem zakonu zwanego Zhentarimowie. Zostaliśmy wysłani by dowiedzieć się czemu nasze imię jest szykanowane na Wybrzeżu Mieczy. Wygląda na to, że ktoś chce zepsuć reputację naszego zakonu.~
@2994 = ~Mój drogi przyjacielu, czemuż to oderwałeś mnie od tej ekscytującej galarety musztardowej i szlamu? Są martwe od dekady, ale dzięki cudom nekromancji wciąż zachowują swoją świeżość. Masz! Powąchaj! (Xzar wyciąga korek. Zdajesz sobie sprawę, że najlepiej było tego uniknąć, gdy szlachetnie urodzony szlam wylewa się znad szyjki.)~ ~Moja droga przyjaciółko, czemuż to oderwałaś mnie od tej ekscytującej galarety musztardowej i szlamu? Są martwe od dekady, ale dzięki cudom nekromancji wciąż zachowują swoją świeżość. Masz! Powąchaj! (Xzar wyciąga korek. Zdajesz sobie sprawę, że najlepiej było tego uniknąć, gdy szlachetnie urodzony szlam wylewa się znad szyjki.)~
@2995 = ~Królik? Nosisz królika? Moja Mamusia została zabita przez królika z głową smoka, tak, to prawda. Podstępne kicaki.~
@2996 = ~Czekam z utęsknieniem na ostateczną zagładę tego świata. Zadbam o to, bym stanął nad grobem wspólnie z Filipem Ateńczykiem. Fascynująca myśl.~
@2997 = ~Mój drogi przyjacielu, czemuż to oderwałeś mnie od tej ekscytującej galarety musztardowej i szlamu? Są martwe od dekady, ale dzięki cudom nekromancji wciąż zachowują swoją świeżość. Masz! Powąchaj! (Xzar wyciąga korek. Zdajesz sobie sprawę, że najlepiej było tego uniknąć, gdy szlachetnie urodzony szlam wylewa się znad szyjki.)~ ~Moja droga przyjaciółko, czemuż to oderwałaś mnie od tej ekscytującej galarety musztardowej i szlamu? Są martwe od dekady, ale dzięki cudom nekromancji wciąż zachowują swoją świeżość. Masz! Powąchaj! (Xzar wyciąga korek. Zdajesz sobie sprawę, że najlepiej było tego uniknąć, gdy szlachetnie urodzony szlam wylewa się znad szyjki.)~
@2998 = ~(Krzepki krasnolud idzie zdecydowanym krokiem przed siebie, uzbrojony i dostojny. Myślisz, że może to dobry moment by porozmawiać nieco z Yeslickiem i może dowiedzieć się o nim kilku rzeczy.)~ [X#BLANKD]
@2999 = ~(By nie dowiedzieć się rzeczy, których nie chcesz o Yeslicku wiedzieć, decydujesz, że nie możesz zawracać sobie tym głowy.)~
@3000 = ~Więc, Yeslick, czy możesz opowiedzieć mi więcej o sobie?~
@3001 = ~(Zadajesz Yeslickowi mnóstwo osobistych pytań.)~
@3002 = ~(Zadajesz Yeslickowi wiele dociekliwych pytań o jego przeszłość.)~
@3003 = ~(W sposób przyjazny i uprzejmy rozmawiasz z Yeslickiem o jego problemach i marzeniach, mając nadzieję zdobyć sobie jego zaufanie.)~
@3004 = ~(Zwykłeś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Yeslicka, by powiedział Ci więcej o sobie.)~ ~(Zwykłaś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Yeslicka, by powiedział Ci więcej o sobie.)~
@3005 = ~Wszystko w porządku, Yeslick? Wyglądasz na zmęczonego.~
@3006 = ~Mógłbyś się pomodlić za nas do Clangeddina?~
@3007 = ~Yeslick, twój głos jest jakiś... dziwny.~
@3008 = ~Yeslick~
@3009 = ~[YESLICK 1] Hej, a kogóż my tu mamy?~ [%tutu_var%YESLK01]
@3010 = ~[YESLICK 2] Dziś rano, w ogóle nie powinienem był wytykać nosa z łóżka!~ [%tutu_var%YESLK02]
@3011 = ~[YESLICK 4] Dobra nasza! Takim był kiedyś, dawno temu, mój klan.~ [%tutu_var%YESLK04]
@3012 = ~[YESLICK 5] Ponura przed nami przyszłość, jeśli nie zmienimy postępowania!~ [%tutu_var%YESLK05]
@3013 = ~[YESLICK 6] Dość już widziałem zła i podłości!  Zmieńcie się, albo zostaniemy wrogami!~ [%tutu_var%YESLK06]
@3014 = ~[YESLICK 7] Nie jesteście lepsi niż ci, z Żelaznego Tronu!  Wobec czegoś takiego, nie będę stał bezczynnie!~ [%tutu_var%YESLK07]
@3015 = ~[YESLICK 8] Powoli i równomiernie, kiedy ja dowodzę.~ [%tutu_var%YESLK08]
@3016 = ~[YESLICK 9] Odpoczynek potrzebny jest nawet krasnoludom.  Dalej już iść nie mogę.~ [%tutu_var%YESLK09]
@3017 = ~[YESLICK 10] Po co wyłaziłem ze swojej celi, jeśli mam tu stać i nic nie robić?!~ [%tutu_var%YESLK10]
@3018 = ~[YESLICK 3] Clangeddin niech będzie z nami!~ [%tutu_var%YESLK03]
@3019 = ~[YESLICK 38]~ [%tutu_var%YESLK38]
@3020 = ~[YESLICK 39]~ [%tutu_var%YESLK39]
@3021 = ~[YESLICK 11] Jestem chory, a kiedy mówi to krasnolud, sprawa jest poważna!~ [%tutu_var%YESLK11]
@3022 = ~[YESLICK 12]~ [%tutu_var%YESLK12]
@3023 = ~[YESLICK 13]~ [%tutu_var%YESLK13]
@3024 = ~[YESLICK 14] To wygląda jak tunele mojego dawnego klanu.~ [%tutu_var%YESLK14]
@3025 = ~[YESLICK 15] Nad otwarte przestrzenie wolałem kamienie mojej celi.~ [%tutu_var%YESLK15]
@3026 = ~[YESLICK 16]~ [%tutu_var%YESLK16]
@3027 = ~[YESLICK 17] Czegoś wam trzeba?~ [%tutu_var%YESLK17]
@3028 = ~[YESLICK 18] Oto, czego wam trzeba.~ [%tutu_var%YESLK18]
@3029 = ~[YESLICK 19] Wystarczy, że poprosicie.~ [%tutu_var%YESLK19]
@3030 = ~[YESLICK 20] Jak wola.~ [%tutu_var%YESLK20]
@3031 = ~[YESLICK 21] Niech się spełni wola Clangeddina.~ [%tutu_var%YESLK21]
@3032 = ~[YESLICK 22] Będę rad.~ [%tutu_var%YESLK22]
@3033 = ~[YESLICK 27] Te kopalnie stały otworem dla każdego, kto zechciałby tu zajrzeć!  Nie mnie winić za to, co z nimi zrobiono!~ [%tutu_var%YESLK27]
@3034 = ~[YESLICK 28] Dobrze byłoby cisnąć w kąt, tu i ówdzie, kilka monet. Łaska bogów warta jest kilku sztuk złota.~ [%tutu_var%YESLK28]
@3035 = ~[YESLICK 29] Sprzedałeś towarzyszy za złoto.  Wszystkie krasnoludy są krewniakami, ja jednak CIEBIE nie nazwę członkiem rodziny.~ [%tutu_var%YESLK29]
@3036 = ~[YESLICK 30] Przyjaźń trwa i wtedy, kiedy złoto dawno już się wyczerpało.  Może powinieneś być milszy dla pozostałych członków drużyny.~ [%tutu_var%YESLK30]
@3037 = ~[YESLICK 31] Przeszedłem już dość i nie muszę znosić twego towarzystwa. Precz!~ [%tutu_var%YESLK31]
@3038 = ~[YESLICK 37] Twoja osobowość jest zdecydowanie elfia.  Spuść nieco z tonu, bo jak nie, to ci w tym pomogę.~ [%tutu_var%YESLK37]
@3039 = ~[YESLICK 36] Błogosławiony, kto w tych czasach może patrzeć na przyjazną twarz.~ [%tutu_var%YESLK36]
@3040 = ~[YESLICK 35] Przemoc rozwiązuje tylko najprostsze problemy. Sprawy bardziej skomplikowane trzeba przemyśleć.~ [%tutu_var%YESLK35]
@3041 = ~[YESLICK 40] Straciłem już zbyt wielu ziomków i krewniaków! Czy i tych muszę też stracić?~ [%tutu_var%YESLK40]
@3042 = ~[YESLICK 41] Żadnemu krasnoludowi nie życzę śmierci, ale za tym tutaj nie będę tęsknił!~ [%tutu_var%YESLK41]
@3043 = ~[YESLICK 34] Uprzejmych słów zawsze słucha się z zadowoleniem.~ [%tutu_var%YESLK34]
@3044 = ~[YESLICK 32] Uważaj co mówisz.  Jestem dobroduszny, ale gdy w grę wchodzi zło, odpowiadam cięciem topora!~ [%tutu_var%YESLK32]
@3045 = ~[YESLICK 33] Walczymy o słuszną sprawę, ale bitka nie musi dostarczać ci takiej uciechy.~ [%tutu_var%YESLK33]
@3046 = ~Zapytany o przeszłość, YESLICK cicho wspomniał, że niegdyś był członkiem krasnoludzkiego klanu Orothiar. Przez pokolenia wydobywali oni rudę żelaza z kopalni, która była ich domem, a która znajdowała się w sercu kniei Otulisko. Jakieś sto lat temu zdarzyło się nieszczęście. Krasnoludy - mimo że są wspaniałymi górnikami - czasem również popełniają błędy. Podczas zagłębiania się coraz dalej natrafili na podziemną rzekę, której wody zalały niemal całą kopalnię, wybijając prawie wszystkich członków klanu. Yeslick jako jeden z niewielu przetrwał i wyruszył do Sembii, by rozpocząć nowe życie. Poznań Rieltara, członka Żelaznego Tronu, który wynajął go jako osobistego kowala. Po pewnym czasie zaprzyjaźnili się i Yeslick opowiedział o swej przeszłości. To był błąd, bowiem Rieltar wykorzystał zdobyte informacje do stworzenia planu ekspansji Żelaznego Tronu na Wybrzeże Mieczy. Fałszywy przyjaciel zdradził Yeslicka i zmusił go do wyjawienia lokalizacji kopalni, jednocześnie więżąc go, by nikomu już o tym nie powiedział. Teraz krasnolud pragnie tylko naprawić zło, do którego się przyczynił wyjawiając lokalizację kopalni swych przodków.~ [DUMMYSND]
@3047 = ~Moje stare kości trzeszczą, ale jeszcze się nie łamią! Prowadź, przyjacielu.~
@3048 = ~Myślisz, żeś lepszy ode mnie, boś młody i w ogóle. Cóż, posłuchaj co ci powiem: żadnego krasnoluda nie można oceniać po wieku. Może i jestem stary, ale jeszcze nie umarłem.~
@3049 = ~To doprawdy dobra rzecz, taa.~
@3050 = ~Chciałbym nieco rozprostować nogi, to prawda. Ale ten krasnolud niejednemu da jeszcze w mordę!~
@3051 = ~Nie, nie. Prowadź, chłopcze.~ ~Nie, nie. Prowadź, panienko.~
@3052 = ~Baa, to tylko stara rana. Nic wielkiego.~
@3053 = ~Lepiej się pilnuj, chłopcze. Prowadzisz niebezpieczny żywot.~ ~Lepiej się pilnuj, panienko. Prowadzisz niebezpieczny żywot.~
@3054 = ~Zmęczony jestem! Na Clangeddina, czas na odpoczynek!~
@3055 = ~Taa, taa, chłopcze. Dobrze wiedzieć, że masz szacunek dla Clangeddina.~ ~Taa, taa, panienko. Dobrze wiedzieć, że masz szacunek dla Clangeddina.~
@3056 = ~Clangeddin jest szlachetnym i czystym bogiem, taa. Poproszę go by prowadził twe kroki.~
@3057 = ~Jestem ci to chyba winien. Taa, zrobię to.~
@3058 = ~To nie jest najodpowiedniejszy moment, <CHARNAME>.~
@3059 = ~Kroczysz niebezpieczną ścieżką. Powiadam ci, jeśli kroczysz z rozwagą, i nie czynisz zła, pomogę ci, i Clangeddin również. Ale jeśli nie... (wdycha) I tak się za ciebie pomodlę.~
@3060 = ~Daj mi więc chwilę. Zrobię to na osobności.~
@3061 = ~Taa, to przyzwoita prośba. Pomodlę się za was wszystkich.~
@3062 = ~Zrobię to, gdy przystaniemy na spoczynek. Tutaj byłoby to nierozważne.~
@3063 = ~Byłem uwięziony przez znaczny czas. Naprawdę nie wiem co wtedy działo się na powierzchni. Mogę ci powiedzieć jeno tyle: w cokolwiek wmieszani są ci krętacze z Żelaznego Tronu, nie jest to dobre... ani odrobinę.~
@3064 = ~Taa, smuci mnie widok kopalni doprowadzonych do ruiny. Mój lud jest martwy, ale niegdyś, chłopcze, Kopalnie Otulisko klanu Orothiar tętniły życiem. Ja terminowałem u kowala aż do skończenia siedemdziesiątki. Taa... walczyliśmy z wiwernami, które już wówczas miały swe gniazda w Otulisku, a moje męstwo zostało zauważone przez Torgrima, kapłana Alaghora. Przyjął mnie jako swego akolitę i od tej pory nauczam słowo Calggedina. Wziąłem na siebie obowiązki Torgrima po jego odejściu.~ ~Taa, smuci mnie widok kopalni doprowadzonych do ruiny. Mój lud jest martwy, ale niegdyś, panienko, Kopalnie Otulisko klanu Orothiar tętniły życiem. Ja terminowałem u kowala aż do skończenia siedemdziesiątki. Taa... walczyliśmy z wiwernami, które już wówczas miały swe gniazda w Otulisku, a moje męstwo zostało zauważone przez Torgrima, kapłana Alaghora. Przyjął mnie jako swego akolitę i od tej pory nauczam słowo Calggedina. Wziąłem na siebie obowiązki Torgrima po jego odejściu.~
@3065 = ~Ale teraz to wszystko leży pod wodą, przez chory wybryk przeznaczenia. Poświęciłem kopalnię, by służyła jako wodny grobowiec mego klanu, zostawiając ją jako monument upamiętniający mą rodzinę. Przeżyło tylko kilku, a kilka krasnoludów to nie klan. Potem dość dobrze powodziło mi się w Sembii, aż bandyci z Żelaznego Tronu oszukali mnie.~
@3066 = ~Taa, przyjaźń trwa i wtedy, kiedy złoto dawno już się wyczerpało. Dobrze jest zrzucić nieco balastu z serca, ale teraz nie jest ku temu najlepszy moment, <CHARNAME>.~
@3067 = ~Dobra nasza! Takim był kiedyś, dawno temu, mój klan.~
@3068 = ~Ciekawski z ciebie koleżka, <CHARNAME>. Poczekaj do wieczora a opowiem ci wszystkie historie o moim klanie i ludzie, jakie tylko będziesz chciał usłyszeć.~ ~Ciekawska z ciebie koleżanka, <CHARNAME>. Poczekaj do wieczora a opowiem ci wszystkie historie o moim klanie i ludzie, jakie tylko będziesz chciała usłyszeć.~
@3069 = ~(Coran jest dziś bardziej rozmowny niż zazwyczaj. Być może to dobry moment, by dowiedzieć się czegoś na jego temat.)~
@3070 = ~(By nie dowiedzieć się rzeczy, których nie chcesz o Coranie wiedzieć, decydujesz, że nie możesz zawracać sobie tym głowy.)~
@3071 = ~Więc, Coran, czy możesz opowiedzieć mi więcej o sobie?~
@3072 = ~(Zadajesz Coranowi mnóstwo osobistych pytań.)~
@3073 = ~(Zadajesz Coranowi wiele dociekliwych pytań o jego przeszłość.)~
@3074 = ~(W sposób przyjazny i uprzejmy rozmawiasz z Coranem o jego problemach i marzeniach, mając nadzieję zdobyć sobie jego zaufanie.)~
@3075 = ~(Zwykłeś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Corana, by powiedział Ci więcej o sobie.)~ ~(Zwykłaś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Corana, by powiedział Ci więcej o sobie.)~
@3076 = ~(W sposób przyjazny i uprzejmy rozmawiasz z Coranem o jego problemach i marzeniach, mając nadzieję zdobyć sobie jego zaufanie.)~
@3077 = ~Więc, Coran, kto jest najpiękniejszą kobietą na świecie?~
@3078 = ~Więc, czy szczęście wciąż sprzyja romantykom, Coran?~
@3079 = ~Więc, mój śmiałku, jaki kurs sugerujesz byśmy obrali?~
@3080 = ~Coran, od jakiegoś czasu nie słyszałem z twoich ust żadnej historii.~ ~Coran, od jakiegoś czasu nie słyszałam z twoich ust żadnej historii.~
@3081 = ~Coranie, co byś powiedział, gdybym przyznała się do błędu i wyznała, że to ciebie kocham?~
@3082 = ~Coranie, myślałam długo i intensywnie. Jesteś złodziejem i włóczęgą i lubisz rozrabiać. Moje obowiązki względem przybranego ojca i mej misji wymagają całkowitego poświęcenia. A jednak nigdy nie przestałam myśleć o tobie i boli mnie, gdy chodzisz tak blisko mnie, a jednak tak daleko. Coranie, wydaje mi się, że nauczyłam się znaczenia czwartej runy Hanali.~
@3083 = ~Coranie, twój głos jest jakiś... dziwny.~
@3084 = ~Coran~
@3085 = ~[CORAN 1] Hola!  Wędrowcy, zatrzymajcie się na chwilę.~ [%tutu_var%CORAN01]
@3086 = ~[CORAN 2] Ta awantura wymknęła się spod kontroli.~ [%tutu_var%CORAN02]
@3087 = ~[CORAN 4] Myślę, że wszyscy zasłużyliśmy na solidnego klapsa.~ [%tutu_var%CORAN04]
@3088 = ~[CORAN 5] Nie jestem zadowolony z tego, co właśnie zrobiliśmy.~ [%tutu_var%CORAN05]
@3089 = ~[CORAN 6] Jeżeli nasza drużyna nadal będzie tak postępowała, chyba będę musiał z niej odejść.~ [%tutu_var%CORAN06]
@3090 = ~[CORAN 7] Nie mogę już zostać w tej drużynie. Muszę zrezygnować.~ [%tutu_var%CORAN07]
@3091 = ~[CORAN 8] Sądzę, że moje nowe obowiązki dostarczą mi sporo uciechy.~ [%tutu_var%CORAN08]
@3092 = ~[CORAN 9] Nawet najbardziej zawzięty poszukiwacz przygód musi od czasu do czasu odpocząć.~ [%tutu_var%CORAN09]
@3093 = ~[CORAN 10] Najbardziej ze wszystkiego nie cierpię bezczynności.~ [%tutu_var%CORAN10]
@3094 = ~[CORAN 3]~ [%tutu_var%CORAN03]
@3095 = ~[CORAN 38]~ [%tutu_var%CORAN38]
@3096 = ~[CORAN 39]~ [%tutu_var%CORAN39]
@3097 = ~[CORAN 11] To tylko powierzchowna rana.~ [%tutu_var%CORAN11]
@3098 = ~[CORAN 12]~ [%tutu_var%CORAN12]
@3099 = ~[CORAN 13]~ [%tutu_var%CORAN13]
@3100 = ~[CORAN 14]~ [%tutu_var%CORAN14]
@3101 = ~[CORAN 15]~ [%tutu_var%CORAN15]
@3102 = ~[CORAN 16]~ [%tutu_var%CORAN16]
@3103 = ~[CORAN 17] Tak?~ [%tutu_var%CORAN17]
@3104 = ~[CORAN 18] Co rozkażesz?~ [%tutu_var%CORAN18]
@3105 = ~[CORAN 19] Życie to przygody lub pustka.~ [%tutu_var%CORAN19]
@3106 = ~[CORAN 20] Łaska bogów, to zmienna pani.~ [%tutu_var%CORAN20]
@3107 = ~[CORAN 21] Wielkie niebezpieczeństwa kryją w sobie wielki urok.~ [%tutu_var%CORAN21]
@3108 = ~[CORAN 22] Gdziekolwiek los mnie zaniesie.~ [%tutu_var%CORAN22]
@3109 = ~[CORAN 27] Safano, jesteś wcieleniem wdzięku i przebiegłości.~ [%tutu_var%CORAN27]
@3110 = ~[CORAN 28] Niekiedy czuję, Safano, że mimo twoich paskudnych manier, coś mnie ku tobie pociąga.~ [%tutu_var%CORAN28]
@3111 = ~[CORAN 29] Ostatnio, Safano, nieustannie o tobie rozmyślam.  Przeszkadza mi to w robocie.~ [%tutu_var%CORAN29]
@3112 = ~[CORAN 30] Gdybyś nie była tak samolubną dziewką... pewnie byłabyś dla mnie dwa razy mniej atrakcyjna.~ [%tutu_var%CORAN30]
@3113 = ~[CORAN 31] Przyznaj, Safano, że bywają chwile, kiedy ci się podobam.~ [%tutu_var%CORAN31]
@3114 = ~[CORAN 35] Tak miła osóbka jak ty, nie powinna podejmować się tak ryzykownego zajęcia.~ [%tutu_var%CORAN35]
@3115 = ~[CORAN 36] Mój wzrok nigdy wcześniej nie spoczął na piękniejszej dziewczynie.~ [%tutu_var%CORAN36]
@3116 = ~[CORAN 37] Masz najpiękniejsze... eee... oczy.~ [%tutu_var%CORAN37]
@3117 = ~[CORAN 40] Ubolewam nad stratą przyjaciela.~ [%tutu_var%CORAN40]
@3118 = ~[CORAN 41] Chciałbym, Safano, żebyśmy mieli więcej czasu, by się poznać.~ [%tutu_var%CORAN41]
@3119 = ~[CORAN 34] Przyjmuję twoje komplementy.~ [%tutu_var%CORAN34]
@3120 = ~[CORAN 32] Zachowujesz się dziś dość osobliwie.~ [%tutu_var%CORAN32]
@3121 = ~[CORAN 33] Nie sądzę, żeby to było dowcipne.~ [%tutu_var%CORAN33]
@3122 = ~Zapytany o przeszłość, Coran wyjawił, że pochodzi z lasu Tethyr. Ma wspaniałe wspomnienia z rodzinnych stron, ale nie przepadał za toczącym się tam spokojnym życiem. Wyruszył więc do Wrót Baldura, w poszukiwaniu bogactwa, potęgi i szacunku. Mając tylko miedziaka przy duszy, zajął się złodziejstwem, okradał jednak tylko tych, których uważał za wystarczająco bogatych, by mogli się podzielić. Obiecywał sobie, że rzuci tę robotę, kiedy tylko zdobędzie wystarczająco dużo złota do rozkręcenia własnego interesu. Niestety szybko polubił nowy styl życia i z podnieceniem czekał na każdą nową mrożącą krew w żyłach ucieczkę, niebezpieczne włamanie czy piękną kobietę. Co pewien czas musiał opuszczać miasto "na chwilę", znikać w dzikich ostępach i czekać aż sprawa przycichnie, a jego imię zostanie choć trochę zapomniane. Jego ostatni ucieczka to najwyraźniej wynik związku z czarodziejką Brielbarą. Jak ostatni głupiec dań się złapać na uwodzeniu członkini Rycerzy Jednorożca i musiał zniknąć, unikając gniewu zazdrosnych magów.~ [DUMMYSND]
@3123 = ~(Gdy mówisz te słowa, runa, którą nosiłaś w swej sakiewce znika, i Coran zwinnie prowadzi Cię z dala od ciekawskich oczu.)~
@3124 = ~Powiedziałbym, że to najsłodsze słowa jakie dzisiaj słyszałem.~
@3125 = ~Będę całować dziewczę o oczach błękitnych
Będę kochał dziewczę o oczach zielonych
Będę tańczył z dziewczęciem o oczach dowolnych
Aleś tylko ty najpiękniejszą z możliwych.~
@3126 = ~Planuję zobaczyć cztery krańce świata, ale nieważne czy pójdę na południe czy północ, wschód czy zachód, wątpię, abym spotkał kogoś piękniejszego od ciebie, <CHARNAME>.~
@3127 = ~Wśród kobiet, jesteś jak księżyc pośród gwiazd, <CHARNAME>. Tyś najpiękniejszą ze wszystkich, oczywiście.~
@3128 = ~Słyszałem, że <CHARNAME> z Candlekeep jest uważana przez ekspertów urody za najpiękniejszą na świecie.~
@3129 = ~Nie wiem, ale szukanie tej jednej to misja, której nigdy nie porzucę.~
@3130 = ~Takie myślenie prowadzi do katastrofy: na początku dość niewinnie decydujesz, że ta jedyna jest najpiękniejsza, i zanim się spostrzegasz, grzęźniesz z nią odizolowany od reszty kobiet.~
@3131 = ~Zapytaj mnie o to, jak będę trzymał którąś w ramionach, <CHARNAME>. (mruga) Wyświadczysz mi przysługę i otrzymasz szczerą odpowiedź.~
@3132 = ~Jej Wysokość Królowa Ellesime z Suldanessellar. Mellonamin, powinieneś ją widzieć! Jest wnuczką Rillifane’a... Jej skóra jest złota, jej oczy są jak szmaragdy, jej warkocze są... nie. To złoto, które próbuje imitować włosy, i klejnoty, które bledną w porównaniu z jej oczami i ustami.~
@3133 = ~Uciec z Wrót Baldura i ukryć się na północy!~
@3134 = ~Ha! Wiedziałem, że cię tym zaskoczę. Powinieneś widzieć wyraz swojej twarzy, <CHARNAME>!~ ~Ha! Wiedziałem, że cię tym zaskoczę. Powinnaś widzieć wyraz swojej twarzy, <CHARNAME>!~
@3135 = ~Mam strzałę z wypisanym na niej imieniem Sarevoka! Mówiąc prawdę, nie mogę się doczekać, kiedy dosięgnie celu.~
@3136 = ~Nie lubię zabijania, ale ten człowiek, Sarevok, doigrał się. Nikt nie będzie wsadzał mnie do więzienia dwa razy z rzędu!~
@3137 = ~Póki co, katakumby zdają się moją ulubioną częścią Candlekeep. Ale wydaje mi się, że powinniśmy przyspieszyć. Czas na nikogo nie czeka, <CHARNAME>.~
@3138 = ~Hmm... zwolnijmy: założę się, że gdzieś tutaj jest ukryty skarb.~
@3139 = ~I coś jeszcze... O czym to ja myślałem? O czymś, na co trzeba uważać, szczególnie jeśli nie masz szczęścia... Ach! Pułapki.~
@3140 = ~W nogi! Pogawędzimy sobie później... albo nigdy.~
@3141 = ~Zacna starowina Phlydia prosiła mnie, bym przyniósł jej książkę, którą zostawiła w pobliżu krowy. Właśnie rozmyślałem, która z tutejszych kobiet jest najpiękniejsza. Najchętniej udałbym się w jakieś żywsze miejsce.~
@3142 = ~Możemy spędzić to popołudnie czytając uzupełnienie "Historii Monety Losu" w cieniu kwitnącej jabłoni, z trzema losowo wybranymi przedstawicielami lokalnej społeczności – założę się, że okażą się być starymi mędrcami i ekspertami od uzupełnień "Monety Losu".~
@3143 = ~Albo możemy wynosić się stąd!~
@3144 = ~To miejsce jest grobem dla męskiego ducha: tak tu spokojnie, a najzacniejszą dziewką jest dość grubiański rysunek w wychodku Winthropa.~
@3145 = ~Powiedz, jak mogłeś żyć tu tyle lat?~ ~Powiedz, jak mogłaś żyć tu tyle lat?~
@3146 = ~Myślę, że powinienem odwiedzić tę zuchwałą dziewkę, która mieszkała gdzieś w pobliżu...~
@3147 = ~Och, pytasz o TWÓJ kurs? Mmm... jak ona miała na imię? Ach, nieważne, będę mówił do niej po prostu "skarbie" – wszystkie to lubią.~
@3148 = ~Mógłbym włamać się do kwater Żelaznego Tronu i przeszukać je w mgnieniu oka... Ale skoro wolisz to zrobić dłuższą i nudniejszą drogą, powinieneś zwrócić się do domu spokojnej starości zwanego Płonącą Pięścią.~ ~Mógłbym włamać się do kwater Żelaznego Tronu i przeszukać je w mgnieniu oka... Ale skoro wolisz to zrobić dłuższą i nudniejszą drogą, powinnaś zwrócić się do domu spokojnej starości zwanego Płonącą Pięścią.~
@3149 = ~Zakończmy szybko tę ludzką konspirację i napijmy się czegoś w "Elfiej Pieśni" wraz z zacną Alyss.~
@3150 = ~Zamiast szukać kopalni żelaza poszukajmy lepiej kopalni złota i uwolnijmy ją od bandytów... i skarbu.~
@3151 = ~Ty wskazujesz, ja strzelam... i to cholernie dobrze!~
@3152 = ~Wydaje mi się, że szukamy jakiejś kopalni. Miejmy to za sobą i wracajmy do Wrót Baldura wydać trochę tych łupów!~
@3153 = ~(klepie Cię po ramieniu) Nie wierzę, abyś zapomniał o naszym małym polowaniu. ~ ~(klepie Cię po ramieniu) Nie wierzę, abyś zapomniała o naszym małym polowaniu.~
@3154 = ~Pośpiesz się, <CHARNAME>, albo jakiś inny poszukiwacz zabije moje wiwerny i zdobędzie laur pogromcy smoków!~
@3155 = ~Cóż, zabijmy tyle wiwern ile damy radę i sprzedajmy ich łby kapłanowi Beregostu! ~
@3156 = ~A komu innemu? (śmieje się)~
@3157 = ~Słyszałeś kiedyś tę starą piosenkę, w której Sława została przyrównana do kobiety, i żeby zdobyć jej serce musiałeś ją odprawić? A wtedy ona podążała za tobą jak niewolnica?~ ~Słyszałaś kiedyś tę starą piosenkę, w której Sława została przyrównana do kobiety, i żeby zdobyć jej serce musiałaś ją odprawić? A wtedy ona podążała za tobą jak niewolnica?~
@3158 = ~Cóż, Pani Szczęścia to zupełnie inna kobieta. Kocha tych, którzy ją czczą i miłują. I dzięki temu, moja pani i ja nigdy się nie rozdzielimy!~
@3159 = ~Daj mi jakieś niebezpieczne i śmiałe zadanie, <CHARNAME>, a udowodnię to natychmiast!~
@3160 = ~Twe wątpliwości ranią mnie, dobry Panie!~ ~Twe wątpliwości ranią mnie, dobra Pani!~
@3161 = ~Ciii... to zły omen wątpić w szczęście kogoś, kto właśnie szuka przygód.~
@3162 = ~Zagrajmy w kości dziś wieczór i przekonajmy się, czy wciąż mi towarzyszy. (mruga)~
@3163 = ~W porządku, ale jeśli KTOKOLWIEK będzie próbował oszukiwać, jego twarz dozna poważnego uszczerbku! A szkoda byłoby takiej pięknej elfiej buzi...~
@3164 = ~Eee, nie, dzięki.~
@3165 = ~No jasne.~
@3166 = ~Oczywiście. Oszukiwanie to hańba.~
@3167 = ~Och, cóż.~
@3168 = ~Cudownie! Ale teraz ruszajmy dalej: droga, skarby i piękne kobiety wzywają!~
@3169 = ~Co chciałbyś o mnie wiedzieć? Mógłbym opowiedzieć ci o pięknych lasach Tehyru, albo o wielu cudownych damach, które uległy mym urokom. Badałem wiwerny, które polują w tych okolicach. Mają niebezpieczne kolce na swych ogonach, których używają do zatruwania swoich ofiar. To okropne bestie, które cieszy zadawanie bólu swym ofiarom. Naprawdę nie mam zbyt wiele więcej do powiedzenia.~ ~Co chciałabyś o mnie wiedzieć? Mógłbym opowiedzieć ci o pięknych lasach Tehyru, albo o wielu cudownych damach, które uległy mym urokom. Badałem wiwerny, które polują w tych okolicach. Mają niebezpieczne kolce na swych ogonach, których używają do zatruwania swoich ofiar. To okropne bestie, które cieszy zadawanie bólu swym ofiarom. Naprawdę nie mam zbyt wiele więcej do powiedzenia.~
@3170 = ~Przyjacielu, <CHARNAME>, dlaczego trwonimy czas rozmawiając o mnie, skoro możemy porozmawiać o kobietach? ~
@3171 = ~O mnie? Jestem z lasu Tethyr i... <CHARNAME>, masz najpiękniejsze... eee... oczy.~ [%tutu_var%CORAN3]
@3172 = ~<CHARNAME>, powiem ci wszystko co chcesz o mnie wiedzieć, za pocałunek albo dwa.~ [%tutu_var%CORAN3]
@3173 = ~(Patrzysz na Corana i-)~ [CORANF]
@3174 = ~Coran patrzy na ciebie swymi wesołymi, skośnymi oczami, chętny do rozmowy o... czymkolwiek.~
@3175 = ~(Czułość wypełnia Twe serce, gdy patrzysz w stronę Corana. Jesteś pewna, że elf Cię pożąda. Być może mogłabyś mu pokazać, że jego starania o Twe względy nie pozostały niezauważone. Miły całus, może?)~
@3176 = ~(Pośród bojów łatwo jest zapomnieć o miłości. To tak, jakby pąk otworzył się podczas gdy wokoło panuje pożoga. Jest w tym jakieś fatalistyczne piękno... Możesz albo pozwolić mu walczyć o przetrwanie na własną rękę, albo spróbować go chronić. Obecnie, raczej wolałabyś zaopiekować się nim. Na moment porzucasz wszelką ostrożność i całujesz Corana.)~
@3177 = ~(Zauważasz, że wzrok Corana błądzi to na ciemne niebo, to na Ciebie, i jego ostre rysy wydają się zamyślone. Co takiego zobaczył co wprawiło go w taki nastrój? A może to twoja wyobraźnia płata Ci figle?)~
@3178 = ~(Smutek nie zawsze jest niepożądany i niedobry. Po tym wszystkim co przeszłaś, Twój bezpieczny świat roztrzaskał się, posmakowałaś silniejszych emocji, niż przypuszczałaś. Smakują gorzko i słodko, kwaśno i ostro... Nie potrafisz całkowicie zrozumieć tego, co czujesz w tej chwili, ale twój nastrój domaga się samotności i przemyśleń.)~
@3179 = ~(Słońce jest wysoko i świat pełen jest gorącego, jaskrawego światła. Sucha trawa łamie się pod waszymi stopami, wzbudzając upajający zapach w powietrzu. Coran podnosi łodygę i wącha ją z rozkoszą.)~
@3180 = ~(Zrywasz kilka kwiatów i niesiesz je, nie bardzo wiedząc, co z nimi zrobić.)~
@3181 = ~(Podchodzisz do Corana i głaszczesz go po policzku.) Nie mogę się temu oprzeć, Coran.~
@3182 = ~Więc, ukochany, na następnym zakręcie powinniśmy iść w prawo, czy w lewo?~
@3183 = ~Powiedz, Coranie, czy ja wyglądam... eee... grubo w tej zbroi?~
@3184 = ~(Drużyna siada na moment, by odpocząć. Wybierasz miejsce w pobliżu Corana i opierasz się lekko o niego.)~
@3185 = ~Więc, jak Coran ma się dzisiaj?~
@3186 = ~(Skubiesz ucho Corana.)~
@3187 = ~(Wybierasz ten spokojny moment by wyszczotkować włosy, aż będą lśniły.)~
@3188 = ~(Kaptur Corana jest opuszczony dzisiaj wyjątkowo nisko. Jego cała twarz zniknęła w jego cieniu.)~
@3189 = ~(Zwalniasz na moment, tak że Coran zrównuje krok z tobą.)~
@3190 = ~(Myśląc, że nikt Cię nie widzi, zrozpaczona zrywacz kolejne ogłoszenie o nagrodzie za twą głowę.)~
@3191 = ~(Przykrywasz oczy Corana swoją dłonią.)~
@3192 = ~(Widzisz Corana podchodzącego do Ciebie z gałęzią pełną dzikich jagód.)~
@3193 = ~(Nagle odczuwasz chłód i wilgoć tego miejsca. Drżysz lekko i obejmujesz się rękoma.)~
@3194 = ~(Zapalasz pochodnię by się rozejrzeć.)~
@3195 = ~Lle naa curucuar, Coran. (Jesteś zdolnym łucznikiem, Coran.)~
@3196 = ~Jesteś zdolnym łucznikiem, Coran.~
@3197 = ~(Znajdujesz dłoń Corana i obejmujesz ją palcami.)~
@3198 = ~Coranie, bardzo cię lubię, ale proszę, nie flirtuje ze mną więcej.~
@3199 = ~(Nic nie mów. Nic nie rób. Czasem tak jest najlepiej.)~
@3200 = ~Coran, czczę w mym sercu złotą Hanali, ale nigdy nie byłam w jej świątyni, ani nie rozmawiałam z jej kapłanem. Ty, w swych słowach i (rumienisz się) czynach zdajesz się jej oddanym naśladowcą. Nauczyłbyś mnie więcej o ścieżkach bogini?~
@3201 = ~Coranie, chyba nie jestem jeszcze wystarczająco gotowa by studiować runy namiętności.~
@3202 = ~Nic nie uszczęśliwi mnie bardziej, niż nauczenie cię run namiętności Hanali, abyśmy we dwoje w harmonii mogli odczynić pieśń miłosną. Ale, skarbie, jeśli nie jesteś jeszcze gotowa na tę inicjację, powiedz mi, a zaśpiewam ci, mając nadzieję, że twój umysł pochwyci jej znaczenie równie intuicyjnie, jak to zrobiło twoje ciało.~
@3203 = ~(Kiedy oboje znajdujecie się za zwisającymi gałęziami i listowiem, Coran podnosi Cię i sadza na gładkim pniu, dotykając i całując gorączkowo.)~
@3204 = ~Och, Hanali, bałem się, że już do mnie nie wrócisz...~
@3205 = ~(Twe ubrania zsuwają się z Twych bioder z taką łatwością, jakby wyczuwały Twoją niecierpliwość. Coran wchodzi w Ciebie i wszystko to, co dzieje się na świecie staje się niczym w porównaniu z ruchami, jakie wspólnie wykonujecie.)~
@3206 = ~(Jak tylko Coranowi udaje się znaleźć cichy kąt, podnosi Cię i sadza na jakimś gzymsie, dotykając i całując gorączkowo.)~
@3207 = ~Och, Hanali, lubisz niebezpieczeństwo....~
@3208 = ~(Twe ubrania zsuwają się z Twych bioder z taką łatwością, jakby wyczuwały Twoją niecierpliwość. Coran wchodzi w Ciebie i wszystko to, co dzieje się na świecie staje się niczym w porównaniu w ruchami, jakie wspólnie wykonujecie.)~
@3209 = ~(Gdy wasze wargi stykają się, ramię Corana obejmuje Cię w talii, przysuwając Cię bliżej. Przez moment wydaje Ci się, jakby każdy cal twego ciała był częścią tego pocałunku.)~
@3210 = ~(Coran odpowiada na dotyk Twych warg a jego język z pożądliwością bada Twe wargi i usta.)~
@3211 = ~(Coran wzdycha zadowolony.) Nic innego się nie liczy, gdy jesteś w mych ramionach.~
@3212 = ~(Coran cofa się na moment ale wciąż trzyma Twoją dłoń.) Muszę złapać oddech, skarbie, albo strąci mnie z nóg.~
@3213 = ~Na Hanali, z pewnością wiesz jak przyprawić mężczyznę o zawrót głowy, <CHARNAME>!~
@3214 = ~Och, cudownie! Gdyby to tylko mogło trwać wiecznie...~
@3215 = ~Gdybym był artystą, narysowałbym ten pocałunek. Każdy, kto ma w żyłach krew a nie wodę, miałby kopię tego rysunku i zazdrościłby mi... nie licząc tych kilku nieszczęśliwców, którzy przeklęliby go za gorszące treści i śliniliby się nad nim, gdy nikt nie patrzy...~
@3216 = ~(Coran wyczuł, że mu się przyglądasz, i odwraca się w Twoją stronę) Skarbie?~
@3217 = ~(Z trwogą dajesz Coranowi całusa w policzek – albo w jakąś inną część jego twarzy, która się nawinie.)~
@3218 = ~Coran, słyszałam twoje przechwałki na temat tych wszystkich kobiet, które kochałeś. Szczerze mówiąc ciekawi mnie, co one takiego w tobie widziały. Może mógłbyś zaprezentować mi próbkę... (Widząc, że jego oczy zaświeciły się ochoczo, powstrzymujesz go wyciągniętą ręką i uśmiechasz się lekko.) Tylko pocałunek... bardzo MAŁY pocałunek, Coran.~
@3219 = ~(Wodzisz palcem po wysokich kościach policzkowych Corana od kącika jego skośnych oczu w dół, do jego ust. Kiedy unosi głowę w Twoją stronę odpowiadając na pieszczotę i zamykając oczy, całujesz go.)~
@3220 = ~(Wodzisz palcem po wysokich kościach policzkowych Corana od kącika jego skośnych oczu w dół, do jego ust. Kiedy unosi głowę w Twoją stronę odpowiadając na pieszczotę i zamykając oczy, całujesz go.)~
@3221 = ~Nie odchodź, skarbie... a przynajmniej pocałuj mnie ponownie zanim uciekniesz...~
@3222 = ~(Szybki jak błyskawica, złodziej łapie Twe ramiona i patrzy na Ciebie zdumiony. Wydaje Ci się dziwne, że nie próbuje Ci oddać pocałunku, myślałbyś, że on-) Nie, skarbie, nie zniszczę w pośpiechu czegoś równie cudownego. Przyjdź do mnie w nocy a będziesz spijała miłość z mych ust... z mej duszy.~
@3223 = ~Dziękuję, moja słodka dziewczyno...~
@3224 = ~Mały? Może to i dobrze, aby był mały... (Dotyka Twych warg kciukiem, jego paznokieć delikatnie kłuje Twoją skórę, poczym nachyla się i przelotnie drażni Twe rozwarte wargi czubkiem swego języka. Zbliża swe usta do Twoich tak, że dzieli je zaledwie włos. Czujesz ciepło bijące z jego twarzy, jego wargi przy Twoich. Potem cofa się.)~
@3225 = ~To najmniejszy, na jaki mnie stać, skarbie.~
@3226 = ~Czy to nie było przyjemne i dobre, <CHARNAME>?~
@3227 = ~Bądź błogosławiona, mój dobry duchu, moja piękna, moja złodziejko całusów.~
@3228 = ~(Hmmm... może powinnaś wykorzystać tę chwilę, by dowiedzieć się czegoś o nim.)~
@3229 = ~Skarbie?~
@3230 = ~Więc, Coran... co sądzisz? Czy nocne niebo usłane gwiazdami jest piękniejsze niż <CHARNAME> z Candlekeep?~
@3231 = ~Nasze spojrzenia spotykają się zdecydowanie zbyt często, Coran. (wzdychasz)~
@3232 = ~To co właśnie zrobiłeś – patrzenie w niebo, wzdychanie, a potem znów na mnie... jest mi tak bliskie, Coranie. Każda dusza jest ciemnością dla drugiej duszy i tak łatwo można popełnić poważny błąd osądzając kogoś. Więc, nie każ mi zgadywać i powiedz o czym myślałeś?~
@3233 = ~Chciałbym ofiarować ci garść gwiazd byś sama zobaczyła, że jesteś dużo ładniejsza. ~
@3234 = ~(obejmuje Twe ramiona i wskazuje na niebo) Wiedziałaś, że jest tam gwiazda o imieniu <CHARNAME>? Dokładnie tam – widzisz ją, skarbie?~
@3235 = ~Najpiękniejszą rzeczą jest <CHARNAME> tańcząca w blasku gwiazd tylko dla jednego mężczyzny. Czy muszę mówić... że tym mężczyzną jestem ja?~
@3236 = ~Wydaje mi się, że wkrótce będzie padać i czeka nas niezła kąpiel.~
@3237 = ~Jestem bazyliszkiem, że boisz się mojego wzroku? ~
@3238 = ~Widok kobiety to cenna rzecz i nie można go trwonić. (całuje Cię lekko w wargi) Teraz go zachowałem.~
@3239 = ~Więc, dlatego patrzysz na mnie ukradkiem za każdym razem gdy myślisz, że cię nie widzę? Dostaniesz jeszcze zeza, a po co ci to?~
@3240 = ~Och, o prostych rzeczach. Wieczności, życiu... tobie. Głupi pomysł, zważywszy ilu wrogów czai się dookoła. Obawiam się, że moje myśli były zbyt chaotyczne, bym mógł ci je przekazać nie robiąc ci większego mętliku w głowie.~
@3241 = ~Cóż, wyobrażałem sobie ciebie leżącą wśród gwiazd, i siebie samego, ściągającego z ciebie koc nocnego nieba.~
@3242 = ~Że moje serce drży, kiedy na ciebie patrzę. Tak jak te nieśmiałe gwiazdy na widok księżyca.~
@3243 = ~Jak masz na imię, pielgrzymie? Szukałem pani Melancholii... czy to ty?~
@3244 = ~Nie znam swego imienia, pielgrzymie. Ale przyjmę te, które mi nadasz.~
@3245 = ~Jestem <CHARNAME> i jestem twoją kochanką, Coran. Zapomniałeś?~
@3246 = ~Coran, potrzebuję chwili spokoju. ~
@3247 = ~Mam na ciebie wiele imion, mój księżycowy blasku. Nazywam cię Radością, nazywam cię Mądrością, nazywam cię Furią, nazywam cię Ukochaną... Masz wiele imion, ale żadne bardziej nie pieści mego języka niż <CHARNAME>.~
@3248 = ~Tak? To rzadki przywilej, ale bardziej odpowiada ojcu, niż kochankowi. ~
@3249 = ~Nazwałem cię Melancholią i czuję, że to ja powinienem zdjąć z ciebie brzmienie smutku.~
@3250 = ~Nie zapomniałem, ale bałem się, że uciekasz przede mną w świat dawnych żali. Nie chcę byś mi uciekała, niedościgniona.~
@3251 = ~Nigdy nie zapomnę twej miłości, <CHARNAME>, bez względu na to, gdzie zaprowadzą mnie moje ścieżki.~
@3252 = ~Pamiętam każdą łagodną krzywiznę i słodycz twych ust. Pamiętam wędrówkę twych palców... ale chyba zapominam twój uśmiech, staje się zbyt przelotny. A go kocham najbardziej; przypomnij mi go... Uśmiechnij się, ukochana.~
@3253 = ~(Nie mówiąc ani słowa Coran odchodzi, ale jego uśmiech mówi, że rozumie. Możesz powrócić do swych przemyśleń.)~
@3254 = ~W Lesie Tethyr też takie rosną...~
@3255 = ~Pokażę ci w jaki sposób rozkoszujemy się zapachami letniego południa we Wrotach Baldura! (Łapiesz łokieć Corana i ciągniesz go, pozwalając reszcie drużyny rozejść się.)~
@3256 = ~To chyba międzynarodowy zwyczaj... (Coran obejmuje Cię ramionami i upadacie na trawę. Siada obok ciebie i zamyka oczy.)~
@3257 = ~(Zrywasz liść mięty i żujesz go – jego orzeźwiający zapach jest silny i odświeżający.) Pocałuj mnie, Coranie...~
@3258 = ~(Podnosisz żółte źdźbło zakończone meszkiem i łaskoczesz nasadę karku Corana.)~
@3259 = ~(Obejmujesz głowę Corana i przysuwasz ja do siebie całując głęboko...) Smak twych ust rozgrzanych słońcem słodszy jest niż miód...~
@3260 = ~(Podskakujesz w gniewie.) Coran, spójrz ile tu KURZU!~
@3261 = ~(Usta Corana niezmordowanie prześlizgują się od Twoich policzków do warg. Czasem niemal nie czujesz różnicy między pocałunkiem a dotykiem jego oddechu. Pachnie życiem, jest ostry i słodki.) Cóż za przyjemność całować Cię w blasku słońca, w pełnym widoku świata.~
@3262 = ~Słyszałem prośbę o pocałunek. (uśmiecha się dokuczliwie) Będziesz musiała się bardziej postarać... Jestem dość powściągliwy.~
@3263 = ~(Coran potrząsa głową.) Jeszcze nie. (Jego palce pieszczą powoli Twe włosy i ramiona.) To moment doskonałej harmonii... zachowajmy go.~
@3264 = ~(Kark Corana wychyla się do tyłu i elf uśmiecha się.) Myślisz, że taki ze mnie słabeusz i ucieknę przed tak łagodnym dotykiem?~
@3265 = ~Mogę przeszkodzić ci w tej torturze... pocałunkiem? ~
@3266 = ~Spróbuj czymś większym, kochana. O tak... (Coran pociera swoją twarzą Twój kark i rysuje na nim linię językiem.)~
@3267 = ~Mógłbym pozwolić ci łaskotać się po wieczność, gdyż słońce topi moją wolę walki w kościach i w sercu. Mam tylko jedno pragnienie – by cię kochać – i bardzo uwielbiam taki stan mego ciała i umysłu.~
@3268 = ~Mówisz o tej gęstej cieczy, koloru złota, którą – nie wiedzieć czemu – nazywają miodem, a nie twymi ustami?~
@3269 = ~Właśnie to miałem ci powiedzieć! Ach, nieważne. ~
@3270 = ~A twe wargi są jak motyl, który nadleciał by nasycić się miodem. Uważaj, mój trzepoczący przyjacielu, gdyż możesz się przylepić. (Coran całuje Cię i nie przerywacie pocałunku przez kilka minut.)~
@3271 = ~Rzeczywiście. Następnym razem wybiorę sadzawkę... ale wtedy będziesz się skarżyła, że jest mokro. ~
@3272 = ~I właśnie dlatego musisz zrzucić ubranie... będzie mniej prania, wiesz?~
@3273 = ~Och, więc chciałaś sobie tylko pobiegać w południowym słońcu? Jakie to... eee... fascynujące.~
@3274 = ~Ach, zostaw kwiaty. Dam ci wieniec z pocałunków. (Coran całuje Cię w lewy policzek.) To jest mak, który zawsze tak ładnie się rumieni... (Coran całuje Cię w prawy policzek.) To jest tulipan, który z takim zapałem otwiera swe serce... (Coran całuje Cię w czoło.) To jest lilia – lśniąca piękność... a to bukiet róż pełnych namiętności – (Coran całuje Cię w usta niezliczoną ilość razy.)~
@3275 = ~Zrobię ci wieniec z najładniej pachnących kwiatów i traw, skarbie. (Coran sprawnie plecie wieniec, który staje się Twoją koroną.)~
@3276 = ~(Coran wyjmuje kwiaty z Twej ręki i ostrożnie wpina je sobie w płaszcz. Blisko swego serca... albo żołądka. Będziesz musiała sprawdzić to na zwojach z elfią anatomią.)~
@3277 = ~(Coran bierze Twą dłoń i zakrywa ją swoją. Patrzy w Twe oczy przez chwilę, uśmiechając się.)~
@3278 = ~Nie można opierać się pokusom, <CHARNAME>. I błagam cię, abyś szczególnie nie próbowała opierać się tej.~
@3279 = ~(Coran zamyka oczy i mruczy coś zbyt cicho jednak, byś to rozpoznała, choć zdaje się bardzo wesoły.)~
@3280 = ~Ach, teraz powinienem nie myć swego policzka, póki nie obiecasz dotknąć go ponownie. ~
@3281 = ~Chodźmy w prawo, skarbie, kocham sposób w jaki twe biodra kołyszą się, gdy to robisz! ~
@3282 = ~Chodźmy tam, którędy najbliżej będzie na powierzchnię. Nienawidzę podziemi, najdroższa. Gdyby nie ma miłość do ciebie, już dawno poszukałbym sobie miejsca, nad którym nie ma sklepienia.~
@3283 = ~Moje biedactwo! Wyjdziemy stąd... wkrótce.~
@3284 = ~Patrz więc w podłogę, jeśli sklepienie ci przeszkadza. I szukaj pułapek.~
@3285 = ~My... nie możemy opuścić tych podziemi w tej chwili, mój słodki elfie. Ale wynagrodzę ci te wszystkie cierpienia, przez które musisz przechodzić.~
@3286 = ~Dobrze. Teraz jakbym jeszcze mógł dostać buziaka...~
@3287 = ~Och, nie musisz mnie tak niańczyć. Będę... czołgał się tutaj tak długo, jak będzie trzeba. Ale będziesz mi coś winna, <CHARNAME>. ~
@3288 = ~Będę patrzył na ciebie. Jedyną dobrą rzeczą w podziemiach jest to, że są ciemne. A kiedy patrzę na ciebie w ciemnościach... widzę cię całkowicie inną.~
@3289 = ~Radzę znaleźć ci innego poszukiwacza pułapek, skarbie. Zostałem zdyskwalifikowany, bo nie zauważyłem sideł, jakie na mnie zastawiłaś. Kocham cię... ~
@3290 = ~Posłuchaj, chciałem usłyszeć tylko czułe słowo!~
@3291 = ~(uśmiecha się) Czekam z niecierpliwością.~
@3292 = ~Więc podwójmy nasze wysiłki by wydostać się z tego nieszczęsnego miejsca! Naprzód, towarzysze, naprzód! ~
@3293 = ~Chodźmy w lewo, skarbie, kocham sposób w jaki twe biodra kołyszą się, gdy to robisz! ~
@3294 = ~A dlaczego by nie iść na wprost?~
@3295 = ~Och! Nie pomyślałam o tym!~
@3296 = ~Coran, widziałeś KIEDYŚ podziemia, w których można było iść cały czas prosto i nie uderzyć w ścianę?~
@3297 = ~Ponieważ, Coranie, odważni bohaterowie wybierają okrężne ścieżki! Więcej potworów – więcej sławy! Rozumiesz?~
@3298 = ~Zmieniłem zdanie. Chodźmy w prawo!~
@3299 = ~Zmieniłem zdanie. Chodźmy w lewo!~
@3300 = ~Skoro idę tak blisko za NIĄ, uderzę w NIĄ... Nie widzę problemu! Prowadź, <CHARNAME>! ~
@3301 = ~Prawa myśl! Chodźmy w pr- nie, to byłaby głupia gra słów. Chodźmy w lewo!~
@3302 = ~Prawa myśl! Chodźmy w prawo!~
@3303 = ~Złota Hanali, dlaczego musiałem zakochać się w kobiecie zdolnej do myślenia o sławie stojąc po kolana w gnoju?~
@3304 = ~Więcej potworów – więcej sławy! Więcej potworów – więcej sławy! (wzdycha) Wiesz, na zewnątrz ta zasada też działa.~
@3305 = ~Nie, wcale nie, ma luba. Wyglądasz bardzo szczupło. (Uff... dobrze, że znam poprawną odpowiedź na TO pytanie.)~
@3306 = ~A zastanawiałaś się dlaczego tak bardzo chcę zobaczyć cię nagą?~
@3307 = ~Nie, wyglądałabyś grubo, gdyby twe kształty były niewidoczne... masz to szczęście, że wyglądasz zgrabnie. Przysięgam, widzę, że jesteś kobietą nawet gdy jesteś zawinięta w płaszcz i nosisz kaptur!~
@3308 = ~(Palce Corana splatają się z Twoimi.)~
@3309 = ~(Coran delikatnie ściska Twe palce.)~
@3310 = ~(Coran odwraca głowę w Twoją stronę i uśmiecha się ciepło.)~
@3311 = ~(Idziecie przez chwilę trzymając się za ręce, poczym Coran wymyka się wzdychając zrezygnowany.)~
@3312 = ~Diola lle, <CHARNAME>. (Dziękuję, <CHARNAME>.)~
@3313 = ~Cuamin linduva yassen megrille, <CHARNAME>. (Mój łuk będzie śpiewał z twym mieczem, <CHARNAME>.)~
@3314 = ~Pilin' en'eleeramin maae lle corm. Amin omenta'ta? (Strzały mych oczu szukały twego serca; jakiż był mój cel?) ~
@3315 = ~Ach! (Coran kłania się) Amin naa lle nai. (Jestem do twej dyspozycji.)~
@3316 = ~Dziękuję, <CHARNAME>.~
@3317 = ~Mój łuk będzie śpiewał z twym mieczem, <CHARNAME>.~
@3318 = ~Strzały mych oczu szukały twego serca; jakiż był mój cel?~
@3319 = ~Ach! (Coran kłania się) Jestem do twej dyspozycji.~
@3320 = ~(uśmiecha się i łapie Twoją dłoń) Pozwól mi się poprowadzić, mój nietoperzu.~
@3321 = ~Nawet jeżeli nie potrzebuję światła pochodni by widzieć, kocham widok twej twarzy dotykanej jej blaskiem. Jest o wiele bardziej ekspresywna ze względu na tańczące cienie, a twe oczy wydają się dużo jaśniejsze!~
@3322 = ~Coran szybko rozpina zapięcie pod swym gardłem i zarzuca swój płaszcz na twe ramiona.~
@3323 = ~Ja nie-. ~
@3324 = ~Dz-dziękuję...~
@3325 = ~(Zakładasz płaszcz Corana wygodnie na swe ramiona i wtulasz policzek w podszyty futerkiem kaptur.)~
@3326 = ~(przewraca oczami) Co? Nie w twoim stylu?~
@3327 = ~Całowanie kichającej dziewki jest dość nieprzyjemne, zaufaj mi. A mam zamiar całować cię co najmniej trzy tuziny razy tej nocy.~
@3328 = ~Skarbie, wolałbym raczej, abyś owinęła się dookoła MNIE, wiesz?~
@3329 = ~(uśmiecha się) To nieszczęsne miejsce, <CHARNAME>, ale możemy przezwyciężyć przynajmniej parę jego niedostatków. ~
@3330 = ~Im prędzej się stąd wydostaniemy, tym lepiej. Pomyśl tylko o ciepłym dotyku słońca na twej skórze... o ognisku radośnie trzaskającym w lesie... o tym wszystkich cudownych ciepłych rzeczach, których nie znajdziemy w tej okropnej norze!~
@3331 = ~Czekaj aż pokażę ci te wszystkie wspaniałe gry, które można rozgrywać we dwoje pod płaszczem.~
@3332 = ~Jest twój. (uśmiecha się) O wiele lepiej, prawda?~
@3333 = ~Nie mogłem oprzeć się tak rycerskiemu gestowi... (pocałunek)~
@3334 = ~(Elf kłaniając się ofiaruje ci swą zdobycz.)~
@3335 = ~(Bierzesz gałązkę z rąk Corana, zrywasz poziomkę ustami i trzymasz ją tak między wargami.)~
@3336 = ~To... dla mnie?~
@3337 = ~Coran nachyla się ku tobie i wyjmuje poziomkę z twych ust pocałunkiem. ~
@3338 = ~To najsłodsza jagoda jaką kiedykolwiek widziałem, <CHARNAME>. Chcę byś ją zjadła.~
@3339 = ~(Coran wyciąga garść jagód z kieszeni i zaczyna jeść jedną z nich, szczerząc się cały czas do Ciebie.)~
@3340 = ~(Coran chichocze i kładzie na Tobie gałązkę, jakby był to naszyjnik. Następnie zrywa jagodę, która wylądowała między Twymi piersiami.) ~
@3341 = ~Nie WSZYSTKIE, łakomczuchu. Mogę dać ci tę... (Coran zrywa jedną z jagód i kładzie sobie na dłoni.)~
@3342 = ~Nie jestem ptakiem, żeby jeść ci z ręki.~
@3343 = ~(Delikatnie podnosisz palcami jagodę z dłoni Corana.)~
@3344 = ~(Coran szybko zamyka swą dłoń więżąc Twe palce. Czerwony sok z rozgniecionej jagody spływa po Twoim nadgarstku i Coran delikatnie zlizuje go.)~
@3345 = ~(Coran uśmiecha się, gdy zjadasz jagodę. Wygląda raczej na zakłopotanego i szczęśliwego.)~
@3346 = ~(Coran trzepocze rzęsami łaskocząc Twą dłoń.)~
@3347 = ~Mmmm... mój cały świat teraz jest tobą. Cóż to za wspaniałe miejsce by wieść w nim życie!~
@3348 = ~(Coran robi kilka kroków naprzód i potyka się.)~
@3349 = ~(Instynktownie próbujesz złapać Corana nim upadnie.)~
@3350 = ~Jesteś zbyt uparty! Dlaczego się nie zatrzymałeś?~
@3351 = ~(Coran szczerzy się, chwyta Twą dłoń i prowadzi Cię w skomplikowanym tańcu. Z oczami mocno zamkniętymi.)~
@3352 = ~Więc, teraz już wiem, że będziesz próbowała mnie chronić, w jakiekolwiek tarapaty wpadnę. (cicho) Skarbie, nie ma takiej potrzeby. Jeśli nie mogę zadbać sam o siebie, nie ryzykuj dla mnie własnym bezpieczeństwem.~
@3353 = ~Cóż, właśnie dlatego, że jestem uparty, oczywiście. Tak jak ty, <CHARNAME>. ~
@3354 = ~(uśmiecha się zadowolony z siebie) Nie zatrzymam się póki to co robię zadowala moją panią.~
@3355 = ~Z tego samego powodu, z którego zakryłaś mi oczy. To gra, skarbie, na dwie osoby. ~
@3356 = ~Ach, ty również zauważyłaś jak to kiepsko jest napisane? To wcale nie oddaje prawdy! Chodź, luba, napiszmy to od nowa! Hmm... kolor włosów... to takie nijakie... jakie słowo będzie najlepsze?~
@3357 = ~Złote?~
@3358 = ~Kasztanowe?~
@3359 = ~Krucze?~
@3360 = ~Srebrnobiałe?~
@3361 = ~Koloru miodu?~
@3362 = ~Coranie, to poważna sprawa! Nie potrzebuję twoich dowcipów! ~
@3363 = ~Hmmm... nie dziwię się, że mają kłopoty. Nie ma takiego słowa, którymi mogliby je opisać... są unikalne!~
@3364 = ~Widzisz, teraz są "żółte"! To brzmi lepiej: <CHARNAME> z Candlekeep, której złote włosy konkurują z blaskiem słońca.~
@3365 = ~Widzisz, teraz są "czerwone"! To brzmi lepiej: <CHARNAME> z Candlekeep, której kasztanowe loki tańczą dookoła jej czoła jak płomyki ognia. ~
@3366 = ~Widzisz, teraz są "ciemne"! To brzmi lepiej: <CHARNAME> z Candlekeep, której włosy są ciemniejsze niż krucze skrzydło. ~
@3367 = ~Widzisz, teraz są "białe"! To brzmi lepiej: <CHARNAME> z Candlekeep, której srebrne włosy konkurują z blaskiem księżyca. ~
@3368 = ~Widzisz, teraz są "brązowe"! To brzmi lepiej: <CHARNAME> z Candlekeep, z błyszczącymi włosami koloru miodu.~
@3369 = ~Dlatego nigdy nie wspomnieli o twoich włosach... ale dopiszę tu: o włosach najpiękniejszego koloru, jaki Coran kiedykolwiek widział, a kolor ten nazwał <CHARNAME>.~
@3370 = ~Ach, ty również zauważyłaś jak to kiepsko jest napisane? To wcale nie oddaje prawdy! Chodź, luba, napiszmy to od nowa! Hmm... kolor oczu... to takie nijakie... jakie słowo będzie najlepsze?~
@3371 = ~Lazurowe? ~
@3372 = ~Szmaragdowo-zielone?~
@3373 = ~Onyksowe?~
@3374 = ~Srebrne?~
@3375 = ~Piwne?~
@3376 = ~Mędrcy z Candlekeep przejrzeli księgi w trzydziestu różnych językach i nie znaleźli koloru odpowiadającego mym oczom. Jest unikalny!~
@3377 = ~Lazurowe? Tak, zaraz dopiszę: <CHARNAME> z Candlekeep o ciemnolazurowych oczach, wyglądające jak Smocze Morze w spokojny dzień. Teraz wygląda o wiele lepiej, prawda?~
@3378 = ~Zaraz dopiszę: <CHARNAME> z Candlekeep o oczach jak szmaragdy, gdy jest spokojna, i koloru nieba przed świtem, gdy całuje mężczyznę. Teraz wygląda o wiele lepiej, prawda?~
@3379 = ~Zaraz dopiszę: <CHARNAME> z Candlekeep, o oczach głębokich i ciemnych, jak płynny onyks. Teraz wygląda o wiele lepiej, prawda?~
@3380 = ~Zaraz dopiszę: <CHARNAME> z Candlekeep, o oczach czystych, jak najszczersze srebro. Teraz wygląda o wiele lepiej, prawda?~
@3381 = ~Zaraz dopiszę: widok jej piwnych oczu jest równie pożądany, jak chłód lasu w południowym skwarze. Teraz wygląda o wiele lepiej, prawda?~
@3382 = ~Nie mogę uwierzyć, że tak to sknocili! JASNO-BRĄZOWE oczy! Pisał to jakiś idiota. Zaraz to poprawię: <CHARNAME> z Candlekeep, o oczach ubarwionych równie bogato, jak najbardziej szlachetne złoto. Teraz wygląda o wiele lepiej, prawda?~
@3383 = ~I dokładnie tak bym napisał! Nie można tego lepiej ująć!~
@3384 = ~Skarbie, mam ci znaleźć bardziej interesujący zwój? Może poezję miłosną?~
@3385 = ~Był niegdyś paladyn, którego para szybkich piwnych oczu zwiodła na manowce z honorowej ścieżki. Długo walczył z namiętnością jaką darzył swą panią, ale wreszcie jednej nocy, gdy jej mąż spędzał wieczór poza domem, wyznał pani swe uczucia. Kierowana ciekawością pani z chęcią sprowadziłaby paladyna na ścieżkę grzechu. Niestety, dzielny rycerz nie zabrał swego giermka na rendez-vous i spędzili dobre dwie godziny dysząc  i pocąc się próbując uwolnić mężczyznę z jego zbroi. Paladyn wtem ogłosił, że to znak niezadowolenia Torma, przysiągł sobie czystość a kobietę zmusił, by złożyła ślubowanie wierności swemu mężowi. Którego dotrzymała do czasu, aż spotkała złodzieja, który zawsze nosił tylko skórzaną kurtkę. ~
@3386 = ~Był sobie niegdyś łowca, który żył w lesie, ale należał do szlachetnej rodziny. Znał wszystkie języki bestii i ptaków, i był w nich dość biegły. Niestety, żyjąc w dziczy stracił biegłość w posługiwaniu się językiem ludzi. Jak to bywa, przybył z wizytą do swych krewnych w samym środku balu. Przeszedł przez drzwi i znalazł się w dobrze oświetlonej sali pełnej gości. Nie chcąc zawstydzić swej siostry, złapał pierwszą damę jaka się nawinęła i zaczął z nią tańczyć. W środku tańca kobieta zaczęła delikatnie szczypać się w nos, pokazując, że czuję się niezbyt komfortowo w towarzystwie swego leśnego towarzysza. Zawsze skory do pomocy osobie w potrzebie łowca odprowadził damę do krzesła, wziął jej wachlarz i zapytał, czy chce aby ją dmuchnął. ~
@3387 = ~Pewnego razu był sobie król Tethyru. Podczas jego panowania pojawił się w królestwie Minotaur - a może po prostu przerośnięty dziki byk, albo jakiś inny potwór - terroryzując chłopów, zjadając kurczaki i porywając kobiety. Stara śpiewka, wiesz. Jak to zwykle bywa w tego typu historiach, król ogłosił że poszukuje bohatera, który zajmie się poczwarą, w zamian ofiarując rękę swej córki jako nagrodę. Nie znalazł się żaden chętny, póki wędrowny bard nie usłyszał o nagrodzie. Zabił on bestię i zgłosił się po należność. Jednak zaraz po tym, jak rzucił okiem na księżniczkę, zażądał dodać do nagrody największą bekę dobrego wina -albo zamiast księżniczki, albo tuż przed nocą poślubną.~
@3388 = ~Był niegdyś czarodziej, który zamknął się w swej magicznej wieży. Kiedyś wracając do niej zobaczył otwarte drzwi i gnomiego złodzieja myszkującego w jego rzeczach. Od razu rzucił zaklęcie, które zatrzymało w miejscu biednego drania. Stojąc w obliczu możliwości straty ręki za kradzież, złodziej zgodził się służyć magowi przez pięć lat. Więc mag spetryfikował złodzieja i postawił w ogrodzie, i raz na jakiś czas, gdy zapomniał kluczy, przemieniał złodzieja w żywą istotę i ten otwierał mu wieżę. Wciąż kłócą się w jaki sposób naliczać te pięć lat służby: mag nalega by liczyć tylko ten czas, w którym gnom otwiera zamki, a złodziej twierdzi, że pracuje cały czas jako ogrodowy gnom.~
@3389 = ~Pewien druid zbierał kiedyś jemiołę i dostrzegł trzy piękne driady tańczące na polanie. Druid słyszał wiele opowieści o driadach porywających mężczyzn, którzy nieszczęśnie podeszli zbyt blisko. Im dłużej jednak na nie patrzył, tym bardziej pragnął stać się ich ofiarą. Więc każdej nocy zakradał się na łąkę, podchodząc coraz to bliżej i bliżej driad, aż skończył śpiąc niemal u samych ich stóp, a one jednak wciąż nie próbowały go porwać. "Cóż", rzekł druid do driad, "przynajmniej udowodniłem, że wszystkie te legendy to kłamstwa i służą jedynie oczernianiu reputacji driad." "Panie", driady odpowiedziały. "Legendy mówią prawdę, ale porwanie ciebie jest równie podniecające jak porwanie starego dębu."~
@3390 = ~(Niby przypadkiem, biodro Corana dotyka Twojego.)~
@3391 = ~(Rumienisz się i odchodzisz.)~
@3392 = ~(Podchodzisz bliżej Corana.)~
@3393 = ~(Szturchasz lekko Corana w żebra.)~
@3394 = ~(Coran obejmuje Cię w talii pieszcząc Twe biodro.)~
@3395 = ~(Coran obejmuje Twe ramiona.)~
@3396 = ~Skarbie, jeśli jeszcze bardziej będziesz na mnie napierała to przekoziołkujemy, pomimo mej słynnej zwinności. Nie żebym miał coś przeciwko... fikaniu koziołków z tobą.~
@3397 = ~(Wygląda tajemniczo i, być może, dziwnie uwodzicielsko.)~
@3398 = ~(Wiedziona impulsem ściągasz kaptur Corana i nie możesz powstrzymać się, by nie wodzić palcami po jego leniwych lokach.)~
@3399 = ~(Opuszczasz kaptur elfa jeszcze niżej i zaczynasz uciekać.)~
@3400 = ~(Chowasz twarz wewnątrz kaptura Corana.)~
@3401 = ~To dziwne widzieć z bliska twoją twarz, <CHARNAME>. Czuję twój oddech na policzku i niemal czuję się pocałowany. ~
@3402 = ~Och! Czy powinienem ogłosić światu, że prawie się pocałowaliśmy?~
@3403 = ~(Coran dotyka Twego nosa swoim i zaczyna się śmiać.)~
@3404 = ~(Coran obejmuje Cię i przyciąga bliżej.) Mogę tak stać... cóż, wystarczająco długo. Póki nie zabolą nas nogi.~
@3405 = ~(Coran dogania Cię, chwyta za ręce i obraca.) I co ja mam teraz z tobą zrobić?~
@3406 = ~Nie musiałaś tego robić. Już jestem oślepiony twym pięknem.~
@3407 = ~Myślisz, że będę cię gonił? Nie, nie będę! Wracaj natychmiast i odbierz swój pocałunek!~
@3408 = ~(Zauważasz, że Coran Cię obserwuje.)~
@3409 = ~(Przerzucasz włosy w ostentacyjnie wolny sposób, tak, żeby mógł w pełni docenić ich piękno, które podczas tych licznych bitew i podróży tak często jest zakryte.)~
@3410 = ~(Parskasz cicho i kontynuujesz szczotkować włosy.)~
@3411 = ~Chcesz mi pomóc, Coran? ~
@3412 = ~(Coran śpiewa cicho...)

Te warkocze mej czarodziejki
Są błyskotką i wonnością
Są grą światła i grą cienia
Są falą i jedwabiu kaskadą.~
@3413 = ~Jestem zahipnotyzowany, <CHARNAME>. Gdybyś siedziała na zgubnym urwisku, a ja byłbym marynarzem w łodzi, to patrząc na ciebie wpłynąłbym prosto na skały.~
@3414 = ~(Coran dalej patrzy na Ciebie jak zahipnotyzowany.)~
@3415 = ~(Coran wzdycha roztargniony i odwraca się.)~
@3416 = ~(Coran patrzy krytycznie na jeden ze swych warkoczy i rozwiązuje go.)~
@3417 = ~Tylko jeśli zostaniesz mą partnerką. (wzrusza ramionami) Ta tradycja jest starsza wśród elfów niż grzbiet świata... Naprawdę!~
@3418 = ~Wolę sobie tutaj zamarudzić. Mam najpiękniejszy z widoków.~
@3419 = ~Daj mi spróbować... hmm... tutaj może piórko, i kwiatek obok... (Corana całkowicie pochłonęło splatanie i dekorowanie Twych włosów. Gdy kończy, wyglądasz jak bardzo dziki elf.)~
@3420 = ~(Coran zamyka oczy i rozwiera wargi. W końcu wypuszcza powietrze z płuc.) Skarbie, albo powinnaś natychmiast przestać, albo wydaj polecenie do odpoczynku. Proszę, nie rób tego, chyba że naprawdę, naprawdę CHCESZ kontynuować. ~
@3421 = ~Och, ale ja CHCĘ, kochanku.~
@3422 = ~Na Sune! Jesteś przewrażliwiony.~
@3423 = ~Obiecuję, postaram się tego więcej nie robić, chyba że znajdziemy się w bardziej... intymnych okolicznościach... choć to bardzo kuszące. ~
@3424 = ~(Coran kładzie swą dłoń na Twojej piersi a jego palce znajdują drogę do sutka.) Widzę, że ciągle nie wierzysz jak bardzo to na mnie działa. Być może, powinienem pokazać ci jakie to uczucie.~
@3425 = ~W starych opowieściach, Arwen en Amin, zacna panienka, leczyła swych sojuszników pocałunkiem. Desperacko potrzebuję takiego balsamu.~
@3426 = ~(Śmiejesz się i całujesz Corana w policzek.)~
@3427 = ~(Śmiejesz się i całujesz Corana w usta.)~
@3428 = ~(srożysz się) Mikstura leczenia wystarczy. ~
@3429 = ~Już czuję się lepiej! ~
@3430 = ~Jestem gotów stawić czoła smokowi, <CHARNAME>! ~
@3431 = ~Tak przypuszczam. (wzdycha) Z braku czegoś lepszego.~
@3432 = ~O wiele lepiej, odkąd zauważyłem parę najpiękniejszych oczu patrzącą w moją stronę. ~
@3433 = ~(Zamykasz oczy.)~
@3434 = ~I czyje oczy to były?~
@3435 = ~(uśmiecha się) Zawsze masz w zanadrzu jakiś komplement, Coranie. Dziękuję.~
@3436 = ~Cóż, twoje, oczywiście!~
@3437 = ~Przejęzyczyłem się, nazwałem "oczami" te dwie lśniące gwiazdy, które patrzyły na mnie z twej twarzy, równie piękne, co mądre i czułe.~
@3438 = ~(kokietująco) Nigdy byś nie zgadła! ~
@3439 = ~(Coran korzystając z okazji zakrada się do Ciebie i całuje Cię w usta.)~
@3440 = ~Ach! Zgasły światła! Mroczny cień połknie nas! Otwórz oczy, ma iskierko, otwórz oczy! ~
@3441 = ~(Coran śmieje się lekko.) A skąd wiesz, że mówiłem o TWOICH oczach, a nie o czyichś?~
@3442 = ~(Coran przysuwa się nieco - tak, że łapiesz się na tym, iż opierasz się swymi plecami o jego klatkę piersiową.)~
@3443 = ~(Odchylasz głowę kładąc ją na ramieniu Corana.)~
@3444 = ~(Prostujesz się nagle.)~
@3445 = ~(Obracasz delikatnie głowę i opierasz swe czoło o brodę Corana.)~
@3446 = ~(Coran obejmuje Cię, a jego palce bawią się leniwie kosmykiem Twych włosów.)~
@3447 = ~(Coran głaszcze delikatnie Twój kark koniuszkami swoich palców w górę i w dół, czasem wsuwając je pod twój kołnierzyk lub pociągając lekko za wiązania Twej bluzki.)~
@3448 = ~(Ręce Corana obejmują Cię w talii i przyciąga Cię bliżej.)~
@3449 = ~Coś nie tak, lirimaer? ~
@3450 = ~(Coran wzdycha i robi szczenięce oczy.)~
@3451 = ~(Coran mówi cicho:) Nie gryzę kobiet... chyba że tego chcą.~
@3452 = ~(Coran pociera swym policzkiem Twoje czoło.)~
@3453 = ~(Coran obraca nieco swoją głowę, tak że jego wargi dotykają Twej skóry.)~
@3454 = ~(Coran pieści łagodnie Twą twarz swymi dłońmi.)~
@3455 = ~(Edwin ostatnimi czasy wydaje się być jeszcze bardziej zadumany niż zwykle. Może to dobra pora, by poprosić go, aby opowiedział coś o sobie.)~ [X#BLANK]
@3456 = ~(By nie dowiedzieć się rzeczy, których nie chcesz o Edwinie wiedzieć, decydujesz, że nie możesz zawracać sobie tym głowy.)~
@3457 = ~Więc, Edwin, czy możesz opowiedzieć mi więcej o sobie?~
@3458 = ~(Zadajesz Edwinowi mnóstwo osobistych pytań.)~
@3459 = ~(Zadajesz Edwinowi wiele dociekliwych pytań o jego przeszłość.)~
@3460 = ~(W sposób przyjazny i uprzejmy rozmawiasz z Edwinem o jego problemach i marzeniach, mając nadzieję zdobyć sobie jego zaufanie.)~
@3461 = ~(Zwykłeś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Edwina, by powiedział Ci więcej o sobie samemu.)~ ~(Zwykłaś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Edwina, by powiedział Ci więcej o sobie samemu.)~
@3462 = ~Uważaj na swe czary. Nie potrzebuję żadnych wypadków w mej drużynie.~
@3463 = ~Zdajesz się tyle wiedzieć... w jaki sposób stałeś się tak potężny?~
@3464 = ~Opowiedz mi o Thay, Edwinie. Jak tam jest?~
@3465 = ~Co myślisz o Alorze?~
@3466 = ~Edwinie, twój głos jest jakiś... dziwny.~
@3467 = ~Edwin~
@3468 = ~[EDWIN 1] Stójcie! Potrzebuję usług waszej grupy. (Tak, ci się nadadzą.) ~ [%tutu_var%EDWIN01]
@3469 = ~[EDWIN 2] (Dość tego! Niechaj ci durnie żyją wedle swej woli!)~ [%tutu_var%EDWIN02]
@3470 = ~[EDWIN 4] (Rzadki przebłysk inteligencji, niewątpliwie chwilowy.)~ [%tutu_var%EDWIN04]
@3471 = ~[EDWIN 5] (Myślałem, że mnie już niczym nie zaskoczą... Ale COŚ takiego...)~ [%tutu_var%EDWIN05]
@3472 = ~[EDWIN 6] Dłużej tego nie zniosę! Musicie skończyć z tą głupotą, albo będę zmuszony was opuścić.~ [%tutu_var%EDWIN06]
@3473 = ~[EDWIN 7] Nasza umowa jest bezcelowa. Nie mogę znieść waszego marnotrawstwa. Jesteśmy kwita!~ [%tutu_var%EDWIN07]
@3474 = ~[EDWIN 8] (Wreszcie dotarło do nich, jaka jest moja wśród nich pozycja!)~ [%tutu_var%EDWIN08]
@3475 = ~[EDWIN 9] (Nie wytrzymam tego tempa, jeżeli wkrótce nie odpoczniemy.)~ [%tutu_var%EDWIN09]
@3476 = ~[EDWIN 10] (Bezmyślni i bezczynni. Dlaczego mam znosić towarzystwo tych durniów?)~ [%tutu_var%EDWIN10]
@3477 = ~[EDWIN 3] Wasz marny żywot dobiega tu kresu! ~ [%tutu_var%EDWIN03]
@3478 = ~[EDWIN 38]~ [%tutu_var%EDWIN38]
@3479 = ~[EDWIN 39]~ [%tutu_var%EDWIN39]
@3480 = ~[EDWIN 11] Dziwne, ja... nie czuję się zbyt dobrze.~ [%tutu_var%EDWIN11]
@3481 = ~[EDWIN 12]~ [%tutu_var%EDWIN12]
@3482 = ~[EDWIN 13]~ [%tutu_var%EDWIN13]
@3483 = ~[EDWIN 14]~ [%tutu_var%EDWIN14]
@3484 = ~[EDWIN 15]~ [%tutu_var%EDWIN15]
@3485 = ~[EDWIN 16]~ [%tutu_var%EDWIN16]
@3486 = ~[EDWIN 17] Znowu mi przeszkadzacie!~ [%tutu_var%EDWIN17]
@3487 = ~[EDWIN 18] Zaczynacie mnie irytować.~ [%tutu_var%EDWIN18]
@3488 = ~[EDWIN 19] CO ZNOWU?!~ [%tutu_var%EDWIN19]
@3489 = ~[EDWIN 20] Moje działania są waszymi.~ [%tutu_var%EDWIN20]
@3490 = ~[EDWIN 21] Robię to, co wy. Do czasu.~ [%tutu_var%EDWIN21]
@3491 = ~[EDWIN 22] Jeśli muszę.~ [%tutu_var%EDWIN22]
@3492 = ~[EDWIN 27] Ta wiedźma zwiodła was swymi kłamstwami. Powiadam wam, ona jest zła!~ [%tutu_var%EDWIN27]
@3493 = ~[EDWIN 28] Nic cię przede mną nie ochroni, jeśli będziesz mnie nadal drażniła, wiedźmo!~ [%tutu_var%EDWIN28]
@3494 = ~[EDWIN 29] (Jej moc niczym, jeśli nie chce jej użyć). Przestań się chować za wymówkami i skończmy to raz na zawsze!~ [%tutu_var%EDWIN29]
@3495 = ~[EDWIN 30] To miłe, że potrafisz przebywać z kimś takim, jak ja.~ [%tutu_var%EDWIN30]
@3496 = ~[EDWIN 31] (Jej towarzystwo sprawia mi przyjemność i to mnie zdumiewa.)~ [%tutu_var%EDWIN31]
@3497 = ~[EDWIN 35] Ta drużyna będzie się miała znacznie lepiej bez ciebie!~ [%tutu_var%EDWIN35]
@3498 = ~[EDWIN 36] Musicie się tak tłoczyć? Nie dość wam, że pokazuję się w tak nędznym, jak wasze, towarzystwie?~ [%tutu_var%EDWIN36]
@3499 = ~[EDWIN 37] (Typowa odpowiedź. Ciekawi mnie, czy w ogóle na coś się zdadzą.)~ [%tutu_var%EDWIN37]
@3500 = ~[EDWIN 40] (Pionki poszły w rozsypkę. Jeśli tak dalej pójdzie, będę musiał znaleźć inną drużynę.)~ [%tutu_var%EDWIN40]
@3501 = ~[EDWIN 41] Szach i mat! Wreszcie wiedźma zdycha!~ [%tutu_var%EDWIN41]
@3502 = ~[EDWIN 34] Twoje słowa sprawiają przyjemność. (Choć nie znam motywów, jakie się za nimi kryją.)~ [%tutu_var%EDWIN34]
@3503 = ~[EDWIN 33] Uważaj, co do mnie mówisz albo twe słowa wrócą do ciebie na czubku mojego buta!~ [%tutu_var%EDWIN33]
@3504 = ~Zapytany o przeszłość, EDWIN twierdzi, że nie ma zamiaru niczego wyjawiać i że jego życie to jego interes, do którego nikt nie powinien wtykać swojego nosa. Doda później, że pytający powinien być szczęśliwy z jego towarzystwa, poczym zacznie coś cicho mówić o odłączeniu się, gdy tylko tego zechce. Najwyraźniej nie obchodzi go zbytnio towarzystwo innych i woli raczej rozmawiać ze sobą samym. Nosi strój w kolorach typowych dla Czerwonych Magów z Thay, choć fakt, iż któryś z nich zawędrował tak daleko na zachód, jest, co najmniej dziwny. Edwin nie zamierza oczywiście tego wyjaśniać.~ [DUMMYSND]
@3505 = ~Co ty możesz wiedzieć o właściwym używaniu Ognistej Kuli. Odstąp, albo pożałujesz.~
@3506 = ~Miej maniery, <CHARNAME>.~
@3507 = ~Zapewniam cię, moje czary są ekstremalnie precyzyjne. (Mów tak dalej, a skupię je na Tobie.)~
@3508 = ~Co? Wątpisz w moją magię? Ty niewdzięczny łajdaku, czemuż to w ogóle muszę znosić twoje towarzystwo?~ ~Co? Wątpisz w moją magię? Ty niewdzięczna łachudro, czemuż to w ogóle muszę znosić twoje towarzystwo?~
@3509 = ~Widzę, że jedno z nas już uległo wypadkowi. Uszkadzającemu mózg, jak sądzę.~
@3510 = ~Zastanawiam się, czy w ogóle aprobujesz magię, konserwatysto. Ogień zapalasz zapałkami i rzucasz w przeciwnika kamieniami? (Małpy, jedna po drugiej!)~ ~Zastanawiam się, czy w ogóle aprobujesz magię, konserwatystko. Ogień zapalasz zapałkami i rzucasz w przeciwnika kamieniami? (Małpy, jedna po drugiej!)~
@3511 = ~Nie martw się, będę się trzymał tak daleko od ciebie, jak tylko to możliwe.~
@3512 = ~Brak zrozumienia dla finezji mych cudownych zdolności wprost wyziera ci z pyska. Niech tak będzie. Tylko następnym razem nie proś MNIE, bym zajął się twoimi wrogami.~
@3513 = ~Ach, widzę że wreszcie pojęliście liczne zalety posiadania w drużynie Czerwonego Maga mego kalibru. Trzymajcie tak dalej, to być może pewnego dnia będzie wam dane pojąć w jaki sposób osiągnąłem swą moc.~
@3514 = ~To długa historia, <CHARNAME>, i nie mam ochoty rozmawiać. Może innym razem.~
@3515 = ~Czarodzieje z Thay nie dzielą się swą wiedzą z nikim. Zasłuż sobie na mój szacunek, a dowiesz się. Albo i nie.~
@3516 = ~Hmmm, jesteś zainteresowany? Och, bardzo dobrze. Chodź ze mną, a opowiem ci co nieco.~ ~Hmmm, jesteś zainteresowana? Och, bardzo dobrze. Chodź ze mną, a opowiem ci co nieco.~
@3517 = ~Moja magia to owoc długich, ciężkich i dokładnych studiów, niewielu jest zdolnych dokonać takiego wyczynu. (Sądząc po jego wyglądzie, nigdy nie trzymał w ręku książki, nie mówiąc już o księdze zaklęć.)~ ~Moja magia to owoc długich, ciężkich i dokładnych studiów, niewielu jest zdolnych dokonać takiego wyczynu. (Sądząc po jej wyglądzie, nigdy nie trzymała w ręku książki, nie mówiąc już o księdze zaklęć.)~
@3518 = ~Thay wspiera każdego Czerwonego Maga, a człowiek o mych zdolnościach i talencie nie przegapi okazji, zwłaszcza w kraju o tak wielu możliwościach.~
@3519 = ~Podążaj za mną w mej drodze ku chwale, <CHARNAME>, a może będzie ci dane nakarmić się okruszkami z mego stołu.~
@3520 = ~Moje moce są poza zdolnościami rozumowania twego malutkiego móżdżku. (Nie mogę utwierdzać go w przekonaniu o jego nadrzędności. <CHARNAME> to małpolud i musi sobie z tego zdawać sprawę.)~ ~Moje moce są poza zdolnościami rozumowania twego malutkiego móżdżku. (Nie mogę utwierdzać jej w przekonaniu o jej nadrzędności. <CHARNAME> to małpolud i musi sobie z tego zdawać sprawę.)~
@3521 = ~Co, nie słyszałeś nigdy wcześniej nazwiska Odesseiron? Ignorant i prostak! Moim krewniakiem jest Tharchion z Surthay, dowódca sporej armii i najwybitniejszy z czarodziejów! Choć nie jest już oficjalnie Czerwonym Magiem, niewielu jest w stanie przeżyć spotkanie z nim.~ ~Co, nie słyszałaś nigdy wcześniej nazwiska Odesseiron? Ignorant i prostak! Moim krewniakiem jest Tharchion z Surthay, dowódca sporej armii i najwybitniejszy z czarodziejów! Choć nie jest już oficjalnie Czerwonym Magiem, niewielu jest w stanie przeżyć spotkanie z nim.~
@3522 = ~To nie twoja sprawa. Bądź wdzięczny, że Czerwoni Magowie nie są zainteresowani twą skromną osobą. (A mogą się zainteresować, oj, teraz widzę, że mogą.)~ ~To nie twoja sprawa. Bądź wdzięczna, że Czerwoni Magowie nie są zainteresowani twą skromną osobą. (A mogą się zainteresować, oj, teraz widzę, że mogą.)~
@3523 = ~Moc Czerwonych Magów wykracza daleko poza granice Thay. Żałosny lud Rashemitów zostanie podbity, to tylko kwestia czasu. Preferujemy jednak handel, niż wojnę. Nasze enklawy istnieją w tuzinach miast, wymieniając magiczne przedmioty na dobra doczesne, bogactwa i niewolników. Nie gap się tak na mnie; dobrze wiesz, że świat bez niewolnictwa nie może istnieć! Jako że nikt jeszcze nie prześcignął nas w handlu magią, kupcy z Thay są niezastąpieni oraz ogólnie lubiani. (Lubiani? Ba! Kto chce być lubiany, skoro strach świetnie spełnia swą rolę?)~
@3524 = ~Każdy Tharchion zbiera własną armię, a wielu Czerwonych Magów ma po kilku ochroniarzy, więc Thay gromadzi wiele sił zbrojnych. Jak widzisz zatem, wszelkie próby podbicia Thay są daremne.~
@3525 = ~Czemu chcesz wiedzieć? Pilnuj swego nosa i nie próbuj sądzić, że wiesz więcej od lepszych od siebie. (Tak, to powinno załatwić sprawę.)~
@3526 = ~Pewnego dnia Thay zawładnie całym Faerunem. Tyle wystarczy ci wiedzieć w tej chwili.~
@3527 = ~Żadna cena nie jest za wysoka, jeśli nagroda za nią jest wystarczająco wielka. Zapamiętaj te słowa, <CHARNAME>, gdyż rzadko nagradzam ignorantów perełkami wiedzy Thay.~
@3528 = ~Thay leży na Niedostępnym Wschodzie, na zachód od Złotego Szlaku i wschód od Algarond. Wątpię, czy kiedykolwiek zawędrujesz do naszej potężnej krainy, więc dalsze wyjaśnienia mijają się z celem.~
@3529 = ~Co? Po co pytasz, hę? Nic ci do tego! Nic! Zostaw mnie!~
@3530 = ~(Jeszcze raz zapyta, a odpowiem Ognistą Kulą. Nie, dwiema Ognistymi Kulami. Albo trzema. Tak, trzy to w sam raz.)~
@3531 = ~Alora jest cennym członkiem tej żałosnej bandy i nawet w połowie nie irytuje mnie tak, jak twe ciągłe biadolenie. A teraz odejdź.~
@3532 = ~Nie mam czasu na twe głupstwa! Zamilcz, albo poczujesz gniew Czerwonego Maga z Thay!~
@3533 = ~Alora? Cóż, jej obecność w tej drużynie jest niemal znośna, w porównaniu do INNYCH jej członków. Ufam, że wiesz o kim mówię?~
@3534 = ~Alora jest piękną, pełną życia dziewczyną. Mam nadzieję, że nie masz zamiaru pozbawić mnie... eee, pozbawić nas jej średnio użytecznych umiejętności złodziejskich? (Tak, umiejętności złodziejskich. To miałem na myśli. Tak.)~
@3535 = ~(Usłyszałem właśnie słowa "niziołkowy fetyszysta". Czy on naprawdę je wypowiedział, czy to był tylko wytwór mej wyobraźni? Nieważne, jeśli się to powtórzy, podejmę odpowiednie kroki. Najpewniej fatalne w skutkach.)~ ~(Usłyszałem właśnie słowa "niziołkowy fetyszysta". Czy ona naprawdę je wypowiedziała, czy to był tylko wytwór mej wyobraźni? Nieważne, jeśli się to powtórzy, podejmę odpowiednie kroki. Najpewniej fatalne w skutkach.)~
@3536 = ~Ach... eee... nieważne.~
@3537 = ~To co robię, robię dla własnej chwały i, tym samym, dla chwały Thay.~
@3538 = ~Nie jesteście w stanie wyciągnąć ze mnie informacji! (Jak gdyby byli dość inteligentni, by sprostać takiemu zadaniu!)~
@3539 = ~Zaprzestaniesz wreszcie tego skomlenia, małpoludzie! Wiedz, co ci wolno, a czego nie.~
@3540 = ~(Czy te małpoludy przestaną kiedyś skomleć?) Nie ma takiej rzeczy, którą powinniście o mnie wiedzieć.~
@3541 = ~Jeśli samemu nie możesz zdobyć informacji na czyjś temat, to znaczy, że na nią nie zasługujesz.~ ~Jeśli samej nie możesz zdobyć informacji na czyjś temat, to znaczy, że na nią nie zasługujesz.~
@3542 = ~(Eldoth ucichł na moment. Pewnie pracuje nad jedną ze swoich ciętych piosenek. Być może to dobry moment, by przeszkodzić bardowi, a tym samym oszczędzić czyjeś uczucia. Bardowie zwykle lubią mówić o sobie samych...)~ [X#BLANKD]
@3543 = ~(By nie dowiedzieć się rzeczy, których nie chcesz o Eldocie wiedzieć, decydujesz, że nie możesz zawracać sobie tym głowy.)~
@3544 = ~Więc, Eldoth, czy możesz opowiedzieć mi więcej o sobie?~
@3545 = ~(Zadajesz Eldothowi mnóstwo osobistych pytań.)~
@3546 = ~(Zadajesz Eldothowi wiele dociekliwych pytań o jego przeszłość.)~
@3547 = ~(W sposób przyjazny i uprzejmy rozmawiasz z Eldothem o jego problemach i marzeniach, mając nadzieję zdobyć sobie jego zaufanie.)~
@3548 = ~(Zwykłeś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Eldotha, by powiedział Ci więcej o sobie samemu.)~ ~(Zwykłaś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Eldotha, by powiedział Ci więcej o sobie samemu.)~
@3549 = ~Nasze morale mogłyby być nieco wyższe, bardzie. Znasz może jakieś melodie, które mogłyby nas podnieść na duchu?~
@3550 = ~Eldoth, wiele widziałeś i jeszcze więcej słyszałeś. Masz jakieś sugestie co do naszych dalszych poczynań?~
@3551 = ~Eldoth, twój głos jest jakiś... dziwny.~
@3552 = ~Eldoth~
@3553 = ~[ELDOTH 1] Szlachetne panie, zacni panowie. Pozwólcie że się przedstawię, jestem Eldoth Kron.~ [%tutu_var%ELDOT01]
@3554 = ~[ELDOTH 2] Lepiej być tchórzem niż nieboszczykiem.~ [%tutu_var%ELDOT02]
@3555 = ~[ELDOTH 4] Miło mi się przyłączyć do grupy tak świetnych osób.~ [%tutu_var%ELDOT04]
@3556 = ~[ELDOTH 5] Tej drużynie chyba pomyliły się kierunki.~ [%tutu_var%ELDOT05]
@3557 = ~[ELDOTH 6] Nie umiem rzec, jak długo jeszcze będę mógł znosić towarzystwo takich durniów.~ [%tutu_var%ELDOT06]
@3558 = ~[ELDOTH 7] Żegnam i mam nadzieję, że już nigdy się nie spotkamy.~ [%tutu_var%ELDOT07]
@3559 = ~[ELDOTH 8] Podejmę się tej odpowiedzialności, bo wiem, że ja najlepiej do tego się nadaję.~ [%tutu_var%ELDOT08]
@3560 = ~[ELDOTH 9] Uważam, że dobrze będzie się zatrzymać i odpocząć.~ [%tutu_var%ELDOT09]
@3561 = ~[ELDOTH 10] Gdybym chciał prowadzić monotonne życie, zostałbym mnichem.~ [%tutu_var%ELDOT10]
@3562 = ~[ELDOTH 3] Jeśli musimy.~ [%tutu_var%ELDOT03]
@3563 = ~[ELDOTH 38]~ [%tutu_var%ELDOT38]
@3564 = ~[ELDOTH 39]~ [%tutu_var%ELDOT39]
@3565 = ~[ELDOTH 11] Na pomoc, jestem poważnie ranny.~ [%tutu_var%ELDOT11]
@3566 = ~[ELDOTH 12]~ [%tutu_var%ELDOT12]
@3567 = ~[ELDOTH 13]~ [%tutu_var%ELDOT13]
@3568 = ~[ELDOTH 14]~ [%tutu_var%ELDOT14]
@3569 = ~[ELDOTH 15]~ [%tutu_var%ELDOT15]
@3570 = ~[ELDOTH 16]~ [%tutu_var%ELDOT16]
@3571 = ~[ELDOTH 17] Jesteście tacy tępi.~ [%tutu_var%ELDOT17]
@3572 = ~[ELDOTH 18] Co was zatroskało?~ [%tutu_var%ELDOT18]
@3573 = ~[ELDOTH 19] Przestańcie nudzić.~ [%tutu_var%ELDOT19]
@3574 = ~[ELDOTH 20] Jak rozkażesz.~ [%tutu_var%ELDOT20]
@3575 = ~[ELDOTH 21] Nie inaczej.~ [%tutu_var%ELDOT21]
@3576 = ~[ELDOTH 22] To takie monotonne.~ [%tutu_var%ELDOT22]
@3577 = ~[ELDOTH 27] Skie, mój aniołku, kobieta winna znać swoje miejsce.~ [%tutu_var%ELDOT27]
@3578 = ~[ELDOTH 28] Skie, daj mi teraz chwilę spokoju.~ [%tutu_var%ELDOT28]
@3579 = ~[ELDOTH 29] Cicho bądź, Skie, twoja opinia się nie liczy.~ [%tutu_var%ELDOT29]
@3580 = ~[ELDOTH 30] Shar-Teel, twoja rola w życiu to piec ciasteczka i wychowywać dzieci... więc się teraz zamknij.~ [%tutu_var%ELDOT30]
@3581 = ~[ELDOTH 31] Dziewko, przestań się mazać.~ [%tutu_var%ELDOT31]
@3582 = ~[ELDOTH 36] Spróbuj siedzieć cicho i odpowiadać tylko na pytania.~ [%tutu_var%ELDOT36]
@3583 = ~[ELDOTH 37] Jesteś chyba najbardziej nudną osobą, jaką miałem honor poznać.~ [%tutu_var%ELDOT37]
@3584 = ~[ELDOTH 35] Może powinniśmy porozmawiać dziś przy winie.  Nigdy nie spotkałem kogoś takiego jak ty, pani, i pragnąłbym poznać cię bliżej.~ [%tutu_var%ELDOT35]
@3585 = ~[ELDOTH 40] Niezbyt dobrze.~ [%tutu_var%ELDOT40]
@3586 = ~[ELDOTH 41] Powinna się dziewka tego spodziewać.~ [%tutu_var%ELDOT41]
@3587 = ~[ELDOTH 33] Wiedziałem.~ [%tutu_var%ELDOT33]
@3588 = ~[ELDOTH 32] Ciężko ci się myśli, co?~ [%tutu_var%ELDOT32]
@3589 = ~[ELDOTH 34] Nie nadwyrężaj mojej cierpliwości.~ [%tutu_var%ELDOT34]
@3590 = ~Zapytany o przeszłość, ELDOTH zacznie opowiadać z takim wyrazem twarzy, jakby każde jego słowo wywierało na słuchaczach niezwykłe wrażenie i oślepiało ich swym blaskiem. Stwierdzi, iż pochodzi z wyspiarskiego królestwa Ruathym, które jako nastolatek opuścił, kierując się ku Waterdeep. Posiadał wrodzony talent poetycki i pieśniarski, który doszlifował do perfekcji ucząc się w szkole Nowym Olamn, dzięki pieniądzom pożyczonym od jednej z oddanych mu kochanek. Najwyraźniej jego muzyczne talenty odzwierciedlały się w umiejętności manipulowania emocjami innych. W swej opowieści Eldoth pominął życie w Waterdeep, na co niewątpliwie wpłynęła próba umówienia się na schadzkę z Aleeną Palidinstar. Piergeiron, władca miasta, odkrył, że jakiś dyletant stara się wykorzystać jego córkę i wpadła we wściekłość. Eldoth najpewniej uciekł z Waterdeep, uznając, iż nadszedł czas na zmianę klimatu.~ [DUMMYSND]
@3591 = ~Z rozkoszą opowiem ci więcej o sobie. Urodziłem się w Ruathym, gdzie kobiety są równie ponure co brzydkie. Jako młokos przybyłem do Waterdeep, by podszlifować swe umiejętności, i opuściłem je niedługo potem w dość niezwykłych okolicznościach. Mógłbym kontynuować, ale teraz mamy ważniejsze rzeczy na głowie.~
@3592 = ~Cóż, jako twój najlepszy przyjaciel mogę ci powiedzieć co nieco. We Wrotach Baldura panował kryzys ekonomiczny. Brakowało żelaza a biorąc pod uwagę napięcia między Amnem i Wrotami Baldura, było to dość kłopotliwe. Organizacja kupiecka zwana Żelaznym Tronem zaczęła robić dość sporo zamieszania w kręgach kupieckich we Wrotach Baldura.~
@3593 = ~Żadnych sugestii, ale mam prośbę. Gdybyś TYLKO mógł umrzeć w jakiś wyjątkowo heroiczny sposób, mógłbym o tym napisać bardzo popularną piosenkę.~ ~Żadnych sugestii, ale mam prośbę. Gdybyś TYLKO mogła umrzeć w jakiś wyjątkowo heroiczny sposób, mógłbym o tym napisać bardzo popularną piosenkę.~
@3594 = ~Hmm. Jest takie powiedzenie: "jeżeli nie możesz ich pokonać, to się do nich przyłącz". Teraz oczywiście już na to za późno.~
@3595 = ~"Będąc w Waterdeep, zachowuj się jak mieszkaniec Waterdeep". Obawiam się, że to niezbyt pomocne, ale rozprasza mnie myśl o tych wszystkich miejscach, w których wolałbym się teraz znaleźć.~
@3596 = ~Nigdy nie graj w karty z mężczyzną o imieniu Doc. Nigdy nie jedz niczego w miejscu zwanym "U Mamy". I nigdy nie śpij z dziewczyną, która ma więcej problemów niż ty.~
@3597 = ~Jeśli pytasz poważnie, <CHARNAME>, mogę jedynie zasugerować, abyśmy wycofali się i przeprowadzili bardzo dokładne rozpoznanie.~
@3598 = ~(patrzy z ukosa na Skie) Znieś to, czego nie da się uleczyć. Ze względu na swe marzenia.~
@3599 = ~(łypie okiem na Skie) Zapomnij o Przyszłości! Zanurz się w nieskończonym Teraz!~
@3600 = ~Cóż, ugryźmy nieco bezgranicznej fortuny Srebrnej Tarczy i oddajmy się wyrafinowanym hedonistycznym rozrywkom... A może chodziło ci raczej o te problemy z Żelaznym-czymśtam?~
@3601 = ~Oczywiście. Wolisz tę o śmierci królów? Czy o śmierci księżniczek? A może pięknych księżniczek? Albo mogę zaproponować "Tragiczną Balladę o Aroganckim Awanturniku"?~
@3602 = ~Cóż, jest taka piosenka "Czas na nikogo nie czeka"... Choć to może ZBYT na czasie.~
@3603 = ~Zobaczmy. "Edukacja wieśniaka" jest zbyt dydaktyczna. Choć może być przydatna. "Ogłada prostaka" traktuje o tym samym. Choć bardziej dosadnie.~
@3604 = ~Hmm. Znam "Zatopionych w morzu przeznaczenia". "Zmiażdżonych kołem". "Zagubionych i przegranych". Nie. Nie sądzę bym znał coś, co by się nadawało.~
@3605 = ~Ach, "Złote serce na sprzedaż" pobudza wyobraźnie, czyż nie?~
@3606 = ~(pożera wzrokiem Skie) "Lot usychającego z miłości łabędzia" jest jedyną piosenką, w którą w tej chwili mógłbym włożyć swe serce.~
@3607 = ~Jeszcze jej nie skończyłem, ale będzie nosiła tytuł "Niech cię szlag, partaczu".~
@3608 = ~Znam "Lament za Ojcem" – jeżeli potrafisz dostrzec ironię.~
@3609 = ~Hmm. Może "Przekleństwo krypty Musgrave'a" – w porównaniu z naszą obecną sytuacją wydaje się wystarczająco sielankowa, by cię zabawić.~
@3610 = ~Jest taka BARDZO stara melodia ludowa... "Woolly Bully"... choć nie potrafię sobie dokładnie przypomnieć tekstu.~
@3611 = ~Po cóż mówić, skoro tyle pieśni czeka?~
@3612 = ~Z rozkoszą, ale może innym razem.~
@3613 = ~Wolałbym raczej opowiedzieć ci o młodej damie imieniem Skie Srebrna Tarcza... bardzo bogatej młodej damie.~
@3614 = ~(Garrick wygląda na przygnębionego i jest znacznie mniej rozmowny niż wcześniej. To zaskakujące. Być może teraz byłby dobry moment, aby zaradzić tej sytuacji i podnieść na duchu wieszcza. A artystom nic tak nie sprawia przyjemności, jak rozmowa o nich samych.)~ [X#BLANKD]
@3615 = ~(By nie dowiedzieć się rzeczy, których nie chcesz o Garricku wiedzieć, decydujesz, że nie możesz zawracać sobie tym głowy.)~
@3616 = ~Więc, Garrick, czy możesz opowiedzieć mi więcej o sobie?~
@3617 = ~(Zadajesz Garrick mnóstwo osobistych pytań.)~
@3618 = ~(Zadajesz Garrickowi wiele dociekliwych pytań o jego przeszłość.)~
@3619 = ~(W sposób przyjazny i uprzejmy rozmawiasz z Garrickiem o jego problemach i marzeniach, mając nadzieję zdobyć sobie jego zaufanie.)~
@3620 = ~(Zwykłeś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Garricka, by powiedział Ci więcej o sobie samemu.)~ ~(Zwykłaś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Garricka, by powiedział Ci więcej o sobie samemu.)~
@3621 = ~Coś cię trapi, Garrick?~
@3622 = ~Mógłbyś zaśpiewać nam miłą piosenkę?~
@3623 = ~Garrick, twój głos jest jakiś... dziwny.~
@3624 = ~Garrick~
@3625 = ~[GARRICK 1] Hola, wy tam. Mam dla was ciekawą propozycję.~ [%tutu_var%GARRK01]
@3626 = ~[GARRICK 2] Dzielny, och dzielny sir Garrick pokazał drogę. Dzielny, och dzielny sir Garrick, pierwszy dał nogę.~ [%tutu_var%GARRK02]
@3627 = ~[GARRICK 4] Jeżeli o mężczyźnie świadczy kompania, w jakiej przebywa, powinno się o mnie myśleć z najwyższym szacunkiem.~ [%tutu_var%GARRK04]
@3628 = ~[GARRICK 5] Dlaczego to zrobiliśmy?~ [%tutu_var%GARRK05]
@3629 = ~[GARRICK 6] Nie mogę tak po prostu stać i bezczynnie się przyglądać.~ [%tutu_var%GENFG14]
@3630 = ~[GARRICK 7] Przykro mi, ale muszę odejść, nie w smak mi to, co robimy.~ [%tutu_var%GARRK07]
@3631 = ~[GARRICK 8] Nie czuję się przygotowany do tego zadania, ale zrobię, co w mojej mocy.~ [%tutu_var%GARRK08]
@3632 = ~[GARRICK 9] Ziewnięcie to bezgłośny krzyk.~ [%tutu_var%GARRK09]
@3633 = ~[GARRICK 10] Człek znudzony to człek gniewny.~ [%tutu_var%GARRK10]
@3634 = ~[GARRICK 3] Hej, przyjaciele, jeszcze do wyłomu!~ [%tutu_var%GARRK03]
@3635 = ~[GARRICK 38]~ [%tutu_var%GARRK38]
@3636 = ~[GARRICK 39]~ [%tutu_var%GARRK39]
@3637 = ~[GARRICK 11] Bogowie moi... chyba umieram.~ [%tutu_var%GARRK11]
@3638 = ~[GARRICK 12] Chyba nigdy nie znajdę poematu pięknego jak drzewa.~ [%tutu_var%GARRK12]
@3639 = ~[GARRICK 13] Piękny dziś dzień nastał wszędzie wokół nas...~ [%tutu_var%GARR13]
@3640 = ~[GARRICK 14]~ [%tutu_var%GARRK14]
@3641 = ~[GARRICK 15]~ [%tutu_var%GARRK15]
@3642 = ~[GARRICK 16]~ [%tutu_var%GARRK16]
@3643 = ~[GARRICK 17] Tak, sir?~ [%tutu_var%GARRK17]
@3644 = ~[GARRICK 18] Służę uprzejmie.~ [%tutu_var%GARRK18]
@3645 = ~[GARRICK 19] Życie jest wspaniałe.~ [%tutu_var%GARRK19]
@3646 = ~[GARRICK 20] W tej chwili.~ [%tutu_var%GARRK20]
@3647 = ~[GARRICK 21] Natychmiast.~ [%tutu_var%GARRK21]
@3648 = ~[GARRICK 22] Z radością, panie.~ [%tutu_var%GARRK22]
@3649 = ~[GARRICK 27] Skie, może zechcesz posłuchać mojej muzyki... Jest nieco inna i trochę lepsza niż Eldotha.~ [%tutu_var%GARRK27]
@3650 = ~[GARRICK 28] Skie, dlaczego trzymasz się Eldotha? Czy nie widzisz, że cię wykorzystuje?~ [%tutu_var%GARRK28]
@3651 = ~[GARRICK 29] Eldoth, jak możesz mówić do Skie tym tonem! Zasłużyła na lepsze traktowanie.~ [%tutu_var%GARRK29]
@3652 = ~[GARRICK 30] Moja muzyka jest lepsza od twojej, Eldoth, uczyłem się w szkole w Berdusk.~ [X#BLANK]
@3653 = ~[GARRICK 31] Piękna dziewczyna zawsze jest źródłem radości.~ [%tutu_var%GARRK31]
@3654 = ~[GARRICK 37] Myślę, że przyda ci się lekcja dobrych manier.~ [%tutu_var%GARRK37]
@3655 = ~[GARRICK 35] Myślę, że jesteś osobą szlachetną.~ [%tutu_var%GARRK35]
@3656 = ~[GARRICK 36] Nie wiem, czy kiedykolwiek spotkałem osobę bardziej wrażliwą.~ [%tutu_var%GARRK36]
@3657 = ~[GARRICK 40] Świat jest tak okrutnym miejscem.~ [%tutu_var%GARRK40]
@3658 = ~[GARRICK 41] Nieee. Dlaczego ona? Nie zasłużyła na to!~ [%tutu_var%GARRK41]
@3659 = ~[GARRICK 32] Dziękuję ci za tak wdzięczny komplement.~ [%tutu_var%GARRK32]
@3660 = ~[GARRICK 33] Co takiego zrobiłem, żeby na to zasłużyć?~ [%tutu_var%GARRK33]
@3661 = ~[GARRICK 34] Do sprzeczki trzeba dwu osób.~ [%tutu_var%GARRK34]
@3662 = ~Zapytany o przeszłość, GARRICK wyjaśni, że był członkiem aktorskiej trupy o nazwie Trubadurzy Wiatru. Podróżowali po całym wybrzeżu - od Neverwinter do Amnu - i często zabawiali książąt i szlachtę. Istotnie, niewielu było stać na obejrzenie tych przedstawień, gdy on i jego towarzysze znajdowali się u szczytów. Mimo to Garrick nie opowiada o tych czasach z radością, gdyż po życiu jako członek trupy pozostań mu niesmak. Pewnego razu odkrył, iż przedstawienia są wykorzystywane jako kamuflaż dla okradania widzów i od razu stwierdził, że nie chce mieć z tym nic wspólnego. Jego towarzysze odtrącili go. Teraz chce tylko wędrować i muzykować dla tych, którzy zechcą go słuchać. Wygląda na młodego, naiwnego i nieco zbyt gotowego na słuchanie obcych.~ [DUMMYSND]
@3663 = ~Wszystko w porządku, <CHARNAME>. Naprawdę.~
@3664 = ~Tak, myślałem o Silke, i trochę jest mi jej żal.~
@3665 = ~Tak, panie. Sprawdziłem moją księgę zaklęć i już prawie nie mam żadnych zwojów z czarami. Mógłbyś... eee... kupić ich kilka dla mnie?~ ~Tak, pani. Sprawdziłem moją księgę zaklęć i już prawie nie mam żadnych zwojów z czarami. Mógłbyś... eee... kupić ich kilka dla mnie?~
@3666 = ~Życie jest wspaniałe. Podróżuję z przyjaciółmi, a ludzie rozkoszują się moją muzyką- czegoż więcej można chcieć?~
@3667 = ~(rumieni się) Marzyłem o miłości. Ech, chyba trochę mnie poniosło.~
@3668 = ~Nie, naprawdę, wszystko w porządku. A ciebie?~
@3669 = ~Wszystko w porządku! Pozwól, że zaśpiewam "Marsz Bohaterów!" na potwierdzenie mych słów ~
@3670 = ~Och, dziękuje, że pytasz! Miło wiedzieć, że się mną przejmujesz.~
@3671 = ~Jasne! Zaśpiewam mój ulubiony utwór - "Bukiet Róż"!~
@3672 = ~Eee... na pewno? To znaczy, chciałbym zaśpiewać, ale to chyba nie jest dobry moment.~
@3673 = ~Może "Dziwaczny Joe" będzie w sam raz? Tak! Uwaga wszyscy, zaczynamy!~
@3674 = ~Znam piękną pieśń: "Przepiękna miłość w blasku słońca", ale opowiada o rzeczach, których słuchać nie przystoi tak młodej damie, jeżeli wiesz co mam na myśli.~
@3675 = ~Tak, panie! "Lwie Serce" się nada!~ ~Tak, pani! "Lwie Serce" się nada!~
@3676 = ~Chciałbyś pieśń miłosną? Tak, wiem że chciałbyś! "Całuj mnie słodko, całuj mnie mocniej" zapewniam cię, to ci się spodoba!~ ~Chciałabyś pieśń miłosną? Tak, wiem że chciałabyś! "Całuj mnie słodko, całuj mnie mocniej" zapewniam cię, to ci się spodoba!~
@3677 = ~Masz rację, panie! Życie jest wspaniałe, czas na uczczenie tego faktu przy dobrej pieśni!~ ~Masz rację, pani! Życie jest wspaniałe, czas na uczczenie tego faktu przy dobrej pieśni!~
@3678 = ~Tak, chyba, ale czy mamy wystarczająco dużo czasu?~
@3679 = ~Tak, z pewnością! To brzmi jak wielka droga do... eee... może powinienem wpierw poznać cię trochę lepiej...~
@3680 = ~Jak już wiesz, nazywam się Garrick, i jestem bardem. Mój talent magiczny wcale nie odbiega poziomem od innych moich umiejętności~
@3681 = ~Kilka lat temu wyruszyłem wraz z trupą aktorską w podróż po Wybrzeżu Mieczy. Byliśmy dość znani, chociaż nie mnie to oceniać... W końcu musiałem ich opuścić.~
@3682 = ~Byliśmy... to znaczy, oni... byli złodziejami, wykorzystywali mnie do okradania ludzi podczas naszych występów! Byłem zszokowany i przerażony tym faktem, <CHARNAME>, odkrywszy ich prawdziwe intencje nie mogłem brać w tym udziału, odszedłem.~
@3683 = ~Przybyłem do Beregostu i odnalazłem Silke, przyjęła mnie do swojej trupy, pracowałem u nich przez ostatnich dziesięć dni. Chociaż jak już wiesz nie była ona dobrą osobą. Chyba nie mam szczęścia do dobierania sobie towarzyszy, ale teraz chyba będzie inaczej?~
@3684 = ~Cóż, panie, bardzo bym chciał zamienić słówko, ale inne sprawy nie mogą czekać...~ ~Cóż, pani, bardzo bym chciał zamienić słówko, ale inne sprawy nie mogą czekać...~
@3685 = ~Nie, eee, teraz... może później.~
@3686 = ~A co powiesz na chwilę relaksu przy pieśniach, aby ożywić ducha?~
@3687 = ~(Znajdujesz się z Khalidem na osobności. Może dobrze byłoby wykorzystać sytuację i zadać mu kilka osobistych pytań. Khalid zwykle jest zbyt nieśmiały by mówić o sobie przy ludziach.)~ [X#BLANKD]
@3688 = ~(By nie dowiedzieć się rzeczy, których nie chcesz o Khalidzie wiedzieć, decydujesz, że nie możesz zawracać sobie tym głowy.)~
@3689 = ~Więc, Khalidzie, czy możesz opowiedzieć mi więcej o sobie?~
@3690 = ~(Zadajesz Khalidowi mnóstwo osobistych pytań.)~
@3691 = ~(Zadajesz Khalidowi wiele dociekliwych pytań o jego przeszłość.)~
@3692 = ~(W sposób przyjazny i uprzejmy rozmawiasz z Khalidem o jego problemach i marzeniach, mając nadzieję zdobyć sobie jego zaufanie.)~
@3693 = ~(Zwykłeś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Khalida, by powiedział Ci więcej o sobie samemu.)~ ~(Zwykłaś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Khalida, by powiedział Ci więcej o sobie samemu.)~
@3694 = ~To nie lada wyprawa, Khalidzie. Jak uważasz, jak stoją sprawy?~
@3695 = ~Zauważyłem grymas bólu. Wszystko w porządku, Khalidzie?~ ~Zauważyłam grymas bólu. Wszystko w porządku, Khalidzie?~
@3696 = ~Khalidzie, twój głos jest jakiś... dziwny.~
@3697 = ~Khalid~
@3698 = ~[KHALID 1] Uspokój się skarbie, musimy zachować o-ostrożność.~ [%tutu_var%KHALD01]
@3699 = ~[KHALID 2] Prawdziwa odwaga!  Prawdziwa cnota!~ [%tutu_var%KHALD02]
@3700 = ~[KHALID 4] Gorion byłby dumny z waszego postępku.~ [%tutu_var%KHALD04]
@3701 = ~[KHALID 5] Gorion tego by n-nie pochwalił! Wstyd!~ [%tutu_var%KHALD05]
@3702 = ~[KHALID 6] N-nie wezmę w tym udziału!  Nie róbcie tego, albo b-będę zmuszony was p-powstrzymać!~ [%tutu_var%KHALD06]
@3703 = ~[KHALID 7] Nie pozwolę na to!  T-to podłość!~ [%tutu_var%KHALD07]
@3704 = ~[KHALID 8] Jak sobie chcecie, ale nie jestem najbardziej pomysłowym z wodzów.~ [%tutu_var%KHALD08]
@3705 = ~[KHALID 9] L-lepiej m-mi s-się m-myśli, k-kiedy j-estem w-w-wypoczęty.  M-może s-się z-zatrzymamy?~ [%tutu_var%KHALD09]
@3706 = ~[KHALID 10] Wolę te dłuższe odpoczynki. Piękny dzień na coś takiego.~ [%tutu_var%KHALD10]
@3707 = ~[KHALID 3] Och, naprawdę, nie mam do tego serca!~ [%tutu_var%KHALD03]
@3708 = ~[KHALID 38]~ [%tutu_var%KHALD38]
@3709 = ~[KHALID 39]~ [%tutu_var%KHALD39]
@3710 = ~[KHALID 11] Tracę siły.  Potrzebuje uzdrowiciela, t-tak szybko, jak to możliwe.~ [%tutu_var%KHALD11]
@3711 = ~[KHALID 12] Znacznie lepiej czuję się w lesie.~ [%tutu_var%KHALD12]
@3712 = ~[KHALID 13] Miasta mnie przygnębiają.  Tyle w nich ludzi.~ [%tutu_var%KHALD13]
@3713 = ~[KHALID 14] Jest tyle innych m-miejsc, w których w-wolałbym się znaleźć.~ [%tutu_var%KHALD14]
@3714 = ~[KHALID 15] Słońce czy słota, miło jest znaleźć się na otwartej przestrzeni.~ [%tutu_var%KHALD15]
@3715 = ~[KHALID 16] Choć potrafię widzieć w mroku, wolę światło dnia.~ [%tutu_var%KHALD16]
@3716 = ~[KHALID 17] W c-cz-czym mogę pomóc?~ [%tutu_var%KHALD17]
@3717 = ~[KHALID 18] Potrzebujecie moich usług?~ [%tutu_var%KHALD18]
@3718 = ~[KHALID 19] CO... hmm, t-tak?~ [%tutu_var%KHALD19]
@3719 = ~[KHALID 20] Z braku kogoś lepszego.~ [%tutu_var%KHALD20]
@3720 = ~[KHALID 21] Mogę jedynie spróbować.~ [%tutu_var%KHALD21]
@3721 = ~[KHALID 22] Zrobię co w mojej mocy.~ [%tutu_var%KHALD22]
@3722 = ~[KHALID 27] Proszę J-Jaheiro, nie musisz być t-tak...~ [%tutu_var%KHALD27]
@3723 = ~[KHALID 28] Tak, to właśnie to!~ [%tutu_var%KHALD28]
@3724 = ~[KHALID 29] Taa... nie, zostań piękną.  Na przekór samej sobie.~ [%tutu_var%KHALD29]
@3725 = ~[KHALID 30] Zwykle każdy pokazuje jaki jest, w was jest coś... n-niepokojącego.~ [%tutu_var%KHALD30]
@3726 = ~[KHALID 31] Tak sobie myślę, że nikt nie może daleko wyjść poza granice dobra.  Z pewnością potrzebna wam p-p-p-pomoc.~ [%tutu_var%KHALD31]
@3727 = ~[KHALID 35] Nie chciałbym, by moją uwagę przyjęto za chęć sprzeciwu, ale czy nie moglibyście być mniej... hmm... n-niedobrzy?~ [%tutu_var%KHALD35]
@3728 = ~[KHALID 37] Twoje towarzystwo jest jedną z podstawowych zalet tej drużyny.~ [%tutu_var%KHALD37]
@3729 = ~[KHALID 36] Wasza uczciwość jest godna podziwu, ale dobrze byłoby połączyć ją z odrobiną taktu.~ [%tutu_var%KHALD36]
@3730 = ~[KHALID 40] Następny przyjaciel jest martwy. Czy to się nigdy nie skończy?~ [%tutu_var%KHALD40]
@3731 = ~[KHALID 41] Jah... Jaheiro... n-nie.  NIE!~ [%tutu_var%KHALD41]
@3732 = ~[KHALID 34] Dz-dziękuję.~ [%tutu_var%KHALD34]
@3733 = ~[KHALID 32] Ć-ćwicz swe złośliwości na kim innym. Każdy zasługuje na sz-szansę.~ [%tutu_var%KHALD32]
@3734 = ~[KHALID 33] P-powinniście... p-powinniście w-w dalszym c-ciągu...~ [%tutu_var%KHALD33]
@3735 = ~Zapytany o przeszłość, KHALID nerwowym głosem wyjaśnił, iż urodził się i wychowań w Calimshanie. Nie wspomniał zbyt wiele o rodzicach, masz jednak wrażenie, że ojciec - kupiec - zwracał na niego niewiele uwagi, większość czasu poświęcając jego przyrodniemu bratu. Khalid postanowił więc zająć się karierą wojskową, biorąc nauki od miejscowej straży. Nie wchodził w szczegóły spotkania z Jaheirą, ale jego zauroczenie tą kobietą wydaje się oczywiste. Zapytany o Goriona, odpowiedział tylko, że byli przyjaciółmi od dawna i że wyrazi swój żal w pieśni i muzyce harfy.~ [DUMMYSND]
@3736 = ~Cała ta rzeź... Czy to nigdy się nie skończy?~
@3737 = ~Nie jestem ranny. Nie... nie na ciele, jeśli o to ci chodzi.~
@3738 = ~Pewnie tak. Ale powiedz mi, <CHARNAME>, co tak naprawdę znaczy "w porządku"?~
@3739 = ~Tak, i mam nadzieję, że ty także, <CHARNAME>. N-nasza krucjata służy ci o wiele lepiej, niż bym przypuszczał.~
@3740 = ~(patrzy z troską na żonę) Tak. Tylko... ryzyko, które ponosimy... możliwość straty...~
@3741 = ~Jestem tylko s-strapiony. Z-zemsta to jedno. Jej PRAGNIENIE... zasmuca mnie.~
@3742 = ~Cóż... gdybyś TYLKO nauczył się działać z większą rozwagą...~ ~Cóż... gdybyś TYLKO nauczyła się działać z większą rozwagą...~
@3743 = ~Wydaje mi się, że idzie ci doskonale!~
@3744 = ~Eee... Jaheiro? Co <CHARNAME> miał<HESHE> usłyszeć o czym t-tak zawzięcie dyskutowaliśmy?~
@3745 = ~Nie jestem pewien. Tylko to, że najbliższy czas na odpoczynek i zebranie sił wydaje się być odległy, jak nigdy dotąd.~
@3746 = ~Wydaje mi się, <CHARNAME>, że powinieneś r-rozważyć, czy wiemy wystarczająco dużo, by zwrócić się z tym do władz. Ich pomoc może być nieoceniona.~ ~Wydaje mi się, <CHARNAME>, że powinnaś r-rozważyć, czy wiemy wystarczająco dużo, by zwrócić się z tym do władz. Ich pomoc może być nieoceniona.~
@3747 = ~Gorion umarł w szlachetnej sprawie. Mam nadzieję, że uda n-nam się udowodnić słuszność jego ofiary.~
@3748 = ~N-nie sądzę, aby cokolwiek co powiem zostało dosłyszane, <CHARNAME>.~
@3749 = ~Cóż, byłem b-bękartem, zrodzonym z elfiej konkubiny. Wkrótce p-potem umarła, a mój ojciec... d-dbał tylko o dziecko z prawego łoża. Ta odrobina uwagi, którą od niego otrzymywałem miała przeważnie brutalny charakter. Wstąpiłem do wojska i opuściłem dom. Potem... c-cóż... doszło do tego, że zostałem Harfiarzem i zostałem pojmany przez złych ludzi, ledwo zostałem uratowany przez Goriona i Jaheirę. Byłem t-torturowany... i Jaheira... przywróciła mnie do zdrowia. Z-zakochałem się w niej wtedy, a-ale nie zgodziła się wyjść za mnie, p-ponieważ myślała, że nie odróżniam miłości od wdzięczności. (uśmiecha się) Nalegałem, jednak. Nie ma za bardzo o czym opowiadać, naprawdę. Być może pewnego dnia opowiem ci historię o Gorionie. Ale teraz sugerowałbym, abyśmy ruszyli przed siebie.~
@3750 = ~Lepiej b-brać nogi za pas, gdy w-wokół tyle n-niebezpieczeństw.~
@3751 = ~Wolałbym raczej powiedzieć ci coś o G-Gorionie, ale może cię to zasmucić.~
@3752 = ~Wolałbym raczej powiedzieć ci coś o G-Gorionie, ale może cię to zasmucić.~
@3753 = ~(Kagain wydaje się mniej rozjątrzony niż zwykle. To dobry moment, aby dowiedzieć się czegoś na jego temat.)~ [X#BLANKD] 
@3754 = ~(By nie dowiedzieć się rzeczy, których nie chcesz o Kagainie wiedzieć, decydujesz, że nie możesz zawracać sobie tym głowy.)~
@3755 = ~Więc, Kagainie, czy możesz opowiedzieć mi więcej o sobie?~
@3756 = ~(Zadajesz Kagainowi mnóstwo osobistych pytań.)~
@3757 = ~(Zadajesz Kagainowi wiele dociekliwych pytań o jego przeszłość.)~
@3758 = ~(W sposób przyjazny i uprzejmy rozmawiasz z Kagainem o jego problemach i marzeniach, mając nadzieję zdobyć sobie jego zaufanie.)~
@3759 = ~(Zwykłeś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Kagaina, by powiedział Ci więcej o sobie samemu.)~ ~(Zwykłaś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Kagaina, by powiedział Ci więcej o sobie samemu.)~
@3760 = ~Małomówny z ciebie gość, Kagain. Masz jakieś ogólne przemyślenia?~
@3761 = ~Jak się czujesz na linii frontu, Kagain?~
@3762 = ~Kagain, twój głos jest jakiś... dziwny.~
@3763 = ~Kagain~
@3764 = ~[KAGAIN 1] Witajcie, jestem Kagain. Co mogę dla was zrobić??~ [%tutu_var%KAGAN01]
@3765 = ~[KAGAIN 2] Nie warto za to umierać.~ [%tutu_var%KAGAN02]
@3766 = ~[KAGAIN 4]~ [%tutu_var%KAGAN04]
@3767 = ~[KAGAIN 5] Co wy wyprawiacie, durne pały!?~ [%tutu_var%KAGAN05]
@3768 = ~[KAGAIN 6] Te dobre, życzliwe duszyczki zawsze przyprawiają mnie o torsje.~ [%tutu_var%KAGAN06]
@3769 = ~[KAGAIN 7] To tyle, krasnolud odchodzi.~ [%tutu_var%KAGAN07]
@3770 = ~[KAGAIN 8] Jako przywódca sprawię, że każdy z nas będzie śmierdział złotem.~ [%tutu_var%KAGAN08]
@3771 = ~[KAGAIN 9] Nawet krasnoludy mają granice wytrzymałości.~ [%tutu_var%KAGAN09]
@3772 = ~[KAGAIN 10] Jak będziemy tu siedzieli i czekali, to nie zarobimy ani grosza.~ [%tutu_var%KAGAN10]
@3773 = ~[KAGAIN 3] Z miłości do złota.~ [%tutu_var%KAGAN03]
@3774 = ~[KAGAIN 38]~ [%tutu_var%KAGAN38]
@3775 = ~[KAGAIN 39]~ [%tutu_var%KAGAN39]
@3776 = ~[KAGAIN 11] Ten krasnolud nie czuje się zbyt dobrze.~ [%tutu_var%KAGAN11]
@3777 = ~[KAGAIN 12] Przeklęta knieja, zawsze mi przypomina te zniewieściałe elfy!~ [%tutu_var%KAGAN12]
@3778 = ~[KAGAIN 13]~ [%tutu_var%KAGAN13]
@3779 = ~[KAGAIN 14] Podoba mi się tutaj... tu, gdzie rośnie złoto.~ [%tutu_var%KAGAN14]
@3780 = ~[KAGAIN 15]~ [%tutu_var%KAGAN15]
@3781 = ~[KAGAIN 16]~ [%tutu_var%KAGAN16]
@3782 = ~[KAGAIN 17] Nie chce mi się teraz gadać.~ [%tutu_var%KAGAN17]
@3783 = ~[KAGAIN 18] Idź dręczyć kogoś innego.~ [%tutu_var%KAGAN18]
@3784 = ~[KAGAIN 19] Napiłbym się piwa.~ [%tutu_var%KAGAN19]
@3785 = ~[KAGAIN 20] (buuurp).... Pewnie.~ [%tutu_var%KAGAN20]
@3786 = ~[KAGAIN 21] Dobra.~ [%tutu_var%KAGAN21]
@3787 = ~[KAGAIN 22] Dlaczego ja?~ [%tutu_var%KAGAN22]
@3788 = ~[KAGAIN 27] Jesteś najgłupszym krasnoludem, jakiego spotkałem... Przynosisz hańbę wszystkim naszym ziomkom!~ [%tutu_var%KAGAN27]
@3789 = ~[KAGAIN 28] Yeslick, to wszystko zaczęło się od twojej głupiej kopalni.~ [%tutu_var%KAGAN28]
@3790 = ~[KAGAIN 29] Yeslick, zamknij swój durny pysk i znikaj z mych oczu!~ [%tutu_var%KAGAN29]
@3791 = ~[KAGAIN 30] Yeslick, jesteś imbecylem. Jeszcze raz mnie wkurzysz, a urwę ci łeb!~ [%tutu_var%KAGAN30]
@3792 = ~[KAGAIN 31] Jesteś nędzną imitacją krasnoluda... i zaraz wykopię ci nową dziurę w zadku!~ [%tutu_var%KAGAN31]
@3793 = ~[KAGAIN 35] Ty jakiś kretyn jesteś, czy co? Co ty wyprawiasz?~ [%tutu_var%KAGAN35]
@3794 = ~[KAGAIN 37] Bałwanie jeden, zamknij paszczę zanim ściągniesz na siebie kłopoty!~ [%tutu_var%KAGAN37]
@3795 = ~[KAGAIN 36] Szlachetny dureń!~ [%tutu_var%KAGAN36]
@3796 = ~[KAGAIN 40] Lepiej oni niż ja.~ [%tutu_var%KAGAN40]
@3797 = ~[KAGAIN 41] Głupi krasnolud... I tak byłby zginął, prędzej czy później...~ [%tutu_var%KAGAN41]
@3798 = ~[KAGAIN 32] Zamknij gębę.~ [%tutu_var%KAGAN32]
@3799 = ~[KAGAIN 33] Mów tak dalej, a napcham ci gębę końskim łajnem.~ [%tutu_var%KAGAN33]
@3800 = ~[KAGAIN 34] Stul pysk i pokaż forsę!~ [%tutu_var%KAGAN34]
@3801 = ~Zapytany o przeszłość, KAGAIN spogląda tylko na pytającego tak, jakby mówił, by zajął się on własnymi sprawami, jeśli chce jeszcze mieć czym gryźć jedzenie. Wszystko wskazuje na to, iż był członkiem mrocznej drużyny najemników i że ma dość poważną obsesję na punkcie bogactwa. Wszelkie inne informacje Kagain zachowuje dla siebie.~ [DUMMYSND]
@3802 = ~Wciąż słyszę twoje głupie pytania, więc mogło być gorzej.~
@3803 = ~Prawdę mówiąc, jakby samotnie. Spróbuj mi kiedyś potowarzyszyć.~
@3804 = ~Cienko. Mało tego złota nawet jak dla komara.~
@3805 = ~Jakoś leci. Znajdź prawdziwego wroga a wymyślę lepszą odpowiedź.~
@3806 = ~Dziwne. Koleś nie jest w stanie wyjaśnić, co jest co.~
@3807 =  ~A PSIK! Dobrze. Gdyby tylko... A PSIK!... broda nie wpadała mi do nosa.~
@3808 = ~Boli! Siedzicie tam sobie i poprawiacie paznokcie, a ja wykrwawiam się na śmierć.~
@3809 = ~Chodźmy tam, gdzie płynie rzeka złota.~
@3810 = ~Tak.~
@3811 = ~"Kupować tanio i sprzedawać drogo" to dobry interes. Zabicie ich i przeszukanie ciał w poszukiwaniu pieniędzy też nie jest takie złe.~
@3812 = ~Rób co jest najbliżej. Cała ta cholerna wiocha wkoło której się ciągle włóczymy będzie tu nadal, kiedy już skończysz.~
@3813 = ~Ech. To kawał solidnego rzemiosła ale za dużo tu tego. Wygląda na to, że ten koleś, Durlag, potrzebował więcej krasnoludów niż ich miał, żeby otrzymać coś takich rozmiarów.~
@3814 = ~A PSIK! Mam alergię na to cholerne miejsce!~
@3815 = ~Nie zamierzasz się nigdy gdzieś osiedlić i prowadzić spokojne życie, co nie, <CHARNAME>?~
@3816 = ~Ta-jest. Głównie o tym, czy twoja głupota nie zagrozi mojej przyszłości.~
@3817 = ~Nie mam przyjaciół, więc nie łapię czemu nagle znaleźliście się w moim życiu. Cóż, przyjaciele, gdybym miał wam coś do powiedzenia to bym wam to powiedział, ale nie mam.~
@3818 = ~Pilnuj swego nosa, mężczyzno.~ ~Pilnuj swego nosa, kobieto.~
@3819 = ~Niebezpieczne są czasy, w których żyjemy. Trzeba się strzec jak najpilniej.~
@3820 = ~Nie będę się powtarzał, żebyś pilnował<HESHE> swego nosa.~
@3821 = ~Lepiej na to uważaj, dzieciaku, albo stracisz coś więcej niż tylko mózg. Handluję broniami ze złota, o których łatwo nie zapomnisz.~
@3822 = ~Nie ma czasu na próżne gadanie. Wyczuwam zło w pobliżu!~ [X#BLANKD]
@3823 = ~(Zdaje się, że Ajantis zaakceptował Cię jako towarzysza, i widzisz, że nie miałby nic przeciwko zaangażowaniu się w rozmowę pomiędzy wykonywaniem swych "ważnych obowiązków rycerskich". Być może to dobry moment, żeby zadać mu jedno lub dwa pytania.)~ [X#BLANKD]
@3824 = ~Ajantis, może odniosłeś wrażenie, że innych mężczyzn w tej drużynie cenię bardziej niż ciebie, ale to nieprawda. Nieważne co powiedziałam bądź zrobiłam, zdałam sobie sprawę, że to ty mnie najbardziej interesujesz.~
@3825 = ~Jak się masz, Ajantisie?~
@3826 = ~Dobrze mieć innego paladyna koło siebie, Ajantisie. Razem uderzymy na zło, gdziekolwiek je spotkamy!~
@3827 = ~Dobrze mieć paladyna koło siebie, Ajantisie.~
@3828 = ~Ajantisie, przy tobie czuję się bezpieczniej niż kiedykolwiek. Podziwiam twe umiejętności, jak i twój osąd.~
@3829 = ~Jakieś sugestie, Ajantisie?~
@3830 = ~(Zadajesz Ajantisowi mnóstwo osobistych pytań.)~
@3831 = ~(Zadajesz Ajantisowi wiele dociekliwych pytań o jego przeszłość.)~
@3832 = ~(W sposób przyjazny i uprzejmy rozmawiasz z Ajantisem o jego problemach i marzeniach, mając nadzieję zdobyć sobie jego zaufanie.)~
@3833 = ~(W sposób przyjazny i uprzejmy rozmawiasz z Ajantisem o jego problemach i marzeniach, mając nadzieję zdobyć sobie jego zaufanie.)~
@3834 = ~(Zwykłeś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Ajantisa, by powiedział Ci więcej o sobie samemu.)~ ~(Zwykłaś wysłuchiwać najtajniejszych sekretów z najgłębszych otchłani ludzkich serc... tak więc próbujesz zauroczyć Ajantisa, by powiedział Ci więcej o sobie samemu.)~
@3835 = ~Więc, Ajantisie, możesz mi opowiedzieć więcej o sobie?~
@3836 = ~Opowiedz mi coś o Helmie, Ajantisie.~
@3837 = ~Opowiedz mi coś o Waterdeep, Ajantisie.~
@3838 = ~Opowiedz mi coś o Zakonie Promiennego Serca.~
@3839 = ~Co tutaj robisz, Ajantisie?~
@3840 = ~(By nie dowiedzieć się rzeczy, których nie chcesz o Ajantisowi wiedzieć, decydujesz, że nie możesz zawracać sobie tym głowy.)~
@3841 = ~Ajantis, twój głos jest jakiś... dziwny.~
@3842 = ~Ajantis~
@3843 = ~[AJANTIS 01] Hola, jesteście przyjaciółmi czy wrogami?~ [%tutu_var%AJANT01]
@3844 = ~[AJANTIS 02] Co za tchórzostwo!  Wracaj gdzie cię potrzebują.~ [%tutu_var%AJANT02]
@3845 = ~[AJANTIS 04] Podążamy ścieżką prawości, ścieżką Helma.~ [%tutu_var%AJANT04]
@3846 = ~[AJANTIS 05] To co teraz robimy przekracza wszelkie granice przyzwoitości.~ [%tutu_var%AJANT05]
@3847 = ~[AJANTIS 06] Nie będę stał bezczynnie, gdy moi towarzysze popełniają nieprawe czyny.~ [%tutu_var%AJANT06]
@3848 = ~[AJANTIS 07] Koniec z waszą podłością.  Sięgajcie po stal i raz na zawsze rozstrzygnijmy ten spór.~ [%tutu_var%AJANT07]
@3849 = ~[AJANTIS 08] Odpowiedzialność, jaką mnie obarczyliście, jest dla mnie zaszczytem.~ [%tutu_var%AJANT08]
@3850 = ~[AJANTIS 09] Zmęczyłem się.~ [%tutu_var%AJANT09]
@3851 = ~[AJANTIS 10] Walczymy z wielkim złem i nie mamy czasu na głupstwa.~ [%tutu_var%AJANT10]
@3852 = ~[AJANTIS 03] Ku chwale Helma!~ [%tutu_var%AJANT03]
@3853 = ~[AJANTIS 38]~ [%tutu_var%AJANT38]
@3854 = ~[AJANTIS 39]~ [%tutu_var%AJANT39]
@3855 = ~[AJANTIS 11] Potrzebuję pomocy.~ [%tutu_var%AJANT11]
@3856 = ~[AJANTIS 12] Jakieś zło czai się w tej kniei.~ [%tutu_var%AJANT12]
@3857 = ~[AJANTIS 13] W tym mieście czai się zło.~ [%tutu_var%AJANT13]
@3858 = ~[AJANTIS 14] W tych podziemiach czai się jakieś zło.~ [%tutu_var%AJANT14]
@3859 = ~[AJANTIS 15]~ [%tutu_var%AJANT15]
@3860 = ~[AJANTIS 16]~ [%tutu_var%AJANT16]
@3861 = ~[AJANTIS 17] Mój honor to moje życie.~ [%tutu_var%AJANT17]
@3862 = ~[AJANTIS 18] Helmie, dodaj mi sił.~ [%tutu_var%AJANT18]
@3863 = ~[AJANTIS 19] Na Helma!~ [%tutu_var%AJANT19]
@3864 = ~[AJANTIS 20] Jak sobie życzysz.~ [%tutu_var%AJANT20]
@3865 = ~[AJANTIS 21] Z błogosławieństwem Helma.~ [%tutu_var%AJANT21]
@3866 = ~[AJANTIS 22] Taaak.~ [%tutu_var%AJANT22]
@3867 = ~[AJANTIS 27] Twe postępki przeczą wszelkim zasadom głoszonym przez Helma.~ [%tutu_var%AJANT27]
@3868 = ~[AJANTIS 28] Nie ma nic poza dobrem i złem. I podejrzewam, że ty opowiadasz się za tym ostatnim.~ [%tutu_var%AJANT28]
@3869 = ~[AJANTIS 29] Zło musi być wytrzebione wszędzie, gdzie się na nie natkniemy – nawet wśród towarzyszy broni.~ [%tutu_var%AJANT29]
@3870 = ~[AJANTIS 30] Nieznośny jest smród zła, jakie do ciebie przylgnęło.~ [%tutu_var%AJANT30]
@3871 = ~[AJANTIS 31] Już dłużej tego nie zniosę.  Wyciągaj broń i stawaj.~ [%tutu_var%AJANT31]
@3872 = ~[AJANTIS 37] Myślę, że byłoby mądrze z twej strony nieco poprawić swe zachowanie póki jesteś wśród nas.~ [%tutu_var%AJANT37]
@3873 = ~[AJANTIS 36] Jesteś człowiekiem honoru. Szanuję twą godność.~ [%tutu_var%AJANT36]
@3874 = ~[AJANTIS 35] Panno, jesteś najpiękniejszą z dam.~ [%tutu_var%AJANT35]
@3875 = ~[AJANTIS 40] Możemy jedynie się pocieszać, że nasz towarzysz poległ za dobrą sprawę.~ [%tutu_var%AJANT40]
@3876 = ~[AJANTIS 41] Niedobrze się stało, że nasz towarzysz poległ, zanim wyrzekł się zła.~ [%tutu_var%AJANT41]
@3877 = ~[AJANTIS 34] Dziękuję za uznanie.~ [%tutu_var%AJANT34]
@3878 = ~[AJANTIS 32] Może ciągle jestem giermkiem, nie rycerzem, ale więcej we mnie godności i prawości, niż tobie kiedykolwiek się zamarzy.~ [%tutu_var%AJANT32]
@3879 = ~[AJANTIS 33] Licz się ze słowami w obecności płci nadobnej.~ [%tutu_var%AJANT33]
@3880 = ~Zapytany o przeszłość, AJANTIS ogłosił, że jest paladynem-giermkiem z Zakonu Promiennego Serca i że wprowadza w życie wiedzę i nauki Helma. Należy do szlacheckiej rodziny Ilvastarr z Waterdeep, a sztuki władania mieczem uczył się pod kierunkiem takich mistrzów jak na przykład Myrmith Splendon. Jego umiejętności i oddanie zwróciły uwagę paladyna Keldorna, jednego z najbardziej szanowanych członków zakonu. Keldorn zdecydował się wziąć Ajantisa pod swe skrzydła i uczynić swym giermkiem. Ostatnio Ajantis otrzymać zaszczytną propozycję zostania pełnoprawnym członkiem zakonu. W tym celu wyruszył na Wybrzeże Mieczy, by ukrócić rosnącą w okolicy aktywność humanoidów. Jeśli mu się uda wykonać to zadanie, członkowie zakonu z chęcią przyjmą go w swe szeregi. Wygląda na całkowicie oddanego swej misji.~ [X#BLANK]
@3881 = ~Byłbym wdzięczny, gdyby ktoś opatrzył me rany, <CHARNAME>.~
@3882 = ~Zdecydowanie potrzebuję uleczenia swych ran, <CHARNAME>. W takim stanie nie będę mógł stawić czoła złu pełną mocą.~
@3883 = ~Zostałem otruty! Zło próbuje mnie zranić rozprzestrzeniając swój jad w mej krwi... To się nie uda!~
@3884 = ~Jestem... ranny i (kaszle) otruty! Potrzebuję uzdrowiciela, <CHARNAME>, szybko!~
@3885 = ~Złe moce osłabiają moją waleczność! Muszę być bardziej ostrożny następnym razem.~
@3886 = ~Jestem wykończony... Powinniśmy zrobić sobie mały odpoczynek by zebrać siły, <CHARNAME>.~
@3887 = ~Jestem zmęczony. Powinniśmy znaleźć trochę czasu na odpoczynek, w przeciwnym razie możemy być nieprzygotowani na spotkanie ze złem, <CHARNAME>.~
@3888 = ~Jestem zmęczony, moja panno. To był długi dzień i jesteśmy wyczerpani. Odpocznijmy i przygotujmy się na kolejny dzień.~
@3889 = ~Jestem zmęczony i jest już późno. Powinniśmy odpocząć, w przeciwnym razie zło może zastać nas w chwili słabości, <CHARNAME>.~
@3890 = ~Dziękuję, że pytasz, <CHARNAME>. Nie mogę się doczekać na walkę z każdym złem, które wejdzie nam w drogę!~
@3891 = ~Jak zawsze, gotowy do walki z każdym złem, na jakie się natkniemy, <CHARNAME>.~
@3892 = ~Dziękuję, że pytasz, <CHARNAME>. Czekam z niecierpliwością na kolejną walkę przeciw złu!~
@3893 = ~Jestem czujny i gorliwie czekam na spotkanie z łajdakiem, który za tym wszystkim stoi!~
@3894 = ~Tak, i zachowałbym wyjątkową czujność względem zła, które kroczy obok nas, <CHARNAME>.~
@3895 = ~Z chęcią, ale ty nie mówisz tego chyba poważnie, biorąc pod uwagę, kto kroczy z nami.~
@3896 = ~Może powinniśmy zacząć od razu, <CHARNAME>. Jak długo chciałeś tolerować to jątrzące się zło w naszej drużynie?~ ~Może powinniśmy zacząć od razu, <CHARNAME>. Jak długo chciałaś tolerować to jątrzące się zło w naszej drużynie?~
@3897 = ~Więc do dzieła. Nie ma co tracić czasu, gdy obowiązek wzywa!~
@3898 = ~Z chęcią będę kroczył wraz z tobą ścieżką dobra i prawości, <CHARNAME>!~
@3899 = ~Zło będzie drżało ze strachu na sam dźwięk naszych imion. Oczyśćmy te krainy z jego trującej obecności!~
@3900 = ~Bacznie ci się przyglądam, <CHARNAME>. Moja czujność jest niezachwiana.~
@3901 = ~Tak uważasz? To przeciwko tobie pewnego dnia dobędę broni.~
@3902 = ~Zrobię wszystko co w mej mocy, by wypełnić swe obowiązki, <CHARNAME>.~
@3903 = ~Obowiązek wzywa i nie powinienem go lekceważyć.~
@3904 = ~Kroczę ścieżką dobra i prawości, to jedyna słuszna droga.~
@3905 = ~Zachowam wyjątkową czujność względem zła, które kroczy obok nas, <CHARNAME>.~
@3906 = ~Mam nadzieję, że nie będziesz kiedyś żałował tych słów, <CHARNAME>, biorąc pod uwagę kto kroczy z nami.~ ~Mam nadzieję, że nie będziesz kiedyś żałowała tych słów, <CHARNAME>, biorąc pod uwagę kto kroczy z nami.~
@3907 = ~Będę trwał przy swych obowiązkach, czy to względem przyjaciół czy wrogów. Jak długo chciałeś tolerować to jątrzące się zło w naszej drużynie?~ ~Będę trwał przy swych obowiązkach, czy to względem przyjaciół czy wrogów. Jak długo chciałaś tolerować to jątrzące się zło w naszej drużynie?~
@3908 = ~Służyć ci, to sama radość.~
@3909 = ~Helm JEST bogiem czuwających.~
@3910 = ~Robię, co muszę, ale dziękuję, że to zauważyłeś.~ ~Robię, co muszę, ale dziękuję, że to zauważyłaś.~
@3911 = ~Zbadajmy kopalnie Nashkel. W ich środku hula zło!~
@3912 = ~Oczyśćmy kopalnie Nashkel ze zła, które tam się zagnieździło!~
@3913 = ~Oczyśćmy te kopalnie ze zła tak prędko, jak zdołamy. Gdy widzę tych wszystkich przerażonych ludzi, to wiem, że nasza misja jest słuszna.~
@3914 = ~Musimy się dowiedzieć, co kala te kopalnie. Musi być jakaś przyczyna złej jakości żelaza!~
@3915 = ~Zniszczmy tych bandytów. Ci kryminaliści nie powinni stanowić więcej zagrożenia!~
@3916 = ~Winniśmy zniszczyć obóz bandytów. Upewnijmy się, że ich obecność nie będzie dłużej kalała tych krain!~
@3917 = ~Upewnijmy się, czy to bandyci stali za tymi wszystkimi złymi wypadkami, i uwolnijmy Wybrzeże Mieczy z ich złej obecności.~
@3918 = ~Odszukajmy tego Davaeorna, o którym mówiły zapiski. Musi gdzieś być!~
@3919 = ~Kontynuujmy przeszukiwanie Kniei Otulisko w celu odnalezienia jej nikczemnych mieszkańców. Ich kwatera główna musi gdzieś tam być!~
@3920 = ~Teraz zobaczymy, kto kryje się za działaniami bandytów! Ruszajmy i walczmy z każdym złem, które stanie nam na drodze!~
@3921 = ~Nie mamy wyboru, jak tylko szukać naszego przeciwnika we Wrotach Baldura. Podążajmy tym słabym tropem.~
@3922 = ~Gdzieś, we Wrotach Baldura, ukrywa się zło. Musimy odnaleźć naszych nieprzyjaciół i pokonać ich!~
@3923 = ~Kontynuujmy badanie knowań Żelaznego Tronu. Ten nikczemny spisek musi zostać obalony!~
@3924 = ~Twoja ścieżka zakreśliła krąg. Zło zdaje się ukrywać za wspaniałymi murami biblioteki Candlekeep, więc powinniśmy się tam udać i je pokonać!~
@3925 = ~To oburzające. Zostaliśmy potraktowani jak mordercy! Musimy udowodnić prawość naszych czynów!~
@3926 = ~Ten spisek zatacza coraz szersze kręgi. Musimy się dowiedzieć, kto za tym wszystkim stoi!~
@3927 = ~Nie mamy wyboru. Musimy odnaleźć tego, kto stoi za tym wszystkim. Musimy go zniszczyć!~
@3928 = ~Musimy odnaleźć i pokonać naszego największego wroga. Nie ma innego sposobu, by przynieść pokój w te krainy... albo w nasze życie.~
@3929 = ~Nie obawiaj się ostatniej konfrontacji z naszym wrogiem. Wreszcie spotkamy tego, kto stoi za tymi wszystkimi nieszczęściami.~
@3930 = ~Nigdy nie wahaj się wypełniać swych obowiązków. Zawsze bądź czujny i przygotowany na atak z zaskoczenia.~ ~Nigdy nie wahaj się wypełniać swych obowiązków. Zawsze bądź czujna i przygotowana na atak z zaskoczenia.~
@3931 = ~Wciąż trenuj, by zwiększyć swoją biegłość. Twoi wrogowie z łatwością cię pokonają, jeśli będziesz nieprzygotowany.~ ~Wciąż trenuj, by zwiększyć swoją biegłość. Twoi wrogowie z łatwością cię pokonają, jeśli będziesz nieprzygotowana.~
@3932 = ~Poszukajmy wnet jakiegoś miejsca na spoczynek, <CHARNAME>. Niedobrze jest się przemęczać.~
@3933 = ~Jest noc i powinniśmy odpocząć. Potrzebujemy być w pełni sił, aby sprostać nieprzyjaciołom, których przyjdzie nam spotkać!~
@3934 = ~Radzę ci uważać, <CHARNAME>. Bacznie obserwuję każdy twój krok i nie zawaham się wypełnić swego obowiązku, jeśli to będzie konieczne.~
@3935 = ~Nawróć się na dobro i prawość, <CHARNAME>. W przeciwnym razie spotkamy się kiedyś jako wrogowie.~
@3936 = ~Kiedy będziesz podejmował kolejną decyzję, miej na uwadze, że cię obserwuję, <CHARNAME>. Nie pozwolę, aby zło szerzyło się w tej drużynie.~ ~Kiedy będziesz podejmowała kolejną decyzję, miej na uwadze, że cię obserwuję, <CHARNAME>. Nie pozwolę, aby zło szerzyło się w tej drużynie.~
@3937 = ~Pozbądź się zła obecnego w tej drużynie! Jego obecność jest toksyczna.~
@3938 = ~<CHARNAME>, nie mogę zgodzić się na to, w jaki sposób traktujemy ludzi szukających u nas pomocy. Widzę, że podejmujesz złe decyzje i odprawiasz wszelkie prośby o pomoc. To nie jest sposób w jaki powinniśmy się zachowywać podczas naszych chwalebnych poszukiwań!~
@3939 = ~Twoja prawdziwa twarz ujawnia się w tym, jak traktujesz innych ludzi, <CHARNAME>. Przestań podejmować złe decyzje i odprawiać wszelkie prośby o pomoc, albo wkrótce dobędziemy stali przeciwko sobie.~
@3940 = ~Należę do szlachetnego rodu Ilvastarr z Waterdeep. Dołączyłem do Zakonu Promiennego Serca jako giermek i ćwiczyłem fechtunek pod okiem samego Mrymitha Splendona! Teraz ruszyłem w drogę, aby walczyć ze złem i wyplenić z tych krain wszelkie nikczemne istoty, na jakie się natkniemy. Mam nadzieję, że w ten sposób udowodnię Zakonowi, że nadaję się na pełnoprawnego członka!~
@3941 = ~Szzz, słuchaj. Coś szeleści w tych krzakach, kroi się walka. Nie rozpraszajmy naszej czujności próżnym gadaniem.~
@3942 = ~Może innym razem, teraz musimy mieć oczy i uszy szeroko otwarte.~
@3943 = ~Powinniśmy raczej ćwiczyć rozwagę, niż żuchwę.~
@3944 = ~Jak już ci mówiłem, jestem giermkiem. Próbuję zasłużyć sobie na prawo do stania się pełnoprawnym członkiem Zakonu Promiennego Serca.~
@3945 = ~Należę do szlachetnego rodu Ilvastarr z Waterdeep. Moimi najbliższymi krewniakami są rodzice, Ulguth i Mara, oraz mój brat Gotom i siostra Elina. Jestem najmłodszym z czwórki rodzeństwa. Miałem starszego brata, Envina, ale zmarł wskutek choroby, kiedy miałem pięć lat.~
@3946 = ~Zobacz mój herb; herb rodziny Ilvastarr: smok z metalicznym, zielonym ciałem, i pomarańczowymi ślepiami, na złotym tle.~
@3947 = ~Moi rodzice prowadzą interes kupiecki a mój ojciec jest ciężko pracującym przedsiębiorcą. Wyspecjalizował się w poskramianiu dzikich zwierząt i ich hodowli, którą zajmuje się w swej wiejskiej posiadłości na południe od miasta. Niektóre z tych zwierząt idą na rzeź, a moja matka świetnie zna się na gotowaniu egzotycznego mięsa. Dzięki swym przepisom zdobyła wiele nagród.~
@3948 = ~Keldorn Firecam, wielce szanowany rycerz Zakonu, był mym mentorem i wiele mnie nauczył.~
@3949 = ~Studiowałem fechtunek pod okiem samego Mrymitha Splendona!~
@3950 = ~Teraz ruszyłem w drogę, aby walczyć ze złem i wyplenić z tych krain wszelkie nikczemne istoty, na jakie się natkniemy. Mam nadzieję, że w ten sposób udowodnię Zakonowi, że nadaję się na pełnoprawnego członka!~
@3951 = ~Helm, Czujny, jest bogiem obowiązków, czujności i ochrony. Jest odwiecznym wartownikiem, zawsze czujnym, obrońcą, którego nic nie jest wstanie odciągnąć od jego służby.~
@3952 = ~Jego symbolem jest rozwarte oko z niebieską powieką na bojowej rękawicy ustawionej w pozycji pionowej.~
@3953 = ~Helm nie jest ani chłodny, ani pozbawiony emocji, jak niektórzy mogą twierdzić. Oddaje się powierzonym zadaniom z surową dyscypliną.~
@3954 = ~Oto zasady Helma: nigdy nie zdradzaj tych, którzy ci zaufali. Bądź czujny. Bądź uczciwy i gorliwy w wypełnianiu swych obowiązków. Chroń słabych, biednych, rannych, i młodych; nie poświęcaj ich za innych lub za siebie. Zawsze wypełniaj rozkazy, pod warunkiem, że są one zgodne z wolą Helma. Demonstruj wspaniałość i oddanie jako strażnik i obrońca.~
@3955 = ~Dogmat Helma odnośnie broni brzmi: dbaj o swoją broń, by mogła spełnić swą rolę, gdy ją o to poprosisz.~
@3956 = ~W Czasie Niepokojów, kiedy bogowie kroczyli po Faerunie w swej ziemskiej postaci, Helm był jedynym bóstwem, któremu pozwolono zachować swe boskie moce. Jego rolą było trzymać inne bóstwa w granicach Faerunu, i wypełnił swe zadanie bezbłędnie. Pomimo tego, bogowie wyrządzili wiele zniszczeń i ludzie zaczęli obwiniać o to Helma.~
@3957 = ~Waterdeep leży daleko na północ od Wrót Baldura, wzdłuż Wybrzeża Mieczy. Jest otoczony Górami Miecza od północy, Ogrodem Krypt, rzeką Dessarin, która wpływa do morza na południe od granic miasta, i lasem Ardeep na Wschód.~
@3958 = ~Waterdeep jest jednym z największym miast Faerunu, kosmopolityczną potęga, charakteryzującą się otwartym i tolerancyjnym duchem.~
@3959 = ~Geografia miasta charakteryzuje się Górą Waterdeep, która jest najwyższym punktem miasta, Zamkiem Waterdeep, Trollowym Murem - otaczającym miasto od wschodu i północy, i, oczywiście, wielkim portem na południu.~
@3960 = ~My, mieszkańcy Waterdeep, nazywamy je Miastem Wspaniałości, i z pewnością na to miano zasługuje. To istotny ośrodek handlu i wymiany, i większość mieszkańców, jak i samo Waterdeep, dobrze dzięki temu prosperuje.~
@3961 = ~Miasto jest rządzone przez Lordów Waterdeep; radę składającą się z szesnastu członków, którzy ukrywają swoją tożsamość. Lordowie pojawiają się publicznie tylko w maskach i są chronieni przed magią poznania. Tylko jeden lord nie ukrywa swej twarzy: Piergeiron Paladinson, Strażnik Waterdeep i Dowódca Straży, zwany Jawnym Lordem Waterdeep.~
@3962 = ~Mamy inną skalę czasu w Waterdeep i na Dzikim Pograniczu. To tak zwany Kalendarz Północy, rozpoczynający się od chwili, gdy Ahghairon został pierwszym Jawnym Lordem Waterdeep w 1032 KD.~
@3963 = ~Miasto jest podzielona na siedem dzielnic. Każda dzielnica jest inna i ma swój unikalny styl; naturalnie, przyciągają różnego rodzaju ludzi... Mieszkańcy Waterdeep to mieszanka wielu różnych ras, choć przeważnie ludzi. Codziennie przybywają tam nowi przybysze w poszukiwaniu szczęścia i tylko kilku z nich opuściło miasto.~
@3964 = ~Zakon jest społecznością prawych rycerzy i paladynów. To bardzo potężny Zakon. Łączymy nasze siły, by walczyć ze złem i pomagać słabym i biednym mieszkańcom z całego Faerunu.~
@3965 = ~Każda filia Zakonu składa się z dwudziestu pięciu członków, wybranych z najbardziej mężnych i odważnych paladynów, z trzema prałatami przypadającymi na filię. Asystują im młodsi rycerze i giermkowie, którzy nie osiągnęli jeszcze wymaganego wieku bądź doświadczenia by stać się pełnoprawnymi członkami Zakonu. To ci rycerze i giermkowie wykonują również misje bojowe w imieniu Zakonu.~
@3966 = ~Największa siedziba Zakonu znajduje się w stolicy Amn, Athkatli. To tam stacjonuje mój mentor, wielce szanowany paladyn, Keldorn.~
@3967 = ~Każdy paladyn i praworządnie dobry wojownik może zostać rycerzem Zakonu, nie bacząc na jego (bądź jej) pochodzenie.~
@3968 = ~Próbuję zyskać wystarczająco wiele chwały i honoru by zostać rycerzem Zakonu Płomiennego Serca. To mój cel i gorliwie czekam na dzień, w którym się spełni.~
@3969 = ~Jestem tu, by wypełnić swe obowiązki paladyna i zniszczyć zło, gdziekolwiek je dostrzegę!~
@3970 = ~Chcę oczyścić Wybrzeże Mieczy z kryminalistów, którzy terroryzują ludzi i rzucić nieco światła na tajemnicę żelaznego kryzysu!~
@3971 = ~Dołączyłem do ciebie, gdyż oboje pragniemy ukrócić te bandyckie procedery.~
@3972 = ~Nie mogę ociągać się gadając po próżnicy. Jako rycerz mam wiele zadań, którymi muszę się zająć!~
@3973 = ~Jestem bardzo rad słysząc te słowa, moja panno. Z chęcią znów podzielę się z tobą moimi przemyśleniami. Ruszajmy, wkrótce będzie czas na rozmowy.~

