@0    = ~Skarbie, wyglądasz, jakbyś potrzebowała otuchy.~
@1    = ~Chcesz posłuchać, <CHARNAME>?~
@2    = ~Po pierwsze: nie potrzebuję otuchy. Po drugie: nie jestem żadnym twoim skarbem. Po trzecie: mogę cię czytać jak książkę! Więc powiem ci wprost: porzuć wszelką nadzieję, że wślizgniesz się do mego śpiwora.~
@3    = ~Tak... lekka rozrywka byłaby jak ulał.~
@4    = ~Ty umiesz śpiewać?~
@5    = ~Ach, prędzej przestanę oddychać niż porzucę nadzieję. Ale źle oceniasz me motywy, pani. To tylko taka zabawna piosenka, nic sprośnego czy niestosowanego.~
@6    = ~Cóż, oddychaj, ale nadzieję lepiej sobie odpuść.~
@7    = ~Bardzo dobrze, zaprezentuj nam tę swoją piosenkę.~
@8    = ~Walczymy z goblinami przez tygodnie dwa
W lasy i na mokradła przygoda nas gna
Mokrzy do suchej nitki, zachowując hart
Cóż nam pozostało? Już taki nasz fart. 
Przez dwa tygodnie bez świateł miast 
Dzicy, głodni, nieokrzesani jak sam czart
Wczoraj trzech gnomów w bagnie utonęło
A czwartego w kociołek z zupą wcięło.~
@9    = ~Żując w kółko sosnowego lasu dary  
Na śniadanie, na lunch i na obiad cały
Patrzę na ciebie, i myśl taka się plącze: 
"Co my, do Piekieł, robimy tu, me Słońce?"
Ty, ma droga Pani, masz twarz bogini,
Łagodniejsza ześ niż Kythornu zefiry,
Powinnaś szczycić Króla swymi wdziękami
A nie włóczyć się w kółko z wagabundami.~
@10   = ~To była dobra piosenka, Coranie. Dziękuję!~
@11   = ~Ba! Wiedz, że będę szukała przygód tak długo, jak chcę! "Droga Pani", phi... Nie dbam zupełnie o cały ten "romantyzm".~
@12   = ~Coranie, to bardzo słodkie z twojej strony, że prawisz mi takie komplementy, ale mylisz się. Jestem takim samym wagabundą jak ty i reszta.~
@13   = ~Żując w kółko sosnowego lasu dary  
Na śniadanie, na lunch i na obiad cały
Patrzę na ciebie, i myśl taka się plącze: 
"Co my, do Piekieł, robimy tu, me Słońce?"
Ty, ma droga Pani, masz twarz bogini,
Łagodniejsza ześ niż Kythornu zefiry,
Powinnaś szczycić Króla swymi wdziękami
A nie włóczyć się w kółko z wagabundami.~
@14   = ~Piękna, choć bezlitosna. Rzadki to okaz, lecz bardzo pożądany. Mężczyzna może kochać taką damę przez cały swój żywot.~
@15   = ~Twój uśmiech to cudowny widok i najdroższa nagroda dla pieśniarza. Niech ciepłe wiatry zawsze owiewają twą twarz, <CHARNAME>.~
@16   = ~Wiem, że ma pani jest potężną poszukiwaczką przygód, a nie porcelanową statuą z Shou. Jednak zauważyłem w mej pani rzadkie piękno, jak również i inne cnoty. Nie lśnij tak nieśmiało, <CHARNAME>. Ktoś taki jak ty może zdobyć serce każdego mężczyzny.~
@17   = ~Większość elfów śpiewa dość dobrze. I wiesz, ma droga pani, kiedy elfi głos brzmi najłagodniej?~
@18   = ~Nie, kiedy?~
@19   = ~Po kochaniu, oczywiście.~
@20   = ~Niespecjalnie mam ochotę o tym rozmawiać. A teraz zostaw mnie, i przestań tak swawolnie na mnie patrzeć!~
@21   = ~Po kochaniu, ma droga pani. Ale zapewniam cię, że i bez tego mój głos jest wystarczająco dobry.~
@22   = ~Pozwól mi samej ocenić. Chcę usłyszeć twoją piosenkę.~
@23   = ~Może któregoś dnia to sprawdzę. Zaśpiewasz jednak dla mnie tę piosenkę, bym mogła mieć punkt odniesienia?~
@24   = ~Coranie, nigdy nie ulegnę twemu wątpliwemu urokowi. A teraz, zostaw mnie!~
@25   = ~W rzeczy samej. Widzę, że masz stosowną wiedzę na temat obyczajów elfów.~
@26   = ~Jestem elfem, Coranie, tak samo jak ty. (mrugasz) Może pewnego dnia stworzymy nie lada duet! Z chęcią usłyszę teraz twoją pieśń... by mieć punkt odniesienia.~
@27   = ~Coranie, sama jestem elfem! Ale nie dam się złapać na twe tanie sztuczki. Jeżeli ty i ja bylibyśmy ostatnimi elfami na świecie, i przetrwanie naszego gatunku miałoby od tego zależeć, to wtedy i tylko wtedy rozważyłabym związanie się z tobą.~
@28   = ~Nie, ale słyszałam, że mówiłeś to niemal każdej kobiecie w wieku rozpłodowym, jaką spotkaliśmy. No dalej, śpiewaj.~
@29   = ~Fart, nic więcej. Każdy śpiewa lepiej po kochaniu. (mrugasz) Może pewnego dnia stworzymy nie lada duet! Z chęcią usłyszę teraz twoją pieśń... by mieć punkt odniesienia.~
@30   = ~Coranie, nie chcę z tobą rozmawiać na żaden temat. Nie chcę też słuchać twego śpiewu.~
@31   = ~<CHARNAME>, <CHARNAME>, mam nadzieję, że któregoś dnia zamienisz swój srogi wyraz twarzy na uśmiech. Będzie ci z nim do twarzy.~
@32   = ~Znam piosenkę, którą mężczyzna powinien zaśpiewać swej towarzyszce przygód, gdy ta jest piękną damą i potrzebuje trochę uśmiechu...~
@33   = ~Rety, dobrze jest znać taką piosenkę! Śpiewaj, Coranie! Zaraz... eee... gdzie jest mój notatnik...~
@34   = ~Zaśpiewaj lepiej, że blizny których się nabawiła, jutro nie będą już tak widoczne. To ją rozchmurzy.~
@35   = ~(wzdycha) Coranie, Coranie...~
@36   = ~To rycerskie słowa, elfie.~
@37   = ~Sądząc po tym, jak rozwija się nasza przygoda, requiem byłoby bardziej na miejscu.~
@39   = ~Trzech gnomów utonęło a czwartego w zupę wcięło? TO nie brzmi zbyt prawdopodobnie. Osobiście, sugerowałbym krasnoludy - są mentalnie gorzej rozwinięte niż mój lud, przecież, a poza tym brak im całkowicie higieny osobistej...~
@40   = ~Żadnego słowa więcej o gnomach, Mistrzu Quayle, obiecuję.~
@41   = ~W każdej kobiecie jest szczypta doskonałości, choć żadna kobieta nie jest doskonała. Niestety.~ 
@42   = ~Czy tego właśnie szukasz, Coranie? Doskonałości? Przygotuj się na rozczarowanie.~ 
@43   = ~W takim razie, Coranie, jedyna nadzieja dla ciebie, to skierować swoje poszukiwania w inną stronę. Ale wydaje mi się, że mężczyźni wcale nie są mniej wadliwi.~ 
@44   = ~Dlaczego tak mówisz?~ 
@45   = ~Jedna jest. Ja.~
@46   = ~Nie bój się, poradzę sobie z rozczarowaniem. Wynalazłem swoisty system. Wierzę, że w każdej kobiecie jest coś doskonałego: jedne mają płatki uszu wprost stworzone do delikatnego całowania, inne mogą zatańczyć cię na śmierć, a u jeszcze innych oczy wprowadzą cię niechybnie w tarapaty... a więc, jeśli złożysz to wszystko do kupy, tworzy się piękny obraz.~ 
@47   = ~Ty... zbierasz kobiety jak kawałki mozaiki? To obrzydliwe, Coranie!~ 
@48   = ~Interesujące. Wydaje mi się, że z powodzeniem można by tego użyć również w stosunku do mężczyzn. Jeden uchroni cię przed smokami i tym podobnymi, inny będzie ci czytał poezję, a jeszcze inny jest stworzony... do innych przyjemności.~
@49   = ~(śmieje się) W rzeczy samej.~
@50   = ~Obserwowałem cię i nie mogłem dopatrzyć się w tobie żadnej wady, oprócz jednej. Przeważnie jedne kobiety mają płatki uszu wprost stworzone do delikatnego całowania, inne mogą zatańczyć cię na śmierć, a u jeszcze innych oczy wprowadzą cię niechybnie w tarapaty. Jeśli złożysz to wszystko do kupy, tworzy się obraz kobiety moich marzeń.~ 
@51   = ~A jaka jest ta jedyna wada, jaką u mnie znalazłeś?~
@52   = ~Ach, jesteś tak bliska perfekcji, jak żadna inna kobieta, którą widziałem, ale brakuje ci jednego: nie kochasz mnie. (wzdycha) Mam nadzieję, jednakże, że uda nam się nad tym popracować...~
@53   = ~Chyba mnie nie zrozumiałaś. Nie chcę niszczyć przyjemności kochania, poprzez bycie kochankiem więcej niż jednej kobiety w tym samym czasie, ale dostrzegam piękno w innych kobietach i zapamiętuję je. Naprawdę wierzę, że w przypadku niektórych kobiet, NIE powinno się w nich zakochiwać, by je kochać...~
@54   = ~Coranie, o czym ty bełkoczesz? To nie ma sensu!~
@55   = ~Masz na myśli to dziwne, słodkie uczucie, które puszcza swe pędy w duszy gdy wiesz, że kochasz inną, a ona ciebie? Kiedy nie musisz niczego udowadniać ani zdobywać jej, lecz tylko cieszysz się jej towarzystwem i wdziękiem, i czujesz dumę i smutek, że żadne wątpliwości nie zagościły w twych myślach?~
@56   = ~Coranie, Coranie. Zbyt wiele myślisz o kobietach. Mógłbyś przez chwilę myśleć o nich po cichu? Naprawdę powinniśmy już iść.~
@57   = ~Ja... ja czasem mam to dziwne, słodkie uczucie. Nie muszę niczego udowadniać ani zdobywać jej. Po prostu cieszę się jej towarzystwem i wdziękiem. I czuję dumę i smutek, że żadne wątpliwości nie zagościły w mych myślach. Cóż to, jeśli nie najszlachetniejsza forma miłości? Życzyć komuś wszystkiego najlepszego i nie chcieć niczego w zamian?~
@58   = ~To, Coranie, nazywa się koleżeństwem. Nie miłością. Czy tak trudno ci uwierzyć w to, że można przyjaźnić się z kobietą, z którą nie chodzi się do łóżka?~
@59   = ~Może jesteś zdolny do głębszych uczuć, niż myślałam.~
@60   = ~Coranie, Coranie. Czy to ma znaczenie, czy to miłość, czy nie? Naprawdę powinniśmy już iść.~
@61   = ~Mężczyzna, który myśli za mało o kobietach sam pakuje się w tarapaty.~
@62   = ~<CHARNAME> z Candlekeep jest taką kobietą. Damą tak bliską perfekcji, jak żadna inna kobieta, którą widziałem, ale brakuje ci jednego: nie kochasz mnie. (wzdycha) Mam nadzieję, jednakże, że uda nam się nad tym popracować..~
@63   = ~Nie tak głośno, proszę! Mam swoją reputację, wiesz.~
@64   = ~Tak, moja przyjaciółko. Czasem myślę, że to najszlachetniejsza forma miłości. Życzyć komuś wszystkiego najlepszego i nie chcieć niczego w zamian.~
@65   = ~Miłość to życie, <CHARNAME>, i o żadnej z tych rzeczy nigdy nie można myśleć za dużo.~
@66   = ~Zbudź się, piękna... Rety, przestraszyłem cię? Jestem Coran, twój towarzysz i... och! Kwiaty, tak?~
@67   = ~Śniłem sen, że spotkałem dwanaście miesięcy, które przybrały elfią postać. Usiedli wspólnie przy ognisku a gdy mnie zobaczyli zapytali, co robię. Ja odpowiedziałem: "szukam kwiatu dla pani mego serca."~
@68   = ~Zanim się spostrzegłem, każdy z nich zaoferował mi kwiat, za wyjątkiem Hammera; dał mi brzozową gałąź skutą w kostkę lodu... srogi na zewnątrz, lecz w środku łagodny. Alturiak wręczył mi przebiśnieg a niestały Chess fiołek dla ciebie. Od łagodnego Tarsakha otrzymałem żonkila, a Mirtul przesyła najszczersze pozdrowienia oraz te konwalie...~
@69   = ~Coranie, włamałeś się do ogrodu czarodzieja?~
@70   = ~Lód... dlaczego się nie roztopił?!~
@71   = ~(Wzdychasz i pozwalasz Coranowi kontynuować swój recital.)~
@72   = ~Ale ty MASZ te kwiaty! Myślałam, że mówiłeś iż to był sen!?~
@73   = ~Cieszę się, że masz mnie za tak zdolnego, że potrafię okraść czarodzieja przez sen, niestety, to nie to. Chcesz wiedzieć co się stało, czy po prostu weźmiesz kwiaty i mnie pocałujesz?~
@74   = ~Cóż, Boo skończyło się jedzenie i przybory toaletowe... Kwiaty z pewnością zaspokoją obie potrzeby. Wolisz osobiście wręczyć ten wiecheć Minskowi, czy chcesz się posłużyć pośredniczką?~
@75   = ~Opowiadaj, Coranie, opowiadaj! Nie przeszkodzę ci więcej... cóż, przynajmniej spróbuję.~
@76   = ~Prawdę mówiąc, zmęczyły mnie twoje historyjki. Kwiaty wystarczą.~
@77   = ~Trzy pocałunki, jeśli zamkniesz się i wyrzucisz ten bukiet, którym machasz mi przed nosem!~
@78   = ~Dojdę do tego. Więc, chcesz wiedzieć co się stało, czy po prostu weźmiesz kwiaty i mnie pocałujesz?~
@79   = ~Opowiadaj, Coranie, opowiadaj! Nie przeszkodzę ci więcej... cóż, przynajmniej spróbuję.~
@80   = ~Hojny Kythorn ofiarował ci peonię, a od namiętnej Flamerule otrzymałem stokrotkę. Znakomity Elasias prosił, bym wręczył ci aster. Eleint ofiarował mi dumny mieczyk, a Marpenoth wyczarował dalię z ostatnich ciepłych promieni słonecznych. Uktar zmarszczył brwi widząc, co robią jego ziomkowie; jednakże, gdy nadeszła jego kolej, ofiarował ci chryzantemę. Goździk jest od Nigtala.~
@81   = ~Coranie, tak naprawdę to włamałeś się do ogrodu czarodzieja, prawda? Jeżeli tak, to lepiej mi się przyznaj, będziemy musieli się przygotować do walki. Straszna jest furia ogrodnika, nie będzie słuchał żadnych wymówek-~
@82   = ~Coranie, zamrożona brzozowa gałąź... ona się nie topi!~
@83   = ~W porządku. Nigtal dał mi goździk. I?~
@84   = ~Dałbym kwiaty Boo, ale obawiam się, że Minsc może poczuć się zazdrosny. Więc lepiej zostawię to tobie.~
@85   = ~Boo! Boo! Zobacz co <CHARNAME> ma dla ciebie?~
@86   = ~Ja... zmieniłam zdanie. Wezmę je. Tylko bez głupich historyjek, proszę.~
@87   = ~Po zastanowieniu... Powiedz mi resztę tej historii, Coranie.~
@88   = ~Otrzymałem te kwiaty od dwunastu miesięcy, <CHARNAME>. Wydaje mi się, że nigdy nie zwiędną... niezupełnie w moim stylu, ale proszę.~
@89   = ~Jesteś zadziwiającą kobietą, ma słodka! Chodź, pocałuj mnie, i zapomnijmy o tych głupich magicznych kwiatach.~
@90   = ~Myślisz, że śmiałbym sprowadzić takie niebezpieczeństwo na mą słodką panią?~
@91   = ~Nie, nie włamałem się do magicznego ogrodu, ani nie wymknąłem się cichcem na Evermeet... Po prostu wpadłem w zadumę a potem ocknąłem się i pomyślałem: co za sen!~
@92   = ~A wtedy zdałem sobie sprawę, że stoję z rękoma pełnymi kwiatów, tych samych, o których śniłem. Wyobraź to sobie! Jeden kwiat na każdy miesiąc w roku!~
@93   = ~Bycie elfem ma pewne niedogodności, skarbie. Różne magiczne zjawiska o nieznanych konsekwencjach... i tym podobne.~
@94   = ~Czy często... eee... chodzisz w swoich snach?~
@95   = ~Och... Łał... Ach!... Hmm...~
@96   = ~Ty... ty przyniosłeś mi kwiaty od dwunastu miesięcy? Och, Coranie, dlaczego nie mogłeś przyjść z czerwonymi różami, jak inni mężczyźni? To mówiłoby "kocham cię" tak wyraźnie, jak gdyby było to napisane na każdym płatku! Teraz nie wiem CO mam myśleć!~
@97   = ~Dziękuję! Och, dziękuję! Są wspaniałe!~
@98   = ~Ponieważ są magiczne, skarbie. Wątpię, czy te kwiaty kiedykolwiek zwiędną... Widzisz, po tym jak się obudziłem, pomyślałem: co za sen!~
@99   = ~Bycie elfem ma pewne niedogodności, skarbie. Różne magiczne zjawiska o nieznanych konsekwencjach... i tym podobne.~
@100  = ~Obudziłem się i pomyślałem: co za sen!~
@101  = ~A wtedy zdałem sobie sprawę, że stoję z rękoma pełnymi kwiatów, tych samych, o których śniłem. Wyobraź to sobie! Jeden kwiat na każdy miesiąc w roku!~
@102  = ~Bycie elfem ma pewne niedogodności, skarbie. Różne magiczne zjawiska o nieznanych konsekwencjach... i tym podobne.~
@103  = ~Tak, Boo, zobacz co <CHARNAME> ma dla ciebie? Dalej, złóż w nich swój poranny depozyt, tylko zrób to porządnie!~
@104  = ~Musi kiedyś być ten pierwszy raz. Masz na mnie zły wpływ, skarbie.~
@105  = ~Dokładnie. To już dwoje z nas nie umie sklecić spójnego zdania w konfrontacji z bukietem magicznych kwiatów. Wydaje mi się, że nigdy nie zwiędną... niezupełnie w moim stylu, ale proszę.~
@106  = ~Cóż, skarbie, szukałem kwiatów dla ciebie w najdziwniejszych miejscach... Czy to nie niesie tej samej łagodnej wiadomości co płatki róży? Te kwiaty nigdy nie zwiędną, a przynajmniej tak mi się zdaje... ale nie wyciągaj na tej podstawie żadnych pochopnych wniosków!~
@107  = ~(uśmiecha się) Nie ma za co.~
@108  = ~Nie obawiaj się mojej miłości, <CHARNAME>. To nic strasznego. Kocham łagodnie, czule...~
@109  = ~Zapomniałeś dodać: "niestale".~
@110  = ~Eee... pogubiłam się. Wyznajesz mi swą miłość, Coranie, czy po prostu ćwiczysz tekst podrywu?~
@111  = ~A dlaczego uważasz, że obawiam się twej miłości, Coranie?~
@112  = ~Ja... ja też cię kocham.~
@113  = ~Czy to wada? Czym jest stałość? Spójrz na góry, ukochana, nawet one nie są wieczne, a są zrobione z twardego kamienia. Ty i ja, jesteśmy zrobieni z ciała, nie kamienia. Dlaczego miałbym udawać, że jestem górą?~
@114  = ~Nieważne jak zgrabne są twe słowa, nie mogę uwierzyć w twoją szczerość. Nie wiem czy mnie kochasz. Nie wiem, czy jest taka przysięga, której się nie wyprzeż.~
@115  = ~Ponieważ tak pragnę kochać i tak chcę być kochana, Coranie. Wiecznie. Nie chcę być regułą, chcę być od niej wyjątkiem. Musisz być górą, by mieć głowę w obłokach.~
@116  = ~Dobrze powiedziane, mój przyjacielu, dobrze powiedziane. Myślę, że mogę przyjąć twą niestałą bliskość...~
@117  = ~Nigdy nie ćwiczę niczego podczas flirtu, gdyż dzięki temu będziesz nieprzygotowana, złapana we własnych wyobrażeniach. Zaloty to improwizowana gra, <CHARNAME>, nie gra bardów, gdzie wszyscy mówią to, co mają napisane. Wyznaję ci mą miłość, ma pani, i teraz twoja kolej. Zaskocz mnie swoim "tak" lub rzuć mi wyzwanie swoim "nie".~
@118  = ~(Milczysz i uśmiechasz się zagadkowo.)~
@119  = ~Wierzę, że jestem zbyt młoda, by grać w tę grę z takimi jak ty. Bezpieczniej dla mnie będzie trzymać się z dala.~
@120  = ~Ach, Coranie... gdy tak na mnie patrzysz, nie mogę ci niczego odmówić. Ja... ja kocham cię.~
@121  = ~Czyżbym źle ocenił drżenie twych rzęs, gdy patrzyłaś na mnie, i tę niepewność widoczną w kąciku twoich ust? Udowodnij mi, że się mylę, <CHARNAME>. Słodki pocałunek przekona mnie.~
@122  = ~Masz mnie za kompletnie głupią? Znam cię wystarczająco dobrze, by wiedzieć, aby nie słuchać mego głupiego małego serca, niezależnie co do ciebie czuję. Nie skończę jako kolejne nacięcie na twym pasku!~
@123  = ~Otworzyłam ci swe serce, czy to nie wystarczy?~
@124  = ~(całujesz Corana) Czy to było wystarczająco słodkie?~
@125  = ~Sądzę, że jesteś mężczyzną, który lubi dreszczyk emocji. Mam zatem dla ciebie niebezpieczną grę: pocałuj mnie, Coranie, a ja albo oddam ci pocałunek, jakiego nigdy nie miałeś, albo spoliczkuję cię. Nie przekonasz się, póki nie spróbujesz.~
@126  = ~To słodkie słowa. Zastanawiam się, czy twój pocałunek jest równie słodki, <CHARNAME>?~
@127  = ~Sądzę, że jesteś mężczyzną, który lubi dreszczyk emocji. Mam zatem dla ciebie niebezpieczną grę: pocałuj mnie, Coranie, a ja albo oddam ci pocałunek, jakiego nigdy nie miałeś, albo spoliczkuję cię. Nie przekonasz się, póki nie spróbujesz.~
@128  = ~Podoba mi się sposób w jaki mówisz "może". Słodki pocałunek aby przypieczętować naszą umowę, ma pani?~
@129  = ~Kości są sztywne, lecz serce miękkie. Człowiek ze złamaną kością przeżyje, ale gdy jego serce jest przeszyte strzałą, niechybnie umrze. Nie myśl swymi kośćmi, myśl swoim sercem, a wtedy dostrzeżesz moją szczerość.~
@130  = ~Oczekiwanie i pościg to dwie najtrudniejsze rzeczy w życiu, <CHARNAME>... szczególnie, gdy czekasz na marzenie lub je ścigasz. Wyjrzyj znad chmur i zobacz, jak wygląda Faerun. Może spodoba cię to, co zobaczysz.~
@131  = ~Wiesz kiedy milczeć. Brawo, <CHARNAME>. Jesteś nielicho uzdolniona w tej grze, choć zdajesz się niewinna. (kłania się) To zdradza wielkiego mistrza, ma Pani. Oficjalnie oddaję ci me serce, byś nosiła je w sakiewce u twego pasa... lub za stanikiem twej sukni, gdzie byłoby mu zdecydowanie lepiej.~
@132  = ~To pomyłka, <CHARNAME>. Gdy serce jest młode, uczy się szybko, ale może zdziczeć bez nauczyciela. Doświadczony mężczyzna jest lepszym nauczycielem niż nowicjusz.~
@133  = ~Nie uważam, że jesteś głupia, <CHARNAME>, i twe serce nie jest ani małe, ani głupie. Dlatego ani cię nie okłamuję, ani nie składam fałszywych obietnic.~
@134  = ~Otworzyłaś swe serce, a ja doń wszedłem, dokładnie tak jak ty weszłaś w moje. Teraz musimy tylko zapieczętować drzwi, by trzymać resztę świata z dala. A cóż je lepiej zapieczętuje niż pocałunek?~
@135  = ~Czy złodziej po prostu nie OTWORZY zamka?~
@136  = ~Czy zawsze tak szybko zapuszczasz się na nieznany teren, Coranie?~
@137  = ~Nie ulegnę twym pretensjonalnym deklaracjom, choćbym nie wiem jak zręczne one nie były. Znam cię wystarczająco dobrze, by wiedzieć, aby nie słuchać mego głupiego małego serca, niezależnie co do ciebie czuję. Nie skończę jako kolejne nacięcie na twym pasku!~
@138  = ~To było słodkie... ale wiesz co jest o wiele słodsze od pocałunku? Wiele pocałunków, <CHARNAME>. Kiedyś udowodnię ci tę prostą zasadę.~
@139  = ~Ryzykowałem dla mniejszych nagród. Zobaczmy, czy Pani Szczęścia jest o ciebie zazdrosna, <CHARNAME>. (Coran obejmuje twój policzek swymi palcami i całuje wargi.)~
@140  = ~(Odpowiadasz na pocałunek z całą namiętnością, na jaką cię stać.)~
@141  = ~(Jak tylko wargi Corana dotykają twoich, uderzasz mocno w policzek Corana i odskakujesz, wycierając usta w obrzydzeniu.)~
@142  = ~(Odpowiadasz na pocałunek, lecz uderzasz delikatnie twarz Corana.)~
@143  = ~Być może przez twe piękno straciłem głowę? Jaśnie Pani, tak całkowicie zatraciłem się w głębi twych oczu, że nawet moje zwyczaje uległy zmianie. Nigdy nie czułem takiej pasji, takiego uwielbienia, ani tak szlachetnego niepokoju na duszy jak czuję teraz, stojąc u twego boku, patrząc na ciebie... Przysięgam, kocham cię!~
@144  = ~(chichoczesz) Oto twój buziak. Zasłużyłeś na niego gotowością do mówienia takich bzdur. (całujesz Corana)~
@145  = ~Wydaje mi się, że twe zwyczaje wcale się nie zmieniły. A ja nie pocałuję cię, nawet gdybyś przez całą noc próbował mnie do tego namówić. Więc nawet nie trać swojego czasu!~
@146  = ~Czy mam uwierzyć, że Coran z Tethyru zakochał się po raz pierwszy?~
@147  = ~(uśmiechasz się) Jeśli kochasz tak mocno, mój przyjacielu, to kilka dni... albo tygodni... albo nawet lat, nie zbawi cię.~
@148  = ~(W jakiś sposób Coranowi udaje się doprowadzić pocałunek do końca, jak gdyby jakiś czarodziej rzucił na ciebie czar zatrzymania czasu. Kiedy wreszcie odsuwacie się od siebie, oczy Corana zdają się ciemniejsze niż je zapamiętałaś.)~
@149  = ~Ałć! W ten sposób stracisz cennego kompana. Nie jestem magiem, ale mózg może mi się jeszcze przydać. Chyba, że w ten sposób chciałaś bym zapomniał smaku twoich ust... ale nigdy nie zapomnę.~
@150  = ~Jednocześnie bierzesz i dajesz. Brawo, <CHARNAME>. Jesteś nielicho uzdolniona w tej grze, choć zdajesz się taka niewinna. (kłania się) To zdradza wielkiego mistrza, ma pani. Oficjalnie oddaję ci me serce, byś nosiła je w sakiewce u twego pasa... lub za stanikiem twej sukni, gdzie byłoby mu zdecydowanie lepiej.~
@151  = ~Ja... nie będę z tobą rozmawiał, póki nie urośnie ci serce, <CHARNAME>.~
@152  = ~Nie po raz pierwszy, <CHARNAME>, ale może po raz ostatni... kto wie? Wszyscy możemy umrzeć nim piasek w naszych klepsydrach przesypie się.~
@153  = ~Mimo wszystko, poczekajmy.~
@154  = ~Być może... ale czy zasługuję aby skonać nie znając nawet smaku twoich ust?~
@155  = ~(chichoczesz) Oto twój buziak. Zasłużyłeś na niego gotowością do mówienia takich bzdur. (całujesz Corana) Czy to było dość słodkie?~
@156  = ~(Całujesz Corana z całą namiętnością, na jaką cię stać.)~
@157  = ~Wkoło tyle pustki. Wisi w powietrzu i kręci się dookoła, skradając się na nas. Spójrz, już wdarła się do twego śpiwora!~
@158  = ~I bogowie zesłali cię byś z nią walczył... w moim śpiworze?~
@159  = ~Mój śpiwór jest bezpieczny, dziękuję bardzo.~
@160  = ~Zgiełk moich dni sprawia, że kocham pustkę w swym śpiworze, Coranie.~
@161  = ~Masz rację! I już pożarła twój! Razem możemy ocalić przynajmniej moje posłanie!~
@162  = ~(Chichoczesz i uśmiechasz się zachęcająco.)~
@163  = ~Miałem nadzieję, że ujmiesz to w ten sposób.~
@164  = ~Nadzieja to piękne uczucie, Coranie. Człowiek może żyć karmiąc się wyłącznie nią.~
@165  = ~Gdybym dostawała sztukę złota za każdy przejaw twej nadpobudliwej wyobraźni... ale nie wydaje mi się, abym potrzebowała sojusznika w walce z demonami nocy. Jeszcze nie.~
@166  = ~(uśmiechasz się poufnie) Zgadzam się.~
@167  = ~Skarbie, widzę że stoimy na rozstaju dróg. Twoich i moich...~
@168  = ~A więc myliłem się. Co za ulga wiedzieć, że jesteś już bezpieczna. Jesteś pewna, że nie potrzebujesz dodatkowego płaszcza? Bajki na dobranoc? A...~
@169  = ~Niczego teraz nie potrzebuję. Możesz odejść, Coranie.~
@170  = ~Cieszmy się więc bezpieczeństwem, ale... osobno.~
@171  = ~Historyjka na dobranoc byłaby mile widziana.~
@172  = ~Kolejny płaszcz mógłby się przydać.~
@173  = ~Miłość do pustki powoduje zgiełk serca, gdyż ono potrzebuje istoty by żyć.~
@174  = ~Istoty zwanej wyobraźnią?~
@175  = ~Z kolei miłość do ciebie powoduje pustkę serca, gdyż wtedy jego istotą jest iluzja.~
@176  = ~Być może spróbuję na jedną noc wypełnić tę pustkę i zobaczyć, czy to stłumi me serce. Póki co panuje w nim straszny tumult.~
@177  = ~Nacieram więc na wroga! To będzie epicka bitwa, <CHARNAME>. Bardowie będą opiewali ją w swych pieśniach przez wszystkie te lata, które przed nami.~
@178  = ~Ufam, że nie ujawnisz za dużo szczegółów minstrelom, Coranie? Aby nie ograniczać ich wyobraźni, oczywiście.~
@179  = ~Pieśni, które piszę są bezkonkurencyjne, Coranie. Mam nadzieję, że nie będę musiała zbytnio wyolbrzymiać twego męstwa w odbytych bitwach.~
@180  = ~Naprzód, nacierać na pustkę!~
@181  = ~Zetrzyj z twarzy ten uśmieszek samozadowolenia, Coran. Dziś w nocy sama stawię czoła pustce.~
@182  = ~Na Złotą Różę! Wypiję za twą dobrą naturę wino z Roku Wielkich Żniw, <CHARNAME>!~
@183  = ~Nie ma potrzeby robić z siebie drugiego Wielkiego Lodowca, <CHARNAME>. Jeden na Faerun wystarczy.~
@184  = ~Wątpię, aby dwa lodowce zdołały ostudzić twój zapał, Coranie. Do tego potrzeba by co najmniej z pół-tuzina. Myślałeś kiedykolwiek aby przenieść się do Doliny Lodowego Wichru?~
@185  = ~Jeszcze jeden głupi żart z twej strony, a przywiążę cię do ogona wiwerny i wypuszczę ją... w Chmurnych Szczytach.~
@186  = ~(chichoczesz) Nie mogę zbyt długo się na ciebie złościć, elfie. Może wspólna walka z pustką pod kocami okaże się zabawna. Jestem skłonna spróbować.~
@187  = ~Mój kapitanie, nie znajdziesz bardziej oddanego twej sprawie towarzysza niż ja. Rozpal sygnały świetlne w przededniu bitwy, a ja ruszę na odsiecz.~
@188  = ~Jest coś takiego w rozstajach, co sprawia, że serce poszukiwacza przygód zaczyna bić szybciej. Być może dlatego, że to miejsce, gdzie masz możliwość zmiany kierunku.~
@189  = ~Wolę trzymać się z dala od szlaków. Nie chcę chodzić śladami innych.~
@190  = ~Podążaj za mną na wprost od rozstajów, nieznajomy, i pomóż mi pokonać pustkę nocy.~
@191  = ~Ale za rozstajem, dwie drogi mogą coraz to bardziej i bardziej się rozbiegać, jeśli wiesz o co mi chodzi.~
@192  = ~Coranie, nie chodzi o to, że rozmowa z tobą nie sprawia mi przyjemności, ale błysk w twym oku bardzo mnie krępuje. Możemy kontynuować tę rozmowę kiedy indziej?~
@193  = ~Gdybym nie był elfem, skarbie, z chęcią wróciłbym do swego śpiwora, wiedząc, że jak każdy mężczyzna z krwi i kości będę śnił o tobie w mych ramionach tej nocy. Niestety mój lud nie zapada w sen, lecz w zadumę, a to oznacza, że wspominamy rzeczy, które wydarzyły się w przeszłości.~
@194  = ~Jestem pewna, że twe wspomnienia będą bardzo przyjemne, pełne pięknych kobiet, majestatycznych lasów i skrzyń ze skarbami.~
@195  = ~Więc, będąc mężczyzną z krwi i kości, będziesz dumał o... innej kobiecie?~
@196  = ~Nawet elf potrafi spać i śnić, Coranie, jeżeli ma takie skłonności. I wiem, że gdybyś tak zrobił, twój sen wyglądałby dokładnie tak, jak mówisz. Możesz też dalej fantazjować o mnie na jawie. Nie masz więc powodów do narzekań.~
@197  = ~Ja... nie myślałam o tym w ten sposób. Nie mogę znieść tego twojego smutnego spojrzenia. Ja... ja myślę, że możemy stworzyć dla ciebie piękne wspomnienie, Coranie.~
@198  = ~Nasz lud, skarbie, ma cudowny dar zapadania w zadumę zamiast snu, podczas której przeżywamy ponownie zdarzenia z naszej przeszłości. Niestety, to oznacza również, że nie mogę śnić o tobie w moich ramionach tej nocy, jak każdy inny mężczyzna z krwi i kości.~
@199  = ~Więc, będąc mężczyzną z krwi i kości, będziesz dumał o... innej kobiecie?~
@200  = ~Weź mój, skarbie, nie będzie mi potrzebny dziś w nocy. Chcę cię kochać, przynajmniej w mej wyobraźni. Ponieważ cudowny dar zadumy zastępuje mi sen, nie mogę, tak jak człowiek, przywołać snu o czymś, co się nigdy nie zdarzyło... więc raczej będę czuwał i oddawał się mym złudnym fantazjom na twój temat.~
@201  = ~Historyjkę na dobranoc?~
@202  = ~Była pewna kapłanka Hanali Celanil, która poświęciła tysiąc lat na studia. Nauczyła się przewidywać rzeczy, których nie można było przewidzieć: ścieżkę węża po piaskach pustyni i ścieżkę ptaka między chmurami. Spotkałem ją niegdyś i pokłoniłem się jej mądrości. Zapytałem ją, co teraz próbuje dostrzec.~
@203  = ~"Najbardziej przypadkową ścieżkę ze wszystkich", odpowiedziała. "Ścieżkę prowadzącą męskie serce do kobiecego". Zaśmiałem się z niej, ponieważ myślałem wtedy, że wiem więcej niż ta mądra kapłanka, zaledwie po pięćdziesięciu latach studiów.~
@204  = ~Teraz żałuję, że byłem taki arogancki i nie zostałem jej uczniem. Dobranoc, <CHARNAME>.~
@205  = ~Dziękuję, i tobie również dobrej nocy.~
@206  = ~Rzeczywiście, powinieneś. Nie wiesz nic na ten temat.~
@207  = ~I nie byłbyś mądrzejszy o włos, elfie. Dobranoc.~
@208  = ~Czekaj! Nie odchodź. Ja... zmieniłam zdanie. Moje łoże rzeczywiście jest zimne i puste bez ciebie.~
@209  = ~Istoty zwanej "przygodą".~
@210  = ~Och, w takim razie me serce jest bezpieczne, cokolwiek by się nie działo. Znalazłam już ich aż za dużo.~
@211  = ~W razie jakbyś nie zauważył, próbuję ich UNIKAĆ z całej siły. Przygody, ba!~
@212  = ~Oczywiście. Dla ciebie wszystko jest przygodą!~
@213  = ~Mówiono mi inaczej, <CHARNAME>. Nigdy się nie przekonasz, póki nie... spróbujesz.~
@214  = ~Przekonałam się, że jesteś najbardziej płytkim mężczyzną na świecie. A teraz zostaw mnie.~
@215  = ~Spróbujmy więc, ale ja nie będę długo żyła iluzją.~
@216  = ~Coranie, jestem zbyt zmęczona by kontynuować tę rozmowę. Pomówmy o czymś innym... może mógłbyś mi opowiedzieć jakąś historyjkę na dobranoc...~
@217  = ~Me usta są zapieczętowane, <CHARNAME>. Poza tym, zwykłe słowa nie mogą opisać słodyczy kochania cię, więc po co je trwonić? Pozwól mi odsłonić twe delikatne ramiona i objąć cię.~
@218  = ~Dolina Lodowego Wichru? Zamarznięta dziczyzna na śniadanie, suszona dziczyzna na lunch, solona dziczyzna na obiad, roztopiony śnieg zmieszany z krwią jelenia jako wino, i barbarzyńcy w jelenich skórach jako kobiety. Dziękuję, ale nie.~
@219  = ~Ach, serduszko, wyglądasz cudownie, kiedy się złościsz.~
@220  = ~Cieszę się, że nasze ścieżki skrzyżowały się, podróżniczko. Zaśnij, więc. Wyglądasz, jakbyś tego potrzebowała.~
@221  = ~Rzeczywiście, to nieuniknione. Muszę jeszcze odkryć, czy chwalisz, czy potępiasz rozstaje i rozłąki.~
@222  = ~Widzę, że dziś nie jesteś skłonna rozmawiać ze mną. Być może jutro spróbuję szczęścia.~
@223  = ~Tak.~
@224  = ~Nie ODWAŻYSZ się!~
@225  = ~Dalej, więc. Ognisko jest miłe i przyjemne, ale nie może równać się ze słońcem w całej swej chwale.~
@226  = ~Dobranoc, skarbie.~
@227  = ~Ale jeśli poczujesz, że w pobliżu czai się niebezpieczeństwo, rozpal sygnały świetlne w przededniu bitwy, a ja ruszę ci z odsieczą.~
@228  = ~A dla ciebie nie? Cóż, nie mogę ci tu pomóc.~
@229  = ~Nie mam kontroli nad tym, co widzę w swej zadumie, <CHARNAME>, ale gdybym mógł, przywołałbym obraz najbardziej namiętnej-~
@230  = ~Coranie, twa najbardziej namiętna kochanka była kostką lodu, w porównaniu do mnie. Mam zamiar ci to udowodnić w tym momencie!~
@231  = ~Dalej, więc. Ognisko jest miłe i przyjemne, ale nie może równać się ze słońcem w całej swej chwale.~
@232  = ~(ziewasz) I tak zrobię. Dobranoc, Coranie.~
@233  = ~Pozwolę, by ognisko mnie ogrzewało do czasu, aż będę w stanie wygrzać się w blasku słońca.~
@234  = ~(sztywno) Dobranoc.~
@235  = ~Skarbie, sposób w jaki sprawy mają miejsce... Mam przeczucie, że czyjaś ręka cię prowadzi. Nie podoba mi się to, pachnie to pułapką.~
@236  = ~Zgadzam się i podejrzewam, że mężczyzna, który zabił mojego ojca jest tym, który pociąga za sznurki. Jednak, pułapka jest śmiertelna tylko wtedy, gdy nie wiesz, że ją na ciebie zastawiono. Być może uda nam się ją ominąć tak, że złapie się na nią morderca mojego ojca.~
@237  = ~Przesadzasz, Coranie. Ktoś chce mnie zabić, ale żeby zwabić w pułapkę? Nie. Nie wydaje mi się.~
@238  = ~Przejdziemy przez nią w ten lub inny sposób, elfie. A jeśli nam się nie uda – cóż... niech tak będzie.~
@239  = ~Masz inny pomysł niż czekanie na rozwój wypadków?~
@240  = ~To moja kobieta! (chichocze z uznaniem) Robiłem to już wcześniej, i mówię ci, że nic nie wzbudza większych emocji niż pojedynek na intelekt, szczególnie, gdy stawka jest wysoka. Choć nigdy nie kładłem swego życia na szali.~
@241  = ~Każdy w naszej drużynie może odejść, Coranie. Ja... ja nie będę zmuszała nikogo do zaryzykowania swego życia na mój koszt.~
@242  = ~Sądząc po listach gończych, moje życie nie jest wiele warte, więc mam nadzieję, że uda nam się zbić fortunę.~
@243  = ~Z chęcią usłyszałabym o planie, który się powiódł.~
@244  = ~Bądź ostrożna, <CHARNAME>. Myślisz, że pozwolę ci się zabić przez zwykłą bezmyślność? Pułapki to coś, czego nigdy byś się nie spodziewała, <CHARNAME>! Na przykład wtedy, gdy grałem na lutni-~
@245  = ~Coranie, nie możemy teraz zatrzymać się na pogawędkę.~
@246  = ~Grałeś na lutni?~
@247  = ~Następnym razem będę ostrożna odpowiadając na twoje pytania, ze strachu, że wpadnę w pułapkę kolejnej historii o twych eskapadach.~
@248  = ~Coranie, muszę cię ostrzec, że niebezpiecznie blisko zbliżyłeś się do punktu, w którym zacznę myśleć, iż twe uczucia względem mnie wybiegają znacznie dalej poza zwykłe pożądanie.~
@249  = ~Nie pozwolę ci się zabić! Jeśli nie chcesz być ostrożna - ja będę. Raz czy dwa pojedynkowałem się na intelekt... tak jak wtedy, gdy grałem na lutni, na ten przykład...~
@250  = ~Następnym razem będę ostrożna odpowiadając na twoje pytania, ze strachu, że wpadnę w pułapkę kolejnej historii o twych eskapadach.~
@251  = ~Coranie, muszę cię ostrzec, że niebezpiecznie blisko zbliżyłeś się do punktu, w którym zacznę myśleć, że twe uczucia względem mnie wybiegają znacznie dalej poza zwykłe pożądanie.~
@252  = ~Sugeruję, abyśmy mieli nasze oczy i uszy szeroko otwarte na każdy przejaw zdrady lub pułapki. Całe moje życie improwizowałem i świetnie mi się wiodło, ale ponieważ na szali jest twoja głowa, wolałbym być... na Dziewięć Piekieł! Wolałbym być bardziej ostrożny, <CHARNAME>.~
@253  = ~Zrobiłam z ciebie tchórza!~
@254  = ~Coran Ostrożny - czy to znaczy, że będziesz się zastanawiał ZANIM wdrapiesz się na mokry klif w pochmurny dzień?~
@255  = ~Dobrze. Obiecuję, będę miała oczy dookoła głowy, i jeśli rzeczywiście istnieje pułapka, być może uda nam się ją przeskoczyć w ten sposób, by złapać w nią łowcę.~
@256  = ~Sugerujesz, że mógłbym cię zostawić samą? Wielkie dzięki, ale ktoś musi nie dać ci się zabić. Raz czy dwa pojedynkowałem się na intelekt... tak jak wtedy, gdy grałem na lutni, na ten przykład...~
@257  = ~Coranie, muszę cię ostrzec, że niebezpiecznie blisko zbliżyłeś się do punktu, w którym zacznę myśleć, że twe uczucia względem mnie wybiegają znacznie dalej poza zwykłe pożądanie.~
@258  = ~Żądza jest zabójcą złodziei. To twoje życie jest ważne, ale nie martw się, jeśli złoto zaćmi twą uwagę, dopilnuję, byś nie dała się zabić. Raz czy dwa pojedynkowałem się na intelekt... tak jak wtedy, gdy grałem na lutni, na ten przykład...~
@259  = ~Ach, wszystko zaczęło się, gdy spostrzegłem damę wyjątkowej urody na targowisku we Wrotach Baldura. Zakochałem się od pierwszego spojrzenia, więc nie siliłem się na nawiązanie bliższej znajomości. Później dowiedziałem się, że należała do bogatego i potężnego rodu. Niestety, uzyskanie wstępu do jej domu nie było prostą sprawą, dopóki nie dowiedziałem się, że była koneserką sztuki i witała bardów pod swych dachem.~
@260  = ~(śmiejesz się) Coranie, naprawdę zostałeś bardem po to tylko, by uwieść jakąś szlachciankę?~
@261  = ~(Wywracasz oczami, ale milczysz.)~
@262  = ~Coran, skarbie, (zgrzytasz zębami) masz wybór, albo zostaniesz zaatakowany przez wściekłą i niebezpieczną kobietę, albo zamkniesz się W TEJ CHWILI! Nie mogę słuchać o twoich innych kobietach!~
@263  = ~(niewinnie) To dlaczego stoisz i gawędzisz?~
@264  = ~Z pewnością nie jest tak źle?~
@265  = ~(wzrusza ramionami) Zawsze lubiłem ryzyko. Nawet w historii z tą lutnią! Widzisz, spostrzegłem kiedyś damę wyjątkowej urody na targowisku we Wrotach Baldura. Zakochałem się od pierwszego spojrzenia, więc nie siliłem się na nawiązanie bliższej znajomości. Później dowiedziałem się, że należała do bogatego i potężnego rodu. Niestety, uzyskanie wstępu do jej domu nie było prostą sprawą, dopóki nie dowiedziałem się, że była koneserką sztuki i witała bardów pod swych dachem.~
@266  = ~Nie, nie zrobiłaś, <CHARNAME>, choć, być może, zmądrzałem dzięki tobie.~
@267  = ~Eee... cóż... to było dawno temu i nieprawda... Chcesz usłyszeć historię o lutni? Widzisz, spostrzegłem kiedyś damę wyjątkowej urody na targowisku we Wrotach Baldura. Zakochałem się od pierwszego spojrzenia, więc nie siliłem się na nawiązanie bliższej znajomości. Później dowiedziałem się, że należała do bogatego i potężnego rodu. Niestety, uzyskanie wstępu do jej domu nie było prostą sprawą, dopóki nie dowiedziałem się, że była koneserką sztuki i witała bardów pod swych dachem.~
@268  = ~(kłania się uroczyście) Wyjdziemy z tego bez draśnięcia, tak jak mi się niegdyś udało... Widzisz, spostrzegłem kiedyś damę wyjątkowej urody na targowisku we Wrotach Baldura. Zakochałem się od pierwszego spojrzenia, więc nie siliłem się na nawiązanie bliższej znajomości. Później dowiedziałem się, że należała do bogatego i potężnego rodu. Niestety, uzyskanie wstępu do jej domu nie było prostą sprawą, dopóki nie dowiedziałem się, że była koneserką sztuki i witała bardów pod swych dachem.~
@269  = ~Nie zostałem najznakomitszym minstrelem mego pokolenia, ale nauczyłem się grać na lutni. Niestety, mój talent, choć mały, wprawił męża damy w zazdrość. A przynajmniej do takiego wniosku doszedłem, gdy spostrzegłem, że w noc, w którą miałem zagrać przed pięćset osobową publicznością, wszystkie struny z mej lutni znikły.~
@270  = ~Jesteś pewien, że to sprawka męża, a nie rywala... na artystycznym polu?~
@271  = ~Och, to okropne! Jak pani zniosła to, że zostawiasz jej gości bez rozrywki?~
@272  = ~Z pewnością zasłużyłeś na odrobinę poniżenia.~
@273  = ~Mam ograniczyć liczbę swoich byłych do czasów dzieciństwa, czy może wolisz miksturę przeciw zazdrości?~
@274  = ~Schlebiasz mi. (uśmiecha się) Jestem pewien, że to jej mąż. Dlatego właśnie wystąpiłem tej nocy. Wyjąłem cięciwę z mego łuku i umieściłem ją w lutni.~
@275  = ~(Śmiejesz się i zachęcasz Corana, by kontynuował swą opowieść.)~
@276  = ~Otrzymałeś owację na stojąco?~
@277  = ~Coranie, zjem swój flet na surowo, jeśli powtórzysz to!~
@278  = ~Och, ależ MIELI rozrywkę. Wyjąłem cięciwę z mego łuku i umieściłem ją w lutni.~
@279  = ~Być może, ale nie tej nocy! Wyjąłem cięciwę z mego łuku i umieściłem ją w lutni.~
@280  = ~Nawet elf nie jest w stanie zagrać na tylko jednej strunie! Ale nim zacząłem ogłosiłem, że to będzie występ komiczny. Powinnaś widzieć ich śmiechy, gdy uderzałem w tą jedną strunę w kółko, i w kółko.~
@281  = ~Oczywiście. Widzisz, skarbie, nim zacząłem ogłosiłem, że to będzie występ komiczny. Powinnaś widzieć ich śmiechy, gdy uderzałem w tą jedną strunę w kółko, i w kółko.~
@282  = ~Wolałbym raczej, gdybyś zjadła truskawki z moich ust. Poza tym, nie chciałbym więcej słyszeć tego dźwięku. Ale publiczność była zachwycona. Nim zacząłem ogłosiłem, że to będzie występ komiczny. Powinnaś widzieć ich śmiechy, gdy uderzałem w tą jedną strunę w kółko, i w kółko.~
@283  = ~Ma luba-~
@284  = ~Mój najukochańszy-~
@285  = ~Luba... (śmieje się gorzko) Musiałam oszaleć, że pozwoliłam byle włóczędze ubiegać się beztrosko o moje względy.~
@286  = ~O co chodzi?~
@287  = ~(Patrzysz na Corana, uśmiechasz się i czekasz aby kontynuował.)~
@288  = ~Gdybym był niewolnikiem w Mulhorandzie i raz na dzień łapał przelotnym spojrzeniem twe sandały rozciągając się na marmurowej posadzce, byłbym najszczęśliwszym mężczyzną w Mulhorandzie.~
@289  = ~Mulhorandzie?~
@290  = ~Naprawdę, naprawdę w to wątpię.~
@291  = ~Próbujesz mi schlebiać?~
@292  = ~Niestety, ma szlachetna pani, żaden z tych, którzy podążają za tobą, nie może się ze mną równać.~
@293  = ~Z pewnością, żaden. Choć wciąż jestem głupia, że uległam tobie. Nie powinnam... Nie pozwolę tego dalej ciągnąć.~
@294  = ~Cokolwiek... mówiłeś coś?~
@295  = ~Masz na myśli: nie jest w stanie zakochać się w każdej napotkanej kobiecie, włamać się do czyjegoś domu, albo zrobić coś równie głupiego i nieokrzesanego?~
@296  = ~I, niestety, gdy księżyc na niebie, szaleństwo często przyćmiewa wstyd i zdrowy rozsądek. Wciąż jednak wolałabym, abym to nie ciebie obdarzyła swym uczuciem. Byłoby prościej.~
@297  = ~Jest w tej drużynie pewien szlachetnie urodzony i obdarzony odpowiednim charakterem młody mężczyzna... PRAWDZIWY kawaler.~
@298  = ~Gdybym był niewolnikiem w Mulhorandzie, i raz na dzień łapał przelotnym spojrzeniem twe sandały rozciągając się na marmurowej posadzce, byłbym najszczęśliwszym mężczyzną w Mulhorandzie.~
@299  = ~Próbujesz mi schlebiać?~
@300  = ~Mulhorand jest starym cesarstwem pośród piasków, gdzie rządzą faraoni. Jest bardzo niepodobne do Cormyru. Mówiąc o Cormyrze... Gdybym był nadwornym bardem w Suzail, a ty byłabyś moją królową, zostałbym powieszony, ma najdroższa.~
@301  = ~Powieszony? Ale dlaczego?~
@302  = ~Coranie, dzień schylił się ku końcowi, jesteśmy sami, a ty prawisz mi wykład o kulturowych, historycznych i geograficznych implikacjach naszych uczuć?~
@303  = ~Ale ja nie jestem królową Cormyru, Coranie, pochodzę z Candlekeep, a ty jesteś złodziejem z Tethyru.~
@304  = ~Może mogłabyś we mnie nie wątpić, chociaż raz? Gdybym był nadwornym bardem w Suzail, a ty byłabyś moją królową, zostałbym powieszony, ma najdroższa.~
@305  = ~Zawsze będę w ciebie wątpić, Coranie.~
@306  = ~Próbuję ci powiedzieć, co do ciebie czuję. Gdybym był nadwornym bardem w Suzail, a ty byłabyś moją królową, zostałbym powieszony, ma najdroższa.~
@307  = ~Gdybym był nadwornym bardem w Suzail, a ty byłabyś moją królową, zostałbym powieszony, ma najdroższa.~
@308  = ~Marnujesz swój czas, Coranie. To koniec...~
@309  = ~Coranie, czy ty kiedykolwiek dajesz odpocząć swej wyobraźni? Nie jestem królową Cormyru, Coranie, pochodzę z Candlekeep, a ty jesteś złodziejem z Tethyru.~
@310  = ~Tak, ale jestem również gotów zrobić cokolwiek, by zdobyć twoją miłość. Gdybym był nadwornym bardem w Suzail, a ty byłabyś moją królową, zostałbym powieszony, ma najdroższa.~
@311  = ~Ale ja nie jestem królową Cormyru, Coranie, pochodzę z Candlekeep, a ty jesteś złodziejem z Tethyru.~
@312  = ~Chciałbym, żebyś kochała mnie z taką samą łatwością, z jaką ja kocham ciebie. Gdybym był nadwornym bardem w Suzail, a ty byłabyś moją królową, zostałbym powieszony, ma najdroższa.~
@313  = ~Póki co rycerzyk jest zbyt zajęty praworządnością i szlachetnością... Proszę abyś wysłuchała wołania biednego szelmy, ma pani. Gdybym był niewolnikiem...~
@314  = ~(Uśmiechasz się i słuchasz, co Coran ma do powiedzenia.)~
@315  = ~Ponieważ mym obowiązkiem byłoby śpiewanie hymnów na część twego piękna i wdzięku, a temu bym nie podołał. Moja miłość do ciebie odbiera mi mowę, żaden bard nie ma wystarczających umiejętności, by opiewać twą urodę. A jednak byłbym najszczęśliwszym mężczyzną w Cormyrze.~
@316  = ~Och, na cholerne Dziewięć piekieł, cały dzień myślałeś nad tymi bzdurami?~
@317  = ~(śmieje się) Coranie, to przedstawienie to preludium uwodzenia, tak?~
@318  = ~Coranie, mógłbyś być nadwornym bardem.~
@319  = ~Gdybym była królową, Coranie, a ty byłbyś nadwornym bardem, zawisłabym obok ciebie... gdyż niewierność Królowi karze się jak zdradę stanu.~
@320  = ~To dlatego, że pożądanie odebrało mi rozum. Bądź moją tej nocy, skarbie, a ja przysięgam, że nie powiem ani słowa o historii, geografii ani kulturze...~
@321  = ~No, wreszcie mówisz jak stary dobry Coran. Absolutnie nie, mój sympatyczny elfie. Dobranoc.~
@322  = ~Dodaj matematykę, anatomię smoków, sztuki magiczne, teologię i alchemię do tej listy, i jestem twoja!~
@323  = ~(drżąc) Ach, Coranie... (Przewracasz oczami i mówisz dramatycznie.) TAK!~
@324  = ~Z drugiej strony, nie mówiłeś mi zbyt wiele o Tethyrze. Myślę, że to bardzo ważne abym poznała cię lepiej, więc może mógłbyś mi opowiedzieć o swoim dzieciństwie i o tym, co robiłeś nim mnie spotkałeś? Całowanie może poczekać.~
@325  = ~Rzeczywiście, i dlatego nie wystarczy mi widok twego obuwia, i dlatego nie mogę milczeć i być szczęśliwy. Pożądanie odebrało mi rozum. Bądź moją tej nocy, skarbie, a Mulhorandiańczycy i Cormyrianie niech robią, co im się żywnie podoba!~
@326  = ~Obawiam się, że nie ma lekarstwa na wątpliwości. Spróbuj u kapłana Torma. Dobranoc.~
@327  = ~(wzdycha) Ponieważ mym obowiązkiem byłoby śpiewanie hymnów na część twego piękna i wdzięku, a temu bym nie podołał. Moja miłość do ciebie odbiera mi mowę, żaden bard nie ma wystarczających umiejętności, by opiewać twą urodę. A jednak byłbym najszczęśliwszym mężczyzną w Cormyrze.~
@328  = ~Och, na cholerne Dziewięć piekieł, cały dzień myślałeś nad tymi bzdurami?~
@329  = ~(Uśmiechasz się i czekasz, aby kontynuował.)~
@330  = ~Pewnie plotę trzy po trzy, ale to dlatego, że pożądanie odebrało mi rozum. Bądź moją tej nocy, skarbie, a Mulhorandiańczycy i Cormyrianie niech gapią się na obuwie i połykają swe języki, jeśli to ich uszczęśliwi!~
@331  = ~Eee... tak. Miałem zamiar ci powiedzieć, że pożądanie odebrało mi rozum. Nie wystarczy mi widok twego obuwia, gdyż nie mogę milczeć i być szczęśliwy. Bądź moją tej nocy, skarbie, a Mulhorandiańczycy i Cormyrianie niech robią, co im się żywnie podoba!~
@332  = ~Nie chcę być nadwornym bardem, skarbie, jeśli miałbym siedzieć cicho. Ani nie mogę być szczęśliwy oglądając tylko twe obuwie. Pożądanie odebrało mi rozum. Bądź moją tej nocy, skarbie, a Mulhorandiańczycy i Cormyrianie niech robią, co im się żywnie podoba!~
@333  = ~Czy myślimy zatem podobnie? Moja droga, niewierność nie jest niewiernością... bez właściwej konsumpcji. Spójrz, pożądanie odebrało mi rozum. Bądź moją tej nocy, skarbie, a Mulhorandiańczycy i Cormyrianie niech gapią się na obuwie i połykają swe języki, jeśli to ich uszczęśliwi!~
@334  = ~To nieprawda. Zmyślna intryga może oczernić honor Królowej, nawet jeśli była doskonale wierna Królowi. Polityka, Coranie-~
@335  = ~(wzdycha)~
@336  = ~Ani słowa o (pocałunek) geografii, (pocałunek) kulturze, (pocałunek) historii, (pocałunek) matematyce, (pocałunek) anatomii smoków, (pocałunek) sztukach magicznych, (pocałunek) teologii i (pocałunek) alchemii...~
@337  = ~Na serce Hanali, kocham zdecydowane kobiety!~
@338  = ~(zgrzytając zębami) Ja... opowiem ci o Tethyrze innym razem. Nie możemy odkryć geografii całego Faerunu w jedną noc.~
@339  = ~Jak można zakończyć coś, co się nigdy nie zaczęło?~
@340  = ~(wzdychasz) Koniec rozmowy... możesz już przestać robić do mnie słodkie oczy.~
@341  = ~Hej, próbuję nie ziewać. To najgorsza z twych uwodzicielskich gadek!~
@342  = ~Coranie, czekałam tylko na przerwę, aby powiedzieć ci, że to koniec.~
@343  = ~Och, dobrze. Już myślałam, że nigdy nie przestaniesz ględzić. Możemy się już kochać?~
@344  = ~Nie uderzyłeś się w głowę przypadkiem, prawda? Och cóż, dobranoc.~
@345  = ~(Pulchna dziewka chichocze nad czymś, co Coran jej szepcze. Jej okrągłe kolczyki kołyszą się, a elf przyciska swą dłoń do jej obfitego biustu. "Zawsze był nielichy z ciebie żartowniś, Waść Coranie!" krzyczy, ale ochoczo siada na kolanie Corana. Coran obejmuje ramieniem jej talię i beztroski uśmiech wykrzywia jego usta. Elf dzieli się z nią kielichem wina i zlizuje kilka rozpryskanych szkarłatnych kropel z jej skóry. Nagle podnosi głowę i patrzy uważnie po całej sali, marszcząc zmartwione czoło, gdyż nie dostrzegł cię w miejscu, w którym widział cię po raz ostatni. Coran nagle wstaje, z czarującym uśmiechem i cichymi słowami rzuca kilka monet na gorset panienki. Potem wychodzi, a kobieta gapi się przez kilka chwil za nim, z zaskoczonym wyrazem twarzy.)~
@346  = ~Podążasz za Coranem do jego pokoju. Drzwi nie są zamknięte, zaglądasz do środka.~
@347  = ~Spędzasz resztę wieczoru pijąc, rozmyślając i rzucając mroczne spojrzenie w stronę pulchnej dziewki.~
@348  = ~Wychodzisz z głównej sali i idziesz spać. Miłość czy nie, dzisiejszy dzień był ciężką próbą i jutrzejszy wcale nie zapowiada się lepiej.~
@349  = ~(Świeca pali się na stole, i w jej tańczącym świetle elfie rysy Corana wydają się mniej wyraźne i starsze, jeżeli to w ogóle możliwe w przypadku wiecznie młodego elfa. Ręce Corana leżą na stole, dłonie grzbietem na dół, a jego ciemne skośne oczy utkwione na wirującym płomieniu.)~
@350  = ~(Ostrożnie wychodzisz z pokoju i zamykasz drzwi.)~
@351  = ~Więc, Coran śpi dziś sam?~
@352  = ~(Podchodzisz cicho i zakrywasz oczy Corana swymi rękawami.) Zgadnij, kto to?~
@353  = ~(Podchodzisz i zdmuchujesz świeczkę.)~
@354  = ~(Stoisz niezdecydowana w drzwiach, obserwując medytującego Corana.)~
@355  = ~Tak. Chyba że zechcesz dzielić ze mną mój zimny koc, <CHARNAME>. (wzdycha ciężko) Nie oczekuj przeprosin. Nie jestem zrobiony z mithrilu! (uśmiecha się ironicznie) Poza tym, to ciebie zobaczyłem w mych myślach, nieproszoną i nagą, i zniszczyłaś doskonale przyjemny romansik.~
@356  = ~(Gapisz się na Corana z półotwartymi ustami.)~
@357  = ~(Zaczynasz rozpinać zapięcia swego stroju.) Naga, mówisz? (Zdejmujesz ubrania.) Tak, jak teraz?~
@358  = ~Twe dąsy dopełniają obrazu chłopca, który nie trafił swą dzidą do celu. (parskasz) Dobranoc.~
@359  = ~Nie, to nie brzmi zbyt zachęcająco widząc, w jakim nastroju jesteś. Co do "przeprosin", czy otrzymałeś je, gdy flirtowałam z marynarzem? Nie, i nie otrzymasz.~
@360  = ~Masz za swoje, ale nie przypominam sobie, bym domagała się od ciebie przeprosin, Coranie. Przyszłam tylko żeby zobaczyć, czy z tobą wszystko w porządku. Widocznie tak... jak gdyby. Gdyby naszła się chęć do rozmowy, albo coś... och, nieważne. Dobranoc.~
@361  = ~Wchodzisz czy nie, skarbie. Straciłem już okazję do doskonale przyjemnego romansiku, przez nieproszone pojawienie się ciebie nagiej w mych myślach. Pewnie nie dumam, skoro widzę cię z ciała i krwi stojącą w drzwiach?~
@362  = ~(chichoczesz) Doprawdy?~
@363  = ~(Zamykasz drzwi i zaczynasz rozpinać zapięcia swego stroju.) Naga, mówisz? (Zdejmujesz ubrania) Tak jak teraz?~
@364  = ~"Waść Coran" wydaje się nieco drażliwy. (Szczerzysz się do niego.) Porozmawiamy sobie więcej, gdy przejdzie ci ten nastrój. Wygląda na to, że myślimy o sobie podobnie. Dobranoc, Coranie.~
@365  = ~Cóż, jestem dobry we wszystkim. Zauważyłaś, że jesteśmy tu sami... ty jesteś kobietą, a ja jestem mężczyzną... i straciłem już okazję do doskonale przyjemnego romansiku, przez nieproszone pojawienie się ciebie nagiej w mych myślach.~
@366  = ~Kto tego nie zauważył? I jestem pewna, że gdybyś zeszedł na dół, mógłbyś kontynuować od tego miejsca, w którym skończyłeś. (Posyłasz Coranowi buziaka i wracasz do swojego pokoju pogwizdując radosną piosenkę.)~
@367  = ~I może pewnego dnia przekonamy się czy to prawda. Ale nie teraz, ponieważ to nie mnie dziś wybrałeś. Zwróć na to uwagę następnym razem.~
@368  = ~Dobrze... dobrze ci to zrobi. Dowiedziałam się tego, co chciałam wiedzieć.~
@369  = ~Więc musisz być kontynuacją tej oślepiającej wizji, która stanęła mi przed oczami właśnie, gdy miałem zaangażować się w doskonale przyjemny romansik. Tylko byłaś w niej o wiele bardziej... naga.~
@370  = ~Twe dąsy dopełniają obrazu chłopca, który nie trafił swą dzidą do celu. (parskasz) Dobranoc.~
@371  = ~Cóż, przynajmniej wiem teraz, że nie tylko ja mam takie myśli pojawiające się znienacka. (mrugasz do Corana) Masz o czym myśleć tego wieczora. Dobranoc.~
@372  = ~Nie... (Coran potrząsa głową) Na dziś wieczór mam już dość ścigania marzeń. Straciłem już okazję do doskonale przyjemnego romansiku, przez nieproszone pojawienie się ciebie nagiej w mych myślach.~
@373  = ~Cóż, przynajmniej wiem teraz, że nie tylko ja mam takie myśli pojawiające się znienacka. (mrugasz do Corana) Masz o czym myśleć tego wieczora. Dobranoc, mój słodki elfie.~
@374  = ~Nie muszę zgadywać, wiem. Jesteś <CHARNAME> z Candlekeep.~
@375  = ~(Całujesz Corana lekko w czubek głowy.) Dobrze, bardzo dobrze.~
@376  = ~Nie, nie jestem! (śmiejesz się)~
@377  = ~(Siadasz na blacie stołu obok Corana, krzyżując ręce na piersiach i patrzysz w jego oczy.) Więc, Coran śpi dziś sam?~
@378  = ~A tyś jest Coran Drażliwy. Myślę, że najlepiej będzie, jeśli porozmawiamy "gdy" już ci przejdzie ten nastrój. Dobranoc, Coranie.~
@379  = ~(Łagodna czerwona poświata pojawia się dookoła oczu Corana.) Widzę cię w ciemności równie dobrze jak w świetle, <CHARNAME>. (Robi krok w twoją stronę, chcąc złapać cię w swe ramiona.)~
@380  = ~(Odsuwasz się płynnie, ale jednocześnie wykonujesz zachęcający gest rękoma.)~
@381  = ~(Pędzisz do drzwi i zatrzaskujesz je za sobą. Stoisz przez chwilę, próbując złapać oddech, a twe serce łomocze w uszach jak szalone. Gorący rumieniec wyrasta na twych policzkach. Jak to by się skończyło, gdybyś nie uciekła...)~
@382  = ~(Stoisz nieruchomo, jak zahipnotyzowana, poczym podnosisz ręce i wychodzisz naprzeciw dłoniom Corana...)~
@383  = ~Och, zamknij buzię i idź spać, dziecko. Chcę dziś kobiecej miłości, nie dziewczęcej adoracji, choćby nie wiem jak słodkiej. Zrozumiesz, kiedy dorośniesz.~
@384  = ~Coranie! To było nie na miejscu!~
@385  = ~Rozumiem więcej niż próbujesz mi powiedzieć. Może "stary elf" powinien znaleźć lepszy sposób, by pozbyć się swych... frustracji.~
@386  = ~Hola, elfie! Podryw to jedno, ale jeśli szukasz dziecka do bicia, na którym mógłbyś wyładować swą "frustrację", to wracaj do tej dziewki na dole. I jeśli twoje uczucia do tego się sprowadzają, to nie trudź się na przyszłość z "adorowaniem" mnie.~
@387  = ~Racja... Chodźmy, odprowadzę cię do pokoju. Położę cię spać. Zaśpiewam kołysankę. (wzdycha) Och, Hanali... cóż ty mi czynisz?~
@388  = ~(przełyka głośno) Nie... wygląda na to, że ma wyobraźnia zawiodła mnie. Jesteś o wiele piękniejsza. Ja... zastanawiam się, czy inne aspekty mego marzenia również będą tak znacząco doskonalsze. Zechcesz... eee... ofiarować mi punkt odniesienia?~
@389  = ~Być może... ale nie dziś.~
@390  = ~(powoli i uwodzicielsko) Ależ oczywiście...~
@391  = ~To będzie lepsze niż cokolwiek, co możesz sobie wyobrazić, Coranie. Kiedy uznam, że na to zasłużyłeś.~
@392  = ~Ja... sama nie wiem. Nie jestem bardzo... (Czujesz, że się rumienisz. Do diaska, powinnaś była stracić swą cnotę WIEKI temu!)~
@393  = ~Nie. (Szczerzysz się do niego zapinając guziki...)  Nasz pierwszy raz nie będzie służył wyłącznie wyładowaniu twej... frustracji. Mam nadzieję, że choć trochę ją zwiększyłam.~
@394  = ~(Całujesz Corana namiętnie, przywierając do niego mocno swym biodrem, nagle odsuwasz się i zaczynasz ubierać.) Posłuchaj mnie, Coranie. Kocham cię, ale nie POŁOŻĘ się u twego boku, póki nie będę tą jedyną, której zapragniesz.~
@395  = ~(Palce Corana zatrzymują się tuż przed twoimi i niemal czujesz ich ciepło. Dotyka lekko koniuszków twych palców, poczym przeplata je swoimi, tworząc jedność. Coran patrzy na wasze połączone dłonie, poczym kieruje wzrok na ciebie. W jego ciemnych błyszczących oczach dostrzegasz nieme pytanie. A może to ich skośny kształt nadaje im pytający wyraz...)~
@396  = ~(Wysuwasz swoją dłoń z uścisku Corana.) Przykro mi... ale nie dziś.~
@397  = ~(powoli i uwodzicielsko) Bliżej, elfie, podejdź bliżej...~
@398  = ~(Całujesz Corana namiętnie, przywierając do niego mocno swym biodrem, nagle odsuwasz się i zaczynasz ubierać.) Posłuchaj mnie, Coranie. Kocham cię, ale nie POŁOŻĘ się u twego boku, póki nie będę tą jedyną, której zapragniesz.~
@399  = ~Sprawnie poruszasz się po linie, ma droga, i nawet potrafisz wykonać na niej salto. (wzdycha) Mam nadzieję, że zakręci ci się w głowie. Odejdź teraz, kobieto, pozwól mi oddać się mej zadumie.~
@400  = ~Jesteś BARDZO, skarbie. Podejdź, udowodnię ci to.~
@401  = ~Innym... innym razem, dobrze?~
@402  = ~Ach, co mi tam?~
@403  = ~Ofiaruję ci tej nocy dar, który mężczyzna może dostać jedynie od kobiety.~
@404  = ~Zerwę delikatny kwiat i będę go nosił przy mym sercu po wieki.~
@405  = ~Nie wybrałem cię? Której części zdania "pragnę cię" nie zrozumiałaś, gdy poprzednim razem błagałem cię o odrobinę czułości?~
@406  = ~Przepraszam. Nie powinienem był tego mówić. (wzdycha) Och, Hanali... cóż ty mi czynisz?~
@407  = ~Ależ jesteś, skarbie... Zacząłem po prostu wątpić, czy jeszcze ci na mnie zależy. (wzdycha) Będę trzymał swe spodnie zasznurowane, a prześcieradło chłodne. Och, Hanali... cóż ty mi czynisz?~
@408  = ~Stary Echtelion w lasach Tethyru zwykł rzucać czar na pierwszy kwiat, który rozkwitł każdej wiosny w jego ogrodzie.~
@409  = ~Nie miało znaczenia czy był to zawilec, przebiśnieg czy mlecz.~
@410  = ~Zapytałem go kiedyś, dlaczego tak robi.~
@411  = ~I co stary mędrzec odpowiedział?~
@412  = ~Coranie, odczep się ode mnie wraz z twymi głupimi historyjkami!~
@413  = ~Kto to jest Echtelion?~
@414  = ~Wiesz, Coranie, chciałabym cię poznać wtedy, gdy interesowało cię coś znacznie ciekawszego niż barmanki.~
@415  = ~Echtelion powiedział: "Kiedy widzisz coś wyjątkowego, to naturalne, że pragniesz to zachować."~
@416  = ~Skarbie, nie mogę rzucić na ciebie czaru ani magicznie cofnąć czasu. Ale mogę prosić cię, byś wybaczyła mi to, co zrobiłem tamtej nocy.~
@417  = ~A więc jestem... kimś wyjątkowym dla ciebie?~
@418  = ~Wybaczyłam ci wtedy, gdy wstałeś i udałeś się na górę samotnie, Coranie. Wiedziałam wtedy, że cokolwiek do mnie czujesz, jest silniejsze od twych starych przyzwyczajeń.~
@419  = ~Cii... Ta noc już minęła.~
@420  = ~Niewierność ma długą pamięć, Coranie. Między nami już nigdy nie będzie tak, jak dawniej.~
@421  = ~Nie chowam w sercu urazy, więc nie mam ci czego wybaczać.~
@422  = ~Proszę, wysłuchaj mnie! Echtelion robił tak, by zachować coś wyjątkowego... nawet jeśli ten kwiat był jednym z wielu. Nie dbam o kwiaty, ale o ciebie...~
@423  = ~Starym elfem, który uczył nas filozofii. I gorliwym ogrodnikiem. Powiedział nam o kwiatach coś takiego: "Kiedy widzisz coś wyjątkowego, to naturalne, że pragniesz to zachować."~
@424  = ~Teraz interesuje mnie najciekawsze ze zjawisk - ty.~
@425  = ~Gdybym był starym Echtelionem, porównałbym cię do szarotki - kwiatu, który kwitnie w bardzo niedostępnym rejonach a jednocześnie jest pożądany przez wszystkich. (kłania się)~
@426  = ~Minęła, ale widzę jej cień w kąciku twych oczu. Czuję się jak głupiec i zapamiętam sobie to uczucie. Zamarłem, gdy spojrzałem na dziewczynę na mym kolanie i to nie byłaś ty. Niemal wrzasnąłem ze zgrozy, jak gdyby ktoś zrobił mi psikusa. Ale mogę tylko siebie winić za to, że oszukiwałem się.~
@427  = ~Tak, ale nie wiem, czy zmieniły się na lepsze, czy na gorsze. Czuję się jak głupiec i zapamiętam sobie to uczucie. Zamarłem, gdy spojrzałem na dziewczynę na mym kolanie i to nie byłaś ty. Niemal wrzasnąłem ze zgrozy, jak gdyby ktoś zrobił mi psikusa. Ale mogę tylko siebie winić za to, że oszukiwałem się.~
@428  = ~Chciałaś usłyszeć o Tethyrze, <CHARNAME>?~
@429  = ~Jest niedaleko Calimshanu, prawda?~
@430  = ~Chciałam, ale nie tyle o samym Tethyrze, co o jednym z jej synów. Niewiele wiem o tobie, Coranie.~
@431  = ~Pamiętałeś o tym?~
@432  = ~Tak, Tethyr graniczy z Amnem i Calimshanem, na południe stąd. Ale, skarbie, nie zawsze tak było. Zaledwie dziewiętnaście tysiącleci temu, wielka elfia kraina, Keltormir, rozpościerała się na terenie, który dziś nazywamy Tethyr, Amn, Erlkazar i Calimshan.~
@433  = ~Oczywiście. Poproś elfa aby opowiedział ci coś o sobie a dostaniesz historię Wojny Koronnej w pigułce. Chcę usłyszeć o tobie, Coranie.~
@434  = ~(wzdychasz) Keltormir upadło jakieś dziesięć tysiącleci temu, Coranie, i znam tę historię. Wolałabym dowiedzieć się czegoś o kimś, kto nie znalazł swego miejsca na dawnych zwojach w Candlekeep. O tobie, Coranie.~
@435  = ~To całkiem... sporo. Co się stało, że pozostała z niego jedynie zielona plama między ludzkimi Cesarstwami zbudowanymi na piasku?~
@436  = ~Przejdź od razu do Tethira Pogromcy Smoków, Coranie. Chciałabym usłyszeć historyjkę o tym wielkim bohaterze dawnych czasów!~
@437  = ~Zapomnij o tym. Już zdążyłeś mnie zanudzić.~
@438  = ~Urodziłem się w lasach Tethyru, pośród elfich krain, w roku 1100 którymś według Kalendarza Dolin.~
@439  = ~Czekaj, czekaj, w którym roku?~
@440  = ~W takich chwilach, niemal cieszę się, że nie mam żadnych krewnych, bo nikt nie powie mi nieuniknionego: "On jest wystarczająco stary, by być twoim OJCEM, <CHARNAME>!"~
@441  = ~A więc, urodziłeś się. Czy ten fakt pociągnął za sobą jakieś godne uwagi konsekwencje?~
@442  = ~Nic nie zamgliło mej pamięci, <CHARNAME>. Lasy Tethyru były niegdyś częścią starożytnej elfiej krainy Keltormir. Rozpościerała się na terenie, który dziś nazywamy Tethyr, Amn, Erlkazar i Calimshan.~
@443  = ~Oczywiście. Poproś elfa aby opowiedział ci coś o sobie a dostaniesz historię Wojny Koronnej w pigułce. Chcę usłyszeć o tobie, Coranie.~
@444  = ~Niegodny potomek leśnych i księżycowych elfów z Keltormir, o którym nie będę więcej już mówił. Urodziłem się w lasach Tethyru, pośród elfich krain, w roku 1100 którymś według Kalendarza Dolin.~
@445  = ~Słyszałaś kiedyś o Nalocie Smoków, skarbie? Chyba jesteś za młoda, żeby pamiętać coś takiego... ale to raczej okropna i zarazem piękna rzecz, kiedy smoki całym stadem latają w kółko paląc i niszcząc. W jednym z takich nalotów, 10 tysiącleci temu, czerwone smoki zniszczyły większość mego ludu i zbezcześciły Keltormir. Obecnie trzy knieje stanowią pomnik jego dawnej świetności: Wyrmwood, Knieja Mir, i Lasy Tethyru.~
@446  = ~Skarbie, jeśli nie zamkniesz mych ust pocałunkiem, zacznę zaraz skarżyć się na chciwych ludzi grabiących elfią ziemię.~
@447  = ~Och, Coranie, proszę, zrób to... to takie... elfie. Prawie jak taniec nago w blasku księżyca.~
@448  = ~Oto twój pocałunek, i rzeczywiście, dość już tej historii Lasów Tethyr. Przejdźmy do bardziej współczesnej historii. Wiem bardzo niewiele na twój temat, Coranie.~
@449  = ~Tethir był krewnym Keltormira i potężnym wojownikiem, wysokim i dumnym. Gwiazda świeciła na jego brew, a kiedy trzymał swój potężny długi miecz, piękny lud mdlał w uwielbieniu. W roku 11700 przed Kalendarzem Dolin, potężny Tethir pokonał – własnoręcznie - dwa pradawne czerwone smoczyska. Smoki z całego świata były pod wrażeniem, że elfy nie są tylko kawałkiem smacznej przekąski, ale nadają się również do szlifowania umiejętności bojowych.~
@450  = ~(śmiejesz się) Z pewnością sam Tethir chciałbym usłyszeć taką wersję swej historii.~
@451  = ~Ty, z drugiej strony, nie wydajesz się być pod zbytnim wrażeniem.~
@452  = ~Wolałabym usłyszeć tę historię w bardziej tradycyjny, bardowski sposób.~
@453  = ~Wielki człowiek. Założę się, że to dzięki niemu zapragnąłeś szukać przygód.~
@454  = ~Ach, kolejna bitka czeka nas za kilka minut, <CHARNAME>. Wtedy nie będziemy mieli czasu się nudzić.~
@455  = ~Skąd wiesz? Zdradziłeś mnie i prowadzisz w zasadzkę?~
@456  = ~Tia.~
@457  = ~Chciałbyś. Założę się, że będziemy włóczyli się bez celu przed długie godziny, napotykając ledwie mizerne potyczki.~
@458  = ~W roku 1185. (wzdycha)~
@459  = ~Tak, <CHARNAME>, w roku Rozpustnego Chochlika.~
@460  = ~(chichoczesz) Co za zbieg okoliczności!~
@461  = ~Zgaduję, że wkrótce potem opuściłeś dom?~
@462  = ~Kontynuuj.~
@463  = ~Rozumiem. Sam nie jestem zagorzałym słuchaczem mych starszych. To dlatego opuściłem Lasy Tethyru i rozmowy o elfim przeznaczeniu, chwalebnej przeszłości i złych ludziach. Myślałem, że to będzie wspaniała przygoda zobaczyć świat N'Tel'Quess.~
@464  = ~Nie mogłem wybrać sobie lepszego czasu, by stawić czoła ludzkiemu gniewowi. W tym czasie rodzina królewska Tethyru rozpoczęła prześladowania Tel'Quessir.~
@465  = ~Ale dlaczego?~
@466  = ~Jestem pewna, że była to dla ciebie nie lada zabawa i heca.~
@467  = ~Cóż, myślę, że potrafię sobie wyobrazić resztę twych "przygód". Ukrywanie się, szukanie schronień u kobiet, kradzież... (wzdychasz) Wydaje mi się, że raczej wolałabym usłyszeń o Tethirze Pogromcy Smoków, Coranie.~
@468  = ~N'Tel'Quess... Nie-ludzie. Nie sądzę, abyś TAK bardzo różnił się od naszego ludu, Coranie.~
@469  = ~Nie przekształciłem oblicza Krain i nikt nie opiewa mych czynów. Ale być może, to się zmieni któregoś dnia, <CHARNAME>. Przyznaję, że jestem o wiele bardziej ciekaw N'Tel'Quess i ich świata, niż wielu spośród mego ludu. To dlatego opuściłem Lasy Tethyru i rozmowy o elfim przeznaczeniu, chwalebnej przeszłości i złych ludziach. Myślałem, że to będzie nie lada przygoda wejść między ludzi i przekonać się na własne oczy.~
@470  = ~Nie mogłem wybrać sobie lepszego czasu, by stawić czoła ludzkiemu gniewowi. W tym czasie rodzina królewska Tethyru rozpoczęła prześladowania Tel'Quessir.~
@471  = ~N'Tel'Quess... Nie-ludzie. Nie sądzę, abyś TAK bardzo różnił się od naszego ludu, Coranie.~
@472  = ~Ach, tak, uskarżanie się na ludzi - to chlubna część elfiego dziedzictwa. Dla mnie, jednakże, ludzkie kobiety rekompensują pewne niedociągnięcia tej rasy... i doświadczyłem ludzkiego gniewu, skarbie. Opuściłem elfi kraj akurat, gdy rodzina królewska Tethyru rozpoczęła prześladowania Tel'Quessir. To jednak wciąż wielka przygoda i im więcej się uczę, tym bardziej ciekaw jestem N'Tel'Quess i ich świata.~
@473  = ~Dlaczego ktoś miałby prześladować elfów?~
@474  = ~Ach, gdzie byliby ludzcy samce, gdyby nie ich kobiety?~
@475  = ~Tethir był pierwszym elfem, który ubił smoka, a tylko ktoś, kto nie dba za bardzo o przeszłość, może zrobić coś nowego. Jestem pewien, że był typem poszukiwacza przygód i pewnie każdemu z nas świetnie by się z nim dogadywało.~
@476  = ~Nie jestem pod wrażeniem? Zazdroszczę mu, skarbie. Straciłem swą okazję, by zrównać się z Tethirem ostatnim razem, gdy widziałem smoka. Było to podczas ostatniego nalotu smoków w Roku Smoka, a ja... ahem... właśnie opuszczałem Wrota Zachodu... potajemnie. I wtedy to zobaczyłem, czarny smok Xuntlarmerphyn, przecinający gwałtownie nocne niebo. Więc strzeliłem w niego strzałą albo dwoma, ale był zbyt wysoko i zbyt szybki. Ale, jeśli twój fart cię nie opuści, prędzej czy później natkniemy się na jakiegoś.~
@477  = ~Nie mogę jej opowiedzieć właściwie na poczekaniu, skarbie. Me serce skupi się na śpiewie i stracę kontakt z całym światem. Kula ognia może wybuchnąć mi pod stopami, a ja nie zauważę tego, póki nie stanę w płomieniach.~
@478  = ~Poza tym, powinno się ją opowiedzieć w miejscu, w którym powstała - pod baldachimem Lasów Tethyru.~
@479  = ~A teraz wypatrujmy lepiej wrogów, którzy zaatakują nas za kilka minut.~
@480  = ~Tak naprawdę, opuściłem Lasy Tethyru ponieważ za dużo nasłuchałem się o elfim przeznaczeniu, chwalebnej przeszłości i złych ludziach. Myślałem, że to będzie wspaniała przygoda zobaczyć świat N'Tel'Quess.~
@481  = ~Naprawdę myślisz, że mógłbym cię zdradzić, <CHARNAME>? Ale sądząc po twym farcie, zawsze wpadamy na wrogów, kiedy najmniej się tego spodziewamy. Wyobrażam sobie, że prędzej czy później wpadniemy na jakiegoś szalejącego czerwonego smoka.~
@482  = ~Więc uważasz, że niebezpieczeństwo jest ekscytujące...  To ciekawe.~
@483  = ~Dlatego, że jest o wiele więcej xvartów, orków i goblinów niż smoków ... ale nie trać nadziei. Pewnego dnia spotkamy siejącego spustoszenie czerwonego smoka, jestem tego pewien, a wtedy me strzały zaśpiewają "Śmierć Smoka" dla ciebie.~
@484  = ~Wspaniale, widzę, że znajdziesz wspólny język z moją matką.~
@485  = ~W rzeczy samej, opuściłem Lasy Tethyru i rozmowy o elfim przeznaczeniu, chwalebnej przeszłości i złych ludziach. Myślałem, że to będzie wspaniała przygoda zobaczyć świat N'Tel'Quess. Nie mogłem wybrać sobie lepszego czasu, by stawić czoła ludzkiemu gniewowi.~
@486  = ~W tym czasie, rodzina królewska Tethyru rozpoczęła prześladowania Tel'Quessir.~
@487  = ~Król Errilam dał się zabić w wypadku podczas polowania. Niestety, polował z elfimi przyjaciółmi. To był wystarczający powód dla jego bratanka, by zacząć wycinać knieję i zabijać każdego elfa, który postawił stopę na ludzkiej ziemi.~
@488  = ~Przykro mi to słyszeć, Coranie. To musiał być dla ciebie ciężki okres.~
@489  = ~Czy to wtedy nabyłeś swe umiejętności złodziejskie?~
@490  = ~Cóż, jeśli mam być szczera, nudzisz mnie, Coranie.~
@491  = ~Tak... tak, oczywiście, zabawa i heca. To był jeden wielki kawał, kiedy Alemander wydał rozkaz, by wycinać drzewa Lasu Tethyr i zabijać każdego elfa na ludzkiej ziemi.~
@492  = ~Skarbie... wiesz, że to nie jest obraźliwe określenie, prawda? Oznacza tylko istoty, które nie są fizycznie i duchowo związani ze sobą i ze Splotem, w przeciwieństwie do Tel'Quessir... Skarbie?~
@493  = ~Tam gdzie reszta samców innych ras - nienarodzeni. A nawet gdyby za pomocą czarów to było możliwe, nie chciałbym żyć w takim świecie.~
@494  = ~Przeżyłem, ma zacna przyjaciółko. Ale... dzięki za troskę.~
@495  = ~Ach, złodziejem nie można zostać, skarbie, trzeba się nim urodzić. Jednakże, wtedy sporo uciekałem i ukrywałem się, a kupowanie było raczej niemożliwe, więc...~
@496  = ~(uśmiecha się) Skarbie, musi istnieć kobieta, która potrafi oprzeć się pokusie odgarnięcia włosów z oczu mężczyzny. Nie możesz się od tego powstrzymać. Jest w tym coś fatalistycznego i przejmującego.~
@497  = ~(z uśmieszkiem) Nie jestem taka, Coranie. Możesz chodzić z włosami na oczach cały dzień. Tak na marginesie, grzywka wcale ci nie pasuje.~
@498  = ~I ja jestem taką kobietą. (Odsuwasz zabłąkany kosmyk włosów i dostrzegasz małą bliznę na prawej skroni Corana.)~
@499  = ~To się nazywa matczyny instynkt, elfie. Lubisz, gdy ci się matkuje?~
@500  = ~(uśmiechasz się) Cokolwiek powiesz, przystojniaku. (Delikatnie zdmuchujesz zabłąkany kosmyk włosów i całujesz skroń Corana. Twe usta dotykają chropowatej blizny na jego gładkiej elfiej skórze. Na prawej skroni Corana dostrzegasz małą bliznę.)~
@501  = ~Jesteś wyjątkowa w każdym calu, ma miłości. (Wzdychając Coran odgarnia kosmyk włosów z przed swoich oczu, i dostrzegasz niewielką bliznę na jego prawej skroni.)~
@502  = ~O co chodzi z tą blizną? Zabrakło ci balsamu?~
@503  = ~Och, wydaje mi się, że obaliłam właśnie kolejny mit na temat elfów. No wiesz, jak to mówią: "leczyć niczym elf?"~
@504  = ~Na twojej skroni jest coś, co wygląda jak stara blizna, Coranie. Byłeś tak poważnie ranny, moje biedactwo, że uzdrowiciel ją przegapił?~
@505  = ~(Potrząsasz głową z dezaprobatą.) Kto ją leczył, wiedźma koboldów? Nie wiem, czy uda mi się TERAZ coś z nią zrobić, ale gdybym była tam z tobą, zapomniałbyś w ogóle o tym zadrapaniu!~
@506  = ~Chodźmy, Coranie, zanim usłyszymy dwuznaczne dowcipy na nasz temat ze strony członków drużyny.~
@507  = ~(Coran łapie twą rękę i całuje w dłoń.) Coś nie tak, radości mego serca?~
@508  = ~Ty, moją matką? Ach, nie. Wówczas byłoby niestosowne śnić o tobie stojącej nago w sadzawce pełnej księżycowego światła. (Wzdychając Coran odgarnia kosmyk włosów z przed swoich oczu, i dostrzegasz niewielką bliznę na jego prawej skroni.)~
@509  = ~(Coran błyskawicznie obejmuje cię w talii i przytula swój policzek do twojego.) Coś nie tak, ma ciepła bryzo?~
@510  = ~(dotyka delikatnie blizny) Nie... chciałem, by się nie zagoiła. To długa historia, <CHARNAME>.~
@511  = ~Chciałabym ją usłyszeć.~
@512  = ~(śmiejesz się) Niech zgadnę. Kobieta wpędziła cię w tarapaty?~
@513  = ~Moja strata, że nie mamy czasu na długie opowieści. Ruszajmy, albo przyjdzie nam wysłuchiwać niekończącej się kaskady dwuznacznych żartów.~
@514  = ~Skróć ją, z chęcią posłucham.~
@515  = ~Właściwie to niektóre z nich są całkiem niezłe. Ten o mieczach i sztyletach schowanych pod płaszczem, na przykład... ale skarbie, nie trzeba być paladynem, by dzierżyć wielki miecz.~
@516  = ~Zdarzyło się to zaraz po tym, jak opuściłem las Tethyru, by zobaczyć szeroki świat. Niestety, akurat gdy wkroczyłem na ziemie ludzi, król Errilam zginął podczas polowania ze swoimi elfimi przyjaciółmi, i jego następca uznał, że to wystarczający powód, by rozpocząć represje mego ludu.~
@517  = ~Nie było innego wyjścia, tylko uciec w cień. W Podmroku nikt cię nie prosi o zdjęcie kaptura handlując z tobą.~
@518  = ~Więęęc... Czyżby ktoś cię zdradził i musiałeś się ratować jeżącą włos na głowie ucieczką z elfią panną, będącą uosobieniem piękna i cnót wszelakich, na dodatek należącą do rodziny królewskiej?~
@519  = ~Tak, to prawda.~
@520  = ~Eee, Coran, to brzmi jak jedna z tych nudnych opowieści o ludziach w opresji. Skróć ją.~
@521  = ~Przepraszam, Coranie... Eee... Pora iść!~
@522  = ~Nie. Kobieta uratowała mnie od śmierci.~
@523  = ~Zraniłem się, próbując wkraść się do domu pewnego kupca. Jego żona jednak zlitowała się nade mną i wyleczyła mnie, zamiast oddać w ręce sprawiedliwości. Pozostała wierna swemu wiecznie nieobecnemu i okrutnemu mężowi, pomimo mego zapału do niej. Więc zachowałem tę bliznę na pamiątkę, że są rzeczy, które kobiety cenią bardziej niż namiętność.~
@524  = ~I mężczyźni... mężczyźni pewnie też.~
@525  = ~Eee. Nie mów mi, że wtedy zakochałeś się po raz pierwszy.~
@526  = ~Dobra opowieść. I krótka. Pora ruszać!~
@527  = ~Nie, nigdy nie byłem tak blisko królowej Ellesime.~
@528  = ~Skłamałbym mówiąc, że nie podobało mi się prowadzenie niebezpiecznego życia... ale wracając do blizny.~
@529  = ~Pewnej nocy włamałem się do domu jednego kupca i miałem zamiar otworzyć kufer. Zamek nie wydawał się zbyt skomplikowany, ale kiedy otworzyłem wieko, dwie macki uderzyły mnie po twarzy, każda zatruta jadem. Ukuły mnie i straciłem kontrolę nad mięśniami, miotając się jak liść na wietrze.~
@530  = ~Fuj! Co na Dziewięć Piekieł to było? I jak to znalazło się w skrzyni?~
@531  = ~Paskudna pułapka...~
@532  = ~Więc?~
@533  = ~A więc chodźmy.~
@534  = ~Nie, skarbie... nie rozumiesz...~
@535  = ~(cicho) Sam sobie zadawałem to pytanie, skarbie.~
@536  = ~I? Czy miłość, obowiązek, wierność i poświęcenie są ważne?~
@537  = ~Cóż, przynajmniej zastanowiłeś się nim krzyknąłeś "NIE!"~
@538  = ~Racja. Podczas gdy będziesz zastanawiał się nad odpowiedzią, dołączmy może do reszty. Chyba że chcemy bez końca wysłuchiwać dwuznacznych dowcipów.~
@539  = ~Pierwszy raz byłem zakochany, gdy miałem ledwo trzydzieści lat, skarbie. Ruszajmy.~
@540  = ~Widocznie nie byłem tak dobrym złodziejem, jak to sobie wyobrażałem. To był biczokolec, zwierzątko, które kupcy z Tethyru i Amn często zamykają w skrzyniach ze skarbem, by strzegło je przez złodziejami.~
@541  = ~Interesujące. Cieszę się, że jesteśmy we Wrotach Baldura. Antidotum jest dość drogie w dzisiejszych czasach.~
@542  = ~To... OBURZAJĄCE! Jako złodziej protestuję przeciw takim nieludzkim praktykom!~
@543  = ~Co się wydarzyło potem?~
@544  = ~Narobiłem takiego hałasu, że pani domu zeszła na dół w towarzystwie kilku dziewek. Wstrętny elf złapany na gorącym uczynku... Gdyby wezwała straże, miałbym szczęście, jeśli straciłbym tylko rękę. Jednak nie wezwała. Zamiast tego, Belena zaopiekowała się mną i nie chciała słyszeć o moim odejściu póki, jak to ujęła, nie będę zdrowy i syty.~
@545  = ~Pewnie nie byłeś zbyt atrakcyjny jako młodzik?~
@546  = ~(śmiejesz się) Takie poświęcenie dla smukłego elfiego pięknisia.~
@547  = ~Wiedziałem, że kobieta jest w to zamieszana! Potrafię sobie wyobrazić jak to się skończyło. Chodźmy już.~
@548  = ~A blizna?~
@549  = ~(uśmiecha się zagadkowo) Nie tylko ty potrafisz rozgrywać pojedynek na niedopowiedzenia i milczenie, <CHARNAME>.~
@550  = ~A czy krzyknąłem?~
@551  = ~(parska) Belena nigdy nie widziała z bliska elfa.~
@552  = ~Dojdę do tego.~
@553  = ~Ja... zakochałem się w niej z całym swym młodzieńczym zapałem, <CHARNAME>. Wiedziałem, że ona również się we mnie zadurzyła, ale pozostała wierna swemu wiecznie nieobecnemu i okrutnemu mężowi, pomimo mego zapału do niej. Więc zachowałem tę bliznę na pamiątkę, że są rzeczy, które kobiety cenią bardziej niż namiętność.~
@554  = ~I mężczyźni... mężczyźni pewnie też.~
@555  = ~Najdroższa, niebiański łuk twe szyi aż prosi się bym go pocałował. (wzdycha) Niestety, to nie jest najlepsza pora. Hmmm... mówiłem ci jak ukradłem medalion z szyi Cattie-Brie Battlehammer?~
@556  = ~A kim jest ta Cattie-Brie Battlehammer? KOLEJNA stara znajoma?~
@557  = ~Okradłeś Cattie-Brie! Powinieneś się wstydzić. Może zwędziłeś także Błysk, co?~
@558  = ~Tak, i zabrałeś jej dziewictwo na dokładkę.~
@559  = ~Jak to zrobiłeś, spryciarzu?~
@560  = ~Na Złotą Różę, nie! Nie przepadam za... awanturniczkami. Cattie-Brie jest znaną poszukiwaczką przygód w drużynie Drizzta. Być może mnisi z Candlekeep nie są zainteresowani lokalnymi bohaterami, ale w Waterdeep byli dość sławni w czasach, kiedy tam mieszkałem. Walczyli z piratami, z tego co pamiętam. I dopiero co poznałem piękną adeptkę magii...~
@561  = ~Wiedziałam! Coran, znasz chociaż jedną opowieść, która nie kręci się dookoła żadnej kobiety?~
@562  = ~Czekaj! Wcale nie powiedziałam, że chcę usłyszeć twoją opowieść! Bo nie chcę!~
@563  = ~Ach... TA Cattie-Brie. Może zwędziłeś także Błysk, co?~
@564  = ~Kusiła mnie jego sława.~
@565  = ~Masz mnie za kolekcjonera antyków? Zostawię tę przyjemność Drizztowi.~
@566  = ~Zaczynając od początku...~
@567  = ~Znam. Tysiące takich, ale ta do nich nie należy.~
@568  = ~Zaczynając od początku, poznałem piękną adeptkę magii i powiedziała mi, że jest pewna rzecz, którą pragnęłaby posiadać, ale nie stać jej na nią.~
@569  = ~Nie muszę chyba mówić, że natychmiast pochwaliłem się, że mogę ją dla niej zdobyć. Ku memu zaskoczeniu, Allana chciała mały wisiorek Cattie-Brie. Mówiła, że wisiorek posiada pewne szczególne umagicznienie, które chciałaby przestudiować, ale Cattie-Brie nie chce go sprzedać. Znalazłem Cattie-Brie w małej gospodzie, do której, jak mówiła Allana, często zaglądali, i udało mi się nawiązać z nią rozmowę.~
@570  = ~Kontynuuj...~
@571  = ~Przykro mi, Coranie. Nie mam na to czasu.~
@572  = ~Och, wracam więc do podziwiania twego karku. (wzdycha)~
@573  = ~Wracając do sedna, poznałem piękną adeptkę magii i powiedziała mi, że jest pewna rzecz, którą pragnęłaby mieć, ale nie stać jej na nią.~
@574  = ~Nie muszę chyba mówić, że natychmiast pochwaliłem się, że mogę ją dla niej zdobyć. Ku memu zaskoczeniu, Allana chciała mały wisiorek Cattie-Brie. Mówiła, że wisiorek posiada pewne szczególne umagicznienie, które chciałaby przestudiować, ale Cattie-Brie nie chce go sprzedać. Znalazłem Cattie-Brie w małej gospodzie, do której, jak mówiła Allana, często zaglądali, i udało mi się nawiązać z nią rozmowę.~
@575  = ~Coranie, opowiedziałeś kiedyś historię, która nie kręci się dookoła żadnej kobiety? Pytam z ciekawości.~
@576  = ~Cóż... szczerze mówiąc, nie wiele ich było. Ale założę się, że spodoba ci się zakończenie tej opowiastki!~
@577  = ~Więc siedzimy sobie dyskutując o magicznym łuku Cattie - Taulmarilu. Jak zobaczyłem, że wypiła co najmniej dwa kufle browaru, spokojnie wspomniałem, że moim Zaklinaczem potrafię równie celnie strzelać jak ona. Ruda to ruda, zapaliła się jak raca i od razu zaproponowała, abym poparł swe słowa czynem.~
@578  = ~Taulmaril... mmm... fajnie.~
@579  = ~Nie dziwię się. Postąpiłabym tak samo na jej miejscu! Nie jesteś AŻ TAK atrakcyjny, wiesz?~
@580  = ~Eee... Coranie, mógłbyś to opowiedzieć komuś innemu? Znaczy się, jeśli koniecznie musisz to komuś opowiedzieć.~
@581  = ~Chyba żartujesz!~
@582  = ~Tak, cudowny łuk. Ale sam zrobiłem Zaklinacza i wiedziałem, że mam szansę przeciw Taulmarilowi. Długie łuki są bardziej celne, skarbie.~
@583  = ~Ale ty mnie lubisz! Odłóżmy na bok twe wątpliwe wyczucie dobrego smaku w stosunku do mężczyzn; wystrzeliliśmy trzy strzały, całkiem nieźle, a potem pochwaliłem się, że mógłbym zestrzelić złotą monetę z odległości trzystu kroków.~
@584  = ~Grzebiąc w kieszeniach zorientowała się, że jej sakiewka znikła. Myślała, że zostawiła ją w gospodzie. Ja również nie miałem przy sobie ani grosza.~
@585  = ~Zaproponowałem sprzączkę swego pasa, ale czy skromna kobieta mogłaby pozwolić, aby mężczyzna strzelał z opuszczonymi gatkami? Cattie-Brie dała mi swój wisiorek zanim w ogóle to zaproponowałem. Poprosiłem ją, by stała w miejscu, podczas gdy ja odliczałem kroki... i , z wisiorkiem w dłoni, zacząłem zmierzać w stronę pobliskiego gaju.~
@586  = ~Przy dwustu krokach zacząłem biec.~
@587  = ~Zapamiętać: zmienić swe gusta do mężczyzn. Później.~
@588  = ~Ty przebiegły lisie! Założę się, że byłeś też poza zasięgiem Taulmarila!~
@589  = ~Naprawdę nie powinnam śmiać się, że z kogoś zrobiono frajera, ale to jest zbyt zabawne! Straszne, ale zabawne!~
@590  = ~Co byś zrobił, gdyby sakiewka Cattie-Brie nie zaginęła? Co za szczęśliwy zbieg okoliczności!~
@591  = ~Coran, drań z ciebie, wiesz?~
@592  = ~Mogę... choć to było przeznaczone do twoich uszu.~
@593  = ~Nie. Przysięgam na Złotą Różę Hanali, to prawdziwa historia!~
@594  = ~Dużo, dużo później.~
@595  = ~(uśmiechając się) Mówiąc o gustach, ja miałem wówczas gorsze. Umagicznienie wisiorka było rzeczywiście dość specyficzne. Robił się cieplejszy w dotyku, gdy Drizzt znajdował się w pobliżu.~
@596  = ~Moja czarodziejka nigdy go nie badała. Potrzebowała go, by móc wyśledzić Drizzta, żyjąc w obłokach i wzdychając do niego niczym tuzin kapłanów Ilmatera. Wątpię, czy Allana w ogóle pamiętała me imię, jak tylko położyła swe łapy na tym przedmiocie.~
@597  = ~(wzrusza ramionami) Byłem taki ślepy!~
@598  = ~Też tak myślałem. Moja du... eee... biodro wciąż nosi bliznę, skarbie; troszkę źle obliczyłem zasięg tego jej łuku... to dobry łuk, ten Taulmaril, bardzo dobry.~
@599  = ~Och, jestem pewna, że twa czuła czarodziejka wynagrodziła ci to zadrapanie nocą pełną gorącej namiętności.~
@600  = ~Skończyłeś już? Mamy coś do zabicia.~
@601  = ~Wolałabym abyś jakoś podwędził Taulmarila, a nie jakiś głupi wisiorek. Cóż, może następnym razem.~
@602  = ~Jeśli cię to pocieszy, moja du... eee... biodro wciąż nosi bliznę; troszkę źle obliczyłem zasięg tego jej łuku... to dobry łuk, ten Taulmaril, bardzo dobry.~
@603  = ~(Z jakiś przyczyn uśmieszek samozadowolenia wykwitł na twarzy Corana.) Bardzo szczęśliwy zbieg okoliczności. Niestety, szczęście mnie prawie zupełnie opuściło – moja du... eee... biodro wciąż nosi bliznę, skarbie; troszkę źle obliczyłem zasięg tego jej łuku... to dobry łuk, ten Taulmaril, bardzo dobry.~
@604  = ~Wystrzeliliśmy trzy strzały, całkiem nieźle, a potem pochwaliłem się, że mógłbym zestrzelić złotą monetę z odległości trzystu kroków.~
@605  = ~Co byś zrobił, gdyby sakiewka Cattie-Brie nie zaginęła? Co za szczęśliwy zbieg okoliczności!~
@606  = ~Niestety, skarbie, to był jeden z tych przypadków, kiedy kradzież nie popłaca.~
@607  = ~Umagicznienie wisiorka było rzeczywiście dość specyficzne. Robił się cieplejszy w dotyku, gdy Drizzt znajdował się w pobliżu. Moja czarodziejka nigdy go nie badała. Potrzebowała go, by móc wyśledzić Drizzta, żyjąc w obłokach i wzdychając do niego niczym tuzin kapłanów Ilmatera. Wątpię, czy Allana w ogóle pamiętała me imię, jak tylko położyła swe łapy na tym przedmiocie.~
@608  = ~Ach, wracajmy więc do zabijania. Wskaż tylko cel, jaśnie pani.~
@609  = ~Nawet nie wiesz, jaką masz rację! POWINIENEM BYŁ ukraść łuk a nie jakiś okropny złoty medalik!~
@610  = ~Skarbie, odkąd opowiedziałem ci o mym niefarcie z lutnią, obawiam się, że twe serce nieco ochłodziło się w stosunku do mnie. Znalazłem sposób, by rozwiać twe wątpliwości i udowodnić me umiejętności...~
@611  = ~Coranie, nie obchodziłoby mnie, gdybyś nie potrafił rozróżnić lutni od fletu. Ale to, że opowiedziałeś MI o tym, jak szukałeś względów innej kobiety z takim zapałem, na pewno było nie na miejscu!~
@612  = ~Och, nie martw się. Wystarczy, że JEDNO z nas potrafi grać przyzwoitą muzykę.~
@613  = ~O czym ty mówisz? To była zabawna historia i zbliżyła cię do mnie! Nudziłabym się z kochankiem, który jest doskonały w każdym calu i z wszystkim potrafi się uporać!~
@614  = ~Więc, jak brzmi twój przebiegły plan?~
@615  = ~Skarbie, zazdrość o minione dni jest trucizną rozpuszczoną w dzisiejszym winie, by zniszczyć przyszłość. Zrozum, kiedyś kochałem ją, lecz teraz kocham ciebie.~
@616  = ~A pewnego dnia, ktoś szepczący ci do ucha będzie zazdrosny o mnie. Takie jest życie. A teraz, jaki jest twój przebiegły plan?~
@617  = ~Coranie, nie chcę rozmawiać o miłości. Przynajmniej nie z kimś, kto nie ma pojęcia o co w niej chodzi.~
@618  = ~Czasami, rozmawiając z tobą, przypomina mi się stare powiedzenie: "miłość i nienawiść dzieli ledwie krok".~
@619  = ~Oczywiście, ci przedstawiciele mego ludu którzy śpiewają, robią to a capella i tylko w elfich krajach. Jestem tylko złodziejem, a nie prawdziwym bardem, więc mogę rozradować twe serce śpiewając bez obawy, że wywołam nieznośną tęsknotę w twym sercu... Wydaje mi się dość zabawne, że mój lud przywiązuje taką wagę do zdania N'Tel'Quess' w tej kwestii, ale tradycja to tradycja.~
@620  = ~Być może to tajna broń twego ludu... kiedy wszystkie elfy wrócą na Evermeet, grupka elfich bardów pozostanie tutaj na jakiś czas, podróżując po tych krainach, śpiewając i wywołując w naszych sercach tęsknotę za wami. Wtedy my, biedni N'Tel'Quess, na zawsze będziemy tęsknić za szpiczastouchą rasą i jej dziedzictwem.~
@621  = ~Nie słyszałeś? Bardowie to nasza tajna broń. Kiedy nasz lud wróci na Evermeet, oni pozostaną tutaj na jakiś czas, podróżując po tych krainach, śpiewając i wywołując tęsknotę w sercach biednych N'Tel'Quess. Dlatego przeznaczone jest im na zawsze tęsknić za naszą rasą i dziedzictwem.~
@622  = ~Słyszałam wcześniej twój śpiew. Jest wystarczająco przyjemny, Coranie. Więc twój przebiegły plan to piosenka, która sprawi, że ma dusza owinie się ciasno a potem rozpadnie się, drżąca i delikatna?~
@623  = ~Och, przestań paplać i śpiewaj!~
@624  = ~Coranie, nie jestem w nastroju do muzyki. Dobranoc.~
@625  = ~Jesteś diamentem pośród szklanych paciorków, <CHARNAME>. Ale chciałbym przywrócić ci wiarę w moje możliwości jako grajka, oferując ci balladę... i sugestię.~
@626  = ~Chciałbym przywrócić ci wiarę w moje możliwości jako grajka, oferując ci balladę... i sugestię.~
@627  = ~W takim razie nigdy nie będziesz z nikim rozmawiała o miłości, serce mego serca.~
@628  = ~Powiedzonka to zakurzona spuścizna po naszych przodkach. Po co w ogóle nad nią się schylamy? Rozsądź sama, skarbie, ale jeśli pytasz mnie o zdanie, między oboma uczuciami jest wielka różnica.~
@629  = ~Ach, nigdy nie chciałem, aby ktoś za mną tęsknił, gdy odejdę. Tęsknota jest... taka szara, jak jakaś mgła. Proszę, nigdy za mną nie tęsknij, skarbie.~
@630  = ~Oczywiście, nie będę, głuptasie. Ktoś inny będzie mi szeptał czułe bzdury do ucha.~
@631  = ~Nie mogę tego obiecać.~
@632  = ~Coranie... (wzdychasz) zaśpiewaj mi swoją piosenkę, elfie.~
@633  = ~Tak, ma zacna pani. Tak, wydaje mi się, że ją nastroiłem. <CHARNAME>, pozwól mi zaśpiewać "Balladę o Córce Króla Morskich Elfów".~
@634  = ~Och... wyglądasz o wiele zbyt poważnie, luba. Muszę wreszcie doprowadzić tę cholerną lutnię do użyteczności. Tak, wydaje mi się, że ją nastroiłem. <CHARNAME>, pozwól mi zaśpiewać "Balladę o Córce Króla Morskich Elfów".~
@635  = ~Może tak będzie najlepiej. (Uderza kilka strun; efekt rozdziera serce.) Dobranoc, skarbie.~
@636  = ~Cieszę się, że szanujesz mą prośbę. (Kłania się i kpiąco uderza kilka strun, efekt rozdziera serce.) Dobranoc, skarbie.~
@637  = ~Czekaj! A co z tą piosenką, którą miałeś dla mnie wykonać?~
@638  = ~To przecież chciałeś usłyszeć, prawda?~
@639  = ~Dobranoc, skarbie. Śpij dobrze... i do zobaczenia w snach. (Nachylasz się do Corana, by pocałować go w policzek.)~
@640  = ~Tak. Oczywiście.~
@641  = ~(wzdycha) Wiesz, że będę o tobie śnił. Bogowie miejcie litość. Kobieto, nie wiem czy jesteś tak bystra, czy tak naiwna?~
@642  = ~Piosenka? Och, tak, piosenka! Wreszcie mogę doprowadzić tę cholerną lutnię do użyteczności. Tak, wydaje mi się, że ją nastroiłem. <CHARNAME>, pozwól mi zaśpiewać "Balladę o Córce Króla Morskich Elfów".~
@643  = ~Pewnego dnia na Morzu Smoczym, 
Pewien Rybak kiepski fart miał
"Me sieci puste", wszem wobec głosił,
Trapiąc się głosem swym grzmiał.
Tylko jedna zdobycz była mu dana,
Nie był to ni kalmar ni makrela
To piękna, w wodorosty odziana,
Córka Morskich Elfów Króla.~
@644  = ~Król raczył dać mu słowo takie-
"Trzy życzenia spełnię twe
Za wolność mojej córki krasej
Za jej honor i za żywot jej".
Rybak życzył sobie pełnych sieci,
Zapragnął pereł co nie pomieści w dłoni
Diamentów tyle, co do skrzyni naleci
Prosto z Pana Morskich Elfów skroni.~
@645  = ~Życzenia te Król spełnił wnet
Elfi król dotrzymał słowo dane
"Nie jestem głupcem" – rybak rzekł,
To był posag, mój zacny Panie.
Wyciągnę na brzeg twą córkę krasą,
Lazurowy brzeg Morza Smoczego,
I wnet poślubię pannę z klasą
Piękną córkę Króla zacnego...~
@646  = ~Morski król zaniósł się śmiechem:
"Tyś głupcem największym wśród głupców jest,
Gdyż zyskałeś miłość córki królewskiej,
Lecz serce swe stracisz niebawem, wnet.
Pamiętaj, Człowiecze, że elfa kochanie,
Wszelki inne pragnienia niechybnie zaćmi.
Prosiłeś o ożenek, niech będzie ci dane,
Będzie twą żoną po kres twych dni."~
@647  = ~(Coran dotyka twej dłoni.) Pamiętaj, skarbie, że gdy na ciebie spojrzałem, miałem tylko jedno życzenie. Dobranoc.~
@648  = ~Jestem chory z miłości, <CHARNAME>. Powinienem być mądrzejszy; nie powinienem pozwolić, by choroba opanowała mnie całego, ale zbyt dobrze rozpoznaję jej symptomy. Odwracasz wzrok - ja smucę się, uśmiechasz się z czegoś, co powiedziałem - i jestem zachwycony ponad miarę. Pragnę mówić ci w kółko i na okrągło jak bardzo cię kocham i jak bardzo pożądam.~
@649  = ~Jednak wciąż słyszę "nie" z twoich ust.~
@650  = ~Pomyślałem sobie życzenie, które tylko ty możesz spełnić – pragnę nocy pełnej namiętności. Co powiesz na wymianę życzeń? Będąc mężczyzną honoru, twe życzenie spełnię jako pierwsze. Mam tylko nadzieję, że życzysz sobie czegoś, co jestem w stanie spełnić póki noc jest młoda.~
@651  = ~Nocy ze mną nie da się kupić ani przehandlować, elfie.~
@652  = ~Na szczęście, możesz spełnić me życzenie wypełniając swoje... zostańmy kochankami tej nocy... eee... Czy wszyscy śpią?~
@653  = ~Na szczęście, możesz spełnić me życzenie wypełniając swoje... zostańmy kochankami tej nocy... eee... Czy wszyscy śpią?~
@654  = ~Księżyc z nieba wystarczy. Ofiaruj mi go, Coranie, a będę twoja.~
@655  = ~Jednak pozwoliłaś mi być ze sobą tylko raz... Mam zawroty głowy, gdy wspominam miłość z tobą.~
@656  = ~Pomyślałem sobie życzenie, które tylko ty możesz spełnić – pragnę nocy pełnej namiętności. Co powiesz na wymianę życzeń? Będąc mężczyzną honoru, twe życzenie spełnię jako pierwsze. Mam tylko nadzieję, że życzysz sobie czegoś, co jestem w stanie spełnić póki noc jest młoda.~
@657  = ~Na szczęście, możesz spełnić me życzenie wypełniając swoje... zostańmy kochankami tej nocy... eee... Czy wszyscy śpią?~
@658  = ~Więc pewnie chcesz, abym ją skradł! O-la-la, nie podejrzewałem, że lubisz tego typu zabawy! W porządku. Idź teraz spać, skarbie, a pewnej nocy ukradnę konia, przygalopuję na nim, zwiążę cię, i razem znikniemy w mroku nocy!~
@659  = ~Idiota!~
@660  = ~Uroczo. Wiesz co? Daj mi księżyc z nieba, a będę cię kochała tak namiętnie, że blask słońca będzie ci się wydawał szary.~
@661  = ~(śmiejesz się) Poderżnę ci gardło, jeśli spróbujesz czegoś takiego!~
@662  = ~A co powiesz na to, byśmy odgalopowali teraz... (rumienisz się) bez koni, jeśli mnie rozumiesz. Eee... czy wszyscy śpią?~
@663  = ~A co powiesz na to, byśmy odgalopowali teraz... (rumienisz się) bez koni, jeśli mnie rozumiesz. Eee... czy wszyscy śpią?~
@664  = ~(Chór znajomych głosów odpowiada: "TAK!" i bezładny śmiech wypełnia powietrze.)~
@665  = ~Daj mi swoją dłoń, <CHARNAME>... wstań... dobrze, dobrze. A teraz, W NOGI!~
@666  = ~Mówisz poważnie - och, na Ogień Piekielny! Nie tak szybko, nie jestem... zwinnym el...~
@667  = ~Bieg pod gwiazdami z ciepłym wiatrem pieszczącym nasze twarze... czegóż więcej pragnąć?~
@668  = ~Jesteś szalony, przysięgam że tak! Co powiemy reszcie, gdy wrócimy jutro rano?~
@669  = ~Nie BIEGNĘ z tobą!~
@670  = ~Księżyc z nieba... ten, tam?~
@671  = ~Ale blask słońca i tak wydaje mi się szary w porównaniu do twych rumieńców... a więc chcesz księżyc. Z nieba. Ten, tam?~
@672  = ~Taki okrągły, blady? Jesteś pewna, że nie chodzi ci o uroczy naszyjnik z kamieniem księżycowym?~
@673  = ~Wiesz co? Nie potrzebuję niczego. Ja... widzę jak bardzo mnie kochasz, i... chcę byśmy dziś w nocy zostali kochankami... eee... czy wszyscy śpią?~
@674  = ~Wiesz co? Nie potrzebuję niczego. Ja... widzę jak bardzo mnie kochasz, i... chcę byśmy dziś w nocy zostali kochankami... eee... czy wszyscy śpią?~
@675  = ~Tak, Coranie, ten księżyc. Dobranoc.~
@676  = ~Naszyjnik... tak, niech to będzie naszyjnik z jasnymi kamieniami księżycowymi... z szafirowymi gwiazdami... i emaliowanymi chmurami... wysadzanymi diamentami... Coranie, nie masz aktualnie przy sobie czegoś takiego, prawda?~
@677  = ~Urodziłeś się idiotą, czy tylko takiego udajesz?~
@678  = ~Nie lubisz koni? Może być orzeł... ale musiałabyś poczekać, aż udam się do Evereski i z powrotem. W Everesce mają najlepsze orły.~
@679  = ~Nie, nie chodzi mi o konie. Nie pasuje mi ta część, w której "<CHARNAME> zostaje porwana przez Corana".~
@680  = ~Ja... mam życzenie. Nic trudnego dla mężczyzny, który przechwala się, że może ukraść jednego z orłów patrolujących Evereskę. Daj mi księżyc z nieba, a będę cię kochała tak namiętnie, że blask słońca będzie ci się wydawał szary.~
@681  = ~Myślę po prostu, że jesteś idiotą.~
@682  = ~Jasne, przyprowadź orła. Mogę poczekać.~
@683  = ~(wzdycha) Pozwól, że coś ci powiem, <CHARNAME>. Masz bardzo dziwne poczucie humoru. Dość niebezpieczne i mało śmieszne.~
@684  = ~Nie ma potrzeby uciekać dalej, a'maelamin. Przed ciekawskim spojrzeniem, ani przed własnym sercem... Proszę... trawa w tym miejscu jest jak jedwab, a cisza wokoło sprawi, że usłyszymy każde westchnięcie, każdą pieszczotę i każde-~
@685  = ~Tula sinome, Coran. Czy... dobrze? Chciałam powiedzieć "chodź do mnie" po elficku... eee, mam nadzieję, że nie poprosiłam cię byś nalał zupę albo coś.~
@686  = ~Więc wzdychajmy, oddajmy się pieszczotom i nasłuchujmy - skończył się czas na słowa.~
@687  = ~Nie wiem, co za szaleństwo mnie opętało. Wracam do obozu. Zostań tu, jeśli chcesz.~
@688  = ~Mężczyzna... i kobieta mogą pragnąć wielu rzeczy bardziej niż wspólnej ucieczki w noc. Ja... mogę ci pokazać... A'maelamin, trawa w tym miejscu jest jak jedwab, a cisza wokoło sprawi, że usłyszymy każde westchnięcie, każdą pieszczotę i każde-~
@689  = ~Ed' i'ear ar' elenea! Dina ar' tula sinome, Coran. (Na morze i gwiazdy! Zamilcz i chodź do mnie, Coranie.)~
@690  = ~Czy to ma teraz znaczenie? Niech każdy odpowie sam sobie. Teraz i tutaj... trawa jest jak jedwab, a cisza wokoło sprawi, że usłyszymy każde westchnięcie, każdą pieszczotę i każde-~
@691  = ~Będę potrzebował trochę czasu, by coś wymyślić... och, czekaj! Stój gdzie stoisz... Zaraz wracam!~
@692  = ~(Coran ucieka poczym wraca z czymś co wygląda jak kubeł ociekający wodą.)~
@693  = ~Proszę, spójrz do środka - przyniosłem ci księżyc i trzy gwiazdy na dokładkę.~
@694  = ~(Pojemnik przyniesiony przez Corana jest pełen wody, i odbija się w nim kawałem nieba... w tym i księżyc.)~
@695  = ~(Zabierasz go Coranowi i wylewasz wodę.) Gdzie on jest? Nie widzę go. Oszukałeś mnie, złodzieju.~
@696  = ~Na bogów, Coranie... przyniosłeś mi księżyc z nieba. Kochasz mnie, prawda? Ja... chcę byśmy dziś w nocy zostali kochankami... eee... czy wszyscy śpią?~
@697  = ~Na bogów, Coranie... przyniosłeś mi księżyc z nieba. Kochasz mnie, prawda? Ja... chcę byśmy dziś w nocy zostali kochankami... eee... czy wszyscy śpią?~
@698  = ~Nie przypominam sobie, bym prosiła również o gwiazdy. Gdy już będziesz miał sam księżyc-~
@699  = ~Czy to... mój hełm? Zardzewieje! Wylej to natychmiast!~
@700  = ~O jej... to... to... hełm pełen wody, w której odbija się księżyc. Lepiej osuszmy go nim zardzewieje. W przeciwnym wypadku właściciel mógłby jutro nie być zbyt zadowolony.~
@701  = ~Właściwie, to mam... Zobacz, to są kamienie księżycowe i małe chmurki pokryte diamentowym pyłem, i szafirowe gwiazdy, dokładnie jak chciałaś... pozwól go zapiąć na twej szyi - pięknie!~
@702  = ~Coranie, Coranie... nie wiem co powiedzieć... za wyjątkiem: kocham cię i chcę, abyśmy dziś w nocy zostali kochankami... eee... czy wszyscy śpią?~
@703  = ~Ładna błyskotka. Ale kto powiedział, że muszę dotrzymać słowa?~
@704  = ~Nie zabieraj swych rąk, Coranie... Trzymaj je blisko mnie i - och, czy ktoś... zachichotał?~
@705  = ~Ładna błyskotka. Ale kto powiedział, że muszę dotrzymać słowa?~
@706  = ~Zrozumiałem. Żadnych koni, żadnych orłów, żadnego porywania - ani dziś, ani kiedykolwiek.~
@707  = ~Cóż, pójdę więc. Oczywiście będę potrzebował swego sprzętu, droga jest długa i trudna. Spodziewaj się dostrzec mnie za kilka miesięcy na grzbiecie orła. (całuje cię) Do widzenia.~
@708  = ~Doskonale. (Coran szepcze jakieś niezrozumiałe słowa po elficku i kładzie cię na łożu z trawy, opadłych liści i dzikich kwiatów. Z tego co rozumiesz mówi coś o zupie... albo winie... albo miłości.)~
@709  = ~Westchnienia to niewypowiedzialne słowa, skarbie, i nauczę cię wszystkich, jakie mężczyzna może przekazać kobiecie. (Coran kładzie cię na łożu z trawy, opadłych liści i dzikich kwiatów.)~
@710  = ~Szaleństwo?!~
@711  = ~(Bez słowa, Coran kładzie cię na łożu z trawy, opadłych liści i dzikich kwiatów.)~
@712  = ~Nie widzisz? W takim razie jesteś ślepa, <CHARNAME>.~
@713  = ~Mogłem poczekać aż chmury zakryją gwiazdy... ale nie chciałem. Jestem zmęczony, <CHARNAME>. Dobranoc.~
@714  = ~Rzeczywiście. Jeśli mnie nie kochasz to ani księżyc, ani naszyjnik, ani pałac cię nie zadowoli.~
@715  = ~Przyniosłem jej księżyc i gwiazdy a ona martwi się o rdzę!~
@716  = ~(wzdycha) Kobiety...~
@717  = ~Tak, martwię się. Stan naszego rynsztunku jest dla mnie bardzo ważny. Nasze życie od niego zależy.~
@718  = ~Przepraszam... Głupio mi i mówię bzdury. Przyniosłeś mi księżyc z nieba. Kochasz mnie, prawda? Ja... chcę byśmy dziś w nocy zostali kochankami... eee... czy wszyscy śpią?~
@719  = ~Tak, widzę. Zastanawiam się, które miejsce zajmuję na liście twych priorytetów? Dziesiąte? Dwudzieste? Och, nie kłopocz się z odpowiedzią.~
@720  = ~(Budzisz się w objęciach Corana. Elf obejmuje dłońmi twe piersi jak mężczyzna, który miał okazję pieścić wiele kobiet, i odzywa się zamyślony:) Urodziłem się z dala od oceanów, mimo to kocham je równie mocno, jak potężne lasy czy ogromne góry. Być może nawet bardziej, ze względu na uczucie wolności... To paradoksalne, ponieważ jeśli nie jesteś stworzeniem morskim, rybą albo wodorostem, powinien krępować cię ten śmiertelny ogrom wody.~
@721  = ~Hmm... ostatnio, gdy patrzyłam w lustro, nie widziałam ryby, ani wodnego elfa, ani wodorostu. Być może moja rasa również jest nieskrępowana wobec oceanu...~
@722  = ~Hmm... ostatnio, gdy patrzyłam w lustro, nie widziałam ryby, ani wodnego elfa, ani wodorostu. Być może moja rasa również jest nieskrępowana wobec oceanu...~
@723  = ~Jest lodowaty, zielony, słony i falisty. (wzruszasz ramionami) I tak, jest okropnie duży. Co z tego?~
@724  = ~Często wsłuchiwałam się w odgłos morza za wysokimi murami Candlekeep i marzyłam o wyprawie morskiej pod białymi żaglami, w siną dal.~
@725  = ~(uśmiechasz się) To osobliwe, to prawda.~
@726  = ~(szczerzysz się) Z łatwością mogę z ciebie zrobić morskiego elfa! Umiesz pływać?~
@727  = ~Bogowie miejcie litość, dlaczego mówisz o oceanie, Coranie?!~
@728  = ~Nie jesteś przeciętna, w twoich żyłach płynie boska krew, i wątpię, aby cokolwiek mogło poskromić twego ducha. Ostatnio sobie pomyślałem, że jest jeszcze jedna rzecz, która działa na mnie równie ambiwalentnie jak ocean.~
@729  = ~I co to za rzecz?~
@730  = ~Nie chcę wysłuchiwać twych refleksji.~
@731  = ~(zamyślona) Ja również.~
@732  = ~Kochanie, nic nie jest w stanie poskromić twego ducha. Ostatnio sobie pomyślałem, że jest jeszcze jedna rzecz, która działa na mnie równie ambiwalentnie jak ocean.~
@733  = ~W zielonym ci do twarzy.~
@734  = ~Tak, i mam pofalowane włosy. Sugerujesz, że przypominam ci ocean? Że ogromna, hałaśliwa i łzawa ze mnie baba?~
@735  = ~(uśmiechasz się, zadowolona)~
@736  = ~Tak pięknej kobiecie, jak ja, we wszystkim do twarzy.~
@737  = ~Uciekałaś przed czymś, kochanie? A może przed kimś?~
@738  = ~Nie uciekałam. Wybiegałam naprzeciw swemu przeznaczeniu. Teraz, gdy znam przepowiednię, rozumiem, że me sny były zapowiedzią większych rzeczy, które mają nadejść.~
@739  = ~Przed sobą. Czułam się... obca w Candlekeep; sierota, samotna i zawsze zimna. Ale dlaczego miałbyś wysłuchiwać mych żalów? Kochasz radosne kobiety, Coranie.~
@740  = ~Chciałam uciec, ponieważ wiedziałam, że w Candlekeep rzeczy takie jak życie, przygody i miłość występują jedynie jako zapiski na pożółkłych pergaminach. Oddałabym trzy życia jako mnich w Candlekeep za jedno życie poszukiwacza przygód. Dlatego marzyłam o ucieczce.~
@741  = ~Potrzebą młodości jest łamanie więzów dziecięcych wspomnień. Te sny po prostu oznaczały, że dorosłam.~
@742  = ~Być może bardziej osobliwe jest to, że jest jeszcze jedna rzecz, która działa na mnie równie ambiwalentnie jak ocean.~
@743  = ~Są jeziora w Lasach Tethyru i strumienie wystarczająco szerokie, by nazwać je rzekami. Potrafię pływać, skarbie, ale błagam cię, nie wpychaj mnie do rzeki tak daleko na północy. Kichanie i kaszel nie poprawia koncentracji przy strzelaniu z łuku.~
@744  = ~(zdziwiona) Jak odgadłeś moje zamiary?~
@745  = ~(chichoczesz) Widzę, że w twych żyłach pulsuje woda, a nie krew, ale czegoż spodziewać się po południowcu. Nie przyłączyłam cię do drużyny jako mięczaka, który boi zanurzyć się w oceanie.~
@746  = ~Rzeczywiście, nie mogę pozwolić, by mój łucznik zachorował na grypę.~
@747  = ~Jeśli przeze mnie zachorowałbyś, opiekowałabym się tobą, Coranie.~
@748  = ~Ponieważ zdałem sobie sprawę, że jest jeszcze jedna rzecz, która działa na mnie równie ambiwalentnie jak ocean.~
@749  = ~Moja miłość do ciebie. Gdy zaglądam w głąb mego serca, nie widzę drugiego brzegu.~
@750  = ~Oczywiście. Więc pozwól, że dam ci coś, co cię na pewno zainteresuje.~
@751  = ~Nie, moja miłość do ciebie jest podobna do oceanu. Gdy zaglądam w głąb mego serca, nie widzę drugiego brzegu.~
@752  = ~To mnie przeraża, ale również podnieca. Wciąż dostrzegam piękno, wdzięk, intelekt i urok w innych kobietach, ale żadna z nich nie wydaje mi się już równie atrakcyjna, jak niegdyś. Mój punkt widzenia ciebie i "innych kobiet" jest zupełnie... nowy.~
@753  = ~(kaszlesz) To nie jest najlepsza pora, by rozmawiać o równie intymnych sprawach. Wszyscy już wstali. Zostawmy tę rozmowę do wieczora.~
@754  = ~Urok nowości trwa tylko chwilę, Coranie. Wkrótce powrócisz do starych zwyczajów, a ja będę musiała pilnować cię przy każdej mijanej spódniczce. (wzdychasz)~
@755  = ~Miejmy nadzieję, że ta szczęśliwa choroba będzie trwała.~
@756  = ~(Patrzysz na Corana szeroko otwartymi oczami.)~
@757  = ~Moja miłość do ciebie jest jak ten ocean, gdy zaglądam w głąb mego serca, nie widzę drugiego brzegu. To pewna... nowość; straszna, choć podniecająca.~
@758  = ~Jesteś cudowna, skarbie. Ostatnio zauważyłem, że jesteś ty, i są "inne kobiety". Wciąż dostrzegam piękno, wdzięk, intelekt i urok w innych kobietach, ale żadna z tych cech nie wydaje mi się już równie atrakcyjna... w innych kobietach.~
@759  = ~Większych rzeczy? Nie znam nic większego niż to, co do ciebie czuję.~
@760  = ~Nie, nie kocham radosnych kobiet, skarbie. Kocham ciebie. Wciąż dostrzegam piękno, wdzięk, intelekt i urok w innych kobietach, ale żadna z tych cech nie wydaje mi się już równie atrakcyjna... w innych kobietach.~
@761  = ~Rozumiem... (marzycielsko) Robiłem tak dawniej - wskoczyłem na pierwszy statek wypływający z portu Waterdeep. Tak trafiłem do Wrót Baldura. <CHARNAME>... Ja... myślałem ostatnio o zrobieniu czegoś podobnego, gdy zdałem sobie sprawę o naszej jedności i mej miłości do ciebie.~
@762  = ~Więc co tu jeszcze robisz?~
@763  = ~Słyszałam o ludziach, którzy robią tak, gdy ich serce jest złamane... i mówią, że czas leczy rany, ale w naszym przypadku... Coranie, uraziłam cię, że chcesz uciec?~
@764  = ~(cicho) Nie przywiązałam twego serca do mojego, Coran. Odejdź kiedy tylko chcesz, lub zostań, jako towarzysz broni.~
@765  = ~(śmieje się) Mały chochlik tańczył na dnie twych oczu. Poza tym sam wrzuciłbym się do oceanu, gdybym był znudzony własnymi przemyśleniami i chciał zrobić sobie na złość.~
@766  = ~Tak naprawdę, dla twego uśmiechu mógłbym przepłynąć wpław Morze Ruchomego Lodu... chyba dostaję bzika. Widzisz, ostatnio zauważyłem, że jesteś ty, i są "inne kobiety". Wciąż dostrzegam piękno, wdzięk, intelekt i urok w innych kobietach, ale żadna z tych cech nie wydaje mi się już równie atrakcyjna... w innych kobietach.~
@767  = ~Wiem, moja uzdrowicielko. Choć gdy jestem blisko ciebie czuję ból. Widzisz, ostatnio zauważyłem, że jesteś ty, i są "inne kobiety". Wciąż dostrzegam piękno, wdzięk, intelekt i urok w innych kobietach, ale żadna z tych cech nie wydaje mi się już równie atrakcyjna... w innych kobietach.~
@768  = ~Tak, ale nie chcę z tego robić tajemnicy! Kocham cię, i jestem gotów krzyczeć to ze szczytów gór!~
@769  = ~(wzdycha) Albo i nie.~
@770  = ~To dość ekscytujące i niebezpieczne kłaść wszystko na jedną kartę. Chyba mi się to podoba.~
@771  = ~Na Hanali Celanil, <CHARNAME>, nie mam ci nic więcej do powiedzenia... nawet gdyby było COKOLWIEK do dodania.~
@772  = ~Doskwiera nam to samo! Gdy zaglądam w głąb mego serca, nie widzę drugiego brzegu.~
@773  = ~Rozumiem... w moim przypadku jest nią miłość do ciebie. Gdy zaglądam w głąb mego serca, nie widzę drugiego brzegu.~
@774  = ~Nie mogę wyobrazić sobie rozłąki z tobą.~
@775  = ~Nie złamałaś mojego serca, ty je zmieniłaś.~
@776  = ~Ostatnio zauważyłem, że jesteś ty, i są "inne kobiety". Wciąż dostrzegam piękno, wdzięk, intelekt i urok kobiet, ale żadna z tych cech nie wydaje mi się już równie atrakcyjna... w innych kobietach. Moja miłość do ciebie jest jak ten ocean, gdy zaglądam w głąb mego serca, nie widzę drugiego brzegu. To pewna... nowość; straszna, choć podniecająca.~
@777  = ~(kaszlesz) To nie jest najlepsza pora, by rozmawiać o równie intymnych sprawach. Wszyscy już wstali. Zostawmy tę rozmowę do wieczora.~
@778  = ~Co nią jest, skarbie?~
@779  = ~Miłość.~
@780  = ~Śmierć Goriona. Na początku myślałam, że zginę w tym świecie bez jego wsparcia i rad. Ale przeżyłam i nauczyłam się nieskończenie więcej, niż gdyby mi towarzyszył. Więc jednocześnie straciłam swoją wolność, ale zyskałam zupełnie nową.~
@781  = ~Moje dziedzictwo... Z jednej strony, muszę być bardzo uważna przy każdej decyzji, jaką podejmuję, z drugiej strony - jestem pół-bogiem, a to oznacza, że mogę niemal wszystko.~
@782  = ~Doktryny mej wiary determinują ścieżki mego zachowania, ale jednocześnie sprawiają, że ma dusza szybuje powoli skąpana w błogosławieństwie.~
@783  = ~Me śluby wiążą mnie, ale tylko popełniając praworządne uczynki, nie bacząc na poświęcenie, znajduję wolność i szczęście.~
@784  = ~Kiedy byłam młoda, bałam się, że moje ciało nie osiągnie wystarczającej siły, zwinności i wytrzymałości, by sprostać postępowaniu narzuconemu mi przez mój umysł. Ale często moje ciało działa niezależnie od umysłu i wtedy czuję się cudownie.~
@785  = ~Splot, magiczna istota za którą podążam, ogranicza moją moc, ale jednocześnie wypełnia mnie radością.~
@786  = ~Kiedy gram muzykę innych ludzi, jestem ograniczona przez ich słowa i dźwięki, ale gdy przechodzą przeze mnie, zmieniają się... I moje uczucia czasem lepiej wyrażane są słowami wielkich mistrzów, niż moimi własnymi.~
@787  = ~Muszę strzec sekretu mego daru, gdyż jego pochodzenie jest tajemne, i choć to, czego nie rozumiemy, często budzi w nas strach, to nigdy nie czuję się bardziej wolna niż wtedy, gdy przechodzi przeze mnie ta magiczna energia.~
@788  = ~Miasta i wioski spowalniają mnie, i ciężko jest oddychać w tłumie, ale kobieta musi raz na jakiś czas wyjść gdzieś ze swoją paczką.~
@789  = ~O rety. Płomienna Pięść. Ci kolesie są dość upierdliwi, wiesz. Jednak wymknięcie się z ich rąk daje kobiecie poczucie wolności i brak przywiązania do powszechnego morale.~
@790  = ~Mój gniew odbiera mi zdolność myślenia i męczy mnie... jednak, gdybym nie uwalniała swej furii, byłabym jej więźniem.~
@791  = ~Życie zbója nie jest długie.~
@792  = ~I dlatego jest tak słodkie.~
@793  = ~Nawet elfa?~
@794  = ~Każdy poszukiwacz przygód ryzykuje przedwczesną śmiercią, Coranie.~
@795  = ~Użalanie się jest do ciebie niepodobne, Coran.~
@796  = ~Tak, i dlatego też myślałem, że nigdy nie obiecam się ustatkować, ma iskierko. Ani nie mógłbym obiecać wiecznej miłości, ani powrotu do domu po zakończeniu wyprawy.~
@797  = ~Nawet elfa. Ale chcę prowadzić życie pełne przygód i niebezpieczeństw, nawet jeśli nie dożyję, by opowiedzieć o nich znudzonym młodzieniaszkom za pięćset lat. Dlatego też myślałem, że nigdy nie obiecam się ustatkować, ma iskierko. Ani nie mógłbym obiecać wiecznej miłości, ani powrotu do domu po zakończeniu wyprawy.~
@798  = ~Tak. To nie taka zła rzecz, dzięki temu nie musimy martwić się o różnicę naszego wieku. I, będąc poszukiwaczami przygód, mamy całkiem sporą szansę za wspólną śmierć, niezależnie od tego, jak przeplatają się nici naszego życia.~
@799  = ~Ale chcę prowadzić życie pełne przygód i niebezpieczeństw, nawet jeśli nie dożyję, by opowiedzieć o nich znudzonym młodzieniaszkom za pięćset lat. (wzdycha)~
@800  = ~Myślałem, że nigdy nie obiecam się ustatkować, ma iskierko. Ani nie mógłbym obiecać wiecznej miłości, ani powrotu do domu po zakończeniu wyprawy.~
@801  = ~Nie użalam się, skarbie. Chcę prowadzić życie pełne przygód i niebezpieczeństw, nawet jeśli nie dożyję, by opowiedzieć o nich znudzonym młodzieniaszkom za pięćset lat. Dlatego myślałem, że nigdy nie obiecam się ustatkować, ma iskierko. Ani nie mógłbym obiecać wiecznej miłości, ani powrotu do domu po zakończeniu wyprawy.~
@802  = ~(Coran obejmuje dłońmi twe policzki.) Ale teraz brzmi to jak na pół zapomniane regułki gry, którą grałem jako chłopiec.~
@803  = ~Obietnice są po to, by je łamać, Coranie. Nigdy nie prosiłam o twe śluby.~
@804  = ~Dorośli grają w tę samą grę, tylko reguły są nieco inne.~
@805  = ~Więc ustal nowe zasady, godne mężczyzny.~
@806  = ~Coran, ta rozmowa przestaje mi się podobać. Proszę, zakończmy ją teraz.~
@807  = ~Och, nie! Wiem do czego zmierzasz! TY nie rzucisz mnie. To JA zrywam z tobą! To koniec. Skończyło się. Po sprawie.~
@808  = ~Wiem, a jednak chcę złożyć ślubowanie.~
@809  = ~Tylko jedno? Mam sobie wybrać któreś z twojej listy "nigdy tego nie zrobię"?~
@810  = ~Więc złóż je, ale wiedz, że nie będę wymagała od ciebie dotrzymania słowa.~
@811  = ~Myślę... Myślę, że lepiej usiądę.~
@812  = ~Nie chcę żadnych obietnic!~
@813  = ~(Obejmujesz ramieniem szyję Corana.) Więc obiecaj mi wieczną miłość, mój miły, i to, że nigdy się nie rozdzielimy.~
@814  = ~Wszystko się zmienia, <CHARNAME>. Chcę ci złożyć ślubowanie.~
@815  = ~(Obejmujesz ramieniem szyję Corana.) Więc obiecaj mi wieczną miłość, mój miły, i to, że nigdy się nie rozdzielimy.~
@816  = ~Mam zamiar zrobić tę jedną rzecz. Chcę ci złożyć ślubowanie.~
@817  = ~Jak chcesz, ale nawet jeśli ślubowanie nie zostało wypowiedziane, złożyłem je w swoim sercu.~
@818  = ~Eee... może poczekasz z rozstaniem aż mnie wysłuchasz? Chcę ci złożyć ślubowanie.~
@819  = ~Nie słyszałeś mnie? Jesteśmy historią!~
@820  = ~Gdybyś miała wybrać, na co byś się zdecydowała?~
@821  = ~Abyś nigdy nie pokochał innej kobiety oprócz mnie.~
@822  = ~Abyś powrócił do mnie wbrew wszystkiemu, co wydarzy się podczas twej nieobecności.~
@823  = ~Abyś porzucił wędrowny żywot i ustatkował się.~
@824  = ~Nic. Nie chcę od ciebie żadnych obietnic!~
@825  = ~Wybór zostawiam tobie, mój słodki kochanku.~
@826  = ~<CHARNAME> z Candlekeep, córko Goriona, miłuję cię. Ma miłość nie zgaśnie i tyś memu sercu jedyną. Nie bacząc na to, co wydarzy się na mych samotnych ścieżkach, znajdą one swój kres u twego ogniska. Twe ramiona, ukochana, są mym domem, i u boku twej duszy zostanę. Na gwiazdy, słońce i dwanaście wichrów, Ja, Coran Sullussaer, przysięgam.~
@827  = ~Tak, usiądź... (klęka u twego boku) <CHARNAME> z Candlekeep, córko Goriona, miłuję cię. Ma miłość nie zgaśnie i tyś memu sercu jedyną. Nie bacząc na to, co wydarzy się na mych samotnych ścieżkach, znajdą one swój kres u twego ogniska. Twe ramiona, ukochana, są mym domem, i u boku twej duszy zostanę. Na gwiazdy, słońce i dwanaście wichrów, Ja, Coran Sullussaer, przysięgam.~
@828  = ~Mówisz poważnie, prawda?~
@829  = ~<CHARNAME> z Candlekeep, córko Goriona, miłuję cię. Ma miłość nie zgaśnie i tyś memu sercu jedyną. Na gwiazdy, słońce i dwanaście wichrów, Ja, Coran Sullussaer, przysięgam.~
@830  = ~<CHARNAME> z Candlekeep, córko Goriona, miłuję cię. Nie bacząc na to, co wydarzy się na mych samotnych ścieżkach, znajdą one swój kres u twego ogniska. Na gwiazdy, słońce i dwanaście wichrów, Ja, Coran Sullussaer, przysięgam.~
@831  = ~<CHARNAME> z Candlekeep, córko Goriona, miłuję cię. Twe ramiona, ukochana, są mym domem, i u boku twej duszy zostanę. Na gwiazdy, słońce i dwanaście wichrów, Ja, Coran Sullussaer, przysięgam.~
@832  = ~(pogwizduje cicho) To ci dopiero urodziwe dziewczę! Bardzo lubię wytworne damy, ale czasem dziewki karczemne... mają w sobie to pewne wulgarne, utrzymane w złym tonie piękno. Spójrz na jej postawę, gdy niesie tę górę talerzy. Mogłaby być królową tego miejsca- ~
@833  = ~(policzkujesz go)~
@834  = ~Tak, zdecydowanie jest bardzo piękna. Piękne włosy... natura rzeczywiście była dla niej hojna... nawet chyba trochę zbyt hojna, patrząc na jej nogi. Nie dziwię się, że nosi te wełniane pończochy. Ale pomijając jej owłosione nogi, jest całkiem miła.~
@835  = ~Czy jestem... Czy jestem ładna?~
@836  = ~Muszę cię opuścić, wybacz... znaczy się, jeśli w ogóle zauważysz moją nieobecność. (odchodzisz sfrustrowana)~
@837  = ~Słyszałem uderzenie. Posłuchaj, skarbie, tak nie postępuje się z kochankiem.~
@838  = ~Przyzwyczajaj się. Bo JA tak właśnie traktuję kochanków, którzy strzelają oczami za jakimiś karczemnymi lafiryndami.~
@839  = ~Och... TAK mi przykro. Nie wiem co mnie naszło. Zgasło światło... Nie wiem co się potem stało. Boli cię?~
@840  = ~Zostanie ci po tym siniak - nie przychodź do mnie po pomoc, Coran. ŻADNEGO rodzaju.~
@841  = ~Och, tak, teraz widzę. Dlaczego stoimy, skarbie?~
@842  = ~Oczywiście, że jesteś piękna. Moja <CHARNAME> jest najpiękniejsza z wszystkich. (Całuje cię, jakby myślami przebywał gdzie indziej.)~
@843  = ~Ty... mówisz tak tylko po to, aby mnie pocieszyć! Wcale nie jestem ładna... (chlip)~
@844  = ~(Całujesz Corana i uśmiechasz się.) Wiedziałam! Jestem najlepsza!~
@845  = ~Ja... ja jestem gotowa dać ci wszystko, a ty gapisz się za barmankami!~
@846  = ~O co chodzi, skarbie?~
@847  = ~O nic.~
@848  = ~Coran, byłeś dla mnie dobry, i ja byłam na ciebie dobra. Ale teraz rozumiem, że najwyższy czas na rozstanie.~
@849  = ~Czy jestem... Czy jestem ładna?~
@850  = ~O CO CHODZI?! O CO CHODZI?! Ja... ja jestem gotowa dać ci wszystko, a ty gapisz się za barmankami!~
@851  = ~Dzięki, że pytasz, Panie Kobieciarzu.~
@852  = ~(łapie twoją dłoń) Powiedziałem - wystarczy!~
@853  = ~Hmmm... to raczej okrutne.~
@854  = ~Przeżyję. Ruszajmy, <CHARNAME>, nim właściciel zacznie sprzedawać bilety klientom, którzy się na nas gapią. To był niezły ubaw, ale nie mamy swojego człowieka w tłumie, który czerpałby korzyści z tego zamieszania. A ja nie lubię zmarnowanych okazji.~
@855  = ~Jak chcesz, <CHARNAME>. Może będziesz miała szczęście i twój kolejny kochanek będzie podobny do mnie.~
@856  = ~Oczywiście, że jesteś. Choć, skarbie, odrobina melancholii raz na jakiś czas jest atrakcyjna, ale żaden mężczyzna nie zniesie jej na co dzień. A przynajmniej ja.~
@857  = ~Ach, słońce znów zajaśniało. Chodźmy, skarbie, są sprawy do załatwienia, wrogowie do zabicia, i takie tam.~
@858  = ~Więc, moja ptaszyna poczuła się zazdrosna? To dobrze, <CHARNAME>. Miłość wygasa szybko, jeśli nie ma w niej wyzwań i napięcia.~
@859  = ~Nie lubię gier, Coran. Byłeś dla mnie dobry i ja byłam dla ciebie dobra. Ale teraz, rozumiem, że najwyższy czas na rozstanie.~
@860  = ~Coran, przysięgłam sobie, że dzień, w którym będę dzieliła twoją uwagę z inną kobietą, będzie naszym ostatnim wspólnym dniem. Wygląda na to, że ten dzień nadszedł.~
@861  = ~(odchodzisz gwałtownie) Ja... nienawidzę cię!~
@862  = ~Masz rację, ale brzydzi mnie, że porównujesz mnie z jakąś wstrętną barmanką o owłosionych nogach.~
@863  = ~Och... TAK mi przykro. Nie wiem co mnie naszło. Zgasło światło... Nie wiem co się potem stało. Boli cię?~
@864  = ~Naprawdę? Wyglądasz jakbyś chciała przegryźć ścianę gospody i chodnik, aby dostać się do kanałów.~
@865  = ~Tak, masz rację. Zaczyna się to robić nużące. Może będziesz miała szczęście i twój kolejny kochanek będzie podobny do mnie.~
@866  = ~W takim razie, najlepiej będzie jeśli się rozstaniemy, zanim zrobisz okropne i niewysłowione rzeczy. Może będziesz miała szczęście i twój kolejny kochanek będzie podobny do mnie.~
@867  = ~Owłosione? Hmmm... masz rację! To dlatego nosi te brzydkie wełniane pończochy. Ale, <CHARNAME>, gra nie jest zabawna, jeśli wiesz z której strony nadleci piłka.~
@868  = ~Tęsknię za tobą, piękna. (Coran odgarnia włosy z twego karku i całuje go.)~
@869  = ~(chichoczesz) Ty intrygancie. (czochrasz włosy Corana)~
@870  = ~Posłuchaj, bez obrazy, ale mężczyzna NAPRAWDĘ musi zrobić na mnie wrażenie, jeśli mam iść z nim do łóżka więcej niż raz.~
@871  = ~Bogowie miejcie litość, nie znowu!~
@872  = ~(Jęczysz zadowolona i opierasz się o Corana.)~
@873  = ~Intryga jest lepsza niż zastój i nuda. Tak samo, jak lepiej być sytym niż głodnym... i lepiej żyć z miłością w sercu, niż z nienawiścią.~
@874  = ~I lepiej milczeć między pocałunkami, niż mówić.~
@875  = ~Dobrze powiedziane, elfie! Wydaje mi się, że wiem, co możemy zrobić, żeby wprowadzić trochę zamieszania i poruszyć nasze serca. Zjedzmy te egotyczne przysmaki, które kiedyś zwędziłeś. Tak śmiesznie się nazywały... pralinki, prawda?~
@876  = ~Mylisz się... ale gdy tak na mnie patrzysz, nie dbam o to.~
@877  = ~Możesz tego dowieść?~
@878  = ~Och... musiałem odnieść złe wrażenie co do tego, jak wyglądało życie w bibliotece Candlekeep.~
@879  = ~W rzeczy samej... A teraz idę spać. Sama.~
@880  = ~Biblioteka Candlekeep ma pokaźną kolekcję ksiąg i manuskryptów z każdego zakątka znanego świata, i na każdy temat jaki jesteś sobie w stanie wyobrazić. Młodzi akolici często są zainteresowani pozyskiwaniem książkowej wiedzy na temat życia codziennego. Zależnie od zainteresowań, oczywiście.~
@881  = ~(uśmiechasz się lekko) Tylko się drażniłam, głuptasie. Chodź tutaj i pozwól nam się sobą nacieszyć.~
@882  = ~Masz rację. Powtarzanie nawet najsłodszych czynności potrafi być nudne, ale możemy wprowadzić parę... urozmaiceń.~
@883  = ~Nie sądzę, aby były jeszcze jakieś owoce z ogrodu Sune, których jeszcze nie próbowaliśmy.~
@884  = ~Może masz rację, ale nie skorzystam.~
@885  = ~Słońce moje, właśnie teraz jesteś najbardziej ponętna... och, cóż za rozkoszne chwile na nas czekają... jak tylko pomogę ci wydostać się z twej garderoby... myślałaś może o czymś mniej... eee... zabytkowym?~
@886  = ~Biada przerwom! W twych ramionach nawet zapomnę oddychać. Kochaj mnie, skarbie, dobrze?~
@887  = ~A niby co robię, rzeź nieprzyjaciół? Czasem jesteś doprawdy powolny, Coranie. (wzdychasz)~
@888  = ~Nie. Chcę iść spać. Sama.~
@889  = ~Jeśli tego pragniesz... (cicho) Cholerne delicje!~
@890  = ~Więc raczej powinienem patrzeć na ciebie niż mówić, i będę całował cię bez końca. Kochaj mnie, skarbie, dobrze?~
@891  = ~Oto mój dowód. (Coran całuje cię głęboko.) Czy to... przekonuje cię, że kochanie mnie to całkiem przyjemna intryga?~
@892  = ~To bardzo przekonywujący dowód, choć będę potrzebowała jeszcze jednej próbki, by to obiektywnie rozsądzić.~
@893  = ~Nie. Niczego nie udowodniłeś. Chcę iść spać. Sama.~
@894  = ~Ach, cóż za rozczarowanie. (ziewa) Ale, z drugiej strony, masz rację. Powtarzanie nawet najsłodszych czynności potrafi być nudne.~
@895  = ~(Oczy Corana rozjaśniają się.) Spragniony jestem zasmakować wody z tej fontanny wiedzy.~
@896  = ~Wybacz mi tę drobną wadę... och, cóż za rozkoszne chwile na nas czekają... jak tylko pomogę ci wydostać się z twej garderoby... myślałaś może o czymś mniej... eee... zabytkowym?~
@897  = ~Spójrz, <CHARNAME>, słońce znów wzeszło. Czyż to nie wspaniały widok? Rozpoczął się nowy dzień i nowe marzenia podniecają me serce.~
@898  = ~Słońce już wzeszło? Niech to, jak dla mnie doba ma za mało godzin!~
@899  = ~Nowe marzenia są dobre, ale miejmy nadzieję, że spotkają nas tylko stare kłopoty. Bogowie miejcie litość, niektóre z nich są jak przyjaciele z dzieciństwa! Kto wie, czego należałoby oczekiwać po nowych.~
@900  = ~Jest cudownie, prawda? Nawet gdy podróżowaliśmy w mroku i rozpacz niemal chwyciła mnie w swe szpony. Ale teraz znów czuję się dobrze, pełna nadziei, patrząc na jasny dysk słońca.~
@901  = ~Niech Pan Poranka uśmiecha się do nas.~
@902  = ~Odrodzenie, to najpiękniejszy cud Matki Natury.~
@903  = ~Ach, dlatego powinnaś przeznaczyć noc na miłość i na nic innego.~
@904  = ~Tak myślisz? Możesz wyjaśnić?~
@905  = ~Tak, Coranie, to najlepsza pora dnia, kiedy pozwalam wszystkim mym dziennym troskom odejść w zapomnienie i skupiam się tylko na tobie.~
@906  = ~Przypomnę ci, że spędzamy nasz wolny czas na galanterii, kiedy tylko się da, nieważne czy słońce świeci, czy księżyc lśni, czy gwiazdy mrugają na niebie nad nami.~
@907  = ~Ale właśnie dlatego kłopoty są takie fascynujące! Są tajemnicą, zagadką i niewiadomą, kiedy są nowe.~
@908  = ~Być może właśnie dlatego my, dzieci Natury, tak uwielbiamy nowinki. Doprawdy, któż potrafi oprzeć się pokusie nieznanego? Nowe kłopoty są fascynujące! Są tajemnicą, zagadką i niewiadomą, kiedy są nowe.~
@909  = ~Ale pozwól im dojrzeć, gdy są nierozwiązane, a wyrosną na problemy i zmartwienia.~
@910  = ~Tak jak mężczyźni?~
@911  = ~Coranie, nie miałabym nic przeciwko twemu gadulstwu, gdybyś tylko mówił z sensem. Kłopoty to kłopoty, stare czy nowe. Mam nadzieję mieć ich jak najmniej.~
@912  = ~W przeciwieństwie do ptasiego świergotu, twój niszczy majestat poranka, Coranie.~
@913  = ~Skarbie, niczego się ode mnie nie nauczyłaś? Noce powinny być przeznaczone na miłość i przygodę, nie na rozpacz.~
@914  = ~Nikt nie będzie mi mówił, jak mam spędzać swe noce. Jeśli będę chciała rozpaczać, będę rozpaczała tak długo, jak będę chciała, i wtedy, kiedy przyjdzie mi na to ochota.~
@915  = ~Tak, nauczyłeś mnie tego, ukochany. (Przebiegasz palcami od wysokich kości policzkowych Corana do jego warg.)~
@916  = ~(Z całych sił próbujesz beztrosko się uśmiechnąć.)~
@917  = ~Eee... jasne, oczywiście, niech się szczerzy. Choć ja wolałbym uśmiech Pani Szczęścia. Przepraszam, <CHARNAME>, ale wschód słońca nie wprowadza mnie w zbyt pobożny nastrój. Pozostawię cię z twymi objawieniami.~
@918  = ~Dziękuję, Coranie.~
@919  = ~Och, nie, Coran, nie odchodź.~
@920  = ~Kiedy zatem kierujesz swe myśli ku bogom?~
@921  = ~Myślałem, że pokazałem ci jaka jest różnica między nocą zmartwień a nocą miłości. Jeśli nie nauczyłaś się tego po moich lekcjach, potrzebujesz innego nauczyciela, <CHARNAME>.~
@922  = ~(Coran dotyka twojego podbródka palcami i podnosi twoją głowę tak, że patrzysz mu prosto w oczy.) Napawa mnie rozkoszą myśl, że nie widzisz różnicy między mną a miłością, ale proszę abyś nauczyła się dostrzegać tę różnicę.~
@923  = ~Skarbie, ale to przez ciebie. To co dzieje się dookoła jest nieważne, gdy nasze wargi się stykają. Choć nigdy jeszcze nie całowałem dziewczyny pod śniegiem, musi to przypominać jedzenie truskawek pod lodem... (zamyka oczy) mmm... być może brunetka, kolor jej włosów kontrastujący ze śniegiem...~
@924  = ~Ja jestem brunetką... ale założę się, że to nie mnie sobie wyobrażałeś.~
@925  = ~Mmm... być może, płatki śniegu topniejące na męskiej blond brodzie ... i rozpromienione błękitne oczy pod podszytym futerkiem kapturem... i słuchalibyśmy odgłosu padających na ziemię płatków śniegu, z krystalicznym spokojem lodowego świata.~
@926  = ~Brunetka? Ja wolałabym raczej całować się wśród płatków śniegu z kimś o włosach koloru ognia. Co za piękny kontrast!~
@927  = ~(wzdychasz) Marzę tylko o TOBIE, Coran, a nie o żadnym nieznajomych chłopaku.~
@928  = ~Tak, i tak jak kobiety. (Całuje cię w koniuszek nosa.) A teraz ruszajmy w drogę, skarbie.~
@929  = ~(śmieje się) Co do mnie, to chciałbym ich jak najwięcej... ale przeciwieństwa się przyciągają. (Całuje cię w koniuszek nosa.) A teraz ruszajmy w drogę, skarbie.~
@930  = ~Więc pozwolę ci cieszyć się nim w ciszy. Choć, doprawdy, wielu uważa, że mam przyjemny melodyjny głos.~
@931  = ~(Macha dłonią przed swoją twarzą jakby chciał rozproszyć trujące opary.) Oczywiście, moja droga, oczywiście.~
@932  = ~(Coran całuje twe palce.) Skarbie, ja również pragnąłbym, abyśmy mogli trwać tak w blasku słońca przez resztę dnia.~
@933  = ~(śmieje się radośnie) Och, nie, to nie był uśmiech. To była wykrzywiona trzcina, albo zgięta wierzba... chodź, ma radości, pokażę ci prawdziwy uśmiech!~
@934  = ~(Coran kłania się grzecznie i odchodzi w stronę reszty grupy.)~
@935  = ~(Coran obejmuje twe ramiona.) Skarbie, ja również pragnąłbym, abyśmy mogli trwać tak w blasku słońca przez resztę dnia.~
@936  = ~Czczę Hanali Celanil, skarbie, boginię miłości. Doświadczam najbardziej żarliwych duchowych przeżyć za każdym razem, gdy kocham kobietę. Moim zdaniem, to wspaniałe powołanie.~
@937  = ~(Bawi się twoimi włosami.) To mogłabyś być ty, jak myślę.~
@938  = ~To piękne marzenie... Potrafię sobie wyobrazić, że stanowilibyście atrakcyjną parę. Choć z drugiej strony, wyglądałabyś dobrze w ramionach każdego mężczyzny.~
@939  = ~(Coran dotyka twojego podbródka palcami i podnosi twoją głowę, tak, że patrzysz mu prosto w oczy.) Napawa mnie rozkoszą myśl, że całkowicie zatraciłaś swe serce w tej fascynacji, jaką do siebie darzymy, ale błagam cię, abyś nie zamykała oczu na innych mężczyzn, gdy już nas sen się zakończy. Nie chciałbym pozbawiać świata twej miłości.~
@940  = ~Wiesz jaki mam przepis na życie, skarbie? Żyję w pośpiechu i próbuję skosztować tyle rzeczy, ile zdołam.~
@941  = ~Kocham nie wiedzieć, co przyniesie następny dzień, i wsiadam na statek nie pytając kapitana dokąd zmierza jego kurs. To jedyny przepis na życie mężczyzny, który nie chce z czasem stać się zaropiałym kikutem.~
@942  = ~To co mówisz może i brzmiałoby mądrze, ale... Coran, pędzisz przez krainy, a twe przyjaźnie trwają tylko kilka godzin. W domach obcych ludzi rozbierasz posłuszne żony, a twoja radość ze wspólnego łoża nie pochodzi z namiętności, lecz z niebezpieczeństwa zapuszczania się na nieznany teren. Nie chcesz zmiany tego ciągłego... chaosu?~
@943  = ~(wzdychasz) Jakie to romantyczne... Mogłabym kochać takiego mężczyznę na wieki.~
@944  = ~To samo tyczy się kobiet, Coran. Wnioskuję, że tak samo jak ja, zaczniesz odczuwać zmęczenie ciągłą stałością. Mój skarbie, minęło wiele czasu odkąd szukaliśmy jakiś nowych doświadczeń.~
@945  = ~Być może, <CHARNAME>, ale dziś nie jest ten dzień. (bierze twoją dłoń) Ale gdyby był, to jesteś jedyną osobą, z którą chciałbym się ustatkować.~
@946  = ~(uśmiechasz się) Jeszcze złamię twój opór, elfie. To dla twojego dobra, wiesz o tym?~
@947  = ~Próbujesz mi coś powiedzieć poza tym, że lubisz żyć spontanicznie?~
@948  = ~Chciałabym mieć na ciebie większy wpływ, ale wygląda na to, że miłujesz już kogoś innego. Prawda?~
@949  = ~Nie "mężczyznę", <CHARNAME>, ale "mężczyzn". Zaufaj mi, nauczysz się więcej o miłości i o życiu, jeśli nie ograniczysz się tylko do jednego, starego kochanka.~
@950  = ~Starego kochanka? Coran, co dopiero zaczęliśmy... ale do czego zmierzasz? Miłujesz kogoś innego, prawda?~
@951  = ~Chyba nie mówimy o tym samym "starym kochanku". Mówię o TOBIE! Coran, kocham cię do szaleństwa, z twymi wszystkimi dziwactwami i głupstwami. Nie powinieneś się martwić, że kiedyś cię zostawię.~
@952  = ~Zawsze będę ci wierna, nawet gdy już odejdziesz. Wszystkie te kobiety z którymi spałeś, i te z którymi będziesz spał, nie mają znaczenia. Ja będę tą, do której powrócisz na końcu, i zwiążesz się ze mną.~
@953  = ~Hmmm... Pewnego dnia spojrzałam na... eee... nieważne kogo, i wszelkie frywolne myśli pojawiły mi się w głowie, a potem przypomniałam sobie ciebie, i zawstydziłam się, jakbym ukradła coś twojego. Nie podobało mi się to uczucie.~
@954  = ~Dogadywanie się z bezpośrednimi kobietami to sama przyjemność. (całuje cię w policzek) Wypijemy za nowy początek, skarbie?~
@955  = ~Przynieś butelkę, Coranie. Zdrowie, mój przyjacielu.~
@956  = ~(wzdychasz) Coranie, znajdź sobie innego towarzysza do butelki.~
@957  = ~Tak! Porządny napitek to doskonały początek nowej ery w moim życiu!~
@958  = ~(Wznosisz toast szklanką.) Za nowy początek, Coranie. Zastanawiam się... co będziesz czuł leżąc u boku zwykłej kobiety po tym, jak posmakowałeś córki Bhaala?~
@959  = ~(Skubiesz łagodnie koniuszek ucha Corana.)~
@960  = ~(kaszle) Próbuję ci powiedzieć, skarbie, że potrzebujesz mężczyzny, któremu nie będziesz musiała "łamać oporu", i który z radością odda ci całe swoje życie... jeśli tego pragniesz. I powiem ci, że lepiej byłoby, gdyby to byli "mężczyźni", a nie "mężczyzna". Zaufaj mi, nauczysz się więcej o miłości i o życiu, jeśli nie ograniczysz się tylko do jednego, starego kochanka.~
@961  = ~Ty... ty miłujesz kogoś innego, prawda?~
@962  = ~Tak, możesz tak powiedzieć, jej imię to Wolność. Skarbie, wciąż mamy trochę ciepła w naszych sercach dla siebie nawzajem, dlatego teraz powinniśmy się rozstać, nie czekając aż wygaśnie albo zamieni się w nienawiść.~
@963  = ~Myślałam, że pokochałeś mnie jak mężczyzna, ale myliłam się. Mówisz jak chłopak, a ja nie potrzebuję mdłej adoracji gówniarza. Idź, znajdź sobie jakąś chichoczącą dziewkę. Jesteś w tym dobry. Już cię nie kocham.~
@964  = ~Zawsze odchodzę od biesiadnego stołu nieco głodna, Coranie. Pozostańmy przyjaciółmi i zachowajmy ciepłe wspomnienia naszego związku.~
@965  = ~Odkochałeś się i wyrzuciłeś z siebie dwugodzinne przemówienie? Nikt nie marnuje tylu słów, by z kimś zerwać, Coran!~
@966  = ~Niech tak będzie, a'maelamin. Rozdzielimy się, a gdy namiętność odrodzi się jak feniks, wspólnie pójdziemy dalej w świetle gwiazd.~
@967  = ~Ale chcę żebyś mnie zostawiła i sam chcę cię zostawić. Skarbie, wciąż mamy trochę ciepła w naszych sercach dla siebie nawzajem, dlatego teraz powinniśmy się rozstać, nie czekając aż wygaśnie albo zamieni się w nienawiść.~
@968  = ~Myślałam, że pokochałeś mnie jak mężczyzna, ale myliłam się. Mówisz jak chłopak, a ja nie potrzebuję mdłej adoracji gówniarza. Idź, znajdź sobie jakąś chichoczącą dziewkę. Jesteś w tym dobry. Nie kocham cię więcej.~
@969  = ~Nie znam przyszłości, lirimaer, ale wiem, że teraz jest czas abyśmy się rozdzielili, wciąż mamy trochę ciepła w naszych sercach dla siebie nawzajem. Taka jest ścieżka naszego ludu.~
@970  = ~Kochana, nie spotkałem takiej kobiety jak ty, ale znam mężczyznę takiego jak ty. Mnie. Nigdy nie sądziłem, że to możliwe, ale będziemy mieli największy ubaw siedząc ramię w ramię i wymieniając się historiami o przygodach i miłości.~
@971  = ~(śmiejesz się) Jeżeli będę kiedyś potrzebowała kogoś, kto mógłby udawać mojego męża, albo mężczyzny, który miałby wzbudzić zazdrość w nieuważnym kochanku, wiem do kogo się zgłosić.~
@972  = ~Zdajesz sobie sprawę, Coranie, że nigdy nie będziesz w stanie się ode mnie uwolnić, i nie pozwolisz mi uwolnić się od ciebie?~
@973  = ~To się NIE zdarzy, Coranie. Wolę być dyskretna.~
@974  = ~Na zdrowie! Za nowy początek!~
@975  = ~Och, nie psuj zabawy! Chcę się napić ze szczęśliwą osobą... cóż, jeśli nie z tobą, to wypiję za ciebie. Zdrowie prawdziwej damy pełnej mądrości, uroku i piękna. (mruga) I tego głupca, który ją zostawił.~
@976  = ~Takich rzeczy nie można z góry wiedzieć, skarbie.~
@977  = ~Czy mówiłem ci, abyś tego nie robiła, chyba że chcesz zatańczyć ze mną pod kołdrą? Nie chciałaś-~
@978  = ~(Uśmiechasz się wymijająco i całujesz Corana.)~
@979  = ~Pomyślałam sobie, czemu nie, skoro już zerwaliśmy. To będzie równie nonszalanckie, co ekscytujące.~
@980  = ~Oczywiście, że nie, ty draniu. Ale wyraz twej twarzy jest bezcenny.~
@981  = ~(Kłania się w milczeniu i odchodzi.)~
@982  = ~Będzie jak mówisz.~
@983  = ~Ja tak, skarbie.~
@984  = ~Do tego czasu, z radością będę służył ci tak długo, jak będziesz potrzebowała mych umiejętności.~
@985  = ~(śmieje się) Obawiam się, że ja nie mogę posłużyć się tobą, by wzbudzić zazdrość, <CHARNAME>. Na twój widok każda kobieta wycofałaby się z takiego pojedynku.~
@986  = ~Więc będziemy pisali do siebie długie listy. Możesz zacząć od zaraz.~
@987  = ~(mruga) Nie musimy podawać imion, <CHARNAME>.~
@988  = ~(Coran przyciąga cię.) To całkiem... kuszące, szczególnie, że jest bardzo prawdopodobne, że rano poderżniesz mi gardło. Nie mogę się oprzeć, wprost nie mogę się oprzeć!~
@989  = ~Najzabawniejsze było to, że Briel wierzyła, iż wrócę do niej w chwili, gdy pokaże mi dziecko. (wzdycha) Niektórzy ludzie nie potrafią odpuścić.~
@990  = ~(mrugasz) Więc, szczęście nie zawsze sprzyja romantykom?~
@991  = ~Może i nie mogła ci odpuścić, ale sądząc po wyglądzie, odpuściła SOBIE. Fujjj... Nigdy nie będę słuchała tych, którzy twierdzą, że macierzyństwo zdobi kobietę!~
@992  = ~Z pewnością nauczyła się tego od ciebie, Coran. A teraz porozmawiajmy o MNIE.~
@993  = ~Nie mów mi więcej o TEJ kobiecie, albo cię do niej odeślę. Zapakowanego jak prezent.~
@994  = ~Sprzyja, gdyż była przy mnie <CHARNAME> i wyciągnęła mnie z szaleństwa, w które o mało się nie wplątałem. (pocałunek)~
@995  = ~Nie chciałam cię stracić na korzyść tej... czarodziejki.~
@996  = ~Nie chciałam cię stracić na korzyść tej żałosnej kobiety, która ma czelność nazywać siebie CZARODZIEJKĄ.~
@997  = ~Zawsze możesz wrócić i cieszyć się spokojnym życiem męża i ojca. Sądząc po wyglądzie Briel, będzie jej trudno znaleźć mężczyznę skorego ożenić się z nią.~
@998  = ~(całujesz go) Ta kwestia nie jest warta rozważania, mój miły.~
@999  = ~Niemal rozczarowałeś mnie swym nagłym napadem choroby "muszę spełnić swój rodzicielski obowiązek". Myślałam, że stać cię na więcej niż taki banał.~
@1000 = ~Fujjj... nie. Ciąża, czasem i owszem. Ale najbardziej uderzająca zmiana zachodzi u starej panny, nagradzając ją za ulegnięcie pokusie, którą uparcie wcześniej odrzucała.~
@1001 = ~Rzeczywiście, słyszałam o tym. Mężczyźni mają mniej szczęścia. Tak wielu z nich traci swą atrakcyjność, gdy świeżość młodości zostanie wywiana przez wiatr czasu... i dotyk kobiety.~
@1002 = ~Subtelna aluzja, rozumiem. (uśmiechasz się lubieżnie) Pozwolę ci się przekonać na własnej skórze, czy jestem starą panną, czy nie.~
@1003 = ~I powiedz mi, Coranie, dlaczego zasługujesz na dar mego dziewictwa?~
@1004 = ~Cóż, zdjąłeś ze mnie ten ciężar, najdroższy. (całujesz go)~
@1005 = ~Fascynujące, choć nie warte trwonienia czasu na dyskusje.~
@1006 = ~Coranie, to co mówisz czasem sprawia, że podejrzewam cię o dziewictwo.~
@1007 = ~Dostanę różową wstążkę, mam nadzieję? (szczerzy się) To miłe, kiedy twoja kobieta staje na głowie, byś tylko prezentował się atrakcyjnie.~
@1008 = ~I słusznie, mój skarbie, i słusznie.~
@1009 = ~Mam słabość do czarodziejek. To fascynujące leżeć u boku kobiety, przez którą przepływa magia. Takie jak ty oczarowują mnie.~
@1010 = ~Skarbie, wydaje mi się, że kiedy już przyjdzie mi na to ochota, to zarówno Briel, jak i ten bękart - jak ludzie na nią mówią, umrą już ze starości.~
@1011 = ~Wszystko co sprawia, że całujesz mnie, warte jest rozważenia.~
@1012 = ~Ja też, ale nie ważne jakbyś czyściła dom, pająki i tak sieją swe lepkie pajęczyny przymusu w jego kątach.~
@1013 = ~Pomogę ci zabić te pająki, Coranie.~
@1014 = ~Cieszę się, że nie wpadłeś w tą pajęczą sieć.~
@1015 = ~Ach, ale nie musisz się o to martwić. Moja młodość potrwa jeszcze kilka wieków.~
@1016 = ~Bez wątpienia potrwa dłużej, niż me zadurzenie w tobie.~
@1017 = ~Ach, ale ja wciąż będę młoda i piękna, kiedy znużenie światem cię dopadnie.~
@1018 = ~Dlatego zawsze pragnęłam elfiego kochanka.~
@1019 = ~Z pełnym poświęceniem zagłębię się w tę kwestię.~
@1020 = ~Ponieważ jestem przystojny, łagodny i nie pozwolę, by twój dar ci zbytnio ciążył.~
@1021 = ~Teraz tak mówisz, ale jak się ostatnio okazało, masz nieszczęsny zwyczaj pozostawiania młodych nasion za sobą.~
@1022 = ~Pomyślę nad tym, co powiedziałeś.~
@1023 = ~Tak, i było to całkiem urocze. Muszę przyznać, że dzięki tobie zmieniłem wiarę. Kiedyś byłem zwolennikiem szkoły "dziewice to same kłopoty i zero przyjemności na dokładkę".~
@1024 = ~Rzadko mówię do samego siebie, z obawy, że jeszcze namówię sam siebie do zrobienia czegoś ryzykowanego. Więc, pójdę za twym przykładem i pozostanę cicho.~
@1025 = ~I wiesz doskonale, że to nieprawda. Więc twój umysł to kłamca.~
@1026 = ~Dziękuję, skarbie.~
@1027 = ~I ja również.~
@1028 = ~Bez wątpienia.~
@1029 = ~(wzrusza ramionami) Nie będę zbyt długo zabawiał w tej sferze. Na pewno nie na tyle, by znużenie miało stłumić mego ducha.~
@1030 = ~Masz wyjątkowo dobry smak, ma pani.~
@1031 = ~Zapewniam cię, że wydaje mi się to bardzo podejrzane. Wiem jak zrobić wywar z zioła cassil lepiej niż jakikolwiek druid. Nigdy mnie nie zawiódł.~
@1032 = ~Mam dość rozpustnych spojrzeń. Ma radosna dziewczyno, tyś jedna mym pocieszeniem.~
@1033 = ~Coś sobie ubzdurałeś, elfie. Nikt nawet na ciebie na patrzy.~
@1034 = ~Cóż, tutaj jestem. Na co czekasz? Złap mnie i pocałuj, już.~
@1035 = ~Niech się gapią, to hipokryci... albo głupcy.~
@1036 = ~Ach, cóż. Ludzie skorzy są do pochopnych osądów i domagania się od innych wypełniana swych oczekiwań. Dla siebie zawsze znajdą jakąś wymówkę.~
@1037 = ~UNIKAJĄ mnie. (ze złością) Przez tego bękarta!~
@1038 = ~Och, nie, tylko nie znowu! Coran... Coran, upiłeś się?~
@1039 = ~Hmm... którego? Namarę czy mnie?~
@1040 = ~Hmm... czyjego? Goriona czy twojego?~
@1041 = ~(śmiejesz się) Twojego bękarta czy bękarta Bhaala?~
@1042 = ~(drwiąco) A czego oczekiwałeś, godny pożałowania elfi bachorze? Tak zostawić nieszczęsne dziecko... Cii, cii... biedna mała dziewczynka...~
@1043 = ~Pakuj się i idź. Nie potrzebuję niedołęgi w drużynie!~
@1044 = ~I tylko pociągają nosem, gdy im mówię, jak to ZAWSZE wygląda. Półkrwiste dzieci zostają z MATKĄ. Dlaczego niby mam być lepszy?~
@1045 = ~Mi to mówisz? Nigdy nie widziałam swej matki na oczy!~
@1046 = ~Coran, zawsze znajdzie się jakiś ustatkowany mężczyzna, który prędzej czy później odwali za ciebie tę robotę. (wzruszasz ramionami) Nie znam innego ojca niż Gorion, i prawdopodobnie lepiej na tym wyszłam.~
@1047 = ~Ha, Coran, nie jesteś taki zły. Przynajmniej, nie NARZUCIŁEŚ SIĘ Briel, jak mój ukochany ojczulek.~
@1048 = ~Wiesz to na pewno? To o półkrwistych, znaczy się?~
@1049 = ~Jesteś lepszy od innych, przynajmniej bardziej szczery.~
@1050 = ~(z godnością) Tak.~
@1051 = ~I jesteś z tego dumny?~
@1052 = ~Och, to dobrze. To cię powinno rozluźnić. (śmiejesz się) Zobaczmy teraz, czy jesteś wystarczająco pijany, by dać się uwieźć przechodzącej dziewce... (całujesz Corana)~
@1053 = ~Och, to dobrze. To cię powinno rozluźnić. (śmiejesz się) Zobaczmy teraz, czy jesteś wystarczająco pijany, by dać się uwieźć przechodzącej dziewce... (całujesz Corana)~
@1054 = ~Z powodu bękarta?~
@1055 = ~Pakuj się i idź. Nie potrzebuję niedołęgi w drużynie!~
@1056 = ~To Gorion miał bękarta? Myślałem, że był ponad pierwotnym instynktem.~
@1057 = ~Cóż, czyż to nie oczywiste? Czy samotny mędrzec adoptowałby "sierotę", taką jak ja, z chęci posiadania nadętej panienki biegającej u jego stóp?~
@1058 = ~Mówiłam o sobie, mój bystry kochanku. Skoro nie pamiętam swej matki, nie mogę ręczyć za jej przyzwoitość, prawda? Choć nie wiem też, czy była nieprzyzwoita. Być może to nie wina Goriona, który zabawiał się z nią po niewłaściwej stronie łóżka. Albo, może, jestem praworządną dziedziczką jakiejś korony, wygnaną przez nadworną intrygę.~
@1059 = ~(wzruszasz ramionami) Słyszałam, że szeptano, iż jestem bękartem Goriona, albo że spał z moja matką a ona powierzyła mu dziecko ze związku z innym mężczyzną... Nie! To nie może być prawda!~
@1060 = ~Coran... Coran, upiłeś się?~
@1061 = ~Namarę. (wzdycha) Ci głupi ludzie wymyślili przepis o legalnym pochodzeniu dziecka. Nasz lud ani trochę o to nie dba. Więc w moich oczach nie jesteś bękartem...~
@1062 = ~Więc, ja nie jestem bękartem, a Namara tak?~
@1063 = ~Niestety, Namara jest pół-człowiekiem. Te okropne bestie będą traktowały ją niewłaściwie... kto wie dlaczego...~
@1064 = ~Jestem więc tylko sierotą? Niestety. Wśród ludzi jest coś szczególnie romantycznego w statusie dziecka niskourodzonego.~
@1065 = ~Cii... Nie jestem aż tak pijany, by nie zważać na swe słowa. To chory omen wypowiadać imię twego... eee... rodzica. Ale nie przypuszczam, by ktokolwiek odważyłby się pozazdrościć mi koneksji.~
@1066 = ~Coran... Coran, upiłeś się?~
@1067 = ~Szarzy ludzie raczej będą ci współczuli, mój biedny baranku.~
@1068 = ~(śmiejesz się) Dlaczego nie rozpowiesz, że to demoniczna i arogancka <CHARNAME> zmusiła cię do porzucenia twego dziecka i swojej rywalki? Założę się, że ustawiłaby się kolejka kobiet stąd aż do Wrót Zachodu, opłakujących twój upadek z piedestału chwały, i próbujących cię wyratować słodyczą twych ust.~
@1069 = ~Nie masz nic przeciwko całowaniu się z córką Bhaala, ale nie chcesz wymówić imienia mego ojca?~
@1070 = ~Ale ZAWSZE tak jest. Półkrwiste dzieci zostają z MATKĄ. Dlaczego niby mam być lepszy?~
@1071 = ~(śmieje się) Rozkosznie. Czy odwzajemnisz mój pocałunek z taką samą pasją i zdecydowaniem? (Coran nachyla się by pocałować twoją szyję i zaczyna rozwiązywać twój kołnierzyk.)~
@1072 = ~Ja... wybaczam ci... tylko nie przestawaj, skarbie.~
@1073 = ~(z kwaśną miną) Tylko tego zawsze ode mnie chciałeś, pocałunków i baraszkowania na słomie. Czy ty w ogóle mnie SŁUCHASZ?~
@1074 = ~(chłodno) Powiedziałam - idź.~
@1075 = ~I dzięki temu wyrosłaś na przyzwoitą, uroczą panienkę!~
@1076 = ~(Coran nachyla się, by pocałować twoją szyję i zaczyna rozwiązywać twój kołnierzyk.)~
@1077 = ~(chłodno) Zostaw to, zuchwały łotrze.~
@1078 = ~Mam nadzieję, że Namara ma wystarczająco wiele mojej krwi, by pokonać takie złe wpływy. Ustatkowany mężczyzna... fuj...~
@1079 = ~(Śmiejesz się i całujesz Corana.) Bądź tylko ostrożny, jak będziesz przechodził przez Wrota Baldura za czterdzieści lat, kochanku. Jak bardowie nas uczą, starzy grzesznicy często lądują nieświadomie w łóżku swych córek, czy to ze względu na ich temperament, czy też  w wyniku przewrotnego planu zemsty.~
@1080 = ~Chciałabym, abyś taki był... jak Gorion, Coranie. Mówię poważnie.~
@1081 = ~W dniu w którym narzucę się kobiecie, będę skończony. Cieszę się, że, jak zawsze, porzekadła bezzębnych starców mylą się, i nie szukasz w kochanku kogoś na modłę twego ojca. Bo zdecydowanie wolę kobiety uganiające się za mną, a nie uskarżające się, że zrobiłem im dziecko.~
@1082 = ~Wiesz, wątpię czy zmusił te wszystkie kobiety. W moim ojcu była jakaś mroczna atrakcyjność wynikająca z jego mocy.~
@1083 = ~Brrr... co za okropne myśli... gwałty, sprawy rodzinne... Nie powinniśmy pomyśleć o czymś bardziej radosnym dla serca? (całujesz Corana)~
@1084 = ~Gdybym nosiła twojego syna wiedziałabym, aby ci o tym nie mówić.~
@1085 = ~Tak to jest w zwyczaju. Niestety, jej matka jest człowiekiem, a głupi ludzie wymyślili przepis o legalnym pochodzeniu dziecka.~
@1086 = ~(szczerzy się) Nie wspominając, że bardziej przystojny. A teraz, skoro już to ustaliliśmy-~
@1087 = ~(kiwa głową i chichocze) Szukam prawdy... powiadają, że leży w winie.~
@1088 = ~Z wszystkich miejsc, to pełny kielich wydaje się najlepszym miejscem do jej poszukiwań. Podaj mi ten bukłak, Coranie, bądź dobrym elfem.~
@1089 = ~(z uśmiechem) Zobaczmy teraz, czy jesteś wystarczająco nietrzeźwy, by dać się uwieźć przechodzącej dziewce... (całujesz Corana)~
@1090 = ~Nie potrzebuję mężczyzny, który nie potrafi trzymać się z dala od wina. Idź, prześpij się, a jeżeli jeszcze kiedykolwiek upijesz się tak jak dziś, zostawię cię w przydrożnym rowie.~
@1091 = ~Jestem pijany, zakochany, i moja dziewka ma w sobie ogień. Jestem szczęśliwym mężczyzną. Hmmm... czy spinki twego gorsetu zostały wykute przez krasnoluda? Są bardziej skomplikowane niż zamek niejednego skarbca. (chichocze) Sprzedajmy je jakiemuś kupcowi, żeby mógł założyć je w swych skrzyniach. W moim towarzystwie i tak nie są ci potrzebne.~
@1092 = ~Jestem pijany, zakochany, i moja dziewka ma w sobie ogień. Jestem szczęśliwym mężczyzną. Hmmm... czy spinki twego gorsetu zostały wykute przez krasnoluda? Są bardziej skomplikowane niż zamek niejednego skarbca. (chichocze) Sprzedajmy je jakiemuś kupcowi, żeby mógł założyć je w swych skrzyniach... Ty i ja, powinniśmy podążać ścieżkami naszego ludu i chodzić jak nas bogowie stworzyli. (chichocze) To o wiele wygodniejsze.~
@1093 = ~Cóż, tak! Dlaczego mam być lepszy od innych? Półkrwiste dzieci NALEŻĄ do matki.~
@1094 = ~W porządku, zrozumiałam. (śmiejesz się) Zobaczmy teraz, czy jesteś wystarczająco pijany, by dać się uwieźć przechodzącej dziewce... (całujesz Corana)~
@1095 = ~W porządku, zrozumiałam. (śmiejesz się) Zobaczmy teraz, czy jesteś wystarczająco pijany, by dać się uwieźć przechodzącej dziewce... (całujesz Corana)~
@1096 = ~Być może... być może miał nadzieję, że ten nieznośny brzdąc wkrótce wyrośnie na piękność, która teraz stoi przede mną, i zakocha się w nim... Ale prześcignąłem starego osła w wyścigu po twe dziewicze wiano!~
@1097 = ~Wybierz królestwo, moja droga, a ja nazwę cię jego Królową. Którym pragniesz rządzić? Tethyrem? Cormyrem? Mulhorandem?~
@1098 = ~Nie rozdrabniajmy się. Chcę aby cały świat czcił mnie jako swoją Królową i oddawał mi pokłon.~
@1099 = ~Tethyrem, oczywiście. Wtedy byłabym twoją Królową i mogłabym ci rozkazywać. Niestety, ta Zaranda ma na to więcej szans niż ja.~
@1100 = ~Ach, w Mulhorand nie mają ani królów, ani królowych, tylko faraona.~
@1101 = ~<CHARNAME>, następczyni potężnego Króla Azuona IV? To nie taki zły pomysł, ale nie wyszłabym za tego mężczyznę, nawet za tytuł Królowej!~
@1102 = ~(kiwa głową z aprobatą) Oczywiście, że nie.~
@1103 = ~Z tobą jest... inaczej. Matka Namary jest człowiekiem i dlatego musi żyć między tymi bydlakami, którzy wymyślili przepis o legalnym pochodzeniu dziecka.~
@1104 = ~Elfi lud w ogóle nie dba o takie rzeczy! Ale ludzie myślą, że każdy bękart jest lubieżnikiem niegodnym zaufania.~
@1105 = ~(śmiejesz się) Jesteś może nisko urodzony, Coranie?~
@1106 = ~Namara z pewnością była poczęta zarówno z żądzy, jak i zdrady.~
@1107 = ~Och, przestań. Wielu nisko urodzonych zachodzi wysoko w ludzkich społecznościach. Cóż, nawet w twoim Tethyrze, był pół-elfi bękart Kymer, który zastąpił Króla Alemandera II, czy jakoś tak.~
@1108 = ~Tak? Jestem zdania, że ludzie myślą, iż każdy bękart jest lubieżnikiem niegodnym zaufania. Ale szczęście zawsze sprzyja romantykom.~
@1109 = ~Namara z pewnością była poczęta zarówno z żądzy, jak i zdrady.~
@1110 = ~Och, przestań. Wielu nisko urodzonych zachodzi wysoko w ludzkich społecznościach. Cóż, nawet w twoim Tethyrze, był pół-elfi bękart Kymer, który zastąpił Króla Alemandera II, czy jakoś tak.~
@1111 = ~Ach, tak. Biedny, biedny Coran. Czy zlitujesz się na chłopakiem i ogrzejesz go, dobra kobieto?~
@1112 = ~Być może, moglibyśmy już teraz zacząć tworzyć tę legendę, mój karmiący się męskością Pomiocie Bhaala? Utkajmy taką historię, że każda kobieta pokryje się gęsią skórką, zacznie machać jęzorem w dezaprobacie, a jej serce skurczy się z zazdrości!~
@1113 = ~Przekonajmy się, czy nie mam nic przeciwko pocałowaniu cię.~
@1114 = ~Jestem pijany, zakochany, a moja dziewka ma w sobie ogień. Jestem szczęśliwym mężczyzną.~
@1115 = ~(wciąż walczy z zapięciami) Nie robiliśmy tego jeszcze na słomie... to może być dość kłująca sprawa, jeśli wiesz co mam na myśli. Widzisz, słucham cię.~
@1116 = ~(odpychasz go) Spadaj.~
@1117 = ~(śmiejesz się zdyszana) Doprawdy kłująca... och, nie przerywaj!~
@1118 = ~(kłaniając się drwiąco) Żegnaj więc, ptaszyno.~
@1119 = ~Ach, tak, zemsta... to dość dziwne, gdy ktoś szuka zemsty za dar życia. Mam nadzieję, że Namara nie będzie taka głupia... a ja będę unikał pół-elfek... to wystarczająca kara dla starego grzesznika.~
@1120 = ~Chcesz abym stał się starym nudnym czarodziejem? Rety, masz osobliwe gusta... Być może, TO sprawi, że zmienisz zdanie.~
@1121 = ~Hej, co to za wzdychanie? Chyba wiem, czego ci potrzeba.~
@1122 = ~Tak... gusta niektórych kobiet są dość... osobliwe. Ale twoje są znakomite, moja słodka kochanko.~
@1123 = ~(wygląda na zmieszanego) C-co? Czy ty... przypadkiem?~
@1124 = ~(uśmiechasz się zadowolona z siebie) Nie powiem...~
@1125 = ~Dziecko? Och, nie. Nie martw się. Dzieci to chyba jedyna rzecz jaką lubię robić bez powodzenia. (całujesz Corana) Chodź tutaj, Coranie.~
@1126 = ~Cokolwiek powiesz, skarbie.~
@1127 = ~I był bardzo kochany przez swój lud. Dlatego mówiono na niego Król Cieni i Uzurpator. Dlaczego mówimy o polityce, skarbie? Noc robi się coraz krótsza!~
@1128 = ~Gdzie bez wątpienia jest moje miejsce... biedny, biedny Coran. Nikt go nie kocha.~
@1129 = ~Wydajesz się zbyt poważna. Śnij sobie o swym królestwie całego świata. Mnie interesują bardziej... lokalne sprawy.~
@1130 = ~Ona nie może się z tobą równać! Dlaczego mówimy o polityce, skarbie? Noc robi się coraz krótsza!~
@1131 = ~Dlaczego mówimy o polityce, skarbie? Noc robi się coraz krótsza!~
@1132 = ~No tak.~
@1133 = ~Muszę cię opuścić, wybacz... znaczy się, jeśli w ogóle zauważysz moją nieobecność. (odchodzisz sfrustrowana)~
@1134 = ~Słyszałem uderzenie. Posłuchaj, skarbie, tak nie postępuje się z kochankiem.~
@1135 = ~Ty... mówisz tak tylko, by mnie pocieszyć! Wcale nie jestem ładna... (chlip)~
@1136 = ~Coran, byłeś dla mnie dobry, i ja byłam na ciebie dobra. Ale teraz rozumiem, że najwyższy czas na rozstanie.~
@1137 = ~O co chodzi?! O co chodzi?! Ja... ja jestem gotowa dać ci wszystko, a ty gapisz się za barmankami!~
@1138 = ~Oczywiście, że jesteś. Choć, skarbie, odrobina melancholii raz na jakiś czas jest atrakcyjna, ale żaden mężczyzna nie zniesie jej na co dzień. A przynajmniej ja.~
@1139 = ~Ach, słońce znów zajaśniało. Chodźmy, skarbie, są sprawy do załatwienia, wrogowie do zabicia, i takie tam.~
@1140 = ~(odchodzisz gwałtownie) Ja... nienawidzę cię!~
@1141 = ~W takim razie, najlepiej będzie jeśli się rozstaniemy, zanim zrobisz okropne i niewysłowione rzeczy. Może będziesz miała szczęście i twój kolejny kochanek będzie podobny do mnie.~
@1142 = ~Gorączkuję, <CHARNAME>, i me urojenia dotyczą ciebie. Bądź tak miła i przyłóż swą chłodną, wąską dłoń do mego czoła.~
@1143 = ~(Jesteś poważnie zmartwiona nagłymi dolegliwościami Corana i nie znasz ich przyczyn.) Masz gorączkę! Czyżby uzdrowiciel przegapił ranę?~
@1144 = ~(Jesteś poważnie zmartwiona nagłymi dolegliwościami Corana i myślisz, że to doprawdy dziwne. Musisz przebadać Corana, by odkryć ich przyczynę.) Hmm... masz rację. Może wystarczy ci wywar z kory białej wierzby, ale wolałabym cię przebadać.~
@1145 = ~(Uśmiechasz się zadowolona, przypominając sobie jak dolałaś trucizny do wina Corana, i pytasz z autentycznym zainteresowaniem:) Powiedz mi, czy twe gardło już wysycha?~
@1146 = ~(Przypominasz sobie jak dolałaś trucizny do wina Corana i mówisz chłodno:) Myślałam, że elfy nigdy nie chorują.~
@1147 = ~(Walczysz z wyrzutami sumienia, przypominając sobie jak dolałaś trucizny do wina Corana.) Zostałeś otruty, Coranie.~
@1148 = ~(zaczynasz szlochać) Coran... Ja... ja cię otrułam! Tak mi... przykro.~
@1149 = ~Wybacz... Myślę, że jest mi... niedobrze... (Coran krztusi się i dostaje torsji. Ma wyraźne problemy z utrzymaniem się na nogach. Strumienie potu spływają przez jego czoło lądując w oczach.)~
@1150 = ~Dzięki, że się tym ze mną dzielisz. A teraz spadaj, pomówimy gdy poczujesz się lepiej. (odchodzisz zniesmaczona)~
@1151 = ~Coran, ten zapach... wydaje mi się skądś znany. Spotkałeś kogoś, kto miałby powód aby cię otruć, albo żułeś coś nieświadomie?~
@1152 = ~Coran... nie podoba mi się to, jak wyglądasz.~
@1153 = ~Na Dziewięć Piekieł, robisz się coraz bardziej chory! Wypij trochę wody, błagam...~
@1154 = ~Znowu jesteś PIJANY, to pewnie to!~
@1155 = ~Śpij dobrze, kochany, rano lepiej się poczujesz. (odchodzisz)~
@1156 = ~Ja... nie sądzę, aby mi się... poprawiło. Paskudna trucizna... Cholera, boli!~
@1157 = ~Skąd... skąd wiesz? (Coran krztusi się i dostaje torsji. Ma wyraźne problemy z utrzymaniem się na nogach. Strumienie potu spływają przez jego czoło lądując w oczach.)~
@1158 = ~Zgadywałam. (uśmiechasz się) Śpij dobrze, kochany, rano lepiej się poczujesz.~
@1159 = ~Ponieważ tak działa proszek z belladonny. Będziesz martwy w ciągu najbliższych trzech godzin... około. Słyszałam, że elfy mają wyjątkową słabą odporność na trucizny.~
@1160 = ~Dosypałam proszku z belladonny do twego napoju, Coranie. Konasz powolną śmiercią.~
@1161 = ~Niewiele mi to pomaga... Potrzebuję uzdrowiciela, <CHARNAME>...~
@1162 = ~(uśmiechasz się) Nie, wcale nie. Prześpij się, rano lepiej się poczujesz.~
@1163 = ~Zobaczmy czy jestem dobra w te klocki. Masz torsje? Suchość w gardle?~
@1164 = ~Ty... ty mnie otrułaś?! Ale dlaczego? (Oddech Corana staje się ciężki i znów zaczyna się krztusić.)~
@1165 = ~(chłodno) Tylko się zabezpieczam, Coran. Przewidziałam, że zdradzisz moją miłość i nie mogę pozwolić, by to się wydarzyło. Pozwól mi cię pocałować na pożegnanie. Kocham cię i będę cię opłakiwać, elfie.~
@1166 = ~Pamiętasz tę dziewczynę w gospodzie, na którą tak się gapiłeś? Zdecydowałam, że jeśli ja nie będę mogła cię mieć, to nikt nie będzie mógł.~
@1167 = ~Nienawidzę cię za ból, który mi zadajesz za każdym razem, gdy patrzysz na inną. Nienawidzę cię i mam tego dość!~
@1168 = ~(gwiżdżesz) Nie masz o niczym pojęcia, prawda, złodzieju? Ukradłeś mi coś, co kobieta może ofiarować mężczyźnie tylko raz w życiu, i nic to dla ciebie nie znaczy! Sprofanowałeś mnie, zrobiłeś ze mnie ulicznicę, zostawiłeś mnie bezmyślną i dygoczącą z podniecenia... A teraz widzę, że chcesz mnie zostawić. Zginiesz za to!~
@1169 = ~Chciałam zobaczyć, jak klęczysz przede mną i błagasz o życie.~
@1170 = ~Właściwie to nie wiem... miałam chyba zły dzień.~
@1171 = ~Dziewczyna... ta dziewczyna w gospodzie. Przyniosła mi picie, i my... rozmawialiśmy, gdy sobie poszłaś. Nie mówiłem ci, ale kiedyś ją znałem.~
@1172 = ~I jej brata... choć jego słabo. Przyłapał nas i zaatakował mnie – szalony człowiek. Co miałem robić?~
@1173 = ~Powiedziała, że był on najokropniejszą istotą jaka żyła, pijakiem, i że bił ją... więc myślałem, że lepiej jej będzie bez niego. I nie wspomniała o tym wczoraj. Ale być może...~
@1174 = ~Ale być może uznała, że wróciłeś by się nią zaopiekować, albo coś równie sentymentalnie bezsensownego, i trochę się rozczarowała widząc mnie u twego boku.~
@1175 = ~(kiwasz głową) Rozmyśliła się. Rozumiem. Spróbujmy dać ci trochę wody i jakieś anitodum. Jeśli to ci nie pomoże, to sama nie wiem co.~
@1176 = ~Wszystko jedno. Módlmy się, aby użyła tylko belladonny, a nie żadnej egzotycznej mieszanki. Próbuj zwymiotować i pij... pij tak dużo wody, jak tylko potrafisz! Dodam liść bukwicy do antidotum i później... później możemy mieć tylko nadzieję.~
@1177 = ~Och... cóż, obawiam się, że możemy mieć tylko nadzieję, że nie miała żadnego pojęcia o truciznach, albo że twa elfia odporność zwycięży.~
@1178 = ~Więc odwróć się, ty głupia dziewczyno! Idź sobie! (Oddech Corana staje się ciężki i znów zaczyna się krztusić.)~
@1179 = ~(dąsasz się) Porozmawiamy, gdy będziesz... zdrów.~
@1180 = ~Nie, Coran, nie zostawię cię tak samego. Powiedz... myślisz, że ktoś mógłby próbować... otruć cię?~
@1181 = ~Zostaw mnie! Zostaw mnie samego... nie gap się... niech cię szlag! (Oddech Corana staje się ciężki i znów zaczyna się krztusić.)~
@1182 = ~Kobieto... nie widzisz różnicy między chorobą a kacem? Potrzebuję uzdrowiciela.~
@1183 = ~Czekaj, mój drogi, pomoc nadchodzi. Eee... powiedz mi, jadłeś może coś, czego nie powinieneś? Albo... czy to może być... trucizna?~
@1184 = ~Nie, Coran, nie zostawię cię tak samego. Powiedz... myślisz, że ktoś mógłby próbować... otruć cię?~
@1185 = ~Dlaczego... dlaczego nie zabijesz tej dziewki zamiast mnie?~
@1186 = ~(uśmiechasz się) Już to zrobiłam, Coranie. Miałam niezły ubaw wycinając tej dziwce gardło, ale pomyślałam, że ty też powinieneś dostać nauczkę.~
@1187 = ~Nie doceniasz mnie. Ta dziwka może teraz porównywać dotyk twych ust, z dotykiem dna Morza Mieczy.~
@1188 = ~(chichoczesz) Wypiła to samo wino co ty, na waszej wczorajszej schadzce za moimi plecami, Coran.~
@1189 = ~Wszyscy troje zginiemy tej nocy.~
@1190 = ~A czym sobie zawiniła? To ty zasłużyłeś sobie na karę.~
@1191 = ~Nie skradłem twego dziewictwa, <CHARNAME>, nie wspominałaś też, że traktujesz je jako łapówkę. W żadnym stopniu moja śmierć nie przywróci ci dziewictwa. Ale jeśli będę żył... jeśli tak bardzo chcesz za mnie wyjść... to obiecuję, że się z tobą ożenię.~
@1192 = ~Naprawdę? Ja... ja nie planowałam tego. Nie mam antidotum, Coranie.~
@1193 = ~Śmiesz proponować mi małżeństwo? Żałosne... Błagaj, robaku, błagaj o swoje bezużyteczne życie.~
@1194 = ~To takie ekscytujące! (klaszczesz w dłonie) Wygląda więc na to, że będę potrzebowała cię żywego... Spróbujmy dać ci trochę wody i jakieś anitodum. Jeśli to ci nie pomoże, to sama nie wiem co innego.~
@1195 = ~(Coran klęka i wyciąga ręce w twoją stronę.) Proszę... miej litość, <CHARNAME>... antidotum...~
@1196 = ~Bardzo satysfakcjonujące. Szkoda tylko, że go nie mam.~
@1197 = ~(śmiejesz się) Jak mogłam w ogóle cię kiedykolwiek kochać, słabeuszu? Masz, wypij to.~
@1198 = ~Żadna kobieta jeszcze nie próbowała mnie otruć... zawsze dźgały, nie wiem dlaczego. Pamiętam, jak ręce mych niedoszłych oprawczyń później bandażowały mnie czule. Czy twój humor już się poprawił, <CHARNAME>?~
@1199 = ~Tak. Teraz jeszcze bardziej pragnę twej śmierci.~
@1200 = ~Uzdrowić cię? To mogłoby być interesujące. I ta bladość sprawia, że wyglądasz dość wyszukanie. Szkoda byłoby gdybyś dostał śmiertelnych drgawek. Masz, wypij to.~
@1201 = ~Mój biedaku... Jak mogłam być tak okrutna? (płaczesz)~
@1202 = ~Ukarałaś mnie wystarczająco, <CHARNAME>... Żadna kobieta jeszcze nie próbowała mnie otruć... zawsze dźgały, nie wiem dlaczego. Pamiętam, jak ręce mych niedoszłych oprawczyń później bandażowały mnie czule. Czy twój humor już się poprawił, <CHARNAME>?~
@1203 = ~Nigdy nie dowiem się, co dokładnie sobie myślała... jeśli umrę.~
@1204 = ~Ale powinieneś umrzeć wiedząc, że sobie na to zasłużyłeś. To krzepiące.~
@1205 = ~Możemy mieć tylko nadzieję, że nie miała żadnego pojęcia o truciznach, albo że twa elfia odporność zwycięży.~
@1206 = ~(kiwasz głową) Masz coraz mniej czasu, z tego co widzę. Spróbujmy dać ci trochę wody i jakieś anitodum. Jeśli to ci nie pomoże, to sama nie wiem co innego.~
@1207 = ~Odejdź ode mnie, mordercza żmijo. Jest wystarczająco wiele twego jadu w mych żyłach, bym jeszcze musiał wysłuchiwać twych jadowitych słów.~
@1208 = ~(zniecierpliwiony) ANIDOTUM! Daj mi go, ty... pier- eee... piękna damo.~
@1209 = ~A... antidotum? Ja... ja nie mam. Chyba się na mnie nie gniewasz, prawda?~
@1210 = ~O rajusa! Masz, wypij to.~
@1211 = ~Tak... tak... oczywiście. Oto ono... Chyba się na mnie nie gniewasz, prawda?~
@1212 = ~Moja uzdrowicielko... moja łagodna uzdrowicielko... chodź, usiądź bliżej, wyszeptam ci do uszka wszystkie sny o tobie, jakie miałem w trakcie mej gorączki. Wydaje mi się, że moglibyśmy jeden albo dwa z nich wprowadzić w życie...~
@1213 = ~Skoro Coran flirtuje, znaczy się że Coran wrócił do życia. (całujesz go) Cieszę się, że przeżyłeś, mój ukochany, ale nie mogę odwlekać dalej naszego wymarszu.~
@1214 = ~(chichoczesz) Naprawdę? Przykułeś uwagę mych uszu... i mego ciała, Coranie.~
@1215 = ~Coran, obserwowałam cię tamtej nocy. Słyszałam, że wzywałeś me imię, i domyśliłam się natury tych snów. Muszę przyznać, że ja również dałam się ponieść mojej wyobraźni, więc spodziewam się, że będziemy mieli bardzo żywą... eee... dyskusję.~
@1216 = ~Miałam wiele przemyśleń, opiekując się tobą zeszłej nocy, Coran. Nie możemy tak tego dłużej ciągnąć.~
@1217 = ~Więc, gdzie jest moja piękna narzeczona? Przy okazji, chciałbym wyznaczyć datę. Powinniśmy wziąć ślub dokładnie za 1000 lat od teraz, skarbie. Napiszę do mych rodziców, będą zachwyceni.~
@1218 = ~Ty, oszuście! Ty... wyrolowałeś mnie!~
@1219 = ~(Podnosisz dłoń nakazując Coranowi by zamilkł.) Wiele myślałam. Postąpiłam źle. Zwalniam cię z twych obietnic. Nie musisz się ze mną żenić. Ani teraz, ani za 1000 lat.~
@1220 = ~Brzmi nieźle. Mogę sobie wyobrazić, jak przychodzisz, by mnie odszukać, siwą, przygarbioną i zmęczoną życiem... może nawet uda nam się za jednym zamachem zrobić wesele i stypę.~
@1221 = ~(płaczesz) Myślałam... Myślałam, że mnie kochasz... Zostaw mnie! Na zawsze!~
@1222 = ~Ty! Mam zamiar cię zabić!~
@1223 = ~(kłania się) Uczyłem się od ciebie, moja mała trucicielko i szantażystko.~
@1224 = ~(szyderczo) Nie można ci dogodzić, prawda, ma miłości?~
@1225 = ~To zaczyna się robić nudne. Przebywanie w twym towarzystwie jest dla mnie niezdrowe. Żegnaj, ma czuła zabójczyni.~
@1226 = ~Kolejny dzień, kolejna rzeźnia. Nie nudzi cię to? Gdybym tak był kochany przez jedną kobietę za każdego mężczyznę i potwora jakiego zabijam. Cóż to byłaby za gra!~
@1227 = ~Jesteś kochany przez kobietę, za każdego mężczyznę, którego zabijasz.~
@1228 = ~Nie bądź chciwy, Coranie. Nie wliczaj w to potworów, inaczej przemęczysz się... liczeniem.~
@1229 = ~Kochany, Coranie, czy pożądany?~
@1230 = ~Uważaj na to, czego sobie życzysz, elfie, gdyż może ci się to ziścić.~
@1231 = ~Coran, to co robimy, to nie jest gra. Nie ma w tym nic zabawnego!~
@1232 = ~Dokładnie, przez JEDNĄ kobietę. A zmierzam do tego, aby wypieścić tysięczną dziewkę na mym łożu śmierci.~
@1233 = ~(wzdychasz) O rety...~
@1234 = ~(mrugasz) I to ja nią będę, oczywiście.~
@1235 = ~Zbyt nisko stawiasz sobie poprzeczkę. Ja, osobiście, nie spoczęłabym poniżej pięciu tysięcy. Może powinnam dołączyć do armii.~
@1236 = ~Ja... ja nienawidzę cię!~
@1237 = ~(marzycielsko) Zabijanie mężczyzn samo w sobie jest nagrodą... Wszyscy mężczyźni to bydlaki.~
@1238 = ~W tym co TY robisz, nie ma, zrzędo.~
@1239 = ~Podróżowałem kiedyś z bardem o imieniu Helg. Kiedyś najęliśmy się do pobicia bandy goblinów terroryzującą jakąś wioskę w Amn, niedaleko Targowa, czy jakoś tak. To byłaby dość ponura robota, z tymi wszystkimi zielonymi diablętami skaczącymi na nas, krzyczącymi i tryskającymi na nas swą czarną krwią.~
@1240 = ~Ale Helg zaoferował mi układ – zafunduje mi noc z konkubiną za każdego zabitego potwora więcej od niego. Nie muszę chyba mówić, że ja zaoferowałem mu się tym samym, i mieliśmy doprawdy jowialne zawody. I mnóstwo uciechy później, w Athkatli.~
@1241 = ~To... obrzydliwe. Nie można obrócić zabijania w zabawę.~
@1242 = ~Mam lepsze rzeczy do roboty niż wysłuchiwanie, jak puszczasz się z dziwkami samemu, czy też z przyjaciółmi!~
@1243 = ~A więc, kto wygrał?~
@1244 = ~Co stało się z tym Helgiem? Założę się, że był niezłym kompanem.~
@1245 = ~Coranie, sugerujesz że JA mam ci kupić dziewkę?~
@1246 = ~Cóż, kochany, oczywiście, mój skarbie. Miłość jest przyprawą w naczyniu smakosza. (mruga)~
@1247 = ~Sądzisz, że wzbudzasz głębsze uczucia niż samemu posiadasz?~
@1248 = ~Więc żal mi ciebie, gdyż spędziłeś życie jedząc tylko wysuszone mięso i lembas.~
@1249 = ~Zapomniałam, jakim zatwardziałym romantykiem jesteś. Może mógłbyś przypomnieć mi o tym później?~
@1250 = ~Zbyt wiele przypraw może doprowadzić do łez...~
@1251 = ~Być może. Nigdy nie wiadomo, co? (rozchmurza się) Ale zawsze można podnieść się na duchu wykonując sprytną sztuczkę...~
@1252 = ~(śmieje się) To dobre! Zawsze istnieje jakiś sposób, by życie wydawało się mniej monotonne.~
@1253 = ~A wszystkie kobiety to głupcy. Mogę z tym żyć.~
@1254 = ~Jestem więc wyjątkiem, gdyż nie chcę kochanka o takich poglądach.~
@1255 = ~Możesz. Choć niezbyt długo. Nigdy nie bierz nikogo za głupca, Coranie.~
@1256 = ~(Śmiejesz się i czochrasz włosy Corana.) Oczywiście, mój chłopcze.~
@1257 = ~(Odwracasz się, by ukryć drżenie swych warg.) My... lepiej chodźmy, mój drogi.~
@1258 = ~Skarbie, pozwól, że nauczę cię jednej rzeczy. Nigdy nie rób niczego, co nie daje ci przyjemności, albo cię nie interesuje, albo się tym nie bawisz.~
@1259 = ~Czasem nie ma wyboru.~
@1260 = ~Ale obowiązki i zobowiązania...~
@1261 = ~Masz racę. Zacznę myśleć o rzeczach, jakie chcę robić, zamiast włóczyć się po krainach i zabijać każdego, kto wydaje mi się wrogiem.~
@1262 = ~A dlaczego myślisz, że masz prawo mnie UCZYĆ?~
@1263 = ~Wątpisz we mnie?~
@1264 = ~Nigdy!~
@1265 = ~Oczywiście!~
@1266 = ~Co stało się z tym Helgiem? Założę się, że był niezłym kompanem.~
@1267 = ~Wszystko jedno. Powiedz mi, czy sugerujesz, że JA mam ci kupić dziewkę?~
@1268 = ~Hmm... co do Helga... Widzisz, ostatnio widziałem go w dokach w Athkatli, gdzie czekaliśmy na statek kupiecki do Calimportu.~
@1269 = ~Niestety, akurat przechodziła tamtędy Sędzina, a ponieważ miałem z nią kilka nieuregulowanych spraw... i towarzyszyło jej z tuzin strażników, wybrałem pierwszy statek jaki odpływał tamtego dnia.~
@1270 = ~Tak się złożyło, że to akurat ja niosłem całe złoto naszej drużyny. Nie żeby było tego wiele, ale znając Helga, musiałbym walczyć z nim jak tylko go zobaczę, a nie chciałbym zranić dawnego towarzysza... albo zostać przez niego pociętym na plasterki, zanim zdążę się wytłumaczyć.~
@1271 = ~Ale masz dobre oko do mężczyzn, skarbie. Helg to świetny gość.~
@1272 = ~Chyba że masz lepszy pomysł na zakład. Ja, na przykład, mógłbym doradzić ci, jak uwieźć mężczyznę, którego pragniesz... albo coś w tym stylu.~
@1273 = ~Zgodzę się na moją część zakładu jeśli ty obiecasz rok wierności za każdego zabitego z mej strony więcej.~
@1274 = ~Nie chcę grać w takie głupie gierki.~
@1275 = ~Dla mnie brzmi w porządku!~
@1276 = ~A może założymy się o kufel piwa?~
@1277 = ~Po zastanowieniu, podoba mi się ten pomysł.~
@1278 = ~(uśmiecha się) Czyżbyś próbowała zmierzyć miłość?~
@1279 = ~Daj tylko komendę do odpoczynku, skarbie.~
@1280 = ~Przykro mi cię rozczarować, ale właśnie udowodniłaś, że nie jesteś wyjątkiem, lecz regułą.~
@1281 = ~Strzeż się Mądrości, ukochana, albo raczej jej siostry bliźniaczki - Nudy.~
@1282 = ~Jesteś przygnębiona, skarbie? Być może POWINNAŚ pomyśleć o zrobieniu czegoś innego. Albo przynajmniej zastosować sztuczkę, dzięki której będzie ci łatwiej znieść twe życie.~
@1283 = ~(wzrusza ramionami) Są tylko dwie drogi, skarbie. Żyć tak, jak ci się podoba, albo pozwolić aby każdy, i jego pies, zmuszał cię do życia na jego modłę. Wybierz tę pierwszą drogę, skarbie, błagam cię. Jesteś o wiele zbyt piękna, by obojętnie dryfować do swego grobu i z zadowoleniem odkryć, że nie widzisz różnicy między życiem a śmiercią.~
@1284 = ~(śmieje się)~
@1285 = ~Moja dziewczynka! (Coran całuje cię najpierw w policzek, potem w usta... i raz jeszcze...) Skarbie, nie uważasz, że minęło już sporo czasu, odkąd ostatnio... eee... zatrzymaliśmy się na spoczynek?~
@1286 = ~Być może nie jestem najbystrzejszym złodziejem w Krainach, ale widzę, kiedy ktoś próbuje założyć pułapkę pod moimi stopami, <CHARNAME>.~
@1287 = ~Moglibyśmy. Ale gdzie tu dreszczyk emocji?~
@1288 = ~Przypomnę ci, że spędzamy nasz wolny czas na galanterii, kiedy tylko się da, nie ważne czy słońce świeci, czy księżyc lśni, czy gwiazdy mrugają na niebie nad nami.~
@1289 = ~Tak, nauczyłeś mnie tego, ukochany. (Przebiegasz palcami od wysokich kości policzkowych Corana do jego warg.)~
@1290 = ~Eee... jasne, oczywiście, niech się szczerzy. Choć ja wolałbym uśmiech Pani Szczęścia. Przepraszam, <CHARNAME>, ale wschód słońca nie wprowadza mnie w zbyt pobożny nastrój. Pozostawię cię z twymi objawieniami.~
@1291 = ~Dziękuję, Coranie.~
@1292 = ~Och, nie, Coranie, nie odchodź.~
@1293 = ~Co sprawia zatem, że kierujesz swe myśli do bogów?~
@1294 = ~Myślałem, że pokazałem ci jaka jest różnica między nocą zmartwień a nocą miłości. Jeśli nie nauczyłaś się tego po moich lekcjach, potrzebujesz innego nauczyciela, <CHARNAME>.~
@1295 = ~(Coran dotyka twojego podbródka palcami i podnosi twoją głowę tak, że patrzysz mu prosto w oczy.) Napawa mnie rozkoszą myśl, że nie widzisz różnicy między mną a miłością, ale proszę abyś nauczyła się dostrzegać tę różnicę.~
@1296 = ~Skarbie, ale to przez ciebie. To co dzieje się dookoła jest nieważne, gdy wargi się stykają. Choć nigdy jeszcze nie całowałem dziewczyny pod śniegiem, musi to przypominać jedzenie truskawek pod lodem... (zamyka oczy) mmm... być może brunetka, kolor jej włosów kontrastujący ze śniegiem...~
@1297 = ~Ja jestem brunetką... ale założę się, że to nie mnie sobie wyobrażałeś.~
@1298 = ~Mmm... być może, płatki śniegu topniejące na męskiej blond brodzie... i rozpromienione błękitne oczy pod podszytym futerkiem kapturem... i słuchalibyśmy odgłosu padających na ziemię płatków śniegu, z krystalicznym spokojem lodowego świata.~
@1299 = ~(wzdychasz) Marzę tylko o TOBIE, Coranie, a nie o żadnym nieznajomych chłopaku.~
@1300 = ~(Coran całuje twe palce.) Skarbie, ja również pragnąłbym, abyśmy mogli trwać tak w blasku słońca przez resztę dnia.~
@1301 = ~(śmieje się radośnie) Och, nie, to nie był uśmiech. To była wykrzywiona trzcina, albo zgięta wierzba... chodź, ma radości, pokażę ci prawdziwy uśmiech!~
@1302 = ~(Coran dotyka twojego podbródka palcami i podnosi twoją głowę tak, że patrzysz mu prosto w oczy.) Napawa mnie rozkoszą myśl, że całkowicie zatraciłaś swe serce w tej fascynacji, jaką siebie darzymy, ale błagam cię, abyś nie zamykała oczu na innych mężczyzn, gdy już nas sen się zakończy. Nie chciałbym pozbawiać świata twej miłości.~
@1303 = ~To co mówisz może i brzmiałoby mądrze, ale... Coran, pędzisz przez krainy, a twe przyjaźnie trwają tylko kilka godzin. W domach obcych mężczyzn rozbierasz posłuszne żony, a twoja radość ze wspólnego łoża nie pochodzi z namiętności, lecz z niebezpieczeństwa zapuszczania się na nieznany teren. Nie chcesz zmiany tego ciągłego... chaosu?~
@1304 = ~Starego kochanka? Coran, co dopiero zaczęliśmy... ale do czego zmierzasz? Miłujesz kogoś innego, prawda?~
@1305 = ~Zawsze będę ci wierna, nawet gdy już odejdziesz. Wszystkie te kobiety z którymi spałeś, i te z którymi będziesz spał, nie mają znaczenia. Ja będę tą, do której ostatecznie powrócisz i z którą się zwiążesz.~
@1306 = ~(Wznosisz toast szklanką.) Za nowy początek, Coran. Zastanawiam się... co będziesz czuł leżąc u boku zwykłej kobiety, po tym jak posmakowałeś córki Bhaala?~
@1307 = ~Ty... ty miłujesz kogoś innego, prawda?~
@1308 = ~Zawsze będę ci wierna, nawet gdy już odejdziesz. Wszystkie te kobiety z którymi spałeś, i te z którymi będziesz spał, nie mają znaczenia. Ja będę tą, do której ostatecznie powrócisz i z którą się zwiążesz.~
@1309 = ~Tak, możesz tak powiedzieć, jej imię to Wolność. Skarbie, wciąż mamy trochę ciepła w naszych sercach dla siebie nawzajem, dlatego teraz powinniśmy się rozstać, nie czekając, aż wygaśnie albo zamieni się w nienawiść.~
@1310 = ~Zdajesz sobie sprawę, Coran, że nigdy nie będziesz w stanie się ode mnie uwolnić i nie pozwolisz mi uwolnić się od ciebie?~
@1311 = ~To się NIE zdarzy, Coranie. Wolę być dyskretna.~
@1312 = ~Na zdrowie! Za nowy początek!~
@1313 = ~Och, nie psuj zabawy! Chcę się napić ze szczęśliwą osobą... cóż, jeśli nie z tobą, to wypiję za ciebie. Zdrowie prawdziwej damy pełnej mądrości, uroku i piękna. (mruga) I tego głupca, który ją zostawił.~
@1314 = ~Takich rzeczy nie można z góry wiedzieć, skarbie.~
@1315 = ~Czy mówiłem ci abyś tego nie robiła, chyba że chcesz zatańczyć ze mną pod kołdrą? Nie chciałaś-~
@1316 = ~Pomyślałam sobie, czemu nie, skoro już zerwaliśmy. To będzie równie nonszalanckie co ekscytujące.~
@1317 = ~Właśnie sobie przypomniałem jak to było, gdy pierwszy raz cię pokochałem. Zrobiłaś jakiś taki mały gest, obrót nadgarstkiem, nic więcej, zupełnie nieświadomie, i to przyciągnęło moją uwagę. Zsunął ci się rękaw, odsłaniając twoje ramię aż po łokieć, i nagle uświadomiłem sobie, że tylko twa koszula skrywa rzecz, której najbardziej pragnąłem na świecie.~
@1318 = ~Me serce zaczęło walić w piersi i krzyczało w mych uszach bym uciekł, gdyż na pewno wybuchnie, jeśli mi odmówisz. Mój umysł uciszył je łagodnymi słowami, żałując go, i podszedłem do ciebie jak pokorny żebrak. Ponieważ pragnąłem cię nagą w mych ramionach, sam pierwsze się przed tobą obnażyłem. Nie ciałem, ale duszą, i powiedziałem ci prawdę o tym, co czułem.~
@1319 = ~Każde twe słowo było jak kropla deszczu spadająca na mężczyznę zagubionego na Pustyni Calimshan – cud i życie. Zrzuciłem twe ubrania i leżały porozrzucane, podczas gdy ja cię obserwowałem. Dla mych wszystkich rozkosznych wysiłków doprowadzenia cię do tego stanu, to było nagłe doświadczenie piękna, jak gdybym odkrył cudownie wyrzeźbioną figurę skrytą za zakrętem w ogrodowym labiryncie.~
@1320 = ~Na moment stałem się dzieckiem, sięgającym twych piersi swymi ustami. Ich delikatny dotyk zamienił mnie ponownie w mężczyznę i me ręce podążyły na odsiecz oczom w odkrywaniu wszystkich obiektów pożądania. Znalazłem wiele i próbowałem nacieszyć się każdym z nich, tracąc dech nad darami, które mi ofiarowałaś. To był rozkoszny wyścig, który wykończył nas i odebrał dech.~
@1321 = ~Od tej pory kochałem cię jeszcze raz, i jeszcze. To nigdy nie była ta sama rozkosz, a wszystkie zmiany tylko pobudzały mą nienasyconą ciekawość. Jak słowik, który nie może się powstrzymać przed śpiewaniem przy zachodzie słońca, prosząc je, by zostało, by nie chowało swej tarczy, więc i ja nie mogłem patrzyć jak chowasz się w kocach nie prosząc cię o to samo, gdyż jesteś moim słońcem.~
@1322 = ~(udajesz, że śpisz)~
@1323 = ~Zamknij się, choć tu i rób swoje, słowiku.~
@1324 = ~Mój słowiku, po drugiej stronie horyzontu jestem witana przez poranne ptaki... którym obiecałam mą lśniącą doskonałość dziś w nocy.~
@1325 = ~Śpiewałeś słodko, słowiku. Zostań ze mną przez moment i opóźnijmy nieco wschód słońca.~
@1326 = ~(Śmiejesz się i wciągasz Corana w swój śpiwór.)~
@1327 = ~Dziś w nocy chcę być sama, Coran, ale nie dlatego, że cię nie kocham. Później ci to wyjaśnię.~
@1328 = ~(Odpowiadasz Coranowi w ten sam sposób, i po około godzinie rozmów, pozwalasz mu położyć się u twego boku.)~
@1329 = ~(Odpowiadasz Coranowi w ten sam sposób, i po około godzinie rozmów, odrzucasz go.)~
@1330 = ~Szczęście jest Kobietą, <CHARNAME>, i wygląda na to, że ty jesteś zarówno moją kobietą, jak i moim szczęściem.~
@1331 = ~Dlaczego tak mówisz?~
@1332 = ~Więc, wreszcie to rozgryzłeś, co?~
@1333 = ~Jak mogę być czyimkolwiek szczęściem, Coran? Spójrz na moje życie... wygląda jak pasmo nieszczęśliwych przypadków.~
@1334 = ~Z moim dziedzictwem, to prędzej będę czyjąś Panią Śmierci, Coranie.~
@1335 = ~(Uśmiechasz się i głaszczesz Namarę po główce.) Wydaje mi się, że ten tytuł należy się tej małej damie.~
@1336 = ~Ponieważ chcę. Odkąd cię poznałem, przeżyłem przygody od których włos jeży się na głowie, i, co zadziwiające, udało mi się zachować głowę na swych ramionach. Zawsze znajdzie się trochę złota na mięso i wino, a poza tym, mogłem zrobić coś... cóż... dobrego.~
@1337 = ~Twoja idea Pani Szczęścia to kombinacja uzdrowicielki, kaznodziei i banku.~
@1338 = ~Dzięk... dziękuję, chyba.~
@1339 = ~A odkąd ja cię poznałam, muszę trzymać w ryzach twoją lekkomyślność, trwonienie pieniędzy, i chęć porzucenia własnego dziecka. (wzdychasz) I co otrzymałam w zamian za to, hmm?~
@1340 = ~Tak, mamy szczęście, że udało nam się przez to wszystko przejść. Ale, czy nie zapominasz-~
@1341 = ~Tak, najdroższa.~
@1342 = ~(wzdychasz) A odkąd ja cię poznałam, muszę trzymać w ryzach twoją samobójczą brawurę, trwonienie pieniędzy, i chęć porzucenia własnego dziecka. (wzdychasz) I co otrzymałam w zamian za to, hmm?~
@1343 = ~Więc, masz jeszcze jakieś zdumiewające objawienia?~
@1344 = ~Nieszczęśliwych przypadków? Na złote serce Hanali! Ileż to razy byłaś o krok od śmierci, a jednak udało ci się uciec z życiem? A gdy przechodziłaś przez ten mały most w pobliżu domku myśliwskiego, kiedy wpatrywałem się w ciemne wody potoku Otulisko – czy to nie był fart?~
@1345 = ~Fart!? Odkąd ja cię poznałam, muszę trzymać w ryzach twoją lekkomyślność, trwonienie pieniędzy, i chęć porzucenia własnego dziecka. (wzdychasz) I co otrzymałam w zamian za to, hmm?~
@1346 = ~Masz rację! Dąsałam się bez powodu.~
@1347 = ~Aha. Spotkanie ciebie na pewno wynagradza mi wygnanie z rodzinnego miasta, zabójstwo mego przybranego ojca przez jakiegoś szaleńca, który wysłał za mną zabójców, i całą tę krew, którą musiałam rozlać by ujść z życiem. Jeśli tak nas życie nagradza, to już wolałabym umrzeć.~
@1348 = ~Masz niesamowity talent do wynajdowania pereł w kupie gnoju.~
@1349 = ~Zaglądałem w oczy Pani Śmierci, skarbie. Muszę przyznać, że jest o wiele starsza i bardziej zniszczona niż ty. Nie wspominając już o tym, że w ogóle nie jest piękna.~
@1350 = ~Też ją widziałam, Coranie... w lustrze. Była młoda i piękna, jej płaszcz był podszyty lśniącym futerkiem i wyhaftowany pogodnie. Jednak była śmiercią... i ktokolwiek zbyt blisko do niej podejdzie zostanie spalony przez ognie piekielne. Zostałeś ostrzeżony, Coranie.~
@1351 = ~A ja jestem... piękna?~
@1352 = ~Spotkałem ją dzięki tobie... To była najwspanialsza niespodzianka w moim życiu. Kiedy zobaczyłem dziecko, me serce ostygło ze strachu o to, co z tym fantem zrobisz.~
@1353 = ~Spodziewałem się, że będziesz mnie strofować za obecność Namary za każdym razem, gdy będziesz zdenerwowana, zamieniając nasze słodkie towarzystwo w coś nieznośnego.~
@1354 = ~Jednak ty nalegałaś... i dobrze. Miałem szczęście, że byłaś wówczas ze mną, bo inaczej, Seldarine wie, zachowałbym się jak samolubny szczeniak.~
@1355 = ~To było... kuszące. Ale nie rozwiązałoby to niczego, a dziecko potrzebowało ojca.~
@1356 = ~Nie mam nic wspólnego z Seldarine, ale wiem, że nie zachowałbyś się jak samolubny szczeniak, Coranie. Masz w sobie honor. Prędzej czy później zrobiłbyś to, co należało.~
@1357 = ~Miarka się przebrała! Ojcostwo zupełnie cię roztrzepało! Robi mi się niedobrze, gdy cię słucham. Co dalej, odmówisz kradzieży???!!!~
@1358 = ~Dlaczego miałabym być zdenerwowana o coś, co zrobiłeś dawno temu? Wiem, że nie oddałeś mi się w pełni, i zaakceptowałam to. Nie dawaj mi tylko PRAWDZIWEGO powodu bym się na ciebie gniewała.~
@1359 = ~Nie, skarbie, nie jest. Szczęście nie jest kombinacją rzeczy. To jedna cała... istota. Albo się je ma, albo nie.~
@1360 = ~Cieszę się, że to rozumiesz.~
@1361 = ~Nie mam pojęcia o czym mówisz.~
@1362 = ~Coran, jeśli nie powstrzymasz tego bezsensownego gejzeru słów, to będę zmuszona zamknąć twe usta pocałunkiem.~
@1363 = ~Dlaczego wydajesz się taka niepewna? Nie uważasz, że przekroczenie tego małego mostku w pobliżu domku myśliwskiego właśnie wtedy, gdy patrzyłem w ciemne wody potoku Otulisko było fartem?~
@1364 = ~Fart!? Odkąd cię poznałam, muszę trzymać w ryzach twoją lekkomyślność, trwonienie pieniędzy, i chęć porzucenia własnego dziecka. (wzdychasz) I co otrzymałam w zamian za to, hmm?~
@1365 = ~Aha. Spotkanie ciebie na pewno wynagradza mi wygnanie z rodzinnego miasta, zabójstwo mego przybranego ojca przez jakiegoś szaleńca, który wysłał za mną zabójców, i całą tą krew, którą musiałam rozlać, by ujść z życiem. Jeśli tak nas życie nagradza, to już wolałabym umrzeć.~
@1366 = ~Ja... wiem, że mnie pragniesz. I, odważę się powiedzieć, jestem o wiele słodszy niż wtedy, gdy wpadłaś na mnie przy domku myśliwskim w Otulisku.~
@1367 = ~Właściwie to myślę, że jesteś teraz o wiele bardziej zwyczajny, ale na to nie ma rady. Mężczyzna nie może być uroczym śmiałkiem jednocześnie doglądając swego dzieciaka.~
@1368 = ~Tak, jesteś bardzo słodki. Doprawdy, gdybyś był choć o odrobinę słodszy, to porzygałabym się.~
@1369 = ~Jesteś dokładnie taki sam, jak wtedy. Okoliczności się zmieniają, ale ludzie nie.~
@1370 = ~(uśmiechasz się dumnie) Dobra robota.~
@1371 = ~Nie, oczywiście, że nie... Widzisz, gdybym sprawił, że Zakon Promiennego Serca na stałe zzieleniał z zazdrości, gdybym urządził sobie przejażdżkę na ogonie czerwonego smoka, i ucztował przy stole niziołków – wszystko jednego dnia – wciąż nie widziałbym w sobie szczęściarza, jeśli nie miałbym ciebie przy boku.~
@1372 = ~Jeszcze jedno... <CHARNAME>, kocham cię.~
@1373 = ~Nie dąsaj się, moja Pani Szczęścia. Mamy przygody i kochamy się. Po cóż innego żyć?~
@1374 = ~Czy nie wzniosłem choć odrobiny szczęścia w twoje życie?~
@1375 = ~Nie, same problemy.~
@1376 = ~(Rozsuwasz palce na odległość cala.) O, tyle.~
@1377 = ~Wniosłeś. Dąsałam się bez powodu.~
@1378 = ~Nigdy nie bałem się kochać, i nigdy nie bałem się tej, którą kochałem. I nie mam zamiaru tego zmieniać.~
@1379 = ~(syczysz) Głupcem jesteś.~
@1380 = ~(ściskasz Corana mocno) Zawsze chciałam kochać odważnego mężczyznę, i teraz kocham.~
@1381 = ~Gdybym cię już nie kochała, zakochałabym się w tobie choćby dla tych paru słów.~
@1382 = ~Jak chcesz.~
@1383 = ~Tak. Jesteś najpiękniejszą kobietą jaką kiedykolwiek spotkałem.~
@1384 = ~I ojciec potrzebował dziecka, nawet jeśli był tak głupi, że nie zdawał sobie z tego sprawy.~
@1385 = ~Ty... tak mnie spostrzegasz? Jako honorowego człowieka?~
@1386 = ~Cóż, nigdy nie można być pewnym, ale mam co do ciebie pewne nadzieje.~
@1387 = ~Coran, wolałabym raczej teraz o tym nie rozmawiać.~
@1388 = ~Może nie tak jak paladyn, ale prawie.~
@1389 = ~(chichocze zakłopotany) Szczerze mówiąc, myślałem, że będę mógł trochę zarobić zaciągając się jako najemnik, teraz kiedy jestem bardziej obyty z mieczem...~
@1390 = ~A więc będę gadał... Hmm... Powinienem był uważniej słuchać, gdy stary Echtelion nauczał o istotach...~
@1391 = ~(uśmiecha się) Och, powinienem więc się bardziej postarać.~
@1392 = ~To... dziwne słyszeć coś takiego z ust kobiety.~
@1393 = ~<CHARNAME>, nigdy o to nie pytałaś, ale czy chcesz dowiedzieć się czegoś o Briel?~
@1394 = ~Tylko jeżeli ta historia różni się od innych.~
@1395 = ~(kiwasz głową)~
@1396 = ~Niby po co? Zawsze wiedziałam, że nie oddałeś mi się cały, i zaakceptowałam to. Proszę, oszczędź mi szczegółów.~
@1397 = ~Nie chcę się rozwodzić nad twymi przeszłymi... zdobyczami.~
@1398 = ~Jeśli nie masz nic przeciwko.~
@1399 = ~Różni się. Zawsze miałem ciągoty do radosnych kobiet, z lekkim dowcipem i z dużą odwagą. Brielbara wcale taka nie była.~
@1400 = ~Byłem wtedy spłukany i musiałem uciec się do zwędzania portmonetek na targu – najbardziej żałosny rodzaj kradzieży, jeśli ktoś by mnie pytał. Więc wmieszałem się w tłum, mając oczy szeroko otwarte na zamożnych kupców i Straż Miejską...~
@1401 = ~Wydajesz się zraniona, Pani Szczęścia.~
@1402 = ~Zapewniam cię, nie jestem.~
@1403 = ~Wydaję się zazdrosna.~
@1404 = ~Oczywiście, że jestem. Jest matką twego dziecka, Coranie, pomimo tego, że widzieliście, iż jej niewierność zostanie odkryta, skoro dziecko będzie pół-elfem. Musiało w waszym związku być COŚ...~
@1405 = ~Nie nazwałbym jej zdobyczą.~
@1406 = ~Naprawdę? Więc jak?~
@1407 = ~Jakkolwiek ją nazwiesz, nie chcę o niej słuchać.~
@1408 = ~Coran, miej trochę przyzwoitości i uszanuj skromność Brielbary.~
@1409 = ~Wiesz jak to jest, w kłębiącym się roju ludzi, pojedyncza istota albo obiekt nagle przykuwa twoją uwagę i skupiasz się na nim, jak gdyby nic innego nie istniało? W ten właśnie sposób zauważyłem Briel – kobietę w długich szatach, z głową i twarzą zasłoniętą jedwabnym szalem, tak, że tylko jej oczy były widoczne.~
@1410 = ~Tak, to coś, czemu nie możesz się oprzeć! Tajemnicza kobieta.~
@1411 = ~Twoja wyobraźnia, jednak, szybko dodała pewne szczegóły...~
@1412 = ~Myślę... że nie zależy mi, by usłyszeć ciąg dalszy.~
@1413 = ~Widzę te pytania w twych oczach, <CHARNAME>. Być może jestem szalony, ale wydaje mi się, że byłoby prościej, gdybym ci wszystko opowiedział... cóż, przynajmniej dla mnie.~
@1414 = ~Masz rację. Opowiedz mi tę... historię.~
@1415 = ~Nie chcę tego słuchać.~
@1416 = ~Coran, miej trochę przyzwoitości i uszanuj skromność Brielbary. Albo to, co z niej zostało.~
@1417 = ~Wydaje mi się, że byłoby prościej, gdybym ci wszystko opowiedział... wtedy przynajmniej znałabyś prawdę, zamiast zgadywać co się naprawdę wydarzyło.~
@1418 = ~Och, na Hanali Celanil! Nie przechwalam się przecież kompanowi w tawernie nad kuflem piwa! Próbuję powiedzieć ci prawdę, żebyś nie musiała zgadywać co się naprawdę wydarzyło! Gryzie cię to, wiem!~
@1419 = ~Wolałabym nie wiedzieć, Coranie. Proszę, uszanuj me życzenie.~
@1420 = ~Zbyt wiele sobie wyobrażasz. To mnie wcale nie interesuje.~
@1421 = ~(uśmiecha się) To straszne, jak dobrze mnie znasz.~
@1422 = ~Brielbara stała naprzeciw kwiaciarza i oglądała kwiaty przez jakiś czas. I spojrzałem na nią... Wtedy przestraszyła się i uciekła. Coś jednak w jej zachowaniu ujęło mnie. Nie miałem czasu by skraść pąk, a pieniędzy wystarczyło mi tylko na jedną czerwoną różę. Kupiłem ją, i pobiegłem za Briel.~
@1423 = ~Kiedy wręczyłem jej kwiat, w jej oczach dostrzegłem zaskoczenie i wdzięczność, ale potrząsnęła głową i powiedziała, że jest mężatką. "Cóż", odpowiedziałem, "to nawet i lepiej. Uszczęśliwię ciebie i twego męża – zaspokajając twe wszystkie potrzeby."~
@1424 = ~Kolejną rzeczą, którą pamiętam, jest to, że stałem na środku ruchliwej ulicy we Wrotach Baldura, tuląc obcą kobietę, która wypłakiwała mi się w ramiona. Nagle wytarła łzy i wyprostowała się. Spotkałaś Yago... był całkiem utalentowany w pozbawianiu swej żony każdej chwili szczęścia. Brielbara była zdeterminowana, by wyzwolić się od niego wszelkimi sposobami. Rzadko spotykałem kobiety, które myślałby o czymś z równym zdecydowaniem i pasją.~
@1425 = ~Po chwili, mając dość oglądania siniaków na całym ciele Brielbary i wysłuchując tego, co jej mąż jej robił, zasugerowałem, że uwolnię ją od Yago. Na początku podchodziła bardzo entuzjastycznie do tego pomysłu, ale kiedy zrozumiała, że ani nie zostałbym z nią po naszej ucieczce, ani nie osiadłbym w jakimś odległym zakamarku świata, powiedziała, że życie człowieka jest zbyt krótkie, by decydować się na nowy początek.~
@1426 = ~Dawka rozpaczy w radości naszych wspólnych spotkań w końcu mnie zmęczyła i odszedłem.~
@1427 = ~Więc to wspomnienia szczęścia spowodowały, że zatrzymała Namarę.~
@1428 = ~Ja uciekłabym z tobą, nawet gdybym wiedziała, że potrwa to najwyżej jeden dzień...~
@1429 = ~Cóż, dzięki, że się tym ze mną podzieliłeś. A teraz chodźmy.~
@1430 = ~A to, z kolei spowodowało, że Yago próbował ją zabić... żeby nawet radosne wspomnienia Brielbary obróciły się w pył. Wiesz, cieszę się, że pozbyliśmy się tego mężczyzny.~
@1431 = ~(Coran obejmuje cię i całuje lekko twe włosy.) Wiem, skarbie.~
@1432 = ~Otrzymałem wiadomość od Brielbary, <CHARNAME>. Udało jej się wyprostować wszystkie sprawy i weźmie z powrotem Namarę.~
@1433 = ~Szerokiej drogi, więc. I Coran... weź trochę złota. Brielbara będzie patrzyła na ciebie nieco przychylniej, jeśli nie pojawisz się z pustymi rękoma.~
@1434 = ~Wydaje mi się, że oddanie dziecka to nie jest najlepszy pomysł.~
@1435 = ~Nie pozwolę ci zniknąć z zasięgu mych oczu, szczególnie aby zobaczyć się z byłą kobietą i matką twego dziecka! Albo idę z tobą, albo Brielbara sama zjawi się po Namarę. Jeśli udało jej się nawiązać z tobą kontakt tutaj, to równie dobrze może cię znaleźć osobiście!~
@1436 = ~Oczywiście. Czy ty... czy wrócisz?~
@1437 = ~Zaufasz złodziejowi i powierzysz mu złoto drużyny?~
@1438 = ~Zaufam TOBIE i powierzę ci złoto drużyny.~
@1439 = ~To też twoje złoto, Coran.~
@1440 = ~Z drugiej strony... czy 1000 sztuk złota wystarczy?~
@1441 = ~Wiem z własnego doświadczenia, że złodzieje mają swój honor.~
@1442 = ~A to dlaczego, Pani Szczęścia?~
@1443 = ~Ponieważ tak mówię. Namara i ty zostajecie ze mną.~
@1444 = ~Cóż, wydajesz się naprawdę kochać Namarę, a Brielbara pewnie znów poprosi abyś został. Dobrze byłoby, gdybyś-~
@1445 = ~Możesz iść, jeśli obiecasz powrócić.~
@1446 = ~Ty... możesz iść, tylko pamiętaj o swym ślubowaniu.~
@1447 = ~Kocham cię, Pani Szczęścia. Kocham cię całym mym sercem, ale nie będę trzymał się twej spódnicy!~
@1448 = ~Moje serce będzie mnie prowadziło, jak zwykle. Szukaj mnie w "Jesiotrze".~
@1449 = ~Złożyłem uroczyste ślubowanie, że nie bacząc na to, co się wydarzy, wrócę do siebie. Na słońce, gwiazdy, i dwanaście wiatrów, przysiągłem. Wątpisz w me słowa?~
@1450 = ~Nie obchodzi mnie to, co powiedziałeś!~
@1451 = ~Przepraszam, ukochany. Nie sądziłam po prostu, że tak szybko przyjdzie nam je... sprawdzić. Nie opóźniaj tego. Będę czekała na twój powrót.~
@1452 = ~Nie wiem, jak bardzo wiążące jest ślubowanie... człowieka takiego, jak ty, Coran... Twój nastrój zmienia się jak chmury na niebie. Ja po prostu... nie wiem czego od ciebie oczekiwać.~
@1453 = ~Nie wiem, jak bardzo wiążące jest ślubowanie... człowieka takiego, jak ty, Coran... Twój nastrój zmienia się jak chmury na niebie. Ja po prostu... nie wiem czego od ciebie oczekiwać.~
@1454 = ~Dziękuje, <CHARNAME>. Ale dlaczego... chcesz, aby Briel patrzyła na mnie przychylnie?~
@1455 = ~Coranie, spłodziłeś Namarę i jesteś całkiem dobry dla dziecka. Dobrze by było, gdybyś-~
@1456 = ~Coranie, nie utrudniaj tego jeszcze bardziej. Ja... ja nie sądzę, abyś wrócił.~
@1457 = ~Pozwolę ci samemu się tego domyślić, elfie.~
@1458 = ~Jesteś więcej niż hojna, <CHARNAME>. Szukaj mnie w "Jesiotrze".~
@1459 = ~Moja Pani Szczęścia. (Coran trzyma cię blisko i szepcze do ucha.) Ty i ja to dobra rzecz... jedyna. Jeśli mi wierzysz, będę na ciebie czekał w "Jesiotrze".~
@1460 = ~Jeśli nie wzięłaś mego ślubowania poważnie, to będę podążał za głosem serca.~
@1461 = ~Jeśli nie wzięłaś mego ślubowania poważnie, to będę podążał za głosem serca. Szukaj mnie w "Jesiotrze".~
@1462 = ~Wydaje mi się, że sama wątpisz, czy powinienem wrócić.~
@1463 = ~<CHARNAME>? (Coran owija swe ręce dookoła ciebie i przytula swe czoło do twej szyi.) Czuję się trochę dziwnie bez Namary.~
@1464 = ~Wkrótce się przyzwyczaisz, Coranie. ~
@1465 = ~Ach, ale spójrz na jasną stronę: teraz musimy się martwić jedynie o ciekawość dorosłych. ~
@1466 = ~(głaszczesz włosy Corana)~
@1467 = ~Tak?~
@1468 = ~To prawda. (Coran podnosi głowę i zaczyna układać twoje włosy w półokręgi dookoła twej twarzy.)~
@1469 = ~Nie ruszaj się. Wyglądasz zbyt pięknie, by cokolwiek zmieniać – promienie słońca obramowują twoją twarz. ~
@1470 = ~(Siadasz i czochrasz sobie włosy.) Zmieniłam się i wciąż jestem piękna, ukochany.~
@1471 = ~(Leżysz nieruchomo i uśmiechasz się prowokująco.) Na pewno nie chcesz abym się poruszyła? ~
@1472 = ~Jestem TYLKO piękna? Coranie, czyżby skończyły ci się komplementy? ~
@1473 = ~(Przyglądasz się bacznie Coranowi.) Coran? Próbujesz mi coś powiedzieć? ~
@1474 = ~Poruszyłaś się. (wzdycha) Teraz jesteś dalej ode mnie i nie wyglądasz tak samo, ale kocham cię tak, jak przed chwilą.~
@1475 = ~(Oblizujesz wargi powoli i prowokująco.) Więc udowodnij to, elfie.~
@1476 = ~Coran, jestem zbyt zmęczona, by towarzyszyć ci w poszukiwaniu duszy.~
@1477 = ~A ja już myślałam, że wraz z odejściem Namary odzyskam z powrotem mojego lekkoducha! ~
@1478 = ~(śmieje się) Uwodzicielka... zawsze zadziwia mnie, że wystarczy tylko twój mały gest, bym drżał z pożądania do twego rozkosznego ciała.~
@1479 = ~(wzdycha) Nigdy nie mówię prosto? Wiesz, patrzę teraz na ciebie i widzę piękno. Więc to mówię. Jest jeszcze jedna rzecz, którą czuję.~
@1480 = ~(Coran dotyka delikatnie twej brwi.) Skarbie... Sam sobie przeczę.~
@1481 = ~(Coran unosi głowę i patrzy na ciebie z nikłym uśmiechem.) A co z tobą? Pewnego dnia zostaniesz cieniem i dziurą w sercu?~
@1482 = ~(W ciszy odnajdujesz swymi ustami wargi Corana i całujesz go namiętnie, próbując zawrzeć w tym pocałunku obietnicę szczęścia.)~
@1483 = ~Coranie, nie powinieneś obawiać się tego dnia, powinieneś go przywitać, gdy nadejdzie. Najmroczniejszy cień nad nami, to cień mego przeznaczenia. Im bardziej mnie kochasz, tym dłużej zostajesz ze mną, i tym większy będzie twój ból. ~
@1484 = ~Coran, jestem zbyt zmęczona, by towarzyszyć ci w poszukiwaniu duszy.~
@1485 = ~Skąd... skąd ta pewność, że to na pewno się wydarzy? ~
@1486 = ~Teraz nie mamy powodu, by się smucić, więc po co martwić się na zapas, Coranie?~
@1487 = ~(cicho) Moje życie jest krótsze niż twoje, elfie, więc nie mogę obiecać ci, że nie umrę. Ale póki żyję, pozostanę z tobą. ~
@1488 = ~Boję się, <CHARNAME>. Boję się, że pewnego dnia zostaniesz cieniem i dziurą w sercu.~
@1489 = ~Będziesz więc podążała szlakami u mego boku? Będziesz budziła się w mym ramionach każdego poranka, jaki przed nami? Nie będziesz się bała nosić mego syna i wychowywać go ze mną? ~
@1490 = ~Coran... proszę... ludzie nie pytają o takie rzeczy po ciężkim dniu! Pozwól mi to przemyśleć. ~
@1491 = ~Tak, tak, tak i tak. Choć nie mogę zagwarantować, że to będzie syn. ~
@1492 = ~(szlochasz) To pierwszy raz kiedy... ktoś mi się oświadcza i nie wiem co... co powinnam powiedzieć. ~
@1493 = ~Eee... ruszajmy... guzdrzemy się. Już ze sobą podróżujemy, więc teraz będziemy musieli popracować nad tym budzeniem-się-w-ramionach-każdego-ranka. ~
@1494 = ~Skarbie, a gdybym powiedział ci, że nie boję się złych omenów i ręki twego ponurego Ojca, to co wtedy? ~
@1495 = ~Nie martwię się na zapas. Martwię się o ciebie, <CHARNAME>. A gdybym ci powiedział, że nie mógłbym znieść widoku jak odchodzisz, tak jak znosiłem odejście każdej innej kobiety w mym życiu, to co wtedy?~
@1496 = ~(wzdycha) Nauczę się więc cierpliwości, pierwszej z tych wszystkich cnót, których nie posiadam.~
@1497 = ~Córka też będzie fajna i przynajmniej wiem już czego się spodziewać.~
@1498 = ~Racja. (Coran rozpościera ramiona i szepcze.) Chodź do mnie, skarbie.~
@1499 = ~(Pośród mebli w gospodach można znaleźć czasem rzeczy, które wydaję się nie należeć do prostego umeblowania pokoi. Stojące lustro w rogu twej komnaty być może nie jest wystarczająco wytworne jak na to miejsce. Jego rama nie jest złocona, nie jest wyłożona macicą perłową ani kamieniami szlachetnymi, ale ktokolwiek ją wyrzeźbił, był mistrzem w swoim fachu. Polerowane drewno dookoła zwierciadła opowiada historię o wojnie, postaci walczą, umierają i uciekają.)~
@1500 = ~(Coran podchodzi, gdy ty gorliwie studiujesz swe odbicie  w lustrze. Staje obok ciebie, jego dłoń spoczywa na twym ramieniu, potem podchodzi krok do przodu i całuje twe odbicie w usta.)~
@1501 = ~Dlaczego to zrobiłeś, Coranie, cokolwiek to było?~
@1502 = ~Ach!~
@1503 = ~(Przebiegasz palcami po ramie lustra.) Rozpoznajesz tę historię, Coranie? To są elfy.~
@1504 = ~Spudłowałeś celu. A ja myślałam, że jesteś snajperem!~
@1505 = ~To piękny sposób, aby wyrazić miłość, ma Pani Szczęścia. A przynajmniej tak mnie nauczono. Może nie gustujesz w takich subtelnościach, ale w te dni, w które nie pozwalasz mi cię dotykać, zadowalam się pieszczeniem twego cienia i piciem wody dotkniętej twym odbiciem.~
@1506 = ~To głupstwo.~
@1507 = ~I kto lepiej całuje? Odbicie, czy osoba, która je rzuca?~
@1508 = ~Potrafię przyzwać lustrzane odbicia, jeśli lubisz takie gierki.~
@1509 = ~Te dni dawno minęły.~
@1510 = ~I spaniem z każdą kobietą, którą potrafisz do tego nakłonić!~
@1511 = ~W te dni, w które nie pozwalasz mi cię dotykać, zadowalam się pieszczeniem twego cienia i piciem wody dotkniętej twym odbiciem.~
@1512 = ~To są Wojny Koronne, Pani Szczęścia. Dumne złote elfy przeciwko reszcie królestwa elfów. Och, skarbie, nie męcz mnie dalszymi pytaniami. Niech przeklęty będzie ten, kto to wyrzeźbił, choćby nie wiem jak zdolnym był rzemieślnikiem! To są czarne chwile w historii Tel'Quess, i nie ma tak jasnych wspomnień, które mogłyby nas uchronić przed mrokiem tego, co wówczas się wydarzyło.~
@1513 = ~Przepraszam. Nie wiedziałam, że tak mocno to przeżywasz. (Odwracasz głowę Corana od lustra i łapiesz ustami jego dolną wargę.)~
@1514 = ~Więc pomówmy o czymś innym. Dlaczego pocałowałeś lustro?~
@1515 = ~Ale dlaczego jesteś tak smutny? Złote elfy wypowiedziały wojnę innym elfim narodom. Wielka mi rzecz. Ludzie walczą ze sobą cały czas!~
@1516 = ~Zasłużona uwaga, nawet ja tak uważam.~
@1517 = ~Tak, i nie czuję się wyleczony.~
@1518 = ~(Odwraca się od lustra i chwyta cię. W srebrzystym szkle ubrania ześlizgują się z twojego odbicia, i odbicia Corana...)~
@1519 = ~Ta, która rzuca cienie. Ta, której odbiciem jest cały świat.~
@1520 = ~(przełyka ślinę) Nie powiem, że nie przeszło mi to przez myśl, Pani Szczęścia, ale nie mogę być pewny, czy całowanie twego odbicia nie zostanie uznane przez ciebie jako akt niewierności, i jakoś tak... jakoś tak... myślę, że wykastrowałbyś mnie, gdybym kiedykolwiek-~
@1521 = ~Chciałabym pozbawić cię wątpliwości, Coranie. (uśmiechasz się słodko) Jeśli kiedykolwiek weźmiesz kobietę do swego łoża, to będę albo musiała przespać się z innym mężczyzną, albo zabić cię. A ponieważ nie mam ochoty kochać się z innym mężczyzną, to musiałabym cię zabić.~
@1522 = ~(Odwracasz głowę Corana od lustra i łapiesz ustami jego dolną wargę.)~
@1523 = ~Nie potraktowałabym tego jak aktu niewierności. Ale obawiałabym się o twą męską dumę. Może i jesteś krzepki, ale ze mnie dość zdolny mag, i potrafię stworzyć kilka odbić, a każde pragnie tego samego, co ja...~
@1524 = ~Kto twoim zdaniem lepiej całuje, ja, czy moje odbicie?~
@1525 = ~(W końcu puszczasz wargę Corana, który odwraca się od lustra i chwyta cię. W srebrzystym szkle ubrania ześlizgują się z twojego odbicia, i odbicia Corana...)~
@1526 = ~W rzeczy samej. (Odwraca się, ale jego ręce zatrzymują się o włos od twych ramion. Klęka powoli, godnie, jego ręce pieszczą powietrze dookoła, ale ani razu nie dotykają twego ciała.)~
@1527 = ~(Ma zwinne palce złodzieja. Nie czułaś jego dotyku, nie widziałaś sztyletu, ale w srebrzystym szkle ubrania ześlizgują się z twojego odbicia, zarówno wiązania jak i tkanina zostają rozcięte, precyzyjnie i szybko.)~
@1528 = ~Jesteś bezlitosna, skarbie. (Przechodzi przez pokój i wyskakuje przez parapet na ulicę.)~
@1529 = ~...myśląc jednak tylko o tobie. Każda z nich, choćby nie wiem jak wyglądała, przywołuje twój obraz w mym sercu. To się nazywa substytut miłości, Pani Szczęścia, i nigdy czegoś podobnego wcześniej nie czułem. Ani nawet nie chciałbym.~
@1530 = ~(Odwraca się, ale jego ręce zatrzymują się o włos od twych ramion. Klęka powoli, godnie, jego ręce pieszczą powietrze dookoła, ale ani razu nie dotykają twego ciała.)~
@1531 = ~Przekonywujący argument, Pani Szczęścia. Z tym, że nie musisz mi grozić, by trzymać mnie z dala od ramion innych kobiet.~
@1532 = ~Moja męska duma? Och, potrafię to i owo!~
@1533 = ~Dwie rzeczy przyszły mi do głowy, kiedy właśnie patrzyłem na ciebie, Pani Szczęścia.~
@1534 = ~Poprzednim razem, gdy powiedziałeś coś takiego, ukochany, skończyliśmy w pokoju pułapce, czekając aż inni podają nam miksturę, abyś mógł rozbroić starożytną pułapkę, mając do dyspozycji jedynie... (rumienisz się)~
@1535 = ~(uśmiechasz się) Tak?~
@1536 = ~Coranie!~
@1537 = ~(uśmiecha się) I mieliśmy niezły ubaw!~
@1538 = ~Ale, <CHARNAME>, przysięgam, tym razem chciałem jedynie podzielić się z tobą myślami...~
@1539 = ~Wydaje mi się, że jestem w stanie obejść się bez twych przemyśleń, Coranie.~
@1540 = ~Po pierwsze, jesteś najjaśniejszą ze świętych gwiazd, jakie zna ten elf. I że twój blask nie jest stłumiony przez ciemność, kurz, stare szkielety, ruiny, ani pełzacze ścierwojady.~
@1541 = ~A po drugie?~
@1542 = ~Wydaje mi się, że jestem w stanie obejść się bez twych przemyśleń, Coranie.~
@1543 = ~(Twój głos odbija się echem od ścian, i imię twego kochanka zostaje powtórzone kilka razy, coraz ciszej i ciszej.)~
@1544 = ~(Oddech Corana łaskocze cię w kark, gdy szepcze:) Ach, ma luba, to takie rozkoszne, gdy wzywasz mnie z takim uporem.~
@1545 = ~(Odwracasz się, gotowa na ripostę, ale widok jego oczu krępuje ci język.)~
@1546 = ~(Wystarczy ci łagodny ruch palcem, by potwierdzić twe przypuszczenia, więc szepczesz do niego jeszcze ciszej.) Ach, ukochany, to takie rozkoszne wiedzieć, że jest mężczyzna, którego tak łatwo można ogłupić takim wezwaniem.~
@1547 = ~Po drugie... Seldarine, wdzięczny jestem za dar infrawizji!~
@1548 = ~Wyjaśnij.~
@1549 = ~(wzdychasz) Wydaje mi się, że jestem w stanie obejść się bez twych przemyśleń, Coran.~
@1550 = ~(Lekki śmiech Corana faluje przez powietrze i widzisz radość w jego rysach twarzy za każdym razem, gdy na niego patrzysz.)~
@1551 = ~(Bardzo łagodnie gryzie cię w szyję i pozwala odejść.)~
@1552 = ~Ponieważ mogę widzieć twoje piękne ciało z równą łatwością, jak wtedy, gdy leżysz koło mnie w świetle poranka...~
@1553 = ~Jestem mężczyzną, który nie lubi marnować okazji, Pani Szczęścia. (Przyciska swoje wargi do twoich na krótką chwilę.)~
@1554 = ~Myślisz, że moglibyśmy się na moment zatrzymać?~
@1555 = ~Tak, Coranie.~
@1556 = ~Moglibyśmy, gdybyś miał dobry powód.~
@1557 = ~Ukochany, piękno lasu mnie również fascynuje, ale nasza misja wymaga pośpiechu.~
@1558 = ~Więc chodź ze mną. Byłem tu już przedtem. Za tym rzędem drzew jest polana.~
@1559 = ~Zdejmij buty.~
@1560 = ~Tylko buty?~
@1561 = ~Straciliśmy już wystarczająco wiele czasu, Coranie. Przykro mi, ale musimy wracać.~
@1562 = ~Proszę, chodź... Trawa jest miękka i udekorowana kwiatami. O poranku będzie pokryta rosą, idealnie żeby chodzić po niej boso.~
@1563 = ~Zróbmy więc tak. Damy ożywić się naszym stopom.~
@1564 = ~Więc, chcesz abym poszła z tobą na polanę i zdjęła buty? To wszystko?~
@1565 = ~Przykro mi, ukochany, ale teraz nie możemy tego zrobić. Może później.~
@1566 = ~Byłem tu już przedtem. Za tym rzędem drzew jest polana, trawa jest miękka i udekorowana kwiatami. O poranku będzie pokryta rosą, idealnie żeby chodzić po niej boso.~
@1567 = ~Byłem tu już przedtem. Za tym rzędem drzew jest polana... Chciałbym tam pójść z tobą, ale nie wbiec. Jest w tym miejscu coś wyjątkowego.~
@1568 = ~Zaintrygowałeś mnie. Chodźmy, Coranie.~
@1569 = ~Mimo wszystko nie możemy tam pójść teraz. Może później.~
@1570 = ~Tylko buty.~
@1571 = ~Zobacz jak miękka jest tu trawa, zobacz jak lśni od rosy w porannych godzinach. Idealna, żeby stąpać po niej boso.~
@1572 = ~Przyjemnie. Mnóstwo chłodnych kropelek kłuje me stopy... Gdzie mnie prowadzisz?~
@1573 = ~To ożywi nasze stopy.~
@1574 = ~Zobacz jak miękka jest tu trawa, zobacz jak lśni od rosy w porannych godzinach? Idealna, żeby stąpać po niej boso.~
@1575 = ~Nie możesz tak żyć, odprężając się jedynie, gdy biorę cię nocą w ramiona, <CHARNAME>. Proszę, przemyśl to.~
@1576 = ~I będzie przyjemnie. Chodź ze mną, Pani Szczęścia.~
@1577 = ~Chciałbym, abyś również rozwiązała swe włosy, ale zdjęcie butów wystarczy. Będzie przyjemnie. Chodź za mną, Pani Szczęścia.~
@1578 = ~Och, moja droga. Kiedy się nauczysz, że w pewnych sytuacjach, "później" znaczy "nigdy"? Nigdy więcej nie będzie takiego poranka jak ten, z ciepłym słońcem, zieloną trawą, rosą doskonałą, by po niej stąpać boso. Nie idziesz?~
@1579 = ~Przekonałeś mnie. Idę... Och! Przyjemnie. Mnóstwo chłodnych kropelek kłuje me stopy... Gdzie mnie prowadzisz?~
@1580 = ~(Kiwasz głową w odmowie.)~
@1581 = ~Dobrze. Zdejmij buty. Zobacz jak miękka jest tu trawa, zobacz jak lśni od rosy w porannych godzinach? Idealna, żeby stąpać po niej boso.~
@1582 = ~To ożywi nasze stopy.~
@1583 = ~Niedaleko.~
@1584 = ~(Na krawędzi lasu rosną bzy, najprawdopodobniej dzikie, być może ostatnia pozostałość po chacie jaka tu stała. Wysokie krzewy są w rozkwicie, ciężkie od purpurowych i białych bukietów kwiatów.)~
@1585 = ~(Coran zgina gałąź, tak że pachnąca wiecha znajduje się dokładnie naprzeciwko ciebie. Wtula w nią twarz, i zauważasz, że spija rosę z kwiatów.)~
@1586 = ~Liliowe wino... chcesz spróbować?~
@1587 = ~(Zamiast odpowiedzi, łapiesz jedną wiechę między dłonie i uśmiechasz się pochylając usta w stronę kwiatu.) Robiłam to już wcześniej, Coranie, zeszłej wiosny, dokładniej... Wydaje się, jakby to było wieki temu.~
@1588 = ~Tak, z chęcią spróbuję.~
@1589 = ~(Potrząsasz głową i opuszczasz polanę. Coran obserwuje cię, jego twarz jest wciąż mokra a w kąciku jego usta dostrzegasz jeden purpurowy kwiat.)~
@1590 = ~Z pewnością. (Chłodna rosa i jedwabista trawa dotykają twej skóry, gdy idziesz za Coranem.)~
@1591 = ~Gdzie mnie prowadzisz?~
@1592 = ~(Potrząsasz głową i opuszczasz polanę.)~
@1593 = ~(Wręcza ci gałąź. Kaskada krystalicznych kropli unosi się, kiedy porusza nią, ale wiecha wciąż jest pełna chłodnego liliowego wina – rosa jest przesiąknięta zapachem kwiatu, gorzko-słodka od jego nektaru.)~
@1594 = ~(Pozwalasz kwiatom opaść i całujesz Corana.)~
@1595 = ~Dz-dziękuję, ukochany...~
@1596 = ~Mmm... najlepsze jakie piłam.~
@1597 = ~(potrząsasz głową i opuszczasz polanę)~
@1598 = ~Mamy podobne gusta co do wina, Pani Szczęścia. Ale nie smuć się tak...~
@1599 = ~Proszę, wypowiedz życzenie. (Znajduje pięciolistny kwiat pośród tysięcy czterolistnych.) Jeśli zjesz go, spełni się...~
@1600 = ~Niech będzie...~
@1601 = ~Co za głupota! (Ale bierzesz kwiat z jego mokrej dłoni i umieszczasz go w ustach.)~
@1602 = ~Co za głupota! (Potrząsasz głową i wychodzisz z polany.)~
@1603 = ~Jako druidka, wydaje mi się, powinnam rozwiać to dziecinne zabobony. Pięciolistne kwiaty są czymś naturalnym, wynikającym z tego, że kwiaty rosną razem lub mutują się. Korzystali z tego ogrodnicy z Chauntlea, by wzbogacać swe uprawy o luksusowe podwójne kwiaty i -~
@1604 = ~(Jego usta są zimne i smakują podobnie do twoich; jak pierwszy poranny mróz, jak ciężki od rosy kwiat, i jak pierwszy jasny promień słońca.)~
@1605 = ~(Coran puszcza gałąź, która strzela, opryskując was oboje. Obejmuje cię w talii, przyciąga blisko i całuje. Jego usta są zimne i smakują podobnie do twoich. Smakują jak pierwszy poranny mróz, jak ciężki od rosy kwiat, i jak pierwszy jasny promień słońca.)~
@1606 = ~Oczywiście, Pani Szczęścia, oczywiście.~
@1607 = ~Skarbie...~
@1608 = ~Nie. Moja miłości, miłości mego życia... (Coran przyciska cię do piersi i ukrywa swą twarz w twych włosach, szepcząc:)~
@1609 = ~Mela en'coiamin, amin uuma merna te, sina dagor, ananta amin sinta thaliolle ar'soora lle. Ilyamenie. Tira ten'rashwe, wilwarinamin... amin anta lle. Amin mela lle, peta lle sinta.~
@1610 = ~(Miłości mego życia, nie chcę tego, tej walki, a jednak znam twą siłę, i podążę za tobą. Zawsze. Uważaj, mój motylu... Potrzebuję cię. Kocham cię, ale pewnie to wiesz.)~
@1611 = ~O, Seldarine, mówię jak... jak paladyn. (Chwile mijają, zanim puszcza cię z miękkim jękiem i dodaje z krzywym uśmiechem:)~
@1612 = ~Szczęścia sprzyja romantykom.~
@1613 = ~A'maelamin <CHARNAME>, cormamin lindua ele lle...~
@1614 = ~(śmiejesz się) I me serce również śpiewa na twój widok.~
@1615 = ~Coran, sądząc po błysku w twym oku cieszysz się na mój widok, ale to, co mówisz, brzmi dla mnie dość elfio.~
@1616 = ~Lepiej, żeby to były dobre wieści... to co mówisz...~
@1617 = ~Ach, a'maelamin, tak bardzo tęskniłem za tobą! (Coran łapie cię w ramiona i wiruje dookoła ciebie.)~
@1618 = ~(śmiejesz się) Jest tak, jakbyś w ogóle nie odchodził!~
@1619 = ~Puść mnie! Puść MNIE! I wracaj do szeregu, ty niemożliwy, głupi, okropny- (całujesz Corana)~
@1620 = ~Wiesz, Coranie, jak to mówią: "co z oczu, to z serca?" Ja... ja nie-~
@1621 = ~Ach, przepraszam, rozmawiałem z tobą w myślach całą drogę tutaj i nieświadomie przeszedłem na elficki. Moje serce śpiewa na twój widok, ukochana. Hmm... to brzmi lepiej... po elficku, niż we wspólnym. Nieważne! (Coran łapie cię w ramiona i wiruje dookoła ciebie.)~
@1622 = ~Jak ci się powodziło, moja luba? Jesteś cała? Nie zostałaś uwiedziona przez jakiegoś lekkomyślnego włóczęgę? Chcę znać każdą chwilę, która mnie ominęła...~
@1623 = ~Nie próbuj wyjaśniać. Na ogień Dziewięciu Piekieł, kobieto, nie uwierzyłaś w ani jedno słowo, które mówiłem? Ach, cóż, niech to szlag.~
@1624 = ~Boo mówi, że tak, <CHARNAME>. Ale jak to możliwe, skoro ja nie śpię, Boo? Ani odważna <CHARNAME> i dobry elf Coran? (Słyszysz bezładne śmiechy pozostałych członków drużyny.)~

