@0    = ~Panienka <CHARNAME> nago, na dywaniku z niedźwiedziej skóry – to urocza myśl...~
@1    = ~...jako dziecko, oczywiście, moja panno. (rumieni się)~
@2    = ~Moja panno, jeśli chcesz znać moje zdanie, wciąż jesteś śliczna jak motylek. I to miał być komplement.~
@3    = ~Oczywiście, jest dzieckiem...~
@4    = ~Nasz pruderyjny <CHARNAME> na niedźwiedziej skórze. Tego nie da się zapomnieć.~ ~Nasza pruderyjna <CHARNAME> na niedźwiedziej skórze. Tego nie da się zapomnieć.~
@5    = ~Ach, nadal jest słodziutki!~ ~Ach, nadal jest słodziutka!~
@6    = ~Muszę przyznać, że to najbardziej porywająca opowieść o naszym dowódcy, jaką słyszałem.~ ~Muszę przyznać, że to najbardziej porywająca opowieść o naszej dowódczyni, jaką słyszałem.~
@7    = ~Taa, maluszek...~
@8    = ~<CHARNAME> w negliżu, na dywaniku ze skóry niedźwiedziej... O tak; pomimo tego, że patrzy na mnie teraz z zaskakującą żądzą mordu w oczach, taka wizja jest doprawdy kusząca.~
@9    = ~Ech, chciałbym być znowu młody...~
@10   = ~Słodki, niewinny, mały <CHARNAME>, na golasa na dywaniku z niedźwiedziej skóry. Wyobraź to sobie, Boo!~ ~Słodka, niewinna, mała <CHARNAME>, na golasa na dywaniku z niedźwiedziej skóry. Wyobraź to sobie, Boo!~
@11   = ~Taa, niektórzy z nas już to sobie wyobrazili.~
@12   = ~Coran, skończysz mamrotać?~
@13   = ~Przestań go zachęcać!~
@14   = ~Ach, to były czasy...~
@15   = ~Co w tym takiego zabawnego? Minsc robił tak cały czas, dopóki Boo nie wyjaśnił mu, że widok nagiego Minska to zbyt wiele dla niektórych ludzi. Obecnie Boo mówi, że to powoduje "falliczną zazdrość", ale Boo używa trudnych słów, więc Minsc musi to przetłumaczyć...~
@16   = ~Minsc, ani słowa więcej! Nawet nie chcę wspominać owych czasów! Zostaliśmy wypędzenie z trzech miast w przeciągu zaledwie dziesięciodnia!~
@17   = ~Tak, ale Minsc miał dwanaście propozycji małżeństwa.~
@18   = ~Pokrzepiająca perspektywa...~
@19   = ~Ale naiwna... i w cale nie taka brzydka... (To zabójcza kombinacja, doprawdy. W przypadku małpoluda, rzecz jasna.)~
@20   = ~Proszę wybaczyć, panie, ale w tym małym brzdącu nie ma ani krztyny zła.~
@21   = ~Cóż, wiele się zatem nie zmieniło. Teraz czeka, aż rozłożymy obóz, poczym oddala się od reszty, aby... ach... y-y... zapomnijcie, że to powiedziałem.~
@22   = ~Słyszałem to, Garrick. Bacz na swój język, gdy mówisz o płci pięknej. Zwłaszcza, gdy obiektem twych uwag jest panna <CHARNAME>!~
@23   = ~Aha, więc twoi mali przyjaciele również to zauważyli?~
@24   = ~Wygląda więc na to, że masz talent... Ale lepiej powstrzymaj swój zapęd do kradzieży części męskiej garderoby. Hi hi hi!~
@25   = ~Nie mów jej tego... Jeszcze cię posłucha.~
@26   = ~Nigdy mnie nie słucha... ale jest taka słodka...~
@27   = ~Kto się tego nie spodziewał? Teraz chłopcy będą się przekomarzać tygodniami... tia!~
@28   = ~Ty też tu jesteś? Cóż, byłeś tym cichym z dwojga, oj tak...~
@29   = ~(chichocze) Nie mogę sobie przypomnieć, kiedy ostatnio się tak śmiałam... <CHARNAME> i jego dywanik z niedźwiedziej skóry... Co ja bym dała, żeby zobaczyć wówczas naszą wielmożną osobistość, słodką jak motylek...~ ~(chichocze) Nie mogę sobie przypomnieć, kiedy ostatnio się tak śmiałam... <CHARNAME> i jej dywanik z niedźwiedziej skóry... Co ja bym dała, żeby zobaczyć wówczas naszą wielmożną osobistość, słodką jak motylek...~
@30   = ~B-być może w zamian m-mógłbym pozwolić mu spojrzeć na kilka obrazów, które cię przedstawiają, moja d-droga... zwłaszcza na ten, który zawsze n-noszę ze sobą.~ ~B-być może w zamian m-mógłbym pozwolić jej spojrzeć na kilka obrazów, które cię przedstawiają, moja d-droga... zwłaszcza na ten, który zawsze n-noszę ze sobą.~
@31   = ~(rumieni się) Jakie... jakie obrazy, Khalidzie? Nie mam bladego pojęcia, o czym mówisz i sugeruję, żeby zakończyć ten nonsens. Mamy wiele ważniejszych rzeczy do zrobienia.~
@32   = ~(chichocze) <CHARNAME>, masz u mnie dług za t-to...~
@33   = ~Żegnaj, <CHARNAME>!~
@34   = ~Sprawiedliwość dopełniła się, a jednak... w ustach pozostał zły smak.~
@35   = ~<CHARNAME>, nie jestem usatysfakcjonowana twoim podejściem do tej sprawy. Ten nieszczęśnik był przeklęty, a jego męczarnia w chwili powrotu do zdrowia była prawdziwa. Powinieneś był poszukać sprawiedliwego i miłosiernego człowieka, któremu mógłbyś go powierzyć.~ ~<CHARNAME>, nie jestem usatysfakcjonowana twoim podejściem do tej sprawy. Ten nieszczęśnik był przeklęty, a jego męczarnia w chwili powrotu do zdrowia była prawdziwa. Powinnaś była poszukać sprawiedliwego i miłosiernego człowieka, któremu mogłabyś go powierzyć.~
@36   = ~Oddałeś go w ręce wymiaru sprawiedliwości. Mieszkańcy tego miasta będą spać spokojniej wiedząc, że nie stanowi już zagrożenia.~ ~Oddałaś go w ręce wymiaru sprawiedliwości. Mieszkańcy tego miasta będą spać spokojniej wiedząc, że nie stanowi już zagrożenia.~
@37   = ~Na Helma! <CHARNAME>, nie widzisz, że to walka dobra ze złem? Nie popieram cię w tym działaniu! Mój honor nakazuje mi bronić tej kobiety!~
@38   = ~Dziękuję ci, obrońco prawości!~
@39   = ~Nie będę stał bezczynnie, a tym bardziej nie pomogę ci zakończyć tego, co rozpoczęły gnolle, torturując tę niewinną kobietę! Lady Dynaheir, z przyjemnością pomogę ci stawić czoła tym... bandytom.~
@40   = ~Dziękuję twemu szlachetnemu sercu i hojnemu duchowi!~
@41   = ~Okazałeś wielką odwagę i honor, <CHARNAME>! Nie poddałeś się pokusie kłamstwa, by przejąć wiadomość zaadresowaną do naszych wrogów.~ ~Okazałaś wielką odwagę i honor, <CHARNAME>! Nie poddałaś się pokusie kłamstwa, by przejąć wiadomość zaadresowaną do naszych wrogów.~ 
@42   = ~Czy teraz ogłaszasz się otwarcie wrogiem Żelaznego Tronu? Cóż, nie wszystko można trzymać w ukryciu, jak przypuszczam, więc być może to najlepsze rozwiązanie.~
@43   = ~Hmph. Propozycja od jednego z plugawych Druidów Cienia. Jestem zdumiona, że nie zaatakował nas od razu. <CHARNAME>... nie zaufam tym ich wywarom. Ta mikstura powinna być wyrzucona zamiast wypita.~
@44   = ~Twój towarzysz okazał przyjaźń. Nie wystawiaj mojej tolerancji na próbę.~ ~Twoja towarzyszka okazała przyjaźń. Nie wystawiaj mojej tolerancji na próbę.~
@45   = ~Żegnaj.~
@46   = ~Cóż to za ulga wiedzieć, że te wszystkie biedne dusze będą miały okazję do ucieczki! Ruszajmy dalej, musimy się dowiedzieć, co dzieje się w tej kopalni.~
@47   = ~Łał, <CHARNAME>, uwalniamy niewolników, zupełnie jak bohaterowie pieśni!~
@48   = ~Jeszcze raz dzięki! I powodzenia!~
@49   = ~(szepcze) Ja, eee... wydaje mi się, że to nie był dobry pomysł...~
@50   = ~Nie podoba mi się ten widok, <CHARNAME>. On jest jakiś skryty i nie ufam temu podejrzanemu grymasowi jego twarzy. Nie byłby tak ostrożny, gdyby nie miał czegoś do ukrycia przed wzrokiem Tempusa.~
@51   = ~Teraz będziecie tak stać cały dzień? No dalej!~
@53   = ~(Rybacy proszą mnie bym pomógł im wrócić na morze... następnie, farmerzy proszą mnie, bym pomógł im w uprawach. Staję się całkowicie niezbędny do rozwoju rolnictwa w tym rejonie.) Proszę, <CHARNAME>, powiedz po prostu... NIE!~
@52   = ~Mieszkańcy Seawolf czczą Umberlee, <CHARNAME>. Ona rządzi falami i wiatrami na morzach ze swojej zatopionej warstwy Otchłani. Jest czczona ze strachu, nie uwielbienia. Marynarze rzucają do oceanu złoto i klejnoty, kiedy złapie ich sztorm, w nadziei na uspokojenie Suczej Królowej. Jej wyznawcy są tak brutalni, jak ich patronka. To będzie dobra walka, <CHARNAME>, ale jeśli kiedykolwiek zamierzasz pływać po morzach... Wiem, że możesz wygrać z ludźmi, ale czy możesz wygrać z wysokimi falami?~
@54   = ~Sucza Królowa? Jej duchowni na pewno są złymi i strasznymi ludźmi.~
@55   = ~Jak w mordę strzelił. A więc pomożecie nam?~
@56   = ~Wasza trójka nie może zdobyć względów jednej damy? Ja potrafię zdobyć trzy serca w tym samym czasie!~
@57   = ~Spróbuj więc, bracie. Z tym, że to nie jest dama, tylko suka, tak jak jej Królowa...~
@58   = ~<CHARNAME>, mężczyźni, którzy nazywają kobiety sukami nie są warci naszej pomocy...~
@59   = ~Taa, ma nienajlepszą reputację, ale potrzebujemy waszej pomocy. Pomożesz nam?~
@60   = ~Argh! Ucisz tego matoła, natychmiast! Co musi zrobić dziewczyna, żeby zaznać tu trochę ciszy i spokoju!~
@61   = ~Gdyby był choć w połowie tak obdarzony umiejętnością władania bronią, jak językiem, byłby naprawdę znakomitą postacią.~
@62   = ~Taa, też kiedyś o tym marzyłem. Zostałbym wtedy poszukiwaczem przygód.~
@63   = ~Pa.~
@64   = ~Wprost przeciwnie, zostało wiele czasu. Powiedziałbym, jakieś piętnaście lat, nim chłopak dorośnie bez jarzma swej pustogłowej skrzeczącej matki. Na jego miejscu wybrałbym towarzystwo worgów, niż twoje.~
@65   = ~Biedny chłopak. Myślę, że powinniśmy pójść mu z pomocą. Przypomina mi się, kiedy jeszcze byliśmy dziećmi w Candlekeep, a ty uciekałeś w przerażeniu przed psami, jak tylko zaszczekały.~ ~Biedny chłopak. Myślę, że powinniśmy pójść mu z pomocą. Przypomina mi się, kiedy jeszcze byłyśmy dziećmi w Candlekeep, a ty uciekałaś w przerażeniu przed psami, jak tylko zaszczekały.~
@66   = ~Naprawdę, czy nie moglibyście sami o siebie dbać? Nikt nie nauczył bachora przynajmniej trzymać miecza? Ten pokaz żałosnego tchórzostwa w obliczu zwyczajnych worgów jest godny pożałowania.~
@67   = ~<CHARNAME>, jeśli będziemy spełniać zachcianki każdej napotkanej po drodze starki, to nawet jeśli dożyję starości umrę nie dokonawszy niczego, prócz zadań, które bardziej pasowałyby dla niewolników!~
@68   = ~Czy ty nie masz serca, mroczna wiedźmo? Tu chodzi o moje uwięzione dziecko!~
@69   = ~Och, mam serce. Tyle, że bije ono wyłącznie dla mnie, a nie dla tych, którzy są zbyt ograniczeni, by zadbać o samych siebie. Chodź, <CHARNAME>, nie mam ochoty rozmawiać dłużej z tą nędznicą.~
@70   = ~Na mój honor łowcy przysięgam, że zrobimy wszystko, aby odciągnąć worgi, moja droga kobieto.~
@71    = ~Skarbie, chyba nie chcesz mnie przeczołgać przez te zarośla tylko po to, by uratować jakiegoś gówniarza? Mam ciarki na samą myśl, jaki to będzie miało wpływ na moją skórę...~
@72   = ~Nie obawiaj się, dobra kobieto! Z łatwością zabijemy worgi zagrażające twemu synowi!~
@73   = ~Och, proszę, pomóżcie mu!~
@74   = ~Rzeczywiście głupio. Choć śmierć słabej istoty powoduje, że i zachęcająco; to właśnie dobór naturalny sprawił, że mój lud jest tak wspaniały.~
@75   = ~To bohaterski czyn, którego tych dwojga próbowało dokonać, jednak wszystko na nic, jeśli im nie pomożemy. Szanuję ich bezpośredniość; pozwól użyczyć im naszej siły.~
@76   = ~Jestem zasmucona, gdyż podejrzewam że stanie się to, czego się obawiasz: pająki nie trzymają więźniów. Niemniej jednak, sama byłam w niewoli nie mniej okrutnych stworzeń, a udało mi się przeżyć do czasu, gdy <CHARNAME> przybył mnie ocalić.~ ~Jestem zasmucona, gdyż podejrzewam że stanie się to, czego się obawiasz: pająki nie trzymają więźniów. Niemniej jednak, sama byłam w niewoli nie mniej okrutnych stworzeń, a udało mi się przeżyć do czasu, gdy <CHARNAME> przybyła mnie ocalić.~
@77  = ~Biedny, bezbronny chłopiec zgubił się w lesie! Musimy go znaleźć, <CHARNAME>!~
@78   = ~Proszę. Co powiesz, Panie?~ ~Proszę. Co powiesz, Pani?~
@79   = ~Cóż, trochę mi się nudzi...~
@80   = ~Zatem to mój szczęśliwy dzionek. Jesteście znudzeni i głupi.~
@81   = ~Hmmm.~
@82   = ~(wzdycha) Przynajmniej postawią nam imponujący pomnik...~
@83   = ~Bazyliszek! Zabójca wzrokiem... Wiem jak to jest być kamieniem i moim ogromnym pragnieniem jest wziąć odwet na pancerzu tej kreatury!~
@84   = ~Znudzona, głupia, i masz rachunki do wyrównania. Nadajesz się.~ 
@85   = ~A teraz idź tam i zabij natychmiast tego szkodnika!~
@86   = ~Oddać całe nasze żelazo?! Szybciej oddałabym swoje dziewictwo!~
@87   = ~Ach, spójrz. Więcej typowego naziemczego ścierwa dla rozrywki. Męczy mnie słuchanie ich tępych wywodów.~
@88   = ~Wasze żelazo i życie!~
@89   = ~Młode wiwerny? Żałosne. Wolałabym raczej znaleźć coś bardziej wartego wypatroszenia, ale jeśli taka jest wola Tempusa.~
@90   = ~(śmieje się nieprzyjaźnie) Nikt nie wyśmiewa moich uczniów!~
@91   = ~Zniewalasz biedne, niewinne, małe wiwerny?! Minsc powinien skopać ci tyłek za ten czyn!~
@92   = ~Niezłe buty... Hmm, zastanawiam się, czy moje pieszczoszki zostawią je, gdy już skończą zjadać twoje ciało.~
@93   = ~Dość tego!~
@94   = ~Tak naprawdę, ten magik jest zbyt nieuprzejmy, jak na mój gust. Kusi mnie nauczyć go dobrego wychowania i manier. Tempusie wybaczy mi, jaki jest cel wyzywania kogoś tak wyraźnie słabego?~
@95   = ~Oczekiwałem cieplejszego powitania mej drużyny, Thalantyrze. Kiedyś już ofiarowałeś mi swój dach, czyżbyś zapomniał?~
@96   = ~Elf! Kivan, jeśli się nie mylę. Ba! Potraktowałem cię właściwie, skoro stoisz w kącie z kapturem opadającym na twarz. Ale nigdy nie podziękowałem ci tak, jak należy... Chodź, chodź, pokażę ci, co uczyniłem z tą włócznią, którą złamałeś na tych natrętnych bandytach, którzy próbowali dostać się do środka. Jestem całkiem rad z umagicznienia, jakie udało mi się nałożyć na tę broń. Przypominam ci, że nie wykuwam broni. Ba! To prezent. Przyjmij go, przyjmij go, elfie.~
@97   = ~A teraz, jeśli nie macie niczego na wymianę, zejdźcie mi z oczu!~
@98   = ~Tak, zostanie zwykłym złodziejem to naprawdę "dobra zabawa". Mieć Płomienną Pięść na karku, która będzie nas poszukiwać za włamanie, podczas gdy musimy sprawdzić sytuację w mieście, jest naprawdę zabawne, czyż nie? Dokąd mnie zaprowadzi zadawanie się z tobą, <CHARNAME>?~
@99   = ~Musisz wieść ekscytujące życie, madam.~
@100  = ~Zostaniemy zatrudnieni przez tego śmierdzącego, małego naciągacza do żałosnych kradzieży?! Chodźmy, to poniżej godności każdego z nas!~
@101  = ~Przepraszam panią, ale kąpałem się zaledwie wczorajszego wieczoru i jestem przekonany, że ty nie.~
@102  = ~Zostaniemy zatrudnieni przez tego śmierdzącego, małego naciągacza do żałosnych kradzieży?! Chodźmy, to poniżej godności każdego z nas! Nawet Xana.~
@103  = ~Zostaniemy zatrudnieni przez tego śmierdzącego, małego naciągacza do żałosnych kradzieży?! Chodźmy, to poniżej godności każdego z nas! Nawet Montarona.~
@104  = ~Zostaniemy zatrudnieni przez tego śmierdzącego, małego naciągacza do żałosnych kradzieży?! Chodźmy, to poniżej godności każdego z nas! Nawet Viconi.~
@105  = ~<CHARNAME>, toć to zwykła kradzież! Nie mogę uwierzyć, że się na to zgodziłeś!~ ~<CHARNAME>, toć to zwykła kradzież! Nie mogę uwierzyć, że się na to zgodziłaś!~
@106  = ~Paladyn się znalazł? Och, jesteś niegrzeczny!~
@107  = ~Świetnie! To dla mnie szansa, by pokazać ci moje możliwości!~
@108  = ~Tak, tak, w rzeczy samej, o pani. Weźmiesz tę robotę?~
@109  = ~Och, to takie podniecające!~
@110  = ~(spluwa) Ja tam nie czuję potrzeby udowadniania, że jestem dobrze wychowana! Jestem twardą kobietą, i jeśli się nie zamkniesz i nie podejmiesz walki, to wepchnę ci te twoje dobre maniery głęboko w gardło moimi buciorami!~
@111  = ~Nie mam wątpliwości, że jesteś na tyle źle wychowana, że mogłabyś zrealizować swoje groźby. Zapewniam cię jednak, że podjąłem wszelkie środki ostrożności, aby być zabezpieczonym przed takimi bydlętami, jak ty.~
@112  = ~Złodziej nie ustala zasad drugiemu złodziejowi... Zrobimy co będziemy chcieli, a jeżeli tobie się to nie podoba - cóż, możesz spróbować zrobić kolejny zamach na życie naszego dowódcy. Wszystkie poprzednie spełzły na niczym.~ ~Złodziej nie ustala zasad drugiemu złodziejowi... Zrobimy co będziemy chcieli, a jeżeli tobie się to nie podoba - cóż, możesz spróbować zrobić kolejny zamach na życie naszej dowódczyni. Wszystkie poprzednie spełzły na niczym.~
@113  = ~To byłby doprawdy smutny dzionek, gdybym potraktował groźby jakiegoś szpiczasto-uszatego zbója na poważnie.~
@114  = ~Ach, co za szkoda... Miałem nadzieję ujrzeć ten amulet na twej pięknej szyi, pani...~
@115  = ~Spadaj, migiem!~
@116  = ~Nie odejdę, póki nie nauczysz się dwóch lekcji: po pierwsze, nie waż się wynajmować Czerwonego Maga z Thay do takich błahostek, a po drugie - jeśli już popełnisz ten karygodny błąd, nie waż się go potem nazywać głupcem.~
@117  = ~Toć to kradzież! Nie mogę uwierzyć, że ta szumowina prosi przechodniów, by dopuścili się dla niego tak ohydnych występków!~
@118  = ~Musiałbym rozum postradać, by biegać z posyłkami dla krasnoluda! Czekaj... mówiłyście, że nagroda będzie sowita? Możemy porozmawiać o liczbach?~
@119  = ~Jeśli będę zadowolona i spiszecie się szybko, zarobicie na tym 200 sztuk złota.~
@120  = ~Z tego co słyszałam, te przedmioty mogą cię zabić!~
@121  = ~To są całkowicie bezpodstawne oskarżenia! Cóż, chłopak doznał tylko pomniejszych oparzeń, a blizny jaśnie pani zagoją się... z czasem...~
@122  = ~Ze względu na jej lordowskiego małżonka, mam nadzieję...~
@123  = ~Proszę twój marynowany móżdżek i tysiąc sztuk złota, za pomoc w pozbyciu się najgorszych towarów z twojego sklepu.~
@124  = ~Przysięgam, proszę pana, nie są wcale takie złe, na jakie, eee... wyglądają.~
@125  = ~Uch... doprawdy szczęściarz z ciebie, że udało ci się przeżyć tak długo wśród rzeczy, które sprzedajesz. Spójrz na tę butelkę! Wypaliła w półce dziurę na cal głęboką! A to... eee, cokolwiek to jest... przysięgam, że mrugnęło do mnie!~
@126  = ~To? To są oczy kobiety lisza... a przynajmniej gnom, który mi je sprzedał, tak twierdził...~
@127  = ~So, what can I do for you?~
@128    = ~Kochanie, zapomniałaś o kardynalnej zasadzie: wiedz o nim więcej, niż on wie o tobie.~
@129   = ~Któżby słuchał plotek, patrząc w pięknie niewinne oczy, ma pani?~
@130   = ~To... to ważne... Chcę by go uciszono! Proszę...~
@131   = ~Nie znam tego człowieka, ale zarabianie na nieszczęściu kogoś innego jest absolutnie podłe. Jednakże złośliwość, z jaką ta kobieta jest gotowa to zrobić sugeruje, że jest tak samo podła. Prawdę powiedziawszy, oboje mnie brzydzą i proponuję zostawić ich, żeby sami rozwiązali swoje problemy.~
@132   = ~Proszę... pomóż mi.~
@133   = ~Piękne wyłącznie z powodu magii; z tego co mi wiadomo, w naturze nie ma piękniejszej istoty niż drow. Nie kieruje mną żadna litość dla tych stworzeń, nie rozumiem jednak dlaczego mielibyśmy podejmować się tego wysiłku. Choć podejrzewam, że jak zwykle decyzja nie będzie zależała ode mnie...~
@134  = ~<CHARNAME>, zabicie tych pięknych, niewinnych istot złamie mi serce... (To wystarczy, by go odwieść od swoich zamiarów; wszyscy śmiechu warci bohaterowie są czuli na takie lepkie pojękiwania... a pozyskiwanie egzotycznych konkubin to bardzo opłacalny interes. Teraz jedynie potrzebny mi jest statek i jakieś mocne sieci.)~ ~<CHARNAME>, zabicie tych pięknych, niewinnych istot złamie mi serce... (To wystarczy, by ją odwieść od swoich zamiarów; wszyscy śmiechu warci bohaterowie są czuli na takie lepkie pojękiwania... a pozyskiwanie egzotycznych konkubin to bardzo opłacalny interes. Teraz jedynie potrzebny mi jest statek i jakieś mocne sieci.)~
@135  = ~Gdybyś dzielił z nimi plażę, jak zrobiłoby normalne zwierzę, i nie zabierałbyś swoimi sieciami więcej, niż ci się należy, aby sprzedać to w tym przegniłym mieście, to nie zostałbyś wygnany!~
@136  = ~Jeśli szukasz kogoś, kto pozbędzie się tych sirin za ciebie, to sugeruję, byś poszukał gdzie indziej. Choć mogę zrozumieć twoją niechęć... dobrze byś zrobił, gdybyś zrozumiał, że to nie był akt złośliwości z ich strony. Nie możesz ich obwiniać za coś, co leży w ich naturze.~
@137  = ~Polowanie na syreny to okrutne zadanie - słuchanie ich słodkiego śpiewu i wiedza, że tak naprawdę to wabią mężczyzn jedynie po to, by rozlać krew, która wrzała na sam ich widok. (wzdycha) Trudno mi uwierzyć, że jedynie o to im chodzi. Może, pewnego dnia, przestanę się opierać i sam się przekonam.~
@138  = ~Mówiono mi, że moja matka była syreną...~
@139  = ~Znając cię, jestem w stanie uwierzyć w tę opowieść, kusicielko. Chciałbym wiedzieć, jak twój ojciec... eee... nieważne.~
@140  = ~Och, chłopcze, tak, proszę!~
@141  = ~(podnosi brew) Nie zdawałem sobie sprawy, że nazywają to teraz ENTROPIĄ we Wrotach Baldura... Chyba zbyt długo mnie nie było.~
@142  = ~Moja pani, rozumiem, że entropia polega na degradacji materii i energii we wszechświecie do ostatecznego stanu bezwładnej jednolitości. Jeśli ty i twoja siostrzana duszyczka właśnie do tego chciałyście doprowadzić swe niebiańskie ciała, jestem zaintrygowany i skory wypożyczyć swoje własne ciało, dla dobra nauki, oczywiście... (Tak, tak, osiągnąłem tę rozkoszną granicę pomiędzy filozofią a pikanterią, ale po co się w ogóle staram? Pewien jestem, że zwykłe "tak" by wystarczyło - w tych barbarzyńskich krainach nie są przyzwyczajeni do mojego poziomu subtelności.)~
@143  = ~Grr! Twoje oczy są martwe! Zimny wzrok, zimny! Zostańcie z tyłu, głupcy.~
@144  = ~Mamy cię nauczyć?~
@145  = ~Życie jest okrutne dla słabych, zrozum to.~
@146  = ~Zniewolili barda i kazali mu kopać? Ten Davaeorn ma mózg wielkości orzecha! Nie martw się, trubadurze, jesteśmy tu by was wyzwolić i zabić Davaeorna.~
@147  = ~Jeśli uwolnicie nas... będę śpiewał o was pieśni, nawet gdybym miał przez to stracić głos.~
@148  = ~There is no 148.~
@149  = ~...w towarzystwie jednakowoż pokornych małych wiwern? Określ swoje cele tutaj, żebym nie musiała podążać za moimi obowiązkami służki natury i nie wyznaczała ich sama.~
@150  = ~Kolega poluje na wiwerny, jak mniemam?~
@151  = ~Poluję, tak. Ale nie na te... wiwerny. Interesują mnie... eee... jaskinie.~
@152  = ~Doprawdy? A ja mógłbym przysiąść, że ten słaby kwaskowaty odór, który unosi się z twego płaszcza, jest zaskakująco podobny to zapachu ich trucizny...~
@153  = ~Więc nie masz zamiaru ich zabić? Nie jestem zaskoczony. NIKT w okolicy nie skupuje trofeów z wiwerny... Wiem to na pewno!~
@154  = ~Eee... jak długo masz zamiar zostać w tej jaskini?~
@155  = ~Jakiś czas. Moje... eee... chodzenie po jaskiniach wymaga czasu...~
@156  = ~Tak... Jestem grotołazem.~
@157  = ~O bogowie! To musi być ta NOWA Pani Srebrna Tarcza, na którą Skie tak narzekała. Wiele ładniejsza i tyleż głupsza, a także jak sądzę, jeszcze wrażliwsza i wymagająca jeszcze troskliwszej pielęgnacji... (wzdycha) Przypuszczam, że jest już za późno na odwrót...~
@158  = ~Pssst... <CHARNAME>, to nowa ŻONA mojego ojca. Wynośmy się stąd!~
@159  = ~Pamiętasz, co mówiłem? Ze szlachciankami trzeba być zuchwałym. Uśmiechnijcie się, łajzy!~
@160  = ~Jesteś wolna, ma leśna piękności. Nie miałabyś ochoty uczcić tej radosnej okazji w przytulnej gospodzie? Albo w przytulnej grocie, którą zwiesz domem... gdzie ona jest? Abelo?~
@161  = ~(Abela rzuca Coranowi wymowne spojrzenie, poczym odwraca wzrok i wzdycha.)~
@162  = ~Najlepiej byłoby, gdybyśmy wszyscy przez jakiś czas unikali towarzystwa ludzi myślących po miastowemu... nie wszyscy z nas mają jednak takie szczęście, jak ty, i mogą zwyczajnie odejść swoją drogą.~
@163  = ~Nie rozpaczaj, siostro, niedługo powrócisz do jasnych od gwiazd lasów.~
@164  = ~Dziękuję, i żegnaj.~
@165  = ~Wspaniale! Taką opowieścią można zapełnić każdą tawernę lub salę we wszystkich królestwach!~
@166  = ~Twe słowa ogrzały serce młodego barda, co dodaje otuchy przy tej pogodzie. Pokornie ci dziękuję.~
@167  = ~To nie był specjalnie dobry wiersz. Jestem zaskoczona, że moje piękno nie zainspirowało go do stworzenia czegoś lepszego.~
@168  = ~Panienko, dawno temu zdecydowałem, że będę pisał wiersze o rzeczach mniej ulotnych, niż kobiece piękno.~
@169  = ~Bogowie chrońcie nas od zarazy i poetów. (Powinienem był uciec przy pierwszej okazji. Na wzgórza, na wzgórza, powiadam!)~
@170  = ~Ach, rzekłbym raczej "do ruin, do ruin!" Nie zazdroszczę szczęścia, panie. Wolę stać tu i cieszyć się wspaniałą melancholią otoczenia, niż schodzić do podziemi... nie, panie!~
@171  = ~Wolę subtelne symfonie, które grają w ciszy leśnego gaju, ale muszę przyznać, że opowieść młodego barda trafiła w mój gust. Przysięgam, w porównaniu do tych lalusi, którzy spijają się w tawernach Wrót Baldura, ten młodzieniec przywraca dobre imię swojego fachu!~
@172  = ~Mam nadzieję, że zapamiętałeś tę opowieść, Garricku. Na następnym postoju usiądziesz i zapiszesz ją, bo może się zdarzyć, że będę chciała ją usłyszeć jeszcze raz.~
@173  = ~T-tak, pani! Jasne, że zapamiętałem! Zobaczmy, czy mogę wykorzystać swój talent i dodać kilka poprawek...~
@174  = ~Na Silvanusa, NIE!~
@175  = ~Pani ma dobry gust.~
@176  = ~Bardzie, twa ballada przypomniała mi historię o elfim królu Echtellionie i piosenkarce Indze Wysokoskrzydłej.~
@177  = ~Z chęcią wysłucham tej opowieści, zacny elfie.~
@178  = ~Jest taka mała osada Belgarden w Cormyrze, na ziemiach obecnie zamieszkanych przez ludzi, które niegdyś należały do elfów. Tysiące lat temu stoczono tam okrutną bitwę, jeszcze przed Wojami Koronnymi. Zginął w niej najzacniejszy i najpotężniejszy elf, król Echtellion - oczywiście w sposób szlachetny.~
@179  = ~By uczcić jego pamięć, artysta Alaundalion wyrzeźbił posąg, mający stanąć nad jego grobem. Mówiło się, że kochał się w siostrze Echtelliona i dlatego, by ją zadowolić, obiecał jej wykonać posąg wyglądający jak żywy, wbrew elfiej tradycji - wszyscy wiemy, że elfy nie mają szczególnego daru do dokładnego oddawania szczegółów, i zawsze starają się raczej oddać ducha.~
@180  = ~Siostra Króla, mądra Ogneda, była zakochana w pracy Alaundaliona i często przychodziła złożyć honor bratu kładąc kwiaty u stóp posągu. Mówi się, że z czasem Ogneda oszalała, wierząc, że posąg rzeczywiście był jej bratem. Miała w sobie wiele magii, która karmiona jej niepoczytalnością zamieniła ją w banshee.~
@181  = ~Wieki mijały i nawet elfy, słynące z długiej pamięci, niewiele dziś wiedzą o Echtellionie i jego czynach. Jednak statua wciąż stała, nienaruszona jak w dniu stworzenia. Wiele osób przechodziło przez te lata podziwiać monument, i odchodziło w zadumie.~
@182  = ~Lecz Inga Wysokoskrzydła została.~
@183  = ~Obraz dawno zmarłego Króla urzekł ją tak bardzo, że zapragnęła dowiedzieć się na jego temat wszystkiego, co było do dowiedzenia. Poskładała do kupy strzępy wiedzy na jego temat, jakie udało się jej zebrać, ale to jej niezadowoliło. Z miłości do Króla, Inga napisała własne pieśni na jego temat i przychodziła pod jego pomnik codziennie, o wschodzie, by śpiewać przed jego kamiennym obliczem.~
@184  = ~Pewnej nocy, w połowie pewnej szczególnie poruszającej ballady, och, cud! Posąg zszedł z kolumny i podszedł do Ingi. Echtellion był żyw ponownie!~
@185  = ~Niewielki tłum zgromadzony wokół zamilkł tak, że byłoby słychać upadający płatek śniegu. Głos Echtelliona wcale nie ochrypł, i cały tłum słyszał słowa, które wypowiedział Indze Wysokoskrzydłej:~
@186  = ~"Seldarine, zmiłuj się nade mną! Zawodzisz gorzej niż moja siostra!"~
@187  = ~C-co?~
@188  = ~Nie rozpaczaj, bardzie. Zła poezja ma moc zamienienia kamień w ciało i wskrzeszenia z martwych... ~
@189  = ~A teraz, <CHARNAME>, chciałeś coś powiedzieć?~ ~A teraz, <CHARNAME>, chciałaś coś powiedzieć?~
@190  = ~I lepiej, żeby to było d-dobre.~
@191  = ~My <PRO_LADYLORD>?~
@192  = ~Poruszające.~
@193  = ~Nie musisz nawet odwracać się do niej plecami, by do tego doszło.~
@194  = ~Coran?! Co mamroczesz pod nosem?~
@195  = ~Och, nic, mój dzielny rycerzu.~
@196  = ~Śliczna jak pączek, to prawda...~
@197  = ~Wygląda na... eee... interesujące dzieciństwo!~
@198   = ~<CHARNAME>, powinieneś bardziej uwypuklać beztroską stronę swej natury, wiesz. To z pewnością pomoże zredukować... napięcie.~ ~<CHARNAME>, powinnaś bardziej uwypuklać beztroską stronę swej natury, wiesz. To z pewnością pomoże zredukować... napięcie.~
@199   = ~Nasze szanse na przeżycie są mizerne, i pogorszyłoby naszą sytuację, gdyby dowódczyni zdecydowała się rzucić broń i zaczęła się stroić w środku bitwy... Co więcej, <CHARNAME> jest niebanalnie atrakcyjna, nie jestem zbyt przekonany, czy jej strojenie się będzie miało oślepiający wpływ na naszych przeciwników, tak jak w przypadku driad...~
@200  = ~No to się pośmialiśmy...~
@201  = ~Wreszcie! Wasza dwójka stanowczo zbyt dużo gada. Teraz zacznie się coś dziać, rany, uwielbiam rozlewy krwi.~
@202  = ~Nienawidzę zabijania pięknych dam.~
@203  = ~Jest takie powiedzenie w Rashemenie: "Potrzeba dwóch głupców do rozpoczęcia walki."~
@204  = ~Musiałeś prowokować tę kobietę? Można było uniknąć zabijania, <CHARNAME>, gdybyśmy mieli mądrego dowódcę.~ ~Musiałaś prowokować tę kobietę? Można było uniknąć trupów, <CHARNAME>, gdybyśmy mieli mądrą dowódczynię.~
@205  = ~Pokażmy im na co nas stać!~
@206  = ~Imię co najmniej jednego z nas, magu, jest ci znane - jam Yeslick Orothiar, i brzydzi mnie myśl, że pogrzebiemy twe truchło w tym samym grobie, w którym spoczywają moi ziomkowie. Przygotuj się na Otchłań, Davaeornie!~
@207  = ~Proszę, proszę... głupiec zdołał uciec, czyż nie? Zobaczmy więc dla kogo to miejsce stanie się grobem!~
@208  = ~Nie lekceważ jego słów, <CHARNAME>. Wyczuwam w nim moc; zaiste, jest potężnym czarodziejem.~
@209  = ~Szczęście Tymory, ale jesteś obrzydliwy! I pomyśleć, że ja chciałam być magiem! Brr...~
@210  = ~Czy ktoś mówił o bogactwie? Nie ma nic słodszego niż uczciwie zgrabione łupy z ciał martwych drani!~
@211  = ~Jak to mówią: 

Mag spotkany o brzasku 
łowca przygód w potrzasku
mag zginął o zmroku
podróżnik jest rad i ma spokój~
@212  = ~Zabiję cię za obrazę natury, blady mieszczuchu!~
@213  = ~To z pewnością coś nowego... Jesteś już martwa, druidko, choć obiło mi się o uszy, że osoby twojego rodzaju nie zwracają zbytniej uwagi na śmierć.~
@214  = ~W jednym masz rację: jesteśmy tu, aby ukrócić twe tortury i zniewalanie niewinnych. Co do zadawania się z umarłymi... to się jeszcze okaże. Nie jesteśmy jednymi z twych zagłodzonych niewolników.~
@215  = ~Za Shar!~
@216  = ~Teraz gdy część powitalną mamy juz za sobą, gotuj się na śmierć!~
@217  = ~(pociera głowę) Zaczyna mnie boleć głowa, kiedy słucham tego gościa. Myślałam, że porzuciliśmy te nudne wykłady w Candlekeep.~
@218  = ~Przyjemny gość, i taki lakoniczny.~
@219  = ~Proszę, Kivan jest idealnym towarzyszem dla ciebie. Będziecie mogli wspólnie spędzić cudowne chwile milcząc ponuro.~
@220  = ~Dziękuję za radę, ale wystarczy mi twoje poważne usposobienie.~
@221  = ~Tędy, jeśli możesz.~
@222  = ~Na Seldarine, gdy ankhegi plują, to na całego, bardziej przypomina to taniec niż polowanie! Ubaw prawie jak przy polowaniu na wiwerny, co?~
@223  = ~Będę liczył bestie, które zabijemy, i dopilnuję, aby moi towarzysze nie przekroczyli tego limitu.~
@224  = ~Niech Shaundakul cię prowadzi, przyjacielu.~
@225  = ~GRRR! Szczęśliwie ankhegi nie mają limitu zabijania łowców. Głupi miastowi! Ankhegi nie niszczą ziem, to farmerzy robią to swoimi okrutnymi pługami i żarłocznymi bestiami!~
@226  = ~Cóż, to interesujący punkt widzenia. Choć zgadzam się, że te bestie są częścią wielkiego cyklu Natury, to byłoby głupotą zlekceważyć niebezpieczeństwo, jakie prezentują. A kiedy przewietrzają glebę i udoskonalają plony, redukują także liczbę rolników na tych ziemiach. Kochają zmniejszać szeregi niczego niespodziewających się podróżnych i poszukiwaczy przygód... szczególnie młodych i głupich.~
@227  = ~Proste, doprawdy! Robiłem tego typu rzeczy kiedy sięgałem gibberlingowi do kolan! Oczywiście, byłem bardzo rozwiniętym dzieckiem.~
@228  = ~Zamienić kogoś w kamień za drobne włamanie? (drży) Do czego ten świat zmierza?!~
@229  = ~To nie jest sprawiedliwa kara. Zaklęcia tego typu to nie zabawki, którymi można miotać dookoła niczym wpadające we wściekłość dziecko. Nalegam, abyś uwolnił tych nędzników, <CHARNAME>.~ ~To nie jest sprawiedliwa kara. Zaklęcia tego typu to nie zabawki, którymi można miotać dookoła niczym wpadające we wściekłość dziecko. Nalegam, abyś uwolniła tych nędzników, <CHARNAME>.~
@230  = ~Zainteresowani?~
@231  = ~Bazyliszek? Mamy problem, koledzy poszukiwacze przygód! Być może powinieneś iść przodem, nieustraszony wodzu. Twe serce i tak jest z kamienia. Pewnie jego wzrok nie zrobi ci krzywdy, tak jak i innym sztywniakom.~ ~Bazyliszek? Mamy problem, koledzy poszukiwacze przygód! Być może powinnaś iść przodem, nieustraszona dowódczyni. Twe serce i tak jest z kamienia. Pewnie jego wzrok nie zrobi ci krzywdy, tak jak i innym sztywniakom.~
@232  = ~Powinniśmy uwolnić bestię, a nie ją zabijać! Nie przyszła w to nędzne miejsce z własnej woli!~
@233  = ~Ucieeeekaj!~
@234  = ~Zawsze zazdrościłem zmiennokształtnym podczas karnawału. Kobiety zawsze rozpoznawały mnie, pomimo przebrania.~
@235  = ~Ha, to miejsce jest strasznie monotonne. Co ty na to, żebym ozdobiła je twoją krwią?!~
@236  = ~Hahaaaaa!~
@237  = ~Pozwól, burmistrzu, że się przedstawię. Wybacz, że nie zrobiłem tego wcześniej, ale przeszkodziła mi w tym nieprzyjemna przygoda z koboldami. Jestem Xan z Evereski, przedstawiciel Szarych Płaszczy. Wysłano mnie, bym zbadał problem dostaw żelaza.~
@238  = ~Jesteśmy wdzięczni, że Evereska zechciała się tym zająć. To dobrze, że z twoją pomocą <CHARNAME> wraz z drużyną pomogli odzyskać kopalnię.~
@239  = ~Nie ma potrzeby być wdzięcznym, Berrunie. Pomoc to nasz obowiązek, jak sam wiesz. Pomimo moich ciągłych wątpliwości, <CHARNAME> dobrze się sprawił, lepiej niż się spodziewałam.~ ~Nie ma potrzeby być wdzięcznym, Berrunie. Pomoc to nasz obowiązek, jak sam wiesz. Pomimo moich ciągłych wątpliwości, <CHARNAME> dobrze się sprawiła, lepiej niż się spodziewałam.~
@240  = ~Cóż, z pewnością! Młody <CHARNAME> jest prawdziwym bohaterem Nashkel!~ ~Cóż, z pewnością! Młoda <CHARNAME> jest prawdziwą bohaterką Nashkel!~
@241  = ~Miło jest wiedzieć, że nasza ciężka praca jest doceniana, <CHARNAME>.~
@242  = ~Przypatrzcie się dobrze temu młodemu mężczyźnie, burmistrzu. Mam przeczucie, że to nie ostatni jego dobry uczynek, o którym usłyszycie.~ ~Przypatrzcie się dobrze tej młodej kobiecie, burmistrzu. Mam przeczucie, że to nie ostatni jej dobry uczynek, o którym usłyszycie.~
@243  = ~To prawda, to miasto ma wobec ciebie dług wdzięczności. Niech twój pobyt tutaj będzie przyjemny i spokojny.~
@244  = ~Pozwól, burmistrzu, że się przedstawię. Wybacz, że nie zrobiłem tego wcześniej, ale przeszkodziła mi w tym nieprzyjemna przygoda z koboldami. Jestem Xan z Evereski, przedstawiciel Szarych Płaszczy. Wysłano mnie, bym zbadał problem dostaw żelaza.~
@245  = ~Nie ma potrzeby być wdzięcznym, Berrunie. Pomoc to nasz obowiązek, jak sam wiesz. Pomimo moich ciągłych wątpliwości, <CHARNAME> dobrze się sprawił, lepiej niż się spodziewałam.~ ~Nie ma potrzeby być wdzięcznym, Berrunie. Pomoc to nasz obowiązek, jak sam wiesz. Pomimo moich ciągłych wątpliwości, <CHARNAME> dobrze się sprawiła, lepiej niż się spodziewałam.~
@246  = ~<CHARNAME>, ten człowiek zabił twego ojca. Pozwolisz mu odejść? Z pewnością, jego plany legły w gruzach, niemniej on wciąż pozostaje przy życiu.~
@247  = ~<CHARNAME>, ten człowiek, Sarevok, jest Pomiotem Bhaala, w dodatku ogarnęło go szaleństwo. Musi zostać powstrzymany za wszelką cenę!~
@248  = ~Pani, gdyby <CHARNAME> był ci znany trochę lepiej, nie kłopotałabyś się nawet z zadaniem tego pytania... Ten krzepki mistrz ma osobliwe ciągoty do ścigania się ze śmiercią. Nie wątp, że <CHARNAME> nie omieszka wykorzystać okazji by wreszcie zakończyć nasze życia... Ach, mam chore przeczucie, że swoją ostatnią fatalną bitwę stoczę by zakończyć żywot jakiegoś szaleńca.~ ~Pani, gdyby <CHARNAME> była ci znana trochę lepiej, nie kłopotałabyś się nawet z zadaniem tego pytania... Ta krzepka mistrzyni ma osobliwe ciągoty do ścigania się ze śmiercią. Nie wątp, że <CHARNAME> nie omieszka wykorzystać okazji by wreszcie zakończyć nasze życia... Ach, mam chore przeczucie, że swoją ostatnią fatalną bitwę stoczę by zakończyć żywot jakiegoś szaleńca.~
@249  = ~Cokolwiek zadecydujesz, jestem z tobą, <CHARNAME>!~
@250  = ~Zrobisz to?~
@251  = ~Istotnie, możemy poświęcić kilka godzin na to, by wam pomóc, zacny rolniku. Czyż nie tak, <CHARNAME>?~
@252  = ~(Edwin wzdycha) Co mówiłem o rolnikach, czekających w kolejce tuż za rybakami? Wstrzymuję oddech, o wspaniały dowódco... Kto wie, może za tą stertą gnoju czeka jakiś pasterz owiec potrzebujący naszej pomocy?~ ~(Edwin wzdycha) Co mówiłem o rolnikach, czekających w kolejce tuż za rybakami? Wstrzymuję oddech, o wspaniała dowódczyni... Kto wie, może za tą stertą gnoju czeka jakiś pasterz owiec potrzebujący naszej pomocy?~
@253  = ~Proszę?~
@254  = ~Och, <CHARNAME>, szlachetnym jesteś mężczyzną!~ ~Och, <CHARNAME>, szlachetną jesteś kobietą!~
@255  = ~<CHARNAME>, nie tylko zaoferowałeś pomoc, której tak bardzo potrzebuje, ale zrobiłeś to w taki sposób, że nie uraziłeś jego dumy. To była lekcja dla nas wszystkich.~ ~<CHARNAME>, nie tylko zaoferowałaś pomoc, której tak bardzo potrzebuje, ale zrobiłaś to w taki sposób, że nie uraziłaś jego dumy. To była lekcja dla nas wszystkich.~
@256  = ~To był szlachetny uczynek, <CHARNAME>! Pieniądze pozwolą farmerowi Brunowi utrzymać farmę pomimo straty syna.~
@257  = ~Było to także bardzo sprytne! Udawanie, że NIE chcemy dać mu naszych pieniędzy było jedynym sposobem, by ten dumny człowiek przyjął naszą daninę!~
@258  = ~Nie wezmę udziału w tym... przedsięwzięciu!~
@259  = ~Nie pozwolę ci dokonać tego bandyckiego uczynku! Broń się!~
@260  = ~Hej, cofnij się! Nie zrobiliśmy niczego złego!~
@261  = ~Napawaj się teraz, iblith, ale już niedługo zetnę ci ten uśmiech z twarzy!~
@262  = ~Gdybym to ja stała na miejscu, które uznajesz za swoje, nie spieszyłabym się z oskarżaniem niewinnych.~
@263  = ~To wielka zniewaga zostać nazwanym mordercą; tym większa z ust takiego nikczemnika.~
@264   = ~Ty... ty potworze! Gdyby tylko był tu mój ojciec, już wisiałbyś na szubienicy!~
@265   = ~Achhh, lecz niestety jest nieobecny. To straszna, straszna strata dla nas wszystkich. Lecz najgorsze jest to, że w swojej szaleńczej rozpaczy jego piękna młoda córka postanowiła zemścić się na mężczyźnie, który według niej zabił jej ojca... taka strata. (wzdycha) Jakby nie patrzeć...~
@266  = ~Jak śmiesz! Mój ojciec-~
@267  = ~Twój ojciec nic nie zrobi, o Pani Srebrna Tarcza. Dopóki nie wyciągniesz go z grobu.~
@268  = ~Co?!? O... o czym ty mówisz?~
@269  = ~Obawiam  się, że twój ojciec, moje kondolencje, został załatwiony jakiś czas temu, przez nieznanego sprawcę, czy też sprawców.~
@270  = ~Ojciec?.. Czekaj, ty... ty KŁAMIESZ - strażnicy ojca to najlepsi spośród straż miejskich... oni nie pozwoliliby żadnym bandytom się do niego nawet zbliżyć.~
@271  = ~Ach... cóż, z powodu obecnego stanu zagrożenia, zostali oni oddelegowani do pełnienia obowiązków większej wagi.~
@272  = ~Co?! WIĘKSZEJ wagi!?! Co jest ważniejsze dla miasta niż życie Wielkiego Księcia?~
@273  = ~Choćby życia - i majątki - wszystkich mieszkańców, które powinny być chronione poprzez utrzymywanie porządku w mieście. Ach, no tak. Jest jeszcze inwazja ze strony Amnu, którą trzeba odeprzeć. Ale ty zapewne podczas swojej Wielkiej Wyprawy wraz ze swymi łobuzerskimi znajomymi nie miałaś okazji o tym wszystkim usłyszeć, co?~
@274  = ~Zagrożenie ze strony Amnu to TWÓJ wymysł! Kłamca!~
@275  = ~Eldoth, ja... ja już sama nie wiem, w co mam wierzyć... Angelo to kłamca, to nie ulega wątpliwości... ale coś tu jest nie tak... Znajdziemy trochę czasu, aby odwiedzić rezydencję? Muszę wiedzieć, co z moim ojcem.~
@276  = ~<CHARNAME>, ja... ja już sama nie wiem, w co mam wierzyć... Angelo to kłamca, to nie ulega wątpliwości... ale coś tu jest nie tak... Znajdziemy trochę czasu, aby odwiedzić rezydencję? Muszę wiedzieć, co z moim ojcem.~
@277  = ~Straż! Uciszcie tę hałaśliwą ulicznicę. Straciłem już dość czasu na sprawę tych nieszczęsnych zabójców.~
@278  = ~Teraz należysz do mnie.~
@279  = ~O, przepraszam za wystraszenie twojego syna i w ogóle, pani. Mam nadzieję, że nic mu nie jest! Powiedz mu, że niektórzy poszukiwacze przygód robią dobre rzeczy, jak pomaganie innym ludziom w potrzebie.~
@280  = ~Nie mogę zrozumieć, jak kobiety mogą chcieć mięć męża i dzieci. Ja nie mam czasu troszczyć się o nikogo poza mną... Ale z drugiej strony, żadna gospodyni którą znam, nie jest nawet w połowie równie atrakcyjna i wyszukana jak ja - więc może wiedzą, że to mija się z celem?~
@281  = ~Hmmmf... Ta rivvil przynajmniej ma pieniądze, chociaż zapewne za mało, by zrekompensować nam stracony czas.~
@282  = ~Mój przyjacielu, to był szlachetny uczynek. Chciałbym, aby więcej osób było równie skorych jak ty do niesienia pomocy słabszym.~ ~Moja przyjaciółko, to był szlachetny uczynek. Chciałbym, aby więcej osób było równie skorych jak ty do niesienia pomocy słabszym.~
@283  = ~Postąpiłeś słusznie pomagając tej ubogiej kobiecie. Czas, byśmy powrócili do naszych zadań.~ ~Postąpiłaś słusznie pomagając tej ubogiej kobiecie. Czas, byśmy powrócili do naszych zadań.~
@284  = ~Weź to, i dziękuję!~
@285  = ~Prawo? Prawo jest dla słabych. Lubieżnika można po prostu zatłuc. No bo kto będzie płakał po mężczyźnie?~
@286  = ~Ten Ragefast musiał popełnić jakąś obrzydliwość, skoro jego czyn wywołał tak silny odzew ze strony kogoś szlachetnie urodzonego. Doświadczenie podpowiada mi, że tacy jak oni rzadko przejmują się losem innych. Dobrze uczynimy przeprowadzając śledztwo.~
@287  = ~Bądź pewien, morderco, jeśli jeszcze kiedykolwiek się spotkamy, wymierzę sprawiedliwość za te wszystkie duszyczki, które zabiłeś!~
@288  = ~Denerwujesz mnie... chciałbym, abyśmy spotkali się piętnaście lat wcześniej, kiedy byłeś mały... och, tak. Jak bardzo bym tego chciał.~
@289  = ~Ten nikczemnik nie może wyjść na wolność.~
@290  = ~(chichocze) Głupi elf.~
@291  = ~To nikczemne... całkowicie nikczemne! Ognie i błyskawice! Nakazuję wam... zabić tego gnoma!~
@292  = ~Zabić mnie? Ha... niektórzy próbowali, tak tak... I gdzież oni są, skarbie? W zaświatach.~
@293  = ~Tak, chodźmy za nim, <CHARNAME>... ale nie straćmy go z oczu. Kiedy tylko wydostaniemy się na zewnątrz, nie zawaham się go zabić i wierzę, że mi w tym pomożesz.~
@294  = ~(Neb rechocze, ale niemożliwe jest zrozumieć, co mówi. Może usłyszał słowa Jaheiry a może po prostu jest szaleńcem.)~
@295  = ~Tędy!~
@296  = ~To dosyć niespodziewany obrót wydarzeń...~
@297  = ~Nikt nie więzi kobiety, która jest jego miłością i życiem. Pozwól jej odejść, magu, albo pożałujesz, że ją pokochałeś.~
@298  = ~Przybyłam tutaj, żeby znaleźć jednego z tych podłych magów, którzy kaleczą to piękne stworzenie, szukając składników do zaklęć. Zamiast tego znaleźliśmy głupiego człowieka z umysłem przysłoniętym przez pasję i żądze. A on zasługuje na upomnienie za uwięzienie nimfy wbrew jej woli. Przypuszczam, że to może być zrozumiałe... możemy to rozwiązać bez rozlewu krwi, <CHARNAME>.~
@299  = ~Jeszcze tylko chwila...~
@300  = ~Nie, jeszcze NIE, ale niechybnie to uczynimy. Prawda, <CHARNAME>?~
@301  = ~Jeśli choćby rozważasz pozostawienie tych nieszczęśników na śmierć, lepiej przyłącz się do nich. Śmierć przez utopienie będzie niczym w porównaniu do tego, co z tobą zrobię!~
@302  = ~Być może, ale zapomnieli poinformować nas, że nasz oponent jest młodym dzieckiem. Odpocznijmy, potem wrócimy zamienić sobie z nimi kilka słów... a może coś więcej, niż tylko słów.~
@303  = ~To dopiero nikczemność! Ci rybacy wysłali nas, abyśmy zamordowali dziecko! <CHARNAME>, nie piszę się na to!~
@304  = ~To bardzo rezolutne dziecko, niemniej jednak tylko dziecko. Ufam, że rozstrzygnąłeś właściwie, kto tutaj jest poszkodowanym.~ ~To bardzo rezolutne dziecko, niemniej jednak tylko dziecko. Ufam, że rozstrzygnęłaś właściwie, kto tutaj jest poszkodowanym.~
@305  = ~Zauważ, wie że jesteśmy uzbrojeni, jednak wciąż traktuje nas arogancko; dzieciństwo to czas, gdy logika i instynkt samozachowawczy to obce pojęcia. Ta mała nie dożyje wieku, w którym zrozumiałaby, jak cenne są umiejętności, których nigdy nie posiadła.~
@306  = ~Co tu robisz?~
@307  = ~<CHARNAME>, chodźmy już! Byłem tu jako dziecko i widziałem naprawdę straszliwe rzeczy...~
@308  = ~Mamy też wspaniały, wspaniały nowy nabytek, panie.~
@309  = ~Nie marnowałbym pieniędzy na to żałosne mauzoleum. W tej barbarzyńskiej krainie krzemień stanowi szczyt techniki. (Poza tym - co za zuchwalstwo, bezczelna arogancja i wyniosłość tak zachwalać maszyny w mojej obecności! Tak jak gdyby te gadżety mogły w ogóle równać się z finezją lub skutecznością magii.)~
@310  = ~Jestem pewien, panie, że ci się spodobają.~
@311  = ~Ba! Niewątpliwie nie ma tu nic, co można by porównać z cudami drowiego rzemiosła.~
@312  = ~Być może, moja damo, jednak któż kiedykolwiek widział drowie miasto i przeżył, by o tym opowiedzieć? Nikt, z tego co wiem, tego jestem pewien! A i mamy tu ciepło, więc nie ma potrzeby, byś była tak obatuchana tym płaszczem, jak przeciw mrozom.~
@313  = ~Słyszałam, że wiele ze znajdujących się tu artefaktów zostało wykonanych dzięki zręcznym dłoniom i lotnym umysłom, bez użycia magii. Czy zdarzy się kiedyś, że wiedza tajemna i technika będą konkurować o wypełnienie potrzeby czujących jednostek, by tworzyć rzeczy nowe i zdumiewające?~
@314  = ~Dobrze powiedziane, o pani, dobrze powiedziane.~
@315  = ~Możecie obejrzeć je wszystkie, za jedną drobną monetę.~
@316  = ~Kiedykolwiek jestem świadkiem szaleństwa magów, którzy uprawiając swoją sztukę w krajach nie mających oczekiwań względem ich umiejętności, zastanawiam się, czy bezczynność nieuchronnie musi prowadzić wielkie umysły do niepoczytalności?~
@317  = ~Um, taa... Wszyscy magowie tacy są? Gdybym ja była magiem to nie pracowałabym z jakimś szlamem ani śluzem... Brrr... To jest zbyt um... śliskie. Stworzyłabym piernikowe golemy, albo coś, gdybym chciała być dziwna.~
@318  = ~(Skoro już jestem tak zdesperowany w tej nieoświeconej krainie, że wdaję się w polemikę z czarownicami, mogłem zauważyć, że za pomocą magii nie da się ugotować gulaszu. Magiczne przedmioty nie plamią dłoni, która je dotyka.)~
@319  = ~(rzuca znaczące spojrzenie w Twoją stronę) (Oczywiście, chyba że jest to bardzo niedoświadczona dłoń...)~
@320  = ~<CHARNAME>, dlaczego musimy się zatrzymywać i zagadywać każde ścierwo, które spotykamy po drodze?~
@321  = ~Poznanie jest szkołą magii rzadko praktykowaną w Rashemenie. Niestety, warunkowani potrzebą, większą wagę przykładamy do czarów bitewnych. Jeśli zezwolisz tej kobiecie zagłębić się w twej przeszłości i przyszłości, bardzo chętnie przypatrzę się, w jaki sposób tego dokona.~
@322  = ~Żałosne lalunie w czerwonych sukienkach nie przestraszą mnie!~
@323  = ~Zachowaj czujność, <CHARNAME>. Jeśli to istotnie Czerwoni Magowie z Thay, w co nie mam żadnych podstaw wątpić, to są równie uzdolnieni w arkanach swojej sztuki co przebiegli.~
@324  = ~Ten akcent... brzmi zbyt znajomo. Musisz być tą rashemicką wiedźmą, którą wypatrzyli w tych okolicach nasi przyjaciele. Widzę, że Edwin nie wypełnił należycie swojej misji. Lasala, proponuję nie informować go, że wykonaliśmy za niego jego pracę. Im dalej jest, tym mniej problemów sprawia.~
@325  = ~To nic osobistego, wiesz, ale będziemy musieli cię zabić.~
@326  = ~Ach tak. Dostaliśmy się do Wrót Baldura tylko po to, żeby ukraść ten... tele-coś-tam dla tego głupca. A może się mylę, <CHARNAME>?~
@327  = ~"Teleskop", moja pani... to takie niezgrabne słowo... jeśli wiesz o czym mówię... przepraszam, jeśli panią uraziłem...~
@328  = ~Głód przedmiotów magicznych pochłaniający tego gnoma jest godny pochwały, jednak sposoby, w które próbuje go zaspokoić nie są. <CHARNAME>, nie zamierzasz chyba nakazać nam tego... włamania?~
@329  = ~Och, tak, proszę!~
@330  = ~A więc zgadzasz się?~
@331  = ~Ten człowiek bez wątpienia oszalał! Dowiedz się, co złego się tu dzieje, <CHARNAME>. Być może zdołamy pomóc.~
@332  = ~Jeśli się nie mylę, dane nam będzie brzemię tego przeklętego zakrwawionego sztyletu, który ten maniak trzyma w dłoni. Weź go, <CHARNAME>, jeśli chcesz przypieczętować naszą zagładę. Jeśli nie... po prostu powoli cofnijmy się od tego człowieka.~
@333  = ~Miej litość nad tą istotą, <CHARNAME>. Wszystko, czego pragnie, to odnaleźć spokój. Oddaj mu sztylet.~
@334  = ~Głupie stworzenie. Już jesteś nieumarły, masz wieczność na wyciągnięcie ręki. Gdzie ci się tak śpieszy?~
@335  = ~Nienaaaawiść... nienawiść sprowadziła mnie z powrotem... sztylet... zabił mnie... i kto go dzierży... pokrewny jest memu zabójcy... i MUSI ZGINĄĆ!~
@336  = ~Taka ograniczona rzecz, biedactwo. A jednak nie daje się kontrolować.~
@337  = ~Fascynujące...~
@338  = ~Bezzzzz dyskusji... ZWRÓĆCIE MI GO! Albo zafascynuję się twoim gardłem.~
@339  = ~Och! Jednak jeśli zwrócimy mu sztylet, zapewne zniknie, żeby zrobić mi na złość... długotrwałe badania raczej nie wchodzą w rachubę... co myślisz, <CHARNAME>?~
@340  = ~Och, w pełni się z tobą zgadzam! Tak wielu chamów żąda natychmiastowych odpowiedzi na różnego rodzaju pytania, kiedy prawdziwi uczeni, tacy jak ja, wiedzą, że cierpliwość jest konieczna, ze względu na czas, który trzeba poświęcić każdemu zmiennemu czynnikowi...~
@341  = ~Cóż, em, w każdym razie to moja wymówka.~
@342  = ~Dość.~
@343  = ~Czy dostrzegacie to wszystko w gwiazdach, zacny człowieku?~
@344  = ~Tak, pani.~
@345  = ~Zaiste, ostry jest wasz wzrok.~
@346  = ~Racja, pani. Cóż, miło było mi pogawędzić z kimś, kto docenia moją sztukę. Tak czy inaczej, muszę wracać do studiowania gwiezdnych map i wetrzeć trochę mikstury w naciągniętą szyję. Powodzenia w waszych podróżach, i niech bogowie będą z wami.~
@347  = ~Niemniej jednak muszę iść przestudiować moje mapy nieba i natrzeć moją naciągniętą szyję jakimś olejkiem. Życzę szczęścia w dalszej podróży i niech bogowie czuwają nad tobą.~
@348  = ~To smutna lekcja, którą każdy młody poszukiwacz przygód ostatecznie poznaje. Odwaga nie czyni nikogo niezwyciężonym.~
@349  = ~Grr! Zanieś wiadomość swojej matce, aby trzymała młode z dala od pokus świata zrobionego przez ludzi, a będą bezpieczne.~
@350  = ~To pająki go zabiły...~
@351  = ~Twój brat zaufał RZECZY zrobionej rękoma kowala bardziej, niż swojemu naturalnemu osądowi. Arogancki głupiec zasługiwał na śmierć.~
@352  = ~Mo... możliwe, ale czy to teraz ma znaczenie?!~
@353  = ~Biedny Chelak!~
@354  = ~Ten rycerz wygląda na godnego zaufania. Och, przywodzi mi na myśl mojego wiernego Minska. Będzie cennym uzupełnieniem tej drużyny.~
@355  = ~Jeżeli nie zbierasz rycerzy-zabawek, albo nie potrzebujesz kogoś, kto mógłby posłużyć ci za kotwicę, to radzę ci raczej nie "łączyć sił" z tą nadętą łajzą.~
@356  = ~Niewiasto, ranią mnie twe nazbyt gorzkie słowa.~
@357  = ~Co rzekniesz; tak, czy nie?~
@358  = ~Dziewko, starzejące się konkubiny z Thay nakrywają lampy różowymi abażurami bo półmrok jest łaskawy dla ich więdnących wdzięków. Widzę... a raczej zgaduję, że kierowałaś się tą samą logiką, wybierając sobie za mieszkanie kopalnię. Z pewnością, w tych ciemnościach nawet ty możesz zostać uznana za kobietę przez jakiegoś lokalnego pawiana.~
@359  = ~Dokładnie mój typ kobiety!~
@360  = ~I will gladly come to the aid of the townsfolk, <CHARNAME>.~
@361  = ~Drogi Burmistrzu, sądząc po twoim wyglądzie, twój pomysł na sowite wynagrodzenie to kilka kurczaków... a może funt masła?~
@362  = ~Miło jest być docenianą. Burmistrzu, mogę oczyścić kopalnię z tych twoich "demonów" trzymając prawą rękę za plecami.~
@363  = ~Będziemy wdzięczni za każdą pomoc.~
@364  = ~My... my chyba nie mamy zamiaru włóczyć się w pobliżu tych wszystkich truposzy, prawda? Na samą myśl robi mi się niedobrze!~
@365  = ~Nie bacząc na to, jak bardzo jestem zaszczycony, że zaufano mi powierzając tę świętą misję, obawiam się, że żadna korzyść, jaką jesteśmy w stanie odnieść wykonując to zadanie, nie jest warta pobrudzenia mej szaty.~
@366  = ~Zostać pionkiem w ręku szalonego nekromanty, który chce naruszyć delikatny cykl natury? Na mnie nie licz, <CHARNAME>, nie mam zamiaru chodzić po brudnych kanałach w poszukiwaniu zgniłych ciał. Każda część mego ciała krzyczy w proteście.~
@367  = ~Uch... kto by się spodziewał, że poszukiwanie przygód będzie się wiązało... z czymś TAKIM.~
@368  = ~Najbardziej nieprzyjemne zadanie.~
@369  = ~Wybacz mi, mroczna damo, czyżbyś miała jakieś moralne o-~
@370  = ~Moralne opory, chciałeś powiedzieć? Na Dziewięć Piekieł, bynajmniej. Po prostu gardzę smrodem waszych kanałów jeszcze bardziej niż smrodem waszych naziemczych miast.~
@371  = ~Twoje rzemiosło jest obrazą dla Natury, nekromanto! Z drugiej strony, smród ze ścieków jest tak paskudny, że muszą tam gnić jakieś ciała. Nie przejmuję się tym, że zatruwają zasoby wody miasta, ale zanieczyszczają samo Morze Mieczy.~
@372  = ~Grr! Tym razem zabawmy się w żuka gnojaka, <CHARNAME>!~
@373  = ~Wyśmienicie. Występ brata Thurma to coś, na co czekałem cały dzień... <CHARNAME>, zajmij miejsce, nim dane nam będzie słyszeć dźwięki wyprodukowane przez struny głosowe nieumarłego.~
@374  = ~Cóż to za czary? On... on z nimi rozmawia! Ten człowiek jest szalony!~
@375  = ~To musi być ten przestępca Bassilus, o którym wspominali w świątyni! Musimy powstrzymać tego złoczyńcę!~
@376  = ~Cóż to za czart?! Musimy go powstrzymać!~
@377  = ~Witaj ponownie i ty, Garrick.~
@378  = ~To zaszczyt móc cię znów zobaczyć, panie.~
@379  = ~Całą przyjemność po twojej stronie, zapewniam cię.~
@380  = ~Dobrze nam się wiedzie, O Wybrańcu? Jak zwykle, nasze życie wisi na nitce wyprutej z płaszcza, który Shaundakul odrzucił, ponieważ szwy puszczały. Tak dawno nie czuliśmy nadziei, że musiałem prosić naszego dowódcę aby przypomniał mi, jak to słowo w ogóle się literuje.~ ~Dobrze nam się wiedzie, O Wybrańcu? Jak zwykle, nasze życie wisi na nitce wyprutej z płaszcza, który Shaundakul odrzucił, ponieważ szwy puszczały. Tak dawno nie czuliśmy nadziei, że musiałem prosić naszą dowódczynię aby przypomniała mi, jak to słowo w ogóle się literuje.~
@381  = ~Zaczynam rozumieć, dlaczego masz reputację kogoś, kto lubi wtrącać się w cudze sprawy... y-y... w możliwie najlepszym sensie tego słowa, panie!~
@382  = ~To wielkie miasto to nic więcej, jak kłębowisko pokrętnych uliczek, gdzie można spotkać najbardziej idiotyczne postaci. Ale jaki trzeba mieć fart, żeby wpaść na tego samego idiotę dwukrotnie, i to w tak krótkim odstępie czasu? <CHARNAME>, przyciągasz idiotów, jak gnijące truchło muchy.~
@383  = ~(wzdycha) Przyjemność czy przypadek? Cokolwiek. Każdy kto dziś spotyka naszego dowódcę musi się na niego pogapić trochę... w końcu to jedna z ostatnich szans zobaczenia go żywego...~ ~(wzdycha) Przyjemność czy przypadek? Cokolwiek. Każdy kto dziś spotyka naszą dowódczynię musi się na nią pogapić trochę... w końcu to jedna z ostatnich szans zobaczenia jej żywej...~
@384  = ~Jakie to urocze. Albo ta jędza posieka nas na kawałki, albo będziemy musieli cierpieć jej towarzystwo do końca podróży. Doprawdy, chyba jakaś plaga szaleństwa nawiedziła ostatnio Wybrzeże Mieczy. A do tego coś mi mówi, że parę osób w tej drużynie chętnie przyjęłoby jej propozycję.~
@385  = ~Jeśli chcesz znać moje zdanie, <CHARNAME>, lepiej by było, gdybyśmy uniknęli walki i zapłacili jej te dwadzieścia sztuk złota. To niewielka zapłata za przywilej nie zbliżania się do tej głupiej krowy i jej rdzawego mieczyka.~
@386  = ~Wyśmienicie. Wątpię czy ktokolwiek uwierzy w tę bajeczkę o czystości miłości, po wysłuchaniu tej deklaracji.~
@387  = ~Gdybym nazwała tego gościa szlamem, to obraziłabym wszystkie szlamy! <CHARNAME>, zgodzę się na towarzystwo tego odszczepieńca Eldotha tylko jeśli będę mogła ćwiczyć na nim swoje ciosy, gdy w okolicy będzie zbyt spokojnie.~
@388  = ~Wymuszenie? Szantaż? Nie brzmi to zbyt szlachetnie.~
@389  = ~Hmm, mówiłeś coś, dziecko?~
@390  = ~Dziecko?!? Ja-~
@391  = ~Zapewniam cię, że te co mam zrobić bardzo mnie boli, ale musisz pomyśleć o mojej ukochanej Skie! To jedyna droga, aby mogła uniknąć tej tyranii. Więc, co odpowiesz?~
@392  = ~Muszę to przemyślec, jesli taka jest twa wola.~
@393  = ~Ach, prawdziwa miłość! Być może moglibyśmy pomóc Fergusowi w tej sprawie?~
@394  = ~Jak na zaślepionego miłością głupca, doskonale wie jak zarobić na naiwności obcych. Anielska skóra strasznie poszła w górę w tym roku, <CHARNAME>...~
@395  = ~Zadziwiające, nigdy nie myślałem, że kiedykolwiek spotkam mówiącego gnolla. Może powinniśmy sprawdzić to, co mówi?~
@396  = ~A więc, ona wciąż żyje... Szybko, <CHARNAME>, nim moja nagroda zostanie upieczona, dzięki uprzejmości tych niedomytych dzikusów.~
@397  = ~Ałłłł... obrzydliwe! Nagle poczułam się chora.~
@398  = ~Cóż, wygląda na to, że przynajmniej inne gnolle chcą zachować Dynaheir przy życiu chwilę dłużej więc... am, to chyba dobra wiadomość, hę, Minsc?~
@399  = ~Dobra wiadomość! Wiedźma Minska żyje! But mnie świerzbi, żeby zabić złe gnolle i uwolnić wspaniałą Dynaheir z ich złych łap! Grrrr!~
@400  = ~Takkk, ussssmażę ją...~
@401  = ~Z doświadczenia wiem, że w sprawach życia i śmierci zawsze lepiej jest kłamać. Ale oczywiście możesz być szczery z tymi oprychami, jeśli tego chcesz - mają w sobie to coś... jakby to nazwać? Ach, wygląd "owieczek przeznaczonych na rzeź".~ ~Z doświadczenia wiem, że w sprawach życia i śmierci zawsze lepiej jest kłamać. Ale oczywiście możesz być szczera z tymi oprychami, jeśli tego chcesz - mają w sobie to coś... jakby to nazwać? Ach, wygląd "owieczek przeznaczonych na rzeź".~
@402  = ~(wzdycha) Co to za kraj, gdzie można zostać zaszlachtowanym z powodu imienia?~
@403  = ~Przynajmniej te nie wyglądają na zbyt bystre.~
@404  = ~Mój niewykwalifikowany dowódco, może przedstawisz się tym paniom jako Gevalenties Mordabintius Celebrantus?~
@405  = ~Czekam!~
@406  = ~Meilum? Chyba nie obiło mi się o uszy. A tobie, <CHARNAME>?~
@407  = ~Nawet gdybym słyszał twe imię, nie zapamiętałbym go, nieopierzony wojowniku... Nie wpada w ucho, tak jak, na przykład, Edwin Odesseiron... (Tak, to dopiero brzmi wspaniale!)~
@408  = ~Zwykłe dziecko, które straciło śpioszki.~
@409  = ~Ujmowanie moim umiejętnościom, jak to właśnie czynisz, wskazuje na twą ignorancję, drowie.~
@410  = ~Musieliście słyszeć o mnie.~
@411  = ~Masz sługi? A ja myślałem, że to ty jesteś sługą...~
@412  = ~Och, Seldarine...~
@413  = ~Do broni! Zwyciężymy!~
@414  = ~Now!~
@415  = ~Taaa! Idź sobie, szarlatanie!~
@416  = ~Mogę mówić takie rzeczy, połączyć to z jakąś bujdą o położeniu gwiazd i innymi takimi, no wiesz, i sprawić, żeby brzmiało wystarczająco ogólnikowo, by zawierało prawie wszystkie okoliczności.~
@417  = ~Poczekaj chwilkę... hmm...~
@418  = ~Najstarszą sztuczką niekompetentnych jest maskowanie swej nieudolności praworządnym gniewem. Częściej spotykane wśród paladynów, niż adeptów sztuki magicznej.~
@419  = ~Odejdź!~
@420  = ~Muszę się zgodzić, gdyż pochodzę ze wspaniałego Thay, któremu potrzeba jeszcze tylko kilku lat, by udowodnić reszcie Faerunu, że rzeczywiście stanowi on centrum wszechświata.~
@421  = ~Cóż, oczywiście, że Wybrzeże Mieczy to centrum wszechświata. Przynajmniej w tej chwili - ponieważ ja tu jestem. Widzisz, skarbie, spotykałam się kiedyś z takim absolutnie dziarskim filozofem, próbował mnie uwieść nauką. W większości to były jakieś głupoty, jak oddawanie bogactwa na rzecz... czegoś tam; ale nauczył mnie jednej przydatnej rzeczy; że jedyna część świata, która istnieje naprawdę, to ta kręcąca się dookoła nas. Wiedziałam to od zawsze, ale przyjemnie było zobaczyć, że historia wreszcie za mną nadąża... ~
@422  = ~Zaiste, sa tacy, którzy nigdy nie słyszeli o Wybrzeżu Mieczy.~
@423  = ~O rety... Jak to dobrze być poszukiwaczem przygód.~
@424  = ~<CHARNAME>, propozycja tej kobiety brzmi dość... intrygująco. Na pewno nie przepuścisz okazji uratowania damy w opałach? (Tak, to powinno pchnąć ich w dobrą stronę... Odwalą większość roboty, a - wiedząc jakie wrażenie robię na kobietach - ja spiję śmietankę. Nareszcie, coś wartego mojej uwagi!)~
@425  = ~Nie pożałujesz.~
@426  = ~O rety...~
@427  = ~Grr, chciałabym, żeby twoje imię odzwierciedlało jedną z cnót drzew - ich rozsądną ciszę.~
@428  = ~Mieszczanin oczernia sługę natury? Śmierć mu! Chwilka, dlaczego jesteś w mieście, druidko? Czy jesteś jedną z tych wypaczonych druidów, którzy uczą nas, że miasta... zresztą to nieważne w tej chwili. Najpierw zabijmy maga!~
@429  = ~W imieniu grupy przepraszam za najście. Klnę się na moją przysięgę druida, że wtrącanie się w prywatne sprawy innych nie jest zajęciem moim, ani moich kompanów. Być może w celu wyjaśnienia tego nieporozumienia moglibyśmy zająć się Gervisse za ciebie?~
@430  = ~Hmm, kolejny druid w mieście. Jakie to... dziwne. Przypuszczam, że mogliście próbować porozmawiać z nim; nie sądzę, aby mogło być jeszcze gorzej. Próbowałam się go pozbyć, ale w odwecie rozpowiadał plotki na mój temat. Jeśli oczyścicie sąsiedztwo z jego obecności, będę wdzięczna.~ 
@431  = ~Ratowanie gadających kurcząt od wielkich złych wilków! Rety, co to ma być! Byłabym bardziej rada, gdyby to Płomienna Pięść ci zagrażała.~
@432  = ~<CHARNAME>! To wilk goniący kurczaka... nie powinniśmy wtrącać się w krąg życia... CZEKAJ CHWILĘ! To MÓWI! Wstrętni ludzie! Nie mogli zostawić kurczaka z jego gdakaniem! Powiedz mi istoto kto - NIE! Nie MÓW mi niczego! Nie będę cię zachęcać, byś zachowywał się w tak nienaturalny sposób!~
@433  = ~Zabij *gdak* wilka! *gdak* Głupia!~
@434  = ~POMOCY *gdak*!~
@435  = ~...bo "szczęście" nas opuściło... dobrze powiedziane.~
@436  = ~I dobrze zrobicie zapamiętując te słowa, młodzi poszukiwacze przygód.~
@437  = ~Miło było pana poznać. Żegnaj.~
@438  = ~Zapamiętaj sobie na zawsze, że przez ciebie zginął wilk.~
@439  = ~To dobrze...~
@440  = ~Co?! Jak śmiesz?! To szlachetne zwierzę było warte dziesięciu takich jak ty! Może mogłabym wyrównać rachunki wysyłając ciebie w ślad za wilkiem!~
@441  = ~Eee... oczywiście. Ja... przepraszam, druidko.~
@442  = ~Masz nadzwyczajny dar denerwowania ludzi, Melicampie.~
@443  = ~Żegnajcie.~
@444  = ~Straaaaaaszne. Mam nadzieję, że nigdy nie skończymy na takich torturach.~
@445  = ~Oto, <CHARNAME>, kolejna okropna konsekwencja cywilizacji! Dzikie zwierzę wykańcza swoją ofiarę i zjada ją! Ale "kulturalne" istoty zaspokajają swój głód zabijając zniewolone krowy i świnie, więc ich naturalny instynkt zabijania dla pożywienia zostaje wypaczony w chęć mordowania i sprawiania bólu!~
@446  = ~Ty spaczony czarcie... zamieniłeś mój dom w miejsce kaźni! GIŃ, PLUGAWA ŚWINIO!~
@447  = ~Hahaha!~
@448  = ~Ty... ty jesteś oszustem! NIENAWIDZĘ cię, <CHARNAME>! Grrr!~
@449  = ~<CHARNAME>, jestem zaskoczony, że planujesz pomóc tym łajdakom ściąć to stare, potężne drzewo! To dom driady!~
@450  = ~Wiedziałeś bardzo dobrze, że nie mogę na to pozwolić, <CHARNAME>! Nie pozwolę ci zamordować niewinnej istoty! Nie podoba mi się, że muszę złamać obietnicę daną Gorionowi i podnieść na ciebie broń, ale nie pozostawiasz mi wyboru!~ ~Wiedziałaś bardzo dobrze, że nie mogę na to pozwolić, <CHARNAME>! Nie pozwolę ci zamordować niewinnej istoty! Nie podoba mi się, że muszę złamać obietnicę daną Gorionowi i podnieść na ciebie broń, ale nie pozostawiasz mi wyboru!~
@451  = ~<CHARNAME>, wygląda na to, że będziemy musieli stawić ci c-czoła. Mi też się to nie p-podoba, ale nie m-mogę pozwolić ci na p-popełnienie złego czynu. Zawsze będę stał po stronie Jaheiry.~
@452  = ~Nigdy dość bohaterskich uczynków.~
@453  = ~Kolejny głupiec uwolniony. Och, <CHARNAME>, prawdziwy z ciebie bohater.~
@454  = ~Słyszałem wiele opowieści o biednych jegomościach opętanych przez złe uroki, ale na samą myśl, że to się dzieje naprawdę, przechodzą mnie dreszcze! <CHARNAME>, musimy mu pomóc!~
@455  = ~Zła magia przezwycięża jedynie słabą wolę; coś, czego wy ludzie macie pod dostatkiem.~
@456  = ~Pobiczować? O rety...~
@457  = ~Zatrzymaj się, <CHARNAME>! Od kiedy jesteś wyznawcą Płaczącego Boga? Co więcej, od kiedy chodzisz i rozgłaszasz, że WSZYSCY wyznajemy Ilmatera? Bo ja na pewno nie! Ale em... cokolwiek cię uszczęśliwi.~
@458  = ~Nie widzę lasu spoza podziemnych drzew...~
@459  = ~Podziemne drzewa? Ha! Byle głupiec mógłby wymyśleć lepsze kłamstwo niż to, iblith.~
@460  = ~Hmm... Nie, naprawdę, to mało znana, uch, dziedzina wiedzy... W celu ochrony trzymana jest w najgłębszej tajemnicy.~
@461  = ~Użyteczna rzecz, te podziemne drzewa, lecz niezwykle rzadka.~
@462  = ~Twój zmysł obserwacji jest oszałamiający, drowie.~
@463  = ~Sławny łowca, Drizzt Do’Urden!~
@464  = ~Zaiste, miło cię poznać, młodzieńcze! Czy mógłbyś mi pomóc?~
@465  = ~Drizzt jest szlachetnym wojownikiem, <CHARNAME>. Musimy mu pomóc!~
@466  = ~Ten wyniosły czarodziej wydaje się aroganckim typem, a te czerwone szaty sugerują, że pochodzi z Thay... Powinniśmy być ostrożni, <CHARNAME>.~
@467  = ~Chcesz, abyśmy napadli na kobietę jak grupa bandziorów i zabili ją? Prosisz o złą rzecz, Edwinie Odesseironie, i nie masz dowodu jej winy bądź przewinienia. <CHARNAME>, dobrze zrobimy ostrzegając tą Dynaheir przed knowaniami tego człowieka.~
@468  = ~Chcesz zabić wiedźmę Minska?!~
@469  = ~Twoją wiedźmę?! (Ze wszystkich poszukiwaczy przygód w Faerunie musiałem trafić na TYCH pawianów.)~
@470  = ~Tak, MOJĄ wiedźmę! Odejdź, brudny Czerwony Magu, albo Boo wydłubie ci oczy!~
@471  = ~Brudny?! Myłem się dzisiaj! (Czego nie mogę powiedzieć o tym gorylu.)~
@472  = ~Tak, brudny! A teraz idź, albo naślę na ciebie chomika!~
@473  = ~To nie twoja sprawa, ty obleśna... obleśna... małpo! (Tak, to załatwi sprawę.)~ 
@474  = ~Ten wyniosły czarodziej wydaje się aroganckim typem, a te czerwone szaty sugerują, że pochodzi z Thay... Powinniśmy być ostrożni, <CHARNAME>.~
@475  = ~Co mówisz?~
@476  = ~Historia Martwej Trójki - ma rację, to naprawdę mroczna opowieść. Już samo myślenie o tych bóstwach powoduje ciarki na plecach.~
@477  = ~Hmm... dziwny wybór nagrody, tak samo dziwny, jak dobór słów. Oba mnie niepokoją, prawdę mówiąc.~
@478  = ~Dziwny wybór; przypuszczam, że ten stary dureń nie mógłby nic przełknąć bez czytania przy jedzeniu.~
@479  = ~Tak, to mroczne dzieje, lecz historia często taką bywa.~
@480  = ~<CHARNAME>, jaka jest cena za niewinne życie? Radzę, żebyśmy  odmówili temu Gallorowi i poinformowali Charlestona.~
@481  = ~Dziewięćset sztuk złota to godziwa zapłata za tę robotę. Nie bądź mięczakiem, <CHARNAME>, zgódź się!~
@482  = ~I tak nie można powiedzieć, że ci kopacze żyją. No bo co to za życie, uganiać się za odpadkami wyrzuconymi wieki temu przez gospodynie?~
@483  = ~Aha. Wesołe Błazny. Sakiewki w dłoń a miecze na ziemię.~
@484  = ~Ha! Ha! A to dopiero mały mądrala z instynktem przetrwania. Nie jest on ci bynajmniej teraz potrzebny. Wciąż opijamy naszą ostatnią bitkę. I nie mam ochoty zaczynać kolejnej póty nie wytrzeźwieję.~
@485  = ~Więc nie kłopocz się. Z trzeźwieniem.~
@486  = ~Mamy niejedną opowieść na podorędziu; co powiesz, <CHARNAME>?~
@487  = ~A więc co powiecie o sobie?~
@488  = ~Na pewno musi dać się coś zrobić!~
@489  = ~Proszę. Nie martw się, pani. Spróbujemy i ocalimy dla ciebie Brage'a, w porząsiu?~
@490  = ~Proszę! Będę wdzięczna za każdą pomoc!~
@491  = ~To monstrum!~
@492  = ~Widziałem prawdziwego artystę w okolicach kopalni w Nashkel. Prism wyrażał swą wrażliwość wykonując rzeźby z niezwykłym kunsztem – i poświęcił się całkowicie, aby nadać kamieniom życie. Ty, szaleńcze, wprost przeciwnie. Zabierasz innym życie i jedyne co udało ci się stworzyć, to ogród strachu... to nie są pomniki, Mutamin, to... martwe kamienie.~
@493  = ~Nie sądzisz chyba, że zacznę wrzeszczeć wniebogłosy z powodu twoich durnych jaszczurów? Wczoraj zabiłam takie dwa; widzisz ten pas? Dalej, naślij je; a zrobię sobie jeszcze kilka takich! Jeśli zaś chcesz, mogę ci po wszystkim podarować ich wyłupione oczy, heh.~
@494  = ~Heheh... Mieliśśście trzymać sssię drogi.~
@495  = ~Żaden problem, jaśnie pani!~
@496  = ~Och. Kolejne zadanie typu przynieś-zanieś. Czy nie możemy chociaż jednego pozostawić niedokonanym?~
@497  = ~Chyba w to nie wierzysz, no nie, <CHARNAME>?~
@498  = ~Mogę mówić takie rzeczy, połączyć to z jakąś bujdą o położeniu gwiazd i innymi takimi, no wiesz, i sprawić, żeby brzmiało wystarczająco ogólnikowo, by zawierało prawie wszystkie okoliczności.~
@499  = ~Poczekaj chwilkę... hmm...~
@500  = ~Interesujące. Wygląda na to, że w Krainach zanosi się na coś poważnego.~
@501  = ~To prawda. Może któregoś dnia sami będziecie częścią tych historii. Przemyślcie to.~
@502  = ~Zaiste, muszę to przemyśleć.~
@503  = ~Spotkałem już maga Thalantyra. To dobry człowiek i nie zgodzę się go napaść. Jednakże warto go odwiedzić i być może pohandlować z nim, <CHARNAME>. Będą go interesować magiczne przedmioty, jeśli będziemy mieli takowe w nadmiarze.~
@504  = ~To jest dom Thalantyra, mądrego i potężnego maga. Mam, och, pewne opory przeciw rabowaniu go, <CHARNAME>.~
@505  = ~Powodzenia!~
@506  = ~Wszystkich nas czeka ten sam koniec, ale coś mi mówi, że jeśli <CHARNAME> podejmie taką decyzję, przekonasz się o tym znacznie szybciej niż my.~
@507  = ~Och, zamknij się. Spotykałam koboldy bardziej "światłe" od ciebie.~
@508  = ~Co? Kto śmie lekceważyć moje zasady! Wytłumaczcie się!~
@509  = ~Współczucie jest słabością. Zabij go, <CHARNAME>.~
@510  = ~To zasadzka... ten potwór chce nas wciągnąć w jakąś koszmarną pułapkę, wspomnisz jeszcze moje słowa...~
@511  = ~To się da załatwić.~
@512  = ~Cudownie! Wreszcie mamy jakiś wybór: zamiast standardowego "wszyscy zginiecie!" możemy zabić albo zginąć. Hej, chwila! Czy nie tak właśnie to zawsze wyglądało?~
@513  = ~Zawsze jest jakiś wybór.~
@514  = ~Ten odór... t-ta cała krew i z-m-masakrowane ciała... J-ja n-nie m-mogę...~
@515  = ~Trzymaj się, Khalidzie! To prawdziwa masakra, ale nie jesteś tu sam i nie jesteś słaby. Wiem, że mnie nie zawiedziesz!~
@516  = ~Ja... dziękuję ci, moja d-droga... m-masz rację.~
@517  = ~Pozwól n-nam zakończyć istnienie t-tego straszliwego p-potwora... on m-musi być zatrzymany!~
@518  = ~Myślę, że NIE!~
@519  = ~Mógłbym rzucić ci teraz triumfalne "A nie mówiłem!" i próbować odnaleźć w tym jakąś satysfakcję... ale chyba i tak nie miałbym zbyt wiele czasu, by się nią nacieszyć. Nawet na powierzchni, gdzie wszystko zdaje się być bardziej cywilizowane, potwory i tak mają fatalne maniery; co dopiero tutaj, w kanałach? Wątpię, aby któryś z nich pozwolił nam na małą pogawędkę przed obiadem.~
@520  = ~Moje zwierzaczki, zabić tych intruzów!~
@521  = ~Pff...~
@522  = ~Zdaje się, że wzmianka o śmierci wróciła mu rozum, choć bezzwłocznie zaczął domagać się jej dla siebie, by odpokutować za śmierć sprowadzoną na innych... <CHARNAME>, ten człowiek jest ze śmiercią w niemal tak zażyłych stosunkach jak my.~
@523  = ~Zaprowadźcie mnie przed oblicze sprawiedliwości. Zasłużyłem sobie na los, jaki mnie czeka.~
@524  = ~<CHARNAME>, znasz historię o dżinie w butelce? Po pierwszym tysiącleciu uwięzienia, przysiągł on służyć swojemu wybawicielowi przez trzydzieści trzy lata; nikt jednak go nie uwolnił. Po dziesięciu tysiącach lat obiecał spełnić trzy życzenia w zamian za uwolnienie- jednak nadal nikt się nie pojawił. A po pięćdziesięciu tysiącach lat, przysiągł zabić tego, kto pierwszy otworzy jego butelkę.~
@525  = ~Myślę, że nie muszę ci mówić, dlaczego opowiadam ci to akurat teraz.~
@526  = ~<CHARNAME>, mężczyzna może być torturowany i zabity, ale zachowa swój honor. Kobieta pojmana przez okrutnych barbarzyńców niechybnie zostanie tego honoru pozbawiona... Nalegam abyśmy pomogli odnaleźć towarzyszkę tego człowieka, nim będzie za późno.~
@527  = ~<CHARNAME>, to brzmi dokładnie jak jedna z tych historii, gdzie głupi i niezdarni poszukiwacze przygód przyzywają bez brawury wielkie zło. Przeważnie drużyna znanych bohaterów przypadkowo znajduje się w pobliżu i pokonuje przyzwane demony ratując żałosnych niegodziwców. Skoro nie jestem urodzonym szczęściarzem, nie mam jakiegoś palącego pragnienia by zaufać tej historii i pozwolić, by rozegrała się na moich oczach. Poza tym, w tym zapomnianym przez bogów miasteczku, to MY reprezentujemy tych "znanych" bohaterów. Nawet najbardziej optymistycznie nastawiony kretyn zauważyłby, że nie mamy szans w walce ze starożytnym złem. Chodźmy stąd.~
@528  = ~To bardzo kuszące... <CHARNAME>, chcę zobaczyć gniew tego magika! No i oczywiście zabić go za grożenie mi.~
@529  = ~Zejdźcie mi z oczu!~
@530  = ~Hej, wiesz co? <CHARNAME> właśnie nie został wpuszczony do miasta, w którym się wychował, nie ma nawet miedziaka, a jakieś potwory zabiły jego ojca. Jeśli ktokolwiek tutaj powinien rzucać się z klifu to właśnie on! I widzisz, żeby skakał? Więc w czym problem?~ ~Hej, wiesz co? <CHARNAME> właśnie nie została wpuszczony do miasta, w którym się wychowała, nie ma nawet miedziaka, a jakieś potwory zabiły jej ojca. Jeśli ktokolwiek tutaj powinien rzucać się z klifu to właśnie ona! I widzisz, żeby skakała? Więc w czym problem?~
@531  = ~Jakie to fascynujące. Ty chcesz umrzeć, bo życie nie ma sensu... a ja uważam, że życie nie ma sensu, bo trzeba umrzeć...~
@532  = ~Zrobię to, przysięgam!~
@533  = ~Och, jacy delikatni ci mężczyźni w Nashkel! Jeden postradał zmysły, inny rozpacza nad swoim losem! Mam nadzieję, że TUTAJ nikt nie ośmieli się stwierdzić przy mnie, że mężczyźni to silniejsza płeć!~
@534  = ~<CHARNAME>, nie mogę uwierzyć, aby ktokolwiek o prawym umyśle mógł zabić swych bliskich.~
@535  = ~Taa, dość mamy kłopotów. Niech Dziewięć Piekieł pochłonie szaleństwo, które go dopadło.~
@536  = ~Hę, ten facet przyprawia mnie o gęsią skórkę. To znaczy, kradzież kieszonkowa to jedno, ale zabicie tuzina pracowników, żeby ukraść jakiś głupi artefakt jest... potworne!~
@537  = ~Obawiam się, że z powodzeniem może udać mu się znaleźć kogoś do pomocy. Powinniśmy złożyć wizytę Charlestonowi, by zapobiec rozlewowi krwi.~
@538  = ~Zejdźcie mi z oczu!~
@539  = ~Most Firewine... brzmi znajomo... gdzie ja to słyszałam? Och... W każdym razie, w ruinach ZAWSZE było od groma skarbów! A jako, że jesteśmy doświadczonymi poszukiwaczami przygód, nie mamy się czym martwić. Pójdźmy tam kiedyś.~
@540  = ~Most Firewine został wniesiony przez elfy, <CHARNAME>. Kiedyś było tam miasteczko kupców, póki nie zostało zniszczone niespełna dwa wieki temu. Dwaj potężni czarodzieje stoczyli pojedynek w pobliżu i uwolnili tak wiele magicznej energii, że zrównali wszystkie budynki z ziemią i na zawsze zmienili nurt strumyka. Z chęcią obejrzałbym to, co pozostało z mostu.~
@541  = ~Warto tam jednak zajrzeć, zapewniam was.~
@542   = ~To prawda, że dałeś słowo, ale życie tej kobiety znaczy więcej, niż miałkie słowa. Tylko ktoś, o sercu z kamienia, winiłby cię za złamanie danej umowy. Ale, być może, uda się przekonać Ramazitha, by zwolnił cię z obietnicy.~ ~To prawda, że dałaś słowo, ale życie tej kobiety znaczy więcej, niż miałkie słowa. Tylko ktoś, o sercu z kamienia, winiłby cię za złamanie danej umowy. Ale, być może, uda się przekonać Ramazitha, by zwolnił cię z obietnicy.~
@543   = ~Tyle ceregieli w tym mieście ludzi... posłuchaj swego serca, elfie. Czyż ono nie mówi ci, abyś mnie uwolnił?~
@544   = ~Mówi, ale wciąż mam nadzieję, że <CHARNAME> posłucha głosu rozsądku, nim zostanie przelana czyjaś krew.~
@545   = ~Krew... (drży) krew jest okropna...~
@546  = ~Nie zgadzam się na takie postępowanie. Chcesz wydać tę istotę w zamian za kilka błyskotek? Proszę, przemyśl to zanim ponownie porozmawiamy z Ramazithem, bo nie będę na to patrzeć bezczynnie.~
@547  = ~(wzdycha)~
@548  = ~Miło jest choć raz zostać rozpoznanym po mojej doniosłości!~
@549  = ~Nie, nie trzeba...~
@550  = ~Ach, widzę, że przyprowadziliście ze sobą moją starą przyjaciółkę, Alorę. Mam nadzieję, że trzymasz się z dala od kłopotów.~
@551  = ~(gulp) T-tak, mistrzu gildii.~
@552  = ~Cieszę się. Przecież nie chcielibyśmy, aby ten drobny... "incydent" się powtórzył, prawda?~
@553  = ~Eee, n-nie, mistrzu gildii.~
@554  = ~Dobrze.~
@555  = ~A teraz, przejdźmy do interesów.~
@556  = ~W takim razie nie powinieneś był nam nawet pozwolić tu wejść! Giń, rivvil!~
@557  = ~Ukazali swe prawdziwe twarze! Popieram twą decyzję, by nie zadawać się z tymi ludźmi. Walczmy z tymi kryminalistami; oddamy miastu przysługę, oczyszczając tę melinę złoczyńców!~
@558  = ~Chyba oczyszczając ją z waszej obecności! Dobądź miecza!~
@559  = ~Sięgaj po miecz!~
@560  = ~Ach, niesławny Arcydruid Cienia we własnej osobie. Tak samo niezrównoważony i nierozsądny jak jego naśladowcy, sądząc po powitaniu. I jeśli sierp, którym próbujesz mnie pociąć jest tępy jak twoja głowa, to wcale się nie boję. <CHARNAME> i ja powinniśmy oczyścić ten las z brudów Druidów Cienia, żeby PRAWDZIWI druidzi mogli przejąć pieczę nad tym lasem.~
@561  = ~Jesteś tak samo biegła we frazesach, jak twój mistrz Seniyad.~
@562  = ~Minsc nie rozumie. Dlaczego ci ludzie nienawidzą Jaheiry? To taka miła pani! Może jest nieco władcza i drażliwa... hm... właściwie przypomina ona Minskowi Berthę Nie-wychodzącą-za-mąż stamtąd, skąd pochodzi...~
@563  = ~(pisk)~ [GAM_48]
@564  = ~Co Boo? Nie, nie sądzę, żebym chciał, aby ona znów wytargała mnie za uszy...~
@565  = ~Wyobraź sobie, co by nam zrobiła, gdyby wiedziała, że to MY spiliśmy Khalida w "Wesołym Żonglerze"...~
@566  = ~Ahem!~
@567  = ~A więc to ty! Bądź pewien, że jeszcze do tego wrócimy... później.~
@568  = ~Czasami myślę, że robisz to c-celowo, Minsc.~
@569  = ~Wielka Matka nie dba o to, czy ją rozumiecie, czy nie, robaki. Idzie swoim własnym torem. I ja tak powinnam.~
@570  = ~Na Helma! Poplecznik naszego największego wroga w służbie Płomiennej Pięści? Musi istnieć sposób, aby go zdemaskować i obalić wyrok, jaki na nas nałożył!~
@571  = ~W tym mieście, rycerzu, albo jesteś ze mną, albo czeka cię szubienica.~
@572  = ~Jestem zbyt młoda, by umierać! <CHARNAME>, musimy coś zrobić!~
@573  = ~Widok takich śmieci dyndających na wietrze zawsze poprawia mi nastrój.~
@574  = ~A teraz wybaczcie, muszę udać się na spotkanie nim wasz wyrok zostanie wykonany.~
@575  = ~Właściwie, em, myślę, że ten zapach to mogę być ja. Ale cieszę się, że ci się podoba!~
@576  = ~Hmmm. Stręczyciel umarlaków. Albo błazen. Obaj. Żaden. Nieważne, nie odgrywa żadnej istotnej roli w wielkim planie śmierci. ~
@577  = ~Nie mam czasu, by zajmować się filozofią.~
@578  = ~Ach, tak, obowiązki wzywają.~
@579  = ~Ten kapłan oszalał. Może serdeczne uderzenie młotem go otrzeźwi.~
@580  = ~Sama jesteś obłąkana, siostro, ale szybko zostaniesz uleczona...~
@581  = ~Wygląda na to, że to szalony, podły drań, który nie mógł przybyć z innego miejsca, jak tylko z Twierdzy Zhentil... szalony sługa równie szalonego boga! Ale nie martw się, nie będziesz siać sporów nigdy więcej, brudny Zhencie!~
@582  = ~Poznasz chwałę Cyrika, kiedy powrócisz do rodziny, utracona siostro...~
@583  = ~Możesz poczuć ukłucie...~
@584  = ~GIŃ!~
@585  = ~Nie sądzę, nędzarzu. Idź precz! Chyba, że <CHARNAME> zmiłuje się nad tobą.~
@586  = ~Proszę, zacny <CHARNAME>, zmiłuj się...~ ~Proszę, zacna <CHARNAME>, zmiłuj się...~
@587  = ~Och... biedna duszyczka. Masz, weź tę monetę i kup sobie coś do jedzenia.~
@588  = ~(wzdycha) Kolejna osoba, której się nie powiodło! No cóż. Teraz będziemy mogli zwinąć tę monetę z powrotem od sprzedawcy trunków, który ją wkrótce otrzyma.~
@589  = ~Ale... ale... mi naprawdę bardzo... dokucza głód... ~
@590  = ~Naprawdę?!? W takim razie twoja ciężko wyżebrana moneta jest bezpieczna. Z reguły nie okradam handlujących szczurzym mięsem.~
@591  = ~Jesteś święta, o pani.~
@592  = ~I jeszcze jedno, o pani... pssst... porzuć tę brzydką wywłokę...~
@593  = ~Jestem wdzięczna za wszelkie ochłapy, jakie spadną w moją stronę.~
@594  = ~To dla nas najlepsza pora...~
@595  = ~Eee, nie mam pojęcia, o czym mówisz.~
@596  = ~He, jasne, że nie. Trzymaj się, Bell.~
@597  = ~Do zobaczenia, Lori.~
@598  = ~Dzięki za informację, maluczki. Myślę, że mogłoby być całkiem emocjonującym złożenie wizyty temu Phandalynowi, <CHARNAME>. By nauczyć go o marności jego żywota?~
@599  = ~Jejku, drow, nigdy jeszcze żadnego nie widziałem! Nic dziwnego, że Phandalyn w swej prawości aż dyszy z wściekłości.~
@600  = ~Twoja prośba o pomoc zostanie wysłuchana. Zrobimy co w naszej mocy, by znaleźć przyczynę tych niecnych wypadków w twej kopalni!~
@601  = ~Więc ruszamy w drogę, <CHARNAME>. Jako że to twoja pierwsza misja, obawiam się, że moje umiejętności uzdrowiciela będą często sprawdzane. Mimo to, postaram się zachować was wszystkich w jednym kawałku i powrócimy do Berruna jako zwycięzcy.~
@602  = ~To był dobry wybór, aby nie sprzymierzać się z tą złą istotą, <CHARNAME>!~
@603  = ~Bardzo prawdopodobne, że ona posiada okrutne i złe serce, i przypuszczam, że nikt nie będzie po niej płakał. Ale pomimo tego nie podejmowałabym tej decyzji tak lekko, <CHARNAME>.~ 
@604  = ~Z pewnością tak zrobimy, mój przyjacielu. Wkrótce, te pół-ogry nie będą już stanowiły zagrożenia.~
@605  = ~Nie musisz więcej mówić, Bjornin. Te pół-ogry już są trupami.~
@606  = ~Och, krwawe szczegóły podboju tej niezwyciężonej fortecy... Doprawdy, aż wiruje mi w głowie z podniecenia.~
@607  = ~Phi, ona zawsze była rynsztokową włóczęgą. (wzdycha) Gdyby tylko ojciec zechciał posłuchać...~
@608  = ~Masz tu monetę za swój wysiłek, dobry z ciebie mężczyzna...~ ~Masz tu monetę za swój wysiłek, dobra z ciebie kobieta...~
@609  = ~Łaaa! Jest tu jakaś naprawdę straszna magia!~
@610  = ~<CHARNAME> wiele zniesie, a drogiego Monty’ego trudniej ubić niż karalucha. A ty... ty się możesz ze mną schować w słoju!~
@611  = ~<CHARNAME> wiele zniesie, trudniej go ubić niż karalucha. A ty... ty się możesz ze mną schować w słoju!~ ~<CHARNAME> wiele zniesie, trudniej ją ubić niż karalucha. A ty... ty się możesz ze mną schować w słoju!~
@612  = ~Głupcze! Jesteś jeszcze bardziej szalony niż Carsa! Ze śmiercią będzie ci do twarzy! KAHRK!~
@613  = ~O, POTĘŻNY KAHRK!!!~
@614  = ~Patrząc na otoczenie, nie zdziwiłbym się, gdyby zaraz zaatakowało nas stado krwiożerczych pająków. Dlaczego w ogóle musieliśmy wchodzić do tej przeklętej jaskini?~
@615  = ~Hmmm. Czyżby pajęcza królowa miała tu swoje sługi? <CHARNAME>, bądź ostrożny, bo jeśli tak jest, te pająki zaiste mogą być śmiercionośne.~
@616  = ~<CHARNAME>, rozważ też takie wyjście. (pokazuje gestem wszystkie ciała) Już prawie wszystko jest zrobione - musimy tylko załatwić tego jednego. Nawet nie musimy go potem wynosić, aby zapewnić mu pogrzeb. Ta krypta ma odpowiednio dużo wolnego miejsca (śmieje się)~
@617  = ~I Gallor dostanie swój sarkofag, jeśli boisz się jakiś głupich klątw.~
@618  = ~Um! Głowa mnie boli, jak tylko próbuję odkryć jakiś sens w tym co mówisz o tym... Kozahu. Ale, em, pewnie był jakimś złym bogiem i to miejsce ma z nim coś wspólnego, jakby świątynia, tak?~
@619  = ~Tak. Ogólnie rzecz biorąc masz rację. I co w związku z tym?~
@620  = ~Więc ci robotnicy, których przed chwilą zabiliśmy, zaatakowali nas przez niego, albo coś, tak czy nie? No więc, dlaczego nie działa to na nikogo z nas, hę?~
@621  = ~Nie potrafię odpowiedzieć na twoje pytanie. Niewiele wiemy o tej kulturze i właśnie z tego względu było to miejsce moich badań. Wątpię, żebym kiedykolwiek miał dla ciebie odpowiedź, Imoen.~
@622  = ~A więc cieszy cię to, że jednak musisz się zmierzyć ze słabszym stworem. Do diabła, jesteś wyjątkowo żałosny, nawet jak na mężczyznę! <CHARNAME>, ten głupiec do niczego nam się nie przyda. Możemy zabić te wiwerny bez niego i nie dzielić się z nim nagrodą.~
@623  = ~Nawet jeśli starożytny czerwony smok nie usmaży nas w swoich płomieniach, zabije nas trucizna. <CHARNAME>, miej litość nad nami, lepiej obejdźmy tego samobójcę szerokim łukiem. Chociaż... wtedy wylądowalibyśmy w rzece. Och, na bogów, dlaczego musieliśmy wybrać akurat ten most?~
@624  = ~Te widoki, mellonamin, te widoki...~
@625  = ~Zatem, <CHARNAME>, może ty masz więcej odwagi niż nasz ponury przyjaciel?~
@626  = ~Zapolujemy razem?~
@627  = ~Wygląda na interesującą znajomość.~
@628  = ~Już rozumiem, skąd w tobie ta chęć zabijania, kobieto. Rozumiem i obrzydza mnie to. Nie dość, że jesteś nałożnicą, to jeszcze jesteś z tego dumna! Nazywasz jakiegoś mężczyznę swoim panem i zabiegasz o jego względy! (spluwa) Zazwyczaj wolę zabijać mężczyzn, ale akurat ciebie zaszlachtuję z przyjemnością!~
@629  = ~Tatusiu? Nazywasz ojca "tatusiem" i biegniesz do niego, aby uleczył twojego głupiego kota? (patrzy przez chwilę na przytakującą dziewczynkę) To spadaj, bachorze! Futro twojego martwego kota działa mi na nerwy.~
@630  = ~Mam na ten temat mieszane uczucia, <CHARNAME>. Z jednej strony nie znoszę wszystkiego, co łączy się z nekromancją... ale z drugiej strony, tylko potwór mógłby pozostać niewzruszony, słysząc wołanie płaczącego dziecka.~
@631  = ~Muszę zanieść Chochlika do Tatusia!~
@632  = ~<CHARNAME>, to jest Drizzt Do'Urden, znany honorowy łowca! Niech nie zwiedzie cię jego wygląd. Jeśli potrzebuje pomocy, powinniśmy mu pomóc w pokonaniu napastników!~
@633  = ~NARESZCIE, wojownik z potencjałem! Chociaż MÓGŁBY być bardziej entuzjastyczny.~
@634  = ~Czy już powinienem płakać? (Takie cierpienie, taka trwoga...)~
@635  = ~Grrr! Sejmitary mrocznych elfów są ładne i ostre, ale ja wolę Szmaragdowy Promień. To odpowiednia broń dla druida. Czy mówiłam wam, że został przekuty z sierpa Kadora Wypalacza? Kador był sławnym Druidem Cienia... gdybym tylko go miała!~
@636  = ~Dla dobrej sprawy, druidzie, będę się bić gołymi rękoma.~
@637  = ~Albo skałami... tak, skały są dobre.~
@638  = ~(uśmiecha się) Jeśli jesteś z rodu gigantów.~
@639  = ~Żegnaj.~
@640  = ~Jest piękna! Nie możemy pozwolić na taką zniewagę natury!~
@641  = ~Mówisz prawdę, mimo tego, iż jesteś ubrany jak mieszczanin.~
@642  = ~Nie pozwól się jej oczarować, <CHARNAME>. Odejdź, duchu! Nie mamy na ciebie czasu!~
@643  = ~Och, proszę, jestem w wielkim niebezpieczeństwie i potrzebuję pomocy tak dzielnych poszukiwaczy przygód jak wy!~
@644  = ~Grr! Prowadź nas, driado, a obiecuję, że wrogowie natury zostaną zniszczeni!~
@645  = ~Dziękuję ci, służko Silvanusa.~
@646  = ~Proszę, ratujcie drzewo!~
@647  = ~Ty... zhańbiłeś mnie! Nie jestem już MILE widziana w tym lesie! NIENAWIDZĘ cię, <CHARNAME>! Grrr! Pokażę ci właściwą drogę!~ ~Ty... zhańbiłaś mnie! Nie jestem już MILE widziana w tym lesie! NIENAWIDZĘ cię, <CHARNAME>! Grrr! Pokażę ci właściwą drogę!~
@648  = ~Proszę, pomóż mi, druidko!~
@649  = ~Powiedzieć, że jestem rozczarowana, to za mało. Gdyby nie obietnica złożona Gorionowi, mogłabym dać ci porządną lekcję za tą bezwzględność.~
@650  = ~Muszę znaleźć pomoc!~
@651  = ~Fałszywi zbawcy, stawie wam czoło!~
@652  = ~Nie, nie może być! Wszyscy prawdziwi bohaterowie, spuśćcie głowy ze wstydu!~
@653  = ~Idiota.~
@654  = ~<CHARNAME>, chyba nie rozważasz na poważnie zabicia osoby, której nigdy nie spotkałeś, nie znając nawet oskarżeń pod jej adresem, prawda? Nie podnośmy ręki na Dynaheir, póki nie poznamy całej historii!~ ~<CHARNAME>, chyba nie rozważasz na poważnie zabicia osoby, której nigdy nie spotkałaś, nie znając nawet oskarżeń pod jej adresem, prawda? Nie podnośmy ręki na Dynaheir, póki nie poznamy całej historii!~
@655  = ~Cała "historia" jest taka, że ona jest rashemeńską wiedźmą! Więcej informacji z pewnością mogłoby przytłoczyć wasze małe umysły.~
@656  = ~Nie tylko zgodziłeś się zabić kobietę, ale i chcesz podróżować z tym... uciążliwym cherlakiem?! Tylko spójrz na niego! Zgina się wpół jeno pod ciężarem swojego bagażu! <CHARNAME>, ty oślepłeś, czy postradałeś zmysły?~ ~Nie tylko zgodziłaś się zabić kobietę, ale i chcesz podróżować z tym... uciążliwym cherlakiem?! Tylko spójrz na niego! Zgina się wpół jeno pod ciężarem swojego bagażu! <CHARNAME>, ty oślepłaś, czy postradałaś zmysły?~
@657  = ~(szepcze) Hej, <CHARNAME>. Dlaczego zgodziłeś się pracować z tym typem? On wygląda, cóż, odrażająco.~
@658  = ~Słyszałem to, łobuzie. To nie twoja sprawa, ponieważ zostało to uzgodnione między twoim dowódcą a mną.~ ~Słyszałem to, łobuzie. To nie twoja sprawa, ponieważ zostało to uzgodnione między twoją dowódczynią a mną.~
@659  = ~Ruszajmy dalej.~
@660  = ~Na Helma! <CHARNAME>, nie widzisz, że to walka dobra ze złem? Nie popieram cię w tym działaniu! Mój honor nakazuje mi bronić tej kobiety!~
@661  = ~Nie wiem nic o tym facecie. Jego plan nie jest przerażająco zły ani nic w tym stylu, ale jakoś nie wydaje mi się, żeby mówił nam całą prawdę.~
@662  = ~Idziemy?~
@663  = ~Minsc mówi, żeby im nie ufać, <CHARNAME>! Popatrz! Boo cały jest roztrzęsiony i gotowy do walki! To pułapka!~
@664  = ~Czy musimy spełniać zachcianki chomika? RASHEMEŃSKIEGO chomika... (Ale myślę, że przygotuję sobie kulę ognia... tak na wszelki wypadek...)~
@665  = ~Muszę przyznać, że zgadzam się z Minskiem, <CHARNAME>!~
@666  = ~Na Helma, kłamstwa i oszustwa tych czartów śmierdzą złem. Gotujmy się na walkę!~
@667  = ~Hę, ktoś jest dzisiaj gderliwy. Musiałaś wstać z łóżka lewą nogą.~
@668  = ~Nierozważnie jest traktować z lekceważeniem tych, którzy mają wam pomóc. Jeszcze głupszym jest ich straszyć. A może nie życzycie sobie, aby wasza kopalnia została oczyszczona z robactwa, które ją oblazło?~
@669  = ~Hej, nie jestem dzieckiem jego ojca, zostawcie mnie w spokoju! Nawet nie znam jego ojca!~
@670  = ~Spójrz, kolejny kundel przybył, by ponieść śmierć z naszych rąk. Podążanie ścieżką twojego ojca staje się znacznie prostsze przez tych wszystkich głupców zasadzających się na nas.~
@671  = ~Podróżuje z tobą drow? Widzę, że zawierałeś sojusze w miejscach mroczniejszych niż sobie wyobrażałem...~ ~Podróżuje z tobą drow? Widzę, że zawierałaś sojusze w miejscach mroczniejszych niż sobie wyobrażałem...~
@672  = ~Nie wołaj imienia Wielkiej Matki! Ty i tobie podobni zniekształciliście ją, wykorzystaliście jej uprzejmość i wypaczyliście samą jej istotę. Chwalący Wielką Matkę farmerzy... jakie to okropne! Wkrótce, już wkrótce, Druidzi Cienia wyleczą ją z tej złej magii.~
@673  = ~Dobrześ uczynił<HESHE> podejmując sie tego zadania, <CHARNAME>.~
@674  = ~To muszą być ogromne kości...~
@675  = ~Cóż, w tym jednym na pewno masz rację.~
@676  = ~A już po tygodniu są z powrotem na szlaku, tak?~
@677  = ~Czasami wcześniej, panienko! Powiedz... Czy nie spotkaliśmy się wcześniej?~
@678  = ~Nie wydaje mi się. Jedynym Szczęśliwą Stopą jakiego spotkałam był stary Wendal, w Berdusk.~
@679  = ~Ach, mój ulubiony wnuk stryjeczny! Co u niego słychać?~
@680  = ~Wszystko w porządku. On i jego małżonka spodziewali się właśnie siódmego dziecka. Jestem pewna, że będzie równie milutka jak reszta gromadki...~
@681  = ~I pomyśleć, że kiedy ostatni raz ich widziałem, mieli zaledwie trójkę! Muszę się tam kiedyś wybrać, słyszałem, że to całkiem przytulne miejsce, jak na miasto wzniesione przez ludzi... eee, wygląda na to, że twoi przyjaciele nieco się niecierpliwią. O czym to mówiliśmy? Ach tak, wyprawa do wieży i gościnność niziołków...~
@682  = ~Nasz interes to nasza sprawa, a ty lepiej trzymaj swój nochal przy sobie.~
@683  = ~Wypuścić te przeklęte gnolle by czyniły zło? Aż krew Boo się gotuje! Minsc czuje, że nadchodzi sprawiedliwe kopanie tyłków! E... i wiele innych zapachów... Tak Boo, to było bardzo GŁUPIE ze strony bandytów, żeby zamykać na tak długo cały klan gnolli w małej jaskini.~
@684  = ~To nie są więźniowie, <CHARNAME>. Najprawdopodobniej to bandyci, którzy byli zbyt niesforni, nawet jak na szeregi Chłodu!~
@685  = ~<CHARNAME>, nie ma czasu na ostrożne pertraktacje: łotry mają czelność grozić kobiecie! Modlę się, aby już nie było zbyt późno!~
@686  = ~Właśnie sobie myślałam, jak ożywcze jest od czasu do czasu kopnąć mężczyznę w krocze. A potem skręcić mu chudziutki kark... <CHARNAME>, przestań się gapić. Możemy zarobić trochę złota i zabawić się przy tym. Chodźmy!~
@687  = ~Taa, to, w co <CHARNAME> został podstępem wciągnięty to naprawdę śmierdząca sprawa!~ ~Taa, to, w co <CHARNAME> została podstępem wciągnięta to naprawdę śmierdząca sprawa!~
@688  = ~Z nami będzie ci znacznie lepiej...~
@689  = ~<CHARNAME>, on może się do nas przyłączyć, tak? (chichoce) Jest słodki i jest prawdziwym bardem! Ktoś musi pisać ballady o moim pięknie i odwadze, wiesz?~
@690  = ~Ty... ty naprawdę myślisz, że jestem... em... słodki?~
@691  = ~Spójrz na swą wąziutką klatkę piersiową! Spójrz na te obwisłe ramiona! Spójrz na swoje chude nogi! Założę się, że będziesz błagać o odpoczynek po zaledwie półdniowym marszu!~
@692  = ~<CHARNAME>, nie potrzebujemy barda w naszej drużynie. A już szczególnie trudniącego się tym fachem "mężczyzny"!~
@693  = ~<CHARNAME>, nie potrzebujemy KOLEJNEGO barda w naszej drużynie. A już szczególnie trudniącego się tym fachem "mężczyzny"!~
@694  = ~<CHARNAME>, nie potrzebujemy KOLEJNEGO barda w naszej drużynie. Nie mówiąc już o kolejnym "mężczyźnie" z tego fachu!~
@695  = ~A może lubisz, kiedy są... kościści?~
@696  = ~Er... lady... er... slow down.~
@697  = ~Eee... pani, eee... zwolnij nieco.~
@698  = ~Garrick, ty umiesz coś robić?! Nawet bard nie powinien aż tak bezczelnie bajdurzyć! Ty, który musiałeś wynajmować pomoc, aby pokonać trzech wieśniaków?~
@699  = ~Hahaha! Jeszcze raz, jeszcze raz! (klaszcze)~
@700  = ~Jakie fantastyczne przedstawienie! Zastanawiam się, jak on to robi. Na pewno mógłbym do tego dojść w jakieś nudne popołudnie.~
@701  = ~Nie, ale obiecał mi TWE życie. Nagrodę to ja mam gdzieś.~
@702  = ~Słyszałam o tobie... Ty jesteś Szary Wilk. Wiedz, że jeszcze dziś będziesz przepraszać Ysenę w Hadesie, albo nie nazywam się Shar-Teel!~
@703  = ~Shar-Teel? Musisz być tym śmiesznym bachorem, którego Ysena wyciągnęła z rynsztoku!~
@704  = ~We własnej osobie, choć zaraz przekonasz się, że nie jestem już takim bachorem. Wydałeś Ysenę tym z Pięści z powodu kłótni przy podziale nagrody za zbiegłego niewolnika. Długo czekałam na spotkanie z tobą, Szary Wilku - wiesz dlaczego?~
@705  = ~(Uśmiecha się szeroko) Oświeć mnie.~
@706  = ~Aby zrobić z twoich bebechów szaszłyk na mojej klindze.~
@707  = ~Więc czekałaś niepotrzebnie!~
@708  = ~Giń!~
@709  = ~Święta prawda, siostro! Z tym, że nie są to ohydne brutale; lecz raczej nużące robale, brudne świnie, rozwrzeszczane cherlaki, ekskrementy małpy z biegunką...~
@710  = ~Jeśli potrafił ją z sobą związać, powinno się mu pozwolić zatrzymać niewolnicę.~
@711  = ~Ty! Myślisz jak każdy mężczyzna!~
@712  = ~Mag trzyma nimfę w niewoli. Powinniśmy to sprawdzić, <CHARNAME>, to mnie niepokoi. I uważaj, czego sobie życzysz, kobieto... gdyby świat został oczyszczony z mężczyzn zdałabyś sobie sprawę, jak bardzo ci ich brakuje.~
@713  = ~Mag trzyma nimfę w niewoli. Powinniśmy to sprawdzić, <CHARNAME>, to mnie niepokoi. Ale jesteś w błędzie myśląc, że wszyscy mężczyźni są nieokrzesanymi brutalami, kobieto. Ach, ale nie powinnam się chwalić swoim szczęściem.~
@714  = ~(rumieni się) Jaheiro... nie... nie powinnaś...~
@715  = ~Masz inne zdanie?~
@716  = ~Zaiste, to musi być ponura historia, skoro kobieta zażądała zapłaty. Opowieści o niegodziwościach nie brakuje w tej krainie, opowiada się je za darmo każdemu, kto zechce słuchać.~
@717  = ~Dobra opowieść jest bezcenna, <CHARNAME>. Obawiam się, że ta, choć mroczna, może okazać się pomocna.~
@718  = ~Przysięgam, że jest warta każdej monety, którą mi dacie.~
@719  = ~Dynaheir! Boo, znaleźliśmy ją! Co za wspaniały dzień!~
@720  = ~Teraz wierzę, że to ty. Nigdy nie myślałam, że ucieszę się na widok tego... gryzonia.~
@721  = ~Tak, moja wiedźmo, to ja! Och, <CHARNAME>, jeśli myślałeś, że Minsc, Boo i ty stanowią wielką drużynę kopiącą tyłki, tylko poczekaj, aż Dynaheir do nas dołączy i uwolni swoją magię przeciwko złym szkodnikom, które wejdą nam w drogę!~ ~Tak, moja wiedźmo, to ja! Och, <CHARNAME>, jeśli myślałaś, że Minsc, Boo i ty stanowią wielką drużynę kopiącą tyłki, tylko poczekaj, aż Dynaheir do nas dołączy i uwolni swoją magię przeciwko złym szkodnikom, które wejdą nam w drogę!~
@722  = ~Sz-szkodnikom? Ciągle k-krwawię od spotkania z jednym z tych "sz-szkodników"!~
@723  = ~Sz-szkodnikom? Byłem pewien, że nie wyjdziemy z tego żywi, a on nazywa ich sz-szkodnikami?!~
@724  = ~Nie mogę wymyśleć lepszej nazwy dla tych łotrów, wojowniku.~
@725  = ~Prawdziwy wojownik walczy by wybawić swą kobietę... teraz, kiedy ich zadanie dobiegło końca, <CHARNAME>, może mogliby się do nas przyłączyć?~
@726  = ~Zaszczytem byłoby ci służyć, <CHARNAME>.~
@727  = ~Taaa! Wujek Khalid i Ciotunia Jaheira idą z nami! W końcu to ma być wielka przygoda!~
@728  = ~(wzdycha)~
@729  = ~Podsumowując - rzeczowa kobieta i trochę chodzących, nikomu niepotrzebnych funtów masy - jej mąż. (prycha)~
@730  = ~Na jej miejscu, gdybym naprawdę go chciała, wolałabym go gdzieś zamknąć, żeby nie zrobił sobie krzywdy...~
@731  = ~To pewnie jakieś druidzkie obyczaje... Żadna znana mi kobieta, która ma choć trochę oleju w głowie, nie traciłaby czasu na kogoś takiego, jak on.~
@732  = ~Im prędzej, tym lepiej.~
@733  = ~Sugerowałbym ostrożność, rozmawiając ze służkami Suczej Królowej, <CHARNAME>.~
@734  = ~Uważaj, Umberlee jest kapryśną i złą boginią - prawie tak jak Lloth. Nie spodziewam się niczego innego po jej wyznawcach.~
@735  = ~Biedny, mały człowiek. Jest tak szalony jak Minsc, zanim Boo go znalazł. Być może powinniśmy mu dać chomika? To na pewno go uspokoi...~
@736  = ~Co jest, Boo?... Tak, szynszyla też się sprawdzi. Będzie pasować do jego oczu.~
@737  = ~To niezbyt miłe. Powinieneś zmazać z twarzy tę surową minę!~
@738  = ~A może to ja powinienem cię rozmazać!~
@739  = ~Ej!~
@740  = ~Nie "ejuj" mi tu, dziewczyno.~
@741  = ~Wiec czego chcesz?~
@742  = ~Moje kondolencje, dobra kobieto. Ja... ja wiem jak to boli, stracić kogoś ukochanego. Chciałbym zaoferować ci coś więcej, niż słowa.~
@743  = ~(chlip)~
@744  = ~Łzy tej biednej kobiety upewniają mnie w przekonaniu, że nikt nie będzie mnie opłakiwał, gdy już zejdę. Pielgrzym, niezrozumiały i wszystkim obcy, zostanę ścięty przez okrutną klingę podczas gdy beznamiętny świat będzie patrzył w drugą stronę.~
@745  = ~(wyciera łzy rąbkiem swego fartucha) Ty biedaku.~
@746  = ~(pociąga nosem) Dziękuję... że zadaliście sobie trud i przynieśliście mi nowiny.~
@747  = ~Dobrego dnia.~
@748  = ~Dzięki!~
@749  = ~Po moim trupie!~
@750  = ~Rozumiem twoje podejście krasnoludzie, a musisz wiedzieć, że w stosunku do mężczyzn rzadko używam tak pochlebnych słów. Niemniej, teraz chcę zobaczyć jak tańczysz do krwawego nokturnu śpiewanego przez mój miecz.~
@751  = ~Całkiem nieźle, <CHARNAME>. Chciałabym dostawać choć połowę tego za każdego zabitego mężczyznę. Niestety, tyle warci są tylko mężczyźni-odmieńcy. To wymowne.~
@752  = ~Tak, spodziewałam się bogactwa, jakim lathanderyci nas obdarowali. Ten przepych i przesada we wszystkich ich działaniach jest poza równowagą... ale mimo wszystko, przynajmniej odpłacili nam za dobry uczynek.~
@753  = ~Istotnie, twoja pomoc została bardzo doceniona.~
@754  = ~Hej, zwolnij! Ty nie jesteś inna!~
@755  = ~Obrażasz nas, smarkulo, nie przetrwałabyś godziny w Podmroku!~
@756  = ~Ha! Słuchajcie tego, chłopacy! Czarnula naprawdę wierzy w Podmrok!~
@757  = ~Okej. Muszę to zobaczyć. Emm, usłyszeć.~
@758  = ~Kura z piekła rodem? Po tym źle ugotowanym bigosie mój żołądek płonął ogniami piekielnymi, ale to o czym on mówi to, y-y, to coś zupełnie nowego!~
@759  = ~Ostrzegam cię, nie podchodź bliżej! To opętanie!~
@760  = ~Nie martw się, <CHARNAME>. Shar pozwoli mi przezwyciężyć tę klątwę.~
@761  = ~Obawiam się, że nie, drowie. Trucizna została tak zaczarowana, by żadna magia nie mogła zniweczyć jej działania. Żelazny Tron naprawdę pragnie waszej śmierci.~
@762  = ~Otruł? Nasz wróg robi się zdesperowany, skoro zamiast po szczerą stal sięga po przeklęte wywary Talony.~
@763  = ~Och, gadaj zdrów. A teraz przejdźmy do interesów.~
@764  = ~Tru... trucizna? Och... cóż... Nie czuję się zbyt dobrze... Chyba... chyba muszę się położyć.~
@765  = ~Jeśli chcesz żyć, dziewczynko, zrobisz co ci każę.~
@766  = ~(wzdycha) A ponoć to wszystko miała być tylko wina mojego delikatnego żołądka. Och nie, nie musisz przepraszać za ten żart. To i tak nieistotne w obliczu nadchodzącej śmierci.~
@767  = ~Przecież mówię, że mogę ci pomóc, ty idioto.~
@768  = ~Wyświadczycie mi małą przysługę, i lekarstwo będzie wasze.~
@769  = ~Gadający, uch... kurczak? O rety. A cóż to, padłeś ofiarą jakiegoś maga o ptasim móżdżku?~
@770  = ~Ptasim móżdżku? *gdak* Nie masz pojęcia, jak bardzo znienawidzę tego typu *gdak* liche żarty, kiedy już wykaraskam się z tego *gdak* stanu!~
@771  = ~Hmm. O kurka wodna, nie znasz się na żartach?~
@772  = ~Gaaaaaah! *gdak*~
@773  = ~Czekaj! Kurczę pieczone, ja tylko żartowałem... o rety, rety...~
@774  = ~Jakież to urocze. Doszło do tego, że ratujemy kurczaki przed watahą wielkich, złych wilków. Słyszałem, że twoim poprzednim bohaterskim wyczynem było przyniesienie lekarstwa dla krowy mającej problem z żołądkiem. Być może bardziej nadajesz się do życia na farmie, niż do szukania przygód, <CHARNAME>. Tylko pomyśl o tych wszystkich potężnych warzywach jakie mógłbyś wyhodować dzierżąc swe umagicznione widły! (Co za koszmar!)~ ~Jakież to urocze. Doszło do tego, że ratujemy kurczaki przed watahą wielkich, złych wilków. Słyszałem, że twoim poprzednim bohaterskim wyczynem było przyniesienie lekarstwa dla krowy mającej problem z żołądkiem. Być może bardziej nadajesz się do życia na farmie, niż do szukania przygód, <CHARNAME>. Tylko pomyśl o tych wszystkich potężnych warzywach jakie mogłabyś wyhodować dzierżąc swe umagicznione widły! (Co za koszmar!)~
@775  = ~*gdak* Wilk! Nadbiega wilk!~
@776  = ~*gdak*~
@777  = ~Łał. Dama w opałach i odważny wojownik spieszący jej na ratunek. Chciałabym, żeby mi się to przytrafiło.~
@778  = ~Właściwie, to nie. Nie zależy mi na odważnym wojowniku, jeśli tylko jest przystojny, ale to całe niebezpieczeństwo jest przereklamowane.~
@779  = ~Minsc wybawi miłą dziewczynę jak ty, nie bój się! Ale teraz to cudowną Dynaheir powinniśmy ratować! Naprzód, przyjaciele!~
@780  = ~Nie wiem kto jest głupszy - ten osobnik, który mówi do swojego chomika, czy ty, bo zaprosiłeś go do drużyny. Chociaż, ten Minsc jest dość silny, no i zna swoje miejsce w szeregu. Hmmm... ta Dynaheir ma chyba podobne do mnie podejście do mężczyzn.~ ~Nie wiem kto jest głupszy - ten osobnik, który mówi do swojego chomika, czy ty, bo zaprosiłaś go do drużyny. Chociaż, ten Minsc jest dość silny, no i zna swoje miejsce w szeregu. Hmmm... ta Dynaheir ma chyba podobne do mnie podejście do mężczyzn.~
@781  = ~Wydajesz się troszkę dziwny, mój przyjacielu, ale mam przeczucie, że zacny z ciebie wojownik w służbie dobra. Ruszajmy i pomóżmy twej pani wykaraskać się z opałów!~
@782  = ~Naprzód!~
@783  = ~Droga pani, zrobimy wszystko, co w naszej mocy. I jeśli mogę... jeśli słowo obcego stanowi dla pani jakieś pocieszenie – mam nadzieję, że z pani mężem wszystko w porządku.~
@784  = ~Dziękuję, zacny elfie.~
@785  = ~Rozejrzymy się za twym mężem, moja pani. Mam nadzieję, że to rozwieje twój niepokój.~
@786  = ~(wzdycha) Nawet jeśli powiem "A nie mówiłem?", będzie to dość marne pocieszenie w obliczu śmierci.~
@787  = ~Utinu en lokirim! Synu wężów!~
@788  = ~W tej kopalni jest zbyt wiele elfów! Zabić go!~
@789  = ~Plugawy, zapchlony, świński skrzeku! Tempus wie o twojej zdradzie i obdarzy mnie siłą, która cię powali!~
@790  = ~Zabić ich, ale zostawcie tę wielką jędzę dla mnie!~
@791  = ~Kill them! NOW!~
@792  = ~Twe słowa pokazują wielką mądrość; nadzieja została przywrócona. Dzięki Helmowi, że zdecydowaliśmy się przyprowadzić tutaj tę biedną duszę.~
@793  = ~(Pochyla swą głowę na znak, że zgadza się ze słowami Ajantisa.)~
@794  = ~Pokuta w miejsce kary... Jesteście mądrym człowiekiem, Nalinie. Tak mądrym, jak każda z Othlor w moim kraju. Wierzę, że przyswoiłeś dziś cenną lekcję o sprawiedliwości, <CHARNAME>.~ ~Pokuta w miejsce kary... Jesteście mądrym człowiekiem, Nalinie. Tak mądrym, jak każda z Othlor w moim kraju. Wierzę, że przyswoiłaś dziś cenną lekcję o sprawiedliwości, <CHARNAME>.~
@795  = ~Dobre wyczucie czasu jest wszystkim w profesji poszukiwacza przygód.~
@796  = ~<CHARNAME>, to mi się nie podoba! Gdybym był dowódcą tej tragicznie żałosnej zbieraniny zrobiłbym wszystko, by nie być świadkiem czy, Corellonie wybacz, ofiarą żadnych eksperymentów szalonych magów.~
@797  = ~Hałas rzeczywiście może być jak najbardziej denerwujący.~
@798  = ~Takoż właśnie se pomyślałem. Oddałem miastu przysługę, naprawdę.~
@799  = ~<CHARNAME> teraz go poznaję... ten... ten gnom... był pojmany przez straż... za masowe morderstwa niewinnych dzieci kilka miesięcy temu... trzydziestu trzech NIEWINNYCH dzieci...~
@800  = ~NIEWINNYCH? Bachory, to wszystko były paskudne bachory.~
@801  = ~Szamanie, przechodziliśmy przez was obóz z brońmy schowanymi w pochwie, kiedy to twój lud nas zaatakował. Ale odłożymy broń, jeśli wy odłożycie swoją.~
@802  = ~Być za późno. Zbyt wielu umrzeć. Ursa zabić was za to!~
@803  = ~Zginiesz, iblith.~
@804  = ~Ursa zabije cię!~
@805  = ~Niech bogowie nagrodzą twą arogancję śmiercią!~
@806  = ~Śmiercią? W takim razie przychodzisz trochę za późno; spodziewałem się tego spotkania odkąd opuściłem Evereskę i wyruszyłem w podróż do tych barbarzyńskich krain. Ale pewnie się pomyliłem. Jak zwykle zresztą...~
@807  = ~A więc nazajutrz będę się chełpić, że zabiłam samą Śmierć!~
@808  = ~Dość tego!!! Z drogi! Pozwólcie mi się nim zająć! Oszaleję przez niego!!!~
@809  = ~DOSYĆ! DOSYĆ! DOPROWADZASZ MINSKA DO SZALEŃSTWA! NIE POLUBISZ MINSKA, KIEDY JEST WŚCIEKŁY!~
@810  = ~Lepiej go posłuchaj, człowieku. Widziałam go, jak wyrywa głowy ogrom...~
@811  = ~(przełyka ślinę) Więc... ahem... do widzenia, życzę miłego dnia!~
@812  = ~Płomienna Pięść! Znowu!~
@813  = ~Jeśli wciąż potrzebujesz pomocy w rozgromieniu okolicznych bandytów, Jesso Vai, mój przyjaciel zgodził się pomóc odnaleźć ich kryjówkę.~ ~Jeśli wciąż potrzebujesz pomocy w rozgromieniu okolicznych bandytów, Jesso Vai, moja przyjaciółka zgodziła się pomóc odnaleźć ich kryjówkę.~
@814  = ~Dzień dobry, Kivanie z Shilmisty. Ja... wprowadzę twego przyjaciela w... szczegóły. Jeśli pozwolisz...~ ~Dzień dobry, Kivanie z Shilmisty. Ja... wprowadzę twoją przyjaciółkę w... szczegóły. Jeśli pozwolisz...~
@815  = ~Cieszę się, że przyjąłeś do drużyny łowcę. Potrzebuje towarzystwa, aby nie oszaleć. Szczere serce i duch pełen pasji... i ten bezgraniczny smutek. Przeraża mnie widok mężczyzny, który tak szybko się wypala. Uważaj na niego, dobrze?~ 
@816  = ~Cieszę się, że rozsądna kobieta czuwa nad naszym elfim łowcą. Szczere serce i duch pełen pasji... i ten bezgraniczny smutek. Przeraża mnie widok mężczyzny, który tak szybko się wypala. Uważaj na niego, dobrze? I jeśli chcesz pogadać – piwo jest na mój koszt.~
@817  = ~Wracając do interesów... masz jakieś pytania, <CHARNAME>?~
@818  = ~Znaleźć kogoś takiego nie będzie trudne! Każdy mężczyzna w Faerunie odpowiada temu opisowi! (śmieje się)~
@819  = ~Tracę czaz na gadanie z głubkami.~
@820  = ~Och, Minsc wie, Minsc wie! To gnoll! Minsc NIENAWIDZI gnolli! One brzydko pachną!~
@821  = ~Po kiego sie drzeż? Nie możeż mówidź normalnie? Ogłuchne przez dziebie.~
@822  = ~Nieszczęśliwy, niegodny mały chłopiec na posyłki, ale dopóki daje nam to okazję do kolejnych walk...~
@823  = ~Posłuchaj tej pani.~
@824  = ~Ale z niego niedorobiony nizioł! Mam nadzieję, że ten włochatostopy stracił go wbijając zbyt głęboko w czyjeś żebra.~
@825  = ~Zpieprzaj... znajdż mi tylko mój miedż.~
@826  = ~Poszukamy śladów twego przyjaciela, chłopcze.~
@827  = ~Zbyt często zadania takie jak to kończą się znalezieniem ciała. To doprawdy złe czasy.~
@828  = ~Nie opuszczę swego miecza, <CHARNAME>! Prędzej schowam go w ciele tego człowieka. Jednak, jeśli wciąż chcesz wejść do gniazda bandytów po cichu, to zachowam zimną krew. Ale nie oczekuj, że będę siedział cicho, gdy spotkamy Tazoka.~
@829  = ~Kobiety nie zdobywają mądrości porzucając broń, bezmózgi głupku. To cecha mężczyzn. Oddać męskość w zamian za rozum - rzekłabym, że to całkiem dobry interes!~
@830  = ~On zniewolił nimfę? Toż to nikczemna zbrodnia!~
@831  = ~Dokładnie. Pomożesz mi... to naprawić?~
@832  = ~Porwanie nimfy nie powinno przekraczać naszych możliwości; zwłaszcza kiedy nagrodą jest magia.~
@833  = ~Uważaj, <CHARNAME>. Zasugerowałabym uwolnienie tej nimfy, ale nie dla nagrody za nią... miejsce tego stworzenia jest pośród jej własnego gatunku, w naturze. Nimfy są bardzo bliskie naturze, a w obrębie murów miejskich rychło zginą.~
@834  = ~Ten mag nie pragnie uwolnić nimfy, tylko znów ją zniewolić? <CHARNAME>, dobrze zrobimy, uwalniając leśną istotę od tego mężczyzny.~
@835  = ~Rany... nimfa? Czytałam o nich w bibliotece mojego ojca. Pójdziemy zobaczyć nimfę, Eldoth? Pójdziemy?~
@836  = ~Jeśli chcesz przypatrzeć się piękności, potrzebujesz raczej lusterka niż nimfy, moja...~
@837  = ~Phi! Dobrze wiem jak JA wyglądam. Chcę zobaczyć jak wygląda nimfa. I to teraz!~
@838  = ~(wzdycha) Jeżeli, pomimo wszystko, <CHARNAME> się zgodzi... ~
@839  = ~Przyprowadzicie ją tutaj?~
@840  = ~<CHARNAME>! Ogłuchłeś? Ten mag ma zamiar zabić nimfę! Będziesz przyglądał się temu z założonymi rękoma? Spróbuj przynajmniej odwieść tego nikczemnika od tak złego czynu – w przeciwnym razie będziesz miał jej krew na swoich rękach.~ ~<CHARNAME>! Ogłuchłaś? Ten mag ma zamiar zabić nimfę! Będziesz przyglądała się temu z założonymi rękoma? Spróbuj przynajmniej odwieść tego nikczemnika od tak złego czynu – w przeciwnym razie będziesz miała jej krew na swoich rękach.~
@841  = ~Być może kieruje tobą ignorancja a nie złe zamiary, <CHARNAME>... ale bez względu na to, nie pozwolę na taki układ. Silvanus żąda, abyś nie ruszał tej nimfy, magu!~
@842  = ~Nie m-możemy pozwolić temu s-stworzeniu żyć w niewoli... albo gorzej! J-Jaheiro, jestem z tobą!~
@843  = ~Leśna istota odejdzie wolno.~
@844  = ~Juz ją wziąłem. Teraz należy do mnie.~
@845  = ~Z pewnością to zakończy się problemami ze Strażnikami tego miejsca. I nawet jeśli akceptuję i podzielam zamiary, biblioteka, zwłaszcza tak święta jak ta, nie jest miejscem na rozlew krwi.~
@846  = ~On... on ma rację.~
@847  = ~Tak, posłuchaj tego dzieciaka i bierz nogi za pas.~
@848  = ~Podli naciągacze! Pomaganie tym niewolnikom tylko nas spowolni, a to ostatnia rzecz, której nam potrzeba.~
@849  = ~Proszę, <PRO_LADYLORD>... To jest nasza jedyna szansa na wyzwolenie, po prostu potrzebujemy twojej pomocy!~
@850  = ~Trzymają tu niewolników?! Jak można być tak okrutnym, żeby odmawiać innym świeżego powietrza i blasku słońca? Ta nikczemność sprawia, że furia Minska wzrasta jak fale na oceanie! NAPRZÓD PRZYJACIELE! NIECH ZŁO SIĘ STRZEŻE!~
@851  = ~Dziękuję, panie. Jesteśmy radzi, że tak zacny człek broni naszej sprawy.~
@852  = ~Śmiały plan, przyjacielu! <CHARNAME>, MUSIMY wyzwolić tych ludzi.~
@853  = ~<CHARNAME>, ktoś kto miesza się w sprawy sługusów, sam zniża się do ich mizernego poziomu.~
@854  = ~Ohyda.~
@855  = ~Pomożesz nam?~
@856  = ~Mmm... więc szukamy historii Rzeki Jednorożca? Z takim tytułem może być pikantnie.~
@857  = ~Słyszałem niegdyś uroczą opowieść o polowaniu na jednorożce. Widzicie, mówią, że jeżeli przywiążecie niewinną dziewczynę do dębowego drzewa, zjawi się jednorożec... Więc ten cwany gość namówił pewną dziewicę, by wybrała się z nim na polowanie na jednorożce... Niezła historia.~
@858  = ~Ciekawe czy ta książka opowiada o czymś podobnym.~
@859  = ~(rumieni się) NIC z tych rzeczy, oczywiście!~
@860  = ~Będziemy mieli oczy szeroko otwarte, milady.~
@861  = ~Cóż, dzięki!~
@862  = ~Wolałabym raczej nie wykonywać poleceń Płomiennej Pięści, <CHARNAME>.~
@863  = ~To brzmi poważnie, <CHARNAME>! Jeśli druga co do ważności osoba w Płomiennej Pięści prosi o pomoc "przechodniów", to powinniśmy jej wysłuchać!~
@864  = ~Jesteś podległa woli kogoś, kto posiada twą chustę?~
@865  = ~Cóż za niesprawiedliwość! Ja, Garrick, pomogę ci, piękna istoto!~
@866  = ~Proszę! Sama nie dam rady Drothowi, młody człowieku!~
@867  = ~Mały Garrick? Jak słodko. Ale powiem ci, jeśli sprawisz sobie psa obronnego, kup takiego, co umie gryźć; wielkiego, silnego bydlaka. Potrafią aportować i tańczyć na tylnich łapach równie dobrze jak pieski salonowe, a czasem i lepiej.~
@868  = ~Jesteśmy warci znacznie więcej! Dobrze, że jesteś aktorką, nie malarką; byłby problem z twoją ślepotą. Bo jeśli sama nie widzisz jaki jest wysoki, to z pewnością jesteś ślepa!~
@869  = ~Wydawałoby się, że nawet najbardziej zniweczała dusza może znaleźć miłość. Uczucie, jakim go darzyłaś musiało być bardzo silne, skoro wciąż go kochasz.~
@870  = ~Tak i... i nie wyrzeknę się go. To nie jego wina, że urodził się taki. Kocham go nadal i zawsze będę.~
@871   = ~Zostawił cię, a ty wciąż się za nim wstawiasz? Nie mogę się zdecydować, czy to oznaka twojej siły, czy słabości. Chociaż najpewniej głupoty. Tajemnicza duszyczka z Kara-Tur.~
@872  = ~Żelazny kryzys czy nie, widok twojej paskudnej facjaty był ponad wytrzymałość lustra.~
@873  = ~Szlachcie będą musieli raczej martwić się, jak zachować życie, gdy Tiax będzie rządził. Tiax zmęczony jest skomleniem szlachciców i zniszczy o wiele więcej, niż twe zwierciadło, gdy jeszcze raz cię zobaczy! A teraz zejdź z oczu swemu przyszłemu władcy, gdyż ma ważniejsze rzeczy na głowie!~
@874  = ~Na bogów! Jaki NIEOKRZESANY! Wpierw rozbite zwierciadło, a teraz zostałem słownie zaatakowany przez śmierdzących wieśniaków na ulicy. To miasto schodzi na psy!~
@875  = ~O rety!~
@876  = ~Co za niedorzeczna groźba! Nie jesteśmy bezbronnymi kupcami, jakich zwykle możesz tu spotkać! W rzeczy samej jesteśmy wystarczająco silni, by zakończyć twą godną potępienia egzystencję!~
@877  = ~Zgadza się, lecz to ty, szumowino, nie będziesz mieć obu.~
@878  = ~Ty i twoja dziewczyna nie macie żadnych szans ze mną i moim chłopakiem. On to ta szpetota. Dobrze, przedstawiliśmy już się ładnie, więc na co czekamy, <CHARNAME>? Zabijmy te szumowiny.~
@879  = ~Oto coś dla mnie! Godne wynagrodzenie za przyjemne zadanie!~
@880  = ~Jakich zbrodni przeciw naturze dopuścił się, wrzaszczku?~
@881  = ~Słuchajcie! Słuchajcie! Ten szalony kapłan Cyrika kala naturę! Przemienił żywych w chodzące ciała i mieszka z nimi, jakby byli jego rodziną! Strzeżcie się go!~
@882  = ~<CHARNAME>, ten koleś Bassilus – ten żywy – wydaje się trochę dziwny; prawie... szalony.~
@883  = ~Słuchajcie! Słuchajcie! Oto człowiek, który go naprostuje!~
@884  = ~Cóż... w pionie, być może, ale tak. Wygląda na to, że nie ma szacunku dla własnej pracy.~
@885  = ~Cóż, 5000 to byłaby wystarczająca motywacja dla mnie, gdybym był awanturnikiem! Cóż, przepraszam, muszę wracać do pracy!~
@886  = ~Słuchajcie! Słuchajcie! Z rozkazu jaśnie oświeconego sługi Lathandera, Kelddatha Ormlyra, gubernatora Beregostu i z uwagi na dobro obywateli...~
@887  = ~Jesteś odrażającym nikczemnikiem... Zabij go, <CHARNAME>. Ktoś, kto błaga o życie nie ma honoru. Zdradzi cię dla Tazoka, jeśli pozwolisz mu odejść.~
@888  = ~Nie, nie zdradzę, nie zdradzę... (półgłosem) Jędza!~
@889  = ~Zobacz, biedaczysko się prawie zafajdało! Zabijmy go, aby ten słabiak nie mógł się rozmnożyć. Chociaż, to może nie być potrzebne. Zapewne po dzisiejszej przygodzie jego męskość ze strachu na zawsze utknęła między jego pośladkami. (śmieje się)~
@890  = ~Suka.~
@891  = ~<CHARNAME>, nie możemy pozwolić uciec temu draniowi, bo na pewno poinformuje swoich przełożonych. Rozsądnie by było, gdybyśmy mogli... zapobiec temu... w jakiś sposób...~
@892  = ~Wszyscy zginiecie!~
@893  = ~To niezbyt... eee... miło tak naciskać, <CHARNAME>.~
@894  = ~<CHARNAME>, magiczne błyskotki są cenne, ale szacunek człowieka jest jeszcze cenniejszy; nie zyskasz go, okradając tych, których uratowałeś. Przemyśl to.~ ~<CHARNAME>, magiczne błyskotki są cenne, ale szacunek człowieka jest jeszcze cenniejszy; nie zyskasz go, okradając tych, których uratowałaś. Przemyśl to.~
@895  = ~Ktoś naprawdę powinien dać mu nauczkę!~
@896  = ~<CHARNAME> nie zbezcześcił<HESHE> pamięci swego ojca. Zostałeś zaślepiony przez intrygi Sarevoka, starcze.~
@897  = ~<CHARNAME>, jestem rad, że zmieniłeś zdanie i zdecydowałeś się pomóc temu chłopcu!~ ~<CHARNAME>, jestem rad, że zmieniłaś zdanie i zdecydowałaś się pomóc temu chłopcu!~
@898  = ~Tak, wskaż drogę. Zobaczymy, co możemy uczynić, by ci pomóc.~
@899  = ~Cieszę się, że zgodziłeś się pomóc, <CHARNAME>. Na Maska, wystarczająco często miałam nadzieję, że ktoś wykupi MNIE z kłopotów, kiedy byłam w wieku Varcia!~ ~Cieszę się, że zgodziłaś się pomóc, <CHARNAME>. Na Maska, wystarczająco często miałam nadzieję, że ktoś wykupi MNIE z kłopotów, kiedy byłam w wieku Varcia!~
@900  = ~Tędy!~
@901  = ~Moją radą jest... <CHARNAME>, przychyl ucho do prośby tego dziecka. Nie sposób nie czuć żalu, gdy się na nie patrzy.~
@902  = ~Udałbym się za tym chłopakiem choćby po to, żeby powiedzieć jego opiekunowi, iż to nie wypada, aby dziecko prosiło o pomoc na ulicy.~
@903  = ~Zacne słowa, drowko, ale lepiej ich nie zapomnij. Będę uważnie obserwował twe kroki.~
@904  = ~Jestem tego pewna, jaluk!~
@905  = ~Tak, może to nie być mądre pozwolić jej wędrować po okolicy, nawet jeśli to dla jej bezpieczeństwa. I powinniśmy sprawdzić mimo wszystko, czy pomaganie jej było słuszne. Jeśli wyprowadziła nas w pole... wtedy będzie mi jej naprawdę szkoda.~ 
@906  = ~Zachowaj swoją litość dla naszych nieprzyjaciół!~
@907  = ~To było przygnębiające.~
@908  = ~Widzę naziemnego elfa więdnącego w podziemiu! Ha! Wreszcie to iblith zdało sobie sprawę z próżności swego istnienia.~
@909  = ~D... drow! Jestem już martwy.~
@910  = ~Stój! Myślę, że powinniśmy ich wspomóc, ale czy i tak nie zamierzamy zabić strażników? Dlaczego mamy mu płacić? I tak będą wolni, jak tylko strażnicy będą martwi. To znaczy, raczej nie mamy funduszy, którymi moglibyśmy się podzielić, no wiesz.~
@911  = ~Ale um... to może im się przydać, biedni ludzie. (wzdycha) Jesteś miłym mężczyzną, za to cię lubię.~ ~Ale um... to może im się przydać, biedni ludzie. (wzdycha) Jesteś miłą kobietą, za to cię lubię.~
@912  = ~O rety!~
@913  = ~Dokładnie, przyjacielu. Wyjąłeś mi to z ust.~
@914  = ~Być może powinniśmy. Chociaż ta litość jest... niespotykana w moim przypadku, lecz bycie spetryfikowanym jest straszliwym losem.~
@915  = ~Sprzedane za 500 sztuk złota!~
@916  = ~NARESZCIE! Przysięgam, że jeśli powiedziałby jeszcze słowo, zabiłabym go!~
@917  = ~Dlaczego wszyscy się na mnie denerwują? Ja tylko próbuję być przyjacielski!~
@918  = ~Kradzież teleskopu.

Zgodziliśmy się ukraść "teleskop" na zlecenie gnoma o imieniu Brevlik. Teleskop znajduje się w Komnacie Cudów. Brevlik będzie na nas czekał w "Elfiej Pieśni".~
@919  = ~Mimo wszystko sprawiedliwości stało się zadość. I za to dziękuję wam w imieniu miasta.~
@920  = ~Och, cicho.~
@921  = ~Hmm!~
@922  = ~Ajaaaa!~
@923  = ~Zobaczymy jak spodoba ci się rozlew własnej.~
@924  = ~A jak ci się podoba bycie zabijanym przez nie?~
@925  = ~Takiego jak ty, zapewne?~
@926  = ~Co?~
@927  = ~Niemal jest!~
@928  = ~Ssssz...~
@929  = ~Jest!~
@930  = ~Rad jestem słysząc te słowa!~
@931  = ~Ach, spadaj.~
@932  = ~A powinny.~
@933  = ~Dziękuję wam!~
@934  = ~Nie podoba mi się.~
@935  = ~Pomyśl o tym jak o "ratowaniu" panny w opałach, mój zacny panie!~
@936  = ~Twierdza na wssschodzie...~
@937  = ~Upieccc jąąą!~
@938  = ~Pocieszaj się jak chcesz. Nie zostało ci na to zbyt wiele czasu.~
@939  = ~A więc rozumiesz.~
@940  = ~Dziękuję wam!~
@941  = ~Żegnajcie!~
@942  = ~To oczyszcza! Powinieneś kiedyś spróbować!~
@943  = ~Co to miało znaczyć? Nieważne! Żegnajcie!~
@944  = ~Przeciwnie, okazał<HESHE> inteligencję! (Rzadki przebłysk rozsądku, zapewne!)~
@945  = ~To niepokojąca opowieść, pomimo tego mam nadzieję, że sprawi ci radość.~
@946  = ~Mam taką nadzieję!~
@947  = ~Ma mnóstwo szmalu, zapewniam cię.~
@948  = ~Możesz spróbować.~
@949  = ~Hmmm... nie sądzę, ale gdy ocalimy chlubną Dynaheir, będziesz mogła ją o to zapytać.~
@950  = ~Zaiste.~
@951  = ~Nie sądzę, aby ktokolwiek w ogóle się do ciebie odezwał.~
@952  = ~O rety!~
@953  = ~Lecz ta historia jest wyjątkowa.~
@954  = ~Uważaj, albo i za twoją głowę pewnego dnia pojawi się nagroda.~
@955  = ~Nowego i okropnego!~
